Përse kompleksohet qeveria nga biznesmenët e Berishës?

mero

Nga Mero Baze

 

Mu duk i pavend reagimi i qeverisë lidhur me një leje ndërtimi që ka marrë Mihal Delijorgji dhe sidomos nxitimi i saj për të thënë, që lejen e ka dhënë i pari Lulzim Basha. Mihal Delijorgji, partneri i djalit të Sali Berishës në Gërdec, nuk është ndërtues i keq, por është biznesmen problematik pasi kap shtetin. Atij nuk i ka rënë ndonjë pallat që të ndalohet të ndërtojë, atij i është hedhur në erë një fabrikë dhe ka vrarë 26 persona, pasi mendonte se i kishte krahët e ngrohta nga Sali Berisha.

Fakti që qeveria nxiton të distancohet nga ai pse i ka konfirmuar një leje ndërtimi, dhënë nga Lulzim Basha, është një kompleks faji që qeveria ka në mënyrën sesi i diferencon biznesmenët.

Është shumë logjike që socialistët e thjeshtë të jenë alergjik ndaj emrit të Delijorgjit, Frangajt, Manes, Ulajt dhe shumë biznesmenëve të tjerë që bënë emër në kohën e Berishës si klientë të tij. Me ndryshimin e pushtetit, nuk është e thënë që këta të shpallen armiq të klasës. Ata thjesht mund të vazhdojnë bizneset e tyre dhe të mos jenë më klientë të qeverisë. Problemi që ka krijuar Edi Rama me këtë kast biznesmenësh dhe më qëndrimin ndaj së shkuarës së Berishës në Shqipëri, është se ai ka shmangur çdo parim për qëndrimin ndaj tyre dhe ka qëndrime të veçanta për secilin. Fjala vjen, për pallatin që besohet se është dhe i Shkëlzenit dhe i kunatit të Lulzim Bashës në Vlorë, mbajti qëndrim të rreptë dhe e mbështeti mbi parimin se ai do të vendosë rregull në kontrollin e territorit në bregdet. Dhe u duartrokit. Por duke i marrë në bllok, ata që ishin etiketuar si biznesmenë të Berishës, duheshin trajtuar të gjithë njëlloj dhe me një kriter. Jam absolutisht kundër persekutimit të tyre dhe të çdo shqiptari që ka 100 euro për të investuar në këtë vend, por qëndrimi selektiv ndaj të njëjtit grup, me të njëjtën ndjeshmëri politike në shoqëri, krijon amoralitet politik.

Kështu, Samir Mane dhe Aleksandër Frangaj kanë bashkëpunuar në fushën e ndërtimit në disa objekte në Tiranë dhe kryeministri ua ka konfirmuar sërish një leje të re, në një zonë parku. E them qysh në fillim, që nuk jam kundër vendimeve që merr një institucion i specializuar për lejet e ndërtimit, pasi nuk jam gjitholog të gjykoj vlerën e tyre. Por, meqë njerëzit e kanë pare njëlloj si Samirin, si Frangajn, ashtu dhe Bashkim Ulaj duke ndërtuar së bashku tek TV Klani dhe duke kthyer fushat sportive në fusha ndërtimi, nuk e kuptoj pse Bashkim Ulaj duhet të bllokohet dhe këta duhet të ndërtojnë. Le të ndërtojnë të gjithë, ose asnjë. E njëjta gjë mund të thuhet dhe për Delijorgjin. Nuk kam pikë respekti për atë biznesmen, pasi e kam parë gjithmonë të torturohet të kapë pushtetin për ndonjë punë, por ai është një ndërtues i mirë pallatesh në Tiranë. Fakti që qeveria nxiton të distancohet prej tij, si ish- ortak i Shkëlzenit, është qesharak dhe dëshmon kompleksin e fajit që ka për qëndrimet selektive ndaj ish-biznesmenëve të Berishës.

Ajo që Rama ka bërë për Delijorgjin, është pikë më pikë ajo që ka bërë për Frangaj tek “Laguna Blu”, të cilit i ka konfirmuar përmes Këshillit të Rregullimit të Territorit në korrik 2014, lejen e dhënë nga Komuna e Golemit në shkurt 2014. Përse nga Frangaj nuk distancohet dhe e mbron, dhe nga Delijorgji distancohet? Mendon se ne mërzitemi më shumë nga partneri i Shkëlzenit sesa nga partneri dhe ushtari i Berishës? Dhe kur i bën gjithë këto, ç’e ka atë teatër me një pallat të Bashkim Ulajt tek Liqeni, ku duket sikur ruan ndonjë parim? Çfarë parimi ruan? Politik, jo e jo, se e ka shkelur me të dy këmbët. Urbanistik jo e jo; ambientalistët që rrijnë para pallatit të Ulajt, harruan të vinin tek “Laguna Blu” ku po rrafshohen fusha e do ndërtohet buzë detit, dhe po ashtu nuk janë ndjerë për lejet e tjera në park, ndërkohë që ajo e Ulajt s’ka lidhje as me parkun, por me një hapësirë poshtë Liqenit, që ndërkohë është bërë masakër.

Pra, nuk e kuptoj më, se mbi ç’kritere dhe mbi ç’parime disa ish- biznesmenë të Berishës privilegjohen dhe disa bëhet sikur luftohen. Shqipëria në këtë pikë është më e çliruar se Edi Rama dhe nuk do t’ia dijë për raporte personale, por për parime publike. Nëse do biem dakord që nuk do të ndërtohet në Park, atëherë s’ka pse jep leje të reja aty dhe rrotull tij. Nëse jep të reja, s’ke pse bllokon të vjetrat. Nëse biem dakord që s’do ndërtohet në rërë, s’ke pse lejon Aleksandër Frangajn të ndërtojë aty, 20 metra larg detit. Nëse e lejon, se ke hallin e Kokëdhimës në Qeparo, lëri të gjithë të bëjnë punën e tyre dhe mos na lodh me parime. Parimet kur zbatohen në mënyrë selektive janë persekutim politik. Ato japin drejtësi vetëm kur vlejnë për të gjithë. Këtë betejë kjo qeveri e ka humbur, së paku tek kjo puna e qëndrimit ndaj ish-klientëve të Sali Berishës në biznes. Nuk kam asgjë me asnjë prej tyre, edhe pse kam shkruar faqe të tëra kur ishte në pushtet Berisha si përfitues të padrejtë nga pushteti i tij. Tani ai pushtet iku dhe ky i riu ose të bëhet si Berisha dhe t’i trajtojë të gjithë njëlloj, ose të mos merret më fare me ta dhe t’i lërë në fatin e gjithë biznesmenëve të tjerë shqiptarë. Nuk mund të ndodhë si tek “Femra e kafshëve” të Oruellit, ku të gjitha kafshët janë të barabarta, por disa janë edhe më të barabarta. Fakti që qeveria nga disa nxiton të distancohet dhe me disa nxiton të krenohet, e bën shumë më të zezë qeverinë se ata. Le të jetë beteja jonë e humbur, beteja ime dhe e atyre që besuan se diçka mund të ndryshojë. Qeveria s’ka pse skuqet nëse është e drejtë me ta dhe s’ka pse nxihet vetëm se ka qejf vetëm disa nga ata.

REMOTE_ADDR:[]
                 Loading...