FOTOT e rralla të Tiranës para dhe pas lufte: Çfarë qetësie në qytet! Çfarë dinjiteti nëpër rrugë dhe në dyqane!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Whatsapp

Nga Ilir Ikonomi

Një gazetar zviceran që vizitoi Tiranën në vjeshtën e vitit 1921, u largua me përshtypjet më të mira nga ajo që pa dhe dëgjoi.

Ai shkruan kështu në gazetën “Journal de Genève” të 14 nëntorit 1921:

“Në këtë kryeqytet politik u desh të improvizohej e gjithë administrata, sepse nuk mund të pritej për të ngritur ndërtesa të mëdha qeveritare.

Me një ndjenjë demokratike vërtet për t’u lavdëruar, autoritetet i përdorën me nikoqirllëk mjetet tepër të pakta që kishte qyteti.

Një shtëpi e vetme (sot Teatri i Kukullave) u bë selia e parlamentit dhe e shumicës së ministrive.

Të tjerat u shpërndanë nëpër qytet.”

“Me një thjeshtësi që i ka lezet, tamam siç është zakon edhe në Zvicër, ministri të pret në një dhomë ku muret janë të lyera me gëlqere dhe ku shikon pak gjëra: një tryezë pune, disa karrike e ndonjë divan.

Të nxjerr një cigare dhe biseda rrjedh lirshëm. Të krijon një ndjenjë besimi, së cilës ne ia dimë mjaft vlerën.”

“Krah për krah, me veshje të ngjashme, myslimanët dhe të krishterët mendojnë për të ardhmen e vendit me të njëjtin shpirt shqiptari.

Çfarë qetësie në qytet! Çfarë dinjiteti nëpër rrugë dhe në dyqane!

Nuk shikon asnjë të dehur, askënd që t’i merren këmbët nga pija. Asnjë e bërtitur, asnjë gjest i papërmbajtur.

Sjellja fisnike që i bën përshtypje çdo vizitori në një vend mysliman, këtu është e pranishme kudo.”

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Whatsapp
REMOTE_ADDR:[{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane.jpg","attachment_id":"645541"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-1-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-1.jpg","attachment_id":"645542"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-2-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-2.jpg","attachment_id":"645543"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-3-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-3.jpg","attachment_id":"645544"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-4-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-4.jpg","attachment_id":"645545"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-5-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-5.jpg","attachment_id":"645546"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-6-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-6.jpg","attachment_id":"645547"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-7-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-7.jpg","attachment_id":"645548"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-13-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-13.jpg","attachment_id":"645554"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-11-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-11.jpg","attachment_id":"645552"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-12-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-12.jpg","attachment_id":"645553"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-10-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-10.jpg","attachment_id":"645551"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-9-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-9.jpg","attachment_id":"645550"},{"thumb":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-8-150x150.jpg","full":"http:\/\/www.gazetatema.net\/web\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/tirane-8.jpg","attachment_id":"645549"}]

10 komente në “FOTOT e rralla të Tiranës para dhe pas lufte: Çfarë qetësie në qytet! Çfarë dinjiteti nëpër rrugë dhe në dyqane!”

  1. tironci says:

    at’herna nuk kishim zdryp hala ne maloket m’tiron or tej, ishim te zanun tu bo gjakmarrje tu vra njani tjatrin.

    1. Unë says:

      Po qeveria e atëhershme prej ka ishte zotni

      1. ec aty says:

        Prej krejtve 😉

    2. alidemsi says:

      E paske qa tironcen. ishim te zanun thuhet ishin t´zon (o-ja pak e zgjatur). Njani tjatrin thuhet njoni tjetrin. Etj. etj. Se per maloket ke te drejte. Por Kosovaret dhe Dibronet kishin fillu me ardhe.

      1. katnar tirone safi says:

        o alidemso..noshta ai tironci aty siper osht vete tironc i 95 e sha tjeret

      2. eeeeej says:

        Ca je tu thone lale! Dibront kishin ardh qi n’1912-1913- ten mre! Mo perpara kishin ardh korcart (nji aty ku ka qen stacioni i trenit). Ene me thon t’drejten ishin nji kta dibront qi e bon ket katunin njifare qyteti. A m’kupto? Se dibront ishin njerz t’zgjut ene t’dalm lale,ishin ene t’pasun qi t’mos e harrojm iher! Ja kan ble shpijat ene tokat katnarve t’Tirones me flori n’dore! jo per gjo,po duhet me e dit 🙂

      3. ca po thu o Shabono says:

        Nuk po flet tironce,po malokce or taj!

  2. luani londer says:

    Fotot jane bere mbas 1945 -1950 dhe jo sipas te dhenave te shkrimit te mesiperm.Mos mbushni gazetat me rena.

    1. ca po thu o Shabono says:

      Ca po thu mor kaqol 😛

  3. shpresa says:

    Desha te jepja nje mendim per baipassyn e Gjirokastres, por Mero s’lejonte se larte ishte emri Kadarese. Dhe ne çdo shkrim, po eshte emri Kadarese eshte e ndaluar te japish mendim! E çuditeshme sot. Edhe ne diktature mund ta jepje mendimin, pavaresisht se me pas mund ta haje.

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *