ANALIZA: A mundet që Macron-i i Francës të shpëtojë Evropën në 2018?

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Whatsapp

Nga Melissa Bell

Emmanuel Macron ka fituar reputacionin e një njeriu që ëndërron ëndrrat e pamundura dhe pastaj i kthen ato në realitet.

Ngritja e tij e paparashikueshme në presidencën franceze, shumica parlamentare thuajse historike që arriti vetëm një muaj më vonë me lëvizjen e tij të re dhe reforma e ligjeve të vjetruara të punës së Francës u përbuzën si ëndrra … derisa ai provoi se nuk ishin.

Një dozë fati dhe një kohë e përshtatshme pa dyshim që ndihmuan, por po kështu edhe vendosmëria e tij dhe ndjenja pothuajse mesianike e misionit që ai duket se sjell në gjithçka që ai bën.

Tani ai dëshiron ta sjellë atë në Evropë. Në fjalimin në vigjilje të Vitit të Ri ai u tha jo vetëm francezëve, por edhe “qytetarëve evropianë” të tij, se Bashkimi Evropian duhej të rizbulonte ambicien e saj për t’u bërë “një bashkim më sovran, më i bashkuar dhe më demokratik”.

Është një temë që ai ka gjasa të ngrejë përsëri këtë javë, në adresimin e Vitit të Ri për trupën diplomatike franceze.

Plani i tij nuk është mister pasi ishte temë e tre fjalimeve të mëdha në 2017 dhe tashmë është paraqitur në Këshillin Evropian. Dhe është, siç do të prisnit, asgjë më pak se ambicioz.

Presidenti francez dëshiron të largohet nga Evropa e kombeve për të krijuar diçka shumë më afër një kombi të Evropës. Ai dëshiron që BE-ja të ketë ministren e vet të financave, buxhetin e vet, qeverisjen e vet ekonomike. Ai beson se duhet të ketë ushtrinë e vet dhe forcën e policisë kufitare. Ai dëshiron një sistem të harmonizuar të taksave dhe, politikisht, një Parlament më të fortë evropian me parti dhe lista transnacionale

Shkurtimisht, lloji i Evropës federale, që gjatë dhjetëvjeçarëve të fundit ka qenë pothuajse subjekt tabu, që flitet me zëra të heshtur në korridoret e Brukselit dhe sigurisht që nuk është promovuar nga udhëheqësi i asnjë prej kombeve më të fuqishme të Evropës.

Për të arritur këtë, ai dëshiron një konsultim këtë vit me popullin e Evropës dhe me kombet e saj, disa prej të cilëve kanë folur për kundërshtimin e tyre të drejtpërdrejtë ndaj çdo lëvizjeje drejt federalizmit, pikërisht sepse qeveritë e tyre përballen me elektorate që kanë votuar në vitet e fundit për më pak Evropë se sa më shumë.

Midis tyre nuk janë vetëm vendet e Lindjes, të cilat do të përjashtoheshin nga zemra e bashkimit shumë-shtresor që parashikon Macron, por Gjermania, Hollanda dhe, ndoshta së shpejti, Italia, e cila shkon në votime këtë vit.

Jean Monnet, një nga arkitektët dhe baballarët themelues të BE-së, kishte parashikuar se Evropa do të farkëtohej nga krizat e saj. Por ato të fundit, të përqendruara në borxhet sovrane dhe emigrantët, kanë lindur pikërisht nga fakti se Evropa ende nuk e kishte farkëtuar veten dhe dukej kështu se kërcënonte bashkimin në mënyrë ekzistenciale duke përforcuar pozicionet dhe popullaritetin e atyre që e dëshironin atë të shkatërrohej – nacionalistët dhe skeptikët që Macron i bën thirrje evropianëve që të rezistojnë.

Përgjigja, beson ai, është që Evropa më në fund të përgjigjet pyetjes se çfarë ajo është: një federatë e lirë e kombeve evropiane ose një Bashkim Evropian federal. Është çështja që ka ndarë dhe përndjekur Evropën që nga krijimi i saj. Dhe deri në rritjen meteorike të Macron në pushtet, e para ishte mbrojtur me më shumë energji se sa kjo e fundit.

Tani kjo e fundit ka një mbështetës të zjarrtë, të gatshëm jo vetëm për të folur për të, por për të vënë në rrezik kapitalin e tij të konsiderueshëm politik mbi domosdoshmërinë e suksesit të saj. Pyetja e vërtetë është nëse në vitin 2018 – pas gjithë asaj që ka ndodhur këto vitet e fundit, nga kriza e borxheve në Brexit – është tepër vonë ose, përkundrazi, është pikërisht koha e duhur.

Nëse Macron ecën në rrugën e tij, Evropa do të marrë një hap të madh për t’u bërë më në fund shumë më afër asaj që kishin parashikuar etërit e saj themelues, por shumë ndryshe nga ajo që është bërë në të vërtetë. Dhe, si me shumë gjëra të tjera në Francë këto ditë, ndjenja duket se është që nëse ai nuk mund ta bëjë këtë, atëherë thjesht nuk mund të bëhet./CNN – Lexo.al/

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Whatsapp
REMOTE_ADDR:[]
        
        Loading...
        

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *