Nga Arbana Xharra
Debati që po zhvillohet aktualisht rreth një projekti të propozuar turistik luksoz në bregdetin jugor të Shqipërisë është paraqitur kryesisht si një përplasje mes zhvillimit ekonomik dhe mbrojtjes së mjedisit. Kritikët paralajmërojnë për dëmtimin e një ekosistemi të ndjeshëm pranë zonës së mbrojtur Vjosë-Nartë. Mbështetësit argumentojnë se projekti mund të sjellë vende pune, investime dhe vëmendje ndërkombëtare për një nga destinacionet turistike më premtuese në zhvillim në Europë.
Shqetësimet mjedisore meritojnë vlerësim serioz. Çdo projekt që prek zona të mbrojtura duhet t’i nënshtrohet shqyrtimit rigoroz, transparencës institucionale dhe standardeve të larta mjedisore. Bukuria natyrore e Shqipërisë është një nga pasuritë e saj më të mëdha dhe mbrojtja e saj është interes kombëtar.
Megjithatë, protestat e fundit sugjerojnë se në lojë mund të jetë diçka më e madhe sesa aktivizmi mjedisor.
Fotografitë nga demonstratat tregojnë mesazhe që shkojnë përtej shqetësimeve për lagunat, biodiversitetin apo zhvillimin e qëndrueshëm. Disa protestues kanë mbajtur pankarta që paraqesin një “kolonizim” të ardhshëm të Shqipërisë nga izraelitët, të shoqëruara me imazhe që paralajmërojnë humbjen graduale të territorit dhe identitetit shqiptar. Kjo retorikë meriton vëmendje.
Dikush mund të kundërshtojë një projekt turistik për arsye mjedisore. Mund të ngrejë pikëpyetje për vendimet e qeverisë lidhur me planifikimin urban, lejet apo strategjinë e zhvillimit. Por paraqitja e një investimi të propozuar si pjesë e një projekti imagjinar kolonizimi të huaj përfaqëson diçka krejt tjetër.
Ajo pasqyron një narrativë më të gjerë politike, e cila po shfaqet gjithnjë e më shumë në pjesë të Europës dhe Ballkanit, ku investimet e huaja nuk shihen si mundësi ekonomike që duhen rregulluar dhe monitoruar, por si kërcënim ndaj identitetit kombëtar dhe sovranitetit.
Si rezultat, një debat që duhet të fokusohet te vlerësimet e ndikimit mjedisor dhe përfitimet ekonomike rrezikon të shndërrohet në një betejë zëvendësuese mbi ideologjinë, gjeopolitikën dhe ankthin kulturor.
Si gazetare që kam kaluar dekada duke ndjekur zhvillimet politike në Ballkan, kam mësuar se investimet e mëdha në këtë rajon rrallëherë shihen thjesht si projekte ekonomike. Portet, aeroportet, autostradat, infrastruktura energjetike, rrjetet e telekomunikacionit dhe projektet turistike shpesh mbartin rëndësi strategjike. Ato krijojnë partneritete, formësojnë ndikim dhe ndryshojnë realitetet ekonomike për breza të tërë.
Në botën e sotme, siguria ekonomike është bërë një shtyllë e sigurisë kombëtare. Vendet garojnë jo vetëm përmes fuqisë ushtarake dhe diplomacisë, por edhe përmes aftësisë për të tërhequr investime, teknologji, talent dhe partneritete strategjike. Kjo është veçanërisht e rëndësishme për Ballkanin.
Gjatë historisë moderne të Ballkanit, çështjet ekonomike janë shndërruar shpesh në çështje politike. Vendimet për infrastrukturën, energjinë dhe investimet e huaja kanë reflektuar shpesh beteja më të gjera për orientimin kombëtar, aleancat dhe ndikimin nga jasht. Turizmi shqiptar tashmë është pjesë e këtij ekuacioni.
Investim nga kush?
Gjatë dekadës së fundit, Shqipëria është shfaqur si një nga destinacionet turistike me rritjen më të shpejtë në Mesdhe. Mediat ndërkombëtare kanë vlerësuar vijën bregdetare, bukurinë natyrore dhe potencialin ende të pashfrytëzuar të vendit. Turizmi është bërë një nga motorët kryesorë të rritjes ekonomike dhe një nga sektorët më strategjikë të ekonomisë shqiptare.
Me rritjen e profilit ndërkombëtar të Shqipërisë, konkurrenca është e pashmangshme. Pyetja nuk është më nëse Shqipëria do të tërheqë investime të huaja. Pyetja është çfarë lloj investimesh do të tërheqë, nga kush dhe në çfarë kushtesh. Pikërisht këtu debati aktual bëhet veçanërisht i rëndësishëm.
Një pjesë e dukshme e kundërshtimit ndaj projektit duket se udhëhiqet jo vetëm nga shqetësime mjedisore, por edhe nga supozime ideologjike që gjenden shpesh në disa lëvizje majtiste në Perëndim. Këto lëvizje priren të shohin investimet e mëdha përmes qasjes së kolonializmit, globalizimit, zhvendosjes dhe shfrytëzimit. Majtiste trajtojn çdo investim të madh si të dyshimte e sidomos kur vjen nga Perendimi.
Në rastin e Shqipërisë, disa aktivistë duket se kanë kaluar përtej kundërshtimeve mjedisore dhe po promovojnë një narrativë që i paraqet investitorët e huaj si kërcënime ekzistenciale për kombin. Imazhet e shfaqura në disa protesta pasqyrojnë pikërisht këtë zhvendosje.
Ajo që bie veçanërisht në sy është se retorika është fokusuar gjithnjë e më shumë te Izraeli dhe ndikimi i pretenduar izraelit, sesa te çështjet mjedisore. Kjo ngre pyetje legjitime se si dhe pse debati mori këtë drejtim.
Një çështje, shumë agjenda
Shqipëria ka ruajtur historikisht marrëdhënie pozitive si me Shtetet e Bashkuara ashtu edhe me Izraelin. Gjatë një prej periudhave më të errëta të historisë njerëzore, shqiptarët mbrojtën familje hebraike që po i shpëtonin përndjekjes naziste. Tradita shqiptare e tolerancës fetare dhe mikpritjes mbetet një burim krenarie kombëtare.
Në këtë kontekst, retorika që paraqet përfshirjen izraelite si një formë kolonizimi përfaqëson një largim shqetësues nga kjo trashëgimi.
Vlen gjithashtu të shtrohet pyetja pse një investim turistik është lidhur, në disa qarqe, me frikëra më të gjera për zëvendësimin demografik dhe dominimin e huaj. Narrativa të tilla i ngjajnë gjithnjë e më shumë fushatave politike të bazuara në politika identitare sesa debateve serioze për politikat mjedisore.
Kjo nuk do të thotë se çdo protestues ndan këto pikëpamje. As nuk do të thotë se shqetësimet mjedisore janë të pasinqerta. Por tregon qarte se disa agjenda të rrezikshme i janë bashkuar kesaj proteste.
Shqipëria nuk është një vend i pasur. Pavarësisht progresit të rëndësishëm gjatë tre dekadave të fundit, ajo vazhdon të përballet me emigracionin, papunësinë e të rinjve, pabarazitë rajonale dhe nevojën për diversifikim ekonomik. Turizmi është bërë një nga motorët më premtues të rritjes dhe një burim mundësish që nuk ekzistonin një brez më parë.
Shqyrtimi nuk duhet të kthehet në bllokim
Pikërisht për këtë arsye debatet mbi investimet e mëdha duhet të zhvillohen me përgjegjësi dhe perspektivë. Çdo projekt meriton shqyrtim. Shqetësimet mjedisore duhet të merren seriozisht. Qeveritë duhet të mbeten transparente dhe të përgjegjshme. Por shqyrtimi nuk duhet të kthehet në bllokim, dhe pyetjet legjitime nuk duhet të zëvendësohen nga narrativa të bazuara te frika që paraqesin çdo investitor të huaj si kërcënim.
Vendet nuk zhvillohen duke larguar investimet. Ato zhvillohen duke krijuar rregulla të qarta, duke zbatuar standarde të larta dhe duke ofruar stabilitetin që kërkojnë investitorët seriozë.
Nëse Shqipëria krijon reputacionin e një vendi ku projektet miliardëshe mund të bllokohen nga teoritë e konspiracionit, dezinformimi apo histeria politike, pasojat do të shtrihen shumë përtej një resorti të vetëm. Investitorët kanë alternativa. Kapitali lëviz atje ku mirëpritet, mbrohet nga ligji dhe mbështetet nga institucione të parashikueshme.
Rreziku i vërtetë nuk është se Shqipëria do të tërheqë shumë investime. Rreziku është se mund të humbasë mundësi që nuk do të rikthehen. Për këtë arsye, debati për bregdetin shqiptar duhet të mbështetet te faktet dhe jo te frika, te provat dhe jo te spekulimet, te interesat kombëtare dhe jo te refleksat ideologjikë.
Shqipëria ka çdo të drejtë të mbrojë mjedisin e saj. Po aq arsye ka të ndjekë investime që krijojnë vende pune, forcojnë ekonominë dhe rrisin mirëqenien për brezat e ardhshëm.
Sfida nuk është të zgjedhësh mes zhvillimit dhe ruajtjes. Sfida është të sigurosh që Shqipëria të mos lejojë që ekstremizmi politik, teoritë e konspiracionit apo frikërat e fabrikuara të minojnë mundësi që mund t’i sjellin vendit përfitime për dekada.
Vendimet që merren sot do të formësojnë jo vetëm të ardhmen e bregdetit shqiptar, por edhe trajektoren ekonomike të vendit në vitet që vijnë.
Arbana je krye pidh ! Me llape do te te kisha rene ne fillim
Yavash yavash qafiri jem,qirs i modh po na hiqesh!? .....thone se qirsi i modh lind nga nje....poutana!!!
do nji send per bektosh state a keni zonje....!?
Kalimi i ligjit 21/2024 është një akt i dhunshëm mbi standardet ligjore që egzistonin në Shqipëri dhe në konflikt të hapur me Aquis Comunitar EU për mjedisin. Mbi këtë çështje thelbësore ka për të pasur një vlerësim në Shtator të këtij viti në dokumentin e vlerësimit të progresit nga ana e Komisionit Europian. Ndërkohë, ka pasur një vërejtje para një viti për nevojën e shfuqizimit të ligjit për investimet strategjike. Ju këshilloj të ballafaqoni interpretimin tuaj me atë të Z. Lea Ypi, e cila bën një analizë të lëvizjes shqiptare e cila ndryshe nga ato Europiane që janë monopolizuar nga e djathta ekstreme, kjo shqiptare energjizohet nga të rinj të pavarur politikisht dhe të deziluzionuar nga modeli i zhvillimit që shpërndan mirëqenien e krijuar në mënyrë shumë të pa barabartë. Kjo është një fakt që duhet vlerësuar maksimalisht!