Te fundit
VIDEO/ ‘Vrima-mania’, poezia e Rita Petros çmend rrjetin
22 Dhjetor 2015, 17:47Lifestyle
TEMA
Pasi mori çmimin “Lumo Skëndo” për poezinë e saj “Vrima”, emri i Rita Petros u lakua shumë në media dhe rrjetet sociale.
Ajo e ka pasur shumë për zemër këtë poezi, madje i ka dedikuar edhe një video.
Më poshtë mund të dëgjoni poezinë e recituar nga vetë autorja.
38 komente në “VIDEO/ ‘Vrima-mania’, poezia e Rita Petros çmend rrjetin”
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Vulgare…vulgare e asgje te bukur…nuk mund te quhet poezi, por nje shperthim ndjenjash te ndrydhura per shume vjet “te molles se ndalueme”, fjale qe ishin tabu per shume kohe ne Shqiperi…kompensim pa kuptim qe te le nje shije te hidhur per te ashtuquajturen poete!!!!
edhe une keshtu mendoj………nje poezi medioker………por flet per sperme e per vagine dhe direkt u be poetja me e njohur per momentin………. (njesoj si cingijet e show-bizit, qe “kendojne” pa nivel….dhe detyrohen te nxjerrin zogun per audience)
Plotesisht dakort, poezi pornografike… Nuk ka lidhje me erotiken artistike. Eshte hard pornografi.
Oj vrim e zeze pseudokulturiste
Qe perdor dhe sulfur ne aktet e tua perverse seksualiste.
Ti sigurisht qe lart do e mbash koken
sepse vlerat morale i ke humbur si Xhaferri lopen.
Nuk behet fjale per moral te kulluar komunist por per moralin qe cdo qenie e jona, duhej ti detyrohej njerezise.
Ne bot ka pasur raste kur modelja “artiste” eshte ulur ne pellgun e kuq te menstruacionit te saj e nese ky eshte art, vaj medet vaj…
Ne poezit e tua nuk ka kontekste letrare.
Ajo qe dominon eshte gjuha e rendomt dhe vulgare.
Ti perpiqesh te jesh moderne dhe ekcentriste, por nuk je qe tjeter pervecse nje debile qe e mban veten per artiste.
Dhe u plaku lexoj vjersha. Po kur lexova këto palovjersha të kësaj “vrimës”, uroj që t’i mbijë vrima mu në ballë. Unë dua vjershat e Arben Dukës dhe jo këto me”vrima”
Surratin e paska
Si qepur me penca
I bo vjersha Gopit
U shtu konkurenca.
☆ ? ☆
Aha kjo ta futka per poezi gopisti
Shume e vertete ! E mbaj mend Riten ne moshe te re kur ishte ne gjimnaz dhe studente . Fytyren e kishte si picë italiane gjithe puçërra.
Turp!
Hart Crane: “Voyages”
I
Above the fresh ruffles of the surf
Bright striped urchins flay each other with sand.
They have contrived a conquest for shell shucks,
And their fingers crumble fragments of baked weed
Gaily digging and scattering.
And in answer to their treble interjections
The sun beats lightning on the waves,
The waves fold thunder on the sand;
And could they hear me I would tell them:
O brilliant kids, frisk with your dog,
Fondle your shells and sticks, bleached
By time and the elements; but there is a line
You must not cross nor ever trust beyond it
Spry cordage of your bodies to caresses
Too lichen-faithful from too wide a breast.
The bottom of the sea is cruel.
II
—And yet this great wink of eternity,
Of rimless floods, unfettered leewardings,
Samite sheeted and processioned where
Her undinal vast belly moonward bends,
Laughing the wrapt inflections of our love;
Take this Sea, whose diapason knells
On scrolls of silver snowy sentences,
The sceptred terror of whose sessions rends
As her demeanors motion well or ill,
All but the pieties of lovers’ hands.
And onward, as bells off San Salvador
Salute the crocus lustres of the stars,
In these poinsettia meadows of her tides,—
Adagios of islands, O my Prodigal,
Complete the dark confessions her veins spell.
Mark how her turning shoulders wind the hours,
And hasten while her penniless rich palms
Pass superscription of bent foam and wave,—
Hasten, while they are true,—sleep, death, desire,
Close round one instant in one floating flower.
Bind us in time, O Seasons clear, and awe.
O minstrel galleons of Carib fire,
Bequeath us to no earthly shore until
Is answered in the vortex of our grave
The seal’s wide spindrift gaze toward paradise.
III
Infinite consanguinity it bears—
This tendered theme of you that light
Retrieves from sea plains where the sky
Resigns a breast that every wave enthrones;
While ribboned water lanes I wind
Are laved and scattered with no stroke
Wide from your side, whereto this hour
The sea lifts, also, reliquary hands.
And so, admitted through black swollen gates
That must arrest all distance otherwise,—
Past whirling pillars and lithe pediments,
Light wrestling there incessantly with light,
Star kissing star through wave on wave unto
Your body rocking!
and where death, if shed,
Presumes no carnage, but this single change,—
Upon the steep floor flung from dawn to dawn
The silken skilled transmemberment of song;
Permit me voyage, love, into your hands …
IV
Whose counted smile of hours and days, suppose
I know as spectrum of the sea and pledge
Vastly now parting gulf on gulf of wings
Whose circles bridge, I know, (from palms to the severe
Chilled albatross’s white immutability)
No stream of greater love advancing now
Than, singing, this mortality alone
Through clay aflow immortally to you.
All fragrance irrefragably, and claim
Madly meeting logically in this hour
And region that is ours to wreathe again,
Portending eyes and lips and making told
The chancel port and portion of our June—
Shall they not stem and close in our own steps
Bright staves of flowers and quills today as I
Must first be lost in fatal tides to tell?
In signature of the incarnate word
The harbor shoulders to resign in mingling
Mutual blood, transpiring as foreknown
And widening noon within your breast for gathering
All bright insinuations that my years have caught
For islands where must lead inviolably
Blue latitudes and levels of your eyes,—
In this expectant, still exclaim receive
The secret oar and petals of all love.
V
Meticulous, past midnight in clear rime,
Infrangible and lonely, smooth as though cast
Together in one merciless white blade—
The bay estuaries fleck the hard sky limits.
—As if too brittle or too clear to touch!
The cables of our sleep so swiftly filed,
Already hang, shred ends from remembered stars.
One frozen trackless smile … What words
Can strangle this deaf moonlight? For we
Are overtaken. Now no cry, no sword
Can fasten or deflect this tidal wedge,
Slow tyranny of moonlight, moonlight loved
And changed … “There’s
Nothing like this in the world,” you say,
Knowing I cannot touch your hand and look
Too, into that godless cleft of sky
Where nothing turns but dead sands flashing.
“—And never to quite understand!” No,
In all the argosy of your bright hair I dreamed
Nothing so flagless as this piracy.
But now
Draw in your head, alone and too tall here.
Your eyes already in the slant of drifting foam;
Your breath sealed by the ghosts I do not know:
Draw in your head and sleep the long way home.
VI
Where icy and bright dungeons lift
Of swimmers their lost morning eyes,
And ocean rivers, churning, shift
Green borders under stranger skies,
Steadily as a shell secretes
Its beating leagues of monotone,
Or as many waters trough the sun’s
Red kelson past the cape’s wet stone;
O rivers mingling toward the sky
And harbor of the phoenix’ breast—
My eyes pressed black against the prow,
—Thy derelict and blinded guest
Waiting, afire, what name, unspoke,
I cannot claim: let thy waves rear
More savage than the death of kings,
Some splintered garland for the seer.
Beyond siroccos harvesting
The solstice thunders, crept away,
Like a cliff swinging or a sail
Flung into April’s inmost day—
Creation’s blithe and petalled word
To the lounged goddess when she rose
Conceding dialogue with eyes
That smile unsearchable repose—
Still fervid covenant, Belle Isle,
—Unfolded floating dais before
Which rainbows twine continual hair—
Belle Isle, white echo of the oar!
The imaged Word, it is, that holds
Hushed willows anchored in its glow.
It is the unbetrayable reply
Whose accent no farewell can know.
Na kepute ne myth or taj sa I kulturum qeke! Po shkoj urgjent te blej permbledhjen.
Kujt po i poetikon kjo incestit?
dhe cilet kritikojne ”VRIMEN” ata qe martojne femijet 9vjc…………sunitogjaxoret!
turp turp no modernizim.
sa e mire eshte ajo e shkrete “brime poetike”, ti ta neverit me menyren sesi I thurr “poezi”. Jo leng I bardhe, jo damare jeshile.. ptuuu t q.. rracen, se na e shpife. Mu sikur pashe trailerin e “Alien vs Predator” mu duk!
POETJA MONSTER
(Mbresa nga njè anti poemè )
Monstèr…!
Po po ty tè drejtohem
Ty qè pate shkruar dhe nje poemé
Poemè!? Pse ajo qe shkrove tè ish vertetè poemè?!!
Nè djall ti bashkè me vargjet e tua
Mallkuar e jotja penè !
—
Qante vargu tek tè lexoja
Ashtu si qajnè plakat tona nga kèto anè
Ato nè fakt qanin ty
Monster e keqe
Ty – qè nè shtrat vendose incestin
Skuqur nga seksgjaku i motrès me vèllanè
——
Monstèr…!
Ndofta vèrtete e ke pèrjetuar
Tè ketè qènè kjo dramè e jetès tènde?!!!
Ku e gjete kèt kurajo?!…
Po nèse do kishje fèmijè nga epshi yt kafshèror
Produkti nga incesti me vèllain si do ti fliste : baba apo dajo ?
——
Uuuuuuuu…..Uuuuuuuuuu
Duhet bèrtit me psikamè e ulèrimè
Faqet gjer ne damarè me thonj duhen cjerrè
Femijèt e tu me siguri do ngjanin nga ty
Monster…
Nè tè njèjtin shtrat vèlla e motèr me inceste tè tjerè !
—–
Ti nuk je dhe s’mundesh Doruntinè
Tè kapèrxesh pèr vèllane malet kèmbèzbathur
E shumta qè mund te bèsh, seks-kurvèrinè
Monstèr me cipèn shqyer nga vèllai
Monstra cipèplasur !!
——
Kohèt vèrtetè kanè nxjerrè dhe demonè
Me shpirt tè gjakosur e sakatuar keq
Mè thuaj njè laraskè qè ngeli pa burrè?!!!…
Monstèr….
Nuk durove dot ?!…Vampire gjakut tènd
Mallkuar qofsh dhe u djegsh nga e jotja” furrè “!
——
Ti a e di se ka shekuj e shekuj qè njerzimi
Pèrgjithmonè u nda nga kafshèria?
Familjen tè shenjtè e kemi dhe sot a e di ?!!
Monstèr…..
Me incestin nè varg ty tè dashuron
Vetèm kurvèria !
——
Ti mbase nuk di ( dhe s’ke nga ta dish)
Ka ndodhur vèrtetè qè motra aq shumè
Ka dash gjer nè vdekje e me shpirt vèllanè
Monstèr
Por ajo ish Miro Tèrbacia
Qè shtriu me plumb pèrdhe – Pashanè !
—–
Vèlla e motèr Tutulani sa shumè u deshèn
Jetèn dhanè pèr tè shenjtin nder
Ata nuk luftuan pèr tè qelburèn tènden “furrè”
Monstèr
Pena jote ngjyer mè tè vjella shtatzansie
Nga incesti yt me vèllanè tè bie erè!
—–
Le ta mendojme pèr pak caste Mamicèn
Motrèn e legjendès dhe shpatètarit Skènderbe
Nèse ti nè shtrat sèbashku do ti vije
Mè mirè…
joooo joooo goja nuk ma nxe
Monster ti s’paske nder – ti s’ke Atdhe !
vulgaritet??
Te lumte moj vajze qe me ne fund more guximin duke thyer tabute e kohes dhe i nxorre nje poeme asaj vrimes se “bekuar” asaj vrimes se “arte” qe ka thyer mendjet e kadive ne te gjitha kohrat…
E sigurte qe te gjitheve u rrin mendja aty 24/7…po, po te gjitheve por keta hipokrit te lindur duhet kohe me u ndryshuar…
Ali edhe ti ia ke kenqur vrimen Shanishase?
Nuk eshte turp kur me ane te nje tregimi apo nje poezie te thuhet nje e vertet,sado banale mund te jete.sigurisht qe nuk eshte per te gjithe,kjo poesi i drejtohet drejperdrejt atyre qe e kane kete sjellje qe askujt nuk i pelqen.poesia eshte banale por e goditur mire per disa prototipa.
esht nji vrim
hajt ta qim
u hap vrima
gojeqimja
plot me thirrma
ulerima
e gerthima
vrima vrima
plot me brima
mu ke vrima
ne brim
kari pidhin
po qin
o ti brima e vrimes
thitherrime kari
bjeri brimes s vrimes
o kar strumbullari
brim pas brime vrimash
ne shum pyll me shkurre
vrima e brim pidhit
po shlo zhurma shurre
KETO KAHURKAT JANE PITHMEDHA E KUR JE FUT KARRIN EDHE E DOBET NE TRUP TE JETE KAHURKA,VRIMEN E PIDHIT E KA SI PICKE LOPE ,NUK NDJEN ASGJE ..SI KA MUNDESI QE KJO POETJA KAURE E NDJEKA KARIN E SPERMEN BASHKE ??? ME MIRE QI NDONJE BUCE SE NJE KAHURE …NUK DINE FARE TE BEJNE SEX JANE SI KAFSHE TE NGORDHURA ..
E si nuk e meriton cmimin nje lezbike kur vleresimin e bejne politikan pede…si edi me shok E drejtoresha lezbike si kumbaro liza tabaku e zarsimore lushnje etj..
Është më mirë të pushtosh veten se të fitosh mijëra beteja. Atëherë fitorja është e juaja. Atë nuk ta rrëmben dot kush, as engjejt, as demonët, parajsa apo ferri
njeriu i thjeshte punon,nuk vleresohet por eshte krenar per veten, se sot ne kete kohe vetem militantizmi perfiton e behesh i njohur e karriere.
edhe poetesha me poesine vrima,u be pa dashje e njohur ne gjith vendin se e njihnin drejtuesit e B.K-se ,prof.dr Asllani dhe veteranja qe administron fituesit e njohur vetem se mban mbiemrin e familjes Domi.
Mos keto anti vrima – manite qe ju pelqen ky erotizem ,votuan poeteshen .
me konkursin poezia vrima me pershkrimin vagine e penis si harritje e letersise shqipe, do merret si mbrojtje dokturature ne letersi.
“E vërteta është si ilaçi i syve, të djeg në fillim, por të bën të shohësh”
Te përshëndes e të lumtë ajo mendje e dorë për atë përgjigje që i ke dhënë një poeme lavire. Sa e tmerrshme,therret : “eja ,eja vëlla futi gështrinjtë në këtë vrimë” E ku ? Në vrimën e motrës, të motrës kurve. Joooooo,joooooo motra është motër ! E kur e pyeti vëllai, që ishte duke vdekur ,të motren se sa zi do mbante ajo u përgjegj : ” Sa të zbardhen pendë e korbit ,o vëlla”
Maskarej e maskaresha, ku e coni poezinë? Ndalni dorën se shkatërruat njeriun. Eshtë vet njeriu që që ka vendosur rregulla të forta morali e ishin me te ditur se ju maskaresha e maskarenj qe perkrahni kete poezi.
Te përshëndes e të lumtë ajo mendje e dorë për atë përgjigje që i ke dhënë një poeme lavire. Sa e tmerrshme,therret : “eja ,eja vëlla futi gështrinjtë në këtë vrimë” E ku ? Në vrimën e motrës, të motrës kurve. Joooooo,joooooo motra është motër ! E kur e pyeti vëllai, që ishte duke vdekur ,të motren se sa zi do mbante ajo u përgjegj : ” Sa të zbardhen pendë e korbit ,o vëlla”
Maskarej e maskaresha, ku e coni poezinë? Ndalni dorën se shkatërruat njeriun. Eshtë vet njeriu që që ka vendosur rregulla të forta morali e ishin me te ditur se ju maskaresha e maskarenj qe perkrahni kete poezi.
E DINI QE KY BYRAZERI KATE DREJTE BRE BURA , keto grate tone nuke ta ngrejne fare loqen ,me mire une qi nje shqerke se VANGJELICKEN time nuke di hic bre te qihet .
E ca karin e nones nxjerr kjo vrim uj a naft a cka… mir e ka poetja njeriu nga vrima del gjith jetes tuj vrapu pas vrime ne fund ne vrim perfunfon.. dmth cdo gje sillet e pshtillet me vrimen… u dasht me i kushtu nje poezi
E ca karin e nones nxjerr kjo vrim uj a naft a cka… mir e ka poetja njeriu nga vrima del gjith jetes tuj vrapu pas vrime ne fund ne vrim perfunfon.. dmth cdo gje sillet e pshtillet me vrimen… u dasht me i kushtu nje poezi……
“Vellai im,i dashuri im”…!!!Incest?
Autorja shpjegon ne menyre poetike seksin ne kohet primitive si forme e incestit,apo justifikon incestin ne kohet moderne,si nje akt normal?
Kur i le gjerat ne medyshje,ka vend per dyshim,atehere gjithkush ka te drejte ti interpretoi sipas intersit.
Zonja Rita Komplimente
mbas 100 vjetesh do dali dikush dhe
do perpiqet te thyeje tabute e momentit.
te siguroj qe do sulmohet si ketu .sot.
si para 110n vjetesh .kur dikush ka thyer tabune e asaj kohe
(ose perpjekur ta thyeje)
prsh
shum e thell kjo,,poezia apo vrima,, e thell ,,bravo,,
Qeveria eshte aq ne hall per risi sa paturpesine e shet per talent! Mire more faljani perdorimin e fjaleve qe nuk thuhen, por mungesen absolute te talentit mos e falim! A mund te pranojme nje liste poetesh si Poradeci, Kadare, Rita Petro, Agim Shehu, Rita Petro, Agolli, Rita Petro, Migjeni, Rita Marko, Ruka, Rita Prita…
KJO ESHTE E CMENDUR…”EJA VELLAI IM, EJA I DASHURI IM”…!!Kjo beka seks me te vellane’ o milet.
O njerezzzzzzzzz. ne sju pelqen mos e lexoni,u be si filmat porno i shifni e pastaj thoni qe sju pelqejne,po se pelqeyet keshtu sie ka quajtur kjo zonja vrime mos e lexoni , seshte fai i saj qe sja dini vleren vrimes e meqe gjetet rastin o burra te cfryjme, me mire shijoni ose heshtni
Nje perurim i pazakonshem “vlerash! Ne te marrin pjese dhe kryeministri dhe ministresha e kultures, qe perben kulmin e karapidhllekut! Ne ate perurim paska munguar vetem shtrati! Shtarti per ta provuar vrimen dhe ate tjetrin te pranishmit dhe te pranishmet! Edhe ata qe shperblejne “vlera” te tilla! As titulli i vepres dhe as “poezia” qe na servohet, nuk jane shqip! Me mire do t’i shkonte titulli “Bira” (bira e pidhit, e bythes, e veshit, e hundes) prej nga rrjedh shume natyrshem fjala bir, bij, bija! Po shqipja ka edhe mrekulli tjera per t’çime (seks), sepse shqip thuhet e çime, e bame. Pra e çime dhe jo seks sepse seks eshte edhe gjini!… Per kete nivel “lexuesish dhe vleresuesish” te “vlerave” tona te shperblyera si ne rasin konkret, po e sjellim nje strofe qe del nga lashtesia e gjuhes dhe origjines shqipe, ku i kendohet t’çimes (seksit):
Kari e pidhi jane kerrleshe,
Po na rroken si dy desh!
Si dy desh, si dy galena!
Po thote pidhi: Po ma kana!…
Po cila eshte porosia e “Vrimes” dhe çatrafellit (kembes se shkamit), ketu? A e ruan “Vrima” moralin e shoqerise? JO! Dhe per ta deshmuar kete po ua sjellim nje anekdote, e cila e demanton prurjen “poetike” te autores Rita Petro dhe pjesemarresve ne ate perurim: Nje nene qe e kishte vetem nje djale “hastreti” (deshiri) dhe nje dhi krye shpirti, kur kerkon dhia me u perçite, per t’ia ruajtur moralin birit te saj adoleshent, i thote: Shko, bre bir, te filan plaka n’krye t’katundit se cjapi i saj ka me i kallxu diçka n’vesh dhise tone! E merr djali dhine dhe shkon e therret plaken e i thote: M’ka çu nana se cjapi i yt ka me i kallxu diçka n’vesh kesaj dhise tone!… Plaka e kupton ç’hall kishte dhia dhe, pa vonuar, shkon e merr cjapin dhe ia leshon dhise! Ndersa cjapi deri sa nxehet mire (i çohet taman!), i shkon here te njeri vesh e here te tjetri dhe kur nxehet mire ja ben ate pune!… Dhe djali pa vonuar kthehet ne shtepi me dhine per kerpeshi, e, e pvete nena: A i kallxoj naj sen’ bre bir? Po, moj nane, u munue me i kallxu ni cope here, here n’njanin vesh, here n’tjetrin, po kjo dhia e jone budallice, e po get nuk e marrke vesh, e dikur cjapi e nxori kalemin e ja shkrou permas (mbrapa)!…
E nana e uroi: t’u befte shendet bre bir, se ma ke hjeke nje gajle t’madhe!
Djali s’e mori vesh se dhia ishte perçitur dhe kesisoji nena e ruajti moralin e birit te saj!
Po, per ç’moral shoqeror flasim ne keto kohe, me keto “Vrima” t’zeza e t’bardha!…
DRENICA E KUQE
Lesh lesh dhe brima qesh
vrima vrima u be dhe sqima
sa mire ja ke thene kesaj vrimes tene
si se kenaqe nje here moj tenje….
Si e merni guximin dhe e kundershtoni kete liber,e ka dhene kryeministri shqiptare me ato lezb… Qe mban mbras vetes kete cmim,me keto lloj do ta bejme shtetin,me kur…. e ped…. Si edi,veliaj etj..