Nuk kanë fund artikujt e mediave të huaja për Shqipërinë, që i thurin lavde bregdetit dhe natyrës së mahnitshme. Paola Cimarelli nga Corriere Adriatico, në rubrikën e udhëtimeve, ka shkruar për vizitën në bregdetin shqiptar, – ku nuk ngurron të krahasojë plazhet e Jugut me ato të Karaibeve-, qytetet e trashëgimisë kulturore, liqenet, lumenjtë trashëgiminë historike, burimet natyrore ujore, që i quan burimi i perëndive. Një artikull që na sjell të gjithëve në vëmendje pasuritë natyrore që kemi dhe se si nuk arrijmë ti shfrytëzojmë ato në të mirë të rritjes së mirëqenies së një prej vendeve më të varfëra të Europës.
Më poshtë artikulli i plotë, botuar në 26 korrik:
Në të djathtë, në fund, duke ndjekur valët e Adriatikut drejt Lindjes. Në këtë cep të Ballkanit është Shqipëria, një vend që është për t’u dëshiruar, për t’u përshkruar, për t’u eksperimentuar me detin e saj, që nganjëherë të ngjan me Karaibet, me male, duke e bërë atë ende “vendin e shqiponjave”, me histori, me mbetjet e arkeologjisë pellazgjike, romake, greke, ilire, turke, dhe pa lënë mënjanë natyrën, me mundësi për të vizituar 12 parqe kombëtare.
Nga Puglia, nëse disa agon qartë, ju mund të shihni majat e malit Korab, dhe me fuqinë e mendimit, pothuajse mund të prekni brigjet, që janë 80 kilometra larg nga Italia. Pra, kjo është koha për të marrë një avion ose një anije dhe të shkoni dhe të zbuloni një tokë ende jashtë turizmit masiv, por ndoshta jo për kohë të gjatë. Për të udhëtuar, ju mund të zgjidhni transportin publik, por me një makinë, madje edhe me qira, ju mund të shijoni të gjithë pasurinë e saj kulturore dhe bukurinë e saj. Deti, ose më mirë bregdeti shqiptar, është i gjatë 360 km midis Adriatikut dhe Jonit.
Rëra e praruar
Plazhi i Ksamilit është 17 kilometra nga Saranda, përballë pjesës veriore të ishullit grek të Korfuzit, nga ku nisen autobusët e përditshëm. Një bregdet me rërë të artë shtrihet në katër ishuj, në një lartësi prej 7.5 deri 15 metra, të cilat mund të arrihen me anije, not dhe njëra madje edhe në këmbë. Edhe këtu, në gusht, ka shumë njerëz, por jashtë sezonit do ju duket sikur keni marrë një avion dhe keni shkuar në ishujt tropikalë të Karaibeve.
Pastaj është plazhi i Qeparos, menjëherë pas gjirit të Porto Palermo me kështjellën e tij Ali Pasha, më pas Skalom, me rërë të hollë dhe det të kristaltë të qartë, në afërsi të saj është gropa e Frëngut, si dhe Dhërmiu, që është një nga vendet më të bukura. Në Bregdetin Jon dhe ku mund të shihni manastirin e Shën Teodorit, në këmbët e të cilit gjendet Shpella e Piratëve.
Gjithashtu mund të vizitoni zonën arkeologjike të Burtritit, në jug të Sarandës, që I përket shekullit të tetë para erës sonë, edhe pse mitet e lidhura me origjinën e saj flasin se aty janë themelet e të mërguarve të Trojës. Më pas vjen Himara e lashtë, në një rajon me male deri në dy mijë metra, që zbresin në det me tarraca me pemë të kultivuara të ullirit dhe agrume, për ta mbyllur në Parkun e Llogorasë.
Burimi i perëndive
Gjithashtu në zonën malore ndodhet Syri i Kaltër, burimi i perëndive, me origjinë karstike të vendosura në shpatet perëndimore të Malit të Gjerë. Ata që e duan liqenin mund të shkojnë në Shkodër, në kufi me Malin e Zi, dhe në Ohër, në kufi me Maqedoninë.
Ka tre vende të trashëgimisë së UNESCO në Shqipëri: Vendi arkeologjik i Butrintit, në Gjirokastër dhe Berat, dy shembujt e rrallë të arkitekturës nga periudha osmane. Në qendër të Beratit gjen fakte të bashkëjetesës së komuniteteve të ndryshme fetare dhe kulturore, me kishat e saj bizantine, kështjellë, Kala të shekullit të trembëdhjetë, dhe xhamitë e epokës osmane. Gjirokastra, në luginën e lumit Drinos në jug të Shqipërisë, është karakterizuar nga një sërë shtëpish dy-katëshe, e ndërtuar në shekullin e shtatëmbëdhjetë. Në qytet ka gjithashtu një pazar, një xhami e shekullit të tetëmbëdhjetë dhe dy kisha të së njëjtës periudhë.
Një lumë për të bërë një banjo
Gjithashtu vlen të shohësh Korçën, një nga qytetet më të rëndësishme të Shqipërisë, 853 metra mbi nivelin e detit, në këmbët e malit Morava.
Pas detit, maleve dhe kulturës ju gjithmonë mund të shkoni në llixhat e Bënjës, në Përmet, ky hyrja është e lirë, dhe ka gjashtë burime kryesore në këmbët e masës shkëmbore, në të dy anët e lumit Langaricë, që konsiderohet si burimet më shëruese në Europë, ose të shkoni në lumë për të notuar, në Drinit, Seman-Devoll dhe Vjosë.
Kuzhina ka ka shijen e ndikimeve kulturore të vendit, me ndikime greke, italiane dhe turke.
Çmimet janë të përshtatshme
Çmimet e hotelit variojnë nga 40-60 deri në 200 euro në natë. Jashtë sezonit mjafton të prenotosh dy ditë para, në kulmin e sezonit 20 ditë përpara.
monitor
hajt pra, se po vijne turistat! gatitni pak portofolat se hajnat s´dijn me punu e bo biznes. s´kan as faj xhanem se kush me i msu me bo biznes? administrata hajnave qe solli Berishi?
Lajme per te auto-mastrubuar populli mjeran.
Hahahaaa u dhim se qeshuri ne ketej nga kombinati.
Plazhet e Karaibeve nuk i konkuron kush, mbase vetem ato te Paqesorit jugor apo Maldivet mund t’i vijne pak afer, por per sa i perket jugut shqiptar do thoja qe karakteristika me e vecante eshte padyshim lartesia e maleve aq prane me detin. Te jep nje ndjesi sikur ndodhesh ne fund te botes, edhe pse ndodhesh ne mesin e saj. Gjithashtu dielli eshte disi me i kendshem, nuk te vret aq shume dhe mund te rrish me gjate pa te bezdisur. Fakti qe shume plazhe ndihen sikur jane private ose gjysem-private eshte gjithashtu nje plus, ka njerez qe nuk i preferojne plazhet e zhvilluar ose komercial. Ato fshatrat si gjysem te braktisura dhe te thekura nga dielli te japin nje ndjesi relaksi te cuditshem. Bashkite e zones duhet te implementojne nje rregull per sa i perket fasadave te ndertesave dhe vilave te reja qe ndertohen ne menyre qe te ruhet sa me shume pamja rustike e zones, sepse arkitektura moderne ose betonizuese ja prish pak pamjen. Turistet preferojne me shume fasadat e vjetra me gura sesa betonin apo xhamin.
Po per cmimet e avionit perse nuk i thua ? Sa paguhet momentalisht. Rome – Tirane 700 euro. E barabarte me Rome-New Work- Rome
Nuk i heqe asnje fjal PO. Jugu i shqiperise duke filluare nga zverrneci qe behen bashke rera pylli dhe deti dhe deri ne kufi me greqine qe kemi dhe nje ishull te bukur qe quhet tongo. Nuk gjene nje bukuri te tille mali aqe afer detit plazhe te paster ne karaburune jan mbrekulli me vete. Po turpe per ne shqiptaret qe nuk dime te pastrojme akoma plerat.