Nga Kitty Hannah Eden
Askush nuk e përkufizon ndjekjen e pandërprerë të argëtimit në Amerikë më shumë se Presidenti aktual i Shtëpisë së Bardhë.
E pëlqeni apo jo, ai nuk është pa përkrahës të cilët e shohin sa herë që ai shfaqet në ekran dhe përqeshin fragmente të fjalisë së tij.
Për sa kohë që ju mund të bashkoni katër fjalë së bashku, edhe ju mund të jeni një Trumpist, Trumper, Trumpet.
Siç shihet në TV, sigurisht, agjenti më i preferuar i Amerikës që shpërndan rrjedhat e pafundme të mediokritetit 24/7.
Ofertat televizive janë aq bindëse sa gjenerojnë pjesë të mendimit nëpër spektrin e medias. Tërësia e gjithanshme e ekranit me ngjyra të ndezura është aq e fortë saqë kur shfaqja “e tyre” të anulohet, njerëzit bëjnë /mos për ta kthyer atë.
Harrojeni literaturën. Shkrimtarët kanë vetëm një qëllim këto ditë: të marrin opsionin e tyre të kryeveprës, kështu që mund të shndërrohet në një film, ose më mirë një shfaqje televizive.
Leximi i një libri në Amerikë është bërë një akt rebel, duke mos pranuar të ketë një TV, sepse nuk dëshiron të bashkohet me masat.
E tillë është përplasja që lidhet me mos-konformitetin; se nëse guxoni të largoheni nga norma dhe të rikuperoni trurin tuaj, ju qëndroni ndryshe. Edhe më keq, mund të kuptoni se jeni bërë të paprekshëm nga kultura pop.
Pa/i fat duke u përpjekur të kryeni një bisedë, kur i keni humbur të gjitha kornizat e referencës. Fillimisht mund të doni të informoheni rreth diskutimit për t’u përfshirë në të.
Bëjeni këtë për pak kohë dhe përfundimisht do të zbuloni pse nuk ishit të interesuar në rradhë të parë.
Jo se TV është domosdoshmërisht një formë më e parëndësishme e artit.
Disa vende rregullisht prodhojnë përmbajtje që shkaktojnë mendime provokuese dhe jo boshe. Mendoni për BBC-në e Britanisë për shembull, ose rrjetin televiziv franko-gjerman Arte.
Por Amerika është një dorë e zhurmshme në përmbytjen e tregut me hipnotizëm që nxit sjelljen e çuditshme bulimike tek shikuesit. Të lësh mënjanë jetën për t’iu ngjitur divanit është një aktivitet që preferohet shumë.
Dhe shikimi i vazhdueshëm I TV bëhet një mënyrë për t’u zhdukur disa ditë. Përvec arratisjes, nuk ka ndonjë qëllim tjetër.
Mendimi kritik nuk është pikërisht pika më e fortë e Amerikës, as zakonet e stilit të jetës. Nëse ju jeni rritur përpara televizionit, gjasat janë se nuk do të ndodhë kurrë që ju të largoheni prej tij. Ju nuk keni shumë shans të kërkoni forma alternative të argëtimit, e lëre më për informim.
Dhe kështu arma e shpërqendrimit në masë vazhdon ta rrëmbejë trurin tuaj, vit pas viti.
Një ditë, zgjoheni dhe kuptoni se jeta ju ka kaluar. Nëse do të kishit çaktivizuar televizorin, do të kishit jetuar më shumë, mund të kishit më shumë përvoja.
Mund të jesh në periferi të jetës duket rehati.
Është një mënyrë e lehtë për të ekzistuar pa shumë përpjekje. Ju nuk do të korrni shumë shpërblime në këtë mënyrë, nuk do të mësoni shumë, por mund t’ju mbajë gjallë dhe nuk ka nevojë për të menduar aq shumë.
Nëse ju mërziteni, mund të ndryshoni kanalin dhe të shihni jetën e njerëzve që e kanë ndërtuar suksesin dhe pasurinë jashtë vëmendjes suaj. Nuk janë aktorët punëtorë që ju mbajnë të interesuar, por të famshmit që nuk dihet pse janë të tillë.
Ose lindi i pasur, si Trump.
A janë yjet e realitetit televiziv të denjë për adhurim? Epo, përgjigjja është në Shtëpinë e Bardhë.
Uria e pafundme e Amerikës për mbeturinat televizive, pavarësisht nga lartësia e Trump, vazhdon me shpejtësi. Dhe pyetja vazhdon: Cili është problemi nëse ai ishte përfaqësimi më i sinqertë që ky shtet ka pasur ndonjëherë?
Sepse ne jemi të joshur, ne nuk mund të shohim larg, ne shohim vetëm në ekran …
“Stay tuned!” Shkruan ai rregullisht, dhe ne njerëzit i bindemi me një vrull të zhurmshëm.
Ne mbetemi të varur nga mediokriteti sepse është më e lehtë se sa të pyesim veten se si përfunduam në këtë mënyrë.
Ose cila pjesë e apatise sonë mund të ketë luajtur rol në rrëzimin e një vendi dikur të njihur si një fener mbarëbotëror i lirisë, shpresës dhe demokracisë.
Por nuk është tepër vonë për të fikur televizorin, apo është?
Medium-Përgatiti Diona Çeço (TemA Javore)
Mediokriteti…..?! Shikoni Shqiperine! Enveri solli ne administrate sevilet dhe medikrit! Kjo ishte arsyeja qe jo vetem ne Shqiperi por edhe ne te gjithe kampin socalist deshtoi c’do gje! “Qengji i urte pi dy nena”-thoshin!Por edhe sot! Saliu i zgjodhi lenkat dhe simonet e tij qe nga Luli e me radhe! Enveri i vrau te zgjuarit dhe intelektualet te njejten gje beri Saliu!Ata qe mbeten nuk duken gjekundi! kane frike thua se monstra nga Vicidoli u ka dosjet?Servile,hajdute dhe mercenare medioker kane zene per gryke shtetin dhe pushtetin! Para e madhe e piste po hidhet ne tregun e militantev medioker per te shpetuar veten!Ky eshte mentaliteti osmanlli shqiptar! Njerez analfabete kane hapur portale dhe i bejne “hyzmet” parase qe marrin dhe botojne ato qe u thone shefat kriminele!