Edi Rama përballë dyshes Meta - Basha

Nga Altin Ketro

Këto ditë të fundit të përmbylljes së fushatës elektorale nxorën në pah disa aspekte që nuk ishin të panjohura, por që liderë të caktuar politikë u munduan gjatë të kamufloheshin për të mos e nxjerrë atë lloj karakteri që i karakterizon. I tillë është qëndrimi që po mban Presidenti i ardhshëm Ilir Meta, sjelljet politike të të cilit, nëpërmjet deklaratave politike që po bën në çdo miting, janë tmerrësisht larg të qenit në funksion të detyrës së lartë që i është besuar. E sheh këto ditë tamam në natyrën e vet, por që për disa po u duket çudi kjo lloj retorike e tij. Në fakt, personalisht i përkas asaj rryme që nuk e mbështes asnjë lloj marrëveshje me atë lloj opozite, liderët e të cilës i janë shmangur drejtësisë me procedurë. Por, nëse kishte të vetmen gjë pozitive marrëveshja Rama – Basha, ishte dhe mbetet fakti që arriti t’i çjerrë maskën Ilir Metës. Ishte vërtetë acaruese ajo shtirje e stërgjatë që bënte Meta për t’u dukur si faktor stabiliteti. Mjaftoi që atij iu prekën paksa interesat dhe doli në identitetin e vetë që aq shumë u mundua ta zbukuronte.

Sot Ilir Meta deklaron se nuk do dekretojë qeveri të dalë nga vota të dhunuara (dhe me të drejtë në këtë pikë), por përpara kësaj duhet të bëjë një prapa kthehu në atë investim për jetë a vdekje që bëri gjatë zgjedhjeve vendore të vitit 2015 në bashkinë e Vorës. Aty u investua e gjithë makineria shtetërore e LSI-së me Ilir Metën në krye për të marrë një bashki, madhësia e të cilës përshkohet për vetë 5 minuta me makinë në gjithë gjatësinë e saj. Aq të tendosur e bëri LSI-ja situatën aty sa që rasti “Vora” ishte nga më kryesorët në raportin e OSBE-ODHIR-it si rast problematik që zhbëri shumë arritje të tjera të atij procesi zgjedhor. Gjithashtu, Ilir Meta dhe gjithë jesmenët e tij, po na bëjnë moral për nëpunësit që i përkasin LSI-së, por që deri dje ishin të verbër kur nuk shihnin me kthjelltësi se si veprohej pikërisht aty në administratë prej titullarëve që i përkisnin LSI-së. Depersonalizimi i njeriut kish arritur kulmin kur punonjësit nuk i kërkohej vetëm vota e tij, por maskarallëku kish arritur në ato përmasa sa që e detyronin të ngratin punonjës të gjente ku të mundej edhe 40 vota të tjera, përndryshe humbte vendin e punës. Ah medet i ziu punonjës e kapte një ankth i paparë për një çështje që nuk kish të bënte hiç me problemet e punës që kryente, por me direktivat e presion bërësve metistë që për pushtet nuk e çanin kokën se sa kokëçarje i sillnin atij punonjësit të shkretë.

Ilir Meta ka kohë që e ka shpallur aleancën e tij me Sali Berishën. E ka bërë këtë qysh në krye të herës me miklimet që i bënte në Kuvend duke e konsideruar si pikën e tij të dobët. Ishte kjo merakosje e tij që e bëri çorap Kuvendin e Shqipërisë gjatë gjithë drejtimit të Ilir Metës, ku asnjë seancë nuk filloi e mbaroi me diskutime për rendin e ditës, por niste e bitiste me çmenduritë e Berishës, duke e fokusuar punën e legjislativit në drejtime të tjera, larg interesave të qytetarëve. Edhe këto ditë të fundit të fushatës, sërish ka plasur ajo dashuri e madhe Meta – Berisha ku pa frikë mund të thuash se ka gjetur tenxherja kapakun. Normal që Meta e ka si pikë mbështetje Berishën, qenien më të dëmshme që iu bë barrë këtij vendi për një çerek shekulli, si një mallkim që na shoqëron çdo njëqind vjeçar. Meta e gjen njeri me karakter Berishën, sepse ai është nga ata që zbret nga kali vetëm pasi i është vënë flaka gjithë Shqipërisë. Kjo është forca e karakterit të Berishës që e adhuron Meta, sepse është peng i një individi që e ka shpallur veten që është Arkiva. Po, po, ia besoj këtë gjë, sepse është në vijim të gjurmëve të etërve të tij që e kanë brumosur me idetë që kundërshtarët e brendshëm e të jashtëm i lufton më mirë kur i kë nën kontrollin e shantazheve të dosjeve komprometuese. Tipike metodat e ish Sigurimit të Shtetit të përshtatura në kohën e SHIK-ut të Gazidedes.

Sot Meta e akuzon Ramën për çështjen e kanabisit, por pse nuk bëzani asnjë çast kur lulëzonte Lazarati për të cilin Berisha e deklaroi publikisht në media se ishte urdhri i tij politik që ai fshat të mos goditej? Po kur qeveria Rama mori pushtetin më 15 shtator 2013, u harrua që u përball atë fundviti si dhe vitin në vijim me tonelata kanabis që u mbollën e u korrën gjatë fushatës zgjedhore ku policia e Berishës e lejoi më ndërgjegje të plotë atë akt kriminal?

Ilir Meta e akuzon Ramën se kërkon pushtet të pakufi kur dihet fare mirë që po të ishte kështu Edi Rama nuk rriskonte të hynte i vetëm në zgjedhje, por së pari linte PD-në në çadër dhe merrte shumicë kushtetuese ose, flirtonte sërish me LSI-në dhe e kishte të sigurt pa u lodhur fare mandatin e ri si kryeministër. Fakti që nuk bëri as njërën e as tjetrën, tregon se Rama nuk ka qëllim në vetvete pushtetin, por ai kërkon doemos të qeverisë i vetëm për të zbatuar program, jo të parcelojë shtetin ku askush s’e ka mendjen tek programi, por tek ndarja e posteve që u sjell të mira materiale veç kryetarëve. LSI-ja, duke e ditur se nuk del dot forcë e parë siç reklamon pareshtur, ka si qëllim në vetvete që të marrë aq mandate sa të detyrojë o PS, o PD, të lidhin aleancë me atë.  Në këtë rol ajo është tepër komode, sepse çdo dështim i adresohet partisë së madhe, ndërkohë që LSI vijon e pa shqetësuar të mendojë se si të shtojë radhët pa mbajtur asnjë kosto. Çuditërisht as nën qeverisjen “Berisha”, e as atë “Rama”, LSI nuk ka lënë gjurmë mbresëlënëse aty ku ka drejtuar. Kjo ka ardhur për shkak se ata e kanë fjetur mendjen me idenë: nuk na bëni dot gjë sepse o ju rrëzojmë qeverinë, o nuk jua votojmë reformat. Çështja e të qenit King Maker ose bërës i qeverisë, është jetike për Ilir Metën, sepse është e vetmja mënyrë që ai mund të mbijetojë përmes shantazhit për të rrëzuar qeverinë. E tentoi disa herë ta bënte këtë me qeverinë “Rama”, por u tërhoq në çastet e fundit kur e pa që Edi Rama i bënte 71 mandate. Kështu që mos na hiqet sot sikur ka qenë gjithmonë luajal, sepse në momente të caktuara, kur ka menduar se Rama ishte i dobët, ka tentuar gjithmonë të sabotojë, po fatmirësisht pa sukses.

Por përveç Ilir Metës, Edi Rama ka përballë edhe tradhtarin e kombit, Lulzim Bashën. Ajo firmë që hodhi me Bakojanin do t’i mbetet përjetë si vulë me damkë në ndërgjegjen e tij të shumë njollosur. Lulzim Basha ka shtypur një broshurë ku pretendon se ka hedhur themelet e Republikës së Re. Ai në fakt nuk është program politik e aq më pak ekonomik. Ai që Basha e quan program nuk ka lidhje fare me realitetin shqiptar, bile përbën rrezik afatgjatë për financat shqiptare nëse do mund të zbatohej ndonjëherë. E keni vënë re që pothuajse të gjitha forcat kryesore politike i ka kapur një populizëm i pashoq dhe kanë nisur të gjitha njëzëri të bëjnë premtime për ulje drastike taksash e rritje të madhe shpenzimesh? Asnjëra nuk i ka të kalkuluara se sa të ardhura do të mbledhë, duke iu referuar edhe historikut tonë 25 vjeçar në këtë fushë, po sekush më shumë kanë një garë për të deklaruar mundësisht taksa zero. E vetmja që është realiste në këtë drejtim është Partia Socialiste, e cila nuk ka lëshuar pe në këtë drejtim. Ajo është e ndërgjegjshme se nuk mund të futet në aventura të cilat do pas sillnin kosto për ekonominë shqiptare për vitet në vazhdim, prandaj ka treguar racionalitet në këtë çështje. Pse, e kishte problem Rama të premtonte pensione 300 euroshe, e paga minimale 500 euroshe, nëse do e kishte qëllim në vetvete marrjen e pushtetit me çdo kusht? Edhe Basha që premton pensione 25 mijë lekëshe, thotë se do i bëjë ato pas 4 viteve, domethënë 3 muaj para zgjedhjeve, që t’ua ngecë qeverive që do vijnë më pas. Lulzim Basha premton se do anulojë çdo konçesion të dhënë në fushën e shëndetësisë, pa u menduar gjatë se çfarë fiton e çfarë humbet. Ja, ai angazhohet publikisht që ta heqë hemodializën kudo ku ajo po ofrohet nëpër Shqipëri, dhe ta rikthejë sërish në Tiranë, jo më me 80 euro sa është tani, por me 90 euro sa ishte dikur nën qeverisjen Berisha. Ai do heqë edhe sterilizimin modern dhe do kthehet sërish në kohën kur sterilizimi ishte i pasigurt. Natyrisht, do heqë dorë edhe nga instrumentet e reja kirurgjikalë për ta kthyer sërish kohën prapa në instrumentet e monizmit. Padyshim, nuk do mbetej mbrapa në këtë drejtim edhe anulimi i Check Up-it, sepse shëndeti i publikut nuk ka më rëndësi për Bashën. Me këto lekë që do t’ia heqë shëndetësisë, ai premton se do ushqejë fëmijët me vakte falas si dhe do shtojë edukatorët të kujdesen për fëmijët deri në orën 16:00. Do ia besoja këtë vëmendje ndaj vogëlushëve nëse do kish treguar vullnet kur ishte kryetar Bashkie që të rikonstruktonte çerdhet, kopshtet dhe shkollat e tyre. I la aq në gjendje të mjeruar, saqë prindërit i çonin tek privati për shkak të kushteve skandaloze që ofronte Basha. Po mirë, a do ndjente ndopak përgjegjësi Basha për prindin e atij fëmijës që po i ofron ushqim, që nga heqja e Check Up-it i hiqet e drejta e një diagnostikimi dhe zbulimi në kohë i ndonjë sëmundje që mund t’i marrë jetën?!

Ta lëmë këtë mendim të keq e të bëjmë një pyetje tjetër. Po ofrimi i ushqimit a nuk do bëhej me tender? Tenderi do ishte për secilën shkollë veç e veç, apo do fitohej për të gjitha shkollat që ka një bashki nga një subjekt i vetëm? A nuk është kjo e njëjta gjë me konçesionet që anatemon Basha? Apo Basha ka ndërmend të ndërtojë në çdo shkollë kuzhinë me staf të paguar nga shteti ku do gatuajnë njësoj siç gatuhet në kopshte? Por tek këto të fundit numri është më i përmbledhur dhe ushqimi përgatitet në bazë të pjesëmarrjes çdo mëngjes. A do mundej të përballohej çdo shkollë me minimumi 500 – 600 nxënës çdo ditë me ushqim? Ushqimi do shërbehej me pjata apo me vasketa? Do ndërtoheshin mensa të mëdha, apo do përdoreshin palestrat si vend ushqimi? Apo mos vallë vetë klasat? Po rrëmuja që krijohet kur ndahet ushqimi që nën shembullin e tortës së 100 vjetorit ne tregojmë se kemi shumë kulturë në këtë drejtim? Po rendin: kush mori e kush nuk mori ushqim, cili do e mbajë? Ushqimi do ndahet gjatë pushimit të madh që është 20 minuta, e pamjaftueshme kjo për të kryer procesin e ndarjes dhe ngrënies, apo pas mësimit, kur nxënësit e kanë mendjen të ikin në shtëpi se u është bërë koka daulle nga orët e mësimit, kërkesa e llogarisë prej mësuesve, zënkat mes vedi, dëshira për të luajtur me shokët e lagjes, e shumë faktorë të tjerë? Kuptohet që Lulzim Basha nuk i ka menduar këto detaje, ashtu siç nuk mendoi kur premtoi ndërtimin e tramit për linjën Kinostudio – Kombinat dhe pastaj u justifikua se kosto e ndërtimin dhe shfrytëzimit ishte e paleverdishme.

Lulzim Basha anatemon modernizimin e godinave të shërbimit dhe i duket luks i tepruar kushtet komode që ofrohen në to. Ja p.sh., atij i duket investim luksi qendrat e shërbimit ADISA, ku çdokush që shkon aty ndjehet i respektuar. I tillë ndjehet jo vetëm populli që merr shërbimin, por edhe vetë punonjësit, sepse puna në ambient plot hijeshi dhe estetikë është vërtetuar se është motivues në punë. Provoni të punoni në një ambient me mure të rëna, plot lagështirë, me ndriçim të dobët, më tavolina, dollapë, e karrige të kalbura, mbyllur pas hekurave, se si do të ndiheni? Një ambient i tillë edhe vetë nëpunësin e kthen në arrogant, sepse i zhbën komplet dëshirën për t’i shërbyer me kulturë popullit. E pra, për Bashën këto lloj ambientesh janë të denja për të cilat nuk duhet shpenzuar asnjë lek, pasi me këto kursime mbyllim ndonjë vrimë nga lëmosha e ndihmës ekonomike, për të cilën vetë aplikanti do i duhej të paraqitej në atë lloj qelbësirhane.

Lulzim Basha na premtoi edhe një sihariq tjetër që mezi e kemi pritur. Do na risjellë sërish gjahtarët italianë për të na shfarosur gjithë kafshët dhe shpendët që mezi u shumuan këto 4 vjet nga moratoriumi i gjuetisë. Basha e justifikoi këtë me aspektin turistik, paçka se nuk e di që në Shqipëri po vijnë plot turistë jo për të vrarë, pro për të parë pelikanin kaçurrel e shumë specie të tjera që shtohen dita ditës. Aq kupton e aq bën, duke besuar se votat e gjahtarëve vendës do i mjaftojë për të ardhur në pushtet.

Shumë xhevahire të tilla po premton çdo ditë Lulzim Basha e më shumë të tilla do dëgjojmë sa më shumë afrohet 25 qershori. Po ramë në grackën e sharlatanëve të tillë që pa ju dridhur qerpiku gënjejnë me premtime boshe e të parealizueshme, thjesht i kemi bërë dëm vetës duke shtyrë edhe më tej vitet e tranzicionit. Prandaj përballja e Ramën me dyshen Meta – Basha, sot merr më shumë kuptim, sepse tregon më qartë se kurrë vijën ndarëse midis atyre që luftojnë me mullinjtë e erës, dhe atij që ka synim ta çojë vendin në dyert e Bashkimit Evropian. Thjesht, ndani fjalët nga veprat dhe zgjedhjen e keni shumë të lehtë ta bëni.

VIDEO/ Deklarata skandaloze e Tavos për televizionin grek: Policia i bën presion minoritetit të votojë PS-në

09:09 Politika

Surprizon Basha: Ja mesazhet që më dërgonte Ben Blushi kur isha në çadër

01:03 Politika

Fatos Nano zëvendës i tij në Presidencë, Meta: S’ka fantazmë që më sjell shqetësim

00:32 Politika

Ervin Bushati sherr live në TV me Genc Pollon: Veshkuq dhe budalla...!

00:28 Politika

Çfarë i ka thënë presidenti Trump në takimin 3-4 minutësh? Basha zbulon "sekretin" e madh të Ramës

00:19 Politika

"E quajti të besëprerë", Basha i kundëpërgjigjet Kreshnik Spahiut: Nuk munda t'i ofroj, ja çfarë i garantova

23:55 Politika

Basha rrëfen takimin me Donald Trump: Zgjati 3-4 minuta, folëm për gjëra të rëndësishme

23:44 Politika

Temelko i dyshuar në Maqedoni, i mirëpritur në Shqipëri

21:48 Politika

Gramoz Ruçi i përgjigjet sërish Ilir Metës: Sillu si president, ndryshe…

21:30 Politika

VIDEO/ Basha si turist në Urën Vajgurore (dhe mbledh veç një grusht njerëzish)

21:17 Politika