Te fundit
Pëllumb Xhufi: Skënderbeu nuk ka qenë kalorës i krishtërimit. Imami shqiptar: Ai është armik i myslimanëve
15 Shtator 2017, 10:48Sociale
TEMA
I ftuar në emisionin “Të Paekspozuarit” të Ylli Rakipit, historiani dhe akademiku Pëllumb Xhufi deklaroi se Skënderbeu nuk ka qenë përfaqësues i krishtërimit dhe kurrsesi xhelat i muslimanëve.
Pëllumb Xhufi: Skënderbeu nuk ka qenë kalorës i krishtërimit.
Skënderbeu nuk ishte një xhelat i muslimanëve.
Kur ai erdhi, ndezi kryengritjen, pasi në atë kohë nuk kishte myslimanë në Shqipëri.
Popullsia masive ishte e krishterë.
Regjistrat e vitit 1431 nuk japin fare myslimanë.
Në vitin 1533 fillon të zbulohen regjistra myslimanë.
Fetarisht Skëndërebun është e vështirë ta vendosësh diku, pasi ai edhe në majë të kokës, mbante simbol pagan, nuk ishte kalorës i krishtërimit.
Armand Imam Aliu: Skënderbeu është armik i myslimanëve.
Në këtë histori ka pasur radikalë katolik që e kanë fryrë këtë çështje.
Radikalët katolikë kanë bërë kërcënime për myslimanët, në komente dhe në Facebook.
Myslimanët nuk mund të kenë hero të tyre një armik të myslimanit, siç ka qenë Skënderbeu
23 komente në “Pëllumb Xhufi: Skënderbeu nuk ka qenë kalorës i krishtërimit. Imami shqiptar: Ai është armik i myslimanëve”
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Poshte bithekirat e pederastit janullatos !
ELEFTERI SKEPSI……..to mouni tis adelfisu to exis di
MJAFTE ME,sunitet gjaxore te shkruajne historine e G.Kastriotit apo KRISHTERIMIT!!
Shume mire mund te merren me sulltan Muratin apo sumqirin Erdogan,kjo pasi jane pjese e turqelive.
Turqit ortodokse qe ndryshe vetequhen ‘greke’ ia kane shitur sumen Turqise e cila ua cpon sumen cdo dite.
Armand imam Ali ti nuk perfaqson shqiptaret myslimane dhe a e di perse? Se nuk mund tu prekesh Skenderbeun.Kjo eshte vecoria e shqiptareve te te gjitha feve qe i bashkon ata, dhe i ndan nga renegatet e ketij kombi te cfaredo feje qofshin qe bejne lojen e tjeter kujt, perfshire dhe ty…. Vete emri yt tregon se i ke te gjitha fete brenda por sic duket dikush te ka shpelare trurin dhe mbushur xhepin.Pinjollet e Hamzait akoma i kemi mes nesh.
Ka qene kalores i krishtrimit kete titull ja dha papa
Titullin ja dha papa, por Skenderbeu luftoi per arberit.
U tu shofte fara o kazani Tema me turqit stergjyshur
Skenderbeu refuzoi ftesen e Papes per te qene ne krye te nje Kryqezate te re. Skenderbeu nuk ka pasur ideale fetare, aktiviteti i tij ne Shqiperi nuk ka te beje fare me Krishterimin. Kjo ishte nje nga arsyet pse Papa pervecse nje ndihme te paperfillshme nuk e mbeshteti kurre me vepra Skenderbeun. Vetem me fjale. Po te kishte qene anti-mysliman aq i madh, nje i krishtere i standarteve te kohes, nuk do ta kishte lene te gjalle Hamza Kastriotin.
Forcat e errta osmane te finacume nga Erdogani kam gjet fushe te lire veprimi ne Shqiperi.
Gjergj Kastriotin e MADHERISHEM e kane akoma frike keto vemje te cilat nepermejt trazirave ne Shqiperi kerkojn ti bejn presion Europes.
NDALONI dhe IZOLONI sa nuk eshte vone mbeturinat anadollake qe po helmojne mendjet e shqiptarve prej me shume se 25 vitesh.
E kane frike, e kane frike, po gjemen po jua bejne shqiptareve. Me shtet te shitur dhe politike te blere kjo daulle do vazhdoje te bjere deri sa ta mbulojne fare dhe ta heqin Skenderbeun.
Por, mbi te gjitha, keto deklarata te imamit tregojne hapur se muslimanet nuk jane shqiptare, por bajga turke.
Mama dhe baba shke.dhyer bashke..
problemi kryesore i shqiptareve ishte (edhe eshte) gjuha shqipe, sepse mungojne dokumentate ne gjuhen shqipe, prandaje historia jone mohohete nga tjeret.Toponime sllave greke , emra Turko-arab……….. Ta ngisim gjuhen shqipe sa me shume ne rajon.
Gazeta boll me politik antishqiptare ! Jo vetem jevgjit e Bahrenit kane leke ?
Skenderbeu udhehoqi mbrojten e Arberise nga otomanet. Eshte e qarte qe kjo s’ka lidhje me fene. Ne se rezistenca e Arberoreve me Skenderbeun udheheqes ndaj otomaneve pati per pasoje dhe mbrojtjen e perendimit apo Krishterimit kjo eshte nje merite dhe krenari per Arberoret dhe mbi te gjitha udheheqesin e tyre legjendar, Skenderbe. Arberoret ishin te gjithe te krishtere para pushtimit otoman. Ne si Shqiptare nuk duhet te kemi fare komplekse nga Krishterimi! Aq me teper sot qe besimtaret e vertete jane nje perqindje e vogel; shumica jane laike. Rilindja Kombetare Shqiptare dhe ata burra qe krijuan Shtetin Shqiptar i paten syte nga Perendimi, jo nga Lindja! Dy nga njerezit me te kulturuar te Shqiptareve, te medhenjte Konica dhe Kadare i kane shprehur qarte dhe hapur vizionet e tyre perndimore per Shqiperine. Prandaj dhe Profesor Xhufi, per te cilin kam shume respekt, s’duhet te kete fare komplekse pse Lufta e Skenderbeut per pasoje ka mbrojtur edhe Krishterimin.
ky eshte nje beturine osmallinsh turke qe ka qene fshehur nen rregoze per shum vite , dhe tani po nxerr koken si gjarperi per te helmuar shqiptaret e vuajtur me shekuj ky eshte njeri i pagur nga jashte ,,shteti jone duhet te zgjohet sa nuk eshte vone dhe duhet tu tregoje rrugen nga kane ardhe ,,,, duhen shporrur nga shqiperia jone vuajtur ose plum kokes qe te zhduket kjo fare e keqe qe na lane 500 vjet mbrapa jemi populli me vjeter ne bote ,,,,,
Atëhere Hoxhë nëse nuk e pëlqen Skenderbeun ,Ti nuk je Shqiptar ,deklarohu dhe the qafen për atje ku e ke vendin.
Atëher Hoxhë nëse nuk e pëlqen Skënderbeun,Ti nuk je Shqipëtar.
Deklarohu çka je??
The qafen për vendin ku e meriton.
flliqesire
pppp
i poshter
Hoxhë nëse nuk e don Skënderbeun për hero tuajin ????
Ti nuk je Shqipëtar.
Nëse nuk je Shqipëtar ,atëherë the qafen për te vendi ku i takon raca jote.
Ne Shqipëtarët jemi komb i vogël edhe pse historia e thot të kundërtën.
E pse jemi komb i vogël sepse e mohojmë vetëveten si asnjë komb tjetër.
Popujt tjerë sidomos këta të ballkanit prej asgjëje krijojnë një hero ,bile s’paku në mit .
Shqipëtar zgjohuni.
Letër e Sulltan Mehmetit II Pushtuesit, dërguar të Madhërishmit Skënderbe, Princ të Epirit:^^
Konstandinopojë/7 maj 1463
I madhi dhe i fuqishmi mbret Mehmeü II, perandor i mbarë mizullit që nga Lindja në Përendim, të madhërishmit Skënderbe, princ të Epirit.
Besën dhe ndershmërinë tënde, o princ fort bujar Skënderbe, unë e kam nderuar gjithmonë. Për këtë arsye nuk und ta besoja, që ti, princ shpirtmadh e fisnik, t’i shkelje aqë lehtë dhe pa menduar shtimë, besën e paqen që kishe prej kohësh me mua. Me të vërtet ti, siç marrë vesh, pasi kalove me ushtri të shumtë në tokat e mia, more ç’andej me vete një plaçkë me të vërtet fort të madhe, duke shkretëruar gjithçka me zjarr e hekvir. Unë e kam hetuar dhe e di me siguri se shkaku i kësaj ngjarjeje kanë qenë venedikasit, me këshillat dhe porositë e të cilëve ti u nxite që ta bësh këtë. Ti e fillove luftën kimdër meje; ti u bëre shkelës i besëlidhjes dhe dhunues i të drejtës së popujve; i gabuar sigurisht nga lavdërimet, nga dredhitë dhe dhelpëritë e tyre. Prandaj imë, duke pasur parasygh më tepër shkaktm e turpit se sa vetë turpin, mendoj se ty duhet të të vëhet një faj i vogël fare ose asnjë faj, përkimdrazi u hjedh atyre, të cilët kanë qenë për mua gjithmonë armiq e kundërshtarë të përbetuar.
Po çfarë rëndësie kanë këto për mua, o Skënderbe ? Të pafundme dhe shumë të mëdha janë zotërimet e mia. Mos pandehe se i sjell ndonjë humbje të rëndë perandorisë sime me plaçkitjet që po bën pa pikë turpi si ndonjë hajdut, më fort se sa si një armik i vërtetë, në viset tona duke rrëmbyer bagëti e duke djegur me zjarr e hekur vendbanimet e popullit tim ? Përkundrazi, unë as që e quaj këtë për dëm, por vazhdo në rast se të duket kështu e drejtë, sepse unë miqësinë dhe dashurinë tënde e quaj më të shtrenjtë se çdogjë tjetër që kam në këtë botë.
Musa Ahmeti: Të dy letrat (e Mehmetit II Skënderbeut, dhe e Skënderbeut Mehmetit II) e shqyrtojnë edhe Marrëveshjen e paqes, e kërkuar nga suUtani dhe e nënshkruar në Shkup, me 27 prill 1462, dhe shumë çështje të tjera. Një e dhënë e rëndë- sishme është që Skënderbeu vetveten e quan mbret : ” mua, një mbreti të vogël”.
Dhe me tè vèrtetè une, siç e di, tè kam dashur gjithmonè me njè mènyrè tè veçantè dhe tè kam rrethuar ngahera me njè dashuri tè rrallè dhe sa herè qè sjell ndèrmend atè moshèn tonè tè njomè dhe shoqèrinè tonè, kur jetonim sèbashku nè pallatet e tim eti, nè Adrianopojè, èshtè e pamundur qè tè mos ndjej se kam pèr detyrè tè tè nderoj nè mènyrè tè veçantè.
Prandaj, o Skènderbe, mè tepèr tè kèshilloj qè ne, duke pèrtèritur kushtet e mèparshme tè paqes sonè, ta vazhdojmè pèrsèri duke e forcuar atè me be(sè), sepse, po ta kishim siguruar qè mè pare me be(sè), ti nuk do t’i kishe lejuar vetes nè asnjè mènyrè qè atè ta prishje, i shtyrè nga venedikcisit apo tè bije nè grackat dhe lajkat e tyre.
Pèr kètè gjè èshtè e domosdoshme qè ne ta sigurojmè dhe ta forcojmè pèrsèri dhe pèrjetè besèlidhjen dhe paqen ndèrmjet nesh me be tè shenjtè nga tè dy palèt. Nè qoftè se do ta bèsh kètè si? shpresoj, dhe tè mè dègjosh mua, pa dyshim qè ti do tè mbrètèrosh pèrgjithmonè bashkè me pasardhèsit tu dhe do t’i kesh tè pacènuara gjithè pronat dhe zotèrimet tua.
Pèrndryshe, besomè mua, do tè pendohesh shumè shpejt. Ti i di tashmè fuqitè e mia dhe mendohu a mund t’u bèsh ballè me sukses. As mbretèrit, fqinjè tè tu, as venedikasit mendjemèdhenj e mashtrues, nuk mundin tè tè shpètojnè nga dora dhe tèrbimi im. A nuk e sheh se gjithè grekèrit pothuajse janè zhdukur; se perandori i Trapezunit èshtè rrèzuar nga froni prej nesh, se princèrit rashianè(serbè-m.a)dhe tribalè(shqiptarè)janè rrènuar; se ilirèt(kroatè e boshnjakè)janè shpartalluar dhe se mbretèritè e gjithè Azisè dhe mbretèr e princèr tè tjerè janè vènè nèn zgjedhèn dhe nèn sundimin tim ?
Dègjo pra, o Skènderbe, kèshillèn time, qèndroju zotimeve, sepse, pèr Herkulin, s’do tè gabosh !
Prandaj, shikoni me kujdes edhe njèherè sa keni bèrè pèr ma- rrèveshjen tonè tè mèparshme; ju rekomandoj tè pranoni mundèsitè e ofruara tè bèni njè marrèveshje tè re; tè pranoni paqen me vullnet tè mirè, nè mènyrè qè tè mbeteni Zot i vendit tuaj.
Pèr kètè punè ne kemi ngarkuar Mustafanè, shèrbètorin dhe lajmprurèsin tonè, i cili po vjen te ti ; atij t’i zèsh besè pa asnjè dyshim pèr tè gjitha çèshtjet qè do t’jua thotè.
Qofshi me shendet te mirä e jete te gjate.
Nga Konstandinopoja, qyteti yne mbreteror, 7 maj 1463 (Hixhri,
869).
Mehmeti II, mbret i turqve dhe perandor i Lindjes dhe Pöre- ndimit.
(Origjinali ruhet n6 Arkivin Sekret tö Vatikardt. Fondi Miscellaniae-ARM. II.Vol.3, f.653r-654v, ose paginimi i vjeter: 648r-649)
Letra e Gjergj Kastriotit Skenderbeut derguar Sulltan Mehmetit Il-te:
25 qershor 1463
Atleti i Krishtit Gjergj Kastrioti, ndryshe i quajtur edhe Skenderbe, princ i Arberisë dhe Epirit, i dergon shumë të fala Mehmetit II-te, prijesit te shkelqyer te Turqve.
Me sa marr vesh prej letres suaj qe solli te ne ambasadori juaj, Mustafa, ti o prijes i shkelqyer Mehmet, qenke befasur shume që ushtaret e mij qenkan futur, siç thua ti, kunder beselidhjes që kishim ne, në tokat tua, duke shkelur kushtet e paqes sone, duke marre qe andej, nje plaçke shume te madhe.
Shkaktctre per kete veprim te ushtrise sime, ti sjell venedikasit te cilet i quan armiqte e tu me të tërbuar dhe shton se keto gjera pak te prekin ty, si prijes shume i fuqishem që je dhe qe, per shkak te dashurise fort te madhe ndaj meje, i duron te gjitha pa u turbulluar dhe madje, me qe une e bera kete i gabuar nga keshillat e te tjereve, mi fal te gjitha.
M. Ahmeti: E veçanta e leterkembimeve te ketilla ështe se dergoheshin permes te Selise se Shenjte. Kjo ishte praktike e kohës per te gjitha shtetet mesjetare te cilat e njihnin pushtetin papnor, perkatesisht Seline e Shenjte, si pushtet me te larte. (^do akt diplomatik qe dilte nga kancelarite e prijesve apo te sundimtareve, nga njera ane dhe sulltanit, ne anen tjeter, si rregull kalonte neper kanalet diplomatike te SeUse se Shenjte. Nese akti diplomatik nuk ishte ne gjuhen latine, ai perkthehej, origjinali ruhej ne Vatikan, se bashku me njä kopje te perkthimit zyrtar,, kurse nje kopje tjeter i dergohej te adresuarit. Keshtu eshte vepruar edhe me leterkembimin e Skenderbeut me sulltanet turq. Keto letra te Skenderbeut, qe ruhen ne Vatikan, te shkruara me doren e tij, jane ne osmanisht.
Sipas teje mjafton qe ta siguroj me be [bese shqiptare, m. a.] dhe ta lidh persöri me po ato kushte marreveshjen qe kishim mä pare mes nesh. Per kete gje me keshillon e me nxit qe ta pranoj keshillön tende, sepse, ne rast se nuk do te veproj keshtu do te vuaj pasojat e zemerimit tënd; duke iu shmangur dëshirave të venedikasve, ngase kjo gje eshte e dobishme per mua dhe pasardhesit e mij.
Perveç ketyre, me qellim që të më tregosh forcën tënde apo ndo shta edhe te me frikësosh, ke renditur nje varg te gjate, duke numeruar me radhe, njerin pas tjetrit, fiset, popujt, mbreterit, princerit, qe jane shkaterruar e pushtuar nga ti dhe ushtria jote e pathyeshme.
Por çfare gjeje të papritur, po te pyes ne emer te Zotit te pavdekshöm, paska ne kete mes, o prijes Mehmet, pse jeni kaq shumä i befasuar. Fillimisht, pse ndjeheni i befasuar qe ushtaret e mi bene kundër vendit tend atë, qe shpesh herë me pare eshte bere mbi gjerat e tyre nga ushtaret tu. Perkundrazi, nö rast se ata muarrne masat e veta, duke u shpaguar per padrejtesinä e bere me nje fare shfrenimi, siç e ke zakon te pohosh ti, dhe duke e lare demin me dem, pa berö padrejtesi te re, atehere s’ka asgje, per te eilen ti te befasohesh dhe tä mö akuzosh mua.
Une po pohoj fare hapur te verteten. Mund t’i kisha ndalur ushtaret e mij, me gjithäse te cenuar shume rände, dhe do ti kisha qetösuar zemrat e tyre aq fort te ndezura per gfaredo shpagimi sikur ti, prijesi mä i pasur dhe mä bujari nder tä gjithe, te ishe kujdesur qö t’u ktheheshin atyre gjithe ato qe humben dhe sikur ta kishe ndeshkuar në kete rast, sig ishte e drejta, çthurjen dhe pafrenueshmerine e ushtareve tuaj.
Fatkeqesite kudo jane të rënda, sidomos në punët ushtarake, duhen gjykuar shume ashpër. Çfarë te lutem? Mos do qe te ketë pafrenueshmëri te ushtareve tu, ta shpjegoj une, sidomos pas dëmit aq të madh qe pesuan ata, te cilät ti vetä i kishe ne dore edhe t’i frenoje me pare, edhe t’i denoje me pas, si i kryen ato veprime; por ne s’kemi çfare te themi ty me teper, o Mehmet fort i mëngur, përveç ketyre fjaleve tona te cilat ti na i ke servirur gjer më sot dhe na i ke shitur pär bukuri, duke e mbuluar gjithmonä dredhinö me çfajesime dhe nen maskën e drejtësise.
Megjithese për fajin qe u hedh venedikasve, ndersa mua me shfajson, té mbuluar para miqesise dhe dashurise soné te dikiirshme, per Herkulin niik ke fare te drejte. Me te vërtete nuk duhej shpifur, për të nxjerre si mashtrues ata prinder shumé té miré, shumé té drejté dhe fort té ndershém. Pastaj, cila éshté dobia qé ka Republika e Venedikut té merret vesh me mua dhe té mé béjé per vete, me qéllim qé té zemrohem kundér teje dhe té té luftojé si armik, derisa veté ajo, [Republika e Venedikut, m.a.] veté them, éshté né gjendje edhe té té sfidojé dhe té matet sheshit me ty, kur ta dojé pima né fushébetejé.
Eshté e kotë, o prijési im, qé té ma mbushésh mendjen té heq doré nga miqésia me ta [venedikasit, m.a.]. Me té vértet, cili nga vdektarét éshté aqé i nderuar, aq i urryer ndér té vetét, sa qé té mos i pélqejé, mé miré té jeté i gabuar, qofté edhe shumé, me até Senat té nderuar, se sa i pagabuar me ty. Aq mé tepér uñé, ngase ka njé kohé té gjaté qé jam i lidhur me ta, edhe mik i tyre mbi té gjitha, gjé qé ti, megjithékété nuk more aspak parasysh, duke i sulmuar, si i pabesé qé je, dhe duke plagkitur gdo dité viset e tyre né Peleponez, pasi more nepér kémbé marréveshjen e paqes qé kishe béré kohé mé paré me ta.
Por as kércénimet e tua, o prijési i madh Mehmet, qé po i shfaq kétu, kundér meje, sipas zakonit barbar, nuk mé trembin sepse, edhe té pésosh kur e do puna, edhe té bésh trimérira, éshté veti arbérore kjo. Nuk ke pér té mé frikésuar, mua njé mbret, té vogél, por as venedikasit e mij.
Cili qénka ky sundimtar, siç e quan veten ti, kaq i madh i Lindjes e i Peréndimit dhe i gjithé viseve té botés. Me té vérteté, kétu mé bére té qesh. Po qeshim gjithashtu edhe princér e tjeré té krishteré. Si ja vure me kaq lehtési qé té mos them me kaq paturpési, sundimin e gjithé botés vetes, (çfaré jané kéto fjalé té kota; çfaré zotéron né Aziné e Madhe; asgjé sigurisht; mos jané tuat ato qé ndodhen né Azi té Vogél; aspak; çfaré ke né Evropé pérpos Thrakés, Misisé, njé pjese té Greqisé dhe té Peleponezit, té Militenés dhe té krahinés sé Taurikés; né Afriké kémba jote nuk ka shkelur kurré; mos éshté vallé ky sundimi i gjithé botés?
Mos u mendo o prijés i ndritur Mehmet, se gjithé bota, qé nga ana e anés sé oqeanit, ka réné skllave né kémbét e tua; nga kjo gjë nuk duhet të krenohesh aq shumë sa të mos i përfillësh gjithë të tjerët. Pusho, pusho së mburruri dhe merr mësime po qe i zoti nga shëmbëllat e shënuara të paqëndrueshmërisë njerëzore. Me të vërtetë, ku janë asirët, që patën dikur në dorë sundimin e gjithë botës; ku janë medët; ku janë persët; ku janë grekët; ku më në fund romakët, zotërit e botës?
Më i madh, sigurisht se ti, ka qenë Tamerlani, mbreti i skythasve, tmerri, siç shkruajnë, i njerëzisë, i cili, pasi e mundi në tokat e Armenisë, së bashku me 200 mijë ushtarë strëgjyshin tënd Bajazitin e dëgjuar, që kishte sa e sa suksese të mëdha në luftëra dhe pasi e zuri në arrati e sipër, e solli si triumfator të lidhur me pranga para qerres së vet. Në ushtrinë e tij thonë se kanë qenë një milion e dyqind mijë ushtarë, më shumë se Kserksi dhe Dariu, nga ushtritë e të cilëve të vjetrit thonë se janë mbuluar detrat, e tharë lumenjtë. Me gjithëkëtë, ata i fshiu nga siprfaqja e dheut dora e Perëndisë. Prandaj, kupto se tdhe ti njeri je.
Mos kij shumë besim në mizërinë e fuqive dhe të ushtrive, se historia na pëshmon se: shpesh ushtri të mëdha janë [zbrapsur nga ushtri të vogla. Prandaj, jo pa të drejtë është thënë: “Mos e lumno trimërinë e kapedanit, veçse kur të vijë triumfator”.
[Pastaj mos kujto se duhet dyshuar, o i pdrituri perandori im Mehmet, që vetë perëndia e ndihmon çështjen më të nrejtë? Dhe ti e di, e di mirë se kudo ke bërdorur dhunë, se të gjitha i ke shtënë pë dorë dhe i mban me dredhi e badrejtësi. Për këtë arsye mua nuk më mungon guximi, o prijës i madh otoman, që jo vetëm të dal përpara ty, një simdimtari kaq të madh, kur më sulmon, por edhe të të sfidoj i pari pa frikë dhe tërë zemër në fushë dhe të shpresoj se do t’ia arrij, me ndihmën e Zotit, një fitoreje të shënuar kxmdër teje. Edhe ne kemi ushtarë që dinë të qëllojnë, të marshojnë përpara, të hidhen në mes të betejës dhe të vdesin për liri.
Çfarë më flet pra, për nevojën e paqes, që duhet siguruar përsëri mes nesh. Më kot kërkon të më shtiesh në dorë me favore të tüla. Për mua, shumë e dyshimtë është besa jote dhe krejt e urryer dashamirësia, sepse për çdo gjë që flet, për çdo gjë që më zotërohesh, ti vepron gjithmonë duke ndjekur zakonet e të parëve tu, në mënyrë të mbuluar dhe dredharake, ti i bën të gjitha me qëllim që të më shkatërrosh, që të më lësh pa mbretëri dhe pa pronat e mija. Megjithëkëtë, une u kam shpëtuar gjer me sot, me ndihmën e Zotit, gjithë pusive tua, gjithë dredhërive dhe dhelpërive tua. Por, për së shpejti, si shpresoj, do t>i lashë ti duart nga gjithë këto, kur as dredhitë tua e as dhelpëritë s>kanë për të lehtësuar, kur as zgjuarësia otomarie, as mburrja jote prej barbari, s>kanë për të vlejtur më.„
Nuk i ushqejmë vetëm ne këto ndjenja kundër teje. E gjatë është radha e princërve të krishterë, dhe me të vërtetë, ja ata, po armatosen kundër teje dhe po vrapojnë me tërë forçat e tyre, kudo që janë. Bashkë me shumëtëndriturin shkëlqësinë e Tij, papën Piun e II, ta kanë bërë ty benë; gjithë mbretërit e dukët dhe thuajse kanë ardhur për të të përmbysur e për të të lënë pa mbretëri.
Prandaj unë, në mbështetje të miqësisë sonë të dikurshme, sado ti e ke dëmtuar atë rëndë dhe e ke dhunuar shumë, mendova prapëseprapë, o prijësi im i ndritur, që të të bëj të ditur për këto gjëra, me qëllim që pas një farë këshillimi me mendjendriturit që ke, të mbledhësh mendjen, dhe të marrësh masat, për veten tënde dhe për mbretërinë tënde. Ti e merr me mend vruUin dhe forcën e prijësve aq të mëdhenj, nga të cilët, nuk jam shumë i sigurtë në do të mund të shpëtosh.
Por, po më dëgjove mua, po deshe të kthehesh në fenë e vërtet të Krishtit, të mendosh më në fund për shpirtin tënd, ti do të mundesh, pasiqë të heqesh dorë nga pabesia jote dhe nga verbëritë e besimit Muahmedan, edhe pushtetin, edhe emrin tënd nga i madh që është ta kthesh e ta bësh shumë më të madh, nga i lumtur, shumë më të lumtur, nga i dëgjuar shumë më të dëgjuar; ti që shquhesh fort mbi të gjithë të parët e tu nga shpirti i lartë dhe nga madhëria e karakterit, mos qëndro për më gjatë bashkë me të tutë, si nga ndonjë e drejtë trashëgimore, në këtë kokëfortësi dhe verbëri dhe bëje lirisht, me vullnetin tënd, atë që së shpejti do ta bësh nga nevoja. Çdoherë është quajtur një turp i madh të dëgjosh nga goja e prijësit: “nuk e pandehja”. Eja më në fund më vehte, mblidh mendjen.
Ja Zoti i madh e i vërtetë po ta sjell rastin se si edhe në gjithë punët e tua të jesh i qetë, edhe mbretërit e princërit tanë të të duan, të të respektojnë, të të nderojnë!
Kështu as lakmia per të mbretëruar, as meraku për të mirât që ke, nuk do të të mun.dojnë, sepse çdo gjë që ke fituar pa të drejtë, çdo gjë që në mënyrë të paligjshme e ke bërë tënden, prijësit [mbretërit dhe dukët, m.a] e krishterë, do të ta lejojnë me siguri që ta zotërosh; pra ata çdo gjë që ke do të ta pranojnë, do të ta njohin, si tënden.
Ti do të jesh prijës i vërtet dhe do të sundosh në mënyrë të ligjshme, mjafton që ta përqafosh këtë fe dhe adhiirimin e vërtet të Zotit, dhe sapo ta kuptosh do të të vijë keq për Perëndinë e pavdekshme, që s’e ke njohur më parë; do të të vijë keq për kohën e humbur.
Kështu, pra, tinë ntik e ndryshoj mendjen as me lajka, as me kërcënime, derisa të mos keni përqafuar besimin e krishterë, për të cilin ju keni dëgjuar e mësuar që në fëmijërinë tuaj, duke vepruar në këtë mënyrë, do t’iu mimdësoni edhe njerëzve tuaj që të pagëzohen.
Pra, vetëm në këtë mënyrë, o prijës i shkëlqyer, Mehmet, unë do të hiqja dorë nga të gjitha, duke ju njohur ju si Zot; ndryshe, ju duhet ta kuptoni se unë do të jem i detyruar të mbroj vetën time, edhepse jo pa lëndime e dhembje shpirtërore, por duke pasur ndihmën e Zotit, shpresoj t’iu sjell turpin juve dhe ushtrisë suaj.
The Osmanlit (qe postojne video propagandistike ne YouTube) jane nje grup I paguar nga Stambolli (te perzier edhe me mbeturina te pushtimit 500-vjecar Otoman ne Shqiperi) – per te nxire gjithcka Shqiptare.
Nuk ja vlen as te merresh me ta, jane te paguar per te mbushur rrjetet sociale me video qe te bejne per qeshur e per te qare nga menyra diletante dhe anadollake se si mundohen te hedhin balte mbi gjithcka Shqiptare.
The Osmanlit kane si mision te ringrene imazhin e Perandorise Osmane me gjithe obskurantizmin dhe prapambetjen qe solli ajo ne trojet Shqiptare, dhe ne te njejten kohe te hedhin balte mbi te gjithe ata qe ishin kunder asaj Perandorie gjakatare qe i shkaktoi deme te pa llogaritshme kombit Shqiptar.
Ti kerkohet qeverise Turke ti kerkoje falje publike qeverise e kombit Shqiptar per krimet kunder njerezimit dhe gjenocidin 500 vjecar te Perandorise Otomane ne Shqiperi – dhe si pasardhese e Perandorise Otomane te paguaje demshperblime deri ne 800 miliarde dollare qeverise dhe kombit Shqiptar per demet e pallogaritshme ne jete njerezish e deme materiale gjate 500 vjeteve pushtim shtazarak te Perandorise Turko-Otomane.
Turqia sot ka 10 million e me shume Shqiptare ne Turqi, qe nuk i hap as edhe nje shkolle Shqipe atyre, apo ti jape autonomine territoriale atje, dhe lirine fetare te besimit, dhe jo ti imponohen vetem me fene e shumices ne Turqi.
Xhamia qe po nderton Erdogani ne Tirane duhet te ndalohet se ndertuari menjehere (se eshte e paligjshme, po mbushet brenda e jashte me harfa Turke e Arabe e asgje ne gjuhen Shqipe, e eshte filluar pa referendum qe populli Shqiptar te shprehet) – e se kjo xhami si hyn ne pune njeriu ne Shqiperi, pervec se ekstremisteve radikale Islamike dhe mbeturinave te pushtimit Otoman ne Shqiperi qe tani jane kthyer ne agjente te Erdoganit dhe Islamizmit e neo-Otomanizmit te tij.
Dhe 50 milione dollaret qe Erdogani ka vene per kete xhami – ti kerkohet qeverise Turke qe ti kaloje keto 50 milione dollare per lejimin e zyrtarizimin e Shqipes si gjuhe e dyte zyrtare ne Turqi, lejimin e krijimit te partive politike Shqiptare me te drejte perfaqesimi ne Parlamentin e qeverine e Turqise dhe tere hallkat e pushtetit vendor e qendror ne Turqi, per hapjen e shkollave dhe universiteteve ne Shqip ne tere Turqine, per njohjen e popullsise Shqiptare ne Turqi si popullsi shtetformuese dhe me te drejte autonomie e pavaresie, dhe me tere te drejtat kulturore, gjuhesore e historike, dhe per te lejuar lirine e besimit ne Turqi qe Shqiptaret e Krishtere atje te kene te drejte te ndertojne kishat e tyre Shqiptare.
Shqiptaret ne Turqi jane plotesisht si ne geto, te shtypur, te ndrydhur e imponuar ne cdo gje, nuk kane asnje te drejte njerezore atje lidhur me kulturen, emrat ne Shqip, historine, gjuhen, shkollat dhe arsimimin ne gjuhen dhe kulturen Shqiptare.
Faljet duhet te behen ne nje nga stadiumet e Tiranes qe kane kapacitet deri 30 mije vete (te ulur ne shkallet e ne fushen e nje stadiumi). Bashkia e Tiranes nuk ka asnje arsye ti jape leje ketyre organizatave fetare te pushtojne sheshet e bulevardet e Tiranes si e kur ti kete qejfi per tu falur (duke prishur edhe rendin e qetesine publike e kalimin normal te qytetareve ne sheshe e bulevarde).
Pra bashkia e Tiranes (po edhe bashkite e tjera) duhet te japin leje per te tilla grumbullime masive te kerkuara nga organizatat fetare vetem per stadiume, dhe nuk ka asnje arsye qe keto grumbullime masive te behen ne menyre reklamuese e demonstrative neper sheshe e bulevarde duke reklamuar nje besim te caktuar ne dem te te tjerave, e duke cenuar laicitetin e shtetit Shqiptar.
——————————————–
Akoma jo publike
Skenderbeu, nenen (Voisava) e kishte Shqiptare Dibrane nga Pollogu, babain Shqiptar dhe vellezerit te gjithe Shqiptare. Dhe kjo me fakte e dokumente shkencore te shumta autentike, e jo me llafollogji Haxhiqamiliste alla Osmane – Jazexhi.
Olso Jazexhi eshte nje i semure mendor, Islamist ekstremist radikal, dhe agjent publik i paguar i neo-Osmaneve te kohes se Dulles.
E perzune nga Kanadaja e Italia per veprimtari extremiste, dhe tani rri ne Shqiperine tolerante ku mendon se mund ta hapi llapen sa te doje ne sherbim te neo-Osmaneve. Por sa me shume flet ky “pseudo-historian mercenar” neper emisione aq me qesharak behet, ai eshte per te qeshur e per te qare kur e degjon.
Eshte thjesht nje racist e urrejtes anti-Shqiptar medioker dhe Shqiptarofob i trashe dhe i pacipe. Ne cdo emision nuk le rast pa ulur e poshteruar Shqiptaret e ShqIperine nga zilia e cmira shtazarake qe ka per mevetesine e ngritjen e Shqiperise dhe Shqiptareve ne pergjithesi.
Eshte thjesht nje Anadollak qe duket si i ardhur nga stepat e Turqise Otomane te shekullit te 17th, dhe qe flet Shqip ne shekullin e 21te ne Shqiperine Europiane.