Jane hartuar profilet e drejtuesve të qarqeve të Partisë Demokratike në fushatën e 25 prillit, të përzgjedhur nga Basha si ‘guvernatorët’ e tij politikë në terren.
Megjithëse duken tendencioze, tendenca nuk ka qenë qëllimi i tyre, por profilizimi në një prej tri qasjeve të përshkrimit të një figure politike, apo personazhi publik: Si i shohin të tjerët apo çfarë thonë të tjerët për ta. Dy të tjerat janë: çfarë mendojnë ata për veten dhe çfarë mendojnë se mendojnë të tjerët për ta.
Ndoshta, në të ardhmen, mund të provojmë edhe dy qasjet e tjera.:-)
Durrës: Edi Paloka
Si nënkryetar partie do t’i takonte kryet e vendit diku, por ndoshta Durrësi është shumë duke kujtuar episodin e freskët dhe të trishtë të katër viteve më pare, ku PD u reduktua në katër mandate, pa sy për Qabe. Po të duash, mund të shtosh me cinizëm se, edhe PD-së i duhet një Edi në Durrës.
Transmeton memorien e PD-së te militantët dhe, sigurisht, edhe një energji politike të nevojshme për gara ‘kokë më kokë’, si kjo e 25 prillit. Verbi i vjetër, megjithatë, dhe mungesa e ndonjë suksesi elektoral, në një qark delikat si Durrësi, ku grija është partia më e madhe, e bëjnë sfidën e tij edhe më të vështirë.
Lezhë: Mark Marku
Ka autoritet si folës i spektrit të djathtë; është kujdesur gjithmonë të ruajë tendencën dhe lirinë e tij. Shpesh kritik me Bashën u bë pjesë e një Komisioni të zhbërë tashmë, fijen e parë të rënies së të cilit e tërhoqi ai vetë.
Nuk shquhet për aftësi elektorale, kjo për shkak të natyrës së tij kryesisht mizantrope, që është e lidhur më shumë me personazhet e librave dhe idetë se me njerëzit e jetës reale. Emri, përgjithësisht pozitiv, nuk dihet sa do të ndihmojë në një terren elektoral i cili, në qarkun e Lezhës sidomos, ka më shumë se një ngjyrë dhe një prirje dhe është mjaft i ashpër. Markut i duhet të kënaqë mirditorët e vet, malësorët e Gjekmarkajt, qytetarët e Remziut, dhe të përçojë frymën e Berishës te demokratët e Mamurrasit, Laçit dhe Milotit. Mision i vështirë, të paktën në letër.
Shkodër: Helidon Bushati
Çdo gjë që mund të themi për të përmban marzh të lartë gabimi. Është i panjohur, aq sa gjithkush mund të thotë ç’të dojë dhe çdokush mund ta besojë atë që i është thënë për të. Vjen nga një familje me traditë në Shkodër. Në mungesë të Ditmirit, Bushatllinjtë janë të lire, pavarësisht krahut, të kenë mbiemin e tyre në parlament. Ngjarja më e fortë e tij është tërheqja e kërkuar nga Basha katër vjet më pare, për t’i hapur rrugë një rirreshtimi në listën e vështirë të Shkodrës. Do t’i duhet të menaxhojë me kujdes depon e madhe të votave që ka PD në këtë qark, por komplet të pasistemuar dhe të vështirë për ta rreshtuar.
Kukës: Flamur Hoxha
Një tjetër flamur për qarkun e Kukësit. Shpresat janë që, ndryshe nga Noka, që la pas përçarje dhe zgjedhje të gabuara, Flamuri i ri, me urtësinë e një hoxhe, të pajtojë dhe të bashkojë kuksianët, në armiqësi të qartë me qeverinë. Një profil i heshtur, fjalëpak, por punëshumë. Një biznesmen, krejt e kundërta e rivalit të vet Gjici. Ky e ka ndërtuar ‘perandorinë’ e tij me punën i pandihmuar nga asnjë lloj qeverie. Vjen nga shtresa e të persekutuarve.
Dibër: Xhelal Mziu
Përtej çdo kritike, duket se fati i karrierës së Mziut ndriti prej zotësive të tij elektorale. Edhe njerëzit që nuk e duan në PD ia pranojnë forcën dhe zotësinë. Mund të konsidrohet një zgjidhje e mire e Bashës, ndër të paktat ndoshta, sidomos në një qark si Dibra, problematic dhe me rrëshqitje të forta elektorale, dhe me hijen e veprimtarive dhe veprimtarëve të ‘dosjes 339’ mbi krye. Vetvetja mund të jetë pengesa e tij më e madhe, që do të thotë zotësitë në një zonë elektorale sfidohen në momentin kur veprimtaria e tij shtrihet në territore që nuk janë habitat i tij, si Mati dhe Bulqiza. Aq më shumë bëhet kjo problem kur të vijë në emër të tyre në aulën e madhe të politikës në Kuvendin e Shqipërisë.
Elbasan: Gaz Bardhi
Figurë në rritje, nga e cila deri tani ka rënë më shumë në sy brishtësia dhe nervozizimi. Por, njerëzit e PD e gjykojnë shumë arrogant. Sjellje kjo tipike e një burokrati servil me shefin dhe i ashpër me vartësin. Nuk ka asnjë përvojë elektorale dhe partiake, por pasi e caktoi Sekretar të Përgjithshëm, Bashës i duhet t’i gjejë një shtrat të gjerë elektoral si ai i Elbasanit.
Në qoftë se pjesa e listës pas tij nuk do të zgjidhet me kujdes, shanset e tij për sukses do kompromentohen keqazi.
Berat: Tomor Alizoti
Mbas përplasjes me Bashën në 2017 ai ka kërkuar me këmbëngulje marrjen e përgjegjësive. Duket se Basha ia ka dhënë këtë mundësi, edhe pse nga shumëkush është parë si surprizë emërimi në një qark me të cilin nuk ka lidhje të drejtpërdrejta. Karriera e Alizotit do të përcaktohet shumë nga rezultati. Sot ai ndodhet në kudhrën e PS, nën çekiçin e LSI dhe nën vëzhgimin hileqar të Bashës.
Korçë: Edmond Spaho
I buti dhe i urti Mond Spaho është kthyer pas 8 vjetësh në Korçë, një qark ku ka pasur suksesin e fundit elektoral. Që atëherë ka dështuar kur ka drejtuar në Durrës dhe Elbasan. Rikthimi është një shans për të dhe për PD, edhe kur shihet se e ndjek hija dredharake e Salianjit si shef kabineti (kujtojmë të njëjtin pozicion të këtij të fundit në Durrës në shtabin e Gridës, dhe katastrofën pasuese).
Nuk duhet harruar një tjetër ‘element i provincës’ që shkon kundër Spahos: Korça është pak paragjykuese ndaj devollinjve, dhe do të donte një korçar në krye të punëve të veta. Një balancë që duhet ruajtur dhe në kompozitën ortodokse-myslimane të qytetit, të cilën, me sa shihet, Basha nuk e ka marrë parasysh në Korçë dhe as në Shqipëri, duke qenë se ndër ‘kapitenët’ e tij asnjëri nuk i përket ortodoksisë.
Gjithsesi durimi, vullneti dhe përvoja e Spahos janë armët të cilat do të përdorë në betejën përballë një brezi korçarësh në kulmin e karrierës së tyre, dikur të djathtë sot drejtues socialistë.
Fier: Enkelejd Alibeaj
Dashuria e tij fatale për Fierin, nuk stepet nga asnjë përplasje në dështim. Kujtojmë se ishte edhe kandidat për bashkinë, një missison impossible perfekt. Me pamjen e një imami, kur flet dhe jep intervista e tendos frazën sikur të ishte duke shpallur një fatva ndëshkuese për një kundërshtar imagjinar. Qartazi është pamja më e papërshtashme për elektoratin e Fierit. Më shumë e tillë për shkak të përpjekjes së tij për t’u shitur si përfaqësues i ekstremit të djathtë, në qarkun e ekstremit të majtë, që krenohet me koopertivën e parë dhe ndarjen e parë të tokave në kuadër të reformës agrare në Shqipëri në vitin 1946.
Vlorë: Bujar Leskaj
Rikthehet në politikë me tiparin më të përfolur të krahinës së vet rrahëgjokësin. Në Vlorë e kanë çuar si trim që ‘ua del’ të fortëve të zonës, ndërkohë që në tubime elektorale shfaqet me banakun plot me libra dhe me dëshirën e fortë që ta thërrasin ‘Doktor Profesor’. Kjo ia ka vështirësuar pak mesazhin, dhe kjo nuk është kundërthënia e vetme e Bashës në zgjedhje, duke ditur se edhe një persoanzh me të njëjtin pretendim elektorl ligjëron fushave plot lagështirë të Rrogozhinës. I shkëputur totalisht nga partia, që ka bërë 8 vjet opozitë, dhe i njohur për vëmendjen e madhe ndaj bizneseve të vëllait të kryeministrit dhe partnerit të tij, sfida më e madhe e tij është gjetja e ritmit me bazën demokrate.
Do të jetë e vështirë t’u shpjegohet faktorëve lokalë, ish-zyrtarë të PD, të cilët kanë vuajtur persekutimin e Leskajt kryetar KLSH-je sipas porosive të titullarëve socialistë.
Gjirokastër: Tritan Shehu
Më i vjetër edhe se PD në politikë, aq sa një cinik në parti thotë se ai të kujton Shën Palin që në fillim i vriste të krishterët dhe më pas u bë i krishterë i devotshëm dhe shërbëtor i tyre. Nuk ka asnjë arsye se pse duhet të jetë ende në Gjirokastër. Njohësit e terrenit thonë se efektin elektoral nuk e ka pozitiv, gjë që të çudit për zgjidhjen këmbëngulëse të Bashës. Caktimi i tij në Gjirokastër është një dorëzim i parakohshëm i Bashës dhe pranimi i faktit se PD nuk mund ë prodhojë më shumë se një deputet në atë qark. Në këto kushte ky vend shihet si një qokë që shërben për të shlyer borxhin e vjetër të Berishës ndaj klanit të PDr, pas shkrirjes së kësaj të fundit.(Politiko.al)
Pothuaj qe te gjithe figura te sterkonsumura, dhe te komprometuara me kriminelin Sali Berisha, shkurt berishist.
Humbesat e rradhes…
Vetem 1 fjale per ty 2 Edat e Durresit: VETËVENDOSJE!
Dy katolike te tredhur mes turkoshakesh …..asnje orthodhox.
Vertetohem plotesisht kur kam thexuar prej kohesh se :PD eshte grupim sunitesh votuar dhe ne sherbim te muslimon brother’s.
Morsi egjiptian ne Albanistan.
Humbes te padiskutyshem me Grigja Sumen ose GD ne krye. Kush ju voton juve more vec malokve
Tre kurva dhe dy duzina kodoshesh ish fuksa te sigurimit dhe ballista te tredhur….as per Bashki nuk bejne lere me Qeveri…
Pse nuk thua qe Korça nuk i do devollinjte. I quan agallare te trashe, shqip budallenj. Ka histori per devollinjte ne Korçe, si ajo e lopes me qypin. Shkrihesh se qeshuri. Fiks nuk i duan. Spaho tamam aga i deshtuar.
Po Grida pse ska maskë, apo ta ketë më për kollaj tullumbacen, fuuuuu fuuuu pauuuu!
Te ishin te gjithe si Bujar Leskaj i Vlores, PS do e kishte pisk.
Gjithsesi, per Lulin, edhe vete Bill Klintoni te vije t’i beje fushaten, nuk ka shance te fitoje…
Perderisa Korca ka votuar Raqken ,nje dordolec qe edhe nuse ja gjeten kur e emeruan ne bashki sepse se pelqente asnje,mund ti vendosesh cdo lloj emri edhe ska asgje per tu ofenduar.Nuk ka ofendim me te madh se Raqka per Korcen
Cfare fotografi e shemtuar. Duken te gjithe si te vdekur.
Ajduter qe presin radhen se kane ngelur pa leke, fytura te peshtira te vjen neveri ti shikoshe,mallkuar qofte ai qe i jep vote ketyre te kreminelave.
Ajduter qe presin radhen se kane ngelur pa leke, fytura te peshtira te vjen neveri ti shikoshe,mallkuar qofte ai qe i jep vote ketyre kreminelave.