Te fundit
Kronikë e betejës, plagëve dhe qëndresës
31 Tetor 2023, 16:05Blog
Nga Agron Gjekmarkaj
Parathënia e dites !
Daci i Bernard Banushit pas tre ditesh lëngatë në spitalin e zonjes Edhit ngordhi. Një lëngatë në vend të keq pas shumë hazdisjesh i kushtoi jetën. I zoti , i perzhitur dhimbjeje priste ngushellime nën një portret të punuar hijshem të maçokut ëmri i të cilit paskesh qënë Terminator si Arrnold Shvarceneger. Aty morem vesh që i ndjeri paskesh leruar qamet arat e sevdasë dukë lënë peng edhe jeten e tij mes mjaullimash shpirtëkeputese. Bernardi i ngasheryer rrrefeu se i kishte mberritur kerrthi si peshqesh nga Holanda dhe ikja e tij merrte me vete kujtimin e fundit nga ish Kryetari i ngratë Lul.
Mes kesaj dalldie mora rrugen drejt një ziafeti kulturor kushtuar “Një histori personale e Europes” të Timothy Garton Ash dhe vetë autorit. Aty gjeta edhe Ditmarin tashmë një kritik letrar i sterholluar. Më pas erdhi Mazniku i cili kapi një liber me dorë dhe mënjëherë i filluan teshtima e të kruara, u skuq e desh u mbyt. Ditmari e keshilloi dil jashtë se keto ambjente japin alergji.
Ne vetem një liber kemi e di ti?! Ashtu po bëj tha dhe iku. Më pas gjerbem një kafe me ish ministrin i cili njihet për dashamirësitë e tij ndaj çdo kujt e çdo gjëje. Ai me foli gjërë e gjatë per planet e reja të oponences politike me Nikon dhe Damon brënda në Kongresin e së shtunes. Mbi të gjitha u kujdes të pyeste për Tezen si e vetmja që pertej rrethanave e ruante të pathyer miqësinë me të. Ditmari desh të dintë në e mori veten nga gremisja e fundit si Rako Ferra. I llamburiten sytë kur të gezuarin lajm i dhashë që ajo ja hodhi. Me percolli deri të atomobili po nuk shkeputej. I dukej si makinë e Babos që nuk pat hypur qemoti. Po deshe ta bëj një xhiro me timen i thashë madje bjeri dhe borisë po kjo s’të çon asgjekundi.
Pasditja e luftes !
Qielli i Politikes ishte plot re. Babo qortoi per matematikë të dobët atë që 10-ten e bëri 11-të. Ai dha leje me dorë në zemer që deputetet plagprishes të Opozites të kthehen në Kuvend por zymtesia si qefin pllakoste ngado. Luan Baçi që në oboor vikaste “Perendi a ndjeve tradhetaret na lanë pa atdhe”! Dhurata Çupi kendonte “jem ilira jem teuta jemi rritur neper luftra”
Dyert e banjove ishin mbyllur. Duhej ta mbanim. Ato anësoret po e po.
Gardistet na thanë do hyni drejt e në katua si gjë e gjallë e me mend në kokë na porositen.
Jorida dhe Etilda si dy murgesha i luteshin Zotit që më e keqja mos të ndodhte po kur Gaz Bardhi lideri në perspektive ja behu kuptuan që Hyu nuk po i degjonte. Marazin ndanë pergjysem. Jorida nuk qau. Etilda nuk buzeqeshi. Ah kohë jallanë njëzëri leshuan tinguj.
Kryezevendes Lideri Muli çarmatoste deputetet një nga një duke ju marrë kartat. Bujari i Lushnjes u tha nuk u bëhët kjo nacionalisteve të ndershem. Florenc Spaho thirri mos u afroni se do shtie. Muli tha nuk me tremb deka po jeta ime i duhet revolucionit.
Dyert e ferrit ishin hapur pash me pash. Sapo nisi furia Niko u zbeh dhe i ra të fiket. Margeriti ndonëse në shënjester të Ines që me kopsa të xhaketes e gjuante e shkundte nikoqirin po ai as jepte as merrte.
Dita e gjykimit erdhi tha Toni me sytë kah tavani, kaq e patem.
Ulsiu dontë të zbriste në shesh të betejes kur Bledion Nallbati me fuqi titanike smbrapsi nja 30 deputetë socialistë dhe njërit i tregoi pellëmben por lotet e Gertes e penguan. Mos se do vritesh i tha do na mungosh, do qajmë.
Ulsiu u thye si njeriu pa zgjidhje dhe qendroi në vend me tëmthat që po i dilnin. Elisa i tha nuk të vjen më ky rast për të rënë theror , malesori u mbyt nga lotet si narcizi në pasqyren e vet teksa pak ujë piu ajo.
Igli me Albanen e mjeksisë bënin pyetje retorike , po ne ç’patem që erdhem ketu , mire ishim.
Tao i prerë në fytyrë dhe Bela solemne ishin bërë një për të thënë të fundit fjalë “rroftë Babo , rroftë Shqiperia edhe pa ne”. Shalsi kishte vëne një tigan mbi koke që të mbrohej. Nasipi me Xhemalin nga një kusi. Eni Xake i tha Çyrbes fshihu pas meje se nuk të prek kush me dorë sa të jem unë gjallë. Laerti nderdyzej e pyeste Pllumin a ti mbledh lotet e frikes ?! Ai i tha jooo partizanet nuk kanë frikë ne jemi partizanë e keta reaksionarë.
Majko , Mimi di Puccinit i tha si nuk vdiqa në luften e Kosoves ta mbyllja me madheshti ndersa ketu nga shalqinjet kokes të Saimir Korreshit a geshtenjat e Lefteriut po me vjen fundi ! Eh vllai ja ktheu ajo po unë që kam tre net që ëndrrat me prishin gjumin, zgjohem sikur në fyt kam duart e Vokshit. Me ndjek zalia nga pas.
Dash Sula kercenonte me shamitë e xhepit do jua bëj litarin more dordomuzë. Salianji dukej si frat që i sperkaste me ujë të bekuar duke hyr në mes që luftes paqja vëndin ti zinte. Nderkohe padër Salianji u tha po bëjmë shaka , Opozita e vertetë është Luli atë ka frikë Babo, ja të shihni shtatë nga të tijet do perjashtojë Klotilda neser. Bled Çuci , bismilah bismilah dhe rrotullonte një palë tespie.
Ed Paloka u shfaq mbi një llozhë për tu caktuar gjithsecilit me drejtësi vendet në histori si posedues i saj ndersa Kryezevendes Lideri si kalores vraponte udheve të saj. Kosta i Gramozit dhe Lindites ju hakerrye Jones kjo botë u prish prapësi a dreq vetëm Babo e ndreq. Në sytë e saj Kostaqi u zmadhua me dhjetë herë por gezimi nuk zgjhati shumë kur pa Genc Gjonçajn maskuar me gjethe hardhie duke u larguar me vrap nga kauza. Dolem ënde më kokat mbi supe por të enjten kushedi a do i kemi!
9 Komente
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Ore evlat, sa shume lodhesh!!? Per hic gje.
O gone qe je profe pith e morem vesh po me keto shkrime po tregon qe je dhe profe bythe. O gone gjekkoqe iku dhe vera dhe kur su poqe o kokloqe.
Reaksionarë , u quajtën pas çlirimit , dhe në kohën edhe të Migjenit , shquheshin , pa kapitulluar , fashistë .
Gomar, bejtexhi mbete.
O na ngrenc ate qe nuk thuhet o kelyshi i Saliut dhe bishti i atij gay ose b qi Gaz bardhit.
Malok = Kafshe pyelli = Sali Berisha.
Malok = Kafshe pyelli = Sali Berisha.
Malok = Kafshe pyelli = Sali Berisha.
Malok = Kafshe pyelli = Sali Berisha.