Te fundit
Mbi 10 milionë njerëz në errësirë të plotë, Kuba përjeton për herë të dytë brenda javës ndërprerje të energjisë elektrike në të gjithë ishullin
22 Mars 2026, 08:47Bota
TEMA
Kuba ka pësuar një tjetër ndërprerje të plotë të energjisë elektrike në të gjithë ishullin, duke lënë mbi 10 milionë njerëz pa rrymë, njoftoi Ministria e Energjisë të shtunën në mbrëmje.
"Ka ndodhur një shkëputje totale e sistemit elektrik kombëtar," deklaroi ministria në një postim në X. "Protokollet për rikthimin e energjisë kanë filluar tashmë të zbatohen."
Vendi ishte ende duke u rikuperuar nga një kolaps i rrjetit elektrik kombëtar që ndodhi të hënën, i pari që nga fillimi i bllokadës së furnizimit me karburant nga Venezuela në fillim të këtij viti, imponuar nga SHBA. Pak para ndërprerjes së energjisë mbrëmjen e të shtunës, kompania shtetërore e energjisë elektrike raportoi në mediat sociale se priste një deficit energjetik prej 1.704 megavatësh gjatë periudhës së saj më të ngarkuar.
Presidenti amerikan Donald Trump ka folur shpesh në javët e fundit për Kubën, duke parashikuar një shembje të shpejtë të qeverisë së saj. Të hënën, ai tha e se marrja e ishullit "do të ishte nder" për të.
"E dini, gjithë jetën time kam dëgjuar për Shtetet e Bashkuara dhe Kubën — kur do të kenë Shtetet e Bashkuara nderin të marrin Kubën? Është një nder i madh," tha Trump nga Shtëpia e Bardhë. "Të marrësh Kubën, qoftë ta çliroj apo ta marr atë, mendoj se mund të bëj çdo gjë që dua me të."
Presidenti refuzoi të përgjigjej, kur u pyet, nëse një operacion për të "marrë" Kubën do të përfshinte të njëjtin shkallë force si kapja në janar e presidentit venezuelas Nicolás Maduro, një aleat kyç i Havanës.
Dje, presidenti kuban Miguel Díaz-Canel tha në një fjalim drejtuar aktivistëve ndërkombëtarë që sjellin ndihma humanitare në ishull se qeveria e tij njeh faktin që "mund të ketë një sulm ndaj Kubës" dhe po përgatitet në përputhje me rrethanat.
Javën e kaluar, Díaz-Canel konfirmoi në një fjalim kombëtar se zyrtarët kubanë po bisedonin me homologët e tyre amerikanë për negociata për t'i dhënë fund embargos së karburantit. Që atëherë, qeveria kubane ka sqaruar se nuk synon të negociojë për sistemin e saj politik.
Që kur revolucionarët kubanë të udhëhequr nga Fidel Castro rrëzuan regjimin e Fulgencio Batistës në 1959, vendi ka qenë nën një embargo të rreptë ekonomike nga Shtetet e Bashkuara. Kuba ka përballuar periudha të mëparshme të pasigurisë së rëndë ekonomike, si "Periudha Speciale", kur shembja e Bashkimit Sovjetik në 1991 preu burimin kryesor të ndihmës së jashtme për qeverinë komuniste.
Kjo krizë e fundit është po aq e zymtë. Mungesa e karburantit nga Meksika dhe Venezuela ka ndaluar praktikisht të gjithë turizmin në ishull, ka ndërprerë arsimin, ka shkurtuar shërbimet në spitale dhe ka penguar fermerët të çojnë prodhimet e tyre në treg.
2 Komente
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Skenar amerikan. Fiks si tek ne në vitet 90-të të shekullit të kaluar. Presion nga jashtë (embargo energjitike me të drejtën e të fortit, jo të Zotit), presion nga brenda (sabotim me shok energjitik, jo racional) për të shtuar pakënaqësitë dhe për të rimarrë koloninë e humbur gjashtëdhjetë e kusur vjet më parë (1959), tashti që sovranitetet janë lënë në mes të rrugës e pa aleanca të qëndrueshme. Embargo nën hundën e hipokrizisë dhe pafuqinë vendimmartëse dhe ekzekutive, tororisëse dhe fiktive të veprimtarisë të OKB-së ndaj vendeve sovrane, të asaj, që është një organizëm burokratik fasade (jo e themeluar si e tillë); jashtë politesës zyrtare diplomatike, i pavlerë dhe tashmë, formal: është amerika vetë, vullneti i saj i plotë dhe financuesja më e madhe për politikën e saj; kur të dojë ia pret koromanen organizatës "parazite - OKB" (a ka mundur dhe a mundet OKB të ndalë psh: embargot..?). USA po kërkon të bëjë atë që nuk arriti ta bënte me forcë në kohën e Fidelit, në kohën e dështimeve spektakolate ushtatake e politike në Vjetnam, Kambixhia dhe Laos. Nuk bëhet fjalë vetëm për ndryshim të sistemit politik, ai realisht nuk ekziston më, por rikthimin e Kubës në një koloni amerikane dhe mbylljen e Gjirit të Meksikës; nuk duan të kenë aty as Rusë dhe as Kinezë, që me ç'po duket, nuk kanë këllqe ta mbajnë dhe ia kanë lënë amerikës ta xhollavisë dhe gllabërojë. Kuptohet edhe nga më naivi kjo e vërtetë neokoloniale dhe imperialiste: Hemisfera Perëndimore i përket asaj (USA-s), të tjerët, kokën hëngshin; atyre, ndonjë ndihmë edhe mund t'u japë pa prekur interesat e veta, por gjithsesi, gjithkush për vete, dy duar për një kokë. U zgjata pak, por më kujtoi vendin tonë në vitet 90-të. Madje, atëhere, OKB-ja dërgoi tek ne Perez de Kuelarin të na "kthente" mendjen, se po na e shkundte mëndja, jo embargoja, "sistemin e poshtër" të pabuksave dhe tash, kush nga OKB-ja po shkon në Kubë, 35 vite pas tekendisë tonë? S'ka nevojë, e deklaron Tramp që nga Uashingtoni!... Phe, stisje për të ruajtur sistemin politik dhe ekonomik, hipokrizi e kulluar politike imperialiste neokoloniale.
Me Kubën do bënin vepër zoti po të merreshin me të. Komunistët e kanë katandisur Kubën në atë shkallë mjerimi sa të vjen keq t'a shohësh. Dhe të mendosh se para revolucionit komunist ajo ishte perla e Karaibeve.