
“Unë shpresoj të jetoj edhe për pak. Kam rreth njëzet vjet që mendoj se jam në fazën zbritëse të jetës dhe kam nisur të mendoj për jetën tjetër. Për këtë jetë nuk pres gjë, për tjetrën kam projektet e mia. Jam penduar që nuk studiova, atëherë kur mundësha. Tani më pëlqen të studioj, dikur nuk më pëlqente. Ndoshta tashmë do të isha një person tjetër, me kollare. Nuk e kisha ëndërruar asnjëherë të këndoja, mendoja se do të isha orëndreqës gjithë jetën time.
Duhet të jemi të vetëdijshëm për faktin se nuk ekziston lumturia afatgjatë. Nëse dikush është i vetëdijshëm për këtë fakt, atëherë mund ta thotë me siguri nëse ka ndjerë apo jo lumturi në jetë. Dihet se gjithçka, çdo moment lumturie, çdo arritje që mund të sigurosh, është e paraprirë nga një punë e vazhduar që duhet të bësh: Nëse nuk investon për lumturinë, ajo nuk vjen vetë të të kërkojë”. – Adriano Celentano
Adriano Celentano është një këngëtar italian i njohur nga të gjithë për këngët e tij të veçanta. Aktualisht është 84 vjeç dhe na jep një mesazh tepër frymëzues, atë më sipër. Ai thotë se nuk ekziston lumturia afatgjatë dhe është e vërtetë. Sado të mundohemi, vjen një moment që edhe çastet e lumturisë përfundojnë. Jeta është e përbërë nga momente të bukura dhe të trishta. Kemi nevojë t’i përjetojmë të dyja këto gjendje për ta kuptuar më së miri vlerën e jetës.
Ama sikurse thotë këngëtari, ka diçka që na bashkon të gjithëve. Mund të kemi jetuar shumë vite në këtëjetë, “të kemi bërë” plane për jetën tjetër, ama sërish kemi shpresën të jetojmë pak më tepër në këtë botë. Sado që Celentano (i cili realisht na përfaqëson të gjithëve) shprehet se ka bërë plane për jetën tjetër, prapë e nis mesazhin e tij me: “Shpresoj të jetoj edhe për pak”…
vate edhe ky
mos u mërzit se do të të vijë radha dhe ty!! vetëm se ty nuk ka për të të kujtuar kush!! dava koqe!!
Per anticensuren : Ja ku na doli edhe nje koke loqe , lindur , rritur , mesuar e edukuar ne nje krahine "ku merzen cjapi me zile" te nje vendi TURKOBALLKANIK (Albanistani) , te pergojoje e te ofendoje as me pak e as me shume , po nje nga kantautoret me te mire te botes , te cilin "nuk ka per t'a kujtuar kush" pas vdekjes , sipas cjapit me zile e kembore . Epo kjo eshte te kesh dy bytha dhe nje t'a çash e nje t'a ruash , se te duhet per te dhjere . Me siguri qe eshte nga rradhet e demokareve shqupiste , qe jane te vetmit shqipkare , qe shajne te gjithe e per te gjitha , sikur i kane mamate te nderzyera me spermen e qoftelargut te viçidollit . Keta tipa , nuk thone kurre nje fjale te mire per askend , as per vete Zotin . Nuk jane tjeter veçse zagare te felliqur , qener te zgjebosur .
O Zot !! Keta njerez duke share njeri tjetrin, mendojne se njeri eshte me i mire se tjetri !! Si mund te jete njeri me i mire se tjetri kur qe te dy shajne ate qe shane ?!! Logjike alla shqiptarshe.
anal tashti ka dnryshuar thënja"lindur , rritur , mesuar e edukuar ne nje krahine "ku merzen cjapi me zile""! meqënëse ti je diku tjetër "cjapi ndërzen ato që ke lënë në shtëpi! idiot është për ty e jo për adrianon,"etëm se ty nuk ka për të të kujtuar kush!! dava koqe!!" o analfabet me shkollë!! "Fjalori i ulet tregon shume" lexo e kupto,pastaj shkruaj!! nëes nuk e kupton!?pyet dikë ose mos shkruaj!! sepse dhe ti tek ajo që quan"Logjike alla shqiptarshe."hyn sigurisht!!
lumturia qendron tek gjerat e vogla ,te dish te marresh kenaqesi edhe nga nje kafe me miq apo nga nje shtetitje fatkeqesisht rinia shqiptare por jo vetem ajo ka shkuar thelle drejt materializmit i cili ne vetvete eshte nnje boshllek asgje me shume ,njerezit jane skllever te materiales tashme ....
Nê kohën e diktaturës këngët e tij na ngrinin në ajër. Megjithëse e ka quajtur veten "il re dei ignoranti" duket se ështê një tip shumë i zgjuar që ka mësuar shumë nga jeta. Kur njerëzit arrijnë në moshën e tij shkëputen nga kjo botë dhe fillojnë të mendojnë për "tjetrën". Qê askush nuk e di nëse ekziston apo jo. Megjithatë shkenca ka provuar se përveç se është materie trupi i njeriut është edhe energji! Pra ndêrgjegje dhe shpirt. Punë të ngatërruara. Askush nuk di tu japë përgjigje.
No Coment ..
Ne cdo situate qe te jem, i lumtur apo i merzitur, i qete apo i shqetesuar, ne stres apo ne depresion, e kam te sigurte terapine: Albumet e kengeve te Adrianos! Veprojne si me magji! Vibrojne ne cdo qelize te trupi dhe te memorjes sime muzikore. I shoqeroj duke kenduar edhe vete, zakonisht me ze, kur jam vetem! Jane melodi, art, tekste sociale dhe dashurie. Jane emocione njerezore te naryrshme, pa poza. Sjellin shpirtin human te nje artisti te madh qe rezonon me miliona italiane me siguri, por edhe me dhjetra mijera shqiptare te cdo moshe, por sidomos te atyre qe jane mbi 30-40 vjec! Nuk ka shtirje ne kenget e Adrianos. Gjithkush qe eshte rritur me kenget e tij mund ta gjeje veten aty, ne zerin, me interpretimin, ne tekstin apo ne melodine e kenges. Asgje nuk eshte e huaj ne artin dhe muziken e Adrianos: e dashura, vete dashuria e xhelozija, bashkshortja, familja, miku qe largohet apo mrekullia e bijes qe po rritet e po behet grua, fshati apo qyteti, bari qe po uzurpohet nga betoni, rreziqet dhe tmerret e luftes, shoqeria civile dhe korrupsioni e qeverive te majta e te djathta, kendveshtrimi social mbi dashurine qe nuk mund te jete e vertete vetem per dy vete, mbi greven apo besimin te zoti, mbi dhimbjen dhe trishtimin njerezor dhe prap me mesazhin per forcen e dashurise: Ti penso e cambia il mondo! Adriano Celentano eshte nje univers me driteza yje qe na rrefen jeten dhe po aq, ne mbush me jete. Brezat tane ishin me fat qe njohen Celentanon dhe shijuan artin, kengen, melodite dhe muziken e tij. Ai mund te shkoje kur te doje dhe si te doje nga kjo jete. Asgje nuk do te ndryshoje per ne, sepse ai tashme eshte pjese e unit dhe shpirtit tone muzikor, social dhe human. Faleminderit Adriano Celentano!
Gjigand i skenes. Kudo ku ka dhene kontribute, ka qene i vecante. Ne kenge, spektakle, filma... Ne cdo pjese te tij ka filozofine e jetes. Ne cdo detaj , jep nje mesazh. Me tekstet dhe muziken e tij te viteve 70, u be pjese e formimit tone njerzor. Zoti te dhente jete dhe shendet ...MAESTRO.