Te fundit
Qyteti i arit që tani mbytet nga tymi dhe dhimbja
2 Prill 2025, 15:20Lifestyle
TEMA
Mandalay, dikur i njohur për shkëlqimin e pagodave të arta dhe tempujve të lashtë, tani është mbuluar nga tymi i zisë. Pas tërmetit shkatërrues me magnitudë 7.7 që goditi Mianmarin, qyteti që dikur simbolizonte spiritualitetin dhe historinë e pasur kulturore, është kthyer në një skenë tragjedie ku njerëzit përpiqen të mbijetojnë mes rrënojave. Numri i viktimave ka kaluar 2,700, ndërsa qindra të tjerë rezultojnë të zhdukur. Shifrat pritet të rriten, ndërsa ekipet e shpëtimit vijojnë kërkimet në rrënojat e ndërtesave të shembura. Në këtë kaos, banorët po përballen me sfida të mëdha, nga mungesa e ushqimit dhe ujit, deri te frika e pasgoditjeve të reja.
J., një studente 23-vjeçare nga Mandalay, rrëfen me lot në sy momentin kur humbi tezen e saj: “Ishte si një makth nga i cili nuk mund të zgjohesha. Ne e kërkuam për ditë të tëra dhe, kur më në fund e gjetëm, ishte tepër vonë”. Trupat po digjen masivisht për shkak të numrit të madh të viktimave dhe krematoriumet janë të mbingarkuara, ndërsa autoritetet përballen me mungesën e qeseve mortore. Në rrugët e qytetit, zhurma e sirenave të ambulancave është bërë pjesë e përditshmërisë, ndërsa fëmijët shpërthejnë në lot nga frika dhe pasiguria. Një pastor vendas tregon se djali i tij tetëvjeçar ka qarë disa herë gjatë ditëve të fundit pasi ka parë fqinjët e tij të mbetur nën rrënoja.
Mandalay, që dikur njihej si "qyteti i artë", ka qenë gjithmonë një qendër e trashëgimisë kulturore dhe shpirtërore të Mianmarit. Me tempujt e tij të lashtë dhe rrugët e mbushura me artizanë, ky qytet simbolizonte paqen dhe qëndrueshmërinë. Sot, ai është kthyer në një qytet fantazmë, ku tymi i djegieve dhe errësira e trishtimit kanë zëvendësuar dritën e dikurshme të pagodave të arta.
Pavarësisht kësaj tragjedie, njerëzit vazhdojnë të ndihmojnë njëri-tjetrin. Vullnetarë nga komunitete të ndryshme po organizojnë ndihma dhe organizatat humanitare po përpiqen të sigurojnë ushqime dhe strehim për të mbijetuarit. "Ne kemi humbur shumë, por nuk kemi humbur humanizmin," thotë një nga banorët që ka hapur shtëpinë e tij për ata që kanë mbetur pa strehë. Mes dhimbjes dhe pasigurisë, shpresa mbetet e vetmja dritë në qytetin që dikur shkëlqente nga ari dhe sot është i mbuluar nga hija e tragjedisë.
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Lini një Përgjigje