Te fundit
Edi Rama: Vizitat në Gjermani dhe Estoni, hapa të rëndësishëm për të ardhmen europiane të Shqipërisë
17 Maj 2026, 10:45Politika
TEMA
Në episodin e radhës të podcastit të tij “Flasim”, kryeministri Edi Rama ndau detaje nga vizitat zyrtare në Gjermani dhe Estoni, duke i cilësuar ato si ndalesa të rëndësishme për të ardhmen evropiane të Shqipërisë, sigurinë euroatlantike dhe procesin e negociatave për anëtarësimin në Bashkimin Evropian.
Kryeministri tregoi se në Aachen të Gjermanisë mori pjesë në ceremoninë prestigjioze të “Çmimit të Karlit të Madh”, ku u nderua ish-presidenti i Bankës Qendrore Europiane, Mario Draghi, me çmimin “Karli i Madh 2026”. Rama e cilësoi këtë vlerësim si një nga më të rëndësishmit në Europë për kontributin në bashkimin dhe të ardhmen e kontinentit.
“Një vizitë në Gjermani dhe më pas në Estoni, dy ndalesa drejtpërdrejtë me të ardhmen Evropiane të Shqipërisë, me sigurinë euroatlantike dhe me vet momentin që po kalon Shqipëria në rrugën e saj të negociatave për anëtarësimin në BE. Në Aachen të Gjermanisë pata kënaqësinë dhe nderin të jem sërish pjesë e grupit të miqve të nderit të ceremonisë prestigjioze të “Çmimit të Karlit të Madh”, në nga vlerësimet më të rëndësishme evropiane për kontributorët në bashkimin dhe në të ardhmen e Evropës, ku evropiani i madh Mario Draghi u vlerësua më çmimin “Karli i Madh 2026””, u shpreh Rama.
Më pas, Rama ndaloi në Tallinn të Estonisë, ku mori pjesë në konferencën ndërkombëtare “Lennart Meri”, një forum i njohur për çështjet e sigurisë, diplomacisë dhe marrëdhënieve transatlantike.
Një nga momentet kryesore të vizitës, sipas Ramës, ishte anëtarësimi zyrtar i Shqipërisë në NATO Cooperative Cyber Defence Centre of Excellence, strukturë e specializuar e NATO-s për mbrojtjen kibernetike.
Ai e cilësoi këtë si një hap strategjik që e vendos Shqipërinë në një nivel të ri bashkëpunimi brenda aleancës në një nga fushat më kritike të sigurisë moderne.
“Ndërsa më pas në Tallinn të Estonisë isha i ftuar në konferencën e rëndësishme Lennart Meri, një nga forumet prestigjioze ndërkombëtare për sigurinë diplomacinë dhe marrëdhëniet translatantike. Një moment me rëndësi ishte dhe anëtarësimi zyrtar i Shqipërisë në NATO Cooperative Cyber Defence Centre of Excellence, një nga strukturat e reja dhe më të avancuara të aleancës në mbrojtjen kibernetike dhe një hap strategjik për vet Shqipërinë si një nga kontributorët në sigurinë kibernetike të aleancës e cila vendoset tanimë në një nivel tjetër bashkëpunimi brenda aleancës për një fushë që sot është një nga frontet më kritike të sigurisë tonë. Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Estonisë hyjnë në një fazë të re bashkëpunimi në teknologji, digjitalizim, inteligjencë artificiale ku Estonia ka qenë një pioniere dhe ku sot Shqipëria shihet me respekt”, tha kryeministri.
13 Komente
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Dakorde por pak me serrioze ne komunikacion.
Nje i cmendur, qe vazhdon ti beje mutin ne koke, nje shoqerie te vdekur: Shqiperia eshte nje mesjete orientale, nga mendimi dhe funksionimi, ky psikopat diabolik dhe injorant( vec bojrave, per te tjera ka nje formim te gjymtuar), vazhdon percartjen :Ne europe, ne europe.
Kur je kaq i zgjuar pse nuk kandidon per kryeminister..... Mèr mundimin dhe kandido se duhet te jesh nje kryeminister i mire pa shkolle. Shoku munde te jesh i pa kenaqur me qeverin dhe eshte normale , por qehtesohu ose shko te mjeku dhe mer ilaçet psikotrope......
Rama firmos pēr 6 miliard euro kontrata me SHBA-tē dhe gēzohet kur na jep 600 000 euro BE-ja pēr bujqēsin ( me interes tē ulēt) dhe duke i kontrolluar me grupe pune, nē rast abuzimi, dalin nga buxheti shtetit pēr t'ju a kthyer.Sot importijm sē tepērmi nga Gjermania ( si shteti dhe privati) makina, veshmbathje,pjes kēmbimi, projrkte tē panevojshme qē na i kērkojn, duke na zhytur nē varfēri dhe mē shumē.Qē prej 1991, kemi miratuar mbi 5000 ligje, jemi ndërmar reforma qē mē shum na kan penguar se ndihmuar, kemi zbatuar projekte qē dhe shtete tē fuqishne do i kishin vēshtir ti realizonin.Pērsa u pērket tre shteteve baltē lituani, letoni dhe estoni, jan nē vēnd numēro qē prej shkēputjes nga Bashkimi Sovjetik, rrogat e vogla, borxhi publik nē rritje dhe digjitalizimi apo shkenca, jan tē ngadalta nē ritēm.Nuk kan euro monefh nacionale, nuk jan nē zonē shengen dhe s'jan ambientuar me shtetet e BE-sē.
Po te ishte per vizitat e tua do kishim shkuar jo ne europe por edhe ne hene. Ato sherbejne vetem per te bare palle zoteria jote dhe per te shpenzuar ca miliona euro .
Miliona euro haaaaa . E para informohu sa kushtone nje bilete avioni jo me shume se 60 euro . E dyta ishte i ftuhar . E treta je i detyruar te shkoshe ne çdo shtete ti beshe qefin qe te japin firmen. E katerta ne demokraci rrespektohet vullneti shumices ..... Ti vazhdo voto komunistin Berrisha Po demokracia eshte e tille
Per cfare na duhen keto tani ,Cyber Defence Centre of Excellence ,kemi karaputanen tende Karcanajn dhe Agasin, qe klonuan cdo gje ,ne s kemi se cfare fshehim se s kemi gje ,po ti prositute e rilindjes qe do vije nje dite qe do ti besh shoqeri Metes ,kjo eshte e sigurt
Po patjetër që janë të rëndësishme, por kur vendi më rrënuar i Europës shkon edhe përfaqësohet me gomarin e rradhës, në vend të vëmë vetullat, po nxjerrim sytë.
Po ulu mor burrë me këmbë në tokë.... ! Na e bëre inteligjencën copë, po copë fare... !
Je komplet hajvan që kërkon të impresjonosh me xheste idjoti dhe performancë prostutute , sepse të mungon kompetenca, talenti, zotnillëku, urtësia, trimëria, vetëpërmbajtja, dinjiteti, etika profesionale dhe kultura prej burr shtetasi
Jashtëtokësori Rama dhe Realiteti Shqiptar Nëse një ditë një jashtëtokësor do të zbriste në Shqipëri dhe do të dëgjonte vetëm podkastet, konferencat dhe propagandën e Edi Ramës, do të mendonte se ka ardhur në një superfuqi nordike të shekullit XXII. Do të dëgjonte për “rilindje”, “transformim”, “suksese historike”, “turizëm rekord”, “investime strategjike”, “digjitalizim revolucionar” dhe do të pyeste veten: “Si ka mundësi që parajsa qenka fshehur në Ballkan?” Por mjafton të dalë pesë minuta nga studioja televizive dhe të ecë në rrugët e Shqipërisë reale që iluzioni të shembet si dekor kartoni. Sepse Shqipëria reale nuk jeton në fjalimet e kryeministrit. Ajo jeton në pagat qesharake, në spitalet pa ilaçe, në shkollat që boshatisen, në emigracionin masiv dhe në frikën e përditshme të qytetarit që ndihet i pambrojtur përballë korrupsionit dhe arrogancës së pushtetit. Rama ka krijuar figurën e një lideri që flet si artist global, sillet si influencer ndërkombëtar dhe shfaqet si filozof modern, por që qeveris një vend ku qytetarët largohen masivisht. Kjo është ironia më tragjike shqiptare: sa më shumë flet pushteti për sukses, aq më shumë njerëzit kërkojnë arratisje. Në ekran gjithçka duket spektakël. Aeroporte, resorte, fasada me ngjyra, samite luksoze, dronë, video promocionale dhe slogane të kuruara me kujdes. Por pas fasadës qëndron një realitet brutal: oligarkë që pasurohen me tendera publikë, media të kapura, drejtësi selektive dhe një ekonomi ku shumica mezi mbijeton. Në këtë kuptim, Rama duket si një jashtëtokësor politik: një figurë që nuk komunikon më me realitetin e qytetarëve normalë. Ai flet për artin ndërkohë që pensionistët numërojnë qindarkat për ilaçet. Flet për turizmin elitë ndërsa të rinjtë largohen si fuqi punëtore e lirë për Gjermani e Angli. Flet për krenari kombëtare ndërsa fshatrat boshatisen dhe qytetet mbushen me beton pa shpirt. Dhe propaganda funksionon jo sepse njerëzit besojnë plotësisht, por sepse lodhja kolektive ka prodhuar cinizëm. Shqiptarët kanë dëgjuar aq shumë premtime sa shumë prej tyre nuk reagojnë më. Kjo është fitorja më e madhe e çdo pushteti të gjatë: normalizimi i absurdit. Në Shqipërinë e sotme, skandali zgjat vetëm një ditë. Pastaj vjen skandali tjetër. Korrupsioni trajtohet si moti: diçka e zakonshme që nuk ndryshohet dot. Dhe ndërsa qytetari lufton për mbijetesë, politika shndërrohet në teatër ku rëndësi ka narrativa, jo e vërteta. Por realiteti ka një forcë që propaganda nuk e mposht dot përgjithmonë. Asnjë regji mediatike nuk mund të fshehë pafundësisht zbrazjen e vendit, varfërinë morale të institucioneve dhe humbjen e besimit tek shteti. Jashtëtokësori Rama mund të vazhdojë të flasë për një Shqipëri futuriste, por shqiptari i zakonshëm jeton në një realitet ku suksesi është të gjesh një mik për një vend pune, të paguash ryshfet për një shërbim ose të ikësh jashtë vendit. Dhe kjo është drama më e madhe: jo thjesht propaganda e pushtetit, por hendeku monstruoz midis Shqipërisë që shfaqet në ekran dhe Shqipërisë që jeton çdo ditë qytetari.
“Politics Have No Relation to Morals” — Realiteti Shqiptar “Politics have no relation to morals.” Kjo frazë e Niccolò Machiavellit, edhe pse e thënë shekuj më parë, duket sikur është shkruar posaçërisht për realitetin shqiptar të sotëm. Në Shqipëri politika prej kohësh nuk perceptohet më si shërbim publik apo përgjegjësi morale ndaj qytetarit. Ajo shihet si mekanizëm pushteti, pasurimi dhe kontrolli. Morali është kthyer në dekor elektoral; pushteti është bërë qëllimi i vetëm real. Në teori, politika duhet të ndërtojë drejtësi, institucione dhe mirëqenie. Në praktikën shqiptare, ajo shpesh funksionon si treg influencash, pazare dhe klientelizmi. Ideologjitë kanë vdekur prej kohësh. Partitë nuk ndahen më nga vizioni, por nga interesat e grupeve që kontrollojnë ekonominë, median dhe administratën. Në Shqipëri, një politikan mund të premtojë transparencë dhe të qeverisë me errësirë. Mund të flasë për drejtësi ndërkohë që mbron klientët e pushtetit. Mund të predikojë patriotizëm ndërsa të rinjtë largohen masivisht nga vendi. Dhe paradoksi më i madh është se skandalet rrallë prodhojnë pasoja politike serioze. Kjo ndodh sepse morali është zëvendësuar nga propaganda. Politika moderne shqiptare nuk synon më të bindë qytetarin me të vërtetën, por ta lodhë me spektakël. Çdo ditë prodhohen konferenca, podkaste, debate televizive, slogane dhe video promocionale. Realiteti paketonet si marketing. Qeverisja trajtohet si menaxhim imazhi. Në këtë sistem, rëndësi nuk ka nëse një projekt është i dobishëm; rëndësi ka si duket në ekran. Nuk ka rëndësi nëse qytetari jeton më mirë; rëndësi ka narrativa e suksesit. Politika nuk kërkon më besim moral — kërkon kontroll emocional. Dhe gradualisht shoqëria fillon të adaptohet me këtë deformim. Shqiptarët dëgjojnë për korrupsion milionash dhe reagojnë me ironi cinike: “Të gjithë vjedhin.” Kjo është fitorja më e madhe e një politike pa moral: bindja e qytetarëve se ndershmëria është naivitet dhe se pushteti fitohet vetëm me manipulim, forcë dhe lidhje klienteliste. Në Shqipëri shpesh duket sikur morali penalizohet ndërsa servilizmi shpërblehet. Profesionisti i ndershëm ndihet i pafuqishëm përballë militantit mediokër me mbështetje politike. Ligji zbatohet ndryshe për të fortin dhe ndryshe për qytetarin e zakonshëm. Kështu krijohet ndjesia se shteti nuk është arbitër i drejtësisë, por instrument i interesave të pushtetit. Ky realitet ka prodhuar një krizë më të thellë se varfëria ekonomike: krizën e besimit. Qytetari nuk beson më tek politika, tek drejtësia, tek meritokracia apo tek institucioni publik. Dhe kur një shoqëri humbet besimin tek morali publik, fillon kalbëzimi i saj i brendshëm. Sepse korrupsioni nuk është vetëm vjedhje parash; është shkatërrim i idesë së drejtësisë. Megjithatë, historia tregon se politika e shkëputur plotësisht nga morali prodhon vetëm pushtet afatshkurtër dhe shoqëri të plagosur. Një shtet mund të mbahet përkohësisht me propagandë, frikë dhe klientelizëm, por jo pafundësisht. Në fund, realiteti social bëhet më i fortë se çdo slogan. Shqipëria sot duket e bllokuar mes dy botëve: një bote virtuale ku politika shet sukses dhe një bote reale ku qytetarët përballen me emigracion, padrejtësi dhe pasiguri. Dhe pikërisht në këtë hendek lind pyetja më e rëndësishme: a mund të mbijetojë një demokraci kur politika ndahet plotësisht nga morali? Sepse momenti kur politika humbet çdo lidhje me etikën, qytetari nuk sheh më shtet, por vetëm garë grabitqarësh për pushtet. Dhe atëherë demokracia mbetet vetëm një fasadë procedurale pa shpirt, ndërsa cinizmi bëhet ideologjia e vetme kombëtare.
“Mësova se njerëzit do të harrojnë çfarë the, do të harrojnë çfarë bëre, por nuk do të harrojnë kurrë se si i bëre të ndihen.” — Maya Angelou