Te fundit
Filip Riker reagon për grevën: “Duhet dialog”. Tufa: “Berisha të dëgjojë SHBA-të”
19 Tetor 2012, 18:50Politika
TEMA
Zëvendësndihmëssekretari Amerikan i Shtetit, Filip Riker, ka reaguar në lidhje me grevën e urisë së ish- të përndjekurve politikë.
Riker thotë se duhet të zgjidhet me qetësi kjo çështje. Ai deklaroi se duhet dialog për zgjidhjen e kësaj çështje.
Riker u shpreh se palët nuk duhet të ndërmarrin sulme personale, pasi ato e përshkallëzojnë situatën.
Riker tha se Shqipëria duhet të vazhdojë reformat, pasi mori një vlerësim pozitiv nga Komisioni Europian.
“Palët nuk duhet të ndërmarrin sulme personale dhe politike të cilat kanë treguar se përshkallëzojnë situatën dhe pengojnë mundësinë e dialogut. Shqipëria mori një vlerësim pozitiv nga Komisioni Evropian lidhur me çështjen e statusit të vendit kandidat, por ky është vetëm një hap drejt procesit të anëtarësimit në BE dhe vendi duhet të vazhdojë reformat,” tha Riker.
Koordinatori i grevës së urisë, Skënder Tufa, ka lëshuar apelin e radhës për dialog. Ai i është drejtuar kryeministrit Berisha të dëgjojë mesazhin që vjen nga SHBA, ndërsa ka nënvizuar se gjendja e grevistëve është e rëndë.
“Berisha të negociojë dhe t’i japë të drejtë grevistëve në Shqipëri. Zoti Totozani bëri apel qeverisë, shprehim keqardhjen se po vazhdojmë të keqtrajtohemi, kur vjen Avokati i Popullit lejohen edhe familjarët edhe ilaçet, ndërsa tani nuk na lejohen ilaçet, se kuptojmë a është papërgjegjshmëri individësh apo urdhër nga lart. Grevistët janë në gjendje të rëndë, nuk dalin gjallë që atje, pse ua heqin edhe ilaçet. Qeveria e mori tashmë mesazhin nga SHBA, duhet ta dëgjojë”, tha ai.
18 komente në “Filip Riker reagon për grevën: “Duhet dialog”. Tufa: “Berisha të dëgjojë SHBA-të””
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Sala nuk di te humbase. Kjo eshte ndoshta fatkeqsia me e madhe e tij!
http://imazheshqip.blogspot.com/2012/10/ss-victory.html
sot ne televizionin gjermano-frances Arte,u dha nje emision per Irakun.
Terheqja e USA nga ky vend i ka len ne meshir te fatit te gjith ata irakien,qe bashkpunuan me amerikanet,si perkthyesa,shoqeruesa dhe roje.Ata jan rreth 150000 mijë irakien qe emrat e tyre i tani ka Al -kaida dhe jetojn te fshehur nga frika e hakmarrjes.
Zotni Filip Riker,ju jeni mik i Berishes dhe Saliu eshte sherbtori juaj,prandaj talluni me shqiptaret se na dergoni selame prej Amerike per dialog.
Ju e shkatrur Shqipnin dhe tani po po korrni frutet me pervetsimin qe i bet Alb-Petrolit.
Ju keni gjet shesh dhe boni pershesh.
Sali Berisha eshte pjella juaj qe ju ka dal jasht kontrrolli siç ju doli Bin Ladeni.
Atdheu ne rrezik…loooooooooooool
SHBA ja kane prere “laten” Saliut, e kane caktuar destinacionin e tij te fundit: ne koshin e plehrave. Ata e dinin mire se sa komunist ishte, kujt i sherbente, sa i korruptuar ishte dhe tere pislleqet e tjera ja dinin mire e bukur. Por, e lane sa te ndryshonin gjerat, sa te largoheshin disa nga komunistet nga pushteti, dhe me pas, duke ja pare bemat, e rrezuan ne 1997. Ne, si popull “idiot” qe jemi, tere mundin e amerikaneve e hodhem ne kosh, dhe e prume Salen perseri. Cfare te benin amerikanet e shkrete, te benin nje 97 te dyte, se Saliu nuk iken pa gjak. Atehere, e provokuan deri ne fund, e vertetuan katerciperisht se cfare “pisi” ishte dhe tani po ja marrin shpirtin dale nga dale. Saliu duhet te kuptoje nje gje: o te ike me bishtin ne shale urte e bute, ose te iki si Ghadafi, Mubaraku e si do iki Asadi, me shkelma, me revolta, me gjak, por ne fund edhe me plumb ne goje. Zoti ja ndricofte mendjen dhe iken urte e bukur. Ndryshe, do iki si qeni ne vreshte, ashtu sic e kerkojne dhe e enderojne 80% e shqiptareve dhe 100% e shqiptareve te ndershem. Ik Sali, ik sa me pare, dhe mos e kthe koken prapa, se do pendohesh per vehten, Slobodanken tende te shartuar me kinez safi, Argiten me pullen e kuqe ne faqe, Shkelzenin qe ta ka enda ta shohesh sa e pelqejne ne Elbasan e Kavaje, mbesat e nipin, se per te tjeret ti nuk pyet, i ke gure shahu, si Enveri, babai yt, dikur. IK. IK or malok me tere maloket qe te rrethojne.
Amerika e mbron Berishen dhe komunistet http://www.proletari.com/ne-kerkim-te-se-vertetes-2/html o Agim Shehi
O TIRONCO KOVA NE PUS FUTET 100 HERE POR NJE HER KPUTET .
PO DHE NE KEMI TE META TE MEDHA . NJK TERHIQEMI NUK NA MPOSHT BERISHVICI
Te flasesh mbas pilafit nuk ka vlere,Saliu mbasi u gradua burre shteti nga ju nuk pjerdh me per cka ju flisni.
Kaq sa ka thene Filipi eshte shume minimale.
Sikur te ndodhte kjo situate e grevisteve me kafshe te ndryshme qe te digjeshin do ishte bere nami nga shoqatat e tyre qe i mbrojne.
Me teper do kish reagime te fuqishme nqs do ne greve te ishin pederastet dhe lesbiket e shqiperise ,do fliste direkt Hillari
U VRANE 4 BIJ NENASH NE 21 JANAR DHE AKOMA RIKERAT QE DO JENE DHE 3 JAVE NE ATE KARRIKE I TRAJTUAN SIKUR TE VRITESH 4 QEN RRUGESH…
do zoti t i marri mendjen me shume se c ia ka marre dhe te mos pranoje te dialogoje qe te qerohet njehere e pergjithnje!
keta e kthejne orizin ne llapa, keshtu i thote populli.E presin e percjellin, e bejne foto si ma do me Salihin, ne kembe e ne bythe, e tani i thone aaaaaaaaaaa, si kemi mire punet keshtu.E ku don me dit Salihi keshtu, ai don me ja ven qyten ne zverk dhe me e leshu kembezen!!!!!!!!!Kur do lind ai bir nane a bir kurve, cfare do me qene!!~!~!
rrofte amerika (USA)…..
Zoti Filip Riker jeni te medhenj por tashme shqipetaret vetem ju falenderojne http://www.youtube.com/watch?v=WCQjZtU-iww
Ik mer te shkerdheft Zoti cte pemban ajo koke bole,
o shkerdhate gey amerike .Kush je ti mor kok kar ,
qe fut hundet ne piltiken e ktij vendi e u dashka qe ky vend te degjoj ty !
Motrat ja shkerdhefhsa politikaneve te atij vendi te gjitheve pa perjashtim,
qe e kan kthyer ate vend ne nji cirk ku tall karin cdo klloun e bir putane .
Sa me “lart” te ngjitet psudopolitikani nga toka,aq me cope do behet kur te bjere.
Ndihmesi i ndihmesit te ndihmesit te sekretares se shtetit Z. Riker, pasardhes i Z. Kantriman, thote: “Palët nuk duhet të ndërmarrin sulme personale dhe politike të cilat kanë treguar se përshkallëzojnë situatën dhe pengojnë mundësinë e dialogut”. Pra, kujdes kur i drejtoheni Z. Berisha, te mos e shqetesoni ate, se ka dhe halle te tjera (“Qeveria ka nje mije halle!” – Koncert ne vitin ’36), i kane mbetur pa vjedhur edhe disa prona dhe pa shitur co detra dhe ca toka shqiptare, dhe ca vendburime nafte. Ky zotni eshte nga ata qe erdhi me vrap per te perfituar ndonje gje nga tenderi i shitjes se naftes dhe te nentokes te Shqiprise nga Sali Berisha. Saliu nuk pjerdh per me te medhenjte e Amerikes dhe jo me per kete kokerrjepurin. E kamarre frika se mos prishet dialogu, sikur ka patur ndonje here dialog. Ku di Sali Beogradovici se c’eshte dialogu! Ai di te beje dialog me vdekjen dhe me shkembenjte e Dragobise.
Ne Amerike nuk e njh njeri kete burre. Vetem gruaja e tij dhe ndonje fqinje ne prag te deres se tij. Por si ndihmes qe eshte po e bene mire punen, po i jepzemer Sales qe te mo0s caje bythen edhe per keta qe i prishin humorin mikut te tyre te mire,ketij Burri Shteti, sic shte Sali Berisha.
Besnik jam me komentin tuaj nuk i heq as nje presje ju falemderit.
Amerika a i lufton komunistet në shqipëi?
Këta zotrinj punojnë aktualisht në Ambasadën Amerikane në Tiranë.
1- Astrit Pullazi, nga Tirana.
Ka filluar punë në ambasadën amerikane sapo ajo hapi portat e saj në Tiranë më 1991. Ky privilegj i është rezervuar prej amerikanëve për merita të veçanta: Pullazi ka qenë shofer i Enver Hoxhës.
Në çdo rast që ndodhet vetëm, Astriti këndon këngën e tij të preferuar: «Enver Hoxha, o tungjatjeta!» Dhe jo pa të drejtë.
2- Belul Cuka, nga Peshkopia.
Ish-shofer i Kadri Hazbiut.
Krenarinë për të kaluarën e tij e përmbledh në këto fjalë:
«Kudo që e çoja me veturën luksoze “grushtin e hekurt të diktaturës” dridhej foshnja në bark të nënës.»
3- Besnik Malo Çala, nga Vlora.
Ka filluar punë në ambasadën amerikane bashkë me Pullazin më 1991.
Cilësia e tij më e preferuar prej amerikanëve: Ka qenë kuadër i mirënjohur i Ministrisë së Punëve të Brendshme të diktaturës, ekspert i stërvitjes së grupeve terroriste marksiste-leniniste të mbiquajtura «Brigadat e Kuqe», të cilat stërviteshin në Shqipërinë diktatoriale. E ka ushtruar aktivitetin në kampet stërvitore në malet e Burrelit dhe në Pishë Poro të Vlorës.
Lidhur me të kaluarën e tij, Besniku i Partisë shprehet me krenari:
«Bin Laden do ta kishte pasur zili aftësinë time stërvitore të terroristëve.»
4- Emri Baja, nga Kukësi, survejues i ambasadës amerikane në Tiranë.
Gjatë veprimtarisë 15 vjeçare në Ministrinë e Punëve të Brendshme të diktaturës ka qenë krahu i djathtë i Kadri Hazbiut. I mirënjohur për egërsinë e tij ndaj “armikut të klasës”, Hazbiu e emëroi për disa vjet shef të kampeve të internimit në rrethin e Lushnjës për të mbjellë terror. Të internuarit e rrethit të Lushnjës të asaj periudhe shpreheshin:
«Xhebraili nuk mund të ketë pamje tjetër veç asaj të Emri Bajës.»
Lidhur me veprimtarinë e tij përkrah Kadri Hazbiut, Baja kujton me nostalgji:
«Ministri më kishte thënë disa herë: Kur ti mendon se lufta e klasave është zbutur, unë ia bëj të njohur këtë shokut Enver dhe për armikun e klasës bien kambanat e vdekjes».
I mbiquajtur me humor prej ambasadorit amerikan «Barometër i luftës së klasave», komunistit veteran Baja i është besuar survejimi i ambasadës së «imperializmit amerikan».
5- Hasan Spahiu, nga Skrapari.
Kuadër i sprovuar i Sigurimit të Shtetit i rekomanduar për punësim prej Sulo Gradecit, i cili ka shkruar dikur për të:
«Sikur shoku Enver të më pyeste: “Pas teje, kush është personi që më do mua më shumë?”, unë do t’i përgjigjesha pa u menduar: Hasani.»
Hasani ka qenë sekretar partie ne Farkë të Tiranës, tek helikopterët. Në çdo xhep të tij mban një fotografi të Enver Hoxhës, ndërsa në shtëpi ruan me mall një statujë të vogël fildishi të diktatorit, të cilën e ledhaton në mbrëmje deri sa e zë gjumi.
Tiranë6- Selami Liço, nga Peshkopia.
Ish-oficer zbulimi në kohën e diktaturës dhe oficer ushtrie deri më 1997. I akuzuar për kontrabandë masive armësh prej vitit 1997 e në vazhdim, Liçon e mori në mbrojtje ambasada amerikane në Tiranë, ku edhe u punësua në vitin 2000. Atje vazhdon të jetë edhe sot. I befasuar prej ngrirjes së dosjes së tij penale mjaft të ngarkuar, nuk lodhet së përsërituri fjalët:
«Mallkuar qoftë kush mendon se amerikanët janë antikomunistë!»
Gruaja e tij ka punuar gjithmonë në “Bllok”.
7- Agim Bllaci, nga Gjirokastra.
Ka filluar punë në ambasadën amerikane qysh më 1991, me “ajkën” e të punësuarve atje.
Deri më 1973 – sa kishte gjallë babanë –, ka jetuar në “Bllok”. Është dëgjuar të përmendë shpesh kujtimin më të shtrenjtë që ruan nga jeta në «Bllokun e Udhëheqjes”:
«Sa herë që vinte për vizitë tek ne, shoku Enver nuk harronte t’i thoshte babait: “Prokurorët e vendosur si ti janë maja e shpatës së diktaturës së proletariatit, shoku Misto. I tmerrove klerikët me pretencat e tua, që s’njohin dënim tjetër veç atij me vdekje. Uroj që edhe Agimi të eci në gjurmët e tua.»
Për meritat e babait dhe të tijat, Agimi dhe gruaja e tij ndodhen të dy të punësuar në ambasadën amerikane.
8- Bashkim Male, nga Erseka.
Ish-oficer, pilot, aktualisht mbikëqyrës në ambasadën amerikane. Bashkëpunëtor aktiv i Sigurimit të Shtetit. Shokët e tij të punës trembeshin më shumë nga Bashkimi, se sa prej kryetarit të Degës së Brendshme.
«Përpiqem të jem më tolerant kur më shajnë për familjen, se sa kur më përgojojnë karrierën time si anëtar besnik i Partisë së Punës», pranon me çiltërsi Bashkimi.
9- Sadik Hasko, nga Skrapari.
Një tjetër rekomandim i goditur i Sulo Gradecit, i cili është shprehur me respekt të thellë si për patriotin e tij edhe për ambasadorin amerikan në Tiranë:
«I vetmi komisar që i ka lexuar nga tri herë të gjitha veprat e shokut Enver është pikërisht Sadiku. Një ditë Sadiku, i përhumbur në kujtime, shkroi instinktivisht me bojë të kuqe mbi një mur të ambasadës emrin e pavdekshëm “Enver”. Falënderoj nga zemra ambasadorin amerikan i cili, në vend që ta pushonte nga puna mikun tim për pakujdesinë e treguar, e thirri në zyrë dhe i dhuroi një flakon parfumi Nostalgji. Vetëm tani po arrij ta kuptoj disi shprehjen e hollë që më kishte përsëritur disa herë shoku Enver gjatë viteve të fundit të jetës së tij të ndritur:
“Sillo, në politikë gjërat nuk janë ashtu si duken. I shikon ata anglo‑amerikanët ti? Aq sa jam unë besimtar se kam mbiemrin Hoxhë, aq janë edhe ata antikomunistë”. »
10- Veli Varfri, nga Tepelena.
« Bashkëpunimi me Sigurimin e Shtetit për mua ka qenë po aq i domosdoshëm sa edhe frymëmarrja», thekson Veliu me modesti.
«Edhe sikur të mos quhej “Lug i Zi”, ai vend atë emër do të kishte marrë prej nënave të shumta tropojane që veshi me të zeza Veli Varfri, duke iu vrarë djemtë në kufi.»
Sa herë që bie fjala për Enver Hoxhën në ambasadën amerikane, Veliu përdor epitetin «I paharruari», duke psherëtirë dhe sytë e tij mbushen menjëherë me lot. Nëpërmjet një sajti privat shpërndan stema të ish-diktatorit.
11- Bardhyl Poda, nga Erseka.
Një ndër komunistët fanatikë që e ka vizituar më shpesh shtëpinë muze të diktatorit në Gjirokastër, duke pozuar çdo vit para saj.
«Sigurimi i Shtetit për mua ka qenë Zoti në tokë», shprehet Bardhyli në konfidencë.
12- Qemal Bashkurti, nga Tropoja.
I pyetur nëse do të dëshironte që t’i ngjallej njeriu i tij më i dashur që nuk jetonte më apo ish-diktatori, Qemali është përgjigjur pa ngurruar:
«Nuk kam pasur në jetë njeri më të dashur nga Enver Hoxha.»
13- Kasëm Ymeri, nga Skrapari.
Dëshira e tij më e madhe në jetë:
«Të kisha vdekur në të njëjtën ditë dhe orë me Enver Hoxhën!»
14- Albert Hasanballiu, nga Skrapari.
Ky është i rekomanduari i tretë i Sulo Gradecit, për të cilin Sulua vetë shprehej dikur me modesti:
«Sikur shoku Enver të kishte njohur Albertin para meje, historia shqiptare do të kishte mbetur pa Sillo.»
15- Aleks Ndini, nga Korça.
Shprehja e tij më e spikatur:
«Një ditë pësova një krizë kardiake pranë vendit ku ka qenë liceu francez në Korçë, të cilin e vizitoj shpesh. Në çast mendova: “Ç’vdekje të lumtur paskam pasur fat! Duke u rrëzuar përtokë, do të kem rastin të vë kokën atje ku ka vënë këmbën dikur shoku Enver!”»
16- Peti Çala, nga Fieri.
Ditën që u rrëzua monumenti i diktatorit në Tiranë, duke u ngashëryer Peti deklaroi:
«Do të kisha qenë i lumtur sikur të vdisja duke më rënë përsipër ai monument.»
17- Shkëlqim Xhagolli, nga Tirana.
«Po të kisha vdekur duke qenë anëtar i Partisë së Punës, me siguri vdekja do të kishte qenë shumë më e ëmbël për mua nga ç’do të jetë një ditë në të ardhmen», është shprehur mes miqsh Xhagolli.
18- Hajri Mazaj, nga Vlora.
I paepur në zhvillimin e luftës së klasave edhe brenda fisit të tij të cilit i krijoi probleme serioze, Mazaj u kishte dhënë urdhër të prerë postave të kufirit në Peshkopi:
«Ose asgjësoni thyesit e kufirit, ose vrisni veten; rrugë të mesme nuk ka.»
Idenë e tij për vlerën e jetës, Hajriu e ka përmbledhur në pak fjalë:
«Sa boshe do të më dukej jeta, sikur shoku Enver të mos më dilte çdo javë në ëndërr!»
19- Fejzi Hoxholli, nga Korça.
«Shumë herë u kam tërhequr vërejtjen prindërve që nuk më kanë çuar emrin Enver», ka thënë Fejziu me keqardhje.
20- Mels Arapi, nga Vlora.
Të afërmve të tij u ka lënë këtë amanet:
«Nuk duhet të harroni të çoni mbi gjoksin tim në arkivol teserën e Partisë së Punës.»
21- Isa Lumani, nga Erseka.
Çdo i interesuar mund të gjejë në shtëpinë e Isait secilën prej “veprave” të ish‑diktatorit. «Veprën 19» në anglisht ia ka bërë dhuratë ambasadori amerikan më 16 tetor 2008, me rastin e 100 vjetorit të ditëlindjes së diktatorit.
22- Aleksander Shtepani, nga Tirana.
«Sikur shoku Enver të kishte jetuar edhe 9 vjet, Shqipëria do të kishte mbërritur në komunizëm», ka profetizuar Shtepani.
23- Muharrem Ibrahimi, nga Fieri.
«Po ratë në vështirësi, kujtoni shokun Enver; po ratë në nevojë, kujtoni Partinë e Punës!», i ka këshilluar të afërmit e tij Muharremi.
24- Halit Haliti, nga Erseka.
«Kur mora teserën e Partisë së Punës nuk më ka zënë gjumi dy net nga gëzimi», është shprehur i përlotur Haliti.
25- Jorgo Kaçi, nga Saranda.
Kur ishte komandant kufiri në rrethin e tij, Jorgua nuk harronte t’iu thoshte në çdo mbledhje forcave të mbrojtjes:
«Çdo shqiptar që arrin të arratiset bëhet vegël e imperialistëve, për të luftuar kundër popullit e vendit të tij. Një atdhetar i vërtetë pranon më parë të vdesë, se sa të vihet në shërbim të amerikanëve.»
Kur “atdhetari i vërtetë” Jorgo Kaçi pranoi të vihej në shërbim të amerikanëve në ambasadë (sigurisht pa vdekur), atje mësoi disa gjëra që nuk i dinte më parë dhe thirri i entuziazmuar:
«Nuk ma priste mendja kurrë që karriera ime komuniste, e ideuar në Komitetin e Partisë të Sarandës, do të realizohej në selinë e ambasadës së “imperialistëve amerikanë” në Tiranë! I ftoj gjithë shokët e mi të idealit që parullën “Lavdi Marksizëm-Leninizmit!” ta zëvendësojmë me “Lavdi prapaskenave të politikës!”».
26- Rrapo Hazizi, nga Skrapari.
Shef i kufirit të jugut deri më 1991. Rrapo Hazizi mbahet mend për vrasjet e shumta në kufirin e jugut të shtetasve që tentonin të arratiseshin. Për këtë “meritë të spikatur”, Ramiz Alia e dekoroi posaçërisht në fund të vitit 1990. Po për të njëjtën meritë, ambasada amerikane e punësoi duarpërgjakurin Rrapo pak kohë pas dekorimit.
Prej datës 03 shkurt 1990 deri në datën 23 gusht 1990 (pra, brenda një periudhe më pak se dyqind ditë) me urdhër të Rrapo Hazizit janë vrarë prej postave të ndryshme të kufirit të Jugut 23 shqiptarë me moshën mesatare 27 vjeç. Ky krim i përbindshëm ka ndodhur disa muaj pas përmbysjes së komunizmit në Evropën Lindore dhe në një kohë që në Shqipëri ligji i vendosur rishtas parashikonte një dënim maksimal deri në pesë vjet heqje lirie për shkelje kufiri.
Të gjith personat e listës janë me testa partie,20 prej tyre marrin dhe pinsion nga shteti janë mbi 60 vjeç.