Në vitin 1961 Berati u shpall zyrtarisht qytet muze.
Sot Berati trashëgon 210 objekte muzeale, nga të cilat 150 janë objekte në këmbë.
Ura e Goricës është një nga monumentet e kulturës dhe të arkitekturës së Beratit dhe njëkohësisht një nga simbolet e tij.
Në datën 8 Korrik te vitit 2008, Berati u rregjistrua në Listën e UNESCO-s. Ai u vlerësua si një shembull i rrallë i arkitekturës tipike Osmane.
Berati, sipas UNESCO-s është dëshmimtar i bashkëjetesës së komuniteteve të ndryshme fetare dhe kulturore përgjatë shekujve.
Fotot e mëposhtme tregojnë Beratin e magjishëm në një mbrëmje normale.
Kush I ka bere keto foto kaq te shemtuara dhe pa pike shije?
Nje nga qytetet me te bukur ne Shqiperi .
Esht qytet qe ste iken mundi kot nqs vendos ta vizitosh.
Epo rroft perandoria Osmane qe na dertoj kete qyet.
toni sa bejne 1+1=? Otomanet kane histori 450 vitesh ne ballkan …JO 2450 vitesh BERAT !!!!!!
Është puna, djersi, fryma, ideja, stili autokton shqiptar, or leshko!
Në Stamboll (disa) rrugët me kalldërm quhen “arnaut kalldërmasi”, që do të thotë stili shqiptar i kalldërmave.
ne berat po investohet kete 4 vjecar aq sa nuk eshte investuar per 20 vite por duket qarte se kjo eshte merite jo e vizionit te atyre qe drejtojne por integrim i Beratit ne planin e rilindjes urbane te ideuar nga qeveria RAMA, por c ka evidentohet jane 2 fenomene, se pari nje fryme barbare qe nuk e duron te bukuren dhe qe sjell shkaterrim kjo eshte nje perzierje e apatise se komunitetit , e cthurjes qytetare dhe e transformimit gadual rural te shoqerise dhe elites drejtuese politike dhe administrative te qytetit dhe se dyti nje rritje e rrugacerise dhe e krimit te vogel i cili stimulohet ne mase nga niveli i ulet arsimor, papunesia dhe sidomos DROGA qe po konsumohet masivisht nga rinia, madje sheshit nen syrin e policise e cila ne jo pak raste eshte kaq indiferente dhe MIOPE sa qe nuk mund te mos shkoje NATYRSHEM mendja se policia eshte pjese vete e ketij rrjeti te degjeneruar, e perball kesaj magjia e ketij qyteti te bukur e historik terret e venitet dhe kthehet shpesh ne nje zhgenjim qe i con njerezit e ndershem dhe qytetatre drejt braktisjes dhe largimit nga qyteti dhe e con vet qytetin drejt nje humnere te thelle psikologjike nga e cila ose do te jete veshtire te dilet ose do te jete e pamundur duke e shenuar perfundimisht fatalitetin e ketij qyteti i cili gjithmione e meshum po i ngjan nje qyteti qe te kujton CORLEONEN e viteve 80 90