ANALIZA/ Xi Jinping është më i cenueshëm se sa mendoni

28 Tetor 2017, 12:08Bota TEMA

Nga David Ignatius

Paraqitja e Presidentit Xi Jinping në mbledhjen e Partisë Komuniste të këtij muaji, ishte aq e plotë saqë Presidenti Trump e krahasoi atë me një “mbret”. Por disa analistë të Kinës po pyesin nëse Xi ka tejkaluar limitet e tij.

Xi dominonte në skenë, konkretisht dhe në mënyrë figurative, në Kongresin e 19-të të partisë, i cili përfundoi këtë javë në Pekin. Konsolidimi i tij i pushtetit ka zhdukur pothuajse totalisht stilin e udhëheqjes kolektive të paraardhësve të tij të kohëve të fundit dhe e ka futur atë në një panteon kinez të pushtuar vetëm nga Mao Zedong dhe Deng Xiaoping. “Mendimi i Xi Jinping” tani festohet si udhërrëfyes për një “epokë të re” për Kinën.

Kontrolli i pushtetit më të lartë mga Xi u analizua në një raport privat nga Pamir Consulting, një firmë udhëheqëse këshilluese në Kinë. Gjatë pesë viteve të para të zyrës së Xi, njoftoi Pamir, fushata e tij kundër korrupsionit ka disiplinuar 1.53 milionë anëtarë të partisë dhe ka ndjekur penalisht 278.000, duke përfshirë 440 zyrtarë ministrorë ose provincialë dhe 43 anëtarë të Komitetit Qendror, rreth 11.4 për qind të atij organi.

Xi ka pastruar edhe ushtrinë kineze. Nën sundimin e tij, 13,000 oficerë janë shkarkuar dhe më shumë se 50 oficerë të përgjithshëm janë burgosur për korrupsion, sipas Pamir. Në vend të gjeneralëve të rrënuar, Xi ka instaluar komandantë të rinj për stafin e përbashkët, ushtrinë, marinën dhe forcën ajrore të Ushtrisë Çlirimtare të Popullit. Anëtarët e kësaj forcave të riformuar tani duket se kontrollojnë gati 20 përqind të Komitetit Qendror të rindërtuar të partisë.

Xi gjithashtu mbretëron si suprem në betejën fraksionare në krye të udhëheqjes së partisë. Nga 25 anëtarë të Politburo, 17 janë aleatët e tij, vlerëson Pamir. Fraksioni i tij ka katër vende në komitetin e përbërë nga shtatë anëtarët e Byrosë Politike.

Dhe për herë të parë në disa dekada, udhëheqja nuk ka sinjalizuar se kush do të pasojë Xi pasi ai të ketë përfunduar mandatin e tij të dytë pesëvjeçar si sekretar i partisë, duke sugjeruar se ai mund të injorojë kufirin 10-vjeçar që kufizoi udhëheqësit e fundit kinezë.

Trump duket se sheh një frymë të përbashkët me Xi. Ai bëri një thirrje telefonike urimi të mërkurën dhe vlerësoi “ngritjen e jashtëzakonshme” të Xi-së në një tweet. “Disa mund ta quajnë atë mbretin e Kinës,” tha Trump në një intervistë televizive.

Çfarë mund të shkojë keq për një udhëheqës me autoritet kaq të gjerë? Disa analistë kryesorë argumentojnë se dominimi i Xi-së tani është kaq i plotë saqë ajo mbart një lloj ndjeshmërie. Ai zotëron politikat ekonomike dhe të jashtme të Kinës në mënyrë tërësore sa që ai do të fajësohet për çdo pengesë.

Ndoshta më e rëndësishme, taktikat e tij për dominimin e pushtetit mund të brengosë kinezët më të vjetër që kujtojnë dëmin e bërë nga kulti i personalitetit të Maos.

“Nën konfetin, ekziston një shqetësim i pakëndshëm në mesin e disa udhëheqësve të moshuar të Kinës që kujtojnë kapriçiot dhe realitetet brutale të sundimit të një njeriu”, shpjegon Kurt Campbell, i cili drejtoi politikën mbi Azinë në Departamentin e Shtetit gjatë administratës së Obamës dhe ishte në Pekin për të vëzhguar kongresin.

A do të guxojnë zyrtarët e tjerë të lartë kinez të vehnë në pikëpyetje Xi? Analistët vunë në dukje qëndrimin pasiv gjatë fjalimit të gjatë të Xi nga Jiang Zemin dhe Zhu Rongji, ish-presidenti dhe kryeministri respektivisht.

Mbledhja nuk u ndoq nga Li Rui, një ish-sekretar 100 vjeç shumë i respektuar i Maos, i cili ka vuajtur gjatë Revolucionit Kulturor dhe ka ndihmuar në krijimin e institucioneve të udhëheqjes kolektive pas Mao.

Shqetësimi i Xi për mosmarrëveshjet ndoshta u sinjalizua nga një dokument partie i brendshëm i kohëve të fundit që, sipas një burimi të sigurt, i cili paralajmëron kundër kritikave ndaj udhëheqjes së partisë, historisë komuniste, kulturës tradicionale kineze dhe heronjve kombëtarë. Kjo nënkupton një ndalim ndaj kritikave ndaj vetë Xi.

Shtrirja i ambicjes së Xi nuk është thjesht pushtet i brendshëm ose personal. Ai përmendi në kongres një agjendë për rritjen e Kinës deri në vitin 2050 si një “vend i modernizuar dhe i fuqishëm” që mund të dominojë teknologjinë, financat dhe sigurinë. Kina pesë vjet më parë foli për ambiciet e saj për të qenë një fuqi rajonale, por Xi tani përshkruan një Kinë që mund të krijojë një rend të ri global.

Amerika e Trumpit përbën një problem të ndërlikuar. Tani për tani, Xi zgjedh ta pranojë përqafimin e Trump. Kina po përgatitet për ardhjen e Trump muajin e ardhshëm sikur të ishte një vizitë mbretërore, ashtu si Sauditët e pritën atë në maj.

Është planifikuar një ceremoni përshëndetëse, ndoshta e pasuar nga një takim fotogjenik i nipërve të Xi dhe Trump. (Jared Kushner dhe Ivanka Trump thuhet se po marrin parasysh të vijnë me familjen e tyre).

“Rezultatet” në samitin midis Trump-Xi do të jenë angazhime të ndërsjellta mbi Korenë e Veriut dhe tregtinë. Për të mbikëqyrur zhvillimet Sino-Amerikane, Xi thuhet se po përgatit Yang Jiechi, një ish-ambasador në Uashington, si zëvendëskryeministër për mbikëqyrjen e politikës së jashtme.

Strategët kinezë kanë argumentuar tradicionalisht se është më e mençur të dukesh më pak i fuqishëm se sa je me të vërtetë dhe të kapësh kundërshtarët në befasi. Kjo qasje nuk është më e mundur me një Xi monarkik. Ai duhet të ruhet nga dobësia e pandarë në shfaqjen e tij të verbuar të forcës./The Washington Post – Lexo.al/

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Lini një Përgjigje