Te fundit
Amazonë, në këmbë për 12 orë me të atin mbi supe për ta vaksinuar kundër Covid
13 Janar 2022, 18:51Lifestyle
TEMA
Gjashtë orë për të shkuar dhe gjashtë për t’u kthyer. Tawi, një indigjen 24-vjeçar Zo’é, mbajti mbi supe babanë e tij me aftësi të kufizuara dhe filloi të ecte në një udhëtim i pafund, në këmbë, nëpër pyllin tropikal të Amazonës. Mes përrenjve, shpateve dhe bimëve, ai eci për të siguruar vaksinimin kundër Covid 19 të babait të tij Ëahu.
Fotografija është shkrepur në vitin 2021, kur të dy morën dozën e parë të vaksinës, por ajo u shpërnda vetëm pak ditë më parë nga mjeku që ishte në krye të ekipit të vaksinimit, Erik Jennings Simoes.
Ai e zgjodhi si foto simbolike të vitit që sapo ka përfunduar. “Zo’é gjithmonë më pyeste se kur do të vaksinohen të bardhët për t’i dhënë fund pandemisë”, tha Simoes në një intervistë me BBC.
“Shpresoj që së shpejti të kem një përgjigje për t’u dhënë atyre”, deklaroi ai.
6 komente në “Amazonë, në këmbë për 12 orë me të atin mbi supe për ta vaksinuar kundër Covid”
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Nder ara fabrika kantjere, vlon puna dhe kenga ushton
Nje urti popullore thot “kush s’ka ne koke, ka ne kembe”.
Perkundrazi ”Baliu”,
Ky djale i rritur ne thellesi te pyjeve te Amazones eshte nje model dashurie, nderimi dhe venerimi per babane, per prindin!
Nderkaq, kjo te sjell nder mend ca horra, ca birbo e zuzare, neper boten e qyteteruar por edhe ketu tek ne ne Shqiperi, qe perbuzin dhe i keqtrajtojne prinderit, qe kane care ferren neper bote dhe i kane lene si mjerane dhe kukudhe prinderit e tyre, dhe kujtojne se jane te lare me ta kur u dergojne ca para sa per buken e gojes dhe harrojne qe ne rradhe te pare prindi ka mall e nevoje per dashurine tyre dhe niperve e mbesave te tyre, per kujdesin njerezor dhe me respekt te femijeve, kane nevoje per nje perkushtim, jo kaq sa e ketij djali te pyjeve qe shkelqen si nje model per gjeneratat e botes demokratike, qe i jep me shembullin e tij mesime qyteterimi dhe humanizmi bijeve e bijave, niperve e mbesave te shekullit te 21-te se cili eshte kuptimi dhe morali i familes, se nenes dhe te babait.
Nuk e di ne se Kombet e Bashkuara ndajne ndonje fare medalje per modelet progresiste njerezore qe kane fuqine djellore te ndricojne jetet e qindra e qindra miljone prinderve neper bote.
Por , po te kishte ndonje medalje te tille, do te votoja qe ti jepej ketij djali.
Dhe po te mos kete, do te sugjeroja qe te krijohej nje dicka e tille.
Dhe kjo per te miren e njerezimit!
Para 5-6 vitesh, rastisa te lexoja ne gazeten New York Time, ne rubriken sociale te saj, nje leter te nje mjeku a psikologu te permendur, ku sillte per lexuesit rastin e nje mardhenjeje te mohuar nga e bija, e cila nuk pranonte te fliste apo te kishte ndonje lloj kontakti me te atin, madje nuk donte as qe ti telefonte, qe nuk donte te dinte a ishte gjalle a vdekur. Dhe ai kishte nje mnesazh per lexuesit : Kurre mos u dorezoni, edhe kur ata femijet ju refuzojne dhe nuk duan asnje lloj marrdhenje. Vazhdoni, duke i thirrur ne telefon, duke ju derguar kartolina urimi per ditelindjet apo feste e ndryshme, duke u interesuar per jetet e tyre, sepse kjo eshte nje dicka qe, keni sukses apo jo, prap ju mban gjalle dhe ju mbush jeten.
I ntriguar nga kjo leter, desha te shihja se si ishte reagimi i lexuesve te kesaj letre, me nje fjale si si vibronte shpirti dhe shoqeria amerikane ndaj ketij problemi delikat.
Dhe keshtu i hyra nje aventure ku, me dite te tera lexoja me qindra e dhjetra komente te njerzve, me te shumtit e te cileve sillnin pervojat e tyre, rastet e tyre te ngjethese te ngrirjes se mardhenjeve te tyre si prinder nga femijet dhe po ashtu, te refuzimit te tyre si femije nga prinderit e tyre.
Ishte nje tabllo rrenqethese e shoqerise amerikane, e individualizmit dhe egoizmit, e deformimit te familes amerikane dhe te mardhenjeve qe rrjedhin nga perkatesia familjare.
Dhe tronditja tek mua ishte edhe me e madhe kur vagellimthi realizova se, tamam ne kohen e internetit dhe mundesive te pafundme per te qene ne lidhje te vazhdueshme me prinderit e femijet, per te pasur nje jete aktive sociale permes faqeve dhe sherbimeve te ndryshme sociale, ishte krijuar nje vetmi dhe nje izolim i permasave biblike ne jetet e njerzve te cdo moshe dhe te cdo rangu social apo shkalle e dukimi, ishte krijuar nje shkretetire apo nje boretire arktike perreth individit, nje hapsire ku nuk te zinte syri asnje fytyre te dashur apo nje ze te nevojshem, per tu ndjere prind apo femije, gjysh apo gjyshe, nip apo mbese, vella apo moter.
Sot, pas kaq kohe, edhe kur kujtoj ate ankth, them me vete se nuk duhet te kete qene tamam ashtu, se milona dhjetra miliona te tjere perjetojne dhe krijojne nje parajse ne mardhenjet e tyre familjare e prinderore dhe me siguri, keta dhjetra miliona te tjere egzistojne sot e kesaj dite.
Por ja ku me erdhi ne gazete kjo foto dhe ky shembull i ketij biri te botes se eger qe ecen me ore te tera neper pyjet e Amazones me te atin ne shpine, per ta vaksinuar te jatin edhe pse ai ishte me nje kembe ne varr.
Si per te me kujtuar se nderkaq, ne kete shoqeri moderne tonen, nen rrokaqiejte e qelqte dhe lakuriqesine e strukturave sociale ku familjes po i merren kembet nga turbullimi moral dhe indiferentizmi egoist makiavelist, burra e gra te cdo fushe e kategorie, jane antipodi i modelit qe te djalit te Amazones, qe te verbon me driten e tij te thjeshte.
o baloooo
e ke gabim”kush nuk ka kokë?dëgjon al fredo cakonë”!
ti je komplet plevit cako,në tru!!
Bravo Vjosa.al…Te lumte, me ilustrimin qe bere the shum…dhe mos prit te mirkuptojne.
Nuk forcohet familja me seminare te OKB apo donacione te shoqatave LGBT..
Ti qenke barbar fare o Baliu …pupupu!
As kjo shkendije humanizmi e dashurie per prindin nuk te jep shkas te arsyetosh?!
Je komplet “dru me pre!”
Hyr prape ne shpelleo Bali e mos dil më qe andej…as mos bej femije,se na i degjeneron gjenet shqiptare fare!
Ai sakrifikon per babain e vet…ti e gjykon qe “nuk ka tru”,prandaj e ben!!! O tmerr…na mbuluan idiotet!?