Listat e mbyllura të PS-së dhe PD-së, dy partive tona të mëdha në qarqet kryesore, ka treguar realisht fizionominë e grupeve politike që mëtojnë ose duan t’i afrohen pushtetit. Do të punojnë më të ndjekurit dhe më punëtorët në Listat e Hapura, do të vegjetojnë ata në Listat e Mbyllura, militantët do duhet të robtohen për votat e formacioneve, kryetarët do të mbledhin frytet, duke ngritur kultin e tyre (Me fjalimet patetike). Nobelisti Jose Saramago, shkrimtari i njohur i “Verbërisë” e cilësonte jo shumë ndryshe por në një aspekt piramidal në karakterin social një kuadër gati të tillë: “Shpërndarja e detyrave midis punonjësve të ndryshëm ndjek një rregull të thjeshtë që është se: detyra e anëtarëve të secilës kategori është e detyruar të bëjë sa më shumë punë të jetë e mundur, në mënyrë që vetëm një pjesë e vogël e asaj pune të kalojë në kategorinë e mëlartme. Kjo do të thotë se nëpunësit e thjeshtë (lexo: punëtorët-militantët) janë të detyruar të punojnë pa pushim nga mëngjesi deri në mbrëmje, ndërsa nëpunësit (shefat e vegjël) e bëjnë këtë herë pas here, ata që vinë sipër tyre, por që janë poshtë shefit (të dërguarit e kryetarëve: Shefat e Qarqeve) shumë rrallë, kurse Ofiqari (Kryetarët) pothuajse kurrë”. Listës i mungon vetëm paradoksi sepse kryetarët dalin në terren dhe flasin sikur të mos jenë përballë shqiptarëve që i kanë nanuritur 4 vite me radhë.

Më 12 Maj do të shikojmë pas përfundimit të votimeve të gjithë këtë konfigurim të listave, por edhe pasojat e shumta të pakënaqësive që tashmë u nxorrën nga disa personazhe të partive për listimin e tyre, por që me certifikimin e zgjedhjeve do të jenë me gjasa shumë më tepër. E para sepse një pjesë di vetëm të bëjë një punë që shpesh ka treguar se nuk është punë, pasi thjesht në parlament janë kartona-ngritës, kurse e dyta lidhet me humbjen e përfitimeve që përkthehet edhe në mungesë pushteti për njerëzit e parlamentit. Dhe, shëmbëllimi i deputetëve tanë me strukturën e Saramagos mbetet, pasi politika e sotme nuk kuptohet si punë, por si mënyrë për të punuar sa më pak që të jetë e mundur, duke maksimalizuar përfitimet. Pasojat dihet dhe i shikojmë në indikacionet social-ekonomike të vendit dhe shqiptarëve të thjeshtë. (Javanews)

4 Komente

M
M

29 Mars 2025, 19:57

Nuk kam nerva te lexoj shkrimet bajate te Ben Andonit,nuk e kuptoj ku qendron vlera e ketij gazetari,mbase vetem qe di serbisht.

Përgjigjjuni
1. n
  nora
  
  29 Mars 2025, 20:54
  
  ke te drejte, ky perfaqeson nje shtrese qe kane negativitet ne shpirt, te depresuar dhe si te tille vetem zi mund te shohin jashte tyre, pa folur pastaj per sofizmat si mjet per te nxire gjithcka...
  
  Përgjigjjuni
S
Salehu

29 Mars 2025, 20:44

Pse me duket cdo dite dificent ky gazetar ndoshta ashte I smure fakiri

Përgjigjjuni
L
Liqeni

30 Mars 2025, 14:02

Nuk eshte pune negativiteti. Ben Andoni shperehet pak por sakte. Verberia e Saramangos eshte nje shpjegim I sakte I realitetit politik shqiptar, per ate qe e kupton domethenien. Ben Andoni e ka aftesine per ta shtjelluar me tej. I dhimbeshem realiteti jone.

Përgjigjjuni