Ka njerëz që nuk i plakin vitet, sepse brenda tyre jeton një kohë më e lartë se koha fizike: koha e ideales dhe e përkushtimit. Njëri prej tyre është Prof. Hulusi Hako, 95-vjeçari me origjinë nga Delvina, që ende sot mbetet i palodhur në shërbim të arsimit, qytetarisë dhe kujtesës historike, në krye të Organizatës së Veteranëve të Luftës Nacionalçlirimtare.
Figura e tij është një urë e gjallë midis brezave: dëshmi e asaj se në këtë vend ka pasur arsimtarë që nuk kanë dhënë vetëm dije, por kanë ndezur dritë mendjeje dhe zjarr zemre. Më shumë se 60 vjet jetë në arsim, me qindra nxënës që sot janë profesionistë, intelektualë, misionarë të dijes dhe të ndershmërisë – ky është thesari i tij i vërtetë.
Pak muaj para 100-vjetorit të Gjimnazit të Gjirokastrës, profesor Hako erdhi në Gjirokastër. E pyeta me habi:
“Profesor, ceremonia zhvillohet në nëntor, pse erdhët kaq herët?”
Ai buzëqeshi me butësinë e mençur të atyre që e dinë peshën e mirënjohjes dhe më tha:
“Ah mor djalë, vallë a do rroj deri atëherë? Erdha se këtu, tek kjo portë e madhe, u bëra njeri. Ky gjimnaz është tempulli im. Kam bërë shkolla dhe universitete brenda e jashtë vendit, por këtu mora dritën dhe zjarrin e dashurisë.”
Dhe koha e nderoi besimin e tij: ai ishte sërish i pranishëm edhe në festimet e nëntorit, duke sjellë kujtime të rralla nga bankat e shkollës, nga jeta në konvikt, nga brezi i tij i artë, mes të cilëve edhe shkrimtari Dritëro Agolli. U kthye jo thjesht si ish-nxënës, por si dëshmitar i një epoke formuese, si gjurmë e gjallë e kulturës së përkushtimit.
Para pak ditësh pata sërish rast ta takoja në Libohovë, në 100-vjetorin e rënies së Avni Rustemit. Sërish i kthjellët, energjik, me atë pasion të rrallë që e mban shpirtin të ri, ai dëshmon se atdheu nuk është një fjalë – por një mision që nuk përfundon kurrë.
Prandaj i thashë me dashuri e respekt:
“Je ku je, profesor – i gjallë e më i gjallë se kurrë. Jetofsh sa mali i Buretos!”
Në kohën kur vlerat shpesh treten, ai mbetet një nga ata njerëz të rrallë që na kujtojnë se qytetaria, mirënjohja dhe arsimi i vërtetë janë shtylla që mbajnë kombin. Dhe se drita që ndez një mësues i madh – nuk fiket kurrë.
Patjetër, me shumë dëshirë!
Janë 95 vite jetë, 95 vite dritë të
Prof. Hulusi Hako, Ai është nga ata njerëz për të cilët koha nuk plaket dot: sepse është mësues i vlerave, jo vetëm i dijeve. Dhjetëra breza nxënësish e studentesh, qindra aktivitete shoqërore, historike e qytetare, dhe sot – në krye të Organizatës së Veteranëve të Luftës Nacionalçlirimtare – ai vijon ende të japë shembullin e vet: jo me fjalë, por me qëndresë, me pjesëmarrje, me prani të gjallë. Profesor Hulua ka rrënjë të thella në ndërgjegjen tonë morale dhe arsimdashëse.
Vazhdoni ju te Gelbazes dhe beni karshillek me mbetjet kockore te diktatures. Po hiqeni more nga qarkullimi se u bete bajat.