Në një rrëfim ekskluziv në Shqip nga Rudina Xhunga, Dritare TV, regjisori dhe producenti shqiptar Antonio Gjonaj shpalos rrugëtimin e tij të jashtëzakonshëm artistik, i cili kulmon me premierën e filmit të tij më të ri, 'Tre Destini'. Ky projekt kinematografik nuk është thjesht një film; ai përfaqëson një gur themeli në kinemanë bashkëkohore shqiptare, duke u bërë prodhimi i parë i realizuar nga një shqiptar nga A-ja te Zh-ja që depërton në rrjetet prestigjioze të kinemave evropiane dhe amerikane.
Biseda nis me një atmosferë festash, ndërsa Gjonaj ndan emocionet e premierës së dyfishtë që u mbajt më 21 nëntor, njëkohësisht në New York dhe në Itali. Filmi, i cili trajton historinë e tre fëmijëve shqiptarë që emigrojnë me anijen famëkeqe 'Vlora' në vitin 1991, është një pasqyrë e dhimbshme dhe shpresëdhënëse e fatit të diasporës shqiptare.
Gjonaj tregon se si këta fëmijë ndahen dhe marrin drejtime të ndryshme, duke u përballur me mistere që lidhen me vetë ADN-në e tyre shqiptare. Kjo vepër vjen si një reflektim i pjekurisë artistike të autorit, por edhe si një dëshmi e evoluimit të shoqërisë shqiptare, e cila tashmë ka kaluar fazën e tranzicionit kaotik dhe po kërkon të tregojë historinë e saj me dinjitet në arenën ndërkombëtare.
Një pjesë e rëndësishme e intervistës i kushtohet nderimit të figurave ikonike të artit shqiptar.
Gjonaj flet me emocion për takimet e tij me legjendat si Margarita Xhepa dhe Zhani Ciko, duke theksuar se brezi i tyre i artistëve mbetet i paarritshëm. Ai nënvizon se nëse këta aktorë do të kishin punuar në kushte të tjera dhe në tregje ndërkombëtare, ata padyshim do të ishin kandidatë për çmime 'Oscar'. Ky respekt për traditën gërshetohet me vizionin e tij modern, ku ai ka bashkuar në 'Tre Destini' aktorë nga të gjitha trevat shqipfolëse – Shqipëria, Kosova, Maqedonia e Veriut dhe Mali i Zi – duke krijuar një mozaik të vërtetë kulturor kombëtar.
Rrugëtimi personal i Antonios është po aq filmik sa veprat e tij.
I larguar nga Shqipëria në vitin 2009, ai studioi dhe punoi në Itali përpara se të ndiqte ëndrrën amerikane. Ai rrëfen hapur sfidat e emigrimit, duke e cilësuar vetminë si armikun numër një në Amerikë, një realitet që shpesh fshihet pas shkëlqimit të filmave të Hollywood-it. Megjithatë, falë mbështetjes së miqve si kampioni Wilson Gjonaj dhe vendosmërisë së tij të palëkundur, ai arriti të hapë kompaninë e tij të produksionit, 'Incanto Picture', edhe në SHBA./dritare.net
Nene Teresa ,doktori I Viagares Jane dy shqiptaret qe moren Nobel. As Kadare nuk e mori dot. Me respektin mksimal per gjithe artiste asnje nuk do merrte mdonje cmim. Kane kaluar 35 vjet dhe ne horizont nuk duket asnje I hajrit. Mos valle fajin e ka koha e tashme ? Mos is him me mire pa ato cmim falco? Parashqevia na tregon se si katandiset nje talent..
100% dakord CMIM MARRIN ATA QE NDRYSHOJNE JETEN E NJERZVE QOF UMANIZEM APO DOKTORARURE , ME KADARENE DO TE DOJA TA MERTE PAVARSISHT SE AI U NDERUA ME SHUM CMIME NGA SHUM SHTETE. SA PER FILMA DHE GENGE ESHT DICKA KALIMTARE DHE THJESHT ARGETIM NUK KA VEND PER CMIM.
I paska ik truri nga vetmia, ke harruar edhe Birce Haskon per cmim " Os-kar" ne rolin e ballistit qe dhjet ne ferre dhe e le makina me breke te ulura mbi mut u befte mire. Sipas regjizor producentit Gjonaj me plis ne koke shyqyr qe nuk kane shkuar emigrante aktoret shqiptare ne Hollywood se cmimi "Os-kar" do te fliste vetem shqip. E provoj Timo Flloko qe futi mik ne Hollywood aktorin e njohur Xhim Belushi qe iu dha nje rol i dores se 10, ku luajti ne film vetem 10 sekonda ne keto 10sekonda perfaqesonte nje figure terroristi te ISIS, por edhe aty u vra njesoj si ne filmat shqiptare, ku dilte si partizan me dy automatik ne supe i mbushuur, me poture shajakuu te pista, sy zgurdulluar, me bomba ne brez dhe siguresen ja u hiqte me dhembe e ne fund vritej.
Ore ca ka bere ky shoku qe i kushtohet vemendje -mos shkruani budallalaqe-nuk perfaqson shqiptaret qe jetone e punojne ne Amerike. Vetmine e krijon vete personi eshte zgjedhje personale.