Gjinushi: Nuk e kuptoj termin “opozitë konstruktive”. Kthimi i çiftit Nano- Berisha do ishte katastrofë

Skënder Gjinushi, kryetar i Partisë Socialdemokrate, e sheh zgjidhjen e çdo krize politike në Shqipëri me ikjen e qeverisë Berisha. Kritikat e tij për opozitën “tolerante” të Edi Ramës dhe pse çifti Nano-Berisha s’duhet rikthyer në skenë

Nga Renato Kalemi

Revista Klan

Skënder Gjinushi është i qartë dhe i prerë. Por, megjithatë thumbimet ndaj qeverisë Berisha i shoqëron edhe me ndonjë batutë të çastit, çka më pas rezulton në të qeshura. Kreu socialdemokrat e nis me shpresën se partitë e vogla ia kanë arritur qëllimit për të detyruar dy të mëdhenjtë që të korrektojnë sistemin aktual zgjedhor. Kjo do të thotë se në zgjedhjet e 2013-ës, këto parti që mbetën jashtë në 2009-ën për shkak të një sistemi të kontestuar, mund të behën pjesë e Parlamentit. Megjithatë, Gjinushi thotë se e majta ka ende nevojë për një pol të majtë, prandaj ideja për të krijuar një grupim partish mes PSD, PDS dhe PSV’91 nuk është mbyllur. Ajo mund të ndodhë një ditë, varet se si do të shkojnë gjërat deri në zgjedhjet e ardhshme. “Një parim i fundit i cili na ndan nga opozita e sotme parlamentare është se, një opozitë që lëshon parimet e saj, si vota e fshehtë, kontrolli i parlamentit, barazia në debat dhe dinjiteti, s’quhet opozitë tolerante, por e nënshtruar, dhe me një rol inekzistent”, qëllon ai, lidhur me aksionin politik të Partisë Socialiste në Parlament. Gjinushi është kritik kur thotë se pas rikthimit në Kuvend, PS-ja ka toleruar në gjithçka, ndërsa mazhoranca në asgjë. “Kompromisi ku ti lëshon gjithçka dhe kundërshtari asgjë, nuk mund të quhet i tillë. Ata që kërkojnë që opozita nga kundërpeshë të kthehet në peshë, nuk i njohin parimet më elementare të politikës”, thotë ai, në intervistën për Klan.

– Zoti Gjinushi, një javë më parë, tryeza e partive të vogla, të cilat prej disa kohësh kërkojnë korrektim kombëtar të sistemit zgjedhor, dolën me një deklaratë të përbashkët, e cila u firmos edhe kryetari i Partisë Socialiste, Edi Rama, në shenjë mbështetjeje ndaj jush. Keni besim se komisioni parlamentar i reformës zgjedhore do ta plotësojë këtë kërkesë, ashtu siç e keni formuluar ju?

Fjala besim nuk ekziston në politikën shqiptare, aq më shumë me këtë shumicë, sepse duket sikur çdo reformë bëhet sa për sy e faqe, është një lloj alibie për pushtet, për të mbajtur me shpresë shqiptarët se diçka do të ndryshojë. Por, fatkeqësisht të gjitha veprimet bëhen në sensin e kundërt. Meqë reforma zgjedhore është e vetmja që ka mbijetuar, të paktën formalisht, dhe të gjitha partitë politike, përfshirë edhe PD-në, firmosën një akt të përbashkët, mendoj se komisioni i reformës zgjedhore do ta bëjë atë që i kërkohet. Shpresa struket tek detyrimi dhe pamundësia e këtij komisioni për ta shmangur këtë përmirësim të domosdoshëm që duhet bërë për barazinë e votës.

– Nëse kjo kërkesë nuk merret parasysh, për një arsye a një tjetër, cilat do të jenë hapat që do të ndërmarrë Partia Socialdemokrate për të mos mbetur jashtë Parlamentit edhe në zgjedhjet e 2013-ës?

Kemi folur për nevojën e një poli të majtë në politikë, si kompensuese e të majtës, për dy arsye: e para, për të përcaktuar një qëndrim opozitar më realist, të pakushtëzuar dhe dinjitoz, në mbrojtje të ligjit dhe jo shkelëse e tij ne emër të të ashtuquajturit kompromis apo reformë; e dyta, për të përballuar sa më mirë sistemin aktual zgjedhor, pavarësisht nga shkalla e korrektimit të tij.

– Pra, ju nuk e përjashtoni krijimin e një poli të majtë, i cili mund të përbëhet nga partia juaj, PDS-ja e z. Milo dhe PSV’91 e z. Koçi?

Nuk e përjashtoj, madje e quaj të domosdoshëm. Sepse sa më agresive të bëhet shumica, pra qeveria, sa më të mëdha të jenë dështimet e saj, aq më e kompleksuar paraqitet opozita. Ne kemi bindjen e plotë, ndryshe nga disa të tjerë, se përgjegjësia e plotë për dështimin e marrjes së statusit të vendit kandidat në Bashkimin Europian, bie mbi qeverinë. Ky është parimi numër një i demokracisë: Qeveria qeveris, opozita kontrollon. Kjo e fundit s’mund të jetë bashkëpërgjegjëse për dështimet e qeverisë, por opozita është alternativë për ta zëvendësuar qeverinë. Nuk e kuptoj termin “opozitë konstruktive”, e cila do të thotë një opozitë që ul kurrizin para çdo gjëje. Mendoni ç’bëjnë opozitat në Itali, Greqi e kudo. Çdo ndryshim për të rikthyer votën e lirë, për të sjellë një qeveri që nuk vjedh, për të rikthyer Kushtetutën dhe reformat reale në zbatim e jo në letër, fillon me ndryshimin e qeverisë dhe shumicës aktuale.

Shkaku i krizës politike ka qenë dhe mbetet qeveria, legjitimimi i korrupsionit, agresiviteti i saj, dhe jo “bojkoti” opozitar. Me këtë qeveri, reformat do jenë po ato të shtatë viteve të fundit dhe vetëm sa zgjasin jetën e qeverisë duke shkurtuar jetën e shqiptarëve. Një parim i fundit i cili na ndan nga opozita e sotme parlamentare është se, një opozitë që lëshon parimet e saj, si vota e fshehtë, kontrolli i parlamentit, barazia në debat dhe dinjiteti, s’quhet opozitë tolerante, por e nënshtruar, dhe me një rol inekzistent.

– Pak ditë më parë, ju jeni shfaqur goxha i ashpër ndaj lidershipit të Partisë Socialiste, duke theksuar se qeveria e kryeministrit Berisha duhej rrëzuar që prej ngjarjes së Gërdecit, katër vjet më parë, dhe fajin për këtë e ka opozita e drejtuar gabim. Çfarë keni pasur parasysh me këtë?

Opozita u rikthye në Parlament duke “toleruar” 21 janarin, vjedhjen e votave të Tiranës, bllokimin e dekreteve për gjykatat dhe korrupsionin, i cili tashmë është kthyer në virtyt. Çfarë ndodhi pas kësaj me mazhorancën? Pra, opozita toleroi në gjithçka, mazhoranca nuk ndryshoi asgjë, për asnjë çështje. Kompromisi ku t’i lëshon gjithçka dhe kundërshtari asgjë, nuk mund të quhet i tillë. Ata që kërkojnë që opozita nga kundërpeshë të kthehet në peshë, nuk i njohin parimet më elementare të politikës. Madje, disa duan ta përshëndesin si fitore arritjen në letër të paktit për reformën zgjedhore, por harrojnë se fitore të tilla i kemi arritur pesë herë gjatë këtyre 20 viteve. Në demokraci, vota e lirë dhe e ndershme është thelbi. Më i çuditshëm është fakti se në çdo lloj pune mund të tolerohen shumë gjëra, por jo vjedhja. Kush kapet duke vjedhur nuk mund ta mbajë më vendin e punës. Kjo është parodia e klimës politike që po jetojmë. Korrupsioni qeveritar luftohet me protesta dhe dorëheqje, pastaj vijnë gjykatat dhe prokuroria. Këtu qëndrojnë edhe disa këshilla negative të ndërkombëtarëve, sepse t’u thuash shqiptarëve se problemi juaj kryesor është korrupsioni e më pas mbështesin një qeveri të korruptuar, është pallje.

– Prej disa muajsh po diskutohet çdo ditë e më shumë për kandidaturat për President. Madje, debati për të është shpeshtuar kohët e fundit, kur ish kryeministri Fatos Nano ka shpallur zyrtarisht kandidaturën dhe ka nisur një tur takimesh me kryetarë të partive parlamentare. Si e shihni këtë nismë të tijën?

Ne kemi një Kushtetutë, e cila megjithëse është shkelur këto shtatë vjet, apo edhe pse u ndryshuar arbitrarisht katër vjet më parë, përsëri në germë dhe në frymë ajo tregon qartë se Presidenti duhet të jetë një figurë konsensuale. Për këtë janë shprehur pozitivisht shumë ambasadorë të nderuar, duke sjellë si shembuj kushtetutat e vendeve të tyre që janë të ngjashme me Kushtetutën e Shqipërisë. Nga ana tjetër, kemi një precedent edhe nga Gjykata Kushtetuese e Kosovës. Madje, nuk e kuptoj pse edhe një pjesë e opozitës nuk e theksojnë këtë fakt. Kur mendon të zgjedhësh një President, fillimisht duhet të ndërtosh institucionin e Presidentit. Por, për fat të keq, në klimën e re politike Parlamenti mban erë të keqe sepse ia ka ndryshuar plotësisht kompetencat Kreut të Shtetit. Opozita rri e vështron, kurse komuniteti ndërkombëtar hesht. Pra, që të mendosh për Presidentin duhet të kemi një President me kompetenca.

Mua më duket se po përsëritet edhe njëherë 2007-ta, në të tëra veprimet e secilit, me të njëjtin skenar. Bëjnë sikur ka konkurrencë dhe shtiren sikur s’kuptojnë se problemi është qeveria. Besojnë se zgjedhja e Presidentit do të ndryshojë diçka, por asgjë nuk ka për të ndodhur sepse nuk ka President me Berishën si kryeministër. Kushdo që do të çiftëzohej me të nuk do mund të bëjë bashkëjetesë normale institucionale.

– As z. Nano nuk do mundte?

As z. Nano! Kurrkush, sepse difekti qëndron tek qeveria. Sigurisht, z. Nano do të ishte më mirë se një “kamikaz” i qeverisë, por nuk është zgjidhje zgjedhja e Presidentit. Ajo do të vinte veç me ndryshimin e qeverisë.

– A mendoni se z. Nano është një kandidaturë e plotësuar dhe e përshtatshme për t’u zgjedhur në Krye të Shtetit, nisur nga meritat e tij personale?

Përvoja e bashkëpunimit Nano-Berisha ishte katastrofike, por për faj të Berishës. Mua më vjen çudi pse ka ende kurajo për rikthimin në politikë të një çifti të tillë. Bashkëjetesa e tyre ka qenë një nga periudhat më të acaruara në politikën shqiptare. Nëse Berisha e pranon kandidimin e Nanos për President do të thotë se pranon faktin se është tallur me shqiptarët për vite të tëra. Ai e ka dënuar Nanon për vjedhje, më pas e akuzoi për vrasje, pra përpara se ta pranojë atë si kandidat për President duhet t’u kërkojë falje të gjithë shqiptarëve. Politika pastrohet vetëm atëherë kur të sqarohen ngjarjet që e çuan vendin në krizë. Përndryshe, e keqja mbetet brenda, madje riciklohet.

– Përveç z. Nano, ajo që përflitet më tepër në radhët e opozitës për kandidaturë presidenciale është edhe znj. Jozefina Topalli. A mund të jetë ajo Presidente?

Mjafton të shihni se si ajo drejton seancat e Parlamentit për të kuptuar më shumë. Zonja Topalli nuk ka asnjë koncept për respektimin e Kushtetutës, madje ajo nuk respekton asgjë, as Rregulloren e Parlamentit. Debatet për gjetjen e një kandidature presidenciale tregojnë qartë se tenderi i hapur për Presidentin është kthyer në një pazar rrugësh.

– Duke hipotizuar një krizë presidenciale, sa të nevojshme janë zgjedhjet e parakohshme për Shqipërinë?

Zgjedhjet e parakohshme do të ishin një zgjidhje. Greqia dhe Italia e gjetën zgjidhjen e tyre për krizën ekonomike. Ekonomia shqiptare është më keq se ajo e Italisë, por diçka më e mirë se ekonomia e Greqisë. Por, kur fshihen shifrat në Greqi, imagjinoni se ç’bëhet këtu. Qeveria vjedh edhe statistikat, e megjithatë sipas atyre që janë publikuar, sot ka 100 mijë të punësuar më pak se në vitin 2005. Dhe këto nisën në vitin 2008, menjëherë pasi kryeministri na krahasoi me Kinën. Sot të ardhurat për frymë në Kinë janë për herë të parë më të larta se këtu. Madje, diferenca e të ardhurave për frymë është thelluar edhe në krahasim me vendet e rajonit. Kurse ne vazhdojmë e i kërkojmë zgjidhjet në letër.

– Në spektrin e djathtë është shfaqur një parti e re politike: Fryma e Re Demokratike. Si e shihni këtë forcë politike?

Nëse ka mbetur ende ca ndërgjegje tek të djathtët dhe duke parë shkallën e madhe të devijimit të Partisë Demokratike nga programi i saj, e cila nuk ka asgjë të përbashkët me një parti demokratike, ka nga ato figura që nuk duan të hiqen si të djathtë nën drejtimin e një komunisti. Sinteza e të gjitha dështimeve të një partie politike është dështimi i programit të saj. Në këtë kuptim, krijimi i fraksioneve brenda së djathtës është diçka pozitive.

Myslym Pashaj: Hyrja e ekstremistëve në qeverinë greke, shqetësuese për gjithë Ballkanin

12:09 Politika

Raporti i delegatëve, Dash Sula qëlloi me armë dhe më pas la një pistoletë lodër

11:33 Politika

Terror me bombë në mbathje

11:13 Politika

Blofi i zgjedhjeve të parakohshme

10:37 Politika

Taksat & tarifat - Sa paguajmë në shtet?

10:30 Politika

Fatmir Mediu: Kajollin e kam mik, drejtësia italiane na paragjykon ne shqiptarëve

10:22 Politika

Regjisori i njohur italian: Tirana nuk paska gjurmë historie, Durrësi nuk paska kinema

10:12 Politika

Krim pasioni në azilin e pleqve, Maliqi plagos Sulltanen

10:00 Politika

Rama e Meta takohen sot publikisht, katër ditë pas një darke sekrete mes tyre

09:50 Politika

Po tani çfarë mesazhi do i dërgojë Berisha Samarasit?

23:00 Politika