INTERVISTA/ Bamir Topi: Tragjike, kriminelët po votojnë dekriminalizmin!

Kryetari i Frymës së Re Demokratike, Bamir Topi intervistë për TemA  TV

Nga Luljeta Progni

Debati për hapjen e dosjeve, siç ju e keni ndjekur në vazhdimësi në këto 25 vite, është shfaqur sa herë duket se mazhoranca e radhës ka nevojë për të trazuar ujërat në skenën politike. Ka një qasje të dyshimtë të klasës politike, krerëve të mazhorancave ose partive politike për ta shmangur dhe për ta përdorur këtë debat. Si e keni parë ju këtë çështje ndër vite?

E kam parë nga afër këtë çështje duke qënë se jam një nga protagonistët e elitës së politikës shqiptare në një pjesë të mirë të viteve të tranzicionit, e kam parë si kryetar shteti gjatë viteve që unë kam shërbyer si president i Republikës së Shqipërisë, e kam parë si qytetar, e kam parë edhe si një njeri që edhe për shkak të rrethanave, nuk i ka munguar informacioni i bollshëm për ta gjykuar këtë çështje me objektivitet këtë realizëm. Më shumë se një herë kam ndërhyrë në këtë debat, pasi është një debat i shtrirë në kohë, i riaktualizuar në një sëmundje kronike, pra vazhdon të qëndrojë, si një debat i cili duhet të ishte përfunduar me hapjen e dosjeve.

Fakti që nuk ka hapje dosjesh, tregon që arkitektët e fshehjes së dosjeve janë ende gjallë, janë ende influent në vendimmarrjet politike, dhe me ç’po shikojmë gjërat po mbyllen në mënyrë të tillë, po hermetizohen, sepse sipas meje disa nga njerëzit më të rëndësishëm të vendimmarrjes politike kanë pasur interesa të drejtpërdrejta për ta mbyllur historinë e dosjeve.

Sepse afër tyre, në rrethin e tyre pse jo edhe familjar, farefisnor, të bashkëpunëtorëve politikë kanë rënduar mbi supe krime që kanë të bëjnë me Sigurimin e Shtetit, dhe krimi më i madh do të thoja, ishte çfarë ndodhi më pas nga këta njerëz që e kanë pasur vokacionin popullor për të shkuar drejt hapjes së dosjeve, me qëllim e kanë mbyllur. Dhe sot e kësaj dite ne, futemi në një debat që ështe një debat i përsëritur, duket sikur është në një terren bosh por fakti që politika e hap këtë debat e hap me qëllim për të mos e mbyllur kurrë. Deri sa gjërat të shkojnë drejt dëshpërimit që askush të mos marrë vesh që shumë njerëz që kanë qënë mjaft të rëndësishëm për vendimmarrjen e vendit kanë qënë bashkëpunëtorë që e kanë çuar Shqipërinë, jo drejt dritës, por drejt errësirës, me qellim që të vazhdojnë aktivitetin e tyre dhe ne, të mos kemi shpresë që edhe pas 25 vitesh të jemi një vend që të kemi mundësinë për një politikë të qëndrueshme, një politikë normale, të ketë një ekonomi që të sigurojë një të ardhur normale për familjet, dhe tek e fundit ajo që është thënë me shumë deklarata, të jemi një vend i Bashkimit Europian, gjë kjo e cila nuk ka ardhur. Dhe besoj se, një nga arsyet pse ne, nuk jemi sot një vend i BE-së është sepse brenda disa njerëzve të rëndësishëm në vendimmarrje ende është dilema e madhe se, po u bëmë pjesë e BE-së, shumë gjëra që kanë të bëjnë edhe me retrospektivën e tyre politike do të dalin mbi ujë.

Kjo do të thotë se krerët e partive kryesore politike në vend kanë qenë të interesuar ta mbajnë këtë debat të hapur për të ushtruar presion dhe për të akumuluar pushtet, sepse kam parasysh historinë e përdorimit të kësaj çështjeje, pra çështjes së dosjeve e cila nis që në vitet e para të pluralizimit…?

Tashmë diagnoza është vendosur, tashmë nuk ka absolutisht asnjë lloj dyshimi se, përse njerëz të veçantë që kanë qenë të rëndësishëm dhe të padiskutueshëm në vendimmarrje e kanë lënë në menyrë të tillë. Kur them që diagnoza është vendosur, e them në mënyrë të atillë pasi ka pasur bashkëpunëtorë që kanë shërbyer shumë afër elitës politike. Ende pranë këtyre shtabeve të partive kryesore ka njerëz që janë me pseudonime.

Në korridoret e errëta të partive politike, dhe unë dua t’i referohem PD-së, ku ju keni qënë për një periudhë të gjatë kohe një nga drejtuesit e kësaj partie, ju me siguri i keni parë këto personazhe që enden në ato korridore për të akumuluar pushtetin e liderit?

Absolutisht i kam parë, ende i shoh, por për shkak të një pozicioni të detyrueshëm, qoftë edhe institucional, pasi kam qënë në një pozicion që kam marrë informacion, – por jo çdo informacion mund të dalë në publik, por për shkak edhe të një pozicioni për të mos i ekspozuar këta njerëz për sa kohë nuk ka dalë ligji, – patjetër, unë them që, ende nëpër korridoret e kësaj partie, me vullnetin e lidershipit gjithçka është ditur, këta kanë pasur aksesin e nevojshëm që të marrin vesh kush kanë qenë bashkëpunëtorë. Madje në vitin 1996 me komisionin “MEZINI” është bërë një transparencë e pjesshme. Në atë kohë një pjesë e njerëzve edhe pse e kanë pasur një bashkëpunim dhe një pseudonim, kanë arritur të penetrojnë serish në politikë. Kjo konfirmon faktin se, asgjë nuk mund të bëhët pa vullnetin e liderit, i cili ka pasur mundësi që krahas informacionit, të fusë edhe njerëz që do t’i mbante nën vete, do t’i mbante të nënshtruar, do t’i përdorte si kamikazë politikë. Në gjithë historinë e pluralizmit shqiptar në momente të trazuara, konflikte politike, debate të forta politike dhe në media, këta njerëz janë shfrytëzuar si kamikazë politik.

A patët ju ndonjëherë mundësinë që të diskutonit me liderin e atëhershëm të PD-së, z.Berisha për këtë çështje, duke patur parasysh faktin që ju i përkisni një shtrese që ishte goditur nga Sigurimi i Shtetit dhe nga sistemi komunist?

Gjatë kohës që unë isha në parlament, kanë qenë vitet kur u rikthyem në mazhorancë dhe ka pasur një propozim, që do të thotë se nuk ishte thjesht individual apo personal, por mbante emrat e kryetarëve të grupeve të PD-së dhe të PS-së, në atë kohë isha unë kryetar grupi i PD-së, dhe firmën e z.Majko për të hapur dosjet. Ky draft që mori një miratim politik nëpër partitë politike respektive nuk arriti asnjëherë vendimmarrjen në parlament, sepse me mbrapa unë jam detyruar të them që me qëllim të caktuar disa gjëra mbetën zvarrë. Duke krijuar idenë në opinionin publik se ne, po merremi me diçka, por kur vjen puna për ta mbyllur si proçes, ai proçes qëndron aty në “stand by”. Erdhi pastaj një ligj tjetër që u shfrytëzua absolutisht për “gjueti shtrigash”, ishte në sensin politik i admirueshëm që të vinte, por në aspektin konstitucional ishte mizerabel. Pra, nuk realizonte atë çka kërkon ky vend, çfarë kërkon publiku, dhe çfarë kërkojnë praktikisht ndërkombëtarët, por shkonte në mënyrë të diferencuar. Unë kam ngritur gjithmonë një pyetje që është shumë e rëndësishme: Si mbetet pa u futur në një ligj, i cili duhet të ishte ezaurues, çështja e bashkëpunëtorëve të agjenturave të huaja? Për ta mbyllur këtë çështje, pasi është një çështje që është diskutuar shpesh, unë uroj që ky ligj më së fundmi të realizohet, pasi kjo nuk do ta traumatizonte shoqërinë, përkundrazi do ta qetësonte shoqërinë. Sepse këtu bëhet fjalë më shumë për njerëzit që e kanë ditur që kanë qenë bashkëpunëtorë, dhe me vullnet janë futur në kompeticione politike, janë futur nëpër institucione vendimmarrëse. Çka do të thotë që janë futur aty për ta deformuar proçesin e demokratizimit në Shqipëri. Çështja e njerëzve të tjerë pastaj, njerëzve të thjeshtë, me informacionin që kam unë nga politika e ditës, nuk janë në fokus. Janë në fokus njerëzit, që edhe pse e dinë që vuajnë nga nje damkë morale e bashkëpunimit me Sigurimin e Shtetit, deshirojnë sërish të jenë në institucione vendimmarrëse. Uroj që ky ligj të bëhet, pasi ditët e fundit kemi parë edhe një aspekt tjetër të asaj lufte që i është bërë Ismail Kadaresë, kanë dalë dokumente, por unë nuk besoj se kjo çështje ka qenë thjesht në historinë e artit dhe të kulturës, por ka qenë në të gjitha aspektet e jetës së shoqërisë shqiptare. Çdo njeri ka nevojë tek e fundit, që të ketë një referencë ligjore, ndonëse shumë njerëz të cilët kanë qenë bashkëpunëtorë ndoshta nuk jetojë më, ose ndoshta janë tërhequr nga aktiviteti praktik i ditës. Por, është një moment shumë i rëndësishëm në aspektin moral. Tek e fundit politika, pas edhe 25 vitesh, duhet ta mbyllë këtë histori.

Duket se politika nuk është e interesuar për ta mbyllur këtë çështje, a mendoni ju se dosjet e Sigurimit të Shtetit janë ngatërruar me dosjet e korrupsionit, sepse në këto 25 vite kemi pothuajse të njëjtët njerëz që sundojnë politikën shqiptare. A janë ngatërruar dosjet e Sigurimit me dosjet e korrupsionit?

Sigurisht që po, për sa kohë që këta njerëz kanë qënë në vendim marrje, dhe një pjesë e tyre vazhdon akoma të jetë në vendim marrje, gjithçka është në një kanal që çon në një kënetë ku rriten dhe shumëzohen mikrobet, dhe në çdo moment shpërthejnë epideminë. Pra, këto gjëra sigurisht janë përzier, ja mbajnë njëri-tjetrit. Një njeri që është i kapur diku, patjetër që është i intimiduar në të gjithë procesin e vet. Kjo pastaj nuk infekton thjesht politikën, por infekton institucionet, të gjitha, qoftë edhe institucionet e sistemit të drejtësisë. Më pas janë të gjithë në një raport ‘dipendent’ me njëri-tjetrin, pra janë të varur nga njëri-tjetri. Një njeri që është i pasur në një linjë, sigurisht kërkon të jetë i pasur edhe në linja të tjera. Por, në rast se themeli i një gjëje është patjetër i tronditur, ndërtesa do të rrëzohet. Kështu që, unë mendoj se, kjo politikë e sjell herë pas here çështjen e dosjeve, por asnjëherë nuk është e interesuar që ta çojë deri në fund këtë proçes. Në fund fare, këtë faj e merr përsipër politika vendimmarrëse. Askush nuk mund ta justifikojë më, ndonëse një pjesë e dosjeve duket sikur janë shkatërruar ose janë zhdukur, unë ju siguroj që ka regjistra themeltar nëpër institucione ku janë gjurmët. Një vend që do ta bëjë këtë punë, shkon e gjen në arkivë nëpër gjykata, shkon e gjen nëpër Prokurori. Vetëm ai që kërkon të mbyllë një marrëdhënie me njerëzit e afërt ose me stafin e afërt, ose me ata që ka bashkëpunuar, vetem ai kërkon të krijojë një lloj psikoze sikur kjo histori është mbyllur, mjaft dosje janë djegur. Këtu ekzistojnë të dhëna, mjafton veç motivimi. Një grup i specializuar njerëzish mund ta bëjnë këtë punë, pasi shumë gjëra dihen, si në kafene ashtu edhe në ambientet politike siç është parlamenti etj.

Çështja e dështuar e hapjes së dosjeve e të tjera që përmbledhin këtë problem të shoqerisë shqiptare dhe të politikës bashkë, që nuk është përballur me të kaluarën e saj kanë sjellë këtë situatë ku jemi tani. Kemi një parlament që ka konkretisht deputetë me të shkuar kriminale. Kjo është faktuar, është pranuar.  Të përqendrohemi në një pikë ku ju keni qenë shumë kritik, keni reaguar shumë në kohë, por që faktikisht nuk keni gjetur mbështetjen e faktorëve të tjerë nëpër institucionet shtetërore dhe në politikë. Është fjala për ndryshimet në Kushtetutë, në vitin 2008. Sa e mundur është që ky gabim, gjithmonë nëse është i tillë, të korrigjohet, dhe cila duhet të jetë rruga që duhet të ndjekë politika shqiptare tani?
Që t’i kthehemi atij momenti ka shumë rëndësi, por më shumë se sa të merremi me atë moment,  duhet të merremi me çka prodhoi. Më 15 mars të vitit 2008 ndodhi tragjedia e “Gerdecit” në një kohë kur kredibiliteti i kryeministrit dhe qeverisë që ai drejtonte ra në kuota minimale. Pikërisht në atë moment gjendet një akord i çuditshëm, duke realizuar ndoshta ndërhyrjen më të shëmtuar në dokumentin themeltar të shtetit, siç është ndryshimet kushtetuese të 21 prillit të vitit 2008, janë ato të cilat e kanë inkriminuar përfundimisht politikën. I kanë kthyer partitë politike në gazerma politike, i kanë kthyer kryetarët e partive të vjetra politike në pashallarë, në monarkë. Unë i kam të fiksuara, të memorizuara të gjithë ato momente. Momentin e intervistës së parë ekskluzive kur ish-komisioni i ligjeve dhe i çështjeve kushtetuese u përdor absolutisht si kamikaz politik për të sulmuar institucionin e Presidentit, pikërisht për ta intimiduar në këtë përballje. Unë kam dhënë një intervistë shumë të fortë në atë kohë dhe po t’i kthehemi asaj interviste, gjithçka kam parashikuar, gjithçka ka dalë. Më vjen mirë që disa që kanë duartrokitur në mesnatën e 21 prillit të 2008-ës, që sot janë bërë kritik të ashpër, tregon që janë të parët që e kanë pësuar, janë pikërisht ata që kanë besuar se këto ndryshime mund t’i jepnin një sfond të ri demokracisë shqiptare, në fakt e kanë çuar shumë mbrapa. Kemi dy njerëz omnipotent, cilido qofshin ata e mbajnë peng politikën shqiptare. Po nuk vendosën ata për diçka, gjithçka mbetet aty ku ka qenë. Në rast se, ata vendosin sigurisht merr një drejtim tjetër. Unë e kam thënë edhe herë të tjera, e kanë sjellë demokracinë shqiptare, më keq se sa në vitet ‘90, absolutisht më keq. E kanë sjellë në një gjendje ku, dashje pa dashje edhe ata e kanë pranuar se të thuash që ne, po dekriminalizohemi, do të thotë që me koshiencë të plotë ata e kanë kriminalizuar. Nuk është çështje e njerëzve që kanë një dëshmi penaliteti që kanë qenë të dënuar, sigurisht kjo bëhet sepse është akt formal. Por çështja më e rëndësishme, është çështja e vendimmarrjeve të mendjeve kriminale, të cilat vazhdojnë ta mbajnë parlamentin shqiptar në një gjendje lufte, në një institucion që nuk mund të quhet më institucion normal i një vendi, i cili rrezaton vetëm një debat injorantësh njerëz të një niveli shumë të ulët, qoftë qytetar, qoftë intelektual, qoftë profesional. Nuk kanë asnjë lloj lidhje me stadin që ka Shqipëria me gjeopolitikën qoftë rajonale, qoftë europiane. Pra, në vend që gjërat të shkojnë duke rritur kualitetin, gjërat vijnë, sfumohen, dhe njerëzit pastaj humbin shpresën. Pastaj kërkojnë që një individ do të japë përgjigje për gjithçka. Natyrisht që atyre u vjen mirë pasi u duket vetja që janë njerëz shumë të fuqishëm. Por harrojnë që janë njerëz shumë të fuqishëm për një periudhë të caktuar kohe. Një vend nuk mund të ikë me vendimmarrjet e një individi. Një vend ikën më një vendimmarrje kolegjale dhe  institucionale pasi ajo jep garanci. Kjo është arsyeja pse njerëzit, sot, janë vërtetë të dëshpëruar.

Për sa i përket përgjegjësisë ose pushtetit që akumulojnë dy njerëzit që udhëheqin dy partitë kryesore në vënd, ata që kanë marrë gjith pushtetin sot, duhet të jenë të akuzuarit kryesor për kriminalizimin e politikës, dhe në fakt nuk po ndodh, ata po e shesin dekriminalizimin si një gjë shumë të mirë që po i  bëjnë vendit, dhe e tillë ka qenë historia e Shqipërisë. Bëjnë konflikte të përhershme dy palët për të na sjellë më pas një marrëveshje ë cila e shpëton vendin, dhe është një sjellje e politikës në mënyrë hipokrite me popullin e vet.

A keni parë ju ndonjë gjendje kaq autosugjestionuese, sa ti të jesh i lumtur që po dekriminalizohesh? Në këtë moment kur ti je shkaktari, do të thotë që ti je krimineli, dhe të tjerët pastaj e konsiderojnë si një moment shumë të gëzuar ata, që janë rreth e qark tyre. Po të vini re, termi dekriminalizim, është termi që po përdoret më së shumti sot. Tek e fundit pse dali dhe flasin, dhe a janë ata përgjegjësit kryesor? Unë e kam thënë vazhdimisht. Dy janë përgjegjësit kryesorë për çështjen e ndërrimit të kushtetutës, Sali Berisha dhe Edi Rama. Duhet të jemi të hapur, nuk mund të bëjmë ne hipokrizi, nuk mund të rrudhim gjuhën, sepse na gjykojnë njerëzit. Çfarë rëndësie ka një lidhje, një komunikim, një bashkëpunim që është shumë i rëndësishëm për interesat e vendit. Por në rast se, do vesh gjishtin, je i detyruar ta drejtosh tek fajtorët, dhe në atë moment duhet të argumentosh pse është ashtu. A e ke vënë re që askush nuk kujtohet sot të rikthejë bazën ku lind demokracia që është institucioni i zgjedhjeve në Shqipëri? Askush nuk e bën këtë. Është shumë interesante që këtë çështje nuk e përmend më as OSBE-ja. Me gjith vlerësimin e plotë që unë kam pasur dhe kam për OSBE-në. Kam bashkëpunuar si deputet, si kryetatr grupi dhe si ish-president, bashkëpunojmë ehe tani kë kuadrin e një partie politike. Por nuk mund të konformohet OSBE-ja, specialistët e saj më këtë gjendje që është në vend. Si mund ti thuash ti një parlamenti, hajde dekriminalizo politikën, kur kjo politikë është kriminalizuar ditën e zgjedhjeve. Pra a ka zëra që do dalin e të flasin hapur apo jo? Sepse në rast se ne nuk normalizojmë politikën, të jeni të sigurtë që sdo të ketë as zgjidhje të çështjes së pronave, nuk do të ketë as hapje të dosjeve, nuk do të ketë as meritokraci në administratë. Do të ketë servilizëm, do të ketë kapje të mediave e shumë e shumë negativitete të tjera. Këto gjëra janë të lidhura. Në rast se ne nuk ndërtojmë tempullin e demokracisë, që është parlamenti, që kërkohet të fusë në një treg të lirë politikën, dhe jot ë shkojmë në paradokse të mëdhaja që njerëz më contribute, njerëz me tituj akademik qendrojnë në menryrë të dhunshme jashtë parlamentit sepse në mënyrë të dhunshme i kanë nxjerrë sepse i kanë vjedhur votat, dhe pastaj fusin figura që une nuk dua tua përmend emrat, sepse gjithkush ka dinjitetin e tij. Nuk është faji i atyre të inkriminuarve që u futën në parlament, është faji i atyre që i futën. Pastaj dalin figura që fillojnë e bëhen objekt i emisioneve satirike, dhe kjo nuk është e drejtë. Objekti i emisioneve satirike, dhe jo vetem satirike, por i emisioneve të forta televizive duhet të bëhën kryetarët e partive politike. Ata njerëz që e mbajnë parlamentin me orë të gjata edhe sot e kësaj dite të cilët janë përgjegjës për shumë gjëra. Mendoi që duhet reforma kushtetuese të shkojë paralel me reformën zgjedhore, me reformën në drejtësi, dhe shumë reforma të tjera që do tabëjnë këtë shoqeri të bjerë në qetësi.

Ndërkohë mazhoranca e kryesuar nga z.Rama, e parë nga kjo situatë, e gjithë kjo rrëmujë çështjesh të pazgjidhura në Shqipëri, duket se është cënuar në ekuilibrat e saj, për shkak të historisë së tranzicionit dhe mënyrës se, si lider të partive, duke përfshirë edhe të tretin që hyn në lojë është kryetari i  LSI-së Iliri Meta, duket sikur janë prishur prej disa javësh, ka shenja të ç’ekuilibrimit të mazhorancës…Si e shihni ju këtë raport mes krerëve të mazhorancës?

Kjo është gjëja më e fundit për të cilën jam i interesuar.

Duke qënë se, ju jeni pjesë e marrëveshjes…

Jo, jo, absolutisht jo, duhet ta ndajmë në këtë bisedë, e kam thënë me dhjetëra herë. Ne kemi bashkëpunuar me pushtetin vendor sepse në filozofinë tonë pushteti vendor është pushtet i qytetarit, janë zgjedhje administrative, nuk jemi në koalicion me pushtetin qëndror.

Verifikohet shumë lehtë. Ne, s’kemi askënd, madje një pjesë e simptatizantëve të FRD-së, janë hequr edhe nga puna. Jemi shumë parimor, çfarë nevoje kemi ne, për vende pune? Kam qenë President i Republikës, kam një jetë të tërë në politikë, jam akademik. Çështja që më intereson është çështja e vendit. Si mund të shkoj unë sipas orekseve të njërit apo tjetrit, kur brenda një jave ka debate të mëdha televizive me njerëz që janë paguar të deformojnë opinionin publik. Kjo është shumë e shëmtuar. Flasin për gjëra të mëdha, pas 24 orësh këto gjëra nuk diskutohen më. Sot shahen, të nesërmen fillojnë e lavdërohen, çfarë janë këta zvarranik opinionistë? Çfarë janë këta? Kë ofendojnë, kë fyejnë këta? Për disa është e mbyllur media. Për kë është e mbyllur media? Normalisht për zërat kritikë, për zërat që janë konformist me pushtetin, ju siguroj për këtë. E keni parë se si lëvizin mediat. Mbas tyre nuk janë thjesht ekrane dhe media, por mbas tyre fshihen interesa të mëdha ekonomike. Si ka mundësi që të shkojnë në sintoni të plotë pasuri politikanësh dhe pasuri të  njerëzve të mediave?! Këto bëhen bashkë për të anatemuar, për të sulmuar cilindo që është formal, i cili sipas ligjit është në të drejtën e vet. Çfarë po ndodh me opinionin publik? Sot nuk ke mundësi ta ekuivalentosh në një media të lirë ku dëgjohen dy zëra. Mendoj se, kjo është një çështje e jashtëzakonshme e një momenti demokratik, askush nuk mund të fshihet. Jam ose s’jam në një koalicion, unë uroj të kemi një qeveri normale për vendin dhe popullin. Padyshim nuk i bëj fresk askujt, pasi asnjëherë nuk e kam bërë një gjë të tillë. Historia është se njerëzit që drejtojnë, duhet të jenë të vëmendshëm. Mund të marrësh një mbështetje të gjerë popullore, por duke shkuar shumë lart nga megalomania, mund të rrëzohesh në një kohë shumë të shkurtër në rast se,  e humbet këtë mbështetje. Pasi kjo mbështetje është dhënë, jo për të shkuar dhe për të financuar me paratë publike vetëm miqtë personal.

Kjo është shumë e rëndë. Gjatë gjithë kohërave kështu ka ndodhur, gjatë qeverisë së kaluar dëgjoheshin 3-4 veta, dhe janë me emra, pallati i këtij, pallati i atij, këtë pallat po e bën filani, këtë urë po e bën filani, këtë rrugë po e bën filani. Më pas, vjen momenti që një pjesë e këtyre bizneseve konfirmohen sërish me qeverinë. Po të tjerët ku janë? Pra, kjo është një sëmundje që i ka prekur të gjithë. Ka prekur paraardhësin, ka prekur pasardhësin, pra i ka prekur të gjithë. Pse bëjnë debate në parlament?! I keni parë se si i personalizojnë gjërat?! I kemi parë si dalin emrat, ti ke qënë me këtë, ti ke qënë me atë?!

Në fakt z.Rama kur iu konfirmuan 1 milion vota të shqiptarëve, tha në një fjalim publik, se paraardhësi na ka lënë një dhuratë shumë të çmuar, ishte fjala për një libër gabimesh që la ish-kryeministri Berisha, të cilin Rama deklaroi se, do ta lexojnë çdo ditë, në mënyrë që të mos i përsërisin ato gabime. A mendoni se e ka hapur ndonjë hërë atë libër gabimesh z.Rama, dhe a po përsërit të njëjtat gabime që bëri Berisha?

Mendoj se, kjo shprehje ka vlerë kur je në fushatë elektorale.  Në momentin e kësaj deklarate, z.Rama i kishte fituar zgjedhjet. Në momentin që fiton zgjedhjet nuk duhet të jesh i lumtur që ke një libër të madh gabimesh. Duhet të jesh i shqetësuar pasi një libër i madh gabimesh të impenjon në punë.

A e ka impenjuar në fakt? A i ka përseritur Rama të njëjtat gabime?

Sipas tij ai po impenjohet, problemi është që nuk ka një rikthim për të bërë gjyqin politik të 21-janarit. Sepse në aspektin juridik nuk flas sepse ka institucione, dhe a kanë bërë mirë apo kanë bërë keq, kjo është historia në drejtësi dhe nuk mund ta komentoj dhe as të interferoj në çështjet e drejtësisë. Por, çështjet e politikës, patjetër që do flasim. Si ka mundësi që në atë parlament ku është bërë gjyqi politik i ish-presidentit të Republikës, i ish-Kryeprokurores, i ish-Shefit të Shërbimit Informativ….ku shkuan këto akuza? Njeriu më i interesuar, sot, për të dëgjuar se çfarë është bërë me 21-Janar jam unë, të na thonë se çfarë është bërë?! Ata që ngritën një komision të posaçëm, që ngritën një grup hetuesish, absolutisht me fizionomi komuniste, për të përdhosur institucionet dhe për të sulmuar atë. Eshtë hera e parë dhe e vetme në parlamentin shqiptar që një komision i posaçëm parlamentar e shtyn aktivitetin dhe e mbyll atë, pa një raport.

A ka mundësi mazhoranca e sotme që të merret qoftë edhe një ditë të vetme me 21-janarin në parlament? Mazhoranca e sotme nuk e ka përmenduar asnjëherë të vetme 21-janarin…

Sigurisht që s’e kanë përmendur, pasi i vetmi njeri që e përmend jam unë.

Çfarë e pengon Ramën për ta bërë këtë hetim, mendoni se ka ndonjë peng?

Nuk e di, nuk e kam pyetur ndonjëherë dhe as që kam ndërmend ta pyes. Nuk mund të pyes dhe t’u them të tjerëve për diçka që e kanë shprehur publikisht se, kur të vinin në pushtet do të merreshin me këtë punë. Pse nuk merren tani?! Kjo është çështja, duhet të merren që çke me të. E përdora një moment për ta parë si pikë referimi, për të treguar se ku janë gjërat. Pse s’merret njeri me ligjin zgjedhor? S’merret askush. Pse nuk merret njeri me një reformim real të disa institucioneve të rëndësishme? Ata merren vetëm me një debat pa brumë në parlament, dhe në fund fare kur vjen puna për të votuar ligjet, deputetët i votojnë me përtaci, janë mërzitur me debate boshe, ngrejnë dorën sepse si të tillë janë formuar, dhe janë konfiguruar grupet parlamentare për t’i përdorur si manikim. Ngre dorën dhe ul dorën, dhe askush nuk futet në thellësinë e gjërave. Ja p.sh. diskutohet buxheti, si nuk i shkon askush linjës se për çfarë ka nevojë ky vend, a duhen subvencionnuar prodhimet e vendit?!

Këto që ju thatë pak më lart dhe të tjera premtime nuk janë mbajtur. Me sa duket kjo politikë tashmë prej 25-vitesh ka gjetur gjithmonë terrenin për të bërë siç ka bërë. Shumë premtime të pambajtura. Kjo tregon se në Shqipëri mungon reagimi, nuk ka shoqëri civile, ajo është inekzistente…

Shoqerinë Civile e keni në 2-3 stacione televizive, duke i bërë fresk njërës apo tjetrës parti. Kjo më kujton atë shprehjen “aristokracia e klasës punëtore”, që ka qenë terminologji e socializmit, që peshkoheshin në bashkime profesionale për të mbajtur nën kontroll njerëzit që ishin të lidhur drejtpërdrejt me punën. Çfarë shoqërie kemi? Boll t’i bësh një rekord, çfarë kanë thënë, si e kanë thënë dhe për çfarë janë interesuar, dhe pastaj e përdorin si moment promocional për të marrë fonde, si shoqata, si fondacione etj.. Në mënyrë të dukshme nuk ekziston më. Janë disa zëra që flasin sot, dhe javës që vjen i keni absolutisht në kondradiksion me atë që kanë thënë një javë më herët. Kaq i lumtur qënka ky vend që s’ka asnjëlloj opozicioni? Pse duhet të vijë opozicioni vetëm nga një parti politike që sapo ka humbur zgjedhjet? Pikërisht për shkak të gabimeve të rënda në administrimin e pushtetit? Pse ky vend qënka kaq i mallkuar, kur të lë njëri i keq, negativ, dhe të merr tjetri, relativisht i mirë, por ky bëhet i keq, dhe ti shkon prap te i keqi? A nuk ka zgjidhje të tjera ky vend? Janë pikërisht këta dy njerëz që e mbajnë peng këtë vend. Po ta lejojnë që të jetë një konkurrim i lirë, e kemi vënë re se janë të gjithë kundër zgjedhjes së Presidentit nga populli, pse ndodh kjo? Sepse kërkojnë ta kenë aset personal, e kanë bërë edhe më 71 vota, pastaj ja heqin pushtetin Presidentit dhe e bëjnë një gjë pa vlerë. Pse nuk e ndryshojnë ligjin? Sepse janë këta që i bëjnë listat, dhe në rast se në 12 të natës skadon afati, në 11:55, për parti të cilat rendin që të jenë në rregull me ligjin dhe këto mund t’i dorëzojnë edhe të nesërmen listat e njerëzve të preferuar. Më pas vjen një situatë komike në dukje, por tragjike në sens që të detyron më pas për ligjin e dekriminalizimit, dhe heqin mbi 30 veta që janë përfaqësues ligjor të njerëzve, i heqin duke i vendosur një damkë atyre, dhe vetes së vet. Unë e shikoj si një situatë jashtëzakonisht të rëndë, duket sikur ka një refleksion, por në brendësi, në substancë, në sens thonë “iku edhe kjo”. Njerëzit e kalojnë me shpresë, presin që të ndryshojë diçka, në fund të fundit llogaria bëhet me standardin ekonomik të familjeve, dhe dua të them që njerëzit janë në vështirësi.

Suksesi i ligjit të dekriminalizimit, peng i vullnetit politik

14:13 Politika

Gjigandi kinez fiton tenderin 1,7 mld dollarë për autostradën Mali i Zi-Shqipëri

13:42 Politika 1 koment

Albana Vokshi: Edi Rama, 120 milionë euro mikes së tij

13:40 Politika

Rama: Prurje të reja për të avancuar reformat

12:17 Politika

Medalje injorancës

11:18 Politika

“Feçor Shehu përdhunoi shtetasen polake. Ai ishte feminist, i lyente flokët si gratë”

10:46 Politika

RREFIMI/ Spartak Ngjela: Jeta në burg dhe koha kur Ramiz Alia u prish me Berishën

10:24 Politika

Rrëfimi i grave të dhunuara në diktaturë: Torturat e tmerrshme në kampet komuniste

09:57 Politika

Rrëfimi i bashkëpunëtorit të Enverit: Liljana Hoxha më kërcënoi në ATSH

08:58 Politika

"Berisha nuk do bëjë dot pis luftën duke veshur me lavdi kuislingët"

21:35 Politika