30 vjet nga mësymja e Ambasadave: Një intervistë e rrallë me Ramiz Alinë, se çfarë ndodhi më 2 korrik

1 Korrik 2020, 18:44Sociale TEMA

Nga Mimoza Kelmendi

30 vjet më parë ndodhi një ngjarje e pazakontë për Shqipërinë e atyre viteve.

Rreth 5 mijë vetë, të lodhur nga regjimi komunist, mësynë nëpër dyert e Ambasadave të huaja, duke shënuar nisjen e rënies të regjimit diktatorial në Shqipëri.

Më poshtë po sjellim një intervistë me Ramiz Alinë, për atë ngjarje.

Zoti Alia, më 2 korrik 1990, në Tiranë, mijëra qytetarë vërshuan në ambasada në shenjë të kundërshtimit të hapur ndaj diktatures komuniste. Si e përjetuat ju atë ngjarje historike?

2 korriku, futja e 5 mijë vetëve në Ambasadat e huaja është një ngjarje që padyshim ka lënë vragë në jetën politike të vendit. Ngjarja e 2 korrikut ishte një paralajmërim, që situata në vendin tonë po acarohej. Natyrisht kjo qe një gjë e papritur për neve, ajo dyndje masive e njerëzve. Edhe shqetësim ngjalli. Problemi ishte që ajo duhej kapërcyer me qetësi. Në mënyrë që të mos ndodhte asnjë konflikt me masën e njerëzve, që të çonte në përdorimin e forcës. Ky ishte dhe shqetësimi kryesor ato ditë. Prandaj ne u morëm vesh në atë kohë me sekretarin e Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara, Peres de Kuilar, i cili dërgoi një person të ngarkuar zyrtar të tij, që u mor vesh me ambasadat e huaja për të hyrë ato në marrëdhënie me qeverinë. Pra me ndërhyrjen e zotit de Kular u bë e mundur që ambasadat e ndryshme të na dorëzonin emrat e të gjithë shqiptarëve, që kishin hyrë nëpër ambasadat e huaja dhe qeveria jonë përgatiti pasaporta për të gjithë, të gjithë u pajisën me pasaporta shqiptare në mënyrë që largimi i tyre, i cili u bë në mënyrë të organizuar, të ishte jo më si refugjatë ilegalë, por si njerëz me pasaporta dhe ata shkuan në vendet ku ata dëshironin. Në këtë mënyrë mori fund si të thuash ajo etapë. Por kjo nuk do të thotë që situata në Shqipëri nga ky moment ndryshoi në kuptimin as pozitiv, as negativ.

Ndërkohë rënia e Murit të Berlinit, vetëm një vit para ngjarjes së Ambasadave ne Tirane, kishte ngjallur shpresa të mëdha edhe në Shqipëri. A e kuptuat ju se rënia e atij Muri ishte një sinjal i qartë që edhe socializmit shqiptar po i vinte fundi?

Këtë ide që të hiqnim dorë nga socializmi, nuk e kishim. Rënia e Murit të Berlinit, ose më mirë përmbysja e sistemit komunist në të gjitha vendet e Europës Lindore dhe në Bashkimin Sovjetik krijoi edhe tek ne një shqetësim, flas për udhëheqjen tonë. Unë në atë kohë padyshim mendova që duheshin bërë ndryshime në vend. Dhe ne filluam të marrim disa masa për një demokratizim të mëtejshëm të jetës së vendit tonë. Pra duke hequr dorë nga disa dogma edhe nga fusha e ekonomike dhe nga ajo politike si dhe nga disa vendime, që ishin marrë më përpara. Por e theksoj që të gjitha ato masa, që po mernim për demokratizimin e vendit nuk çonin në likuidimin e shtetit, në likuidimin e sistemit socialist. Midis masave të ndryshme vendosëm që në shtyp të linim mendimet e lira që të publikoheshin, te shfaqeshin mendime te ndryshme, ku pati në atë kohë artikuj të ndryshëm që dolën dhe nuk u morëm masa kundër këtyre njerëzve, përkundrazi pati diskutime mbi to. Natyrisht ishte një rrugë që ne kërkonim të kapërcehej kjo fazë, jo duke forcuar sistemin e diktaturës së proletariatit, por përkundrazi duke e dobësuar atë, duke hequr dorë nga ajo, por pa rrezikuar, pa hequr dorë nga socializmi.

Komunizmi provoi të ishte një ideologji dhe sistem që dështoi. A mendoni se i hytë një rruge të gabuar?

Unë mendoj që nuk mund të konsiderohet e gabuar; sepse ne i hymë një rruge: ndërtimit të socializmit në vendin tonë.

Ajo që ju e quani ndërtimi i socializmit rezultoi në një politikë ekstreme e izolimit të Shqipërisë nga gjithë bota. Pse ju trembnin kontaktet me botën?

Pro izolimit ishte një zgjedhje e jona. Qysh në 48 jugosllavët kërkuan të vënë shtypjen mbi ne. Kërkuan që Shqipërinë ta shndërronin në republikë të shtatë të Jugosllavisë. Pra nuk iu mjaftonte Kosova, po donin edhe Shqipërinë ta fusnin në suazën e shtetit të tyre, të federatës së tyre jugosllave. Në vitet ’60 filloi kontradita tjetër me rusët, e cila nuk ishte vetëm në plan ideologjik, por ishte në plan kombëtar. Ne mbronim lirinë dhe pavarësinë e Shqipërisë, sepse Hrushovi u lidh me Titon dhe bashkëpunoi me Titon dhe i dha të drejtë Titos në synimet e tij ndaj Shqipërisë. Pra ne pamë një rrezik, që po i kërcënohej vendit tonë. Tashmë jo vetëm nga Tito, por edhe nga rusët. Dhe ky ishte edhe shkaku që u prishëm me të. Më vonë ndodhi që u prishëm edhe me Kinën , e cila kjo prishje erdhi sipas mendimit tim për fajin tonë. Nga Kina nuk patëm asnjë kërcënim, siç kishim nga jugosllavët apo rusët. Përkundrazi ne u treguam brutalë, sepse ne u zemëruam pse Kina po realizonte marrëdhëniet e saj me SHBA-në.

Por ju nuk e kishit kuptuar që nga izolimi me botën po mjerohej populli, vendi?

Këtë pyetje ma kanë bërë edhe të tjerët lidhur me izolimin. E vërtetë është që ne u izoluam, por edhe italianët, fqinjët tanë, çfarë bënë për ne shqiptarët, iu drejtova disa politkanëve italianë gjatë një takimi. Ne nuk e ndihmonim dot Shqipërinë, sepse e konsideronim Shqipërinë zonë të influencës sovjetike. Dhe nuk na e mbante. Izolimi nuk ishte faktor vetëm i joni. Ne kemi faj, por edhe të tjerët nuk bënë asgjë për të na dhënë dorën.

A duhen hapur dosjet e komunizmit? A duhet zbardhur e kaluara komuniste dhe të mësohet e vërteta?

Unë për dosjet nuk mendoj kurrë se duhen mbajtur mbyllur. Dosjet duhen mbajtur hapur dhe që e vërteta të dalë në shesh, por jam i rezervuar në qoftë se njerëzit nisen nga koncepti që të marrin hak. Kjo është e gabuar, nuk na duhet gjë të ringjallim hakmarrjen, grindjet, të cilat nuk kanë më vlerë. Megjithatë unë jam plotësisht dakord që ato dosje të hapen, të njihet kush kanë qenë njerëzit që kanë bashkëpunuar me organet e sigurimit.

Biseda u zhvillua nga autorja në 2010 për DW

 

9 komente në “30 vjet nga mësymja e Ambasadave: Një intervistë e rrallë me Ramiz Alinë, se çfarë ndodhi më 2 korrik”

  1. Mirush Dorda says:

    Ramiz Alia politikan shume dhelper beri nje ndryshim sitemi te bute pa shume kosto njerzore mbase vrasja e Cauceskut ne Rumani ishte nje mesim i mire per te edhe pse arriti te behej numri nje i partise pas vdekjes se diktatorit Enver Hoxha. Per fatin e keq Shqiperia u keq administrua nga disa personalitete qe nuk e kishin diturine e politike berjes , ata u munduan te ndertonin nje demokraci e cila nuk arriti te kthehej ne demokraci te vertete. Lufta e klasave u trashegua ne menyre me moderne duke luftuar partite njera tjetren deri ne ekstrem polarizues duke mos bashepunuar dhe pasojat dihen edhe sot . Shqiperia ka 30 vjet qe nuk arriti te behet anetare e Bashkimit Evropian si pasoje e kesaj keq qeverisjes dhe e mungeses se shtetit ligjor.

  2. pjeter says:

    Kush nuk ka dashur ti hapi dosjet atehere? E di ballisti Tufa,qe Sali Bej Berisha eshte personi qe nuk ka dashur te hapen? Ai shume te dhena qe e komprometonin si spiun i rendomte,i la eleleminu,por ai e di mire qe kabere aq keq ne ate sistem ,sa nuk eshte i sigurt ti Ket eleminu te gjitha.

  3. Deri ke Banka says:

    E cliruat vendin !!! E ndertuat vendin !!! Respekt !!!
    Nuk ju falet gjumi disa vite para 1990 .
    Ne ate kohe kombi kishte nevoje per nje Vaslav Havel Shqiptar.
    Ikem atehere, para 30 vjetesh.
    I riu si veriu .Vendi nuk lehet.

  4. 19 says:

    Ambasadat nuk jan hap ne korik por qe ne qershor perjashto familjen popa qe kan hy te paret pastaj ka hy nje shofer me autobuz te ambasada greke me kusheririn e vokshit .kam iden qe ka hyr ne 14 qershor me firzamonik nhe djal i ri emrin nuk ja di por ka qen kombinats me duket .pastaj fillun kta te tjeret se ne dy korik plasi gjithandej .por shkendia ishte shoferi i firzamonikes .pa diskutim por e mbajten te fsheht sigurimi i shtetit .kte e di nga cuni i xhajes qe e ka pas shok shoferin .e sakt fare .

  5. Martin says:

    E c’far kuptimi ka kjo intervist qe paska dhen ramizi?? Idiotesira me ok. U zemeruam me kinen se po regullonte maredheniet me usa?? Apo i tham italianeve c’keni ber ju per ne??’!! A mos e koshin per detyre Italinet te mereshin me ne?? Na hapet barkun me kto karrlliqe

  6. Litari ishte pake . says:

    Demokracia ka Ligje te pastra ,,se te gjithe ne pergjethsi ,nga stafi i vjeter ,te gjithe duheshin te jepnin dhogari me litarin ne qafe ..
    Kjo für nuk ndodhi se jemi Popull i percare,por ndodhi e kunderta,,Te gjithe Kriminelet komunist te Partive te ndryshme,,vrane dhe prene simbas Oreksut..dhe vete akoma jetojne Si Lieder..
    Cdo Popull meriton Po ate Qeveri qe e meriton..
    Kjo ndodhi dhe vazhdon te ndodhe tek neve ..

  7. SS says:

    19,shoferi i autobuzit quhet Bujar Alikaj.Kombinats me origjine nga Bolena e Vlores.

  8. SS says:

    19,shoferi i autobuzit quhet Bujar Alikaj.Kombinats me orighine nga Bolena e Vlores.

  9. taso kume says:

    Iken qelbesirat pa kerkuar dhe falje per krimet qe kishin bere nen slloganin : NE EMER TE POPULLIT, ja dhe trazhgimia politike vetem te bejme pasuri pa ska gje se ne SHqiperi niveli i jeteses eshte me i ulti ne Europe,ikin akoma me tre mujorshe per te siguruar te pakten jetesen, kurse politika bije ne kompromise per mos te ncjere pislleqet njeri tjetrit

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Lini një Përgjigje