Arb, Alb, Alp, Arbi, Albi, Alpi, Arba, Alba, Alban, Albania

17 Qershor 2021, 12:17Kulturë TEMA
Arb, Alb, Alp, Arbi, Albi, Alpi, Arba, Alba, Alban, Albania

ARB, ALB, ALP, ARBI, ALBI, ALPI, ARBA, ALBA, ALBAN, ALBANIA

EVROPË

ALBANIA ose SHQIPËRIA në perëndim të Gadishullit Ilirik, shtrirë në të dy anët ku bashkohen Deti Adriatik dhe Deti Jonë.

Me sa thuhet, dijetari latin Claudius Ptolemaeus (100 – 170 e.s.) shkrojti ndoshta në vitin 130 e.s. librin Geographia. Aty, në Hartën X për Evropën, rajonin që përafrohet me Fushën e Tiranës dhe Krujës ia përkonte fisit ALBANI me qytetin ALBANOPOLIS. Meqenëse përmbajtja e librit të tij është përcjellur prej murgjve përgjatë 1500 viteve, emri i qytetit është bishtuar nga fjala jo latine “-polis” (qytet). Kjo prapashtesë i përket gjuhës kishtare lindore e cila u gatua në shekullin IX e u poq në shekullin XI; domethënë, rreth 1000 vite pas motit të dijetarit latin Claudius Ptolemaeus. Ndërsa në Hartën IX dallohet qartë Dardania, që përputhet me rajonin e Kosovës sot.

Një tekst kishtar bullgar i shkruar diku në vitet 1000-1018 përmend popullatën ARBANASI. Historiani bizantin Michael Attaleiates në librin e tij “Historia 1034 – 1079” përmend popullatën dhe ushtarët ALBANOI (shqiptohet Alvanoi) në Durrës. Princesha bizantine Anna Comnena (1083 – 1153) përfundoi punën e burrit të saj me tekstin historik “Alexias” në vitin 1148 të shkrojtur në gjuhën kishtare bizantine në manastirin Theotokos Kecharitomene në Kostandinopojë. Ajo përshkruan edhe zbarkimin e ushtrisë normane nën drejtimin e Dukës së Pulias Robert Guiscard në Durrës dhe betejat që pasuan. Aty ajo e quan këtë rajon ARBANON (shqiptohet Arvanon) dhe vendasit ARBANITON (shqiptohet Arvaniton). Historiani perandorak bizantin George Acropolites (1217-1282) përshkruan në kronikat e tij rajonet që vizitoi në ALBANON (shqiptohet Alvanon).

Me kalimin e viteve, emri ALBANIA mbeti si shkruhej e shqiptohej në latinisht në dijeninë e botuesve dhe vendimmarrësve perëndimorë perandorakë jo-shqiptarë për vendin që e krasitën thellë në shekujt XIX-XX dhe e quajtën Albania (Shqipëri). Emërtimi Albania iu shkonte për shtat sepse ata nuk munden dhe nuk duan t’i shqiptojnë fjalët Shqip – Shqipëri, sepse do duhej të pranonin kuptimin e fjalëve hyjnore Arb-, Alb-, Alp-, Ar-bana, Ar-bëra, I-lir, Pe-larg, Pel-arg.

ARBANË/ARBANA, fshat në bashkinë Vaqarr, në jug të Qarkut Tiranë, Shqipëria qendrore.

ALBUM MARE ose Sinus Granvicus është emri latin për Detin e Bardhë, pjesë e Oqeanit të Veriut, përballë portit të Arhangelskut, veriu i Federatës Ruse.

ALBANO, një lagje e kryeqytetit Stockholm të Suedisë.

ALBY, fshat në ishullin Öland, Deti Baltik, Suedia jugore. Gjetjet arkeologjike për popullatën Alby aty datojnë 7000 – 6000 p.e.s. Për shembull, gurë të mëdhenj të ngulur në tokë formojë një vijë vezake.

ALBY, një fshat i vogël në Qarkun Västernorrland, Suedia qendrore.

ALB ose Hauensteiner Alb (gjerm.) është emri i lumit që rrjedh drejt jugut në Pyllin e Zi (Schwarzwald, gjerm.) në shtetin Baden-Württemberg, jugperëndimi i Gjermanisë. Në luginën e këtij lumi ndodhet ALBSTAUSEE (gjerm.), domethënë Ujëmbajtësi Alb,

ALBA ose ALBIA, ALBIS, emri i mëparshëm i lumit të madh Elbe në Gjermani.

ALBA DOMINARUM, emri latin që nga viti 1148 deri në mesin e shekullit XIX për qytezën sotme Bad Herrenalb në rajonin Württemberg, Gjermania jugore. Nga pjesa veriore e Pyllit të Zi rrjedh lumi po me emrin ALB drejt veriut duke kaluar nëpër qytetet Karlsruhe, Ettlingen dhe Bad Herrenalb. Qyteza është ndalesë në rrjetin hekurudhor Albtalbahn (Hekurudha e Luginës Alb) në Gjermaninë jugore.

ALBALONGA, një rrush dhe venë e bardhë prodhuar në Rheinhessen, Rhineland-Palatinate, jugperëndimi i Gjermanisë.

ALBANA ose ALBE, ALBEN, ALBIG, ALBUELIN, ALBUELIS, ELBLING, lloj rrushi i bardhë i përdorur për shumë vena të ndryshme prodhuar në Gjermani dhe Luksemburg. Përdorimi i njihet që nga perandoria romake.

ALB-DONAU-KREIS, domethënë Qarku Alb-Danub, është pjesë e shtetit Baden-Württemberg në jugun e Gjermanisë.

ALBA MONS, emri i hershëm i vargmaleve mbi lumin Danub përgjatë tij deri kur në të derdhet lumi Lech (Lezh/Lesh), në rajonin Württemberg, Gjermania jugore.

ALBSTADT, domethënë Qyteti Alb, është qytet në Qarkun Zollernalbkreis, shteti Baden-Württemberg në jugun e Gjermanisë.

GROSSER ARBER, domethënë Arbëri i Madh, është mali më i lartë në vargmalet pyjore që shtrihen në Bavarinë e Poshtme dhe Bohemi të Çekisë. Në Qarkun CHAM të Bavarisë së Poshtme këtë mal e quajnë “mbret të pyjeve të Bavarisë”. Tokat malore të tij shkruhen ARBERLAND. Kuptimi i fjalës Arber nuk shpjegohet aty; veç në Shqip. Parë nga shumë lart mbi Tokë, Grosser Arber është pjesë e unazës malore që përbën kufijtë e Çekisë, Pjesë e kësaj unaze, në anën ku preken Çekia, Polonia, Sllovakia e Ukraina ndodhen vargmalet Beskydy (çek.) ose Beskidy (pol.). Kuptimi i emrit nuk shpjegohet andej; veç Shqip: Bjeshk.

SCHWÄBISCHE ALB ose Swabian Jura është një varg malesh poshtë Shtutgartit që shtrihet nga jugperëndimi (nga Pylli i Zi) në verilindje në shtetin Baden-Württemberg, jugperëndimi i Gjermanisë. Buza veriperëndimore është një pjerrje e thellë e mbuluar me pyje e quajtur Albtrauf ose Albanstieg.

ALBIANUM, emri romak për qytetin e sotëm Kufstein në shtetin Tyrol, Austria perëndimore.

ALBIPOLIS, emri i hershëm për qytetin e sotëm Vrchlabí (çek.) ose Hohenelbe (gjerm.), rajoni Trutnov, veriu i Çekisë.

ALBA-LA-ROMAINE, emri i tanishëm i një fshati në Qarkun Ardèche në jugun e Francës. Nën perandorinë romakë emri ishte Alba Augusta Helviorum ose Alba Helviorum, domethënë Alba e Helvitëve të cilët e kishin kryeqendër të vetën. Emri deri në vitin 1986 ishte ALBA.

ALBA SELUSIANA, emri romak për qytetin Weissenburg, në Qarkun Bas Rhin, Alsasë, verilindja e Francës.

ALBA TERRA është emri i mëparshëm i fshatit të sotëm Aubeterre në Qarkun Aube, verilindja e Francës.

ALBAN dhe ALBINE, fshatra në Qarkun Tarn në jugun e Francës.

ALBANAIS, rajon në Alpet perëndimore që rrethon liqenet Lac d’Annecy dhe Lac du Bourget, i cili përmbahet në Qarqet Savoie dhe Haute-Savoie në Francën lindore. Në kohën romake rajoni quhej ALBINUM, popullsia ALBII ose ALBANI. Në dokumentet mbretërore në latinisht të vitive 867 e 879, përcaktohen qartë bashkësitë fshatare Albani në Ariacum/Ariaco (sot, Héry-sur-Alby), Belmontem (sot, Balmont), Virilgum/Verilico (sot, Vergloz), Caldatis (sot, Chaux), Tudesio (sot, Thusy). Sot, janë 50 fshatra Albanais të shpërndarë në Kantonet Rumilly, Alby-sur-Chéran, Albens, Seynod dhe Grésy-sur-Aix.

ALBAS, fshat në Qarkun Lot në jugperëndim të Francës..

ALBAS ose ALBÀS, fshat në Qarkun Aude në jug të Francës. Banorët thirren Albassiens ose Albassiennes. Minerali i hekurit njihet i nxjerrë aty që nga shekulli IV p.e.s. Romakët i vunë emrin ALBARES.

ALBÉ ose Erlenbach (germ.) është një fshat në Qarkun Bas Rhin, Alsasë, verilindja e Francës.

ALBEMARLE ose ALBA MALA emri i mëparshëm i fshatit të sotëm Aumale në Qarkun Seine-Maritime, Normandi, veriperëndimi i Francës.

ALBI, qytet në Qarkun Tarn në jugun e Francës. Gjetjet arkeologjike datojnë aty 3000 p.e.s. Pas pushtimit romak në vitin 51 p.e.s. qyteti u quajt Civitas Albigensium dhe Qarku i Albinëve (Albigeois, Albigensians) mori emrin Albiga. Në shekullin XII, qyteti i Albit u bë qendra e sektit të krishterë të Katharëve. Ngase u damkosën si kundërbesues nga kisha katolike, papa Inocenti III dhe mbreti francez filluan një kryqëzatë 20-vjeçare kundër tyre në vitin 1208. Pas masakrave, shfarosjeve, shkatërrimeve të kështjellave në jugun e Francës dhe djegieve të librave të tyre, i fundmi i Katharëve u dënua në vitin 1321.

ALBICI, Albiques, Albieis, Albienses, një popullatë para-romake me kryetar të quajtur Albiorix  e cila shtrihej në pjesën e mesme dhe të poshtme të lumit Durance, që më pas derdhet në lumin Rhône, në juglindje të Francës.

ALBIÈS, fshat në Qarkun Ariège në jugperëndim të Francës, në vargmalet Pirene, afër Andorrës. Banorët thirren Albiésois ose Albiésoises.

ALBIMONTIUM (sot, Blâmont) dhe CHAZELLES-SUR-ALBE, fshatra në Qarkun Meurthe-et-Moselle, verilindja e Francës.

ALBIN ose AUBIN BLANC, lloj rrushi e vene e bardhë prodhuar përgjatë luginës së lumit Moselle më Francën lindore.

ALBIS (shekulli VII) ose ALBA (viti 877) janë emrat latinë për lumin e tanishëm Aube në Qarkun Aube, verilindje të Francës. Ai është një nga degët furnizuese kryesore të lumit Seine që kalon përmes Parisit. Nisur nga ky emër, shkencëtari francez Alcide d’Orbigny emëroi ALBIAN moshën dhe shtresat gjeologjike 113.0 – 100.5 milion vjet të vjetra.

ALBUCIUM ose Albucum ose Albuciensis (dokument i vitit 936) dhe Albuconis (dokument i vitit 1070), është emri i fshatit Aubusson në Qarkun Creuse në qendër të Francës.

RUISSEAU D’ALBAGNE, prrua që buron nga Alpet në Francën lindore e rrjedh drejt jugut dhe derdhet pranë fshatit Aumessas në lumin Le Bavezon.

SAINT-ALBAN, fshat në Qarkun Ain, Franca lindore.

SAINT-ALBAN-AURIOLLES, SAINT-ALBAN-D’AY, SAINT-ALBAN-EN-MONTAGNE, SAINT-ALBAN-SOUS-SAMPZON, fshatra në Qarkun Ardèche, Franca juglindore.

SAINT-ALBAN, fshat në Qarkun Côtes-d’Armor, Franca veriperëndimore.

SAINT-ALBAN, fshat në Qarkun Haute-Garonne, Franca jugperëndimore.

SAINT-ALBAN-DE-ROCHE dhe SAINT-ALBAN-DU-RHÔNE, fshatra në Qarkun Isère, Franca juglindore.

SAINT-ALBAN-LES-EAUX, fshat në Qarkun Loire, Franca qendrore.

SAINT-ALBAN-SUR-LIMAGNOLE, fshat në Qarkun Lozère, Franca jugore.

SAINT-ALBAN-DE-MONTBEL, SAINT-ALBAN-DES-HURTIÈRES, SAINT-ALBAN-DES-VILLARDS, SAINT-ALBAN-LEYSSE, fshatra në Qarkun Savoie, Franca juglindore.

ARBANE ose ARBANNE, ALBANE, ARBENNE, ARBONE, lloj rrushi i bardhë i përdorur për vena të ndryshme i mbetur me pakicë tani në rajonin Aube, verilindje e Francës.

ARBANATS, fshat në Qarkun Gironde, Franca jugperëndimore.

ARBENT, qytezë në Qarkun Ain, rajoni Auvergne-Rhône-Alpes, Franca lindore. Banorët quhen ARBANAIS ose ARBANAISES.

ARBOIS, rrushi i bardhë i përdorur për vena të ndryshme prodhuar në rajonin Loire, Franca qendrore.

AUBAGNE, më herët Aubignium ose Albiniacum (lat.), është emri në të folurën vendore Occitan të qytetit afër bregut Mesdhetar në Qarkun Bouches-du-Rhône në jug të Francës. Banorët quhen Aubagnais ose Aubagnaises. Ngjitur me Qarkun Bouches-du-Rhône janë qarqet Alpes-Maritimes, Gard dhe Var ku në secilin ndodhen fshatrat me emrin VALBONNE.

AUBENAS ose ALBENATE (lat.), qytezë malore mbi tokë gëlqerore të bardhë në Qarkun Ardèche, i cili është ngjitur me Qarkun Gard, në jugun e Francës.

AUBENAS-LES-ALPES, fshat malor mbi tokë gëlqerore të bardhë në Qarkun Alpes-de-Haute-Provence, i cili është ngjitur me qarqet Alpes-Maritimes dhe Var, në jug të Francës. Banorët quhen Albascecois ose Albascecoises. Emri ndeshet si ALBENASSIO në një tekst të shekullit XI.

ALBINEN, fshat në rajonin Leuk të kantonit Valais në jug të Zvicrës. Ndeshet së pari me emrin ALBIGNUN në vitin 1224, më pas si ALBINNON ose ARBIGNON (fr.).

ALBIS, një varg kodrash me shtrirje 19 km jug-veri nga fshati Sihlbrugg në Waldegg në Kantonin Zürich, verilindja e Zvicrës.

ALBULA, një rajon në Kantonin Graubünden në lindje të Zvicrës. Në rrethinat e fshatit Bergün rrjedh lumi Albula dhe vetë fshati ndodhet në luginën malore Albula.

L’ARBAREY, fshat në bashkinë Saxon, Qarku Martigny, Kantoni Valais, në Zvicrën jugore.

ARBAZ, fshat në Qarkun Sion të Kantonit Valais në Zvicrën jug. Në vitin 1185 përmendet si ALBA dhe në vitin 1338 si ARBA.

ARBON, qytet në buzë të liqenit Konstancë në kantonin Thurgau në verilindje të Zvicrës.

AEDES ALBA (lat.), domethënë Shtëpia e Bardhë, ishte Selia e Senatit në një shesh të quajtur ALBANA në qytetin romak Capua, që edhe sot ndodhet në Provincia di Caserta, 25 km në veri të Napolit, jugperëndimi i Italisë.

ALBA, qytezë e vogël në Provincia di Parma, rajoni Emilia-Romagna, Italia e veriut.

ALBA (Alba Pompeia, lat.), qytet në rajonin Piemonte, Provincia di Cuneo, 30 km në jugperëndim të qytetit Asti, veriperëndimi i Italisë. Në të folurën vendore Lenga Piemonteisa qyteti thirret ARBA. Këtu rritet rrushi ARNEIS i cili përdoret për prodhim venash të ndryshme.

ALBA DE CALABRIA, vera të bardha prodhuar në Kalabri, Italia e jugut.

ALBA FUCENS ishte një qytezë e lashtë rrënojat e së cilës janë rrëzë malit Velino në Qarkun MASSA D’ALBE, Provincia dell’Aquila, Italia qendrore. Ndodhet 20 km larg nga burimi i lumit LIRI i cili derdhet në detin Tyren.

ALBA LUCENTI ose ALBE LUCENT, ALBALUCE, ERBALUCE, lloj rrushi i bardhë përdorur për vena të ndryshme prodhuar në rajonin Piemonte, Italia veriperëndimore.

ALBA LONGA, qyteti më i hershëm në ALBANUM (Latium), në kodrat e larta COLLI ALBANI, në bregun lindor të liqenit LAGO DI ALBANO, 19 km në juglindje të Romës. Gjetjet arkeologjike datojnë të paktën të shekullit X p.e.s. Banorët në Latium quheshin ALBANI. Disa nga familjet mbretëruese në Romën e lashtë, si p.sh. Gega-ni, Curri-ati, Juli/Luli (nga rrodhi Gaius Julius Caesar), Tullia (nga rrodhi Marcus Tullius Cicero, Cicëroni) kishin origjinë Albani dhe mburreshin për të. Alba Longa është vendlindja e legjendarëve Romulus dhe Remus që themeluan Romën në shekullin VIII p.e.s. Ata ishin nga të fundmit e linjës 400-vjeçare të mbretërve (Reges Albani, lat.) në rajonin Latium. Pas rrafshimit të qytetit Alba Longa prej Romës në mes-shekullin VII p.e.s., popullsia e qytetit u zhvendos në Romë.

ALBANA, lloj rrushi i bardhë i shumë venave me mbiemra të ndryshëm prodhuar që nga shekulli XIII në Italinë verilindore, më së shumti në rajonin Emilia-Romagna.

ALBANA, fshat i vogël në Frazioni di Prepotto, Provincia di Udine, Italia verilindore. Ai ndodhet pranë një kështjelle dhe në buzë të kufinit me Slloveninë. Vendasit flasin të folurën vendore të Friulit. Ekipi i faqes www.preshevajone.com që ka shkuar atje ka dalluar fjalë të njëjta: cestjela – kështjella, piron – pirun, carroca – karroca, ajer – ajri, njata – nata, di – dita, capjela – kapela, flumi – lumi, mjeli – mjalti, etj.

ALBANELLA, një rrush dhe venë e bardhë e prodhuar në rajonet Pesaro dhe Marche, Italia lindore.

ALBANELLO BIANCO, një rrush dhe venë e bardhë e prodhuar në Siçili.

ALBANA NERA, venë e errët prodhuar në rajonin Emilia-Romagna, Italia e veriut. Ajo dihet e prodhuar në vitin 1600 dhe në fillim të shekullit XX kishte emrin ALBANINA.

ALBANO, një lum që buron në Alpe, rrjedh në Provincia di Como dhe derdhet pranë fshatit Dongo në liqenin Lago di Como (Larius Lacus, lat.).

ALBANO ose ALBANA SECCO, Trebbiano, Ugni Blanc, lloj rrushi dhe vere e bardhë prodhuar në Itali e vende të tjera. Ugni Blanc është rrushi më i mbjellur në botë.

ALBANO LAZIALE (Albanum, lat.), qytet në bregun jug-perëndimor të liqenit Lago di Albano, 25 km nga Roma. Sipas të folurës Romanesco, gjuhës vendore të Romës e ngjashme me atë Etruske-Toske, Albano Laziale thirret ARBANO. Një fortesë e ngritur aty me urdhërin e perandorit romak Septimius Severus në vitin 197 e.s. për legjionin Legio II Parthica u quajt CASTRA ALBANA. Prandaj ay legjion njihej edhe me emrin Legio Albana dhe legjionarët e tij si Albani. Ay legjion shërbeu deri në fillim të shekullit V e.s. Rrënojat e fortesës janë akoma në Albano Laziale. Aty ndodhet peshkopata DIOCESI DI ALBANO (Albanensis, lat.) e themeluar në vitin 1125 nga kardinali frëng Matthieu d’Albano.

ALBANO DI LUCANIA, qytet malor dhe bashki në Provincia di Potenza, rajoni i Bazilikatës, jugu i Italisë. Në të folurën vendore Lucano ky qytet thirret ALBANË. Këtu ka gurë shumë të mëdhenj të punuar në forma të qëllimshme.

ALBANO SANT’ALESSANDRO, qytezë në Provincia di Bergamo, rajoni i Lombardisë, Italia veriore.

ALBANO VERCELLESE, një qytezë në Provincia di Vercelli, rajoni Piemonte, në veri-perëndim të Italisë. Ndonëse emër romak, ai ndeshet në dokumente që nga shekulli X.

ALBANUS, një mbiemër zëvendësues për fjalën Romanus i përdorur në vjershat romake.

ALBARANZEULI BIANCO, lloj rrushi dhe vene prodhuar në Sardenjë.

ALBAROLA, lloj rrushi i bardhë për vena të ndryshme prodhuar në Italinë veriperëndimore.

ALBAROSSA, një verë e kuqe e prodhuar në rajonin Veneto, verilindje e Italisë, dhe në Kalabri, jugu i Italisë.

ALBAVILLA, fshat në Provincia di Como, Italia veriore.

ALBENGA është qytet në Gjirin e Gjenovës, Provincia di Savona, Italia e veriut. Në të folurën e Ligurias qyteti thirret ARBENGA. Qyteti quhej Albium Ingaunum deri para pushtimit prej romakëve në vitin 181 p.e.s, më pas Albingaunum, dhe nën perandorinë romake u quajt Albinauno. Emri kaloi në Albingano në vitin 1000 dhe Albenga në shekullin XIV.

ALBEGNA (lexohet Albenja), lum në Provincia di Grosseto, Toskana e jugut, bregu perëndimor italian i sipërm. Në E-TRU-RIAN e lashtë emri i lumit ishte ALBINIA dhe këtë emër ka ruajtur qyteza në derdhjen e lumit Albegna në detin Tyren.

ALBEROBELLO, qytet i vogël në Provincia di Bari, rajoni i Pulias, Italia juglindore. Qyteti njihet për ndërtesat Trulli me forma të veçanta.

ALBERONA ose Areveròne në të folurën puljeze, fshat kodrinor në Provincia di Foggia, Italia juglindore.

ALBES ose ALBEINS, fshat në Provincia Autonoma di Bolzano, Tiroli i Jugut, Italia e veriut.

ALBESE BIANCO, ALBINA/ALVINO VERDE, VERDECA, lloj rrushi i bardhë për shumë lloj venash prodhuar kryesisht në Italinë qendrore dhe jugore.

ALBI ose IÀRBI (e folura kalabreze), një qytezë në Provincia di Catanzaro, Kalabria, Italia jugore.

ALBIA, sipas dijetarit të lashtësisë Strabonit 64 p.e.s. – 24 e.s., ay ishte emri i mëparshëm i Alpeve në Europën qendrore.

ALBIANO, qytezë në Provincia di Trentino, Italia e veriut.

ALBIANO, fshatra njëri afër qytezës Anghiari, Provincia di Arezzo, Italia qendrore. Qyteti Arezzo në periudhën etruske deri në shekullin I p.e.s. quhej Aritim dhe pastaj nën romakët u quajt Arretium.

ALBIANO, fshatra afër qytezave Minucciano e Barga, dhe SANTA MARIA ALBIANO, fshat afër qytetit Camaiore, Provincia di Lucca, Toskanë, Italia qendrore.

ALBIANO D’IVREA ose ALBIAN në të folurën piemontese, fshat në rajonin Piemonte, 45 km larg Torinos.

ALBIANO DI MAGRA, fshat në Provincia di Massa-Carrara, dhe ALBIANO, fshat në bashkinë Montemurlo, Provincia di Prato, Toskanë, Italia perëndimore.

ALBIATE, një qytezë në Provincia di Monza-Brianza, 25 km më në veri se Milano, Italia e veriut. Në të folurën vendore Brianzöö qyteza thirret AElbiàa.

ALBINO, qytezë në Provincia di Bergamo, rajoni Lombardia (Lumbardhia), Italia veriore. Në të folurën vendore të Bergamos thirret Albi.

ALBIUM (ALBION) INTEMELIUM ishte qyteza e lashtë që sot quhet Ventimiglia, Provincia di Imperia, Liguria, ku bashkohet bregu verior italian me atë francez.

ALBONA ose ALBUNEA, emri i hershëm i lumit të sotëm Agogna që rrjedh drejt jugut në rajonet Piemonte e Lombardi dhe derdhet në lumin Po, veriu i Italisë.

ALBULA ishte emri i hershëm i lumit Tiber që sot kalon nëpër Romë, Itali. Vjershëtari romak Publius Vergilius Maro, 70 – 19 p.e.s., përmend parashikuesin Albula në vjershën e tij me legjendën e trojanit Enea.

ALBULA, emri romak i lumit të sotëm Esina, Provincia di Ancona, Italia lindore.

ALBULAE AQUAE, vend me burime ujore vullkanike sulfurore të ngrohta 24 km në lindje të Romës, Itali, përdorur që nga lashtësia.

FAVORITA DI ALBA ose Vermentino, Rolle, lloj rrushi dhe vere e bardhë prodhuar në rajonet Liguria e Sardenja jugore në Itali dhe ishullin Korsika të Francës.

GERANIUM ALBANUM, një nga 420 llojet e luleve të gjinisë Geranium.

LAGO ALBANO ose ALBANUS LACUS (lat.), liqeni në kodrat e larta Monti Albani. Në bregun veriperëndimor është qyteza Castel Gandolfo ku ndodhet Pallati Veror Papnor. Në Muzeun e Vatikanit ka, p.sh., një urnë etruske të shekullit IX p.e.s. e gjetur në qytezën Castel Gandolfo dhe vendet e tjera ku shtrihej E-TRU-RIA para-romake. Nga fundi i shekullit IV p.e.s. u ndërtua në anën perëndimore një tunel 1800 m i gjatë që largonte ujërat e tepërta të liqenit, të cilat pasi arrinin rrymën ujore Rivus Albanus (sot, La Marana delle Pietrare) dhe përdoreshin për ujitje tokash derdheshin në lumin Tiber. Që nga Lojërat Olimpike Verore të vitit 1960 aty, mënyra e shënjimit me tapa të lidhura me litar të shtegut të vozitjes në garat me varka njihet me emrin e liqenit Albano Buoy System (ang.).

MONTI ALBANI (Albanus Mons, lat.) ose COLLI ALBANI, rajon malor vullkanik në pjesën e poshtme të Apenineve, në juglindje të Romës, Itali. ALBANUM quhej vila perandorake romake aty. MONS ALBANUS (lat.) ose tani Monte Cavo ose MONTE ALBANO është mali i dytë më i lartë aty. ALBAN quhej rrushi dhe vena e famshme romake që prodhohej në ato kodra. Në Romën e lashtë, ai ka qenë një mal i shenjtë për Konsujt romakë dhe ku kryhej festim 4-ditor në pranverë. (Ngjashmëri me Ditën Arbërore të Verës që vazhdon të festohet nga  shqiptarët.)

MONTALBANO, qytezë në Provincia di Ferrara, veriperëndimi i Italisë.

MONTALBANO, një varg kodrash ku ndodhen fshatra brenda kalave me histori të vjetër, Villa Medici, varre Etruske, me sipërfaqe 16’000 ha, që shtrihet përgjatë Firences, Pistoias e Pratos, rajoni i Toskanës, Italia qendrore.

MONTALBANO, fshat në Provincia di Brindisi. Italia jugore. Në të ndodhen ngrehina me gurë shumë të mëdhenj të përdorur nga gjigandët 7000 – 4000 p.e.s. dhe që në anglisht thirren Dolmen. Ata i ngjanë Gurit me Qiell në fshatin Vranisht të Valonës, Shqipëri.

MONTALBANO ELICONA ose MUNTARBANU (sicil.), fshat në Provincia di Messina, në veri të vullkanit Etna, Siçilia lindore, Itali. Aty në rrafshnaltën Argimusco ka gurë shumë të mëdhenj të ngulur në tokë që kanë forma të punuara me qëllim.

MONTALBANO JONICO ose MUNDALBÀNË, në të folurën vendore, është një fshat në Provincia di Matera, rajoni i Bazilikatës në Italinë e jugut.

ARBORIO, një fshat në Provincia di Vercelli, rajoni Piemonte, Italia veriore.

ALBA ose Tezerus, emri latin i lumit Ter në Katalonia, verilindje e Spanjës.

ALBA ose ALBA DEL CAMPO dhe MONTALBÁN, fshatra në Provincia de Teruel, rajoni Aragon, perëndimi i Spanjës.

ALBA QUERCUS (Lisi i Bardhë), emri në latinisht për qytetin e sotëm Alburquerque, Provincia de Badajoz, perëndimi i Spanjës. Nga këtu është origjina e emrit të qytetit Albuquerque, New Mexico, ShBA.

ALBA DE TORMES, qytezë në provincën Salamanca në Spanjën perëndimore. Në vitin 1429, nga këtu mori titullin një nga familjet më të rëndësishme princore Casa de Alba de Tormes. Në vitin 1472, mbreti Henri IV i Kastiljes e ngriti titullin Kont të fisnikut García Álvarez (Álbarez) de Toledo në Duque de Alba de Tormes. Më pas, ajo dinasti do krijonte gjurmë të mëdha në historinë europiane.

ALBAIDA, lum dhe qytet në Provincia de Valencia, jugu i Spanjës.

ALBAINA, fshat në Qarkun Treviño, Provincia de Burgos, rajoni Castile and León, Spanja veriore.

ALBAN, ALBAR, ALBILLA, ALBILLO DE LUCENA ose PALOMINO FINO është një rrush i bardhë dhe venë prodhuar në Spanjë, Portugali dhe Afrika e Jugut.

ALBÁN, fshat në Provincia de Lugo, rajoni Galicia, Spanja veriperëndimore.

ALBANA ose TEMPRANILLO BLANCO, lloj rrushi dhe vene e bardhë prodhuar në rajonin La Rioja, Spanja veriore.

ALBANILLA, një fshat në Qarkun Comarca Oriental, rajoni Murcia, juglindje e Spanjës.

ALBANYÀ ose ALBAÑÁ dhe ALBONS, fshatra në Provincia de Girona, rajoni Katalonia, në këndin verilindor të Spanjës.

ALBARELLO ose ALVARELHÃO, një rrush e venë e prodhuar në Portugalinë veriore dhe Galicia, veriperëndimi i Spanjës.

ALBARICINUM, emri latin për qytezën e tanishme Albarracin, Provincia de Teruel, rajoni Aragon, perëndimi i Spanjës.

ALBARIÑO ose ALVARINHO, një lloj rrushi i bardhë që përdoret për prodhim verash në Galicia, veriperëndimi i Spanjës dhe Portugalisë.

ALBILLO, një rrush i bardhë përdorur për shumë vena me mbiemra të tjerë prodhuar në Galicia, Ribera del Duero, Madrid e Ávila të Spanjës.

ALBUS PORTUS, emri romak për portin e sotëm Algeciras, Provincia de Cádiz, Gjini i Gjilbratarit, Spanjë

MONTALBANEJO, qytezë në Provincia de Cuenca, Spanja qendrore.

MONTALBÁN DE CÓRDOBA, qytet në Provincia de Córdoba, në rajonin Andalusia, Spanja jugore.

ARBANCÓN, fshat në Provincia de Guadalajara, rajoni Castilla–La Mancha, Spanja qendrore.

L’ARBOÇ, ARBOLÍ, fshatra në Provincia de Tarragona, rajoni Katalonia, verilindje e Spanjës.

ALBA ose Helave emri latin për qytetin Elvas në Qarkun Portalegre, Alentejo, perëndimi i Portugalisë.

ALBI CASTRUM ose Castro Bracum, emri romak për qytetin dhe Qarkun e sotëm Castelo Branco (Kështjella e Bardhë) në Portugalinë qendrore.

ALBANIUM ose ALBA REGALIS, emri i hershëm i qytetit Székesfehérvár (Stuhlweissenburg, gjerm.) në Hungarinë qendrore. Ky qytet përafrohet me rajonin e popullatës Albocensii në Hartën IX tek libri Geographia bërë nga dijetari latin Claudius Ptolemaeus në vitin 130 e.s.

ALBA IULIA/LULIA, kryeqytet i Qarkut ALBA në Rumani. Kryeqendër e rajonit historik të Transilvanisë (Trans-Albania = Përtej Albanias) që rrethohet nga vargmalet e Karpateve, mesi i Rumanisë. Aty ndodhet një fortesë si yll pesë këndor e quajtur Cetatea Alba Carolina (rum.) e ndërtuar në vitin 1738.

ALBI, një fshat në Qarkun Sibiu, Transilvania, Rumania perëndimore.

ALBIŞ, lum i vogël që derdhet nga e djathta në lumin Negru afër fshatit Surcea, Rumani qendrore.

ALBIŞ, fshatra në qarqet Bihor, verilindje e Rumanisë, dhe Covasna, Rumania qendrore.

CRIȘUL ALB (rum.), emri i një lumi të gjatë në rajonin Transilvania, perëndimi i Rumanisë, i cili buron në malet Apuseni dhe derdhet në Danub (I Shtrimi). Një lum i vogël që e shton atë nga e djathta quhet Artan.

FETEASCĂ ALBĂ dhe BĂBEASCĂ ALBĂ, lloje rrushi të bardhë përdorur për vena të ndryshme prodhuar në Rumani e Moldavi.

MAJARCĂ ALBĂ, lloj rrushi i bardhë përdorur për vena të ndryshme prodhuar në Banat (sot, Vojvodina) e Rumani.

ARBĂNAȘI ose ALBANASI, fshat në Qarkun Buzău, Rumania lindore; është vend ku nxirret naftë.

ALBA MARITIMA ose ALBA MARIS,  emri i ndeshur në shekullin X për qytetin bregdetar të sotëm Biograd, Qarku i Zadarit, Kroaci.

ALBONA ose Alvona, Alvum, është emri i hershëm për qytetin e sotëm Albona (ita.) ose Labin (kro.) në gadishullin Istria, Kroaci.

ARBANASI, tani rrethinë e qytetit bregdetar Zhuri ose Zara (ita.) ose Zadar (kroa.), Kroaci.

ARBANASI, fshat në bashkinë Gravova, Qarku Istria, Kroacia veriore.

ARBANIJA, fshat në ishullin Çiovo (Bua, ita.) në detin Adriatik, në Qarkun Split-Dalmacia, Kroaci.

ARBANASHKA, fshat në bashkinë Rudo, Bosnje-Hercegovina jugore.

ARBANASI, fshat në bashkinë Trebinje, Bosnje-Hercegovina lindore.

ARNAUTI, fshat në Qarkun Zenica, Bosnje-Hercegovina qendrore.

ARBANASI, fshat në bashkinë Veliko Tarnovo, Bullgaria qendrore.

ARNAUTITO, fshat në rajonin Stara Zagora, Bullgaria qendrore.

ARBANASHKO, mal në Maqedoninë Veriore, i cili ndodhet 3.5 km larg vendit të quajtur Kokino që daton 3000 p.e.s.

ARNAUTSKA ČUKA, domethënë Maja Arnaute/Arbërore, është një majë mali sipër qytetit Gevgelija në Maqedoninë e Veriut.

ALBA ose Alba Bulgarica ose Alba Graeca, emri i mëparshëm i kryeqytetit të sotëm Beograd (Qyteti i Bardhë) në Servi.

ARBANASHKA, fshat në bashkinë Prokuplje, Serbia jugore.

ARBANASCE, fshat në bashkinë Meroshina, Qarku Nisava, Serbia jugore.

ARVANITIS, fshat afër qytetit Pirg (Pyrgos). në gadishullin Dorik (sot, Peloponezi), Greqi perëndimore.

ARNAUTI BURNU, domethënë Cepi Arnaut/Arbëror, është cepi më perëndimor, më i dukshmi në Qipro.

ARNAVUT, fshat i vogël malor në Qarkun Keşap në Provincën Giresun, Turqia veriore.

UJDHESAT BRITANIKE

ALBA, emri në gjuhën skoceze gaelic për Skocinë ose tërë Britaninë e Madhe, i ndeshur edhe si ALBANY (ang.), ALBANIA (lat.), ALBA ose ALBAN ose ALBAIN (irish), NALBIN (manx celtic), ALBAN (cornish celtic), YR ALBAN (welsh), ALBION (brythonic celtic).

Mbretëria Alba mbuloi vitet 900 – 1286. Mbreti i parë i saj Donald II thirrej në gaelic “ri Alban” (mbret i Albës). Kur po kurorëzohej mbreti skocez Aleksandër III më 13 Korrik 1249, vjershëtari mbretëror thirri me të madhe: Benach De Re Albanne – Bekimet për Mbretin Alban! Në periudhën e viteve 1000-1250, mbretëria skoceze u zmadhua dhe emri kaloi në ALBANIA. Këtë emër e përdorën më pastaj shkruesit e ndryshëm dhe në anglishten e shekujve IX – XV fjala Albania kaloi në ALBANY. Kjo fjalë qe origjina e emërtimeve Albany në ShBA, etj. Lista për breznitë e mbretërve skotë/shotë gjendet tek teksti “Míniugud Senchasa Fher nAlba” i shekullit VII, i shtuar në shekullin XI me dokumentin Genelaig Albanensium. Një tjetër tekst i ngjashëm u shkrojt në shekullin X në gjuhën ire të vjetër për breznitë e mbretërve në hapësirën që mbulonte Skocinë perëndimore dhe Irlandën veriore të sotme.

DUAN ALBANACH ose Kënga e Skotëve/Shotëve është një vjershë e shkrojtur në gjuhën gaelic të shekullit XI. Ajo përmban 27 strofa dhe këndohej në oborret mbretërore duke rrëfyer sesi Albanus i dha emrin  Alba asaj toke. Ndërsa shkruesi Geoffrey of Monmouth (1095-1155) ka rrëfyer për legjendën e Brutit, pasardhësit të Eneas të Trojës, i cili pati tre djem të quajtur Albanactus (Albannach, gae.) i cili sundonte në ALBANIA (Skocia e sotme), Camber që sundonte në Cymru (Uelsi i sotëm) dhe Locrinus që sundonte në Loegria (Anglia e sotme)..

DUKE OF ALBANY (Dukë Albanie) ishte një titull i vënë djemve trashëgimtarë në familjet mbretërore skoceze dhe britanike, veçanërisht në dinastitë Stuart/Stewart dhe Hanover, në vitet 1389 – 1919. Lordi George G. Byron në vjershën e tij “Shtegtimi i Çajd Harolldit” (Childe Harold’s Pilgrimage, 1812) ka përdorur emërtimin ALBYN (….The war-note of Lochiel, which Albyn’s hills….).

Lumi që kalon në Glasgou të Skocisë quhet CLYDE (Klajdi), emër ilir që është në përdorim edhe në ditët e sotme. BBC Alba Tv është një dritare e dyanshme që përdor gjuhën skoceze Gaelic. Kuvendi skocez quhet “Pàrlamaid na h-Alba”. Tabela e mirëseardhjes në rrugën e madhe A7 para hyrjes në Skoci shkruan: Welcome to Scotland (ang.) – Fàilte gu Alba (gaelic). Që nga Marsi 2021, një lëvizje e re hyri në skenën politike skoceze me emrin Alba Party (ang.).

ALBION, emri për tan Britaninë e Madhe i ndeshur që në shkrimet për periudhën para erës sonë. Sot përdoret pak dhe ndeshet më shumë në vjersha. New Albion (Albioni i Ri) ose Albionoria (Albioni i Veriut) u parashtrua si emër për Konfederatën Kanadeze që po themelohej nga bashkimi i kolonive Canada, Nova Scotia dhe New Brunswick në vitin 1867. Admirali britanik Arthur Phillip, i cili qe edhe qeveritari i parë i tokëzënies në Australi, fillimisht i vuri emrin New Albion (Albioni i Ri) Gjirit Sidney atje. Pirati i punësuar Sir Francis Drake e quajti New Albion tokën e Kalifornisë së sotme kur zbarkoi atje në vitin 1579.

Studiuesit jo-shqiptarë e kanë ndeshur këtë fjalë Albion ose në rasën dhanore Albionis (lat.), Albiyon (pre-celtic), Albu ose në rasën dhanore Albann (old irish), Albio (gaulish, galatian) dhe kanë dalluar se ajo lidhet me fjalën “i bardhë” por nuk arrijnë të shpjegojnë më tej. Dokumenti Massaliote Periplus i shekullit VI p.e.s., disa të tjerë të shekullit III p.e.s. dhe libri Geographia e Ptolemeut në shekullin II e.s. përmbajnë fjalët Albionon ose Albion (Britania e sotme) dhe Lerne (Irlanda e sotme). Në vitin 930, mbreti anglez Ethelstan përdorte titullin “Rex et primicerius totius Albionis regni” (Mbret dhe Kryetar për tan Mbretërinë Albion). Në vitin 970, nipi i tij mbret Edgar Paqësori përdorte titullin “Totius Albionis imperator augustus” (Perandori i Parë i gjithë Albionit).

Një legjendë (përrallë e ndërtuar me ca nga tullat të vërteta) e botuar në shekullin XII në rrëfenjën “Historia Regum Britanniae” (Historia e Mbretërve të Britanisë) nga Geoffrey of Monmouth tregon se luftëtari Brutus bashkë me trojanët e tij arriti në Albion, ku jetonin gjigandë. Pasi Bruti e mundi gjigandin Goëmagot/Gogmagot (Gjëmadhin/Gegmadhin), dhe nisur nga emri i vetes ai e quajti atë vend Britani dhe ardhacakët e tij Britonë. Në një rrëfenjë tjetër, Geoffrey of Monmouth tregon për udhëheqësin nga Uellsi Conan Meriadoc, Prince d’Albanie, i cili themeloi në shekullin IV mbretërinë Bretagne/Britanny, që sot është gadishull në Francën perëndimore.

Edhe një legjendë tjetër e ëndërruar dhe përcjellur në formë vjershe (që të pëlqehet kur recitohet) u shkruajt në shekullin XIV nën emrin Rrëfenja e Albinës. Sipas saj, në vitin 3970 të krijimit të botës, një mbret i Greqisë (për të qeshur, sepse Greqia u formua vetëm në vitin 1830) u martua me 30 vajzat e tij. Përralla e neveritshme vazhdon me vajzat më të reja që zbuluan se vajzat më të vjetra donin të vrisnin babain-burrë të tyre që të mbretëronin vetëm ato. Pastaj vajzat më të vjetra u larguan me nxitim me anije dhe arritën në Britaninë e sotme dhe më moshatarja e quajtur Albina/Albine/Albyne i vuri emrin e saj tokës ku zbritën. Aty ato u martuan me djajtë dhe lindën gjigandë kurse  Bruti arriti aty 260 vjet pas Albinës.

ALBANS, qytet i madh 32 km në veriperëndim larg Londrës, Angli. Qyteti ka emrin në kujtim të dëshmorit të krishterë të parë me emrin Alban (Albanus, lat.) pikërisht në të njëjtin vend; ngjarje e ndodhur në fillim të shekulli IV e.s. Shenjtërimi i tij bë në mesin e shekullit V. Kisha, festivale dhe vende të ndryshme i përkushtohen kultit të tij në shumë vende të botës. Në lidhje me këtë, ALBION & ALBANIUS ishte një opera e hartuar nga muzikanti Louis Grabu dhe libruesi John Dryden në vitin 1680, e cila vazhdon e luhet që atëherë.

AMERIKA E VERIUT

ALBAN, një qytet i vogël në Qarkun Portage, Wisconsin, ShBA.

ALBAN VINEYARDS, vreshtat Alban në Qarkun San Luis Obispo, Kaliforni, ShBA.

ALBANIA, vendbanim pranë qytetit Jeanerette, në jug të shtetit Louisiana, ShBA. Shtëpia e madhe aty u ndërtua në vitet 1837-1842 nga Charles Francois Grevemberg, i cili zotëronte përreth 2600 ha me kallam-sheqeri. Tokat vazhdojnë edhe sot të prodhojnë sheqer nga kallami kurse shtëpia u ble në vitin 2005 nga artisti Hunt Slonem.

ALBANO, fshat në Qarkun Orange, shteti Virginia, lindje e ShBA.

ALBANY, një vend pushimi në ishullin New Providence, Bahamas.

ALBANY ose ALBANIA NOVA, kryeqyteti i shtetit Nju Jork në ShBA. Edhe Qarku i tij mban këtë emër. Të lidhur me këtë emër janë, p.sh., University at Albany, Albany Symphony Orchestra, ships USS Albany, Albany Lake, etj.

ALBANY, qytet, qytezë apo fshat edhe në shtetet California, Georgia, Illinois, Indiana, Iowa, Kentucky, Louisiana, Minnesota, Missouri, Nebraska, New Hampshire, Ohio, Oklahoma, Oregon, Pennsylvania, Texas, Vermont, Wisconsin, Wyoming.

ALBEE, fshatra në shtetet California, South Dakota, Michigan, ShBA.

NEW ALBANY, qytet apo qytezë në shtetet Indiana, Kansas, Mississipi, New Jersey, Ohio, Pennsylvania, Wisconsin të ShBA.

ALBANY, rrethinë në veri-perëndim të qytetit Edmonton, Alberta, Kanada.

ALBANY, fshat të provincat Nova Scotia dhe Prince Edward Island, Kanada.

ALBANY RIVER, lum në veriun e lartëm të provincës Ontario, Kanada.

SAINT-ALBAN, qytezë që nga viti 1830 në Province de Québec, lindje e Kanadasë. Emri i plote fillestar ishte Saint-Alban-d’Alton sipas dëshmorit të parë të krishterimit të quajtur Alban në Alton të Anglisë dhe shenjtëruar më vonë në Saint Alban.

AMERIKA QENDRORE DHE JUGORE

 

MONTE ALBÁN, një vendbanim i lashtë me piramida në Qarkun Santa Cruz Xoxocotlán, shteti Oaxaca, në Meksikën jugore. Qyteti u themelua në vitin 500 p.e.s e vazhdoi deri në vitin 750 e.s. Origjina e emrit nuk dihet dhe nuk shpjegohet atje.

ALBANIA, fshat në Qarkun Choluteca, jugu i Hondurasit.

 

ALBÁN, fshat në Qarkun Valle del Cauca, jugperëndimi i Kolumbisë.

ALBÁN, qytezë në Qarkun  Cundinamarca në Kolumbinë qendrore.

ALBANIA, emri i ri që nga viti 2000 për qytezën Calabacito në Qarkun La Guajira, verilindje e Kolumbisë.

ALBANIA, fshat në Qarkun Magdalena, në veri të Kolumbisë.

ALBANIA, fshat i vogël në Qarkun Boyacá, Kolumbia qendrore.

ALBANIA, qyteza në qarqet Santander dhe Tolima në Kolumbinë qendrore.

ALBANIA, një qytezë në Qarkun Caquetá në perëndim të Kolumbisë.

ALBANIA, një qytezë në Qarkun Sucre në veri të Kolumbisë.

CORREGIMIENTO DE ALBANIA, një fshat në Qarkun La Vega Cauca në perëndim të Kolumbisë.

LA ALBANIA, fshat në Qarkun Quindio, në perëndim të Kolumbisë.

SAN JOSÉ DE ALBÁN, qytezë në Qarkun Nariño në perëndim të Kolumbisë.

ALBANA, fshat i vogël në Provincën Santiago, Republika Dominikane qendrore.

ALBANO, fshat në bashkinë Santo Antônio do Leverger në shtetin Mato Grosso, Brazili perëndimor.

AZI + AFRIKË + OQEANIA E JUGUT

ALBAN, një fis në jugun e Kazakistanit.

ALBANA, emri i tanishëm Derbent, qytet në bregun e Detit Kaspik në jug të Republikës së Dagestanit pjesë e Federatës Ruse. Afër, në jug të tij, rridhte lumi ALBANUS i cili tani ka emrin Samur. Deri në shekullin IV e.s. Albana qe kryeqyteti i Albanias Kaukaziane e cila ishte pjesë e Perandorisë I Perse. Dokumentet historike e përmendin që në shekullin VIII p.e.s. Emri persisht Darband hyri në përdorim në fund të shekullit V e.s. Qyteti ndodhet në një rryp toke tre kilometra të gjerë ndërmjet Detit Kaspik dhe Vargmaleve të Kaukazit. Shkruesit romakë e shënonin Albaniae Pylae (Portat Albaniane). Si i tillë ajo ngushticë toke është porta e kalimit veri-jug dhe prandaj ka qenë historikisht nën pushtim nga perandori apo hordhi të ndryshme.

ALBANIA E KAUKAZIT, një mbretëri që nga fund-shekulli II p.e.s. deri në fund-shekullin IV e.s. e cila mbulonte gjysmën lindore të vargmaleve të Kaukazit. Në dokumente Albanët e Kaukazit përmenden së pari në shkrimet për betejën në Arbela (veriu i Irakut të sotëm) në vitin 331 p.e.s. ku u rreshtuan bashkë me persët përballë ushtrisë së Lekës të Madh. Në anën perëndimore kufizohej nga Iberia dhe më tej qe Kolçisi, në jugperëndim nga Armenia dhe në juglindje nga mbretëria Atropatene. Pasqyrimi i sotëm i saj është më së shumti në Azerbajxhan dhe jugu i Dagestanit.

Në vitin 65 p.e.s. Albania dhe tërë rajoni i Kaukazit u pushtua nga ushtria romake e drejtuar nga gjenerali Gnaeus Pompeius Magnus. Mbas dhjetë vitesh, një legjion tjetër romak Legio XII Fulminata vërshoi në ato anë. Veç disa valëve kalimtare të tjera pushtuese, Albania e Kaukazit mbeti nën perandorinë romake deri në mesin e shekullit IV kur u bë pjesë e Perandorisë Sasanide Perse dhe filloi të tretet.

Emërtimet e tjera për këtë rajon janë Aghuank ose Aluank (arm), Arran (pers.), Rani (gjeorgj.) Sipas dokumenteve armene, murgu armen Mesrop Mashtots hartoi Abecenë për armenët dhe 52 shkronjat për gjuhën Udi të albanëve të Kaukazit. Gjuha e tyre nuk ka lidhje me Shqipen. Shkruesit e lashtë, që e vunë atë emër, pohonin se Albania e Kaukazit përmblidhte 26 fise dhe secili kishte të folurën e tij. Në fillim të shekullit IV, kisha armene u shtri përfundimisht në Albanian kaukaziane. Perdja islamike e mbuloi atë në mesin e shekullit VII kur Kalifati Rashidun (Arabia Saudite e stome) pushtoi Perandorinë Sasanide Perse në vitet 633 – 654; dhe Albania e Kaukazit u tret plotësisht.

ALBI ose Aëli, Āblī, Ālbī, Avli, fshat i vogël në Provincën e Azerbaixhanit Lindor, veriperëndimi i Iranit.

MONTALBAN ishte emri në vitet 1871-1982 për Bashkinë e tanishme Rodriguez në Provincën Rizal të Filipineve.

ALBANY, ose Cape Broders, që nga viti 1820 ishte një Qark në lindje të Afrikës së Jugut deri në vitin 1994 kur u riorganizua në Qarkun Cacadu.

ARBANÉ, fshat në lindje të Çadit, Afrikë.

ALBANY, qytet bregdetar në Australinë Perëndimore.

ALBANY CREEK, një rajon në veri-perëndim të qyteti Brisbane të shtetit Queensland, Australi.

ALBANY ISLAND, një ishull në shtetin Queensland, Australi.

ALBANY, një rrethinë veriore e kryeqytetit Auckland në Zelandën e Re.

ALBANS, qytet në veriperëndim të Melburnit, shteti Victoria, dhe fshat në shtetin New South Wales në Australi.

ALBANUS GLACIER, një akullnajë 46 km e gjatë në vargmalet Queen Maud që rrëshqet në drejtim të perëndimit në Antarktikë. Nën-Admirali i famshëm amerikan Richard Evelyn Byrd Jr. e zbuloi atë në vitin 1934 dhe e quajti ashtu për nder të ndihmës që Albanus Phillips, Jr. i dha duke ia plotësuar nevojat e ekspeditave të tij të viteve 1928-1930 dhe 1933-1935 në Antarktidë.

Saimir Lolja

 

 

 

 

35 komente në “Arb, Alb, Alp, Arbi, Albi, Alpi, Arba, Alba, Alban, Albania”

  1. Iliria e bashkuar says:

    Albi-Tarn-France, me nje katedrale dhe orge te madhe. Vend i bukur me njerez te mire. Mbas luftes se 2te boterore, regjimi politik vendosi me force gjuhen frenge si gjuhe te republikes, dhe ne disa raste mesuesit qellonin me vizore ne duar femijet e familjeve vendase qe nuk njihnin ose nuk flisnin frengjisht. Histori qe duhet thelluar ne lidhje me levizjet ilire gjate kohes romake. https://fr.m.wikipedia.org/wiki/Albi

    1. Erdogan says:

      Ndonje “historiane” Arnaute ka egzistuar,egsist angl.
      Se qe ka “patur” qe mendonin (mind angl) “Shqip” por shkruanin (script) Greqisht,po.
      Dhe kjo eshte nje nga 8 Mrekullite (este uno Miracle) e botes te mendosh “shqip” por te shkruash Greqisht,por nuk e kane llogaritur se Greku i ka paguar nga 300 Evro ne dem (damages) te popullit (popola) me te vjeter te “Botes” Arnautet.
      Po Topo-Onomat (Toponimet) e Vorio Epirit (Epirit te Veriut) ne Greqisht kush i ndryshoi dhe perse (perke)?
      Dhe hipokrizia (hipokrite) este qe “pella-zagaret” e Allahut te vetequajturit Arvanosa i thone Kostantinopolis ne Nder te Perandorit Ilyre Megas Kostantinos ne Stamboll ashtu sic i thote Baba i tyre Erdogani.
      I thone Sarande dhe jo Agios Saranda sic i thonin Epirotet e Kastriotit.
      Voskopoje nga Moskopolis.
      Epidhamnos i Ilyreve ne Durrazo!
      Agios Vasilis ne Bregdet ne Shen-Vasi latinisht.
      Buthrotos ne Butrint.
      Tripolis ne Tropoje.
      Karavo-Stasi (stacion varkash italisht) ne Karavasta.
      Ilisus ne Lezhe!
      Emathia vend (land) lindja e Kastriotit ne Mat!
      Bylis ne Ballsh.

      1. Thanas says:

        O “Erdogan” me rrot kari se je nuk behet. ?
        Vazhdo e shkruaj se keshtu do qeshim me lot se sa poshte ka rene propaganda e janulles.

      2. Pompisti says:

        Ajo Karavastaja s vje prej stacjon varkash por pri kar vash,dmth larje kari…shplarje bolesh pra…

      3. KORÇARI says:

        Erdogan vazhdo dhe shkruaj shqip se te ben mire eshte gjuha me e vjeter qe flitet ne ballkan kjo gjuhe eshte folur kjo gjuhe po flitet dhe kjo gjuhe do te flitet sa bota te ekzistoj gjuhen greke te lasht nuk e flet njeri se nuk e kupton njeri

      4. Kolonel Janulla , si i perjetshem ne fronin e larte te " KASH " says:

        O gjarper i kolonel Janulles , si nuk e paske mesuar qe ne ato kohe ne Europe , por edhe me gjere , te gjithe popujt e kontinentit shkruanin vetem ne dy gjuhe ; ne latinisht dhe ne gjuhen qe flisnin qytet shtetet ne Greqine e sotme bregdetare dhe ishullore , kurse si gjuhe te folur , cdo popull kishte gjuhen e vet . Duhet te jesh shume i injorant , (me e pakta ) dhe plehre apo llum i kishes greke qe te derdellisish marrezi te tilla ! ! !

    2. k says:

      Sipas “shkencëtarëve” shqiptarë,çdo vend që ka një emër që ka rrënjën ALB,
      automatikisht i përket “kulturës”shqiptare që ka vetëm 150 vjet që ka gjuhë ?
      Çfarë duhet të thonë Persët,Asiro-babilonezët,Faraonët egjiptjanë,grekët,Perandoria Romake,
      Arabët,Bizantinët,Otomanët,Perandoria Britanike,Ausro-Hungarezët,etj,etj.
      Keni mbetur tek ideja para-historike e “tokës së xanun” o të mjerë.

      1. Son of... says:

        @k
        Rasti jot eshte nje analfabet por qe ka vendosur te shkruaje

        1. k says:

          Zakonisht ,nuk hyj në diskutim me një idiot sepse të çon në terrenin e vet, dhe të mund me eksperiencë.
          Por meqë u ndje era e specit turshi me esenca shpelle,të këshilloj të lahesh ….në lavazh për kamjona me rimorkjo.

  2. Xux says:

    ..muhamet Albi….boxjer.

  3. IB says:

    Shkrim i pergatitur mire ne kohe dhe me shume lexime. Pas euforise dhe pelqimit te pare, cdo gje eshte e diskutueshme ndermjet te vertetes dhe interpretimit.

    1. Marko Bocari says:

      Me falni, por shkrimet e ketij Saimir Loljes jane pa themel dhe ne kufijte e gazmores!

  4. Sunitet nuk behen njerez, lloji i kafshes..... says:

    Turku istorian saimir vec lolo qenka dhe loqe…… allah uakbar.

  5. Veshi says:

    “arb” => alb , eshte fjale rrenje pellazge (shqipe e sterlashte) dhe eshte perdorur si fjale rrenje per troje te banuara apo troje vendesh me ndonje tipar te nje gunge apo kodre. E ka kuptimin edhe kreshte apo kurriz i nje vendbanimi ne lartesira te ndryshme. Ptolemeu fisin e emertuar “Albanoj” e ka quajtur ashtu sich e kane quajtur veten banoret (duke zevendesuar “r” me “l” dhe “n”) “Arbaraj” = Albanaj; si Nikaj, Perkolgjinajt ( drame e Kole Jakoves) – Pra, “oj” = “aj” eshte prapashtese e nje trajte shumesi fisnor qe perdoret edhe sot ne nje pjese te Laberise dhe ne Puke-Dukagjine e me gjere. Ketej e ka origjinen edhe qyteti “Bicaj” , afer Kukesit.

  6. Detari says:

    kafexhiu i lagjes se bathores e ka shkruajtur kete pacavure?

    “I-lir”, Ilir vjen nga Ylli/hyll/ill/ilios/helios dhe jo “i lire”

    na mbyten turk m utat

    1. shqipo says:

      Pisoglendi mou Detaridhis, shqipja dhe helenishtja jane te dyja gjuhe indoevropiane, jane dege me vehte, por kane te dyja te
      njejtin burim te sterlashte! Qe ta kuptosh me thjeshte, nje fjale me e shkurter eshte me e lashte se nje fjale me e gjate, qe do te thote se fjala ill-yll-hyll eshte me lashte se fjala illios-hellios. E kuptove? Fjala YLL-ILL eshte me e shkurter se fjala ILLIOS-HELLIOS. Fjala “illios” eshte zhvillim i mevonshem ne kohe i fjales “ill”. Se qe te dyja kane te njejten rrenje, kjo nuk ka dyshim, jane te dyja nga sanskritishtja (gjuha meme e indoevropisnishtes). Se qe thua ti njehere vjen fjala “det” dhe pastaj fjala “detar” o KATUNAR!
      Sa per ate qe Illyria (Ylliria) ka shume me teper mundesi te vije nga fjala “yll-ill”, kjo eshte e vertete pa dyshim, por qe formimi i emertimit Illiria ndjek rregullat e gjuhes shqipe dhe jo te helenishtes, kjo po ashtu eshte e kuptueshme. Perndryshe ne histori nuk do njihej emri Illiria por emertime te tilla si Illioada apo Illionia.
      Te fala …

  7. E verteta says:

    Ik mor ievg greqie me turqit jeni njesonj race e zeze jeni shqptaret jàne bionda me te bukurit ne ballkan more vesh ezmer grek dhe ezmer turke shkoni q n b

  8. kulla bjeshkeve says:

    Qe kur kam qene ne klase te pare fillore me ka bere pershtypje emeri i shkelqyer dhe madheshtor Arberia dhe populli Arber.Akoma nuk ka te dhena se kush dreqin na quajti shqiptar dhe vendin Shqiperi(me thene te drejten emer me shume bashtingellore dhe i veshtire per tu prononcuar) ,por me siguri patjeter do te kene qene armiqte tane tradicional sllavet(jo greket se ata deri para nje shekulli shumica e tyre folnin arberisht dhe sot ata quhen arv(b)anitas) te cilet duke na quajtur shqiptar(shiftar) kane dashur te tregojne se ky popull eshte i ardhur dhe nuk ka lidhje me Arberine dhe Arberit. Nuk eshte asnjehere vone qe Akademia e Shkencave dhe Historise te marri inisiativen per tja argumentuar dhe parashtruar Parlamentit per nje referendum per te rikthyer kete emer te lasht,te bukur,muzikal,terheqes,kuptimplot,historike dhe do ta shikoni se sa krenar do te na beje.Edhe njehere sot vllezerit tane ne Italine jugut quhen Arber-esh dhe ne Greqi Arb(v)an-itas.

    1. Plehraaaaaaaaa arabe.... says:

      C’lidhje kane muslimon brother’s ne Albanistan me arvanites Greece apo albanesi ne Italia!?
      Hasonet shqipfoles jane turq prandaj dhe nuk pasojne emrin Arbania sot….

      1. Bijte e Janulles, cohuni dhe bjeruni allvanove se graqia jone po kthehet perseri ne ARVANI(TE). Same shume VROME te nxjerrim nga goja, aq me shume QERO( qe rron) ka atdheu yne i leshte GRAQIA. Vrroma qe nxjerim nga goja eshte trashgimnia e vetme qe kemi nga rraca jone e leshte ELENE(E-LENE)

    2. Like says:

      @Kulla
      Ka albanologe qe vertetojne se SHQIP eshte baraz me GJUHE BAZE = GJUHE QE I SHQEP GJUHET E TJERA. SHQIPONJA, SHKABA, etj ishin emblema dhe flamuri i atyre qe flisnin kete gjuhe, dhe cilesoheshin SHQIPTARE. Term sheme me i gjere se Alban.

  9. qen bir qeni son of a b**** says:

    harta nº2 mindblowing! LLOEGYR = perzierje??

  10. Islamizimi eshte kanceri i kombit shqiptar says:

    …prandaj mblidhen ne shesh si mizat ne letren higjenike.

  11. Alban ky emer i lavdishem i njollosur nga qelbesirat islan qe. says:

    …turperojne shkallen e njerezimit.

  12. Erdogan says:

    Ku e degjove termin Arberi zoti me comentin kulla bjeshkeve?
    Ne Xhamite qe flisnin Arabisht (Araberia) per 500 vjet apo ne Kishat Greke Orthodhokse te Vorio Epirit?
    Ishit thjesht Arnaute Genitsere te turqizuar per 500 vjet ku shumica ka patur (pas 90es ndryshuan Kombesi) Kombesi Turke (Emra,Kulture,Veshje Tradite,Ndergjegje).
    Hiqni dore nga Turqia dhe mos beni “Patriotin dhe Ilyret” se i kini duart me Gjak.
    Megjithese eshte teper vone.
    Erdogani di cfare ben me Pashain me emer Angles Eduart (Edi).
    500 vjet ishit te Privilegjuar sic ishin pothuajse Komunistet e Djallit per 45 vjet.
    Keto paguhen nje dite.
    Per fat te keq digjet i njomi nga i thati.

    1. shqipo says:

      Analfabet funksional ErdoKar. E para Yeniceret nuk ishin turq, por 100% nga popujt e krishtere te Perandorise Osmane (natyrisht ne shumice ishin shqiptare kristiane, kjo eshte e njohur, por edhe te krishtere te tjere ballkanike apo aziatike). Tjetra qe ti analfabet dhe injorant klasik nuk e di, eshte se yeniceret nuk kishin te drejte te martoheshin dhe te krijonin familje!!! Pra nuk ka pasardhes te jenicereve, sepse ata nuk lindnin femije (ne shumice i tridhnin). Kuptove o kokrra e injorantit? Te fala sat’eme dhe dhive qe ke ne stan o COBAN!

  13. Genti says:

    Artikulli i gjate dhe qe bie ne folklorizem nacionalist qe kerkon ta “shqiptarizoje” ose ta Albanizoje gjithcka duke na kthyer ne qesharake.
    Termi “Shqiptar” ka lindur nga mesi i viteve1800 dhe per kete arsye nuk njihet nga popullsite me origjine shqiptare (Arvanitas-Arbereshe) te larguara pas pushtimit osman por kjo nuk do te thote se popullsia qe u quajt shqiptare eshte e ardhur si kolone te pushtuesve osmane. Shqiptare u vetquajten gjithe popullsia nga Kosova deri ne Preveze pavarsisht besimit. Biles edhe shqiptaret e konvertuar ne islam me shumice pas viteve 1750 e ketej kane qene popullsi te besimit te krishtere katolik dhe ortodoks dueh nuk kane asnje lidhje me te ardhur nga vendet arabe apo nga Turqia. Fakti qe pas konvertimit shume mbanin dy emra dhe ishin kripomuslimane pasi festonin hapur festat islame dhe fshehtas ato te krishtera eshte domethenes. Nese do i meshojme idese se Shqiptaret nuk jane pasardhes te Arberve atehere duhet aporfe te bejme te njejten dhe me Arbrit dhe mos ti quajme pasardhes te Ilireve. Dhe keshtu nuk fitojme asgje por kepusim rrenjet tona. Ghuha jone e folur Arberishte,Arvanitase apo Shqipe si e njohim ne eshte e njejta por me ndryshimet e kuptueshme ne kohe.Eshte pikerisht gjuha qe na tregon perkatesine etnike e qe na dallon nga popujt e tjere. Ne trojet tona ka patur edhe familje te vendosura nga pushtuesit por edhe ato pak qe kane mbetur jane asimiluar plotesisht dhe dallohen per nga mbiemrat si p.sh Arapi,Turku,Rusi etj.ndersa pakicat kombetare jane te njohura dhe te vendosura ne rajone te caktuara. Ne planin gjuhesor shqiptaret jane te bashkuar. Ndersa problem mbetet ai shpirteror d.m.th ai i besimit, pasi pushtimi osman na percau dhe na krijoi nje plage te re sic ishte islamizimi ne menyre qe te na nenshtronte me lehte e te na perdorte per qllimet e tij te erreta. Kjo situate ju shkoi pas fijes edhe gjithe armiqve te kombit tone qe na pane si delen e zeze qe komandohej si kamzhik e sipas deshires nga Sulltanet e Portes se Larte. Ndoshta ky islamizim eshte i percipte dhe per disa dhjetvjecare balanca do rikthehet serish te besimi i krishtere dhe te vlerat evropiane qe i takojme plotesisht si populli me i lashte ne kete rajon e me gjere.

  14. betixho says:

    Une fillimisht dua te falnderoj sinqerisht zotin Saimir Lolja,i cili duhet te kete bere nje pune te madhe,nje mundim presistent per te-ndoshta shteruar-plotesisht emrat apo vendbanimet,emertimet,me rrenjen alb,alba,,arb,arber etjera pothuajse ne gjithe boten.
    Une tashme per veten time,qe nuk kam arsimim ne fushen e mesiperme,por qe kam studjuar materiale pa fund per te kuptuar se si ka lindur emri Albania per vendin tone,kur ne e kemi quajtur veten arber,shqiptare me pas,ku sipas studimeve te Historianit te math Kristo Frasheri eshte marre pas luftrave te Heroit tone Gjergj Kastrioti,disa studiues thone nga Pirua i math qe e quante veten Shqipe,tani se fundi nje studjues gjuhe thote qe emrin Shqiptar e kemi vetemarre ne nje situate theksimi,insistimi per tu dalluar nga ererat e forta fetare te asimilimit dhe luftes se fqinjeve per te na percare dhe asimiluar,duke u mbrojtur permes gjuhes do me thene”Ne jemi shqiptare,flasim shqip,merremi vesh shqip,ne jemi shqiptare,ne na bashkon gjuha se jemi nje rrace”me nje fjale ne nuk jemi as ortodoks,as katolik,as myslymane,ne besojme ne Zot ne te gjitha fete,por jemi shqiptare,nje popull,qe dallohemi nga gjuha etjera,etjera,zakonet draditat veshjet……
    Me hapesiren qe me krijoi zoti Lolja,une tani,per veten time,jo per te tjeret,u binda se çeshtja e emrit Alb,Alba,Albani,Albania,kudo ku eshte,atje ku eshte,sikurse edhe tek ne ne Shqiperi,nuk ka lidhje me Albanian tone,ne e kemi emrin Albania sikurse e kane edhe te tjeret kudo ku ai shfaqet sipas listes se me siperme te studimit te zotit Lolja,per te njejtat arsye qe e kane edhe ata ne rrenje,ne kuptimin e prejardhjes ne origjine te tyre,dhe kejo-sipas meje-ka te beje me nje kohe shume te hershme,thelle ne mugetiren e shekujve,athere kur keta popuj qe ne esence demostron nje veçim dallues,themelor te nje prejardhjeje te popullit te bardhe,pra te rraces se BARDHE.ALB,pra qe eshte rrenja,veçon dhe demostron rracen tone te bardhe.Pra,ku figuron emertimi ALB shpreh veçimin per ta stampuar,transmetuar,mbrojtur,mos ta harruar se ne jemi te RRACES SE BARDHE.Per mua ky eshte kuptimi dhe vetem kur ta shterojne Akademiket e medhenj mund ta ndryshoj tashme kete kuptim qe sapo shpreha me lart.Nese, ne themel te saj,ka veç ketij kuptimi edhe ate qe mund ta quajme njejtesine e kuptimit ‘I BARDHE” tek te gjith ata popuj te shperndare ane embane te nje hapesire te madhe ne bote,kejo trgon se ne veçimin qe ata popuj i kane bere vetes si rrace,kane pasur gjithashtu edhe te njejten gjuhe.Dhe pikerisht ketu ka lindur tek ne “utopia” se ATA,jemi NE.JO, ne vetem per arsye historike kemi ruajtur,ose gati ruajtur, ate gjuhe qe kane folur fillimisht rraca e bardhe.Pra ne mund te mbahemi per mundesine qe e kemi ruajtur ate gjuhe,ndersa e pergjithshmja eshte qe edhe ne si te tjeret kemi qene dhe jemi te rraces se BARDHE.Qe te mos keq kuptohem,mendoj se ketu duhet perjashtuar ideja, se njerezit,mbreter,fise,toponime edhe te koheve te vona kane pasur ate qellim,domethene te theksojne rracen e bardhe,Kejo e theksimit te rraces se bardhe duhet te kete qene nje dukuri dhe nevoje historike ne periudhen fillestare te shoqerise njerezore te rraces se bardhe,dhe jo ato qe ne veme emra per bukuri,per trashegimni qe ndoth gjate proçeseve te mevoneshme edhe sot e gjithe diten.
    Studjuesit,Historianet,Arkeologet,Etimologet etjere, besoj duhet ta kene trajtuar kete qe po them une,dhe ata mund ta kene vulosur domethenien e ketij fenomeni te habitshem, por ne qe nuk e dime,vetem se mund te japim ndonje opinion.Sa i lumtur do isha sikur kendveshtrimi im te ishte si nje “VEZE E KOLOMBIT”per te ndertuaR nje teori definitive.Atehere une do te kerkoja AUTORESINE e idese.

  15. betixho says:

    SHTOJCE:
    Sa na mugojne mendimet e studiusve lidhur me problemin e mesiperm,per pafundesine e shtrirjes se emrave me rrenje ALB,ARB,ALP,ALBA.ALBAN,ALBANIA,ARB………..ETJERA,ose me sakte prononcimi i tyre per kete dukuri te habitshme.Per kete material te LOLJAS,nuk po flet kush.Une jam nje qytetar i thjeshte dhe po me rri mendja aty.Me lart shpreha nje mendim,por s’po qetesohesha mbasi nuk ka nje polemike,nje kritike nje alternative,dhe z’di nese do kete,apo nuk jane per ne keto tema.Megjithate une u rifuta edhe nje here arsyetimit tim se: “Kejo dukuri tregon shpalosjen e nje rrace,ne rastin konkret,te rraces se bardhe per identitet.Kam dy dite nga prononcimi i mesiperm,dhe me erdhi mendimi qe nuk e kisha kapur me pare,se:Perse duhej ata te shpalleshin te bardhe?,perse kishin nevoje per nje identitet,kush ishte shtytja,perse kishin nevoje per dicka qe ta kishin si flamur,si pasaporte?.Dhe ja se c’fare me polli arsyetimi:Ka pasur nje popull tjeter te vendosur ne keto hapesira,i cil nuk ka qene i bardhe.Te BARDHET kane mbritur aty me vonese, ku kane pare se egzistonte nje popullsi tjeter qe nuk ishte si keta,nje rrace qe duhet te kete qene me ngjyre ose minimalisht jo te bardhe si keta.Keshtu qe kudo ku jane vendosur te BARDHET,e kane cilesuar,emrtuar.evidentuar.Duhet te kete qene e neojshme si duket per shume e shume arsye.Keshtu ka qene me siguri.Tani une po e zgjeroj hamendesimin tim.Eshte e pa diskutushme se te gjitha banimet e braktisura ne te gjithe kete hapesire,ne male ,ne fusha e kudo, kane qene ato te rraces tjeter,te cilet ose kane levizur nga mbrijtja e rraces se BARDHE,ose jane zhdukur per sundimin e territorit nga te BARDHET,ose asimiluar ose emigruar nga rreziku i zhdukjes,por mundesia me propabile duhet te kete qene shfarosja e tyre nga ana e kesaj rrace.Nuk ka spjegim tjeter.Ketu do te na ndihmonte shume edhe sudimet etimologjike per grupet e gjuheve posacerisht grupi i gjuhes INDOEUROPIANE.Pse e kane percaktuar keshtu?.I bie qe burimi i rrenjeve te perbashketa te fjaleve te kete qene nje simbioze e popullsive indiiane a mesopotame dhe nesh te BARDHEVE.Po pres dike te prononcohet.Une per veten time e kopsita gjithe idene time te nisur dy dite me pare me komentin e mesiperm.Sot po i shtoj edhe kete arsyetim i cili muind ti bashkangjitet idese kryesore.
    betixho

    1. shqipo says:

      Nuk e kupton se perse nuk flet askush!? Sepse ky Lolja eshte nje kokerr debili qe nuk ka as konceptet fillestare te gjerave. Prandaj askush me dy gram tru ne koke, qe ka njohuri historike dhe te degeve te tjera shkencore qe merren me keto ceshtje, as qe e merr mundimin te merret me gazmoret e ketij “fshatari intelektual”. Ne fakt, koqe kandari si ky Lolja i prishin shume pune reputacionit te shqiptareve dhe ceshtjes sone kombetare, pasi nese dikush degjon se c’budallalleqe thote ky person (duke futur edhe disa te verteta ndermjet natyrisht) krijon nje opinion shpotites dhe madje talles per ceshtjen shqiptare. E keni pare se si tallen robt me ate tipin ketu qe e quan veten “Erdogan” (apo edhe me emra te tjere) dhe i thone “ik o psikopat pi ilacet, ik o rrot shko laj bythen”!? Ja nje tip i tille eshte edhe ky Lolja, nje torrollak e asgje tjeter. Keshtuqe ndokush qe shef se c’thote ky tipi, afermendsh qe do thote se kaq trapa si ky Lolja qenkan shqiptaret qe thone idiotizma te tilla, epo nuk ja vlen te merremi me ta. Pra budallenj si ky Lolja do bejne mire te mos merren fare me “ceshtjen kombetare” ashtu sic mendon ky hy gardhi, se ne vend te veme vetullat do nxjerrim syte!

  16. betixho says:

    Une u futa ne profilin e z.Saimir Lolja ne Googel dhe pashe se Ai ishte nje personalitet,nje profesor ne filozofi,nje studjues.lektor ne shume universitete dhe pjesemarres ne shume evenimente te rendesishme kulture ne bote.Ndersa materiali qe Lolja paraqet eshte nje permbledhje e hollesishme(besoj nga enciklopedite boterore) mbi perhapjen e fjales Albani.Per kete e vleresova.Ndersa per kendveshtrimin e Tij lidhur me emrin vendit tone ALBANIA,apo qellimin e Tij per te nxjerre nje konkluzion perkatesie per NE,une shpreha mendimin tim qe eshte thene me lart.Sidoqofte nje personalitet i nivelit te Tij une mund te krenohem si Shqiptar, por ne asnje menyre per te denigruar, e cila eshte karakteristike e atyre qe nuk thone gje sepse nuk dine te thone,

    1. shqipo says:

      Saimir Lolja eshte profesor ne budallallek, perderisa ben “patriotizma” me keto ceshtje dhe thote karagjozlleqe te tilla … Shkenca dhe patriotizmi jane gjera te ndryshme. Kur i futesh shkences per te bere patriotizem, perfundon duke mbajtur leksione te spitali psikiatrik!

  17. diana says:

    Pune me kembengulje e mjaft interesante e zotit Saimir Lolja qe sjell te reja ne historine e lashtesise se kombit tone.Shume fakte e te dhena qe nuk i kemi ditur.Bravo per punen e studimet qe ke bere.Mos u terhiq nga lloqet e disa injoranteve e ziliqarve banale.

  18. besnik says:

    O pseudonim shqipo qe shkruan kunder te tjerve me mllef, je nji injorant dhe nuk mun ta arrish kurre nivelin e kulturen e zotit Saimir.Studimi i tij eshte mjaft interesant e me vlere historike.

  19. betixho says:

    SNTOJCE-2-
    I mahnitur nga perhapja shokuese e emrit ALB,ALBAN,ALBA,ARB………… nga artikulli i studiuesit Lollja,pothuajse ne te gjitha vendet ku sot pothuajse mbizoteron rraca e bardhe,dhashe idene se keto emra jane pasaportat qe te bardhet kane stampuar ne emrat e vendeve ku jane lokalizuar.Duke u shtyre ne arsyetim,tek shtojca-1-theksova se ky veprim nuk ishte aqe i thjeshte sa te mendojme lehtesisht se ka qene nje veprim rutine,por ata kane qene te detyruar per ndoshta shkaqe imponuese,pra se ata kane gjetur aty nje rrace tjeter me ngjyre jo te bardhe,dhe ata jane deklaruar aty ku jane lokalizuar per tu diferencuar nga vendet ku qene lokalizuar ata me ngyre.Duke u futur ne arshiven time te sejvuar,cuditerisht gjeta artikullin e me poshtem ku vendoset perfundimisht mbi baza shkencore arsyetimi im llogjik.Ja se si ne (raca evropiane) kemi mbërritur në ngjyrën e bardhë të lëkurës
    September 3, 2017 13:14
    **********
    “Ja se si ne (raca evropiane) kemi mbërritur në ngjyrën e bardhë të lëkurës
    September 3, 2017 13:14

    A e dini se si kanë qenë njerëzit më parë? E kemi fjalën në këtë rast për ngjyrën e lëkurës.
    E keni menduar ndonjëherë përse në botë ka njerëz të bardhë (race kaukaziane, Europa), të zinj (Afrika) të kuq (Amerika) dhe të verdhë (Azia)?
    Si është e mundur që kryejmë të gjithë të njëjtat funksione trupore dhe fiziologjike, por ndryshojmë nga ngjyra e lëkurës?
    Pse ne europianët jemi cilësuar si racë e bardhë dhe si kemi mbërritur deri këtu?
    Në fakt, nuk kemi qenë gjithmonë të bardhë.
    Na është dashur plot 8 mijë vjet që të fitojmë këtë ngjyrë lëkure që kemi sot. Më parë kemi qenë me lëkurë të errët.
    Ky është përfundimi i një studimi shkencor të prezantuar në kongresin e 84-t të Association of Physical Anthropologists, i cili është raportuar në revistën Science.
    Puna e kërkuesve është bazuar në krahasimin e gjenomit të 84-t të racës aktuale me atë të paraardhësve tanë, të cilët pushtuan Europën në epokat e mëparshme.
    Sipas ekipit të kërkuesve që është marrë me këtë çështje, është zbuluar se banorët e kontinentit Europian janë krijuar si rezultat i një përzierje të tre popullsive të ndryshme, ndërsa gjuhët indo-europiane janë importuar rreth 4500 vite më parë.
    Qëllimi i grupit të studiuesve është të shkojë përtej këtij zbulimi. Pra, të gjejnë se cilët janë ato gjene që janë shpërndarë me shpejtësi të madhe. Ata kanë marrë në vëzhgim tre tipare të njeriut që janë dieta, aspektet trupore dhe ngjyra e lëkurës”.
    Pra eshte e qarte nga ky studim se atyre u eshte dashur te ndahen si identifikim mbasi natyrshem edhe vete ata qe jane lindur te bardhe u eshte dukur si veper e ZOTIT.
    Tani une po e thelloj idene time edhe me tutje.Eshte thene-se ne Arberit e ketyre vendeve,nuk kemi qene te dhene pas shkrimit,por pas kujteses,duke i transmetuar historite tona ne kenge.Nderkohe ne kemi vene disa emra,disa jo shume qe ndoshta theksojne ngjyren e rraces tone,sic figurojne Albana,Albanopolis,arbana,arber……etj.Nuk ka shume,ata sic duket,paraardhesit tane “BURRA ME KRENARI,APO ME SQIME” sic thote populli kane menduar se ne nuk do ta mbushim “tej e teje” vendet tona,atje ku shtrihen fiset tona,me emra ALB,ARB…….etj,dhe ata kane bere gjetjen e tyre.Kejo eshte madheshtore.Do t’ja u them si nje “BOMBE”dhe do ta mbyll triumfalisht studimin tim.
    ATA KANE RENE DAKORD-SI RRACE TRIMASH QE JANE-SE NE PER TE TREGUAR QE JEMI RRACE E BARDHE DHE SI MUNDESI PER TU NJOHUR DHE HYRE NE KOMUNIKIM ME NJERI TJETRIN,NGA SOT E TUTJE VENDOSIM SE NE:DO MBAJME MBI KOKAT TONA QELESHEN E BARDHE.QELESHJA E BARDHE ZOTERINJ QE ME LEXONI,ESHTE RRUGA QE KANE NDJEKUR TE PARET TANE PER TU IDENTIFIKUAR SI RRACE E BARDHE DHE PER TU NDARE NGA ATA ME NGYRE.NUK KANE MJAFTUAR VETEM EMRAT SI KUDO POR QELESHJA QE ESHTE KUDO EDHE SOT E KESAJ DITE NE GJITHE TOKAT KU BANOHET ME SHQIPTARE EDHE ATJE KU KA NJE SHQIPTAR.Lus redaksine te ma botoje tek dritare kete kend veshtrim timin,dhe le te merren komentuesi me nje teme me frymezuese se sa te shajne njeri tjetrin.

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Lini një Përgjigje