Është lufta që flitet e përflitet në rrjetet sociale dhe në TV dhe pastaj është edhe ajo që mbetet e fiksuar në kujtesë dhe është një plagë që dhemb gjithmonë.
Sinisa Mihajloviç e njeh mirë luftën, e ka jetuar në ish-Jugosllavi dhe nuk e ka harruar kurrë: “Kam lexuar një frazë – tha trajneri i Bolonjës në prag të ndeshjes kundër Salernitanës – që të pasurit bëjnë luftë, por të varfërit janë ata që vdesin. Më kujtohet vendi im, fitonim Kupën e Kampionëve dhe kishte luftë. Kur fituam titullin me Lazion bëheshin bombardime.
Gjithmonë shpresoja që stërvitjet e mia të zgjasin një ditë të tërë që të mos mendoja për luftën, sepse ktheheshe në shtëpi dhe shihje, dëgjoje, të shfaqej në televizor çfarë po ndodhte. Më kujtohet se kur dëgjova avionët të ngriheshin në Aviano, telefonoja nënën time për t’i thënë: ‘Shiko, pas dhjetë minutash do të bombardojnë, futu poshtë në bodrum’.
Unë shpresoj që nga i pari, lajmi i luftës të mos bëhet shpejt i dyti, i treti apo i katërti dhe pas një muaji të mos flitet më për këtë. Të gjithë duhet të japim një kontribut”.
Natyrisht agresionet janë të përafruara me atë që kujton Mihajlovic, edhe pse përjetimi ndoshta në këtë rast është ndryshe. Mbi luftën në Kosovë, për të cilën u bombardua Beogradi, Miha ka shprehur tjetër opinion, nga ai i tanishmi e megjithatë në memorje e ka të fiksuar mirë: “Lufta? Unë e di cdo të thotë”, tha serbi përpara se të largohej nga konferenca i përlotur.
Normale kishe hall mos te vrisnin mikun tend te ngushte, Arkanin
Jo mor djale, kishte frige se i vrisnin nenen.
Po per ato qindra nena, baballare, djem e vajza nenash, qe cetniket e Milloshevicit i vrisnin, gjymtonin, perdhunonin e perzinin nga vatrat e tyre a ka ndonje gje per te thene ky Mihajllo-vici?
Ishte Serbia e tij ajo qe nisi 3 luftera ne Ballkan, prandaj do bente me mire te mos fliste fare per kete gje, se serbet jane te dhjere nga koka ne kembe, pasi njihen si agresore, njesoj si ruset sot.
Ne kohen e luftes ne Kosove, kur filluan bombardimet e Beogradit, ky legen doli ne mbrojtje te vendit te tij. Ne nje ndeshje midis Breshias dhe Milanit apo Interit (nuk me kujtohet se me ke ka lozur Mihajllovici ne ate kohe) e shau Igli Taren duke i thene “shqiptar muti”. Per kete hengri disa grushte te mira nga Tare, qe te ben gjemen ti prekesh Shqiperine dhe shqiptaret.
Pasi hengri dajakun qe meritonte plotesisht, kerkoi edhe falje me mbrapa i detyruar nga klubi. Nuk thone kot se serbi mbetet serb, sado qe te te duket njerezor. Vjen nje dite dhe e nxjerr fytyren e vertete.