Te fundit
Njihuni me “ndërmjetësin” Asim Munir, marshalli pakistanez që ndaloi Trump-in
8 Prill 2026, 17:20Bota
TEMA
Kush e solli këtë armëpushim të çuditshëm mes Uashingtonit dhe Teheranit? I çuditshëm sepse i ngjan shumë edhe një tjetër taktike “TACO” të Trump-it: kërcënim total, pastaj shtyrje, pastaj “e shohim më vonë”.
Nuk ishte NATO, as OKB-ja, as Kina, e aq më pak Turqia apo Egjipti, edhe pse të gjithë morën pjesë në kor. E nxiti për të paktën dy javë, Syed Asim Munir Ahmed Shah: ish-shef i inteligjencës, gjeneral i kthyer në marshall me dekret, njeriu më i fuqishëm i vendit më kontradiktor në botë, Pakistanit.
Ministri i Jashtëm indian Jaishankar, armiku i tij i betuar, e ka quajtur atë “dalal”, që në urdu do të thotë servil, ndërmjetës i dyshimtë dhe, në një kuptim më pak fyes, ndërmjetës apo sekser. Një fyerje e menduar mirë. Por edhe një njohje e pavullnetshme.
Për të kuptuar pse pikërisht Pakistani e bëri botën të marrë frymë më lirshëm, mjafton të shohim çfarë po ndodh brenda dhe rreth kufijve të tij këto javë: një luftë e shpallur kundër talebanëve afganë, me bombardime mbi Kabulin; sulme të vazhdueshme të talebanëve pakistanezë brenda territorit; një kryengritje separatiste në Balochistan, në kufi me Iranin, me ofensiva të njëkohshme në 10 qytete; tensione të përhershme ushtarake në Kashmir me Indinë bërthamore; lideri më popullor i vendit, ish-kampioni i kriketit Imran Khan, në burg, si edhe gruaja e tij, me një dënim 17-vjeçar të quajtur “arbitrar” nga OKB-ja, në një vend ku kryeministrat përfundojnë mesatarisht të vrarë ose pas hekurave; katër milionë e gjysmë punëtorë në Gjirin Persik, remitancat e të cilëve (tani në rrezik) mbajnë gjallë ekonominë; një borxh strategjik kolosal ndaj Kinës; një pakt mbrojtjeje me Arabinë Saudite që mund ta tërheqë në luftë kundër Iranit.
Në gjithë këtë, Pakistani ka gjetur mënyrën të bëhet “ndërmjetësi i apokalipsit”.
Arsyeja është paradoksale: nuk është një vend i fortë në asnjë front, por është i vetmi që kalon nëpër të gjitha frontet. Ndërmjetësi ideal.
Munir ka ndërtuar me durim kanalin drejt Uashingtonit. Në administratën e parë të Trump-it, Pakistani ishte një bezdi për të cilën presidenti Trump shkruante në Twitter fjalë të ashpra. Gjërat kanë ndryshuar.
Pakistani e ka kuptuar si të bëjë më mirë: e ka propozuar Trump-in për Çmimin Nobel për Paqen, ka marrë pjesë në “Bordin e Paqes” të tij për Gazën, dhe e ka çuar Munirin për drekë në Shtëpinë e Bardhë.
Marshalli e ka joshur presidentin amerikan siç joshet një klient kapriçioz. Rezultati është që sot Munir flet në telefon gjithë natën me zëvendëspresidentin JD Vance, ndërsa ministri i Jashtëm pakistanez Dar mban lidhjen me Abbas Araghchi-n, kreun e diplomacisë iraniane.
Ndërsa menaxhon fatet e botës, Pakistani zhvillon një luftë në frontin afgan, pasi për dekada kishte besuar se mund t’i përdorte talebanët si vegla. Nuk doli kështu: që kur ata nisën të qeverisin në Kabul, atentatet në Pakistan janë dyfishuar, edhe sepse Islamabadi i tradhtoi gjatë gjuetisë për Osama bin Ladenin. Në shkurt, durimi mbaroi me bombardimet mbi Nangarhar dhe Paktika, të pasuara nga sulmet talebane dhe shpallja e luftës së hapur.
Vendi që ndërmjetëson paqen rajonale lufton njëkohësisht në kufirin e tij verior. Në perëndim është Irani, me të cilin Pakistani ndan 900 kilometra kufi në Balochistan, provinca më e madhe dhe më e varfër e vendit. Këtu separatistët e Ushtrisë Çlirimtare të Balochistan luftojnë prej dekadash për pavarësi, duke goditur infrastrukturën kineze, ushtrinë dhe bankat. Megjithatë, në këtë front ekziston një mirëkuptim i heshtur me Teheranin: nacionalizmi i Balochistan-it e kalon kufirin dhe të dy vendet kanë interes të përbashkët për ta shtypur. Në vitin 2024, Pakistani bombardoi objektiva të BLA-së në territor iranian, pa protesta formale nga Teherani. Pikërisht ky “fill” diskret është një nga bazat e besimit që bën të mundur ndërmjetësimin e Munirit me Iranin.
Pastaj është “nëna” Kinë, e cila ka investuar 62 miliardë dollarë në CPEC, korridori ekonomik që lidh portin e Gwadar-it me provincën kineze Xinjiang. Kur Munir shkoi në Pekin për të takuar ministrin e Jashtëm Wang Yi, rezultati ishte një propozim i përbashkët për armëpushim në Iran: jo vetëm solidaritet diplomatik, por interes industrial i drejtpërdrejtë. Kina importon 40 për qind të naftës së saj përmes Ngushticës së Hormuzit. Mbështetja e ndërmjetësimit pakistanez është politikë industriale.
Dhe në fund janë punëtorët në Gjirin Persik që dërgojnë në shtëpi 27 miliardë dollarë në vit. Pakistani ka nënshkruar në shtator 2025 një pakt mbrojtjeje me Arabinë Saudite, pa detyrim për ndërhyrje automatike. Kur Irani goditi infrastrukturën saudite, Islamabadi zgjodhi të mos e konsiderojë si “casus belli” (shkak për luftë). Fillin e tensionit e ka të tendosur, por nuk e ka këputur.
Është kjo hartë varësish të ndërsjella, ky rrjet borxhesh dhe frikërash, që shpjegon paradoksin. Një vend i fortë nuk do të bënte rolin e “dalal”-it mes fuqive rivale. Dobësia strukturore e Pakistanit, pamundësia për të përballuar armiq të fortë, e ka detyruar të mbajë të hapur çdo kanal: me Amerikën, Kinën, Arabinë Saudite dhe Iranin. Kjo shumësi ekspozimesh e ka bërë, në këtë moment të saktë historik, të vetmin vend në botë që mund të telefonojë njëkohësisht Uashingtonin dhe Teheranin pa e mbyllur asnjëri telefonin. Jaishankar donte ta fyente Munirin. Në vend të kësaj, përshkroi me saktësi të pavullnetshme mekanizmin që funksionoi: ndërmjetësi, ndonjëherë, është njeriu më i rëndësishëm që ekziston.
Shkrim nga Carlo Pizzati për La Repubblica
13 Komente
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Hajde Mynyr hajde...
????????
Presidentin Trump e frenoj veto e Kinēs dhe ish Bashkimit Sovjetik dje nē OKB, pasi dy superfuqit kanē bomba bērthamore mē shumē se gjithē bota bashkē.Njē punē pa mēnd dhe plan ēshtē si nata zezē katran.Duhet tē mēnjanoj shtēpia barrdhē takime Trump-Netanjahu pasi ka forc kryeministri Israelit ta hypnotizoj Presidentin US.
Pika i rente Amerikes dhe aq me shume ndryshkut Trump ku u ka ulur edhe me shume dinjitetin e ulur Asim Menxyra. He mo Trump ku je qe dje do te fshije nje qyteterim 5 mije viecar pordhe me rigon o Trump, t’a kane marre doren dhe krimineli Netanjah te futi ne nje rruge pa krye, t’a rrasi sa krahu i perthyer dysh.
E vertet....por mos harmonize. Dhe vending e SENATIT TE U S A.es me 60. Pro. Amendamentin 25. Kushtetus..qe ndaloj PRESIDENTIN.te : kercenonte IRANIN..si dhe te VAZHDOJ. LUFTEN .. pasi ka mbi 3000 faqe akuzas. Taksa pa paguar. Mesazhet e foto te #. Te dosja Epstein..vrasjet ne Palestin .dhe vajzat e shkolles ne irane. Apo shum te tjera. 400 miljon $ vetem per nje construction ballroom..ohhhh sa shum ..lum madhi mesoj dhe Rama during te vidhte.e Rama per mos tu rupture. Bente se po taller me te ..Trump ja Kristen koken Rames brenda dites te ishte e vertet . Ah. Mjer popujt sa vuaj. Nejse
Vetëm një muni(r) e ndalon Trumpin!!! Hahahaha! Çfarë idiotizma dëgjojmë!!!!! Atë se njeh as nëna e tij që e ka pjellë! Nejse, kur qimet e muni(rit) tërheqin një anije të tërë nuk do tërheqinTrump nga katastrofa?!!!
Eshte pak a shume si te thuash nje mize ndali nje elefant. Trump e perdori kercenimin per " zhdukjen e civilizimit iranian" me shume si nje metafore per te shtyre nje marreveshje, se sa per ta bere realitet sepse padyshim qe nje cmenduri e tille do te ishte jo vetem fundi i civilizimit iranian por edhe fillimi i fundit te civilizimit boteror. Nuk besoj se e kishte seriozisht por nga ana tjeter nuk besoj se dhe ushtria do ti bindej per te zhdukur nje popull 80 milionesh, por as populli amerikan nuk do e lejonte.Keshtu u gjet ky pakistanezi qe dy palet te dalin nga ky qorrsokak me dinjitet. Dhe mire u be. Ndoshta keto dy jave e gjejne gjuhen e marreveshjes afatgjate.
Munia ndaloi Trumpin thote tema e Mjeros,ha ha ha.
Sa do e shkruaja. Titull bombastik alla anti trump. Vetem Trump e “ndalon” Trump
Sikur nuk bind që një ofiqiar Pakistanes qoftë ky edhe marshali me emër të gjatë të ketë këtë autoritet pa limit që të bëhet dorëzanë dhe garant me një marëveshje të tillë Diku në një koment tjetër e kam thënë që :: "" kjo marëveshje sikur të gjej zbatim pa asnjë riformulim për më tepër prestigj për Amerikën pra që të thotë Trampi amin o hoxhë në të vërtetë është turpi i Amerikës i Trampit dhe i ushtrisë Amerikane që po rregjstron humbjen e katërt në glob pas Vietnamit , Afganistanit, Irakut etj dhe tani me Iranin. Por lepuri fle diku tjetër ndaj dhe nuk ma do do mëndja që Kyçeço Trampi të bëjë si i thot një marshall që edhe vetë populli pakistanes nuk besoj se e njeh mirë """ Sidoqoftë në pritje për ti dhënë urdhërin gjeneralëve Amerikan për të filluar sulmin asgjesues mbi Iranin siç e kish deklaruar bën vaki që ndonjë telefonatë e Putinit a kinezi xi mundet të ketë ndodhur dhe hop u zgjua nga ënnderra e tmerrshme që kishte 38 ditë që nuk e linte të flinte dhe ky strateg botëror nuk e dha urdhërin dhe mirë bëri , por sa do të qëndrojë në këtë pozicion ??? Të shohim Sepse ajo marëveshja është patatja e nxehtë në duart e Trampit dhe nuk i dihet si do ta menaxhojë situatën .
Nuk jane me plehrat politikane te Europes. Tani ata parazite qe jetojne me parate e taksapaguesit nuk kane asnje vlere. Pakistani, Lindja e Mesme do marrin fuqi. Turqia fuqia me ushtrine me te madhe ne Europe do tju bashkohet dhe se bashku me Kinen dhe Rusine Amerika do vendosi rendin e ri boterore ku Europistani kthehet ne nje muzeum si Egjipti. Pa fuqi por me muzeume e ndertesa te bukura qe po shkaterrohen Shqiperia nuk ka pse kerkon te jete pjese e humbesve.
Me “mire” te digjej Bota se t’a shpetonte nje jevg.
Amerika ......sie per here me nje gur vret dy gjakdhjeri gerrki arrixhinji ..........