Te fundit
Pse Izraeli nuk duhet ta krahasojë Hamasin me nazistët?
2 Nëntor 2023, 09:27Bota
TEMA
Anshel Pfeffer, Haaretz
Luftimet e brendshme gjatë kohës së luftës brenda establishment-it izraelit u rritën një shkallë të martën me një konfrontim që askush nuk e mendoi, midis drejtorit të qendrës përkujtimore të Holokaustit Yad Vashem, Dani Dayan dhe ambasadorit të Izraelit në Kombet e Bashkuara, Gilad Erdan.
Deri vonë, të dy ishin anëtarë të së njëjtës parti politike.
Të hënën mbrëma, Erdan foli në Këshillin e Sigurimit të OKB-së për të kundërshtuar thirrjet për një armëpushim në ofensivën tokësore të Izraelit për të shkatërruar Hamasin në Rripin e Gazës.
Ai vendosi të vendosë gjithçka në plan me nazistët. Ai deklaroi se Izraeli do të vazhdojë fushatën e tij “derisa të eliminojmë Hamasin nazist” dhe se do të ngulmojë “pavarësisht nazizmit të hapur gjenocidal të Rajhut Islamik të Iranit” dhe udhëheqësit të tij suprem fetar, “führer” Ali Khamenei.
Për t’i qëndruar këtij niveli, në mes të fjalimit, Erdani i ngjiti xhaketës së tij një Yll të verdhë të Davidit me fjalët “Kurrë më”, ashtu si diplomatët izraelitë të ulur pas tij.
Ndërsa zbardhi mëngjesi në Jerusalem, Dayan, në cilësinë e tij si kreu i Yad Vashem, shkroi në Twitter: U pikëlluam kur pamë anëtarët e delegacionit izraelit në OKB duke veshur yllin e verdhë. Ajo turpëron si viktimat e Holokaustit ashtu edhe Izraelin. Ylli i verdhë simbolizon pafuqinë e popullit hebre dhe që hebrenjtë janë në mëshirën e të tjerëve. Sot kemi një shtet të pavarur dhe një ushtri të fortë. Ne jemi të zotët e fatit tonë. Sot do të duhet të veshim një flamur bardhë e blu, jo një yll të verdhë.
Kritikat e Dayanit për performancën e Erdanit ishin në një nivel historik dhe moral. Por nuk është një argument i thjeshtë për të mohuar krahasimet mes Hamasit dhe nazistëve. Në fund të fundit, Karta e Hamasit është një dokument gjenocidal që synon të zhdukë hebrenjtë, jo izraelitët apo sionistët.
Më 7 tetor, Hamasi bëri pikërisht këtë kur shkoi shtëpi më shtëpi në kibucët në kufi me Gazën, duke qëlluar familje të tëra para se t’u vinte flakën shtëpive.
Në të njëjtën kohë, megjithatë, Hamasi dhe nazistët nuk ishin unikë në këtë. Ju mund ta krahasoni Hamasin po aq saktë me kozakët rusë që kryenin masakër në kohën cariste, ose me kryqtarët e krishterë në mesjetë që asgjësonin komunitetet hebreje në Rhine – si dhe me ndjekësit e Muhamedit që po bënin të njëjtën gjë me komunitetet hebraike të Arabisë (si protestuesit pro palestinezë në rrugët e Londrës na kujtuan javën e kaluar me thirrjet e tyre “Khaybar Khaybar yahud”).
Natyrisht, Dayan ka të drejtë kur kujton që Holokausti ka një vend të ndryshëm në histori nga të gjitha aktet e tjera gjenocidale që synojnë hebrenjtë.
Zgjedhja e fjalëve dhe imazheve të Erdanit është fyese për të mbijetuarit dhe viktimat e Holokaustit dhe mohon ndryshimin më thelbësor midis Holokaustit dhe luftës aktuale të Izraelit: që hebrenjtë më në fund kanë shtetin e tyre sovran për t’i mbrojtur ata.
Erdan përdori një narrativë viktimizuese që në fakt ul Izraelin. Dhe ai nuk ishte vetëm. Ka pasur shumë izraelitë me ndikim – duke përfshirë disa gazetarë të lartë dhe politikanë të ekstremit të djathtë – që shtyjnë krahasimin nazist me sulmin e 7 tetorit në Izraelin jugor. Por kjo ama ka qenë shumë më pak e spikatur në deklaratat zyrtare izraelite.
Në fakt ka pasur disa mendime nëse ekuacioni Hamas-nazist është një që duhet të bëjnë përfaqësuesit izraelit, pavarësisht nga vlefshmëria e tij historike.
Që në fillim të luftës – fjalë për fjalë një ditë pas sulmit të Hamasit – zyrtarët izraelitë vendosën të ndiqnin politikën “Hamasi është i barabartë me Shtetin Islamik”. Kjo nuk u bë vetëm për qëllime të marrëdhënieve me publikun. Në fakt, ishte vetëm një konsideratë minoritare.
Koncepti që ishte rënë dakord mes zyrtarëve të sigurisë dhe diplomatëve dhe kishte marrë bekimin e politikanëve kryesorë, ishte se Izraeli duhej të bindte qeveritë kryesore perëndimore se në të njëjtën mënyrë si ata kishin bërë luftë kundër ISIS-it, duke dërguar si avionët luftarakë dhe më pas trupat për të zhdukur bastionet e grupit islamik në Siri dhe Irak, Izraeli tani do të duhet të bëjë të njëjtën gjë me Hamasin në Gaza.
Dhe jo vetëm në Gaza. Vende si Katari, që priti dhe ndihmoi Hamasin, do të duhet të vihen gjithashtu në shënjestër të presionit.
Kjo politikë tregoi që funksionoi mjaft mirë. Shumica e qeverive kryesore perëndimore nuk i kanë bërë presion Izraelit që të pranojë një armëpushim në Gaza, por në vend të kësaj kanë mbështetur nevojën e tij për të nisur një ofensivë të madhe ushtarake atje.
Edhe Katari është detyruar të bëjë presion ndaj Hamasit për të liruar pengjet. Kjo deri më tani ka sjellë lirimin e katër grave dhe ende flitet për një lirim më të madh pengjesh në të ardhmen.
Ka dhe disa ministra dhe zyrtarë qeveritarë kanë bërë edhe krahasimin mes Hamasit dhe nazistëve.
Për shembull, në një takim me homologun e tij britanik Rishi Sunak, kryeministri Benjamin Netanyahu tha se “Hamasi janë nazistët e rinj, ISIS-i i ri dhe ne duhet t’i luftojmë ata së bashku ashtu si bota e qytetëruar e bashkuar për të luftuar nazistët”.
Megjithatë, në përgjithësi, shumica e ministrave i janë përmbajtur skenarit.
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Lini një Përgjigje