Një reportazh i gjatë i The Wall Street Journal hedh dritë mbi rolin e biznesmenit amerikan të energjisë Harry Sargeant III në zhvillimet e fundit dramatike në Venezuelë, pas rrëzimit të Nicolás Maduro dhe përpjekjeve të administratës Trump për të rihapur industrinë e naftës së vendit.

Sipas gazetës amerikane, Sargeant – manjati 68-vjeçar nga Florida, me lidhje të hershme me Donald Trump – është një nga figurat kyçe që ka lobuar prej vitesh për rikthimin e kompanive amerikane në Venezuelë. Ai konsiderohet si një nga të paktët biznesmenë amerikanë që kishte akses si në Mar-a-Lago, ashtu edhe në pallatin presidencial Miraflores në Karakas.

Një bast miliardash

WSJ raporton se interesat e Sargeant në Venezuelë janë të mëdha: ai ka aksione në kompani që synojnë të prodhojnë deri në qindra mijëra fuçi nafte në ditë, si dhe investime në rinovimin e rafinerisë më të madhe të vendit, Amuay. Ai po ashtu kërkon të rifillojë eksportet e asfaltit dhe projekte për kapjen e gazit natyror që deri më sot digjej pa u shfrytëzuar.

“Është mundësia më e madhe e investimit që nga rënia e Bashkimit Sovjetik”, citohet të ketë thënë ai nga rezidenca e tij në Florida.

Administrata Trump, sipas WSJ, po ushtron presion që kompanitë amerikane të hyjnë shpejt në treg, ndërsa po shqyrton lehtësimin e sanksioneve. Por kompani të mëdha si Exxon mbeten të kujdesshme, duke e cilësuar vendin “të painvestueshëm” pa stabilitet politik dhe garanci ligjore.

“Super-horr” për opozitën

Megjithatë, figura e Sargeant mbetet thellësisht përçarëse. Sipas WSJ, pjesë e opozitës venezueliane e konsideron atë si mbështetës të regjimit të mëparshëm. Aktivisti Thor Halvorssen e quajti “super-horrin amerikan në historinë e regjimit të Venezuelës”, duke e akuzuar se vendos fitimin personal mbi demokracinë.

Gazeta thekson se Sargeant ka pasur marrëdhënie të afërta me Maduro në të kaluarën, madje lideri venezuelian e thërriste “abuelo” (gjysh). Megjithatë, kohët e fundit ai kishte shtyrë zyrtarët amerikanë të merrnin një vendim të qartë për të zhbllokuar situatën, duke argumentuar se në të kundërt tregu do të mbetej në duart e Kinës.

E shkuara kontroverse

WSJ rikujton gjithashtu episodet e debatueshme të së kaluarës së biznesmenit: akuza për faturime të fryra ndaj ushtrisë amerikane në Irak (nga të cilat ai u shpall i pafajshëm), përfshirje të kompanisë së familjes në një skandal ryshfetesh në Amerikën e Jugut, si dhe lidhje me figura të debatueshme politike në SHBA.

Ai ka qenë donator i rëndësishëm i Partisë Republikane dhe mbështetës financiar i Trumpit në zgjedhjet e fundit.

Një moment përcaktues

Sipas analizës së WSJ, e ardhmja e investimeve amerikane në Venezuelë varet nga zhbërja e rrjetit kompleks të sanksioneve dhe nga stabiliteti i brishtë politik në Karakas. Ndërkohë që Maduro është përballë akuzave në SHBA, struktura e regjimit të tij mbetet pjesërisht në këmbë, duke krijuar paqartësi për investitorët.

Vetë Sargeant, cituar nga gazeta, e sheh momentin si historik: “Është një moment përcaktues për sigurinë energjetike jo vetëm të Amerikës, por të gjithë hemisferës. Le t’i kthehemi punës.”

Kronika e Wall Street Journal e vendos kështu në qendër të vëmendjes një figurë që për disa është shpëtimtar ekonomik, ndërsa për të tjerë simbol i aleancës mes biznesit dhe pushtetit në një vend që ende kërkon stabilitet politik dhe demokratik./Përgatiti gazeta TemA