Te fundit
Mihal Dhima: Sot u pataksa, takova një drejtues që u shërben qytetarëve
17 Tetor 2024, 18:52Sociale
TEMA
Mihal Dhima, intelektual dhe qytetar aktiv në jetën e Sarandës, ka ndarë një përvojë të rrallë që për të është kthyer në një burim të papritur shprese. Me një gjuhë plot emocion dhe reflektim, ai përshkruan takimin e tij me një drejtues të Hipotekës së Sarandës, një përvojë që e ka befasuar dhe e ka frymëzuar për të ndarë këto radhë me publikun.
Dhima tregon se prej tre dekadash nuk kishte përjetuar një moment ku një drejtues institucioni të ndalonte dhe të interesohej personalisht për hallet e qytetarëve. “Zakonisht,” – thotë ai – “sa herë që qytetarët i afroheshin hyrjes së një institucioni, drejtuesit ulnin kokën dhe futeshin me shpejtësi, ose zgjidhnin hyrje alternative për të shmangur kontaktin.”
Por këtë herë ndodhi diçka e pazakontë. Dhima, i dëshpëruar nga përvojat e mëparshme me noterin për një gabim që kishte nevojë për korrigjim, i ishte drejtuar Hipotekës me bindjen se do përballej me indiferencë dhe burokraci. I ngarkuar me paragjykime dhe mosbesim, ai priste që të përballej me një drejtues të largët nga Saranda dhe të paangazhuar.
Por aty, para derës së Hipotekës, e priste një pamje e ndryshme: “Një qytetar i sjellshëm,” përshkruan Dhima, “ndaloi për të dëgjuar çdo person me hall në dorë.” Ky drejtues nuk ngurroi të fliste me specialistët përkatës dhe premtoi se çdo çështje do të merrte përgjigjen e duhur. Për Mihalin, kjo sjellje përfaqësonte një ndryshim rrënjësor: “Ishte më e rëndësishme mirësjellja dhe gatishmëria për të ndihmuar, sesa vetë zgjidhja e menjëhershme e problemit.”
Specialisti përkatës zbriti shpejt për të sqaruar çdo rast dhe për të dhënë udhëzimet e duhura. “Mua më tha të drejtohesha te Drejtoria e Përgjithshme për korrigjimin e gabimit. A mund ta zgjidhte vetë ai? Ndoshta po, ndoshta jo. Por kjo kishte pak rëndësi,” – pohon Dhima. Ajo që vleu më shumë ishte modestia dhe përkushtimi i drejtuesit.
I emocionuar, Mihali e krahason këtë përvojë me një takim të rrallë dhe të veçantë. “Isha si një filozof grek me fener në dorë që kërkon një njeri.” Dhe atë ditë, ai e gjeti një të tillë. Me fjalë mirënjohëse, ai shprehet: “Modestia është madhështi. Sot takova një udhëheqës skaut. Skauti ndihmon çdo njeri në vështirësi dhe kryen çdo ditë një vepër të mirë.”
Në përfundim të rrëfimit të tij, Mihali përshëndet dhe uron suksese për drejtuesin e institucionit, me bindjen se ndoshta nuk do të takohen më kurrë. Por, për të, kjo përvojë do të mbetet një kujtesë se edhe në kohët më të vështira ka ende njerëz që dinë të dëgjojnë dhe të ndihmojnë.
Ky rrëfim prekës tregon se përvoja e qytetarëve me institucionet nuk është thjesht një çështje procedurash. Ndonjëherë, një fjalë e mirë dhe një vëmendje e sinqertë mund të bëjnë ndryshimin më të madh dhe të rikthejnë besimin e humbur prej kohësh.
5 Komente
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Kaq pak duhet per t;u kthyer besimin njerezve tek shteti, por kur qeverisin derrat njerezilliku nuk gjendet kund....
“Isha si një filozof grek me fener në dorë që kërkon një njeri.” hahahaha Eh mor Mihal, jemi bere te gjithe per te kerkuar njerzit me fener. Shpresojme me te miren, por Rama kete keshille u ka dhene ketyre qe u sherbejne njerzve, qe edhe nqs nuk ua zgjidhni dot hallin menjehere, te pakten thojuni fjalen e mire.
ik mor kar genjeshtar. te kane paguar per keto rreshta. kush ishte apo gaz demi
Boll me keto brockulla Mihalaqiiii. Vetem kur hallet u zgjidhen sipas deshires tuaj ,atehere gjeni njerez "te mire" , perndryshe shkoni dhe "qaheni" te nena GERQI.U ka dhene cfare keni dashur Ramuti sepse edhe ai si Hoxha i ka shume qejf minorikaret ,sado "filozofe" mashtrues te jene.
Jo keshtu duhet te jete por ne Hipoteken qendrore veshtire se zgjidh gje.