Emërimi doemethënës i Zonjës Grida Duma

Një ndër lajmet kryesore politike të këtyre ditëve të fundit ishte ai i emërimit të zonjës Grida Duma në rolin e koordinatores për mediat dhe marrëdhëniet me publikun në Partinë Demokratike. Një emërim i tillë rutinë nuk duhet të ishte ngjarje që meriton shumë vëmendje duke mos pritur që ajo të ketë ndonjë ndikim politik. Por për shkak të situatatës në të cilën ndodhet PD dhe profilit të lartë publik të Zonjës Duma, ajo mund të ketë më shumë domethënie.

Zonja Grida Duma ka shërbyer më parë si Zëvendës Ministre e Integrimit Europian në qeverinë e ish-Kryeministrit Berisha. Në këtë post ajo u ngjit si shpërblim për kontributin e dhënë gjatë fushatës së Zotit Basha për Bashkinë e Tiranës. Gjatë kësaj fushate ajo u shfaq si drejtuese e të ashtuquajturës Iniciativa për Tiranën, një grupim që mori përsipër të organizonte debate midis kandidatëve në garë, por që në fakt qe një mekanizëm fasadë i krijuar nga zoti Basha për t’i shërbyer fushatës së tij nën petkun e një grupimi “intelektualësh” të pavarur të shqetësuar për qytetin e Tiranës.

Që nga ajo kohë, Zonja Duma është shndërruar në një nga “yjet” e debatit publik në vend. E mbështetur dhe sponsorizuar nga disa drejtues e pronarë mediash, asaj i është dhënë gjatë kësaj periudhe hapësirë e madhe në një sërë mediash dhe forumesh publike në vend. Elokuente, e aftë në komunikimin dhe krijimin e imazhit publik, e pajisur me zhargon të pasur teknik, por edhe e pashme në paraqitje, ajo ka arritur të bjerë në sy e, për një pjesë të publikut, të shkëlqejë në këto debate. Megjithëse jo rrallë diskutimet e saj kanë qënë të mangëta e sipërfaqësore nga pikëpamja teknike e profesionale, aftësitë debatuese dhe vetësiguria që e karakterizon kanë bërë që ajo shpesh të dominojë mbi debatuesit e tjerë, ndoshta edhe për faktin se në shumë raste ata kanë qënë individë me formim të kufizuar në çështjet që janë diskutuar. Vetëpromovimi i zonjës Duma si, njëherazi, filozofe, psikologe, sociologe dhe eknomiste kanë krijuar shpesh ndrojtje dhe pasiguri tek debatuesit kur çështjet në diskutim kanë qënë të këtyre fushave.

Përfshirja e Zonjës Duma në strukturat drejtuese të PD-së me gjasa është nxitur edhe nga këto aftësi të Zonjës Duma në diskutimin publik. Megjithatë, kjo zgjedhje mund të mos jetë ogur i mirë për ata që shpresojnë në shndërrimin e PD-së në një parti moderne demokratike për një sërë arsyesh.

Së pari, promovimi i zonjës Duma mund të jetë tregues i falcitetit të proçesit “demokratik” të zgjedhjeve dhe ripërtëritjes në PD.  Zonja Duma e ka shprehur haptazi në publik se ajo aspiron që të jetë një nga drejtueset e larta të PD. Në një pronocim të bujshëm të para ca kohëve ajo pretendoi se dëshironte të bëhej nënkryetare e PD-së, por më vonë e zbuti këtë qëndrim si pasojë e reagimeve jo shumë pozitive nga brenda PD-së. Pas këtij emërimi, arsyesheëm mund të besohet se Zonja Duma do ta plotësojë këtë aspiratë, por jo si rezultat i një proçesi demokratik zgjedhjesh brenda PD-së. Pozicioni në të cilin ajo është emëruar – pozicion i sajuar enkas për të, pasi në strukturën formale dhe në statutin e PD-së nuk ekziston asnjë pozicion i tillë – mund të shërbejë thjesht si një trampolinë për ngjitjen e mëtejshme të Zonjës Duma në hierarkinë drejtuese të PD-së. Daljet e pritshme të saj në publik nga ky pozicion mund të shërbejnë për të krijuar “kontributin” e nevojshëm për të justifikuar, në sytë e opinionit publik e mbi të gjitha të anëtarëve të PD-së, promovimin e mëtejshëm të kooptuar të zonjës Duma jashtë konkurimit real.

Së dyti, emërimi i Zonjës Duma mund të jetë tregues që proçesi i reformimit dhe i përparimit të PD-së nuk do të jetë thelbësor, por një operacion imazhi publik. Promovimi i Zonjës Duma ngjason me promovime të ngjashme brënda PD-së, në të shkuarën, përfshi promovimin e vetë Zotit Basha. Kriteri i këtyre promovimeve është përzgjedhja e individëve që kontribojnë në imazhin sipërfaqësor publik dhe jo e atyre që mund të kontribojnë me vizionin, eksperiencën apo aftësitë e tyre politikë-bërëse.

Së treti, emërimi i zonjës Duma mund të jetë tregues i strategjisë së ardhshme politike të PD-së. Në këtë drejtim, mund të spekulohet se kjo zgjedhje dëshmon se qasja e ardhshme e PD-së do të vazhdojë të jetë qasje agresive, e mbështetur në denoncime dhe qëndrime të ashpra publike dhe jo qasja e përpunimit dhe shtyrjes përpara të alternativave të qenësishme politike dhe qeverisëse.

Së katërti, emërimi i zonjës Duma mund të konsiderohet, arsyeshëm, si shprehje e ndikimit që ushtrojnë grupe të caktuara, kryesisht mediatike, tek kryetari i PD-së, Zoti Basha. Është fakt që Zonja Duma është mbështetur fuqishëm në vitet e fundit nga grupe të caktuara interesash publike dhe private, të cilët duket se kanë ndikim edhe tek Zoti Basha. Nëse kjo është e vërtetë, promovimi i saj është rezultat i politikës së vjetër klienteliste të PD-së. Në kohën e qeverisjes së Zotit Berisha, grupime të ngjashme interesash patën ndikim të jashtëzakonshëm në përcaktimin e karrierës politike të shumë njerëzve në PD, madje edhe fuqinë për të emëruar apo larguar ministra e drejtues të lartë të administratës, në përputhje me interesat klienteliste të këtyre grupimeve. Me sa duket, edhe kryetari i ri i PD-së dhe pretendenti për kryeministër Basha do të jetë nën ndikimin e interesave të ngjashme ekstra-politike dhe ekstra-institucionale, të cilat jo rrallë bien ndesh me interesin publik. /lajmepolitike.com/

PD-ja e re midis Bashës dhe Berishës

16:42 Blog

Mbi Tribunalin

20:34 Blog

Emergjenca “pro-shtet” për të pastruar zyrat nga nëpunësit e “ndotur”

17:58 Blog

Sa kushton fati i mirë në fund të një filxhani???

17:51 Blog

Nuk ka kthim pas!!!

20:22 Blog

Evropa e dy shpejtësive të ndryshme

20:14 Blog

Falluxhat tona

19:26 Blog

Sundimtari me sy të akullt

19:00 Blog

Paskemi nevojë edhe për kulturë!

19:26 Blog

A do t'u sigurohet drejtësi veteranëve të vërtetë të luftës

19:23 Blog