Pasi u bë publike lëvizja e socialistëve për një besëlidhje me Flamingot, Muli vendosi të reagonte.
– Është e papranueshme – i tha Lelos – që të na e marrë “Besën” Edi Rama. Besa ka lindur në veri, aty ku njerëzit, po të dhanë besën, vetëm vdekja i ndan nga ty.
– E kuptoj – i tha Lelo. – Mua, për shembull, Besa më kujton gjithnjë atë normalisten.
– Patjetër – tha Muli. – Ajo nuk ia dha besën PS-së, i dha vetëm votën. Për besën u mendua dhe, më në fund, ia dha Flamingove.
– Atëherë këtë duhet ta mbështesim edhe ne me filozofinë tonë mbi besën – i tha Lelo. – Ta paraqesim si diçka më të rëndësishme se vota, më të rëndësishme se partia.
– Po pra – tha Muli. – Pikërisht për këtë doja të flisnim. Duhet ta zhvlerësojmë këtë lëvizjen e Ramës për besën. Na duhet një slogan i mirë.
– Një version është: "S'ka besë nga i pabesi." – tha Lelo.
– Jo, jo, kjo është e konsumuar – tha Muli. – Na duhet një gjë më e fortë, më politike. Na duhet diçka që t'u drejtohet Flamingove për besën e Ramës.
– E gjeta! – tha Lelo. – "Besën jepjani Ramës, votat jepjani PD-së."
– Kjo përmbledh gjithë thelbin e besës në politikë – vazhdoi Lelo.
– Kjo po më pëlqen – tha Muli. – Kështu e zhvlerësojmë gjithë lëvizjen e Ramës, pasi u tregojmë atyre se besa nuk është detyrim kur i jepet atij. Atij besën, neve votën. Shumë e bukur.
Lini një Përgjigje