Mos vallë loja me dy “porta” hap dyert e BE!

Nga Artan Xh.Duka

Sipas medias, burokrati i rradhës në BE Flekshtein shprehet për hapjen e negociatave për Shqipërinë se “… nuk jam i sigurt nëse Komisioni Evropian do të japë një rekomandim të tillë këtë vit” sikurse Presidenti i Serbisë paska deklaruar se “Serbia mund të jetë mbështetëse e Kinës në Evropë”. Ndërkohë, Serbia është para nesh drejt BE!

Kemi kusure plot si shoqëri dhe politikë kur vjen puna për integrimin në BE por për ironi edhe vetë BE ka dorë në “turqizimin”e tij dhe shndërrimin në mirazh. Nuk ka pse të jetë as “karrotë” e as “kopaçe” por shans për të gjithë – Shqipëria në “pilot automatik” në proçeset demokratike dhe BE që zgjeron influencëngjeopolitike-ekonomike të saj. Nëse shihet si proçes, demokracia përsoset vetëm brënda BE. Se dhe lojtarin nuk e bën stoli por fusha dhe nëse gjatë në “stolin” e BE, të tjera “ekipe” sillen rrotull.

Metri prej “llastiku” i BE

Me letra, me standartet strikte sot, Shqipëria e Ballkani nuk është për BE. Standarte ama që hanë debat si kur (a) shohim të shkuarën (pranimi “ekspres” i Greqisë së varfër apo Lindjes për gjeopolitikë), (b) faktit nëse ato inkurajojnë apo dekurajojnë integrimin, apo dhe (c) mungesës së standarteve të “daljes” (paradoksalisht një vënd aplikant mund të bëhet më i avancuar se një “veteran” në BE – psh minoritetet tek ne dhe Greqi).

Nëse kultura e shtetit dhe qytetaria varion brënda BE (greku, rumuni, siçiliani etj nuk sillet si britaniku apo gjermani) që këto standarte “veriore” të  pranimit në BE të mos shihen si alibi cinike për refuzim, mbeten të jenë objektiva, përmbushja e të cilave është e mundur si pjesë e BE.

BE i lodhur nga ëndërra e tij, i djegur nga “qulli” i zgjerimit të shpejtë pas 2000 dhe shtimi i nacionalizmit në vëndet “pionere” të tij, po i fryn sot “kosit” ballkanik ndonse efekti “ballkanik” është i pandjeshëm për tregjet modeste që ka. E nëse ka rrezik, ai vjen nga mbyllja e dyerve të BE.

Ballkani në BE është gjëja më e natyrshme për të dhe finalizimi i “mozaikut” BE, krijon një zonë “tampon” në interesin e vetë të “mëdhenjve” në BE (Ballkani do të luante rol kyç në akomodimin e fluksit migrator sirian dhe jo thjesht tranzit pakthim drejt “zëmrës” së  BE). Ngurrimi në integrim bart kosto (zhgënjim ndaj BE, prirje nacionaliste, terren për mafian politike etj) që rëndojnë vetë BE. Nëse integrimi është “favor”, është favor për të gjithë.

A po e inkurajon apo dekurajon BE integrimin e Shqipërisë?
Shqipëria duhet të ishte prej kohësh në BE. Nëse integrimi i Greqisë problematike u motivua prej luftës së ftohtë, ai i Shqipërisë duhej bërë në emër të gjeopolitikës ndaj ndikimit lindor, tensioneve nacionaliste por dhe si “ndjesë” për 1913 (shpërfytyrimi i territoreve komplikoi ngjizjen e shtetit ligjor të ekspozuar ndaj oreksit greko-sërb për t’a sabotuar këtë shtetformim) nga trashëgimtarët e “Kurvës” plak, zanafilla e mosmirënjohjes e së cilës daton nga koha kur Arbëria martirizohej përballë osmanllive në emër të civilizimit perëndimor, zbimi i flotës ruse, përballimi i zhvendosjes së miliona kosovarëve përballë genocidit sërb etj.

BE ka të drejtë në presionin për përmbushje të standarteve demokratik por ndërkohë presim paanshmëri dhe vijimësi në qasjet e tij. Nëse integrimi është peng i drejtësisë, apeli i BE për të mbetet “larje goje” kur me ndërhyrjen në emër të “stabilitetit” bën që elita e korruptuar shqiptare të gëzojë “imunitet” perëndimor ndaj ligjit shqiptar. BE nuk ka një listë të “zezë” dhe embargo lëvizjeje ndaj elitës së korruptuar politike dhe rrethit pranë. Akoma më keq, BE vijon partneritetin politik apo protokollar me ta.

Cinizmi i BE nuk kursen as votën e lirë. Hem denoncon abuzimin elektoral dhe e përdor si alibi për notën “4” në integrim, hem vijon me hipokrizinë e “zgjedhjeve më të mira deri tani” dhe partneritetin me “fitimtarët” e përfolur!

Që ligjet të mos mbeten në kornizë dhe shqiptarët të jenë përgjegjës për reformat dhe standartet e BE, ndërhyrja e BE duhet të jetë parimore dhe jo “hem prift, hem të rruaj”. Qytetari nuk duhet të izolohet për abuzimet e politikanëve që gjejnë dyer të hapura dhe bëjnë foto e qoka në Bruksel. Ajo krijon veç konfuzion dhe domosdo vota shkon tek i “forti” që e ka mirë edhe me BE!

Që faturën e ngërçit të integrimit të mos e paguajë qytetari, BE duhet t’i dalë borxhit atij duke u distancuar qartazi prej politikanëve të korruptuar e kërkuar më pas këtë gjë edhe prej votuesit shqiptar (e vetmja ndërhyrje kjo e shumëmirëpritur në “punët e brëndëshme”). Vetëm atëhere qytetari nuk ka më kë fajëson përveçse vetveten nëse ende ndjehet “alien” në Europë.

Ndryshe nga Serbia që luan me dy porta (refuzon Kosovën, genocidin dhe përdhunimet, trazon Mitrovicën, segregon Preshevën, flirton me Rusinë e Kinën etj), vokacioni unik pro-europian i yni,  “medaljet” e faktorit të stabilitetit në Ballkan (në kurriz edhe të kauzës legjitime kombëtare), vlerësimet Papale për harmoninë unike fetare në botë etj, nuk paskan efekt në integrim.

Të gjitha “vezët” në një shportë (apo “besa” ndaj BE) po na lënë edhe pas Serbisë! Ndoshta na kanë në “xhep”, ndoshta Serbia joshet për gjeopolitikë apo ndoshta ka ardhur koha për një axhendë anti-BE dhe lojë me dy “porta” edhe tek ne që të na përshpejtohet integrimi në BE!

Integrim në BE pa komplekse ndaj BE

Romuzi i shumëkomentuar kryeministror ndaj BE nuk zhbën shanset për integrim (25 vjet servilizëm nuk na sollën më pranë). Nuk është asgjë para 25 vjetësh cinizmi të BE. Por nëse integrimi është “martesë” ku fitojnë dy palë, deri atëhere dhe në dinjitet të vetvetes, më shumë se një romuz, nevojitet reciprocitet ndaj BE. Nga hyrje-daljet, favorizimi i investimeve strategjike, mosndërhyrja në punët e brëndëshme etj.

Integrimi në BE nuk arrihet me komplekse ndaj saj dhe drejtësia ndaj kupolës së abuzimit, ngritja e kauzave të “arkivuara” të shqiptarëve në Serbi, Çamëri e gjetkë, reciprociteti me fqinjët etj nuk bien ndesh me vokacionin europian. Ato janë europianizëm, as më shumë e as më pak sa ç’ka vetë vëndet e BE bëjnë për interesin e tyre kombëtar.

Askush në BE nuk ia nënshtron interesin kombëtar BE ku bën pjesë. Nëse jemi vënd strategjik, të jemi së pari për interesat tona. Aq më tepër kur lobet antishqiptare gëlojnë në BE si “sofër” e stërmadhe që është me çdo shtet “dollibash” me veto për çdo gjë (psh. kakofonia ndaj njohjes së Kosovës, reagimet e BE ndaj deklarimit të aspiratës për bashkim etj ndërkohë që Serbia nacionaliste motivohet pa kushte).

BE ka dëshmuar historikisht më së paku ngurrim, dilema dhe cinizëm ndaj prirjeve perëndimore dhe faktorizimit tonë në rajon – 1913, genocidet antishqiptare, braktisja pas daljes nga kampi rus (ndonse luftë e tension sërisht ulet me Putinin, Iranin etj) e deri “legalizimi” i pseudodemokracisë pas viteve 90.

Standarti i dyfishtë nuk flet për strategji të BE ndaj nesh. Në 1990 hapi ambasadat ndonse shumica ishin azilantë ekonomik dhe sot përzë shqiptarët nga Gjermania (ndoshta kosovarë që lufta e 1999 i solli në Shqipëri ndërkohë që mund të ishin bërë azilantë në BE). E ndërsa siriani meriton sigurinë e jetës, vërshimi drejt Gjermanisë kur ndërkohë Turqia, Greqia, Maqedonia, Serbia apo Shqipëria etj janë vënde të sigurta, nuk flet për për azil politik por shans ekonomik por në dallim nga shqiptarët, ata pranohen me bujë.

Nëse BE me shumë “koka” ka dilema, ne nuk kemi përse. Brezi i ri nuk ka pse të vuajë sindromën e “mirazhit” apo mitit BE. Ndërsa strategjia e BE është në kaos dhe hezitimi është bërë normë, SHBA mbeten i vetmi partner strategjik interesi i të cilit përkon historikisht me atë shqiptar. Nëse jemi 100% pro-perëndimorë, më së pari jemi 100% pro-amerikanë. E ndërsa pritshmëria prej partnerit historik është përtej shanseve të një llotarie green-card, partneriteti me të mbetet jetik për integrimin në BE.

Në BE nuk hyhet me zor dhe integrimi lyp dinjitet. Shanset as nuk fillojnë e as nuk mbarojnë me BE. Ka plot vënde të zhvilluara që nuk janë në BE dhe shyqyr natyra na ka bërë të begatë dhe keq jemi vetëm për një “dorë të fortë” se ligje kemi plot. Të sillemi si europianë që jemi duke vënë interesin tonë në plan të parë sepse patriotizmi është normë vetë në perëndim. Patriotizëm me vepra dhe jo retorikë si ajo e djeshmja ndërkohë që ekonomia varej nga Serbia dhe Greqia, luginat e Shqipërisë bëheshin “varre” të Vorioepirit, deti falej pa të keq etj. BE, që ndoshta kupton vetëm “lojën me dy porta”, është “bonus” që vjen vetë.

Lajmi i hidhur Fleckenstein

13:26 Blog

Biznesi si kaçak mali (Kuponi dhe kuptoni)

09:21 Blog

Të ikurit e dëshpërimit

19:43 Blog

Aylan, njëri prej nesh

16:14 Blog

Gramoz Palushi ra për flamur!

12:57 Blog

Më mirë sirian apo europian?

09:56 Blog

Kronologjia e tmerrit: një ditë në Europë

09:21 Blog

10 dritëhijet e taksës 5 euro për rrugën!

19:35 Blog

Lamtumirë Ajlen dhe Galip!

19:05 Blog

T’i shpëtosh krizës së refugjatëve

18:58 Blog