Te fundit
Sami Repishti: “Rreshter Shyqi” ka qenë vrasës që 19 vjeç. Ja torturat që na janë bërë me urdhër të tij
24 Dhjetor 2015, 09:35Politika
TEMA
Sami Repishti ka reaguar pas deklaratës së Shqyri Çoku, se ai nuk e njeh dhe nuk e ka torturuar ndonjëherë atë.
Repishti tregon në një shkrim për Panorama, poshtërimet dhe torturat që u bëheshin të burgosurve në burgun e njohur si “Kuvendi i Françeskaneve” me urdhër dhe dëshirë të Shyqyri Çokut.
Në lidhje me faljen që kërkoi kryeministri Rama për dekoratat që u janë dhënë njerëzve si Shqyqyri Çoku, profesor Repishti shprehet se ky është një premtim solemn që duhet të mbahet. Edhe propozimin për heqjen e dekoratave Repishti i cilëson si një hap të madh në drejtimin e duhur, por shprehet se pas 25 vitesh demokraci në Shqipëri ende nuk është dënuar doktrina shkatërrimtare, siç e quan ai e “luftës së klasave”.
“Pak ditë ma parë, gazeta “Panorama” botoi shkrimin tim ku dëshmojshe se ish-nënoficeri i Sigurimit të Shtetit, “Rreshteri Shyqi” (emni i plotë ashtë Shyqyri Çoku), i dekoruem më 29 nandor 2014 nga Ministria e Mbrojtjes, më ka torturue gjatë muejve të “Hetuesisë” dhe më “…shkaktoi kaq dhimbje fizike dhe shpirtnore me drunin e tij të pagdhenun e çizmen e tij të ndytë”….
“unë nuk e falë, sepse tradhëtoi bashkëvuejtësit e mi…(dhe)… kjo ashtë mospërfillje për vendin që akoma vuen, mospërfillje për viktimat akoma të përbuzuna, mospërfillje për rrezikun që përballë ringjallja e nji shoqënie shqiptare që kërkon të ngrihet …si e gjithë Europa”.
Krimineli “Shoku Çoku” u përgjegj me nji intervistë të botueme në gazetën “Shekulli” të datës 18 dhjetor 2015 ku thotë: “Sami Repishtin nuk e kam njohur asnjiherë dhe as e kam patur në hetuesi”.
Pjesa e parë e kësaj thanje ashtë thjesht gënjeshtër; pjesa e dytë ashtë e vërtetë. Nuk kam pasë “fatin” me u hetue nga ai; të tjerë si Zoi Themeli, Lefter Lakrori dhe Fadil Kapizyzi e plotësuen këtë detyrë të ndytë. E kam njohë “Shokun Çoku” kur ishte adoleshent që sillej rrugëve të lagjes sime Dudas, Shkodër, ku banonte nji i afërm i tij. I ri, pa arsim, me nji gojë tejet të ndytë.
Për ma tepër, prej tetorit 1946 deri në nandor 1947, kam kalue shumë kohë në burgun e njohun “Kuvendi i Françeskanëve” Aty, “Rreshter Shyqi” ishte përgjegjës i rojeve të “burgut” të posa-hapun.
I ashpër, arrogant, na shante nanat me fjalorin ma të ulet, sa herë shkonte e vinte nëpër korridorin e gjatë të “burgut”. Ai urdhënonte për llojet e torturës që ushtrojshin rojet ndaj nesh: zinxhirë kambe e duer, heqja e racionit të bukës dhe ujit, rrahje me shkop, grushta e shkelma sa herë që shkojshim e vijshim në nevojtore, ose me na mohue të drejtën e shkuemjes në nevojtore… nji torturë e vërtetë.
Kurdo që na shoqënonte në “Zyrën e Hetuesisë” për tortura, na detyronte me vrapue me shkop e me shkelma nën talljen e rojeve të armatosuna. Për të gjitha këto ai u tregue nji sadist pa ndërgjegje, model i përsosun i “qenit të stërvitun” me u bindë verbënisht. Pohimi i tij se “nuk ka punue asnjiherë me “Sigurimin e Shtetit” ashtë paturpësi. Në Shkodër, sot ai njihet vetëm si “ish-oficer i rrezikshëm i Sigurimit”.
Dokumentacioni i botuem në shtypin shqiptar konfirmon se “Shoku Çoku” ka qenë oficer i Policisë për 21 vjet; “drejtues” i Sigurimit për tetë vjet; “drejtues i Hetuesisë” për 9 vjet. Në tanësi ka qenë 17 vjet hetues. Në nji listë emnore të botueme rishtas, numrohen 92 persona të torturuem nga ai. Ashtë dekorue 10 herë për “veprimtarinë” e tij në Sigurim, simbas pohimit të tij.
Shtëpinë e Dan H.Danit të burgosun që zaptoi e quen “shtetnore”, mbasi u sekuestrue nga Shteti…! Amaneti politik i këtij krimineli ashtë “…porosia e gruas që të shikoja mirë ligjin që të mos merrja fëmijtë në qafë. (por jo fëmijtë e të tjerëve!) Gjithçka simbas ligjit!” Unë nuk di nji “ligj” të vetëm, të shkruem, që kërkon ose lejon torturimin e të burgosunëve.
Këto janë veprime të “botës së nëndheshme” të sistemit komunist, që “Rreshter Shyqi” pranoi vullnetarisht e shërbeu me besnikëri. Sepse, ashtu e deshi! Hipokrit deri në dhimbje! I gatshëm për gjithçka pa asnji bremje ndërgjegjje, kriminel me pagesë “në emën të ligjit” në nji regjim ku “ligji” ishte fjalë “e huej” dhe fjala e tij… që nuk përfaqsonte drejtësinë, por legjitimonte “padrejtësinë” e Nënës Parti dhe diktatorit monstruoz.
Ka vrasës që nuk dëshirojnë me qenë vrasës. Ka të tjerë që janë ba vrasës nga efekti i nji ideologjie vrastare. Por “Rreshter Shyqi” nuk ka qenë njeni nga ata; ai e deshi të jetë vrasës… që në moshën 19-vjeçare!
Takimi i im me atë u ba në rrethana anormale dhe reagimi i jonë dramatikisht i kundërt ka spjegimin e vet në konsideratat etike të cilitdo individ, si krijesa në imazhin e Krijuesit. Krimineli i gatshëm me ekzekutue urdhënin, ose viktima e pashpresë në pritje të ekzekutimit – para nji Hyjnie që heshtë në përjetësi. E tmerrshme!
Rasti i këtij krimineli u ba objekt diskutimi mbasi u zbulue se ai ishte dekorue nga Ministria e Mbrojtjes. Fakti që nji akt i këtill ishte i mundun sot në vendin tonë ashtë vërtet shqetësues.
Nga spjegimet e Kryeministrit Edi Rama rezulton se ky “proces” nuk ashte nji “akt” i vetmuem, por nji rrugë e marrun që në vitet 1994, ’95, ’96, d.m.th. që nga ditët e Administratës së Partisë Demokratike të ish-Kryeministrit A. Meksi. Nji kërkesë për sqarim nga Z. Meksi nuk gjeti përgjigje.
Nga nji version i dhanun nga ish-Presidenti Sali Berisha, në bashkëbisedim me gazetarët, mësohet se “lista” e 1000 të dekoruemve “ka të bëjë me pjesëmarrësit në luftë…. Ligji nuk jep asnji dekoratë. Nuk njeh asnji imunitet”.
“Ai tha se bani ligjin e ‘lustracionit’ që përjashtoi të gjithë xhelatët e kalvarit komunist të viteve të diktaturës…. I amenduar u dërgua dhe u aprovua nga Gjykata Kushtetuese…. Nën presionin e Edi Ramës e partisë së tij…
Gjykata Kushtetuese hodhi poshtë ligjin dhe plotësoi kërkesën e Edi Ramës”, u shpreh Z. Berisha. Kryeministri Edi Rama kërkoi falje për ofendimin e viktimave me dekorimin e “xhelatëve” dhe “premtoi spastrimin” e listave nga emnat e padëshirueshëm. Ky ashtë nji premtim solemn që duhet të mbahet.
Më 22 dhjetor, ashtë propozue “heqja e dekoratave” “…atyne që u dënuen me vendim gjykate të prerë; për krime lufte; për krime kundër njerëzimit; për bashkëpunim me pushtuesit e huaj të vendit;
për veprim agjenturor kundër interesave të Shqipërisë, si dhe të ushtruarit, gjatë periudhës 29.11.1944 deri më 31.03.1991 të funksioneve në strukturat e shtetit shqiptar si me poshtë: …” (rreshtohen funksionet….) Përshëndes këtë hap të madh në drejtimin e duhun”, shkruan Repishti për gazetën Panorama.
38 komente në “Sami Repishti: “Rreshter Shyqi” ka qenë vrasës që 19 vjeç. Ja torturat që na janë bërë me urdhër të tij”
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Profesor, te uroj pleqeri te mbare por duhet qe dikush te kujdeset per shendetin tend mendor.
Ca gjuhe flet ky “profesori”, se nuk kuptohet mire…
Mire ja u ka bere. Keni thyar ligjin e kohes jeni denuar dhe torturuar. Ashtu behet shteti jo rrumpalle. Kysh thyen ligjin rraset brenda. Leri pordhet rreshter Rrepishti. Nuk i ke sherbyer vendit tend dhe more ate qe meritove.
Profesorke, nuk jane harruar as krimet e tua qe ke kryer ketejza bre. Ende jane gjalle ata qe e dine se kush je e me se je marre naten, diten dhe kur ke qene ne gjume. Nuk je aq burre i mire sa shitesh, ne drurin e arres jane te skalitura pislleqe plot nga ato te tuat. Per pleqerine dhe sklerozen, nuk po ti ze me goje, koka e rjedhur nuk pritet.
Te lumte ajo dore,o Shyqyri Coku,per dajakun qe u ke dhene ketyre PLEHRAVE!!!
Me mire t’i kishe ZHDUKUR fare!
Cfare ke bere keto 25 vjet per fshatin tend,REPISHT,ti,o FASHIST I NDYRE,Sami Repishti,pastaj na trego se kush ta ka SHKERDHYER NENEN E GRUAN??
Te pakten te shtroje rrugen nga Reci ne Repisht,o fashist i poshter,se pare ke p-lot qe te ka dhene CIA per sherbimet qe u ke bere kunder Shqiperise,por nje MUT bere!
Nje shtet me sadiste turkoshqiptare nuk kishte si mos te ishte deshtim ne drejtesi, ekonomi, kulture, sport…
Arsyen e prapambetjes jua pellet hoxha 5 here ne dite
Chalo Xristugena Kristianeve shqiptare dhe muslimaneve te emancipuar !!!
Rrespekt per shqiptarin e madh, z. Sami Repishti.
Eshte fatkeqesi kombetare qe zeri amerikes eshte len ne dore te nje personi (ebiberaj)qe ne rrethin e tij ka njerez qe jane implikuar ne veprime terroriste kunder shtetit shqiptar.
Dhe dalja e ketyre njerezve “enigmatike” si rebishti nga amerika eshte me teper per te sulmuar Ramen ne prag votimesh..vitin tjeter hapen votimet parlamentare.
REBISHT:
PSE NUK PUBLIKON DOSJEN TUAJ…CFARE KRIMESH KE BERE .
A TE KUJTOHEN KETO KRIME KETU POSHTE QE AS TALEBANET NE AFGANISTAN NUK I BENIN
Bandat e “Komitetit të Maleve” kërkonin rrëzimin e pushtetit me çdo kusht dhe me çdo çmim që të ishte i mundur, duke mos kursyer gjakun e askujt, mjaftonte që të arrihej qëllimi. Ishim përballë një terrori dhe një kasaphane të pashembullt. Vrasjet e tyre kishin arritur dhe te gratë, pa pyetur për asnjë ndjenjë njerëzore. Nuk ishte pak rasti i kunatave, Marta e Prena Tarazhi, të cilat u rrëmbyen natën mizorisht nga bandat, vetëm për faktin se kishin shkuar në hekurudhë dhe nxisnin emancipimin në radhët e grave në zonë.
Ato u lidhën me litar pas një peme kumbulle dhe aty, në mënyrën më barbare, iu prenë gjinjtë dhe u masakruan me thika derisa vdiqën. Ka raste të tjera si ai i Dilicës së Fregnit, të cilën e grabitën natën po ato banda për të cilat po flasim, duke e hequr me forcë nga duart e nënës së saj qorre, dhe e çuan diku afër shtëpisë, ku pas masakrimit e therën dhe e pushkatuan.
Tipike në kësisoj rastesh është ai i vajzës nga Oroshi që quhej Prena Përkola, e cila njihej ndryshe me emrin “Cuca e Oroshit”, që e vranë me armë në prezencën e dy fëmijëve të mitur (Agimit dhe Albinës) në djep. Apo ai i Shkurte Carës apo Mrika Lokës. etj etj qe jane me mijra
Mos u ngut ta quash shqiptari i madh! Pyete nje here a pati pranu me punu per UDB ne? Dhe kush ishte ajo (UDB ja) e pse ishte me e mire se regjimi i Enverit? Mandej Prof. Repishti te na thoje cfare te mirash i solli puna e UDB se Shqiperise mbas vitit 90 ne Shqiperi, e kush ishin e jane disa nga ata qe po punojne edhe sot per ate UDB. Prof din mire me shpif e me u trgu patriot i madh ashtu si dhe malcorhania Sali Berisha. Do ti lutesha Profesorit te kerkonte te hapeshin dosjet e bashkepunetoreve te UDB se.
Z. Repishti ishte kunder atyre qe bashkepunuan me Mugoshet, Tempot, Popoviqet, Rankoviqet… Nuk ishte z. Repishti ai qe dekoroi serbo-malazezet. Dekoruesit e serbo-malazezeve ishin ata qe e torturuan dhe e burgosen shqiptarin e madh, z Sami Repishtin!
Te dhjefsha ne argumente,o jeronim trapi!
Cfare bashkepuntoresh derdellit ti o zorxzop,kur ky palacua Repishti,malok 24 karat,ishte spiun i regjur i UDB-se??
Pra spiuni paska luftuar bashkepuntoret e tij ,eeeee???
Te paskan bere pulat gelasen ne koke,o jeronim,leshi,por shiko se te hyri PRESHI!
Sa keq me vie per ty. Nuk e paske pasur mundesine e edukimit te mirefillte. Fatkeqesisht ty te paska “edukuar” rruga!!!
Përse nuk flet “profesori” për rininë e tij? çfar e pengon? Fol dhe ti “profesor” për të shkuarën tënde dhe ta krahasojmë me të shkuarën e reshter Shyqit. Ti nuk guxon ta bësh këtë. Pse? Sepse del pa pupla si lakuriq nate. Trego ç’pisllëqe ke bërë gjatë luftës sa vetë ke marë në qafë?
ne ne shkoder e dime se jari i thone ka…
ju ne shkoder vetm jarin njifni se jen jara te tan , Pse nuk flet per luften ky torollak apo harron .ju ka ardh rratha me fol por historin se ndyshoni dot
Shkodrant te qin motren mor luli
Ashtu bir edhe pastaj nga 1400 familje te ngujuara e mijra te vdekur!
Shkodrant or trim shkodrant.
Te qufsha rracen e mutit ty dhe shkodrantve
Po ,o Toni,shkodrant e bajne kete pune tani,se kur punoja une ne Shkoder,shkodranet jo vetem t’a HANIN MUTIN,por te falnin edhe GRUAN!!!
Sigurisht, metodat staliniane.Nese do te kishit fuqi te plote, kapter Jari,profesor Repishtin do ta kishe mbyllur ne psikiatri.Po ai vend te takon ty, sadist ose bir sadisti.Asgje nuk eshte thene gjerme tani.Vrate dhe prete popullin tuaj sikur te ishit serbe apo greke.Zoti qofte me ju!
Ndersa csot ti,more kelysh i fashizmit ke shtuar PERBUZJEN edhe te atryre qe nuk te kane njohur frare!
LAVDI HEROIT EBVER HOXHA,qe ju vuri ne mengene ju tradhetareve te kombit!
JA SI ESHTE KATANDISUR SOT SHQIPERIA NEN SUNDIMIN E POLITIKES TUAJ KRIMINALE!!!
VDEKJE FASHIZMIT!
LIRI POPULLIT!
Sami Armeni ne emer te popullit je i arrestuar
prozak dhe loqerak 2 her ne dite pas buke, i gjen te farmacia e partis
Per kete bashkpuntorin e fshizmit,ne Shkoder flitet edhe per nje perdhunim qe i ka bere motres se dhendrrit me emrin Sabrie/E la shtatezane duke e droguar. Baba e vrau Sabrien,ndersa Rexhepi i la te bijen Sabiheten,,,,, Ky eshte arratisur ne ate kohe e nuk eshte torturusr.Ky sot duhet torturuar e varuer prej gjuhe se ka vrare nje vajze 16 vjecare e shkterroi nje familje . Yyyyyyy krimbat e gjizes…..
Disa kelyshe te komunizmit mundohen te hedhin balte mbi figuren madhore te Sami Repishtit e duke mbrojtur xhelatin dhe Sali qeni qe mbajti afer te gjithe llumin e komunizmit.Te mos harrojme Rustem Gjaten qe e mbajti kryetar te gjykates kushtetuese i cili denoj me pushkatim Dom Marin Beltojen ne vitin 1978.
rrespekte rreshterit.
rrespekte rreshterit.
Hiqjani dekoratat a tyre qe Kane luftuar kunder pushtuesve dhe jepjani maskarenjve qe bashkepunuan me nazizmin.
Ky rrepishti qenka pake si medioker ose me duket mua..? Çfare lexoje ne kte shkrim ai thote se ky xhelati qe ai pretendon nuk e ka hetuar ate ne hetuesi por ca te tjere por me poshte ai thote e mbaj mende kur ai na thirrte ne hetuesi dhe na torturonte..! Une nuk e kuptoj ka qene hetues apo jo..? Se ajo qe ky shkruan eshte kontrdiktore…? Tung
profesor pse nuk tregon pse te arrestuan komunistet cfar ke ber ti kunder tyre kerko te hapet dosja jote hidhi ne gjyq ata qe te kan keqtrajtuar ne te kunderten qepe ate hale helmuese
Nga gjuha e perdorur duket qe ke punuar ne organet e Diktatures Enveriane
le t shkoj te takoj burgaxhinjt e Burgit Demokratik te Guantanamos ky i persekututmi.
per shkembim eksperjence. dhe kur t kthehet ne shqipni do ta kuptoj qe ato qe ky i quan tortura te hetuesve te sigurimit shqiptar paskan qen nji “loj me cingla” ne krahasim me hetuesat “kolege” amerikan,qe jan me “profesjonalet” ne planet.
ky paska qen ne burg ne shekullin e kaluar,direkt mas luftes kunder hitlerit dhe i quaka tortura sharjet neper korridore burgu,kur shqiptaret shahen dhe rrihen,madje edhe vriten ne mes te parlamentit sot e ksaj dite!!!!!!! e jo me rrugve qe cdo tre fjal njera esht me Q…!
shqiptari shan shqiptarin ne mes te rruges e jo ne burg!!
pranga hekuri ka ne cdo burg te perndimit edhe sot qe po flasim tash.
ne amerik polici vret ne mes te dites me diell ne mes te rruges edhe invalidin e pafajshem ne karroc invalidi,apo edhe te pastrehin qe fle posht pemes ..
ne greqin demokratike ca si kan ber shqiptarve te pambrojtuur policat dhe hetuesat demokrate..
ne cdo shtet ka dhun nga hetuesija.
edhe ne amerik dhe ne europ.
ne angli i cmendin te pandehurit ne hetuesi… dhe i cojn ne spital psiqiatrik
dhe askush nuk bzan!!
kurse shqiptart,per nji sharje apo shtyrje me brryl hidhen perpjet si me qen kurva semaforsh qe ju grisen getat…..
por sapo hypin vet ne pushtet,kta qe ankohen per dhun kta jan ata qe dhunojn e vrasin madje!!!!!!!!
edhe nji gje per “diktaturen”.
ata qe moren pushtetin atehere e moren me gjak sakrifica dhe merit te plot pasi i dolen per zot vendit ne kohet me t veshtira.
dhe komunizmin ata e vendosen jo per t mir te tyre,sepse ata s moren as prona as pare,por sepse ishte “ne mod” atehere. ishte ideologjija e te ardhmes e barazis.
ai eksperiment deshtoi per faj te njerzve qe s donin te punonin por te benin qejf!
tash punoni m hu per tjetrin.
edhe ai zhvillim qe ka arrit shqipnija esht fale krimit te shqiptarve neper bot. pare kurvash droge vjedhjesh korrupsjoni grabitjesh rrembim te pasuris se shtetit..
le ti qihet nona atyre qe e deshen kte gje!!!!!! mir ti bohet!!!!!
posht komunizmi qe i fuste njerzit n pun dhe nuk i lente te benin krime.
rroft demokracija qe ka drog pidh kurva ,
ha pa lek fli pa brek azileve pulitike te perndimit,qyl gjithanej,merr socjal dhe tall kar,
dhe po s te eci dil ne rrug ne protesta “demokratike” me dy gishta perpjet …
haaa!!! liri demokraqi!!!!
E lexova ma kujdes shkrimin e ketij Repishti qe nuk e di se perse i thone profesor. Jam i mendimit se duhet ne fillim te tregonte arsyen e burgosjes dhe torturimit te tij te pretenduar, mbasi shume njeres ne ate kohe jane denuar rende dhe bile pushkatuar edhe per krime ordinere ose pjesemarje ne banda te armatosuara qe kryenin krime makabre per te mbjelle teror. Dhe shkrimi behet i pabesushem kur del se vete nuk eshte mare ne pyetje nga “reshteri”. Aq me teper kur permend si torturues te tij persona qe sot nuk jane gjalle dhe qe vertet kane qene figura te larta ndoshta dhe te Ministrise Brendeshme por nuk kane qene hetues te thjeshte. Ne nje rast te ngjashem, nje kryetar kooperative la me barre nusen e djalit dhe per kete u aratis ne Jugosllavi por nuk besoj se eshte rasti te quhet “martir i demokracise”.
Te gjith ata qe duan te hedhin balte mbi Sami Repishtin jane mbeturina te atij sistemi vrastar e kriminal ,dhe I pari eshte z Berisha
popull me dy koka ,ca e mbajne veten te drejte e me moral e ca te tjere armiq qe duhen rrahur e asgjesuar kjo eshte llogjika e kafshes qe vetem ky popull e ka ,e rendesishme eshte qe te mos preket bariu i tufes, lideri … ndersa populli ose tufa e bagetise i vete prapa
Keto dekorata jepen e hiqen kollaj. A jeni te zot t’ia hiqni titullin “Hero i Popullit” E. Hoxhes?
zoti joel
nuk ka nevoje enver hoxha per ate llamarine HERO I POPULLIT ne nje shtet inegzistent si shqiperia qe eshte nen nivelin e vilajeteve te perandorise osmane.
dekoraten HERO I POPULLIT ja kane dhene keto udbashet si ky repishti dhe mentori i tij elez hysen biberaj qe shkaterruan perfundimisht shqiperine me berishen e tyre
Lavdia e tij, mbeti e paprekur,
ju të gjallëve-pisa, u mund dhe i vdekur!
Pesë vota që kishin,
Edvinit ia dhanë,
edhe pse Enverin,
Edvini ua shan!
Edhe pse babanë,
komunist e kish,
Enverin e shan,
si shoku Berishë!
Tani komunistët,
janë strukur prej tmerrit,
kanë frikë t’ia festojnë,
ditëlindjen Enverit!
Gjithmonë i bllokojnë,
këtu komunistët,
po kurrë probleme,
s’kanë pasur zogistët!
Dhe unë nuk jam kundër,
ta kujtojnë sa janë,
ata që Zogollin,
një idhull e kanë!
Unë Zogun s’e dua,
gjithë Bota e di,
por s’i them dot tjetrit:
“Përse e do ti?!”
Ky është pluralizmi,
që u përurua,
të mos jap hesap,
kë dua-kë s’dua!
Ky është pluralizmi,
doni-apo s’doni,
të mos imponohem,
nga Besim Ndregjoni!
Nga Besim dreqjoni,
dhe idiotë të tjerë,
që bënë goxha pare,
nga shoku Enver!
Këta politikët,
një ditë e bënë mirë,
që veten e lidhën,
vetë me zinxhirë!
Për lirinë e tyre,
çfarë nuk kurdisin,
po lirinë time,
nuk e llogarisin!
Ata kanë të drejtë,
me zinxhir të mbrohen,
po s’kanë asnjë shans,
të na imponohen!
Ç’humor kur Sovranit,
direkt i drejtohen:
“Nga emri i Enverit,
të gjithë provokohen!”
Ja po e them unë,
more mëndje hiç,
unë nga Enver Hoxha,
s’provokohem hiç!
Kuptohet që ca,
janë ftohur në bythë,
në demokraci,
nuk ka më: “Të gjithë!”
Në demokraci,
s’ka më vlerë uni,
se vendin e tij,
ka edhe majmuni!
Enveri ka pasur,
mijëra bythëlëpirës,
që ja bënin dritë,
si faqe e pasqyrës!
Mijëra bythëlëpirës,
ajo kohë kish,
baltë-o baltë sheshi,
si shoku Berishë!
Ky që me urinën,
e shokut Enver,
çau atë kohë,
dhe bëri karrierë!
Kam thënë-që Enverit,
një gjë kurrë s’i falet,
që Sali Berishën,
e shkuli nga malet!
Atëherë bënte,
mrekulli epoka,
po malet dhe shpellat,
s’ia shkuli nga koka!
Na shurdhuat veshët,
me ham e me hum,
bëni për Enverin,
një Referendum!
Lavdia e tij,
mbeti e paprekur,
ju të gjallëve-pisa,
u mund dhe i vdekur!
U mund dhe i vdekur,
e u bën hatanë,
se ai punoi,
veç për fukaranë!
Dhe të gjithë Vatanin,
e bëri një blind,
dhe persekutoi,
zero-pesë përqind!
Zero pesë përqindshi,
që na imponohet,
që Enveri ynë,
nga ne mos kujtohet!
Që janë kaq të paktë,
bëhet llogari,
se kanë konkurruar,
me dy-tre parti!
Dhe s’kanë bërë kurrë,
det e kiamet,
se nuk kanë marrë dot,
asnjë deputet!
Askush nuk bën dot,
tjetër llogari,
as Sala s’i futi,
kurrë në qeveri!
Ata kanë të drejtë,
atë kohë mos duan,
sepse u burgosën,
dhe u internuan!
Po ne që Enverit,
i pamë shumë të mira,
s’kemi pse ta lidhim,
veten me zinxhira!
Enveri lartoi,
një popull të tërë,
e këta kështjella,
po ngrënë në rërë!
Them-sot tek Enveri,
do shkojnë them unë,
që të gjithë shqiptarët,
që mbetën pa punë!
Në Sharrë me mijëra,
do shkojnë për besë,
që të gjithë ata,
që s’kanë asnjë shpresë!
I shoh si po shkojnë,
me lule në duar,
të gjithë që ky shtet,
keq i ka harruar!
Gjithë ushtarakët,
që s’kanë më ushtri,
që s’ua zgjidhi hallet,
as kjo qeveri!
Të gjithë veteranët,
të luftës-të punës,
ata që Enveri,
priu mes furtunës!
Tek këta të gjithë,
vendin unë e kam,
dhe po të mos vemi,
e paçim harram!
De-o Enver Hoxha,
që të kishim hekur,
o mos kishe lindur,
o mos kishe vdekur!
Lavdia e tij,
mbeti e paprekur,
ju të gjallëve-pisa,
u mund dhe i vdekur!
Bisede midis ambasadorit American dhe Liderit Shqipetare
Pasi shqiptoi shprehjen mikluese, ai hoqi syzet dhe filloi t‘i pastronte me një letër të posaçme që nxori prej këllëfit të tyre. Demoni ndiqte me kërshëri lëvizjet e lehta e të kujdesshme të gishtave të diplomatit mbi xhamat e ndritshëm të syzeve. Kur e gjykoi se pastrimi ishte i kënaqshëm, ambasadori rivendosi syzet dhe e futi këllëfin në xhep.
Në pritje të këtij çasti, Kryeministri guxoi t‘i adresonte një pyetje, që i kishte ardhur ndërmend tek po shikonte gishtat e amerikanit të rrëshqisnin mbi xhamat e syzeve:
— A ka ish-komunistë shqiptarë të punësuar në ambasadën tuaj?
Kjo pyetje disi e veçantë bëri t‘i ndriçonte fytyra esmere ambasadorit.
— Po, ka, u përgjigj ai duke buzëqeshur. Ç‘ju a shtiu ndërmend këtë pyetje? shtoi pas pak.
— Kohët e fundit kam lexuar në shtyp një artikull me titull «Ambasada amerikane në Tiranë, bujtinë e komunistëve dhe sigurimsave shqiptarë». Sipas artikullshkruesit, janë me dhjetëra emra kuadrosh të njohur të Ministrisë së Punëve të Brendshme të diktaturës që punojnë prej një kohe të gjatë në ambasadën tuaj.
— Ju çudit ky fakt?
— Përkundrazi, ai dëshmon besnikërinë e amerikanëve ndaj komunistëve shqiptarë, aleatëve të tyre qysh prej Luftës së Dytë Botërore.
307
— Ju më thatë pak më parë se në startin e karrierës suaj politike keni pasur rastin të viheni në dijeni të disa informacioneve me rëndësi strategjike. Pikërisht për këtë arësye, ju e keni më të lehtë se shqiptarët e tjerë të kuptoni shkakun e ruajtjes së marrëdhënieve sekrete miqësore ndërmjet anglo-amerikanëve dhe udhëheqësit komunist shqiptar. Respektimi i zonave të influencës të dy kampeve të mëdha politike që u krijuan pas Luftës së Dytë Botërore e bënin të pamundur zhvillimin e marrëdhënieve të deklaruara miqësore me Shqipërinë komuniste. Ndërkohë anglo-amerikanët e kanë vlerësuar mbajtjen nën kontroll të tërthortë të vendit tuaj të një rëndësie të veçantë për interesat e tyre perspektive politike në Ballkan.
«Është naiv në politikë kush beson se Enver Hoxha ishte në gjendje ta përzinte flotën sovjetike nga Adriatiku pa ndihmën energjike të diplomacisë anglo-amerikane. Për fatin e tyre të mirë, gjatë Luftës së Dytë Botërore e më pas komunistët shqiptarë, ndryshe nga nacionalistët, nuk kanë kërkuar asnjëherë bashkimin me Kosovën dhe krijimin e një shteti të fortë shqiptar në gadishullin e Ballkanit, gjë që do të binte ndesh me projektin politik të Fuqive të Mëdha për këtë zonë problematike të Evropës. Kjo i bën ata edhe sot aleatë të dobishëm të politikës anglo-amerikane në rajon. Është pikërisht për këtë arsye që ne miratojmë në heshtje prej gati dy dekadash reformat tuaja ekonomike e politike jo aq demokratike, por që fuqizojnë atë shtresë të shoqërisë shqiptare, e cila nuk është e interesuar për unifikimin e kombit tuaj dhe krijimin e një shteti të fuqishëm shqiptar. «E
308
dobishmja është gjithmonë e drejtë» – ky është parimi bazë i një politike pragmatiste. Dhe siç mund të jeni në dijeni, z. Kryeministër, politika amerikane është pragmatiste. Veç nuk duhet harruar se ky fakt nënkupton edhe këtë: Sikur një ditë në të ardhmen interesat politike rajonale të SHBA të kërkojnë krijimin e një shteti të fortë shqiptar në Ballkan, gjithë klasa e sotme politike shqiptare del në pension bashkë me mua. Një tjetër ambasador amerikan, me të tjera direktiva e në bashkëpunim me të tjerë protagonistë të politikës shqiptare do të startonin për një të ardhme të re të vendit tuaj.
— Ju faleminderit shumë për sqarimet tepër të dobishme, z. Ambasador.
— Duhet të falënderoni më tepër fatin tuaj, z. Kryeministër. Unë nuk do ta zhvilloja kurrë një bisedë të tillë me një politikan shqiptar, i cili nuk do të kishte pasur privilegjin e rrallë të vihej në dijeni të atyre informacioneve strategjike që ndihmojnë së tepërmi për të kuptuar në thellësi politikën anglo-amerikane ndaj Shqipërisë.
— Megjithatë shtypi shqiptar shprehet se ju jeni përkrahës i shefit të opozitës për zgjedhjet e qershorit, tha duke qeshur Kryeministri.
— Është i dobët ai diplomat opinionin e vërtetë të të cilit arrin ta zbulojë edhe një shtyp i pakualifikuar. Në përgjithësi, kur diplomati flet shumë, thotë pak dhe kur flet pak, thotë shumë. Shtypi shqiptar e vlerëson opinionin tim nisur nga përrallat që unë tregoj poshtë e përpjetë. Ai do të bënte më mirë të përpiqej për të zbuluar se prej cilit tregues jam nisur unë kur kam deklaruar se në zgjedhjet e 28 qershorit dy
309
partitë kryesore shqiptare do të marrin vota të barabarta dhe LSI do të jetë përcaktuese për krijimin e qeverisë së ardhshme. Mendoj se kjo thënie e imja, e mbështetur së fundmi edhe prej zërash kompetentë të Bashkimit Evropian, ju intereson posaçërisht edhe juve vetë.
310……………………………………….. ………………………………………….. ………………………………………….. ………………………………
– Pas disa minutash ambasadori ia ktheu kompjuterin përsëri Kryeministrit, duke e sqaruar:
— Kjo është lista e 26 ish-komunistëve shqiptarë që punojnë aktualisht në ambasadën tonë. Pjesa më e madhe e tyre kanë punuar në Ministrinë e Punëve të Brendshme të diktaturës. Tek ne kanë punuar edhe 14 ish-komunistë të tjerë që tashmë janë larguar familjarisht në Amerikë. Gjithashtu ndodhen të punësuar në ambasadën tonë sot rreth 20 bij e bija kuadrosh të njohur të Ministrisë së Punëve të Brendshme dhe të Komitetit Qendror të PPSH, të cilët nuk e kanë emrin në këtë listë, mbasi vetë nuk kanë qenë anëtarë partie atëherë për arsye moshe. Përbri emrave që do të lexoni është cituar dukuria më karakteristike e temperamentit të secilit prej tyre. Këtë punë mjaft cilësore e ka realizuar kuadri i shërbimeve tona sekrete që punon në ambasadë, i cili ka siguruar edhe informacionin përkatës për çdo të punësuar. Një listë identike me këtë ndodhet e arkivuar në Departamentin e Shtetit.
Kryeministri e falënderoi përzemërsisht ambasadorin dhe u përqendrua në leximin e listës emërore që iu shfaq para syve.
1- Astrit Pullazi, nga Tirana.
Ka filluar punë në ambasadën amerikane sapo ajo hapi portat e saj në Tiranë më 1991. Ky privilegj i është rezervuar prej amerikanëve për merita të veçanta: Pullazi ka qenë shofer i Enver Hoxhës.
314
Në çdo rast që ndodhet vetëm, Astriti këndon këngën e tij të preferuar: «Enver Hoxha, o tungjatjeta!». Dhe jo pa të drejtë.
2- Belul Cuka, nga Peshkopia.
Ish-shofer i Kadri Hazbiut. Për të mos rënë në sy të atyre që ia kanë njohur bëmat në kohën e diktaturës, e ka transformuar mbiemrin nga ―Cukalla‖ në ―Cuka‖.
Krenarinë për të kaluarën e tij Beluli e përmbledh në këto fjalë:
«Kudo që e çoja me veturën luksoze ―grushtin e hekurt të diktaturës‖ dridhej foshnja në bark të nënës.»
3- Besnik Maloçala, nga Vlora.
Cilësia e tij më e preferuar prej amerikanëve: Ka qenë kuadër i mirënjohur i Ministrisë së Punëve të Brendshme të diktaturës, ekspert i stërvitjes së grupeve terroriste marksiste-leniniste të mbiquajtura «Brigadat e Kuqe», të cilat stërviteshin në Shqipërinë diktatoriale. E ka ushtruar aktivitetin në kampet stërvitore në malet e Burrelit dhe në Pishë Poro të Vlorës.
Lidhur me të kaluarën e tij, Besniku i Partisë shprehet me krenari:
«Bin Laden do ta kishte pasur zili aftësinë time stërvitore të terroristëve.»
4- Emrí Baja, nga Kukësi, survejues i ambasadës amerikane në Tiranë.
Gjatë veprimtarisë 15 vjeçare në Ministrinë e Punëve të Brendshme të diktaturës ka qenë krahu i djathtë i Kadri Hazbiut. I mirënjohur për egërsinë e tij ndaj ―armikut të
315
klasës‖, Hazbiu e emëroi për disa vjet shef të kampeve të internimit në rrethin e Lushnjës për të mbjellë terror. Të internuarit e rrethit të Lushnjës të asaj periudhe shpreheshin:
«Xhebraili nuk mund të ketë pamje tjetër veç asaj të Emri Bajës.»
Lidhur me veprimtarinë e tij përkrah Kadri Hazbiut, Baja kujton me nostalgji:
«Ministri më kishte thënë disa herë: Kur ti mendon se lufta e klasave është zbutur, unë ia bëj të njohur këtë shokut Enver dhe për armikun e klasës bien kambanat e vdekjes».
I mbiquajtur me humor prej ambasadorit amerikan «Barometër i luftës së klasave», komunistit veteran Baja i është besuar survejimi i ambasadës së «imperializmit amerikan».
5- Hasan Spahiu, nga Skrapari.
Kuadër i sprovuar i Sigurimit të Shtetit i rekomanduar për punësim prej Sulo Gradecit, i cili ka shkruar dikur për të:
«Sikur shoku Enver të më pyeste: ―Pas teje, kush është personi që më do mua më shumë?‖, unë do t‘i përgjigjesha pa u menduar: Hasani.»
Hasani ka qenë sekretar partie ne Farkë të Tiranës, tek helikopterët. Në çdo xhep të tij mban një fotografi të Enver Hoxhës, ndërsa në shtëpi ruan me mall një statujë të vogël fildishi të diktatorit, të cilën e ledhaton në mbrëmje deri sa e zë gjumi.
6- Selami Liço, nga Peshkopia.
Ish-oficer zbulimi në kohën e diktaturës dhe oficer ushtrie deri më 1997. I akuzuar për kontrabandë masive
316
armësh prej vitit 1997 e në vazhdim, Liçon e mori në mbrojtje ambasada amerikane në Tiranë, ku edhe u punësua në vitin 2000. Atje vazhdon të jetë edhe sot. I befasuar prej ngrirjes së dosjes së tij penale mjaft të ngarkuar, nuk lodhet së përsërituri fjalët: «Mallkuar qoftë kush mendon se amerikanët janë antikomunistë!» Gruaja e tij ka punuar gjithmonë në ―Bllok‖.
7- Agim Bllaci, nga Gjirokastra.
Ka filluar punë në ambasadën amerikane qysh më 1991, me ―ajkën‖ e të punësuarve atje.
Deri më 1973 – sa kishte gjallë babanë –, ka jetuar në ―Bllok‖. Është dëgjuar të përmendë shpesh kujtimin më të shtrenjtë që ruan nga jeta në «Bllokun e Udhëheqjes‖:
«Sa herë që vinte për vizitë tek ne, shoku Enver nuk harronte t‘i thoshte babait: ―Prokurorët e vendosur si ti janë maja e shpatës së diktaturës së proletariatit, shoku Misto. I tmerrove klerikët me pretencat e tua, që s‘njohin dënim tjetër veç atij me vdekje. Uroj që edhe Agimi të eci në gjurmët e tua‖».
Për meritat e veçanta të babait dhe të tijat, Agimi dhe gruaja e tij ndodhen të dy të punësuar në ambasadën amerikane.
8- Bashkim Male, nga Erseka.
Ish-oficer, pilot, aktualisht mbikëqyrës në ambasadën amerikane. Bashkëpunëtor aktiv i Sigurimit të Shtetit. Shokët e tij të punës trembeshin më shumë nga Bashkimi, se sa prej kryetarit të Degës së Brendshme.
317
«Përpiqem të jem më tolerant kur më shajnë për familjen, se sa kur më përgojojnë karrierën time si anëtar besnik i Partisë së Punës», pranon me çiltërsi Bashkimi.
9- Sadik Hasko, nga Skrapari.
Një tjetër rekomandim i goditur i Sulo Gradecit, i cili është shprehur me respekt të thellë si për patriotin e tij edhe për ambasadorin amerikan në Tiranë:
«I vetmi komisar që i ka lexuar nga tri herë të gjitha veprat e shokut Enver është pikërisht Sadiku. Një ditë Sadiku, i përhumbur në kujtime, shkroi instinktivisht me bojë të kuqe mbi një mur të ambasadës emrin e pavdekshëm ―Enver‖. Falënderoj nga zemra ambasadorin amerikan i cili, në vend që ta pushonte nga puna mikun tim për pakujdesinë e treguar, e thirri në zyrë dhe i dhuroi një flakon parfumi Nostalgji. Vetëm tani po arrij ta kuptoj disi shprehjen e hollë që më kishte përsëritur disa herë shoku Enver gjatë viteve të fundit të jetës së tij të ndritur:
«Sillo, në politikë gjërat nuk janë ashtu si duken. I shikon ata anglo-amerikanët ti? Aq sa jam unë besimtar se kam mbiemrin Hoxhë, aq janë edhe ata antikomunistë».
10- Veli Varfri, nga Tepelena.
«Bashkëpunimi me Sigurimin e Shtetit për mua ka qenë po aq i domosdoshëm sa edhe frymëmarrja», thekson Veliu me modesti.
Ndërsa tropojanët rrëqethen kur kujtojnë krimet e tij si komandant kufiri në Lug të Zi dhe thonë:
318
«Edhe sikur të mos quhej ―Lug i Zi‖, ai vend atë emër do të kishte marrë prej nënave të shumta tropojane që veshi me të zeza Veli Varfri, duke iu vrarë djemtë në kufi.»
Sa herë që bie fjala për Enver Hoxhën në ambasadën amerikane, Veliu përdor epitetin «I paharruari», duke psherëtirë dhe sytë e tij mbushen menjëherë me lot. Nëpërmjet një sajti privat shpërndan stema të ish-diktatorit.
11- Bardhyl Poda, nga Erseka.
Një ndër komunistët fanatikë që e ka vizituar më shpesh shtëpinë muze të diktatorit në Gjirokastër, duke pozuar çdo vit para saj.
«Sigurimi i Shtetit për mua ka qenë Zoti në tokë», shprehet Bardhyli në konfidencë.
12- Qemal Bashkurti, nga Tropoja.
I pyetur nëse do të dëshironte që t‘i ngjallej njeriu i tij më i dashur që nuk jetonte më apo ish-diktatori, Qemali është përgjigjur pa ngurruar:
«Nuk kam pasur në jetë njeri më të dashur nga Enver Hoxha.»
13- Kasëm Ymeri, nga Skrapari.
Dëshira e tij më e madhe në jetë:
«Të kisha vdekur në të njëjtën ditë dhe orë me Enver Hoxhën!»
14- Albert Hasanballiu, nga Skrapari.
Ky është i rekomanduari i tretë i Sulo Gradecit, për të cilin Sulua vetë shprehej dikur me modesti:
«Sikur shoku Enver të kishte njohur Albertin para meje, historia shqiptare do të kishte mbetur pa Sillo.»
319
15- Aleks Ndini, nga Korça.
Shprehja e tij më e spikatur:
«Një ditë pësova një krizë kardiake pranë vendit ku ka qenë liceu francez në Korçë, të cilin e vizitoj shpesh. Në çast mendova: ―Ç‘vdekje të lumtur paskam pasur fat! Duke u rrëzuar përtokë, do të kem rastin të vë kokën atje ku ka vënë dikur këmbën shoku Enver!‖»
16- Peti Çala, nga Fieri.
Ditën që u rrëzua monumenti i diktatorit në Tiranë, duke u ngashëryer Peti deklaroi:
«Do të kisha qenë i lumtur sikur të vdisja duke më rënë përsipër ai monument.»
17- Shkëlqim Xhagolli, nga Përmeti
«Po të kisha vdekur duke qenë anëtar i Partisë së Punës, me siguri vdekja do të kishte qenë shumë më e ëmbël për mua nga ç‘do të jetë një ditë në të ardhmen», është shprehur mes miqsh Xhagolli.
18- Hajri Mazaj, nga Vlora.
I paepur në zhvillimin e luftës së klasave edhe brenda fisit të tij, të cilit i krijoi probleme serioze, Mazaj u kishte dhënë urdhër të prerë postave të kufirit në Peshkopi:
«Ose asgjësoni thyesit e kufirit, ose vrisni veten; rrugë të mesme nuk ka.»
Idenë e tij për vlerën e jetës, Hajriu e ka përmbledhur në pak fjalë:
«Sa boshe do të më dukej jeta, sikur shoku Enver të mos më dilte çdo javë në ëndërr!»
19- Fejzi Hoxholli, nga Korça.
320
«Shumë herë u kam tërhequr vërejtjen prindërve që nuk më kanë çuar emrin Enver», ka thënë Fejziu me keqardhje.
20- Mels Arapi, nga Vlora.
Të afërmve të tij u ka lënë këtë amanet:
«Nuk duhet të harroni të çoni mbi gjoksin tim në arkivol teserën e Partisë së Punës.»
21- Isa Lumani, nga Erseka.
Çdo i interesuar mund të gjejë në shtëpinë e Isait secilën prej ―veprave‖ të ish diktatorit. «Veprën 19» në anglisht ia ka bërë dhuratë ambasadori amerikan më 16 tetor 2008, me rastin e 100 vjetorit të ditëlindjes së diktatorit.
22- Aleksander Shtepani, nga Tirana.
«Sikur shoku Enver të kishte jetuar edhe 9 vjet, Shqipëria do të kishte mbërritur në komunizëm», ka profetizuar Shtepani.
23- Muharrem Ibrahimi, nga Fieri.
«Po ratë në vështirësi, kujtoni shokun Enver; po ratë në nevojë, kujtoni Partinë e Punës!», i ka këshilluar të afërmit e tij Muharremi.
24- Halit Haliti, nga Erseka.
«Kur mora teserën e Partisë së Punës nuk më ka zënë gjumi dy net nga gëzimi», është shprehur i përlotur Haliti.
25- Jorgo Kaçi, nga Saranda.
Kur ishte komandant kufiri në rrethin e tij, Jorgua nuk harronte t‘iu thoshte në çdo mbledhje forcave të mbrojtjes:
«Çdo shqiptar që arrin të arratiset bëhet vegël e imperialistëve, për të luftuar kundër popullit e vendit të tij.
321
Një atdhetar i vërtetë pranon më parë të vdesë, se sa të vihet në shërbim të amerikanëve.»
Kur «atdhetari i vërtetë» Jorgo Kaçi pranoi të vihej në shërbim të amerikanëve në ambasadë (sigurisht pa vdekur), atje mësoi disa gjëra që nuk i dinte më parë dhe thirri i entuziazmuar:
«Nuk ma priste mendja kurrë që karriera ime komuniste, e ideuar në Komitetin e Partisë të Sarandës, do të realizohej në selinë e ambasadës së «imperialistëve amerikanë» në Tiranë! I ftoj gjithë shokët e mi të idealit që parullën «Lavdi Marksizëm-Leninizmit!» ta zëvendësojmë me ―Lavdi prapaskenave të politikës!‖».
26- Rrapo Hazizi, nga Skrapari.
Shef i kufirit të jugut deri më 1991. Rrapo Hazizi mbahet mend për vrasjet e shumta në kufirin e jugut të shtetasve që tentonin të arratiseshin. Për këtë «meritë të spikatur», Ramiz Alia e dekoroi posaçërisht në fund të vitit 1990. Po për të njëjtën meritë, ambasada amerikane e punësoi duarpërgjakurin Rrapo pak kohë pas dekorimit.
Prej datës 03 shkurt 1990 deri në datën 23 gusht 1990 (pra, brenda një periudhe më pak se dyqind ditë) me urdhër të Rrapo Hazizit janë vrarë prej postave të ndryshme të kufirit të Jugut 23 shqiptarë me moshën mesatare 27 vjeç. Ky krim i përbindshëm ka ndodhur disa muaj pas përmbysjes së komunizmit në Evropën Lindore dhe në një kohë që në Shqipëri ligji i vendosur rishtas parashikonte një dënim maksimal deri në pesë vjet heqje lirie për shkelje kufiri. Ja lista me të dhënat e plota të viktimave të Rrapos: