Rrahman Parllaku i përgjigjet Uran Butkës: Fadil Hoxha ishte për bashkimin e trojeve shqiptare

Faksimile e kërkesës së Akademikëve kosovarë drejtuar Presidentit Bujar Nishani për dekorimin e Fadil Hoxhës

Duke iu referuar dokumenteve arkivore, Butka do të mbronte idenë se Hoxha ka qenë gjatë Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare një nga zbatuesit e urdhrave të Enver Hoxhës për eliminimin e kundërshtarëve të tij politikë, edhe brenda radhëve të komunistëve. Gjithashtu, ai e akuzon atë për vrasjen e Shaban Polluzhës dhe sipas Butkës, nuk mund të jenë edhe vrasësi, edhe viktima heronj.

Gjithashtu, Butka e përfshin Fadil Hoxhën edhe në masakrën e Tivarit, në mos në mënyrë të drejtpërdrejtë, me heshtjen e tij, ndaj gjithë asaj çka po ndodhte mbi rekrutët shqiptarë. Shkrimi i Butkës erdhi pas botimit të një shkrimi homazh të Rrahman Parllakut, me rastin e 100-vjetorit të Fadil Hoxhës.

E tashmë është sërish Parllaku, që i përgjigjet Butkës, jo më vetëm, po i mbështetur nga akademikë dhe historianë të Kosovës, që dalin kundër pretendimeve të Uran Butkës.

RRAHMAN PARLLAKU*

Nga bataku i përbaltjes së historisë së Luftës Nacionalçlirimtare, ku ka rënë prej vitesh, Uran Butka hodhi shashkat e fundit për të denigruar një nga figurat e shquara të kësaj lufte, në 100-vjetorin e lindjes së tij.

Si bashkëkohës, bashkëluftëtar e bashkëpunëtor i Fadil Hoxhës, kam shkruar dhe kam folur shumë për vlerat e tij, këtu në Tiranë, por edhe në Prishtinë e Gjakovë, dhe kudo jam mirëpritur e duartrokitur fuqishëm. Ndaj dhe këtë radhë vendosa t’i përgjigjem z. Butka, këtij misionari të shtrembërimit të historisë, jo me rrëfimet e mia si dëshmitar okular, por me ato ç’kanë shkruar e kanë thënë për Fadilin, autoritetet, akademikët dhe profesorët e shquar kosovarë.

Duke e parë figurën e Fadil Hoxhës në kontekstin historik, Prof. Dr. Jusuf Bajraktari – akademik, shprehet se “S’ka dyshim se figura e Fadil Hoxhës është në krye të listës së personaliteteve që personifikojnë periudhën 50- vjeçare të historisë së Kosovës në regjimin komunist në ish-Jugosllavi. Prandaj edhe interesimet dhe interpretimet e rolit të tij janë trajtuar nga këndvështrime të ndryshme dhe në të shumtën e rasteve me nota të subjektivizmit të tepruar nihilist, çka për mendimin kritik historiografik nuk përkon me të vërtetën, e aq më pak me realitetin shoqëror të Kosovës”.

Ish- Drejtori i Institutit të Historisë të Prishtinës vlerat e këtij burrështetasi i shpreh edhe te dhimbja që ndien për mungesën e madhe të intelektualëve e të veprimtarëve të shquar dhe të njohësve të jetës dhe veprës së Fadil Hoxhës, si: Vehap Shita, Pajazit Nushi, Mark Krasniqi, Esat Stavileci, të cilët me angazhimet dhe kontributet e tyre e nderonin opinionin e Gjakovës në këso raste kujtimesh e përkujtimesh.

Duke u mbështetur në burimet e shumta dokumentare që rrëfejnë jetën e Fadil Hoxhës dhe kohën e tij, akademiku i mirënjohur kosovar, J. Bajraktari, konkludon se “të arriturat, por edhe gabimet e mundshme të bëra nga ai, paraqesin një tërësi (materie) interesante për historinë. Ato argumentojnë përkushtimin e tij për dy çështje fondamentale:

1) për idenë e bashkimit të viseve shqiptare në një shtet, që ka qenë dhe është ëndrra e të gjithë patriotëve tanë dhe

2) për ngritjen dhe avancimin e Kosovës në shkallën e barazisë me të tjerët në ish- Jugosllavi në aspektin pragmatik, sipas rrethanave të kohës që i është imponuar”. Pikërisht, nisur nga ky këndvështrim, edhe kryetarja e Komunës së Gjakovës, znj. Mimoza Kusari-Lila, vlerëson se “Fadil Hoxha, me kontributin dhe angazhimin e tij patriotik ka luajtur një rol të rëndësishëm edhe gjatë Luftës Nacionalçlirimtare, por edhe pas çlirimit, ku si një burrë shtetas ka vendosur themelet e para të shtetësisë së Kosovës”.

Sipas numrit një të qytetit historik të Gjakovës, “Shembulli që politika mund të marrë nga veprimtaria e Fadil Hoxhës është largpamësia e tij. Ai ia ka dalë me sukses që të paraqesë, të mbrojë dhe të avancojë kauzën e shqiptarëve të Kosovës, por edhe të shqiptarëve jashtë Kosovës”.

Madje, është ky vlerësim real dhe objektiv mbi të cilin Kuvendi Komunal i Gjakovës ka vendosur të ngrejë përmendoren e Fadil Hoxhës në qendër të qytetit historik, për të cilën tashmë është shpallur konkursi dhe është miratuar vendi ku së shpejti do të vendoset aty ku e meriton.

Ky vlerësim u shpreh më së miri në Akademinë përkujtimore që u mbajt në Gjakovë, nga përfaqësuesit legjitimë të këtij Kuvendi, z. Armend Vokshi e znj. Edlira Bejtullahu. Por le të ndalemi dhe në referencat e akademikëve dhe profesorëve të tjerë kosovarë. Ish-kryetari i Akademisë së Shkencave të Kosovës, akademik Besim Bokshi, është shprehur se

“Fadil Hoxha në ato kohë të vështira ishte si ajo bora e bardhë që zbret nga lart për të mbrojtur tokën nga acari. Njerëzit besonin se në shpirtin e tij qëndron e strukur rrufeja, ajo që shpërthen qiellin nga hidhërimi, rrufeja e kohës së rinisë së tij. Dhe e donin Fadilin edhe si mundësi, si shpresë…”. (Libri: “Fadil Hoxha, një jetë në shërbim të atdheut” fq. 3).

Po ashtu, Prof. Dr. Masar Rizvanolli – Kryetar i Shoqatës së Intelektualëve “Jakova”, ndër të tjera vlerëson se “Fadil Hoxha ishte ndër themeluesit e parë të Ushtrisë Nacionalçlirimtare dhe arradhave partizane, në krye të së cilës ishte vetë ai… gati në të gjitha betejat ishte luftëtar me armë në dorë, duke u treguar strateg i niveleve të larta ushtarake. Ai ishte iniciues dhe organizator i Konferencës së Bujanit, nga ku u konkludua se pas mbarimit të luftës, populli i Kosovës do të deklarohet për bashkim kombëtar, dëshirë dhe e drejtë kjo legjitime dhe e kahmotëshme”.

Ndërkohë, në optikën e Prof. Dr. Masar Rizvanolli, “Një ndër arritjet më me vlerë të udheqësisë së Fadil Hoxhës është Kushtetuta e 1974, me të cilën Kosova bëhet element konstituiv brenda Federatës jugosllave, që ishte bazë e shtetësisë së Kosovës, e që sot është realitet”. Më tej, Prof. Rizvanolli konkludon se “Fadil Hoxha duhet kuptuar dhe çmuar si vizionar, largpamës, i cili me vendosmërinë e urtinë e një politikani të spikatur mundi të arrijë këto vlera për vendin dhe popullin e tij.

Ai nuk e njihte veten ndryshe, veçse si një qelizë në zemrën e popullit, për të cilin duhej sakrifikuar gjithçka nga vetja, duke pasur parasysh përgjegjësinë për punën që ushtronte në emër të popullit”. Po në këtë linjë shprehen edhe akademikët e njohur kosovarë Ekrem Murtezai, Minir Dusha, Luan Mullaqi, Rexhep Ferri, Feriz Krasniqi etj. Përcaktimin më të saktë e gjejmë nga akademiku Ekrem Murtezai, sipas të cilit “Fadil Hoxha ka bërë për Kosovën optimumin e asaj që ka qenë e mundur në kushtet, rrethanat dhe në situatën e atëhershme brendapërbrenda sistemit socialist e monist”. (Libri “Fadil Hoxha, siç e njoha unë”, fq. 105).

Ndërsa shkrimtari dhe publicisti i mirënjohur, jo vetëm në Kosovë, por në gjithë hapësirën mbarëshqiptare, Veton Surroi, e vlerëson Fadil Hoxhën si figurën më të rëndësishme shqiptare të Kosovës në shekullin XX.

“Pjesë kyçe e idesë prijëse të luftës së Fadil Hoxhës ka qenë besimi se fitorja e forcave antifashiste do të sillte bashkimin e kombit shqiptar, dhe këtë e ka shprehur më së miri duke i prirë organizimit të Konferencës së Bujanit më 1943/ 1944, në të cilën u aprovua Deklarata që shprehimisht përcaktonte të drejtën e bashkimit të Kosovës me Shqipërinë, si një rezultat të dëshiruar në fund të Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare…

Fadil Hoxha ndërtoi një politikë të ruajtjes së substancës shqiptare në Kosovë e Jugosllavi dhe avancimit e emancipimit të popullit shqiptar, brenda kushteve të së mundshmes”, shprehet ndër të tjera Veton Surroi në letrën drejtuar Presidentit të Republikës së Shqipërisë, z. Bujar Nishani, me anën e së cilës mbështet iniciativën e Kuvendit Komunal të Gjakovës dhe të një grupi akademikësh e profesorësh kosovarë për t’i akorduar Fadil Hoxhës titullin “Nderi i kombit”.

S’ka dyshim se këto vlerësime të akademikëve e profesorëve të shquar kosovarë hedhin poshtë me neveri përpjekjet e Uran Butkës për të cilësuar Luftën Nacionalçlirimtare si Luftë Civile dhe në këtë kuadër për të denigruar edhe figurën e Fadil Hoxhës.

Ndërkohë, për sa u përket shpifjeve të ulëta e monstruoze për Masakrën e Tivarit, nuk dua të zgjatem, pasi ia kam dhënë përgjigjen publikisht në disa emisione e debate televizive, si dhe ballë për ballë në Konferencën e organizuar para dy vitesh në Ulqin, ku ai s’pati kurajën civile të përballej me mua, që si dëshmitar okular jam prirë dhe i përmbahem vetëm së vërtetës.

Unë që pata fatin të jetoj kaq gjatë dhe të përjetoj gati një shekull të historisë sonë kombëtare, e ndiej për detyrë që sa të kem frymën ta mbroj këtë histori nga shtrembërimet me dashje të pseudohistorianëve të tillë. /Panorama/

*Hero i Popullit dhe Nderi i Kombit

Si u pranua Sali Berisha në Partinë e Punës dhe pse “u mbyllën sytë” ndaj disa njollave të zeza në biografinë e tij

11:07 Dossier

RAPORTI: 59 mijë të internuar dhe mbi 6 mijë të vrarë nga regjimi komunist

08:44 Dossier 1 koment

Iskra Thoma sjell mesazhin e fundit qe Nene Tereza i la i la imzot Paolo Hnilika, miku dhe bashkëpunëtori i saj për 34 vjet

23:12 Dossier

REPLIKE/ Te vertetat mbi Fadil Hoxhen, nuk zbulohen nga histori te porositura

23:07 Dossier

DOSSIER/ Atentatet e pafata mbi Zogun

19:10 Dossier

“Historia e PS-së në aparatin tim fotografik dhe si ruajtëm drejtuesit e PS-së nga atentatorët e Berishës"

17:00 Dossier

VIDEO/ 1992, atmosfera në PD një natë para fitores

10:21 Dossier

FOTO/ Molenbek, aty ku terroristët ndjehen si në shtëpinë e tyre!

18:12 Dossier

Rastet kur Fadil Hoxha ka qenë pjesëmarrës direkt në vrasjet e shqiptarëve

17:52 Dossier

Kllopçisht, 24 mars 1991 : Grate dibrane shqyejne telat me gjemba te kufirit me Maqedonine.

15:29 Dossier