Te fundit
Si e pushtoi botën gjaku i pafajshëm
9 Maj 2016, 19:48Kulturë
TEMA
Historia e Krishterimit – Një histori kaq e thjeshtë, por njëkohësisht me shumë gjakderdhje e viktima që nuk e meritonin këtë fund të kobshëm, e cila për dy mijë vjet ka dominuar botën dhe rrjedhën e historisë dhe sot, një në tre persona në mbarë botën mban emrin “i krishterë”
Ishte një, zgjodhi dymbëdhjetë ndjekës. Ai, Krishti, u kryqëzua ndërsa ata të gjithë, apostujt e tij, e ndoqën në vdekje me martirizim. Dikush prej tyre u kryqëzua si ai, dikush u kryqëzua me kokë poshtë, një tjetri iu pre koka, njëri u hodh si ushqim për luanët dhe kafshët e egra, një tjetër e vranë me gurë, dikush tjetër përfundoi në një fuçi me vaj të nxehtë, e të tjerë përjetuan tortura makabre të këtij lloji.
Një histori kaq e thjeshtë, por njëkohësisht me shumë gjakderdhje të pafajshme, e cila për dy mijë vjet ka dominuar botën dhe rrjedhën e historisë, dhe sot një në tre persona në mbarë botën mban emrin “i krishterë”.
Gjatë tre shekujve të parë, krishterimi u gjend në rrethanat më të pafavorshme për të shfaqur fuqinë e vet dhe për të ndarë me të gjithë popujt e civilizuar bazat e këtij besimi. Krishterimi nisi strategjinë e zgjerimit për të arritur fitoren e emrit të vet jo me luftë apo dhunë, por siç e gjejmë në histori, vetëm me armë paqësore dhe frymore.
Deri në mbretërimin e Kostandinit, krishterimi nuk kishte as edhe një ekzistencë ligjore në Perandorinë Romake, por u injorua dhe u etiketua thjesht si një sekt judaik. Më pas u ndalua dhe u përndoq. Besimi në këtë periudhë dënohej me konfiskim dhe vdekje. Përveç kësaj, ky besim dukej se nuk ofronte favorin më të vogël material, por vetëm atë shpirtëror. Por, kundër ideve aktuale të hebrenjve dhe kombeve të tjera, Krishterimi shpalli në mënyrë të drejtpërdrejtë pendimin dhe konvertimin, si dhe mohimin e vetvetes ndaj botës, aspekte këto shpirtërore dhe jo materiale.
Origjina judaike e krishterimit, si dhe varfëria në kategoritë dhe rangjet e ulëta të shumicës së atyre që iu bashkëngjitën këtij besimi, dukej se nisën të ofendonin krenarinë e grekëve dhe romakëve. Përkundër këtyre vështirësive të jashtëzakonshme, krishterimi duket se bëri një progres në zgjerimin e vet dhe kreu një adaptim të nevojave të thella shpirtërore të shumë njerëzve të njohur, duke arritur të bëhet besimi i Irenaeusit, Justinit, Tertullianit dhe baballarëve të tjerë të asaj kohe.
Historia na tregon se pengesat e shumta, në vend që ta ndalonin krishterimin, u bënë mjete të promovimit të këtij besimi. Persekutimi çoi në martirizim, dhe martirizimi nuk kishte vetëm tmerre, por edhe tërheqjen e vëmendjes nga e gjithë bota, duke nxitur kështu formën më fisnike dhe më altruiste të shpalljes së besimit. Çdo martir i vërtetë ishte një provë e gjallë e fesë së krishterë. Me sa dukej, edhe masat më ekstreme ndaj këtij besimi, në vend që ta shuanin atë e rrisnin edhe më shumë.
Ndaj Tertulliani bëri këtë shpallje drejtuar të gjithë kombeve:
“Të gjitha mizoritë tuaja mjeshtërore nuk mund të arrijnë gjë, ato janë vetëm një karrem i besimit tonë. Sa më shumë na vrisni, aq më shumë numri ynë rritet. Gjaku i të krishterëve është fara e këtij besimi”.
Morali i të krishterëve bënte kontrast të fuqishëm me korrupsionin që mbizotëronte në atë kohë, ndaj nuk mund të mbetej pa i bërë përshtypje të fortë mendjeve dhe zemrave më ndikuese. Besimtarët e parë ishin të varfrit dhe të shtypurit, të cilët ishin dëshmitarët e parë të këtij besimi. Por edhe të tjerë, edhe pse jo shumë, vinin nga klasat e larta dhe të arsimuara; njerëz të tillë si Nikodemi, Jozefi nga Arimatea, apostulli Pal, prokonsulli Sergius Paulus, Dionisi i Athinës, arkëtari i Korinthit, dhe disa anëtarë të familjes perandorake.
Senatorët romakë ankoheshin se burra dhe gra në Azinë e vogël, të çdo rangu, shkonin te të krishterët. Tertulliani pohon se një e dhjeta e Kartagjenës, dhe në mesin e tyre senatorë romakë dhe zonja me prejardhje fisnike dhe të afërm të ngushtë të prokonsullit të Afrikës, kishin shpallur krishterimin si besimin e tyre.
Shumë nga etërit e parë të kishës nga mesi i shekullit të dytë, Justin Martir, Ireneu, Hippolytus, Klementi, Origjeni, Tertulliani, Cyprian-i, shkëlqenin më shumë, ose të paktën ishin të barabartë në famë, talente dhe kulturë me bashkëkohësit e tyre më të shquar.
Ky përparim nuk ishte i kufizuar nga ndonjë vendndodhje gjeografike e veçantë. Krishterimi u përhap njësoj në të gjitha pjesët e perandorisë.
“Ne jemi një popull i së djeshmes”, thotë Tertuliani në Apologjinë e tij. “Megjithatë kemi mbushur çdo vend që ju përket juve – qytete, ishuj, kështjella, fshatra, kuvende, fise, kompanitë, pallatet, senat, forum. Ne ju lëmë vetëm tempujt tuaj. Ne mund t’i numërojmë ushtritë tuaja; me një providencë të vetme, numri ynë do të jetë më i madh”.
Shkaku kryesor i përhapjes së shpejtë dhe triumfit përfundimtar të krishterimit duket se qëndronte në të vërtetën absolute që ky besim shpaloste, ndryshe nga relativiteti i filozofive të besimeve të tjera, si dhe shpallja publike si religjioni universal i shpëtimit.
Krishterimi u bënte thirrje të gjitha klasave, gjendjeve dhe marrëdhënieve midis njerëzve, të gjitha kombësive dhe racave të ndryshme, të gjitha shtresave të kulturës, çdo shpirti që dëshironte shpëtimin nga mëkati dhe shenjtërinë e jetës. Vlerat e ndryshme të këtij besimi shiheshin në të vërtetën dhe fuqinë e doktrinave të tij; në pastërtinë shpirtërore të urdhëresave, në efektet rigjeneruese në zemrën dhe jetën e njeriut; në vlerësimin që i bënte gruas dhe të rolit të saj në shtëpi; në përmirësimin e kushteve të jetesës për të varfrit dhe vuajtësit; në besimin, dashurinë vëllazërore, bamirësinë dhe triumfin mbi vdekjen për ata që besonin në Krishtin.
Me gjithë lavdinë e saj, Roma e mbante perandorinë vetëm nën tehun e shpatës. E gjithë shoqëria dukej se ishte tashmë e kalbur. Perandorët e virtytshëm, si Antoninus Pius dhe Marcus Aurelius, ishin përjashtim, megjithatë nuk mund ta parandalonin përparimin e kalbjes morale apo rrënimit të pushtetit në fund të perandorisë. Asgjë, që kishte prodhuar antikiteti klasik në ditët e tij më të mira, nuk mund të shëronte plagët fatale të epokës.
Ylli i vetëm i shpresës në këtë periudhë të vështirë ishte vetëm besimi i ri i krishterimit, i cili dukej se nuk i trembej vdekjes, i fortë në besim, me ngjyra të ndezura dashurie vëllazërore, që tërhiqte të gjitha mendjet reflektuese, si besimi që ofrohej i vetëm dhe i gjallë i së tashmes dhe së ardhmes.
Ndërsa bota ishte e trazuar vazhdimisht nga luftërat dhe revolucionet me sistemet e filozofisë dhe dinastitë, të cilat ashtu siç ngriheshin ashtu edhe zhdukeshin, feja e re, pavarësisht rreziqeve të shumta, ecte përpara në heshtje dhe në mënyrë të qëndrueshme, duke përparuar dhe duke fituar zemrat e shumë njerëzve në mbarë kontinentin europian dhe më gjerë.
Krishterimi dukej se po lulëzonte ndërkohë që perandori dhe popujt po rrëzoheshin nga luftërat e pafund. “Krishti u shfaq”, shkruan Augustini. “Për njerëzit e kësaj bote të plakur dhe të kalbur, dhe ndërkohë që të gjithë përreth vyshken, me anë të Tij ata mund të marrin jetë të re dhe të lavdishme.” Kjo thënie e Augustinit, bashkë me shumë të tjera dëshmojnë mbi natyrën e besimit që kishin të krishterët, pra jo te lufta apo vlerat alla romake apo alla antike, por mbi besimin e Krishtit.
Pas zyrtarizimit të Krishterimit nga ana e Perandorit Kostandin, në të gjithë Perandorinë Romake, emri Jezus u përhap në mbarë Europën dhe më tej. Revolucioni brenda besimit të krishterë në Perëndim, i njohur në atë kohë si katolicizëm, besim nën autoritetin absolut të Papatit, ndodhi në shekullin e 16.
Një prift gjerman, Martin Luther, në vitin 1517 sfidoi papatin me nëntëdhjetepesë teza dhe solli periudhën e Reformacionit Protestant në qendër të Europës. Ky Reformacion e ndau Europën në disa pjesë dhe shkaktoi një numër të madh luftërash dhe konfliktesh fetare të cilat do ta ndryshonin kontinentin e vjetër dhe mbarë botën përgjithmonë.
Më 16 prill 1521, Luther, në moshën 38-vjeçare, profesor në Universitetin Wittenberg në Saksoni hyri në qytetin e Worms për të takuar perandorin e ri Charles V. Tridhjetekatër vjet më vonë, perandori, tashmë duke bërë një jetë të qetë në Yuste në Spanjë, shprehu keqardhjen për qëndrimin që kishte mbajtur ndaj Luther-it: “Bëra shumë gabim që nuk e ekzekutova Luther-in në atë kohë… si rrjedhojë ky gabim i imi ka marrë përmasa gjigante”.
Dhe vërtet përmasat e Revolucionit Protestant ndryshuan rrjedhën e historisë së popujve në mbarë botën, por sidomos në popujt europianë dhe në shtetin e ri që do krijohej dy shekuj më vonë, në SHBA.
Pas Luther-it, doli një figurë tjetër e shquar e Reformacionit, John Calvin, një predikues francez, i cili ishte themeluesi i sistemit të Teologjisë së Krishterë, dhe më pas solli atë që do quhej Kalvinizëm. John Calvin, i cili i detyrohej shumë Erasmus-it dhe Luther-it do kishte një influencë më të madhe në krishterimin protestant sesa ndonjë reformator tjetër. Në vitin 1536, Calvin-i shkoi në Gjenevë ku do qëndronte gjer në vdekjen e tij në vitin 1564, dhe ku do bëhej njeriu më me ndikim në të gjithë qytetin dhe ku do fitonte reputacion ndërkombëtar. Qyteti i Gjenevës do të shndërrohej në “shkollën më perfekte të Krishtit që nga dita e Apostujve” –u shpreh John Knox.
Gjeneva do të mësyhej nga refugjatë dhe vizitorë nga vende të tjera; rreth 4.770 refugjatë të huaj hynë në qytet gjatë periudhës 1549 deri 1559 nga të cilët 1.536 ishin artizanë. Ata nxitën tregtinë dhe prodhimin, industrinë e botimit dhe orëve, duke i shtuar kështu begati qytetit. Gjeneva u bë qendra e edukimit të pastorëve dhe publikimit të fletushkave dhe literaturës Protestante.
Suksesi i kalvinizmit qëndronte te teologjia sistematike e John Calvin-it, të cilën e shprehu tek Institutet e Besimit të Krishterë. Ky sukses që përbënte shtyllën kurrizore të protestantizmit, u përhap nga Gjeneva në Francë, Skoci, Holandë, duke pasur një ndikim të madh te kisha në Gjermani dhe Angli, por më shumë ndikim pati në kolonitë e themeluara nga Puritanët në New England, ku Protestantizmi do ishte element themeltar në jetën fetare amerikane.
Historia e emigrimit të puritanëve në kontinentin e ri lidhet më së shumti me zhvillimet në Angli. Ardhja në fron e mbretëreshës Elizabeta I në Angli në vitin 1558, solli atë që njihet si fitorja vendimtare e Protestantizmit; por një parti brenda kishës kombëtare, e njohur si Puritanët, besonin se puna e Reformacionit nuk kishte mbaruar vetëm me mohimin e papatit, me shpërbërjen e manastireve dhe me përcaktimin e Librit të Përbashkët të Lutjeve.
Shumë anglezë kërkonin më shumë sesa disa praktika të Protestantizmit dhe t’i bindeshin mbretëreshës si kreu suprem i kishës. Protestantizmi kishte në vetvete një tendencë demokratike, sepse inkurajonte ata që dinin shkrim e këndim ta gjenin rrugën vetë përmes vargjeve të Biblës, dhe të jetonin jetën nën dritën e asaj që lexonin në Bibël. Ndaj me fuqinë që merrnin nga ajo që ata e quanin fjala e Perëndisë, puritanët, shpeshherë, refuzonin ta njehsonin veten me qëndrimet e Mbretëreshës: madje, disa prej tyre, guxuan ta kritikonin hapur, dhe siç tregon historia, ajo nuk ishte nga ata njerëz të lehtë për të komunikuar dhe për t’u kuptuar.
Në fillimin e sundimit të mbretëreshës Elizabeta I, puritanët ishin asgjë më shumë apo më pak, se sa vetë përfaqësia protestante. Ata panë se shumica e vendit ishte ende katolike ose indiferente. Puritanët kishin për qëllim të sillnin të gjithë Reformacionin në Angli në mënyrë që të arrihej konvertimi i të gjithë anglezëve. Për shumë vite me radhë u munduan ta bindin mbretëreshën e tyre të bashkohej me ata, duke e njohur kishën, sipas linjës presbiteriane dhe duke përdorur të drejtën e saj të padiskutueshme për t’i detyruar njerëzit, subjektin e saj, të shpëtoheshin.
Ata pajtoheshin me mbretëreshën që një kishë uniforme dhe e përgjithshme kombëtare kërkohej si nga arsyeja ashtu edhe feja, por që duhej qeverisur mbi mësimet që John Calvin-i kishte nxjerrë nga Bibla. Mbretëresha Elizabeta refuzoi të bashkëpunonte, kështu që puritanët ishin të detyruar të mos merreshin më me çështjet politike por vetëm pastorale. Me që nuk kishin më forcën për t’i detyruar bashkatdhetarët e tyre të konvertoheshin, ata vendosën t’u predikonin atyre. Gjer në vitin 1603, puritanët kishin arritur një rezultat spektakolar.
Sot, është shumë e lehtë të keqinterpretosh emrin apo natyrën e puritanizmit, pasi në gjuhën moderne njihet si një konservatorizëm i ekzagjeruar, privim nga kënaqësitë elementare të jetës, legalizëm apo urrejtje ndaj kënaqësive të të tjerëve. Por ndonëse kishte një lloj censure të rregullave shoqërore në natyrën puritane nuk duhet të mohohet shkëlqimi i natyrës puritane.
Duke pasur sigurinë e shpëtimit në besimin e tyre, puritanët ishin të guximshëm, të gëzuar, inteligjentë dhe punëtorë. Ndaj, historia na tregon se këta njerëz nuk kishin frikë as nga mbretërit dhe mbretëreshat, dhe as arkipeshkopët, apo dikush tjetër. Puritanizmi u përhap me ngadalë përgjatë të gjithë Anglisë. Por, në vitin 1604, Arkipeshkopi i ri i Canterbury nisi të persekutonte si puritanët ashtu edhe çdo grupim tjetër brenda apo jashtë kishës që devijonte nga praktikat standarde zyrtare. Shumë grupime fetare vendosën të emigronin.
Në vitet 1607 dhe 1608, shumë prej tyre u arratisën për në Holandë ku mund të praktikonin lirshëm besimin e tyre. Të udhëhequr nga pastori Robinson dhe plaku i kishës William Brewster, ata u vendosën në Leyden ku qëndruan për dhjetë vjet. Por Leyden nuk mund të ishte një vendbanim i përjetshëm, pasi rrezikonte të pushtohej nga spanjollët, dhe për shkak se aty nuk gjetën kushtet e duhura për të praktikuar plotësisht besimin në mënyrën që këta separatistë dëshironin, e panë të udhës të lëviznin përsëri. Anglia vazhdonte të ishte e mbyllur për ta, dhe shumica e kishave, sipas tyre, ishin të korruptuara. Kështu që vendosën të eksploronin vendet e papopulluara të Amerikës.
Puritanizmi, një degëzim i Kalvinizmit, është çelësi për të zbuluar historinë e kolonive amerikane. Puritanizmi mbizotëronte jo vetëm jetën fetare dhe të menduarit të kolonive të reja, por edhe jetën e tyre politike, sociale dhe ekonomike.
Puritanët e New England emigruan aty për të ndërtuar një “commonwealth” që përputhej me teologjinë Kalviniste. Kjo do reflektohej jo vetëm në aktivitetin politik, por edhe në jetën sociale dhe ekonomike. Kalvinizmi dhe shembulli i organizimit të jetës dhe drejtimit në Gjenevë do të shërbenin për ndërtimin e një shoqërie të re mbi baza të krishtera dhe kalviniste.
Shumë njerëz emigruan në Amerikë për të kërkuar lirinë fetare. Shpresa e tyre ishte për t’i shpëtuar persekutimit fetar që ata kishin përballur në vendet e tyre. Një gjë të cilën ata nuk e donin ishte të krijonin një kishë si Kisha e Anglisë.
Kolonët e parë kërkuan një shans për të adhuruar lirisht Perëndinë dhe të kishin një mundësi për të zgjedhur fenë që ata donin të aplikonin. Pas mbërritjes në Amerikë (pelegrinët, ishin të parët që arritën në vitin 1620), filloi udhëtimi për kërkimin e fesë “së përsosur” që mund të kënaqte nevojat e njerëzve. Shumë grupe fetare (të tilla si Quakers dhe Puritanët) formuan 13 kolonitë e para në bazë të besimit të tyre fetar. Edhe pse plani ishte për t’i shpëtuar persekutimit në Europë, në fakt, kishte pak persekutim midis denominacioneve të ndryshme edhe brenda kolonive.
Diversiteti fetar ishte bërë një pjesë dominuese e jetës koloniale. Trembëdhjetë kolonitë ishin një përzierje e komuniteteve të ndryshme fetare dhe, si rezultat, popullsia e Amerikës u rrit me ritme tejet të shpejta. Njerëz nga e gjithë bota erdhën për të kërkuar lirinë që gjendej në Amerikë dhe ata nisën të shpërnguleshin përfundimisht në Kontinentin e Ri. Grupe si skocezët dhe irlandezët ishin ndër të parët që nisën të emigronin në Amerikë. Si rezultat, persekutimi fetar nisi të shuhej duke u zëvendësuar me lirinë e besimit. Krishterimi u bë gjithashtu një pjesë dominuese e politikës amerikane dhe vazhdon edhe sot të jetë themeli i shoqërisë amerikane.
Një njeri derdhi gjakun e tij në një vend mbeturinash me emrin Golgotë, në dalje të Jeruzalemit. Ai gjak rrodhi bashkë me historinë, dhe me sa duket, depërtoi në zemrat e njerëzve në mbarë globin. E gjithë bota ka përjetuar pushtete e perandori të mëdha, por kjo mbretëri e besimit nuk është rrëzuar kurrë. Asnjë sistem nuk ka mundur ta rrënojë, asnjë diktator nuk ka mundur ta frenojë, sa më shumë luftohet aq më shumë rritet, e sa më shumë gjak të derdhë, aq më shumë shenjtërohet.
Kjo është historia e krishterimit; historia e gjakut të pafajshëm që mbuloi e pastroi botën.
Dr. Bledar Kurti- Shqip
23 komente në “Si e pushtoi botën gjaku i pafajshëm”
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Hahahaha. Nje peralle e bukur kjo. Edhe ISIS do t’ua kete zili – ndoshta ndryshojne bindje pasi ta lexojne! Por, cili eshte qellimi i ketij shkrimi. Harruat krimet dhe masakrat qe u kryen mbi popuj te tere ne Amerike, Afrike, Evrope e Azi. Harruat se ne emer te Krishtit jane vrare me shumme njerez ne 2000 vjet se sa ne te gjitha luftrat e marra se bashku! Fundamentalizmi ferar eshte i tmershem ngado qe te vije.
Sikur te kishe mesuar pak me shume, sigurisht qe do ta dije qe krishterimi deri ne shek. V u perhap ne menyre paqesore. Ishte perandori romak, Teodosi ai i cili fete pagane i beri te paligjshme dhe krishterimin e beri fene e vetme shteterore ( nentor 392). Pra deri ne vitin 392 krishterimi u perhap ne menyre paqesore. Ata qe prej vitit 392 perhapen krishterimin dhunshem, nuk jane tjeter pos abuzues te fese se krishtere sepse thyen rregullat e Ungjillit. E kunderta eshte me myslaminizmin, i cili prej zanafilles e deri ne ditet e sotme ishte i dhunshem.
Perse pikerisht mbas Shekullit te V,u perhap dhuneshem?
Zyrtarizimi i nje ideologjie ,sjell edhe shperdorimin e saj,luften per pushtet.
Kjo eshte ngritja dhe degradimi i nje kulture apo ideologjie,ky hyn edhe feja.
Kjo tregon,se feja eshte pjelle e mendjes njerzore,parti politike dhe jo hyjnore ashtu si serviret,ndryshe nuk do te kishte disa fraksione,sekte,
por vetem nje.Ky fenomen(i nendarjes) ka ndodhur me kristianizmin ashtu si edhe me myslimanizmin.Konflikt fetar ne Irlanden e veriut,
konflikt fetare ne Siri.
Keshtu ka ndodhur me fete,me komunizmin,nazizmin dhe fashizmin,qe ne fazat e para te propogandes ideologjike te mrekullonin,
me pas,kuptoheshin se ishin utopi,por me pasoja karastrofale,me çmim te larte per njerzimin,me kthim prapa.
E njejta gje ndodh edhe me politiken.Demagogji parazgjedhore,shperdorim te premtimeve kur vijn ne pushtet.
Por,politika ndryshe ndryshe nga absolutizmi i librave fetare,pranon nderhyrjen ne kodin civil ne faza te ndryshme te zhvillimit shoqeror.
Ky proces eshte i gjate,i papranueshem per shume popuj,por eshte i natyrshem,pa katalizator,ashtu si e ka bere Zoti.
Te kerkosh te zhdukesh egoizmin(ashtu si kerkon feja)tek njeriu,eshte si te kerkosh te zhdukesh qenien njerzore,te luftosh Zotin.
Sa per fene myslimane. Ashtu si ndodhi me fene(kulturen) kristiane mbas Shekullit te V,ndodhi me fene(kulturen)myslimane mbas
Shekullit XI(ne Spanje zgjati edhe me shume civilizimi mysliman).Ishte sistemi lehtesues tatimor krahasuar me ate ekzistues,ai qe perhapi me shpejtesi fene myslimane ne shume vende.Dhuna dhe radikalizmi i fese,ndryshon sipas qytetrimit te popujve,ashtu si diktaturat komuniste,ku ne disa vende praktikohej me egersi te papare,ne disa vende me tolerant.
Prandaj,vleresimi i gjerave nga pikpamja e militantizmit fetar apo politik,eshte si te shpallesh lufte.Secili ka argumente dhe kunderargumente.
Bota myslimane dhe ortodokse e kan te veshtire te akceptojn besimet(kulturat) e tjera fetare,ndryshe nga Bota katolike-protestante,qe
eshte me tolerante.Kjo,sepse qytetrimi Perendimor,eshte me lart se ai lindor,ka bere me koh ndarjen e fese nga shteti.
Ishte perandori Teodos qe i theu ligjet e Ungjillit. Por kjo nuk do te thot qe krishterimi , prej kohes se tij e metutje u perhap dhunshem. Sot mendoj qe nuk ka vend ne bote qe i detyron popujt qe te konvertohen dhunshem ne te krishtere (katolik apo protestant) . Tek myslimanet edhe sot e gjithe diten do te degjosh qe ka konvertime te dhunshme.
Mendoj qe gabon kur konfliktin ne Irlanden e Veriut e konsideron si konflikt fetar. Ai konflikt me shume eshte kombetar se sa fetar. Si e pushtuar nga britaniket, nje pjese e konsiderueshme e popullates nderroi fe. Dhe ata qe nderruan fe jane perkrahes te pushtuesve dhe nuk kane deshire qe ajo pjese te bashkohet (sic do te duhej) me memen Irlande.
Gjithashtu mendoj qe gabon kur thua qe myslaminizmi pas shek. XI (njejte si te krishterimi ne shek V) filloi perhapjen e dhunshme. Eshte e ditur qe prej zanafillesse islamit, apo me mire te them prej shpalljes se sures se “lopes”, ku Allahu e lejon luften. Islami gjithashtu perhapet dhunshem edhe ne Spanje, pas shume betejave ku ne fund fituan arabet. Sigurisht qe ajo periudhe ishte periudha me e ndritshme e kultures islame, por te mos harrojme se edhe gjate asaj periudhe kishim shkaterrime te qyteteve te krishtera, sic eshte rasti i qytetit spanjol, Santiago de Compostela, te cilen arabet e shkaterruan ne vitin 997. Gjithashtu ajo periudhe e kishte edhe periudhen e almahadi (1121-1269) qe ishte shume e veshtire per te krishteret dhe per hebrenjte.
Pajtohem me ty se zyrtarizimi i nje ideologjie sjell edhe shperdorimin e saj, luften per pushtet.
krishterimi eshte genjeshtra me e madhe e njerezimit.
shkrimi eshte google translate…. mund te kete edhe ndonje gabim se skisha koha ta editoja..
kusha ka kohe, durim dhe deshire ta lexoje
10 Arsyet pse Jezusi nuk është Zot!
1- Jezusi nuk është e gjitheditur:
Mark 24: 32-36:
32 Tani mësoni nga shëmbëlltyra e fikut: Kur degët e tij ende e tenderit, dhe nxjerr gjethet, ta dini se vera është afër; 33 Kështu edhe ju, kur t’i shihni të gjitha këto gjëra, ta dini se ai është afër, madje te dera. 34 Në të vërtetë po ju them se ky brez nuk do të kalojë, pa u realizuar të gjitha këto. 35 Qielli dhe toka do të kalojnë, por fjalët e mia nuk do të kalojnë. 36 Tani sa për atë ditë dhe për atë orë askush s’e di, as engjëjt e qieive, por vetëm Ati im
Zoti është i gjithëdijshëm, Jezusi nuk arrin këtë kualifikim kryesore. Kjo vetëm është e mjaftueshme për të provuar se Jezusi nuk është Zot. Gjithashtu vini re vargu thotë se vetëm Ati do të thotë askush tjetër, duke përfshirë edhe Jezusin hyjnore.
2- Jezusi nuk tha se unë jam Perëndia.
A është kjo një rastësi? Unë nuk mendoj. Nëse ju bëni një kërkesë për dikë, atëherë ju do të presin që dikush për të mbështetur kërkesën tuaj up. Nëse unë pretendojnë se dikush është një mbret, ju do të presin që mbreti të thonë se ai është një mbret, të paktën një herë. Në Perëndia OT thotë se ai është i Perëndisë disa herë, pse jo një herë me Jezusin në Dhiatën e Re? Ka ndryshuar Perëndia rrugët e tij? Unë nuk mendoj se, që nga OT thotë se Perëndia nuk ndryshon. Këtu janë pasazhe nga OT ku Zoti thotë se ai është Perëndi:
Gen 35:11 Dhe Perëndia i tha: ” Unë [jam] Perëndia i Plotfuqishëm; ti bëhu i frytshëm dhe shumëzo; një komb, madje një tërësi kombesh do të rrjedhin prej teje, dhe disa mbretër kanë për të dalë nga ijët e tua
Gen 46: 3 Atëherë ai tha: I [jam] Perëndia, Perëndia i atit tënd; mos ki frikë të zbresësh në Egjipt; sepse aty do të të bëj një komb të madh:
EX 16:12 Unë i dëgjova murmuritjet e bijve të Izraelit; folu atyre, duke thënë: Në të ngrysur do të hani mish dhe në mëngjes do të ngopeni me bukë; atëherë do të pranoni që unë [jam] Zotin, Perëndinë tuaj.
EX 20: 2 I [jam] Zoti, Perëndia yt, që të nxori nga vendi i Egjiptit, nga shtëpia e skllavërisë.
Psa 46:10 Ndaluni dhe pranoni që unë [jam] Zoti: Unë do të ngrihem lart midis kombeve, do të ngrihem lart mbi tokë.
Psa 50: 7 O populli im, dhe unë do të flas; O Izrael, dhe unë do të dëshmoj kundër teje: I [am] Perëndia, [edhe] Perëndia yt.
Psa 81:10 I [jam] Zoti, Perëndia yt, që të nxori nga vendi i Egjiptit; hap gojën tënde dhe unë do të ta mbush.
Isa 41:10 Mos ki frikë; sepse unë [jam] me ty, mos e humb; sepse unë [jam] Perëndia yt; do të dhëntë; po, unë do të të ndihmojë ty; po, unë do të mbaj me dorën e djathtë të drejtësisë sime.
Isa 45: 3 Do të të jap thesaret e territ dhe pasuritë e fshehura në vende të fshehta, me qëllim që ti të pranosh që unë, Zoti, i cili e quajnë [ty] me emrin tënd [jam] Perëndia i Izraelit.
Isa 45: 5 I [jam] Zoti, dhe [nuk ka] asnjë tjetër, [ka] asnjë Perëndi përveç meje kam rrethuar, ndonëse ti nuk më njihje:
Isa 46: 9 Kujtoni gjërat e kaluara të vjetra, sepse unë jam [] Perëndia dhe [nuk ka] asnjë tjetër; [Unë jam] Perëndia, dhe [nuk ka] asnjë të ngjashëm me mua,
Jer 32:27 Ja, unë [po] Zoti, Perëndia i çdo mishi; a ka vallë ndonjë gjë tepër të vështirë për mua?
Eze 13: 9 Dora ime do të jetë kundër profetëve që kanë vegime të rreme, dhe se hyjnore qëndron Ata nuk do të jenë në këshillën e popullit tim, nuk do të jenë të shkruar në rregjistrin e shtëpisë së Izraelit dhe nuk do të hyjnë në vendin e Izraelit; atëherë do të pranoni që unë [jam] Zoti, Zoti.
Eze 20:19 I [jam] Zoti, Perëndia juaj; ecni sipas statuteve të mia, respektoni dekretet e mia dhe do t’i zbatoni;
Eze 20:20 shenjtëroni të shtunat e mia; dhe ata do të jenë një shenjë midis meje dhe jush, në mënyrë që ju të pranoni që unë [jam] Zoti, Perëndia juaj.
Eze 23:49 Të ata do të shpërblejë shthurja juaj morale mbi ju, dhe ju do të dënimin e mëkateve me gjithë idhujt tuaj; atëherë do të pranoni që unë [jam] Zoti, Zoti.
Pra, si ne mund të shohim, Zoti nuk është i trembur të thonë se unë jam Perëndi. SO nëse Jezusi është Zot, atëherë si ka mundësi që ai kurrë nuk tha një herë me Perëndinë e OT? Kjo nuk është një rastësi.
3- Jezusi është bir njeriu, OT na thotë që të mos besojnë bir njeriu:
Dhiata e Re e bën shumë të qartë se Jezusi është Biri i njeriut:
Mat 8:20 Dhe Jezusi i tha: ” Dhelprat i kanë strofkat, dhe zogjtë e qiellit [kanë] çerdhet, kurse Biri i njeriut nuk ka ku ta mbështesë kokën [e tij].
Mat 9: 6 Tani, që ta dini se Biri i njeriut ka autoritet në tokë të falë mëkatet, (i tha të paralizuarit,) Çohu, merr vigun tënd dhe shko në shtëpinë tënde
Mat 12: 8 Sepse Biri i njeriut është zot edhe i së shtunës ”.
Luk 9:44 Le këto fjalë shtini mirë në vesh, sepse Biri i njeriut do t’u dorëzohet në duart e njerëzve.
Luk 09:22 duke thënë: ” Birit të njeriut i duhet të vuajë shumë gjëra, ta përbuzin pleqtë, krerët e priftërinjve dhe skribët, ta vrasin dhe të tretën ditë të ringjallet.
Jhn 5:27 dhe i ka dhënë gjithashtu autoritet të gjykojë, sepse është Bir i njeriut.
Dhiata e Vjetër na thotë të mos kemi besim në ndonjë bir njeriu:
Psalmet 146:
1 Lëvdoni Zotin. Për të lëvduar Zotin, o shpirti im.
2 Ndërsa unë jetoj unë do të kremtoj Zotin; do t’i këndoj lavde Perëndisë tim deri sa të jem.
3 Mos kini besim te princat dhe as te ndonjë bir njeriu, që nuk mund të shpëtojë.
Pra vini re, Jezusi është i biri njeriu, OT na thotë të mos kemi besim te ndonjë bir njeriu; Prandaj, ne nuk mund të vendosim besimin tonë në Jezusin kështu që ai nuk mund të jetë Perëndi. OT është në thelb duke thënë se ju nuk duhet të kini besim te njerëzit si ju bëni me Perëndinë, kështu që prandaj ne nuk mund të kemi besim tek Jezusi në të njëjtën mënyrë që bëjmë me Perëndinë që Jezusi është vetëm një njeri, dhe ai nuk mund të vërtetë të shpëtojë ne. Pra, kështu Jezusi nuk mund të jetë Perëndi.
1- Jezusi është Biri i njeriut
2- OT na thotë të mos kemi besim te ndonjë bir njeriu
3- Ne nuk mund të kemi besim në Jezusin si ne bëjmë me Perëndinë
4- Jezusi nuk është Zot
OT gjithashtu na tregon se nuk ka asnjë ndihmë te ndonjë bir njeriu, pra kjo do të thotë Jezusi nuk mund të ndihmojë askënd, prandaj ai nuk është Perëndia që Perëndia mund të të ndihmojë të gjithë. Pra, ne nuk mund ta vendosim besimin tonë në Jezusin, as nuk mund të na ndihmojë, prandaj ai nuk mund të jetë Perëndia sipas OT.
4- Jezui iu dha pushtet dhe autoritet, ai nuk e vetë atë.
Siç e dimë të gjithë, Perëndia është i fuqishëm dhe i pavarur, ai nuk ka nevojë për ndihmë nga askush. Megjithatë kështu që kjo nuk është rasti me Jezusin, ndryshe nga Perëndia, Jezusi ka nevojë për ndihmë nga Perëndia, ndryshe nga Perëndia, Jezusi nuk zotërojnë ndonjë pushtet apo autoritet, por ajo është dhënë atij nga Perëndia.
Jhn 13: 3 Jezusi, duke ditur se Ati i kishte dhënë gjithçka në duar, dhe se ai kishte dalë nga Perëndia dhe te Perëndia po;
Gjoni 17: 6-8: 6 Unë ia kam dëftuar emrin tënd njerëzve që ti m’i ke dhënë nga bota; ishin të tutë dhe ti m’i ke dhënë; dhe ata e kanë zbatuar fjalën tënde. 7 Tani ata kanë njohur se të gjitha gjërat që ti më ke dhënë vijnë prej teje. 8 sepse ua kam dhënë atyre fjalët që ti më ke dhënë mua; dhe ata i kanë pranuar dhe kanë njohur se me të vërtetë unë dola nga ti, dhe kanë besuar se ti më ke dërguar
Pra, si ne mund të shohim, Jezui PAGUHET gjithçka që ka! Kjo mrekulli përfshinte të gjitha, doktrina etj Në thelb Jezusi nuk kanë bërë asgjë të vetën, ai nuk bëri asnjë mrekulli me fuqinë e tij, ai u dha mrekullinë. Ai kurrë nuk mësoi asgjë të vetën, por ai ishte i mësuar nga Perëndia dhe tha atë që Perëndia i tha atij që të flasin.
Jhn 7:16 Jezusi atëherë iu përgjigj atyre dhe tha: ” Doktrina ime nuk është imja, por e atij që më ka dërguar
Jhn 12:49 Sepse unë nuk kam folur nga vetja ime; por Ati vetë më ka dërguar dhe më ka urdhëruar që unë duhet të them, dhe atë që unë duhet të flas.
Jhn 8:26 kam shumë gjëra për të thënë e për të gjykuar lidhur me ju; por ai që më ka dërguar është i vërtetë; dhe unë them botës ato gjëra që kam dëgjuar prej tij.
Jhn 14:24 Kush e do më nuk nuk i zbaton fjalët e mia; dhe fjala që po dëgjoni nuk është imja, por e Atit që më ka dërguar.
Kështu që çdo gjë Jezusi kishte ishte nga Perëndia, nga Ungjilli për mrekullitë e tij. Zoti nuk ka nevojë për një të tillë për t’i dhënë atij fuqi, Perëndia nuk ka nevojë për një të tillë për të treguar atë se çfarë të bëjë, për këtë arsye Jezusi nuk është Zot.
I sfiduar çdo të krishterë për të më sjellë një mrekulli të vetme bëri Jezusi vetë, vetëm një. I krishteri nuk do të jetë në gjendje për të përmbushur këtë sfidë.
5- Jezusi u dërgua në një popull të veçantë vetëm, jo për njerëzimin
Është shumë e çuditshme se kur lexojmë Biblën, ne gjejmë se Jezusi u dërgua për të predikuar në një komb të veçantë vetëm, nuk e njerëzimit. Një do të presin për të gjetur Jezusin duke u dërguar për të gjithë njerëzimin në qoftë se ai ishte Perëndi, në vend që ne gjejmë është se Jezusi ashtu si të gjithë profetët e tjerë, u dërgua në vetëm një komb të veçantë:
Mat 15:24 Por ai u përgjigj dhe tha: ” Unë nuk jam dërguar gjetiu, përveç te delet e humbura të shtëpisë së Izraelit.
Pra siç e shohim, Jezui u dërgua vetëm për delet e humbura të Izraelit. Detyra e tij kryesore ishte për ta, jo paganët ose bota. Krishterët shpesh të doja të them Jezusi u tha dishepujve të tij për të shkuar të shpallur midis johebrenjve, megjithatë kështu që kjo nuk ndryshon asgjë. misioni i vërtetë i Jezuit si ne shohim është për bijtë e Izraelit, jo johebrenjtë, vargu kam postuar nuk mund të hidhet poshtë. Ajeti është shumë i qartë, Jezusi i dërgohet për delet e humbura të Izraelit, nuk johebrenjtë, Jezusi tha go predikonte johebrenjtë nuk do të thotë se ai është dërguar për johebrenjtë.
5 Jezusi mohoi të qenit i mirë në kuptimin që Perëndia është e mirë.
Nëse Jezusi është Zot e do të presim që ai të pranojë se ai është i mirë në kuptimin që Perëndia është e mirë, që do të thotë i përsosur. Megjithatë kur lexojmë Biblën shohim se Jezusi e mohon të qenit i mirë në kuptimin që Perëndia është i mirë e cila është e përkryer. Këtu janë pasazhe:
MT 19:16, ja, iu afrua dikush dhe i tha: ” Mësues i mirë, çfarë të mire duhet të bëj që të kem jetë të përjetshme?
MT 19:17 Por ai tha: ” Përse më quan të mirë? [Ka] i mirë, përveç një, [që është], Perëndia; por në qoftë se ti don të hysh në jetë, zbato urdhërimet ”.
Pra vini re, ai e quan Jezusin të mirë, Jezusi tregon njeriun ekziston jo mirë, por Perëndia. Natyrisht Jezui foli për Perëndinë si dikush tjetër, e cila gjithashtu dëshmon Jezusi nuk është Zot. Megjithatë rëndësia kryesore e pasazheve është se Jezusi mohon të qenit e mirë në mënyrën se si Perëndia është e mirë, e cila do të jetë e përkryer.
6- Jezusi nuk mund të shpëtojë askënd
Bibla gjithashtu pohon se Jezusi nuk mund të shpëtojë askënd! Këtu është kalimi:
Hebrenjve 5: 1-8: 1 Sepse çdo kryeprift merret prej njerëzve është shuguruar njerëzit për gjërat që kanë të bëjnë me Perëndinë, që ai të ofruar dhurata dhe flijime për mëkatet: 2 Kush mund të ketë dhembshuri për të padijshmit, dhe mbi ata që janë nga rruga; për këtë ai edhe është i veshur me dobësi. 3 Dhe për shkak të këtij neni ai duhej, si për popullin ashtu edhe për veten e tij, për të ofruar për mëkatet. 4 Dhe askush nuk e merr këtë nder prej vetes së tij, po ai që thirret nga Perëndia, sikurse Aaroni. 5 Kështu edhe Krishti nuk i lavdëruar veten që të bëhet kryeprift; por ai që tha: ” Ti je Biri im, sot më linde. 6 Ashtu si thotë ai në një vend tjetër, Ti je prift përjetë, sipas rendit të Melkisedekut. 7 I cili, në ditët e mishit të tij, kur ai kishte ofruar lutje dhe me klithma të larta dhe me lot atij që mund ta shpëtonte nga vdekja, dhe u dëgjua për shkak të frikës së tij nga; 8 Edhe pse ishte Bir, mësoi të jetë i bindur nga ato që pësoi
Atëherë Jezusi i thirri atij që mund ta shpëtonte nga vdekja, kjo do të thotë Jezusi nuk mund ta shpëtojë veten nga vdekja, prandaj kjo gjithashtu do të thotë Jezusi nuk mund të shpëtojë dikush tjetër nga vdekja. Si mund të jem Perëndia Jesus, kur ai nuk mund të shpëtojë askënd? Kjo gjithashtu tregon se Jezusi nuk është në kontroll të jetës dhe vdekjes, Perëndia megjithatë është në kontroll të çdo gjë, duke përfshirë edhe jetës dhe vdekjes:
Besimtarët 7- Jezusit nuk besonin se ai ishte Perëndia
Një nga mitet më të mëdha të krishtera është se ithtarët e Jezuit besonin se ai ishte Perëndi. Megjithatë kështu, kjo nuk është e vërtetë, Bibla thotë ndryshe:
Matthew
Kapitulli 16
13-14
13 Kur Jezusi arriti në krahinën e Cezaresë së Filipit, i pyeti dishepujt e vet: ” Kush thonë njerëzit se jam unë, i Biri i njeriut? 14 Dhe ata thanë: Disa thonë se je Gjon Pagëzori: disa, Elias; dhe të tjerë Jeremia, ose një nga profetët ‘
Pra, si ne mund të shohim, besimtarët nga e popullsisë nuk ka marrë Jezusin si Zot, ata e mori atë për një njeri të madh, të tilla si Gjon Pagëzori, ose Elias, apo disa të tjerë. Asnjë prej tyre nuk tha se ai është Perëndia. Tani le të lexoni në dhe të shohim se çfarë dishepujt e tij vetë e mori atë për:
15-20
15 Ai u tha atyre, kush thoni se jam unë? 16 Dhe Simon Pjetri duke u përgjigjur tha: ” Ti je Krishti, Biri i Perëndisë të gjallë. 17 Dhe Jezusi u përgjigj dhe i tha: ” I lumur je ti, o Simon, sepse mish dhe gjak nuk të ka zbuluar atë ty, por Ati im që është në qiej. 18 Dhe unë po të them gjithashtu se ti je Pjetri, dhe mbi këtë shkëmb unë do të ndërtoj kishën time; dhe dyert e ferrit nuk do ta mundin atë. 19 Dhe unë do të të jap çelësat e mbretërisë së qiejve; gjithçka që të kesh lidhur mbi tokë, do të jetë lidhur në qiej, dhe gjithçka që të kesh zgjidhur mbi tokë, do të jetë zgjidhur në qiej ”. 20 Atëherë i urdhëroi dishepujt e vet që të mos i thonin askujt se ai ishte Jezusi, Krishti.
Pra vini re, tani Jezusi pyet dishepujt e tij në lidhje me atë që ata e marrin atë të jetë për të, ata përgjigjen duke thënë se ai është Biri i Perëndisë, Jezusi është dakord me ta dhe i tregon ata i tregojnë askujt jam Krishti. Pra vini re, dishepujt e Jezuit nuk thonë se ti je Perëndia, Vetë Jezui nuk thotë se ai është Perëndia.
Tani si biri i Zotit dhe afat Krishtit nuk do të thotë Perëndia. Ata kurrë nuk kanë, dhe kurrë nuk do të. Termi Krishti do të thotë Mesia, përkufizimi i Mesisë nuk është Perëndia, dhe Judenjtë që ishin në pritje të Mesian e tyre nuk besojnë se Mesia do të ishte Perëndia:
Kuptimi mbizotërues hebre i moshiach ( “Mesia”) bazohet në shkrimet e Maimonides, (në Rambam). Pikëpamjet e tij mbi Mesia janë diskutuar në Mishneh Torah tij, përmbledhje e 14 vëllimore të ligjit hebre, në seksionin Hilkhot Melakhim Umilchamoteihem së, kapitulli 11. Maimonides shkruan:
“Të mirosurit King (” HaMelekh HaMoshiach “) është e destinuar të qëndrojë deri dhe rivendosjen Mbretërinë davidike për lashtësinë e saj, për sovranitetin e parë. Ai do të ndërtojë tempullin në Jerusalem dhe të mblidhen ato janë shkëputur e Izraelit. Të gjitha ligjet do të kthehet në ditët e tij si ato të ishin para:. kurbanin janë ofruar dhe vitet dielave dhe jubiletë mbahen, sipas të gjitha porosive të tij që janë përmendur në Tevrat Kushdo që nuk beson në të, ose kushdo që nuk presin për ardhjen e tij, jo vetëm bën ai sfidojnë profetët e tjerë, por edhe Tevratin dhe Rabbi Moisiu ynë për Tevrat dëshmon rreth tij, në këtë mënyrë:. “dhe Zoti, Perëndia juaj do të kthehen ato tuaj kthyer dhe do të ju tregojnë mëshirë dhe do të të mbledhë … Nëse larguar tuaj nuk duhet të jetë në buzë të qiellit … dhe ai do të të sjellë “etj” (Ligji i përtërirë 30: 3-5).
“Këto fjalë që janë deklaruar në mënyrë të qartë në Tevrat, të përfshijë dhe të përfshijë të gjitha fjalët e thëna nga të gjithë profetët Në pjesën e Tevratit referohet Bala’am, gjithashtu, thuhet, dhe atje ai profetizoi në lidhje me dy të mirosurit.: të mirosurit parë ai është David, i cili e shpëtoi Izraelin nga të gjitha shtypësve të tyre, dhe shumë të fundit vajosur do të qëndrojnë deri në mes pasardhësit e tij dhe shpëtimtari i Izraelit në fund të fundit kjo është ajo që ai thotë (Numrat 24: 17-18): “i. shoh, por jo tani “- kjo është David,” e sodis, por jo afër “, – kjo është Mesia mbret.” një yll ka qëlluar me radhë nga Jakobi “, – kjo është David,” Dhe një markë do të ngrihet nga Izraeli ” – kjo është vajosur mbret “dhe ai do të goditur skajet e Moabit” – Kjo është David, siç thuhet: “… ai mundi gjithashtu Moabitët dhe i mati me litar”. (II Samuel 8: 2); “dhe ai do të çrrënjosur të gjitha fëmijët e Seth “- ky është vajosur mbret, për të cilin thuhet:” Dhe mbretëria e tij do të shtrihet nga deti në det Edomi do të blihen “, – kjo është David” (Zakaria 9:10). ” , në këtë mënyrë: “Dhe Edomi bë David si skllevër etj” (II Samuel 8: 6); “Dhe Seiri do të blihen nga armiku i saj”, – kjo është vajosur mbret, pra: “Atëherë disa çlirimtarë do të ngjiten në malin e Sionit për të gjykuar malin e Esaut, dhe mbretëria do të jetë e Zotit” (Abdia 1:21) “.
“Dhe nga qytetet e Refuge thuhet:” Dhe në qoftë Zoti, Perëndia yt do të zgjerohet deri territorin tuaj … ju duhet të shtoni më për ju një tjetër tre qytete “etj (Ligji i Përtërirë 19: 8-9) Tani kjo kurrë gjë. ndodhi, i Shenjti nuk urdhëroj kot Por fjalët e profetëve, kjo çështje nuk ka nevojë për dëshmi, si të gjithë librat e tyre janë plot me këtë çështje “..
“Mos imagjinoni se Mbreti vajosur duhet të kryejë mrekulli dhe shenja dhe për të krijuar gjëra të reja në botë, ose të ringjallë të vdekurit dhe kështu me radhë Punët nuk qëndrojnë kështu;. Për Rabbi Akiba ishte një dijetar i madh i sages e Mishnah, dhe ai ishte asistent-luftëtar i mbretit Ben Coziba, dhe pohoi se ai ishte mbreti vajosur ai dhe të gjitha Sages e gjeneratës së tij konsiderohet atij vajosur mbret, deri sa ai u vra nga mëkatet,. vetem pasi ai u vra, ata e dinin se ai nuk ishte. Të Sages pyeti as mrekulli e as një shenjë … ”
“Dhe në qoftë se një mbret do të dalë nga mesi i Shtëpisë së Davidit, duke studiuar Torën dhe kënaqin në urdhërimet si babai i tij Davidi, sipas Tevratit shkrim dhe me gojë, dhe ai do të detyruar me tërë Izraelin për të ndjekur atë dhe për të forcuar pikat e saj të dobëta, dhe do të luftojnë luftëra hashem-së, kjo duhet të trajtohet sikur të ishte një vajosur. Nëse ai arriti {dhe fitoi të gjitha kombet përreth tij. printime vjetra dhe MSS.} dhe ndërtuar një tempull i shenjtë në vendin e vet dhe u mblodhën të hutuarën ato e Izraelit së bashku, kjo është me të vërtetë një vajosur për të caktuar, dhe ai do të ndreqë të gjithë botën për të adhuruar Zotin së bashku, siç thuhet: “sepse atëherë unë do të kthehet për kombet një gjuhë të qartë, për të thirrur të gjithë në Emri i Zotit dhe për ta adhuruar Atë me një marrëveshje të “(Sofonia 3: 9).”
“Por në qoftë se ai nuk ka pasur sukses deri më tani, ose në qoftë se ai u vra, siç bëhet e ditur se ai nuk është ky një prej të cilëve Tora na kishte premtuar, dhe ai është me të vërtetë si të gjithë mbretërit e duhur dhe të shëndetshme të Shtëpisë së Davidit që ka vdekur . i Shenjti i bekuar qoftë ai, vetëm vënë atë në përpjekje për publikun me anë të tij, pra: “dhe nga kërkuesit e diturisë nuk do të pengohen, për të pastruar në mesin e tyre dhe për të sqaruar dhe për të shndrit deri në kohën e përfundimit, sepse nuk është ende për kohën e caktuar “(Danieli 11:35).”
Në judaizëm, i cili është Mesia?
Mesia është një G-d frikë, devotshëm hebre, i cili është si një dijetar i madh Tevratin dhe një udhëheqës i madh, si dhe. Ai është një pasardhës i drejtpërdrejtë i mbretit David, dhe do të vajosur si Mbret i ri hebre. (Në fakt, fjala hebraike për Mesia – “Moshiach” – do të thotë “të vajosurit.”).
Kur të vijë Krishti, do të ketë një njohje universale për të vërtetën e Teuratit dhe G-d i cili e dha se Tora në malin Sinai. Të gjithë Judenjtë do të kthehen në Tokën e Izraelit, ku ata do të hedhin off zgjedhën e armiqve të tyre dhe t’i nenshtrohen nje ringjallje të plotë shpirtërore. Ata do të përqafojnë besimin e të parëve të tyre dhe të përkushtohen për shërbimin e G-D përgjithmonë.
Ata do të ri-ndërtuar Tempullin e Shenjtë, nga ku prania hyjnore do të shkëlqejnë, përhapur dritën e së vërtetës, drejtësisë, tolerancës dhe paqes në të gjithë botën.
Moshiach
Moshiach do të jetë një udhëheqës i madh politik pasardhës i mbretit David (Jeremia 23: 5). Moshiach është përmendur shpesh si “moshiach ben David” (moshiach, bir i Davidit). Ai do të jetë shumë i aftë në të drejtën hebreje, dhe i vëmendshëm i urdhërimeve të tij. (Isaia 11: 2-5) Ai do të jetë një lider karizmatik, frymëzues të tjerët të ndjekin shembullin e tij. Ai do të jetë një udhëheqës i madh ushtarak, i cili do të fitojë betejat për Izraelin. Ai do të jetë një gjykatës i madh, i cili merr vendime të drejta (Jeremia 33:15). Por mbi të gjitha, ai do të jetë një qenie njerëzore, jo një perëndi, demi-zot ose qenie të tjera të mbinatyrshme.
Ai ka thënë se në çdo brez, një person është i lindur me potencial për të jetë moshiach. Në qoftë se është koha e duhur për kohën mesianike brenda jetës së atij personi, atëherë ai person do të jetë moshiach. Por në qoftë se ai person vdes para se të përfundojë misionin e moshiach, atëherë ai person nuk është moshiach.
8- A do të adhurojnë Jezusin, ose të cilin Jezusi adhurohet?
Një problem i dukshëm të krishterët kanë është se Jezusi u lut, dhe kishte një vetë Perëndinë. Kjo logjikisht na lejon të konkludojmë se Jezusi nuk mund të jetë Perëndi. Gjë logjike për të bërë është adhurimi dhe luten atij Jezusi u lut për të. Nëse Jezusi ju tha se ai kishte një Perëndi, do ju sinqerisht të marrë Jezusin si Perëndia? Përgjigja logjike nuk është, por të krishterët hedhin të gjithë logjikën se kur bëhet fjalë për Biblën e tyre.
Matthew 26: 36-44
36. Atëherë Jezusi shkoi bashkë me dishepujt e vet në një vend që quhej Gjetsemani, dhe u tha atyre: “Uluni këtu, ndërsa unë po shkoi aty të lutem.”
37. Ai e mori me vete Pjetrin dhe të dy djemtë e Zebedeut me të dhe filloi të ndjeje trishtim dhe ankth të madh.
38. Pastaj u tha atyre: “Shpirti im është thellësisht i trishtuar, deri në vdekje. Qëndroni këtu dhe rrini zgjuar bashkë me mua”.
39. shkoi pak përpara, ra me fytyrë për tokë dhe lutej duke thënë: “Ati im, në qoftë se është e mundur, mund të merret këtë kupë nga unë. Por jo si dua unë, por si do ti.”
40. Pastaj u kthye te dishepujt dhe i gjeti duke fjetur. “Mund të ju meshkujt nuk vigjëloni me mua të paktën për një orë?” Ai e pyeti Pjetrin.
41. “Rrini zgjuar dhe lutuni, që të mos bini në tundim. Sepse fryma është gati, por mishi është i dobët.”
42. U largua përsëri për herë të dytë dhe u lut: “Ati im, në qoftë se nuk është e mundur që kjo kupë të largohet prej meje pa u pirë prej meje, mund bëftë vullneti yt.”
43. Kur u kthye, i gjeti përsëri që flinin, sepse sytë u ishin rënduar.
44. Pra, mbasi i la ata, u largua përsëri dhe u lut për të tretën herë, duke thënë se njëjta gjë.
Pra, po ju do të adhurojnë të cilin Jezusi iu lut? Ose jeni duke shkuar për të adhuruar Jezusin? Logjikisht ju adhuroni të cilin Jezusi iu lut.
Së dyti them vetëm që ishin gjallë në kohën e Jezusit dhe ju ishin me të, dhe e dinte se ai iu lut Perëndisë dhe kështu me radhë, do të ju sinqerisht besoj se ai është Perëndia? Off natyrisht jo! Ajo merr më keq, si Jezusi vetë pretendon se ai ka një Zot:
John 20: 16-18:
16 Jezusi i tha: ” Mary. Ajo atëherë u kthye dhe i tha: ” Rabboni, që do të thotë: Mësues. 17 Jezusi i tha: ” Mos më prek, sepse unë nuk jam ngjita te Ati im; por shko te vëllezërit e mi dhe u thuaj atyre se unë po ngjitem tek Ati im dhe Ati juaj; te Perëndia im dhe Perëndia juaj. 18 Atëherë Maria Magdalena shkoi t’jua njoftojë dishepujve se kishte parë Zotin dhe se ai i kishte thënë këto gjëra.
Tani më thoni, në qoftë se një njeri erdhi tek ju dhe ju tha se ai ka një Perëndi, do ju sinqerisht besoj se njeriu është Perëndia? Jo, ju nuk do të. Logic ju tregon se në qoftë se një njeri ka një Perëndi pastaj se njeriu nuk është Perëndi, megjithatë të krishterët me anë të logjikës në dritare duket, të krishterët duan të adhurojnë Jezusin, jo të cilin Jezusi e adhuruan. Të krishterët duan që Jezui të qënë Perëndia i tyre; ata nuk duan Perëndia i Jezusit për të qënë Perëndia i tyre. Sa turp.
Atëherë Jezusi lutet dhe ka një Perëndi, se si un-e perëndishme është kjo?
9- Perëndia vjen nga një grua? Perëndia është një fëmijë i pafuqishëm?
Vetë fakti se Jezusi ishte i lindur, dhe doli sa më pak fëmijë të pafuqishëm të vogël është e mjaftueshme për të hedhur poshtë pretendimin se Jezusi është Zot. Kjo është blasfemi absolut të thonë se Zoti erdhi nga një grua si gjithë njerëzit, është blasfemi absolut për të kërkuar Perëndinë doli duke qarë dhe ulëritës dhe duke qenë të pafuqishëm dhe të dobët. absurditet i tillë është fyerje për Perëndinë; kjo në vetvete është e mjaftueshme për të provuar Jezusi nuk është Zot. Si mund të thonë se Zoti erdhi nga një grua? A jeni i çmendur? A jeni i çmendur? Si mund të fyesh Zotin në një mënyrë të tillë, ju të krishterët duhet t’i vijë turp për veten tuaj për të përshkruar mbeturina të tillë për Perëndinë.
10- Perëndia i Biblës vjen nga incesti!
Kjo mund të vijë si një roman për shumicën, por Bibla thotë se Jezusi vjen nga incesti. Që të krishterët pretendojnë Jezusi është Zot kjo do të thotë Perëndia vinte nga incesti, të gjithë ju duhet të bëni është të shkoni të shikoni në vijën e familjes së Jezusit dhe të shohim për veten tuaj. Çfarë e bën këtë më të trishtuar është se të krishterët nuk e di edhe këtë informacion, ata pretendojnë se ju jeni një gënjeshtar në qoftë se ju sjellë atë, ose që ju jeni të neveritshme etj
Këtu është prova për të gjithë për të parë:
Zanafilla 38:
1 Dhe ndodhi që në atë kohë, që Juda zbriti nga vëllezërit e tij dhe u kthye në një Adulamitit të caktuar, që quhej Hirah. 2 Kur Juda pa vajzën e një burri Kananean të, emri i të cilit ishte Shuahin; dhe ai e mori për grua dhe u bashkua me të. 3 Dhe ajo u ngjiz dhe lindi një bir; dhe ai e quajti Er. 4 Pastaj ajo u ngjiz dhe lindi një bir; dhe ajo e quajti Onan. 5 Ajo u ngjiz përsëri dhe lindi një bir; dhe vuri emrin Shelah dhe Juda ishte në Kecib kur ajo lindi. 6 Pastaj Juda mori një grua Erit të parëlindurit të tij, që quhej Tamara. 7 Por Eri, i parëlinduri i Judës, ishte i keq në sytë e Zotit; dhe Zoti e bëri të vdesë. 8 Pastaj Juda i tha Onanit: Shko te gruaja e vëllait tënd, martohu me të dhe krijoi trashëgimtarë vëllait tënd. 9 Onani ditur se këta pasardhës nuk duhet të jetë e tij; dhe ndodhi që, kur ai shkoi te gruaja e vëllait të tij, e hidhte në tokë, që të mos i dhënë pasardhës vëllait të tij. 10 Dhe ajo që ai bëri nuk i pëlqeu Zotit; prandaj bëri të vdesë edhe atë. 11 Atëherë Juda i tha Tamarës vajzën e tij në ligj, Rri si e ve në shtëpinë e atit tënd, deri sa biri im Shelah të rritet, sepse ai tha: Kam frikë ai të vdekur si vëllezërit e tij. Kështu Tamara u nis dhe banoi në shtëpinë e të atit.
12 Me kalimin e kohës e bija e gruas Shuahin Judës vdiq; Juda u ngushëllua, ngjit tek qethnin delet e tij në Timnah, ai dhe shoku i tij Hirah i quajtur Adullamiti. 13 Dhe mori vesh Tamara: Ja, vjehrri yt po ngjitet në Timnah për të qethur delet e tij. 14 Atëherë ajo hoqi rrobat e saj të vejërisë jashtë prej saj, u mbulua me një velo dhe u mbështoll e tëra, dhe u ul në një vend të hapur, e cila ndodhet në rrugën drejt Timnahut; fakt ajo kishte parë që Shelahu ishte rritur, dhe ajo nuk i ishte dhënë për grua. 15 Sa e pa Juda mendoi që ajo të jetë një prostitutë; sepse ajo kishte fytyrën të mbuluar. 16 Prandaj ai iu afrua asaj në rrugë dhe i tha: Shko të, të lutem, më lejoni të vijnë te ti; (Në të vërtetë nuk e dinte se ajo ishte nusja e tij në ligj.) Atëherë ajo i tha: Çfarë do të më japësh, se të vish tek unë? 17 Dhe ai tha: Unë do të dërgoj një kec nga kopeja ime. Dhe ajo tha: A më jep një peng deri sa të ma dërgosh? 18 Ai u përgjigj: Çfarë pengu duhet të të jap? Ajo u përgjegj: Vulën tënde, kordonin tënd dhe bastunin që ke në dorën tënde. Dhe ai i dha për grua dhe hyri te ajo dhe ajo u ngjiz me të. 19 Pastaj ajo u ngrit dhe iku; hoqi velin e saj nga ajo, dhe veshi përsëri rrobat e saj të vejërisë. 20 Por Juda i dërgoi kecin me anë të mikut të tij, Adulamitit, për të rimarë pengun nga duart e asaj gruaje; po ai nuk e gjeti atë. 21 Atëherë pyeti njerëzit e atij vendi, duke thënë: Ku është ajo prostitutë që rrinte hapur përgjatë rrugës? Ata u përgjigjën: Nuk ka pasur asnjë prostitutë këtu. 22 Kështu ai u kthye te Juda dhe i tha: Unë nuk mund të gjeni atë; veç kësaj vendasit më thanë, se nuk kishte asnjë prostitutë këtu. 23 Atëherë Juda tha: Le ta mbajë të saj që të mos turpërohen Ja, unë i dërgova këtë kec dhe ti nuk e gjete.
24 Dhe ndodhi që Tre muaj më vonë, i thanë Judës, duke thënë: Tamara nusja jote është kurvëruar; dhe ja, ajo është shtatzënë me kurvërisë. Atëherë Juda u tha: Nxirreni jashtë dhe digjeni. 25 Kur ajo është nxjerrë në dritë, ajo i çoi për të vjehrrit, duke thënë: Njeriu të cilit i përkasin këto sende, më la me barrë dhe ajo tha: dalloj, të lutem, të cilit janë këto, sende: vula, kordoni dhe stafit. 26 Juda i njohu dhe i tha: Ajo është më e drejtë se unë, sepse unë i dha asaj të mos biri im Shelah. Dhe ai nuk pati më. 27 Dhe ndodhi që në kohën e lindjes së saj, që, ja, dy binjakë kishte në bark. 28 Dhe ndodhi që, kur po lindte, njeri prej tyre nxori jashtë një dorë dhe mamia e kapi dhe i lidhi dorë një fije të kuqe flakë, duke thënë: Ky doli i pari. 29 Dhe ndodhi që, ai e tërhoqi dorën e tij, ja, doli vëllai i tij, dhe ajo tha: Si ia çave rrugën vetes? kjo shkelje të bjerë mbi ty, pra emri i tij u quajt Peretsi. 30 Pastaj doli vëllai i tij, që kishte rreth fije të kuqe flakë mbi duart e tij; dhe emri i tij u quajt Zarah.
Emrat e dy fëmijëve që kanë rezultuar nga ky takim seksual ndërmjet Judës dhe Tamarës ishin Peretsin dhe Zerahu.
Këtu është prejardhja e Jezusit sipas Mateut 1:
1 Libri i gjenealogjisë së Jezu Krishtit, birit të Davidit, birit të Abrahamit. 2 Abrahamit i lindi Isaku; Isakut i lindi Jakobi; Jakobit i lindi Juda dhe vëllezërit e tij; 3 Judës i lindi Peretsit dhe Zara Tamara; dhe Phares lindi Esrom; dhe Esrom i lindi Arami; 4 Aram i lindi Aminadabi; dhe Aminadabi lindi Naasson; dhe Naasson lindi Salmon; 5 Dhe Salmon i lindi Boazi e Rachab; dhe Booz i lindi Obedi nga Ruthi; dhe Obed lindi Isain; 6 Jeseut i lindi Davidi mbret; dhe mbreti David i lindi Salomoni nga ajo që kishte qenë bashkëshortja e Urias; 7 Salomoni lindi Roboam; dhe Roboam lindi Abia; dhe Abia lindi Asan; 8 Asa lindi Jozafati; dhe Jozafati i lindi Jorami; Jorami lindi Uziahu; 9 Uziahu lindi Jothamin; dhe Jothami lindi Ashazi; dhe Ashazi i lindi Ezekia; 10 Ezekia i lindi Manasit; dhe Manasi i lindi Amon; dhe Amon i lindi Josia; 11 Josias i lindi Jekonia dhe vëllezërit e tij në kohën që ata ishin në Babiloni: 12 Dhe pasi ata u sollën internimit në Babiloni Jekonias i lindi Salatieli; dhe Salatieli lindi Zorobabel; 13 Zorobabel lindi Abiud; dhe Abiud i lindi Eliakimi; dhe Eliakimi lindi Azor; 14 Azor lindi Tsadokut; dhe Tsadoku lindi Achim; dhe Achim lindi Eliud; 15 Eliud i lindi Eleazari; dhe Eleazari lindi Matthan; dhe Matthan i lindi Jakobi; 16 Jakobit i lindi Jozefi, bashkëshorti i Marisë, nga e cila lindi Jezusi, që quhet Krisht. 17 Kështu të gjithë brezat nga Abrahami deri te Davidi bëhen katërmbëdhjetë breza; dhe, nga Davidi deri te internimi në Babiloni bëhen katërmbëdhjetë breza; dhe nga kryerja në Babiloni deri te Krishti, katërmbëdhjetë breza.
Kështu si ju mund të shihni, linja familja e Jezuit zbret nga ky akt sëmurë e incestit midis babait dhe vajzën në ligj, kjo do të thotë Perëndia i të krishterëve vjen nga incesti! blasfemia tillë është e neveritshme dhe krejtësisht poshtërues ndaj Perëndisë dhe të krishterët e vërtetë duhet të jetë turp për veten e tyre.
Pra, siç e pamë në mënyrë të qartë, Jezusi nuk mund të jetë Perëndi, në qoftë se një i krishterë dëshiron të vazhdojë besuar Jezusi është Zot, kjo është humbja e tyre.
Vora e ke humbur rrugen po kthehu:) me llogike nuk gjindet zoti. Krishti nuk tha se jam zoti.
Ai tha: “une jam.” Ose “une jam ai qe jam.” Ai nuk tha se une jam ky apo ai sepse bash ne momentin qe ti e etikon veten se kush je, ne te njejten kohe aty e humbe veten sepse aty lind koncepti.
Jam gjerman tha hitleri dhe e gjithe bota duhet te flase gjermanisht. Pra ai ishte i identifikuar me nacionalizmin dhe rezultatin tashme e dijme te gjithe… me miliona te vdekur. Ate koncept kishte hitleri, dhe me ane te atij koncepti u bene edhe veprimet.
Por kur thua: une jam, gjerat lihen hapur, aty ndihet prezenca e te qenit, e te egzistuarit, apo prezenca e zotit, sepse te pakten per disa seconda nuk ke mendime dhe koncepte por je i cliruar nga to dhe ndjen paqe. Truri ne ate moment po mundohet te kuptoje se cfare po ndodh sepse ko eshte puna e tij dhe nuk eshte mesuar te ndalet por per fat te keq shum shpejt e merr situaten ne dore sepse ne tani jemi vegla e trurit dhe jo anasjelltas.
Po cfare po mundohem te te them eshte se krishti ktu e kishte fjalen… te jetosh pa gjykime, koncepte apo ideologji dhe identifikime ne koke, sic jeton nje peme apo nje lule, etj. Pastaj kur te duhet truri per te zgjidhur nje problem, perdore, sic perdor nje vegel pune kur te duhet dhe kur nuk te duhet e hedh poshte. Sigurisht eshte e veshtirw te arrish gjith kte dhe kjo shpjegon se vetem pak njerez jane te lumtur ne bote.
Sikur vetem Hitleri te kishte thene “une jam” dhe jo gjerman, historia e botes do kishte marre nje rrjedhe tjeter.
te themi te drejten qe ky shkrim nuk e thote,eshte se krishterimi ( katolik ose kisha katolike me mire)eshte ai qe ka kryer krimet me te shumta dhe me te tmershmet qe njeh historia e njerezimit dikur,jo sote,pavaresisht se jame i fese krishtere jam i ndergjegjshem te theme ate qe shume njerez ne emrin e fese te krishtereve te ken bere krimet me makabre qe njeh njerezimi,duke vrare femij te pafajshem,duke perdhunuar gra dhe therur njerez te pafajshem ne shekuj,sa per tu sqaruar dua te bej nje pyetje,kush e denoi GALILE GALILEUN,kisha katolike,ajo i bente gjygjet per te gjithe,prandaj nuk duhet te marrim krishterimin e sotem qe eshte me te vertete fe e paqes,por duhet ti kujtojme botes se ardhshme qe ky besim eshte perdorur dikur nga disa njerez vrastar per miliona te vrare si arme e ligjshme,feja katolike quhet feja e krimit ne shekuj,qe njeh historia boterore,kurse sote dhe 100 vjet e kusur eshte nje fe per tu patur zili,rrofte krishterimi,dhe te gjitha besimet e tjera.
NJe analize si ne veprat e shokut Enver, akoma me brockulla . Ky nuk eshte krishterimi i vertet. Te verteten do ta gjeni ne rrenojat Iliro -Epirote te mbuluara nga dheu i historise dhe nga pergjumja e krishterimit sic thot autori i ketij shkrimi krishterimi hebraik. Kur do te flitet per krishterimin apo fene e origjines se popujve europiane?!!!
po mire mo njerez kur skeni informacion, pse beni te diturin?
gjithe diten pa pune e beni komente.per cdo gje jeni ekspert te fushes.
ju ekspertet, gazetaret ekspert ne cdo fushe, ku bejne vec shkrime joprofesionale dhe nuk lodhen t fare per te sjell dicka me nivel.
o gazeta hiqeni keto komentet fare.
Gazetari ka paraqitur histori ate qe qeveria e sotme don te mesoj dhe neper shkolla.
dhe po te lexosh shkrimin eshte vecse history, nuk eshte marr aspak me detaje shpirterore.
duam sduam ne, na pelqen apo sna pelqen ne, ajo eshte historia.
po keni ndonje fakt historik qe nuk eshte studiuar mire nga gazetari, shkruajeni, mbase ka gabuar daten, vendodhjen, ngjarjen
Faleminderit Bledi, nje permbledhje e mire e historise se Krishterimit. Dashte Zoti qe shoqeria jone kaq e prishur te dorezohet tek Krishti dhe te perjetoje te njejtin dryshim sic ka ndodhur ne histori kur beson ne Krishtin e kryqezuar dhe te ringjallur!.
Kujt po i rruhet per dogma jevgjitesh nga Lindja e Mesme qe vetem luftra e sherr i kane sjelle njerezimit si dhe injorance qofte e kudo krahu
Pirdh pirdh se lirohesh…..
Krishterimi u perhap me paqe e jo luftë???!!!!
Ku jeton ti?
U perhap me paqe dhe jo lufte sigurisht ne kohen e pordhes kur njerezimi ishte injorant e analfabete me vone u bene shkaktaret e cdo lufte e masakre neper Kontinent luftrat me te poshtra jane luftrat fetare more vesh mora thuaj carac fetare shko hap ndonje liber rreth bemave te Fes perpara se te na besh misionarin ketu ne forum zullap
G..
I njeh shenjat e pikëzit, din ti interpretosh?!
Detyrë shtepie meso interpretimin e shenjave te pikezimit( dhe me kerko falje).
Kam shprehur ate cfare ke thene edhe ti(rilexoje 10 herë)??
7.5 miliarde :1.5= 3 ????????????????????????????????????????????/ Nuk bekan 1 nder 5 banore ne Toke?
Ke bere nje tablo ne pergjithesi te shkurter por ke prek thelbin e Krishterimit ne vite per praktikantet eshte e kuptueshme pir per te tjeret mbajne mend vetem ate qe kane bere ne shkolle inkuizicjonin ajo ka pak te verteta shumica jane propagande e perdorur ne kohen e Iluminizmit qe menduan ti japin fund nje epoke dhe te ndertojne nje epoke tjeter sepse deri ne ate kohe ishte regjim kishtare ato tre katerqind vjete detyrimisht qe kishte nje stanjacjon dhe regjimi Kishtare u donte me denuar hajdute kriminele te korruptuar heretike kjo ishte nje perjulle historike kryqzatash e mbrojtje prej fiseve te tjera per kohen ishte i justifikuar me vone filluan problemet se deri ne ate kohe perandore e mbreter ishin dorzuar Krishtit ishin te vegjel pa pushtet nuk ishin Zoter me si dikur , dhe cfare beri Iluminizmi kthej kohen pas dhe me teorite e tyre thane bjeriu vete duhet te marri fatet e tije dhe te beje ndryshimin pa Zotin doli Bonaparti si fillim Hitleri Ducja Stalini e tjre kto skane asnje lidhje me Krishterimin keta ishin ata qe deshen te ndryshojne fatet e njerezve dhe bene gjemen botes sepse kto u bene Zot vete me nje fjale u kthye koha kur perandore e mbreter ishin Zot .Kurse sot u mund ky djall dhe kemi lider te vegjel e te thjeshte qe respektoje Zotin qiellor kjo eshte nje tjeter fitore e Krishterimit.Sa per protestanizmin dhe ungjilltaret si ide e njeriut te arsimuar e zhvilluar nuk jane ne gjendje te lecojne e ti predikojne vetes kjo po gjithsecili me Bibel e rrit performancen edhe kuptimin e rendesine e fese por nuk eshte gjithca eshte gjysmake shihet si kane perfunduar sepse ngel ne vend ata kane 400 vjete po me te njejtin stil Katolicizmi hecen para me ndryshimet e kohes .Protestanizmi nuk do kishte mbijetuar neqoftese nuk e kishte mbajtur shteti Gjerman qe investon me para e me vavore per prsktikantet ne pune e gjthqka.Edhe kisha Anglikane eshte model me i mire se protestanizmi eshte Katolike por jo nen Vatikanin , kurse Katolicizmi eshte lider ska deformime sipas hamendjes dhe ka hirearkine unike ne bote te funksijonimit te njejtat lexime ne gjithe boten nuk eshte nacjonaliste si fete tjera shkurt Kristjanizmi e katolicizmi nuk edhte vetem fe eshte gjithcka i lumtur eshte vetem ai qe e zbulon .
.
Fabula levantine qe varrosi qytetrimin klasik greko-romak, kontribouje ne rrenimin e Perandorise Romake, solli feudalizimin dhe erresiren e Mesjetes. U deshen 1500 vite qe Europa te marr veten pas kesaj (Luteri e nisi, Napoleoni e bitisi). Fabula binjake levantine (e perfaqesuar autentikisht nga ISIS) ende sot merr jete njerezish dhe synon ndaljen e progresit njerezor.
Ftoj lexuesit e zgjuar te ndjekin konferencat e Mauro Biglino, David Icke, von Daniken, Texe Marrs, apo te lexojne Zecharia Sitchin; per te zbuluar sesi fete abrahamike apo semite, u krijuan nga hiçi ne tavoline, vetem per nje qellim te mbrapshte: per te mbajtuj njerezit ne inorance duke i ndare e perçare ne rryma te ndryshme qe me pas pashmangshem do te futen ne kolizion dramatik mes tyre.
Keto fe te piseta NUK sherbenin ZOTIN UNIVERSAL, por zoterinjte e zbritur nga lart… te njohur me emrat arkaike Elohim, Eloah apo Yahwe(ne hebraishten e lashte), Elah(ne aramaisht) deri ne formen siriane Alaha, prej se ciles rrjedh edhe forma e sotme islamike Allah.
Te gjithe keta popuj semite e kusherinj te Lindjes se Aferme, qe vetem ne dukje ngjajne si te ndryshem, adhuronin te njejtet zoterinj te etur per gjak e qe s’i perkisnin planetit Toke.
E kote te zgjatem me tej me masturbime te kota mbi tre fe idiote te formuara artificialisht e pa kurrefare baze teologjike. Kush deshiron, ka ne dispozicion dhjetera e dhjetera konferenca online, me fakte te qarta si drita e Diellit.
Andrea Radi
O komentues të mjerë, për sojin tuaj shkruajti Noli kur tha: pranë dijes, të panxënë!
O komentues te mjere! Per ju fliste Noli kur shkroi, “Anes dijes, te panxene”!
mbi injoranzen kane dale mashtrues te gjitha rymave dhe per te dominuar kane bere kryqezata si papa URBANI dhe sot del qesharake ndarja e besimeve dhe urejtja e tyre vetem per nje fakt, ate qe dikush ha mishin e derit dhe tjetri jo . Persekutimi i derrit nga njeri krah , liria e gjere nga krahu tjeter festat pa kuptim dhe domethenie dhe shume abstrakte idioteske kane sjelle luftra dje dhe sot. Ne bote po shtohen radhet e ateisteve te cilat me argument llogjik dhe jo instikt shpiegojne dhe tregojne se fete jene ndarja me absurde dhe pengesa me e madhe e paqes.Paganizmi dhe besimi tek natyra qe kane ngelur ne kulturat e popujve si yni apo siç eshte rasti i nje zone ne venezia qe feston diten e veres ashtu si edhe ne veri te italise festojne njesoi 14 marsin tregon sa e shendeteshme eshte besimi vetem tek natyra dhe jo ne emra e mbiemra te çdo lloi ryme mashtruese. Bashkohuni me grupimin e madh europian “e drejta per te qene ateist” qe organizon konferenca çdo vit si ne milano.
Mahatma Gandhi i Indise tha: E pelqej Krishtin, por nuk pelqej te krishteret. Domethenja e kesaj thenje eshte se te krishteret nuk predikojne cfare Krishti ju meson (shikoni luftrat dhe pushtimet, etj). Per fat te keq Krishtin e kane misinterpretuar apo keqinterpretuar edhe prifterinjte vete me dashje apo padashje, sepse Krishti fliste me analogji dhe krahasime qe jo te gjithe e kuptojne.
Jo se jam fetar por i dij disa thenje…
Kur e pyetën Jezusin: “Ku është mbretëria e qiejve dhe kur do të vijë ? ” – ai tha, ” Mbretëria e qiejve nuk vjen me shenja qe të perceptohet (ideologji dhe identifikime). Nuk mund të thuash se, ah, është këtu ose atje, sepse unë po ju them se Mbretëria e qiejve është perbrenda jush . ”
Problemi me njerzit qe nuk e kuptojne kte thenje eshte se ata kujtojne se vetem kur njeriu vdes, atehere mund te shkoje ne parajse.
Kjo do te thote se kur shkeputesh nga identifikimi qe ke (lidhja qe ke ne mendje) me ideologjite dhe gjerat materiale, atehere e ke gjetur Mbreterine e qiellit sepse edhe nqs humbet gjithcka materiale, ajo gje nuk te shkakton shume dhimbje, sepse e din se gjerat materiale shkojne e vijne dhe nuk jane te perjetshme, por Mbreteria (parajsa) gjithmone mbetet. Vetem atehere mund te gjindet paqja perbrenda. Dikush tha: Kur mu dogj shtepia, e pashe henen me qarte:) E madhe kjo thenje. cfare ndodhi, ndodhi. Tani shijoje pak henen dhe te nesermen vishju punes dhe ndertoje prap ose jeto pa shtepi, por mos e vajto gjith jeten. Kjo eshte cfare do te thote te jesh shkeputur nga identifikimet me gjerat materiale.
O idjota komentues te lindur!mesoni, lexoni,pastaj shfryni!O te pa fe,djaj[ose devil]mos komentoni nga kafeneja turke?Disave nuk ju pelqen shkrimi per arsye,sepse kane mentalitetin e idjotit,skllavit etj.E dime qe jini injorante,por c’faj kemi ne ?Rruga ja ku eshte,zgjidhni e merini,do ngeleni gjithe jeten analfabete apo!do mendoni,perceptoni,llogjikoni?Prandaj mos mendoni me bythe, por me tru….