Përdhunues fëmijësh dhe kanibal, ai kishte shumë emra: Njeriu gri, Njeriu ujk i Wysteria-s, Vampiri i Bruklinit, Maniaku i hënës…
Hamilton Howard Albert Fish ishte 33 vjeç kur kamera fotografike kapi imazhin e tij të parë. Një zotëri me mustaqe të prera mirë, rroba të mira dhe me kapelën e modës. Imazhi i parë dhe burgosja e parë. Akuza ishte përvetësim fondesh. Kishte shumë emra si Njeriu gri, Njeriu ujk i Wysteria-s, Vampiri i Bruklinit, Maniaku i hënës… Lindi në 19 maj të 1870 në Uashington D.C. Zgjodhi të quhej Albert pas vdekjes së njërit prej tre vëllezërve, por edhe për të hequr nofkën që i kishin dhënë në jetimore, ku kishte kaluar disa vite dhe e quanin “Ham and Eggs”.
Lindi me stigmën se shumë nga Fish-ët vuanin nga sëmundje mendore. I ati, plaku Fish, kapiten i një anije vdiq nga infarkti në 1875 dhe nëna e tij, gati gjysëm shekulli më e vogël se i shoqi dhe pa asnjë kacidhe nuk kishte mundësi tjetër veçse jetimoren. Një fat me mure gri, ndëshkime, tallje, qortime, por edhe me një zbulim të ri: Alberti ndiente kënaqësi para dhimbjes fizike dhe grushtat i provokonin orgazma premature.
Në vitin 1879 nëna e tij gjeti një punë dhe i nxori nga jetimorja, por fati ishte shënuar. Në moshën 12 vjeçare filloi një marrëdhënie homosekuale me djalin e një telegrafisti disi më i madh dhe filloi të fshihej në banjë dhe në pishina publike sepse e eksitonin aromat dhe tingujt. Shkoi akoma më tej, u bë vartës i urofagisë dhe koprofagisë dhe në moshën 20 vjeçare u vendos në Nju Jork nga u kthye në prostitutë dhe dhunues të adoleshentëve. E ëma mendonte se një martesë do ta largonte nga ajo botë e neveritshme dhe në vitin 1898 e detyroi të martohet me një grua 9 vjet më të vogël. U duk sikur kjo martesë funksionoi dhe e nxori nga rruga. Patën 6 fëmijë: Albert, Anna, Gertrude, Eugene, John dhe Henry.
Në ato vite ishte një baba i mirë, – kujtonte një dedektiv që e ndiqte dhe që në vitin 1903 e arrestoi për përvetësim të fondeve, krim që e futi në burg të Sing Sing-ut. Nju jorku jo vetëm që kishte instaluar një regjim të frikshëm, por edhe sepse ishte vendi i parë që kishte instaluar karrigen elektrike. Duhet deklaruar se marrëdhëniet seksuale mes Albertit dhe të burgosurve ishin legjendare. Megjithatë periudha e tij martesore dhe atërore nuk ishte veçse një skenar paralel i normalitetit. Nën aparencën e një piktori të pafajshëm përdhunoi jo më pak se njëqind fëmijë, meshkuj që ishin jo më shumë se 6 vjeç. E sikur të mos mjaftonte kjo i shumëfishoi vizitat e tij në bordello duke u kërkuar prostitutave që ta lidhnin pa mëshirë, derisa të gjakosej, i dukej e mahnitshme tredhja, madje u përpoq t’ia bënte një të vonuari mendor, i cili arriti të ikte në kohë. Rreth moshës 47 vjeçare e shoqja e braktisi për një burrë tjetër dhe Alberti i shtoi një tjetër të dhënë jetës së tij. Thoshte se dëgjonte zëra, mes tyre atë të apostullit Xhon që i urdhëronte të rrotullohej në tapet, nuk dihet qëllimi i gjithë kësaj. Në moshën 60 vjeçare sulmoi një të sëmurë mendor Thomas Bedden, në Delaware dhe vrau me thikë një fëmijë zezak edhe ky i vonuar mendor në Georgetown. Këto ishin hapat e parë të një vepre tragjike të pa imagjinueshme edhe për policët më të stërvitur të romancierit Raymond Chandler. Në nëntor të 1934 një letër anonime i dërgohet prindërve të Grace Budd, një vajzë e zhdukur ku thuhej:
“E nderuar zonja Budd. Në vitin 1894 kishtë rënë zija në Kinë. Mishi i çfarëdolloji kushtonte 1-3 dollarë kg. Kaq e madhe ishte vuajtja mes të varfërve, saqë fëmijët më të vegjël se 2 vjeç shiteshin si ushqim. Mund të hyje në çdo dyqan dhe të kërkoje një fileto. Të prapmet e një djali ose të një vajze janë pjesët më të mira të trupit dhe kishin një çmim më të lartë. Miku im, kapiteni John Davis u kthye në Nju Jork, vodhi dy fëmijë 7 dhe 8 vjeç, i çoi në shtëpi, i zhveshi, i futi në një dollap dhe i godiste disa herë në ditë në mënyrë që mishit të ishte më i butë. Në fillim vrau djalin e madh sepse i kishte vithet më të shëndosha. Çdo pjesë e trupit të tij u gatua dhe u konsumua me përjashtim të kokës, kockave dhe zorrëve. Djali i vogël e kishte radhën. Unë në atë kohë jetoja në rrugën 409E100. Ai më thoshte sesa i mirë ishte mishi i njeriut dhe unë vendosa ta provoj…Të dielën në 3 qershor të 1928 bëra të njëjtën gjë me vajzën tuaj, Grace. I solla një vazo me djathë dhe luleshtrydhe. Hëngrëm bashkë. Më puthi. Me preteksin se do ta çoja në një festë e mbylla në një shtëpi të braktisur në Westescher. Kur më pa plotësisht lakuriq filloi të qante dhe zbriti shkallët. E kapa, e mbyta, e preva në copa të vogla, e gatova dhe e hëngra. Sa të ëmbla dhe të buta ishin vithet e saj në furrë. M’u desh 9 ditë të ha të gjithë trupin e saj. Nuk e preka edhe pse mund ta kisha bërë. Vdiq e virgjër.”
Para zhdukjes së 9 fëmijëve të tjerë, Alberi i dërgoi një letër avokatit të tij, ku detajonte për krimin e djalit 4 vjeçar, Billy Gaffney. Sipas kësaj letre rituali ishte i njëjtë, goditje, gjymtime veshësh dhe hundësh, nxjerrje sysh, prerje ekstremitetesh dhe kanibalizëm deri në kufijtë më ekstreme të barbarisë. U kap dhe u gjykua nga gjykatësi Frederick Close në Nju Jork dhe pas 10 ditësh beteje mes mbrojtjes dhe prokurorit, gjykatësi e shpalli të shëndetshëm dhe fajtor. Dënimi ishte me vdekje. Hyri në Sing Sing në mars të 1935, e lidhën në karrigen elektrike në 16 janar të 1936. Në orën 11:06 të mbrëmjes u shpall i vdekur. Kur “Old Sparky”, kështu e quanin karrigen në zhargonin e përditshëm, shuajti shkëndijat e fundit shumë burra dhe gra fjetën të qetë atë natë, por frika e ngulur në shpirtin e tyre nuk iku kurrë, por as edhe pyetjet rreth tyre. Sa Albert Fish-a, sa përbindësha, sa vrasës, sa përdhunues, sa kanibalë kishte ende dhe me sa duhet të përballeshin ata? / Burimi: Scoopnest – Bota.al
Fizikanti Anjshtanji ka patur ide të tilla pa arritur t’i vë në jetë
Epo cfare komenton o (zero),or rrote kari !?
Meso mor derr te shkruash shqip nje here dhe pastaj te postosh te tilla budallalleqe!
E paske degjuar edhe ti Einstein-in or malok ?
Bravo tema, edhe ky informacion I duhej shqiptareve dhe tani jane te kompletuar me info… perverse te degjeneruar
Varja ketij . Kemi Enverin tone ku ne gramat e fundit te jetes se tij. Vrau mbi 100 foshnje ne martenit bashke me Nexhmijen.Duke i marre gjakun. Duke menduar se nje rinovim i gjakut me gjak foshnjor do ti zgjaste jeten. Ju merreni me kete qe nuk e njef njeri.
Po ca dreqin historie eshte?Edhe sikur te kene qene te verteta pse duhet te botohen makabritete te tilla?
Duhet se vijn nga ndonje planet tjeter..a ska ndonje lajm me te dobishem?
Si te perballojm hallet ekonomike..?si te rritim femijet me dashuri prinderore?
Mos më me kesisoj artikuj Tema!
American dreams !!?
Perderisa i ashtuquajturi Pushteti i Katerte publikon, edhe me stil terheqes, perdhunime makabre, therje me prerje gjymtyresh femijesh, pjekje dhe ngrenje mishin e femjeve te grabitur, te gjitha keto tregojne se qytetrimi
Po pra, tregojne se qytetrimi eshte trullosur dhe vuan psiqikisht. Dikur edhe vrasja me e thjesht qe behesh per kenaqesi, gjykohej me dyere te mbyllura, nuk publikohej asgje e hollesishme, vendimi ishte i paracaktuar prere “me vdekje pa pranim shqyrtimi te apelimit te mundshem”. Nje kriminel i tille quhej sadist”.