Te fundit
Mendja madhështore e Emmanuel Macron (dhe pse francezët e urrejnë kaq shumë?)
11 Korrik 2024, 09:46Blog
TEMA
Presidenti është një figurë e vetmuar, tragjike, personaliteti i çuditshëm i të cilit ka shkaktuar kaos dhe masakër në politikën franceze.
Nga Jamil Anderlini*
I ulur me Emmanuel Macron në ndarjen luksoze në bordin e Air Force One të Francës, e pyeta atë se kujt i beson. Me kë i ndan ndjenjat e tij më të thella kur e rëndon barra e detyrës?
Në fillim, nuk m’u duk se po e kuptonte pyetjen time. Për ta ndihmuar, i sugjerova ndoshta gruan e tij dhe ish-mësuesen e dramës në shkollën e mesme, Brigitte? Këshilltarit të tij për median, i ulur përballë nesh, i pëlqeu kjo ide dhe e inkurajoi me padurim presidentin ta mbështeste.
Në vend të kësaj, Macron dha një përgjigje shpërfillëse. Pas një pauze tjetër të gjatë dhe shumë përsiatjesh, ai më në fund e gjeti përgjigjen – “vetes time”, tha.
E shoqërova Macron-in dhe grupin e tij në Kinë, në prill të vitit të kaluar në një vizitë zyrtare, gjatë së cilës kalova shumë orë në prani të presidentit dhe këshilltarëve të tij më të afërt, përfshirë këtu edhe dy intervista të veçanta në ndarjen private në avionin e tij. Disa nga anëtarët e tij më folën hapur për presidentin dhe personalitetin e tij, me kushtin që nuk do të identifikoheshin publikisht.
Muajin e kaluar, në vazhdën e një humbjeje dërrmuese në zgjedhjet e Parlamentit Evropian, Macron tronditi edhe këshilltarët e tij më të afërt kur shpalli zgjedhjet e parakohshme dhe m’u kujtua ajo që mësova për të gjatë atij udhëtimi.
Duke u mbështetur pothuajse tërësisht te vetja e vet, presidenti tepër jopopullor vuri një bast shumë të madh, që e ka futur politikën e vendit në kaos.
Të dielën, në një pjesëmarrje rekord, populli francez sfidoi sondazhet që kishin sugjeruar se e djathta ekstreme do të ishte forca më e madhe në parlamentin e vendit. Në vend të saj, një aleancë e majtë që përfshin një kontigjent të madh parlamentarësh të ekstremit të majtë mori shumicën.
Rezultati e lë të rrënuar koalicionin centrist të Macron-it, i cili ka humbur rreth një të tretën e vendeve në Parlament. Franca tani është më e ndarë politikisht sesa ka qenë në dekada.
Nëse njerëzit me të cilët fola në udhëtimin tim në Kinë janë të saktë, verdikti i dhënë nga populli francez duhet të jetë shkatërrues në një farë mase për një president i cili – duke u bërë në vitin 2022 i pari në dy dekada që siguron një mandat të dytë – dukej se e kishte bindur veten se guximi, aftësia për të joshur dhe sfilata e tij kameleonike do ta nxirrnin të fituar nga çdo ekuacion politik.
“Macron nuk dëgjon askënd”, më tha një nga këshilltarët e tij më të afërt gjatë udhëtimit në Kinë vitin e kaluar. “Dhe e urren megjithë mend humbjen.”
“Ai është joshësi i madh, ai dëshiron t’i joshë të gjithë,” tha një tjetër anëtar i rrethit të brendshëm të presidentit. “Por pjesa më e madhe e Francës ka një urrejtje personale, të dhunshme për të… ai është shumë i ri, shumë i pashëm dhe shumë i zgjuar për shumë francezë – dhe është në ADN-në tonë që të duam t’i presim kokën liderit.”
“Ai vërtetë ka nevojë ta duan,” tha një tjetër, paksa larg veshit të presidentit, ndërsa ne pinim një pije në lundrim e sipër në lumin e qytetit kinez të Guangzhout.
Por Macron mund të ngushëllohet pak se i ndali hovin partisë që ai e kishte halë në sy, ekstremit të djathtë. Dhe të paktën ai mbetet ende personazhi qendror në dramën e politikës franceze.
Presidenti francez është një personazh vërtet tërheqës – dhe jo vetëm për ata që nuk ia kanë haberin politikës. Një mik i imi psikiatër është po aq i fiksuar pas njeriut, këshilltarët dhe miqtë e marrëdhënieve publike të të cilit e përshkruajnë si një mjeshtër të pensée complexe- me fjalë të tjera, një mendje komplekse.
Ata zakonisht e nënkuptojnë si një “mbret filozof”, fëmija-gjeni në njëfarë mënyre. Miku im e thotë më shumë në kuptimin edipik, narcisist.
Personalisht, Macron është magnetikisht simpatik – një burrë i pashëm me përmasa të çuditshme, me duar jashtëzakonisht të mëdha dhe një vështrim depërtues.
Sa herë që avioni presidencial përgatitej për ngritje vitin e kaluar, ai ecte lart e poshtë përgjatë gjatësisë së Airbus A330 duke përshëndetur dhe biseduar me secilin anëtar të delegacionit të tij, duke përfshirë stafin e pritjes dhe madje edhe tre gazetarët e thjeshtë (përfshirë mua).
“Ai është shumë i sjellshëm dhe sa më shumë i afrohem, aq më shumë më bën përshtypje”, më tha dikush nga rrethi i tij i ngushtë. Por “ai pothuajse nuk ka miq, asnjëri prej tyre nuk është më i madh në moshë dhe ndoshta 80 për qind e tyre janë meshkuj; ai e rrethon veten me këshilltarë, të cilët janë të gjithë të rinj dhe të gjithë të magjepsur prej tij.”
Nga larg, ai del si një Napoleon plastik; një kopje e Charles de Gaulle, ushtar, burrë shteti dhe arkitekt i demokracisë franceze të pasluftës.
“Ai ka imagjinatën e De Gaulle-it, por jo solemnitetin e tij”, më tha disa javë më parë një person që punonte ngushtë me Macron-in kur ai ishte bankier investimesh në Rothschild. “Ndoshta thirrja e zgjedhjeve të parakohshme ishte instinkti i duhur politik, por nuk do të funksionojë për një arsye të madhe – Macron urrehet nga Franca me një pasion të egër.”
Këtu qëndron paradoksi makronian – ai shfaqet njëkohësisht si burrë shteti global me vizion madhështor dhe një qenush dëshpërimisht i etur për dashuri.
Ai është një njeri me ego ndëryjore dhe një pasiguri të thellë; një person i sjellshëm, simpatik dhe i ngrohtë, pothuajse pa miq; një politikan ndryshe nga shumica, që nuk mund të lidhet apo të identifikohet me publikun francez.
Pse njerëzit, veçanërisht “populli” i Francës, e urrejnë kaq shumë? Siç thotë një nga kolegët e mi ekspert, ai është i çuditshëm – e shohin si arrogant, elitar, pa lidhje me masën dhe i huaj për francezët.
Nis me marrëdhënien e tij joortodokse me Brigitte. Ata u takuan në një seminar për dramën në shkollë kur ai ishte nxënës 15-vjeçar dhe ajo ishte një mësuese e martuar 39-vjeçare me tre fëmijë. Ata u martuan në vitin 2007, kur ai ishte 29 vjeç dhe ajo 54.
Në faqen e tij në Wikipedia, në listën e familjarëve, ka vetëm dy emra: Brigitte Macron dhe Nemo (qeni).
Elektorati francez është mësuar me presidentë familjarë, por edhe me dashnore, fëmijë jashtë martese dhe marrëdhënie jashtë kurore.
Ata nuk e përçmuan ish-presidentin François Hollande, sepse ai kishte një lidhje me aktoren dhe producenten tërheqëse franceze Julie Gayet – madje zbulimi nga mediat i kësaj historie e rriti imazhin e çuditshëm të Hollande.
Ata e përbuzën sepse ai u duk qesharak kur u fotografua duke hipur në një skuter të vogël me një kokore të pahijshme motoçiklete.
Nuk ka gjë më të keqe se të dukesh qesharak në sytë e votuesve francezë.
Dhe ndërsa Macron mund të mos i duket qesharak audiencës franceze, ai shpesh duket fals dhe i pasinqertë.
Ai duket disi më pak se qenie humane, paksa tepër i përsosur, si një robot humanoid që gabon paksa teksa luan pjesën e njeriut – një koncept i njohur në robotikë dhe animacion kompjuterik si “lugina e çuditshme”, për shqetësimin dhe madje edhe neverinë që i shkakton shikuesit.
Në të vërtetë, ndonjëherë mund të duket sikur ai po luan personazhin e presidentit të Francës, një rol i kompletuar me set fotografik të posaçëm, – i parruar me një bluzë ushtarake me kapuç, dukshëm një imitim i Presidentit ukrainas Volodymyr Zelenskyy, ose ndërsa ngre një çantë të rëndë në një seancë intensive boksi.
“Gjithçka është aktrim,” më tha së fundmi miku im psikiatër. “Ai është gjithmonë duke mbajtur posturën e duhur dhe duke pozuar; psikologjia e gjithë kësaj është magjepsëse dhe shqetësuese njëkohësisht.”
Në udhëtimin për në Kinë vitin e kaluar, ishte një djalë i gjatë, i veshur ushtarak që ndiqte kudo presidentin dhe që u ul pranë meje në aeroplan. Në fillim, supozova se ai ishte ushtari përgjegjës për “futbollin” bërthamor francez – çantën që mban mjetet kodet e një sulmi bërthamor, të cilat presidenti i mban me vete.
Por nuk kishte kaluar shumë nga nisja e udhëtimit, kur kuptova se detyra e tij ishte në të vërtetë të kujdesej për gardërobën e pasur të Macron, i cili i ndërronte shpesh veshjet.
Në fluturimin tre-orësh midis Pekinit dhe Guangzhou, vura re se ndërroi të paktën tre herë kostumet – nga një kostum zyrtar kur hipëm, në një bluzë me kapuç me mbishkrimin “French Tech” në pjesën e përparme, te një kostum tjetër kur zbritëm nga avioni.
Ashtu si një student i etur i dramës, që përpiqet t’i lërë përshtypje mësueses së tij të bukur, ndërrimi i kostumeve ndërmjet skenave u shoqërua me ndryshime në sjellje, stil retorik dhe në gjuhën e trupit.
Nga një pritje më formale me komunitetin francez në Pekin në një event më të relaksuar në një galeri arti, në turneun e një kampusi universitar në Kinën jugore, ku ai u përshëndet si një yll rock-u (“Është e mahnitshme se sa shumë e duan; ai nuk mund të vinte këmbë në një kampus francez këto ditë,” më tha një nga njerëzit që e rrethonin) – Macron luajti një personazh të ndryshëm në çdo mjedis.
Ndryshimi më i ashpër i karakterit erdhi në një ceremoni zyrtare me udhëheqësin kinez Xi Jinping në Sallën e Madhe të Popullit në sheshin Tiananmen të Pekinit. Macron doli në skenë me një pamje shumë të ashpër, pothuajse i ngrysur.
Diktatori kinez foli për tetë minuta, duke lexuar nga një copë letër një fjalim të përciptë dhe të përgatitur më përpara. Më pas ishte radha e Macronit; pa shënime, duke folur drejtpërdrejt me Xi-n në një stil shumë performues, pothuajse ligjërues, që mbante sytë nga kamerat dhe çdo francez që e shikonte.
Enturazhi i ministrave servilë të Xi u duke gjithnjë e më u bezdisur ndërsa ligjërata vazhdoi: 10 minuta, 15 minuta, dhe nuk mbaronte. Xi, i cili në sistemin kinez trajtohet si perandor i kohëve moderne, puliste qepallat me forcë dhe dukej sikur sapo kishte gëlltitur një bretkosë. Rreth minutës 21, ai lëshoi ??një psherëtimë qartësisht të dëgjueshme – padurim i fortë që i buronte nga çdo pore e trupit.
Macron dukej i pavetëdijshëm. Fjalimi i tij zgjati tre herë më shumë se ai i Xi – një shkelje e pafalshme e protokollit në sistemin kinez, veçanërisht pasi ai erdhi nga lideri i një ish-vendi kolonial, barbar, që tani ka kaluar në kohë të vështira.
Nga fundi, ministrat e Xi nuk mundën t’i përmbanin më mërmëritjet dhe shprehjen e acarimit.
“Macron nuk do t’ju lërë të dilni nga një takim derisa të bindet se ka arritur t’ju bindë, se ai ka bindur këdo me të cilin po flet,” thotë dikush nga rrethi i tij i ngushtë.
Problemi është se këmbëngulja e tij mund t’i kthehet në bumerang.
Gjatë udhëtimit në Kinë, “këshilltarët e tij i thanë të fliste me respekt dhe përulësi me Xi Jinping – por kjo është mjaft e vështirë për çdo president të Francës,” më tha një zyrtar i lartë, i cili ishte në atë udhëtim. “Ai i tha fjalët e respektit, por Xi nuk i interpretoi kështu.”
Përpjekjet donkishoteske për t’i bindur liderët e tjerë botërorë përbëjnë një temë të përsëritur për Macron.
Me ish-presidentin e Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, përpjekja e tij për një ofensivë magjepsëse – e kompletuar me parada ushtarake dhe shtrëngime duarsh në mënyrë perverse rigoroze – dukej se funksionoi në fillim, por në fund iu kthye në të kundërt.
“Ai e urrente shumë Trumpin”, më tha një këshilltar i ngushtë. “Ai kishte tepër besim se mund ta magjepste personalisht dhe dështoi.”
Në mënyrë të ngjashme, ndërsa Evropa po përgatitej për sulmin në shkallë të plotë të Ukrainës nga Rusia në fillim të vitit 2022, Macron këmbënguli se vetëm ai mund ta bindte Vladimir Putinin që të mos realizonte ëndrrën e tij për rindërtimin e perandorisë së madhe ruse.
“Franca besonte deri në minutën e fundit se Putini nuk do ta pushtonte Ukrainën”, më tha një zyrtar i lartë i Bashkimit Evropian, i cili ka akses në njoftimet kryesore të inteligjencës në fund të vitit të kaluar.
I shtyrë nga mendjemadhësia dhe përbuzja e inteligjencës nga Shtetet e Bashkuara, udhëheqësit e tjerë evropianë dhe madje edhe diplomatët e tij, Macron shkoi në Moskë për t’i mbushur mendjen diktatorit rus që të tërhiqej.
Në vend të kësaj, ai u trajtua me shpërfilljen poshtëruese në fund të një tryeze jashtëzakonisht të gjatë.
“Putini ishte një tjetër projekt i dështuar”, më tha një nga këshilltarët e tij.
Në udhëtimin në Kinë, një nga gjërat që më goditi më shumë ishte se si Macron dukej se po i jepte krahë gjërave, me pak ose aspak të dhëna nga shërbimi diplomatik francez ose dikush me njohuri dhe ekspertizë të thellë mbi Kinën e Xi Jinping.
Sistemi komunist kinez ka legjione ekspertësh që përgatisin përmbledhje voluminoze me informacione taktike, në mënyrë që Xi të mund të fitojë avantazh në raport me qeveritë e huaja. Ata përgatisin profile të gjera psikologjike për liderë si Macron, në mënyrë që Xi të dijë kur të bëjë lajka, kur të kërcënojë dhe kur të kritikojë.
“Unë mendoj se [Xi] më tepër e sheh Francën me rol udhëheqës,” më tha Macron në një nga intervistat tona. “Dhe udhëheqësit që qëndrojnë gjatë në pushtet … ai i respekton ata. Dhe pastaj ai e kupton logjikën tonë të ndërtimit të autonomisë strategjike, financiare dhe ushtarake.”
Për Partinë Komuniste Kineze, këto janë fjalët e një idioti të dobishëm. Macron nuk është një idiot – larg kësaj – por askush nuk mund të jetë personi më i zgjuar në botë për çdo temë caktuar. Ishte plotësisht e qartë për mua se ai ishte i papërgatitur për lajkat dhe manipulimet për të cilat është i famshëm sistemi kinez.
Ishte gjithashtu e qartë se dëshira e tij e dëshpëruar për t’u dashur nga publiku e bëri atë të gatshëm të bënte lëshime të mëdha ndaj një diktatori totalitar.
Xi i përgatitur mirë luajti lehtësisht me “narcisizmin strategjik” të Macron (siç duan ta quajnë diplomatët amerikanë) për të marrë të gjitha llojet e koncesioneve retorike, duke përfshirë temën vendimtare të Tajvanit – një komb demokratik dhe i vetëqeverisur që Pekini kërcënon ta përthithë me forcë.
Të njëjtat defekte të karakterit që pashë nga afër në Kinë e kanë çuar Macron dhe kombin francez në këtë moment kritik.
I mbyllur me një grup të vogël servilësh, ai mori vendimin fatal për të thirrur zgjedhje të parakohshme pa u konsultuar me askënd përveç vetes – një bast më i guximshëm që i përshtatet rolit të tij të ëndrrave: atij të presidentit të guximshëm dhe heroik të Francës.
Në këtë proces, ai e ka shtyrë elektoratin e thartuar francez drejt ekstremit të djathtë dhe të majtë. Edhe nëse ai është në gjendje të formojë një qeveri funksionale në ditët dhe javët në vijim, ai e ka lënë politikën franceze thellësisht të ndarë.
Në të kaluarën, qëndrimi kryesor i Macron ndaj elektoratit ishte se vetëm duke zgjedhur atë dhe partinë e tij, ata do të shmangnin atë që ai e përshkruan si tmerrin e një qeverie të ekstremit të djathtë të neofashistëve.
Ai mund ta ketë shmangur këtë rezultat këtë herë, por ai e ka copëtuar më tej Francën dhe e ka lënë vendin edhe më të paqeverisshëm.
Përshtypja ime e fortë është se Macron mbetet studenti i etur i dramës që përpiqet të joshë të gjithë audiencën për të cilën performon. Kur nuk e merr dashurinë që dëshiron, ai provon një karakter tjetër, një performancë tjetër.
Ju (audienca) nuk më doni mua? Epo, po sikur të luaj Zelenskyy-n? Po de Gaulle? Po sikur të shpall zgjedhjet e parakohshme?
Një këshilltar i afërt më tha se Macron pothuajse nuk fle fare dhe ndihet i burgosur në Pallatin Elysée, rezidenca zyrtare e presidentit francez në qendër të Parisit.
Prandaj, ai ecën nëpër qytet natën vetëm.
Për disa arsye, nuk mund ta heq këtë imazh nga mendja ime – studenti i dramës, i vetmuar, që askush nuk e kupton, që nuk dëgjon askënd përveç vetes, duke bredhur rrugëve të bukura të Parisit në errësirë, duke luajtur figurën tragjike të presidentit francez të rrethuar nga armiqtë.
*Kryeredaktor i Politico – Politico.eu
128 Komente
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Me fal por me duket si nje artikull qe e ka per qellim te hedhe kot vrer. Nuk do te komentoj per ato verejtjet qesharake pse vishet me kostume te shtrenjta apo kreh floket apo pse paska nje qen apo pse nuk paska shume miq apo pse eshte simpatik apo pse i pelqen te shetise etj etj,, se jane derdellitje te kota, por persa i perket vendimit per zgjedhjet paralmentare, po mos te kishte vendosur zgjedhjet, do thonin, nuk po degjon vullnetin e popullit, dhe opozita e Frances gjithsesi do te kerkonte zgjedhje parlamentare. Do te formonin koalicion per te kerkuar pikerisht ate qe Macroni ja dha me deshire.
Xhamil gazetari thote qe i ka mesuar keto per Macronin nga udhetimi i tij ne Kine ne avionin presidencial, ku verejti nga afer sjelljen e Macronit. Po udhetimi i Macronit ne Kine ishte para nja 8 muajsh. Tani u kujtove ti o Jamil te na tregoje komentet "anonime" te personave te rrethit te ngushte te Macronit qe gjasme paskan folur me ty per karakterin e Macronit? Pothuajse nje vit me vone na nxore shenimet nga sirtari? Dhe rrethi i ngushte i Macronit te qenka hapur ty "konfidencialisht" ne avion prapa kraheve te presidentit? E kush je ti? Nje cope gazetar i panjohur mes dhjetera te tjereve qe ishin atje. Cope genjeshtar me inate personale qe fut rrena me bisht. Te ka injoruar ne avion ku po e prisje si skuth pas deres se banjos dhe e ke marre inat dhe na sajon psikologjira per Macronin.
Kur do e ndaje mendjen ky madheshtori Macron qe te na fuse ne Europen e tij kurve?
O zot, kush e ka shkruar kete? Rrini o debila rehat...Te fiksuar.
Thjesht paciperia qe ka ky gazetar duke pretenduar se ka psikologjisur Macronin pasi i ndenji afer per cerek ore ne avion, eshte ofenduese dhe e neveritshme.
Nga te gjitha sa mesuam ketu,Makron eshte antipodi i politkanit,prandaj mjere Franca qe e ka dhe bota,qe ndikohet nga ai.
Cfarë ke ore gjel France që vetëm do tërheqësh vëmendje?
Shkrim i bukur, mjaft realist.
Sa do donte Edi te shkruanin keshtu per te. Me polemika sajesa qe te ndihej i rendesishem dhe i viktimizuar. Vesh atlete, vesh qillota, ben dirigjentin, pergatit batuta, por askush nuk e kthen koken nga lideri global i Surrelit.
Cfare ha per mengjes mendja madheshtore?
Te pretendosh se ke psikologjisur nje president qe e takove per 5 minuta ne avion, eshte per te qeshur. Cfare degjove nga ai? "Bonjour" ?? Cfare te tha qe te mbeshtesesh deklaratat e tua? Asgje. Ti je nje askushi, ai eshte presidenti i Frances. Me vjen keq, por per inteligjence nuk i vjen as te maja e thoit keshtu qe nuk ke kalibrin per ta psikologjisur.
Nuk e marr vesh cfare kuptimi ka ky artikull kaq eksentrik. Besoj se sido qe te kishte dale rezultati i zgjedhjeve ne France, autori ne fjale do kishte share, por i ka ardhur inat qe rezultati nuk ishte aq katastrofik per Macronin sa kishte shpresuar gazeta Politico.
Ah mor picirruk i pispillosur... Na ke edhe dengla te medha, sic ka gjithe kombi jot i fryre qe hiqet si kulturemadh.
France, kombi me mendjemadh ne bote.
Po fakti qe qenka i pashem dhe vishet mire, c'lidhje kishte ketu, apo, ec futja?
Ha fasule ti ha.
Kete artikull duket sikur e ka shkruar nje psikopat. Duket njekohesisht sikur e urren Macronin dhe sikur do ta coje ne krevat. Shko vizitohu.
Cfare shkrimi patetik, ne perpjekjen per te hedhur vrer per gjera te kota. Jo po nderron garderoben luksoze, jo po vishet shume mire, jo po eshte mendjemadh, jo po eshte arrogant, jo po eshte besnik ndaj gruas edhe pse e ka me te madhe, jo po eshte i pashem per te qene politikan, jo po del per shetitje me qenin naten. O Zot. Perktheni gjera pak me te hajrit qe te shajme per hajer te pakten, jo per budallalleqe.
Ha mut ha.
Ua, cfare na thate ore. Macroni na qenka nje mendjemadh i kapardisur qe vishet me veshje luksoze dhe i pelqen vetja? A e dini ju qe Macroni eshte francez, apo e moret vesh dje? Si mund te jete tjeter nje kelysh i dale prej palloit te ngrehur te Evropes, te quajtur France? Po si presidenti, edhe kombi.
Nuk eshte nevoja ta quani bishtperpjetin e Frances "mendjemadheshtor", pas pseudonimit te meparshem si "Mozarti i financave". Atij i pelqen mjaftueshem dhe me teprice vetja, keshtu qe nuk ka nevoje edhe per elozhe nga te tjere. E ka pelqimin per veten sa nuk ka ku shkon me.
"Pse e urrejne francezet"? Kini parasysh dy gjera, e para, francezet e zgjodhen dy here ne pushtet (gje e rralle per nje president), dhe e dyta, francezet "urrejne" (fjale e fryre) gjithe presidentet e tyre kur jane ne pushtet. Francezet "urrenin" edhe De Golin qe tani mbahet si lideri me madheshtor ne historine e shtetit modern francez. Ne kohen kur ishte De Goli i madh president, francezet suleshin me greva e me protesta e me thirrje per lufte civile, sepse ashtu e kane natyren, jane popull revolucionar. Ka me shume lidhje me francezet sesa me presidentin.
Me tha ky kshu, me tha ai ashtu, jane thjesht sajesat e Xhemalit te Politicos.
Epo te sulmosh nje politikan se eshte i ri dhe i pashem apo se eshte besnik ndaj gruas, edhe kete nuk e kisha degjuar ndonjehere. Edhe ai komenti per faktin qe vesh kostume te shtrenjta dhe i nderron, ishte shume i panevojshem Mos hidhni kot mutra pa vlere qe nuk kane lidhje me politiken.
Rrotë kari, janë gazetarë francezë, jo shqiptarë.
Nuk eshte gazetar francez o idiot, eshte gazetar amerikan nga gazeta amerikane Politico. Dhe askush nuk tha qe eshte shqiptar.
Nuk i vjen zor ketij gazetari qe pergjon si skuth garderoben e nje presidenti? Mos kerko te urresh per budallalleqe te kota. Normal qe presidenti i Frances do vishet shume mire. Parisi mbahet si kryeqyteti i modes. Edhe cfare te keqe ka se nxjerr ndonjehere naten shetitje qenin e tij per t'u qetesuar dhe e ka te veshtire gjumin? Nuk eshte pune e lehte te drejtosh nje shtet te madh, aq me teper Francen me prirje per kryengritje. Inatci qe merresh me thashetheme pa vlere.
Po llojin e parfumit apo kolonjes qe perdor Makroni, a e ka marre vesh ky gazetari qe ka shkruar kete, se mbase mund ta perdore edhe ate fakt kyc per sulm.
Ah moj Makrone, na je bere si shoumen...
Viti 2025 ne zgjedhje ne france asambleja ne viti 2026 zgjedhje lokale ne france kryeministri france niuk iki ai,qe fitoi zgjedhje kancelar ne viti 2027 zgjedhje partiake ne france ne viti 2028 zgjedhje per nato ne france gjithe bote ne viti 2029 zgjedhje evropiane ne france ne viti 2030 zgjedhje okb ne france gjithe bote
E di pse e urrejne francezet te kapardisurin e tyre mendjemadh? Se ai eshte pasqyra e tyre. Jane fiks si ai. Franca ate e ka nxjerre nga hundet. Nuk ka pasur francez me francez se ai, ne cdo detaj te mundshem te sjelljes.
Kurva e vjetër Europë, tani udhëhiqet nga krye-kurva e saj Francë, e cila udhëhiqet nga një gjel i ngrehur që edhe nga hundët ta kishte nxjerrë Franca, nuk do e përfaqësonte më saktë.
Shkrim patetik. Përdor shembuj pafund për ta karaktedizuar Macaronin ashtu si don ai, kur një apo dy shembuj do mjaftonin.
Tamam shkrim i nje gazetari amerikan. Pa thellesi, vetem gjera personale te percipta dhe te kota. Jo politike, por shfaqje.
Lere se e zbertheve Macronin aq shume sa e le lakuriq fare po ik fli gjume tani, debil.
Cfare artikulli inatci. Njekohesisht urrejtje dhe magjepsje.
Kam një këshillë për këtë kryeredaktorin e huaj që paska qëndisur gjithë këtë carcaf për Macronin që më pas na e ka hedhur Mero Gëlbaza këtu për të sharë. Po të la francezi, merrja një herë në gojë mirë që të kënaqesh e të biesh rehat, se duket që ta paska qejfi shumë se po të dalin jargat nga goja, drejt e në tastierë.
Hahahaha "Presidenti i Frances nderron shpesh kostumet shume luksoze". Po eshte France ore. Puna eshte se po te vishej ai keq, do plasnin protestat ne Paris se presidenti i tyre nuk perfaqeson sic duhet kombin qe ka shpikur "moden e larte" ne bote. Hahahaha. Ky dashka karagjozin e zhubravitur Ed Adidasi, qe shetit neper bote me opinga te bardha dhe poturet me njollat e Zahos.
Një askushi gazetar që i duket vetja kopetent i madh, e zbërthen Macronin sikur presidenti është ndonjë kolopuc naiv që provon lloj lloj teatrosh që ta dojë elektorati. Ti po flet për një njeri që ka qenë bankier, ministër dhe president, o torollak. Ndërsa ti je një gazetar mediokër që si ty i gjen me lopatë mes qindra mijëra të tjerëve në botë. Kolopuci naiv këtu, je ti, jo ai.
Duket qe nuk i njihke francezet. Ata nuk "urrejne". E kane ne karakter qe t'i shajne te gjithe lideret e vet politike dhe te mos kenaqen kurre me asgje, se ashtu ecin perpara si popull dhe shume mire e bejne.
Hahahhaha Kaq budalla qenke o Jamil? Macroni paska shpërbërë asamblenë kombëtare të Francës sepse ashtu ju tek të aktronte që ta donte audienca, si nxënësi që aktron në teatër? Kështu mendon ti se funksionon politika? Hahhaha Cfarë karagjozi gazetar. Nuk mendon ti se ai si president i Francës, mund të dijë pak më tepër se ty mbi politikën franceze? E bëri për të ruajtur pushtetin dhe kontrollin politik o matuf. Kur nuk merr vesh nga lojërat e pushtetit, mos pretendo të psikologjisësh presidentët e botës që janë një mijë herë mbi ty me tru.
O Mero c'jane keto qe na ke hedhur ketu o derezi?
Mbeti qendra e vemendjes ky gjel i krekosur i Europes. Nuk e lene rehat as gazetaret, i ngjiten si magnet. Ky amerikan idiot na flet sikur e ka haberin e tij se e pa nga larg ne avion. Si s'te hodhen rojet e tij nga avioni me mire.
Aman ore ju, nuk kam ndonje pelqim apo mospelqim per presidentin e Frances, por edhe fiksimi per te urryer, e ka nje kufi. Kur i kalon kufijte, dalin artikuj qesharake si ky. Ka marre gjithe karrieren politike te Macronit si president, duke u kapur vetem me budallalleqe. Pse ishte e gjate tryeza e bardhe ku foli me Putinin sikur e kishte Macroni ne dore. Pse foli aq gjate me presidentin kinez? Pse eshte snob? Pse vishet mire? Pse shet mend? Pse kur flet ne publik nuk e lexon ne leter? Pse ka deshire qe ta doje populli i vet? Pse del naten shetitje me qenin? Pse nuk e tradheton gruan? Pse i duket vetja Napoleon? Pse eshte kaq perfekt sa duket si robot plastik? Pse i nderron kostumet kaq shpesh? Pse i kreh floket? Pse eshte simpatik? Pse i mbajti zgjedhjet? Pse nuk i mbajti? Pse shkon ne tualet? Pse fle gjume? Pse ha buke? Pse merr fryme? Aman mjaft se nuk te ka ngrene buken.
Cfare na ka bere tani hundperpjeti i Frances? Sot na qenka me mendje madheshtore.
Shkrim shume i percipte me nuanca inati personal. Nuk jam aspak dakord me menyren si e ka pershkruar autori Makronin ketu. Si ndonje qenush te vogel simpatik buzequmesht dhe te pasigurt, qe vetem aktron qe ta duan francezet. Mos harro se ai ka gjithe jeten ne politike dhe financa dhe ka bindje shume te forta politike qe i duken te drejta dhe nuk ka njeri t'ja ndryshoje mendjen. Ka marre vendime te forta politike qe kane bere shume armiq dhe kane zemeruar shume franceze, sic e tregojne protestat per reformat per rritjen e pensionit dhe protestat e jelekverdheve. Nuk eshte aq kolopuc naiv sa thote ky Jamili ketu.
Nga ky artikull m'u kujtua nje stereotip i gabuar qe kane amerikanet per francezet, per shkak te mentaliteteve te ndryshme te 2 popujve. Amerikanet (si ky) shpesh thone se francezet e shohin si normale kur presidentet e tyre kane dashnore dhe lidhje jashte martesore, sic kane pasur te meparshmit si Zhak Shirak, Valeri Deste etj. E verteta eshte se francezet nuk e shohin kurrsesi si normale te kesh lidhje jashtemartesore, por thjesht nuk i intereson jeta personale e presidentit te tyre. E shohin presidentin si nje te punesuarin e tyre qe duhet te punoje ne te mire te popullit, njelloj sic nje shefi nuk i intereson cfare ben punonjesi jashte orarit te punes, per sa kohe qe eshte produktiv ne pune. Ndjekin vetem politikat dhe nuk i inereson as zonja e pare, as femijet, dhe as pasja apo mungesa e dashnoreve, gjera te jetes personale qe nuk kane lidhje me politiken. Kurse amerikanet, ngaqe fusin hundet shume ne gjerat personale te presidentit te tyre, aq shume saqe kane edhe termin "familja e pare", cuditen qe francezet nuk paskan problem dashnoret, kur ne fakt francezet thjesht nuk merren me jeten personale. Prandaj edhe ky e analizon zemerimin ndaj Macronit nga kendveshtrimi i nje amerikani, duke u marre me besnikerine ndaj gruas (qe e kthen ne dicka negative), pamjen, jeten e thjeshte personale etj etj, per te cilat francezet nuk kane asnje kritike dhe asnje interes, per sa kohe qe presidenti i mban personale. Po t'i pyesesh francezet per pakenaqesite ndaj Macronit, do te numerojne vetem politika, te cilat ky gazetari as qe i ka permendur fare. Mos fol per gjera dhe vende per te cilat nuk ke njohuri.
Amerikanet e kane fiksim te hedhin vrer ndaj francezeve qe nga koha e zenkes per Kanalin e Suezit dhe pastaj luften ne Irak, ndoshta ngaqe francezet nuk i vijne nga mbrapa si anglezet dhe gjermanet.
Po e morem vesh o birazer, u martua me zyshen e teatrit, para 20 vjetesh. Cdo gje me ate pune do e lidhni?
Cfare analize e gabuar nga Politico. Macroni nuk i ben gjerat vetem me qellimin "qe te tjeret ta duan dhe ta pranojne". Nje njeri qe e vret mendjen per t'u dashur dhe per t'u pranuar nga te tjeret, e para, nuk martohet me zyshen e vet 20 vjet me te madhe, duke i dale kunder gjithe botes, dhe e dyta, nuk ndermerr politika qe i kundershtojne shume franceze, por qe atij i duken te drejta, sic ka bere. E keni dhjere fare me kete pacavure. Ai eshte e kunderta e kesaj qe eshte pershkruar nga ky tipi ketu qe paska qene 30 minuta me Macronin ne avion dhe pastaj na paska shkruar nje carcaf sikur eshte terapisti personal i Macronit.
Cfare keni me pinxhon e Frances qe jeni kaq te fiksuar? Lereni ore rehat.
eshte interesant
A e pyetet mendjen madheshtore sa here e kenaq damen e tij ne shtrat? E do minimumi 7 here ne jave ajo.
Magjepsje shume e madhe e botes me Makronin e Frances. Ndoshta magjepsja rrjedh nga jeta e tij personale. Nje burre i pashem i ri, i martuar me mesuesen e vet shume me te madhe ne moshe, dhe per shkak te magjepsjes me kete fakt, mundoheni te psikologjisni gjera qe jane edhe sjellje dhe taktika normale ne politike, dhe qe tek nje lider tjeter, nuk do t'ju benin pershtypje fare. Edhe Macroni po te sillej njelloj si tani por te kishte nje grua moshatare, as nuk do ishit duke shkruar fare gjera te tilla per te.
Keto dikushat qe te fliskan per Makronin jane njerez prej verteti apo zerat e tu te brendshem o Xhamil?
Macron eshte Franca vete. Pasqyrim ideal i tij dhe objektivave te Frances ne bote.
Pse po ecen aty ne mes te rruges ai gjeli i ngrehur?
Sa shkrim percmues sa na detyron te mbrojme edhe snobin Macron. Qenka cuditur ky gazetari arab me emrin Xhemal, se Macronin, si president i nje shteti te madh dhe te rendesishem, e ze me veshtiresi gjumi naten, sepse ka shume pune dhe halle me drejtimin e Frances. Po nuk i kane te gjithe punet vaj me shtetin si corapekuqi yne qe e ze gjumi per shtate pale qejfe, me vendin e shpopulluar e te varfer qe ka ngordhur me kohe, dhe gjysmen e popullit barkthare neper cadrat dhe dhomat e hashashit te Evropes. Populli i Macronit i ve flaken vendit me protesta, populli i Edit, shtypet si mut dhe thote faleminderit. Ik fli gjume tani Xhemal.
Gjithe "psikologjisjen" qe gjasme i ben Makronit ky palo gazetar, e bazon tek fakti qe u martua me mesuesen e vet qe e njohu qe 15 vjec, dhe ate fakt, e lidh me cdo veprim te tij politik, duke na shkruar sikur eshte ndonje Frojd qe ka zberthyer Macronin. Faji i Macronit ishte qe u martua. Po t'ja kishte futur nje te palluar me mesuesen qe i dukej terheqese dhe pastaj te shihte punen e vet, sic bejne shume studente me profesoret dhe profesoreshat e veta, asnjeri nuk do thonte gje, por Macroni do martohej dhe tani llaka llaka 1000 here duke permendur zyshen.
I shkreti Macron. Edhe qe eshte besnik, ja kthejne ne dicka negative. Hahahaha Nuk e duan francezet se s'ka dashnore thote ky amerikoni. Je ne vete ti o suxhuk?
Cfare urrejtje qesharake. Ka pare Macronin ne avion, i eshte afruar per ndonje pyetje dhe ai s'ja ka varur, dhe ky pastaj ka shfryre dufin te kjo pacavurja ketu.
Ka politikane si Trumpi qe kane shkuar me aktore pornoje ndersa gruaja e trete ishte shtatezane dhe kane bere lloj lloj pislleqesh te ndyra ne jeten personale me dhjetera akuza per perdhunim dhe ngacmime seksuale, ndersa Politico merret me Macronin se pse eshte martuar me nje grua me te madhe dhe pse shetit naten me qenin per t'u qetesuar se nuk e ze gjumi ngaqe drejton nje shtet. Kjo nuk quhet gazetari.
Prape Makronja.
Sa për atë kritikën e garderobës luksoze dhe që e ndërron shpesh sipas cdo rasti dhe që ka një njeri enkas, atë ja cakton shteti dhe protokolli. Cdo president francez e ka shumë të theksuar veshjen e mirë sepse Franca është si qendra e modës në botë dhe do ta reflektojë këtë kudo. Të gjithë presidentët e mëparshëm kështu janë veshur me udhëzim të protokollit presidencial të shtetit. Thjesht ti e vure re tani ngaqë Macroni është i ri apo i pashëm dhe tërheq vëmendje sepse duket më mirë se një president i vjetër, por kështu ka qenë gjithmonë për të gjithë presidentat. Franca i kushton shumë vëmendje paraqitjes së veshjes në cdo fushë.
E sheh ore skilipec? Gjithë këto kritika dhe sulme vetëm se do merrje tët ëmë për grua.
Sa i pelqen gazetareve te botes t'i bien ne qafe kelyshit te Frances. As nuk kujtohen per politikanet e tjere pleq se cfare bejne, e cfare hane, e cfare gruaje kane, e per sa gjate folen, e sa u ulen, e sa fjeten, e cfare veshen, e cfare sysh kane, e cfare modeli flokesh mbajne, e sa here i puliten syte. Po mire ja bejne ketij xhanem se e meriton. Nuk me vjen keq fare.
Prej zgjedhjeve parlamentare qe vendosi Macroni u frymezua gjithe ky roman? Sa here qe leviz ai gishtin, keshtu do beni ju, do shkruani novela?
Do ta kisha marre me seriozisht artikullin po mos te ishte permendur paraqitja dhe veshja e tij. Ashtu ul seriozitetin e shkrimit, sepse po flet per nje president. Nuk eshte nevoja te permendesh veshjen dhe pamjen, apo te thuash se ai po i perdor ato per te bere per vete njerezit, qe eshte akoma me qesharake. Vetem nje amerikan mund te shkruaje ne kete menyre kaq personale. Mbase te ka bere pershtypje ty paraqitja e tij, por francezet nuk verejne as pamjen dhe as kostumet e tij, por vetem politikat. Amerikanet shohin budallalleqe te tilla dhe ja veshin edhe francezeve. Ai nuk u zgjodh per bukurosh dhe per te ri, u zgjodh sepse ne debatet dhe ne argumentet qe jepte (qe me siguri ky gazetari as qe i ka ndjekur), ishte shume me bindes se kundershtaret, po normal qe mendja tyryfycke amerikane do merret me gruan, qenin, dashnoret (ose mungesen e tyre), veshjen dhe fytyren.
Kur do na fusë "mendja madhështore" në Evropë?
As nuk e lexova gjithe kete roman, por po ishte sharje, ta mbeshtes mendimin. Po ishte lavderim, hengsh nje mut.
E kritikojnë më rëndë ngaqë është drejtuesi i Francës dhe për një gjë të vogël hidhen përpjetë. Për krahasim, kryeministrja italiane sillet si palaco, ngërdhesh surratin para liderve të botës, ofendon, shan, përqesh, ndalon konferencën se thotë më bëhet shurra, ish kryeministri i Anglisë sillej si gomar teveqel dhe dilte për vrap me brekë me njolla dhe asnjeriu nuk i bënte përshtypje. Kurse po të jetë Franca, vërsulen gazetarët e botës si hijena. Mos shani kot tani për budallallëqe. Po patë "Francë", ju zien gjaku dhe hidheni përpjetë duke sharë.
Jamil, duket se u perpoqe t'ja hidhje Makronit, mbete si mut dhe pastaj u nxehe dhe e shkruajte kete per ta sulmuar, gjasme sikur po e psikologjisje. U be bytha jote te psikologjise presidentin.
Nje here thote se Macroni ben gjithmone vetem me koken e vet (qe eshte e vertete), pastaj thote ai ben te pamunduren qe francezet ta duan. Keto te dyja qe ke shkruar bien ne kundershti me njera-tjetren, por nuk e ke kuptuar se ishe shume i zene duke i admiruar pamjen dhe duke numeruar sa kostume nderroi.
Ketij gazetarit Jamil, i paska bere mutin me indiference Macroni ne avion, dhe Jamili ka thene, ta tregoj une ty ore qen.
Shkrim gjithë vrer, inat dhe sajesa, nga një arabo-amerikan i gazetës së pjerdhur Politico, jo vetëm ndaj Makronit, por edhe ndaj gjithë Francës. Na e përshkruan Francën akoma si një vend racist mizor kolonial, për pushtimet e epokës së para qindra viteve, aq më tepër përpara një vendi si Kina, që është mizore dhe koloniale tani në shekullin e 21, po meqë kinezët nuk janë europianë të bardhë, nuk ka problem. Ha mut Xhamil ha.
Sigurisht qe Macron eshte hundperpjete, sepse ka dale prej France. Nuk mund te jesh prej France dhe te mos jesh mendjemadh i krekosur. Eshte thjesht e pamundur.
Ah mor mendje madheshtor me papijon. Kur mbeti Evropa ne doren tende...
Shkelsh nje banane dhe thefsh qafen ne mes te rruges ore gjel i kapardisur.
Asnje nga keto arsye qe permende nuk kane te bejne me zemerimin e francezeve ndaj Macronit. As per bukurine, as per rinine, as per jeten e heshtur personale, as per kapadisjen. Francezet shohin vetem politiken dhe planin qe ke. Dhe pas 7 vitesh ne pushtet, edhe me flatra te jesh, francezet do te kritikojne. Eshte arritje e madhe qe ai eshte zgjedhur 2 here president sepse Franca eshte nje komb qe nuk te duron dot gjate. Kot nuk e quajne toka e revolucioneve. Nuk eshte e lehte te drejtosh nje France. Nese francezet do te kishin per president ndonje Sholc apo Sunak, tani do e kishin djegur parlametin me gjithe presidence. Kete ki parasysh.
Vetem ngjyren e mbathjeve mbeti pa ja analizuar Macronit si pjese te karakterit te tij politik. Mire qe s'e mori vesh se do e kishte bere. I vesh blu (ngjyra e Frances), ngaqe do te duket si patriot i madh. I vesh te zeza se do te duket serioz ngaqe eshte me i ri se gruaja dhe nuk e marrin seriozisht. I vesh te bardha qe t'i tregoje francezeve se e ka shpirtin qelibar. Po ik ore budalla se le nam...
Pse gjithe ky fiksim i mediave te huaja me Macronin? S'do t'ja dije njeri sa kostume nderrojne dhe cfare hane dhe cfare sysh kane, dy koleget e tij, anglezi dhe gjermani.
Po na shpalos ndonje kostum te ri ai gjeli aty ne bulevard? Meqe i nderroka shpesh kostumet luksoze, jo per gje.
Prape e nxorret kete pilivesin hundperpjete?
Po ky "mendje-madheshtori" po ben parade ne bulevard aty? Mos eshte gje java e modes ne Paris?
Nuk ka lider qe i ngjason me shume vendit te vet sesa Makroni Frances. Po ta degjosh 2 minuta duke folur gjelin e krekosur snob, thua ky eshte francez. Miresjellje teper e larte qe nuk maskon dot mendjemadhesine dhe gjithmone qendra e vemendjes. Ah u shofshi o gjela te ngrehur napoleonista racista kolonizatore. Ju renshin bombat e Vlad Putanes juve ne Paris, jo gjynafaqareve te Kievit. Pse o zot.
Ne foto hundperpjeti po na ecen sikur po ben parade per Chanel.
Mire qe na pemende qe qenka i pashem, me nje shikim zhbirues te kalter, dhe qe nderron kostumet e shtrenjta. Bravo, qenke mall per t'u punesuar tek Tema ti. Edhe per presidentet e tjere te botes keshtu shkruani ju apo e ka nderin vetem Macroni per keto?
Paska shkelur nje here kembe ne avionin presidencial te Frances ky gazetari amerikano-zelandez Jamil dhe qenka frymezuar per te bere nje novele te tere per Macronin sikur e njeh me mire se e ema dhe i ati bashke.
Macroni është shumë më i aftë dhe i zoti për të drejtuar shtet sesa dy kolegët e tij fqinj, kancelari i Gjermanisë dhe kryeministri i Anglisë, por mesa duket, për gjermanin dhe anglezin nuk është interesante të shkruash një roman të tërë ku të analizosh cdo kthim koke, cdo veprim, cdo vështrim, cdo gjest fytyre e cdo tipar fizik, sepse nuk janë të rinj e të pashëm, nuk vishen mirë, dhe e kanë gruan moshatare.
Mbetët duke analizuar bukuranin e krehur e të parfumosur të Francës. Hidhini ore një domate aty ku po ecën serbes-serbes se nuk është në pasarelë.
Pra ky qe e ka shkruar kete, na qenka nje gazetar i thjeshte i huaj mes shume gazetareve qe ftohen si pjese e grupit mediatik te huaj ne avionin presidencial te nje shteti, ne kete rast te Frances. A e di Macroni qe pasi te tha nje "bonjour" te thjeshte, ti fillove te psikologjisje gjithe qenien e tij me themel, nga veshtrimi, modeli i flokeve, veshja, numri i kostumeve, gruaja, miqte e me radhe? Sa qesharake. Ai as nuk e di qe ti ekziston, edhe ti po na pretendon se e njeh me mire se e ema qe i ka bere koken.
Thojini pinxhos me mendje madheshtore te shkoje se po e pret madama e vjeter ne krevat. Ka nje pyetje urgjente per mendjen madheshtore ne lidhje me zhvillimet me te fundit politike.
Po me duket pak si artikull harbut qe gjeti rastin te urreje pa arsye per vogelsira. Po meqe eshte Makaroni i Frances, bravo ju lumte se ai nuk meriton meshire.
Inati i francezeve ndaj Macronit (i kuptueshem pas 7 vjetesh ne pushtet), lidhet me rritjen e moshes se pensionit, taksat ekologjike qe cuan ne protestat e jelekverdheve dhe perpjekjet e tij per te nxitur biznesin duke bere disa leshime taksash per kompanite e medha qe armiqesuan shtresen e mesme dhe i dhane namin si presidenti i te pasurve. Kete shohin francezet, ndersa ky tutkun gazetar merret me pamjen e presidentit, floket, mendjemadhesine, syte depertues, fjalimet pa lexim, mungesen e dashnoreve, gruan, kostumet, madje edhe qenin dhe oren e vone te gjumit, dhe i lidh ato me ndjenjat e francezeve. Asnje francez nuk e ka mendjen aty as per mire as per keq, madje as Macroni vete nuk i jep rendesi ketyre gjerave. Autori eshte tamam nje gazetar tipik amerikan qe merret me budallalleqe personale sepse amerikanet e shohin presidentin si nje shoumen qe performon ne Big Brother dhe prandaj perfundojne me palaco si Donald Trump sepse duan gallate.
Besoj se po ta lexonte nje francez kete artikullin, ndoshta do qeshte.
Ngeli gjithe bota duke u marre me ate kecin e ngrehur te Frances. Na tregon edhe shikimin depertues pale. Avash se te rane breket, idiot. Cfare je ti, grua, qe permend bukurine e atij? Teveqel. Ngeli gjithe bota duke u marre me ate kecin e ngrehur te Frances. Na tregon edhe shikimin depertues pale. Avash se te rane breket, idiot. Cfare je ti, grua, qe permend bukurine e atij? Teveqel.
O Jamil, thuaj pinxhos bukurosh me mendje madheshtore dhe veshtrim kalterosh, ku na e ka cuar ate pjaten me gjel qe i beme dhurate kur na erdhi ketu serbes serbes me nate per vizite shteterore. Derdhi gjithe talentin Edushka atje dhe donte mundesisht t'ja varnin ne Luver te Parisit. S'e kemi pare kurrkund. Pyete nje here kur te ulesh prape ne avion pasi ta kesh pyetur per emrin e kolonjes dhe marken e te brendshmeve. Jane pune me rendesi keto Jamil!!
Amerikanet jane shume palaco ne intepretimin e politikes. Kete e tregon shume mire ky artikull. Ato qe ka permendur ky gazetari amerikan, as qe i shkojne ndermend francezeve. Shumica ndjekin vetem politiken, jo gjerat personale si amerikanet.
O Zot. Cfare mllefi dhe urrejtje e pamerituar ndaj Presidentit te Frances, nga nje tabloid joserioz si Politico. Arrin deri aty sa paciperisht te ktheje ne dicka negative edhe faktin qe ai eshte nje president i ri dhe i pashem dhe u vishka mire dhe nuk tradheton gruan. Apo se nuk e ze gjumi naten se ka halle te medha si drejtues shteti, apo se eshte aq i zgjuar dhe elokuent, sa nuk ka nevoje as te lexoje ne leter kur flet. Cfare ka ketu per te urryer? Kur jeni aq te deshperuar sa ktheni pozitivet ne negative se nuk gjeni dot skandale, pse nuk merreni me jetet personale te liderve te tjere qe kane plot pislleqe. Trampi me njeqind skandale dhe akuza perdhunimi dhe ngacmimi. Meloni eshte e bija e nje trafikanti droge qe eshte burgosur ne Spanje, apo nuk ju duket interesante ajo? Makroni eshte i biri i dy doktoreve te mirenjohur, i diplomuar ne shkollat me te mira te Frances. I vetmi "cen" i tij eshte dashuria per nje grua me te madhe, dhe ajo nuk ju shqitet per te share.
Sa i mire qe eshte
Me tipik francez se ky tipi nuk ka. E ka lindur Franca si klishene e vet. Ne cdo gje, do reflektoje qe eshte francez: Shet mend, krekoset, i kushton shume rendesi paraqitjes, i duket vetja me i mire se te tjeret dhe idete e veta si me te mira se te tjereve ashtu si Franca karshi Evropes, sillet me shume miresjellje por nuk e fsheh dot ate mendjemadhesine qe e karakterizon, u martua me mesuesen e drames, takohet me te tjeret me perqafime dhe te prekura gjasme i dashur dhe i kulturuar shume, eshte tip i bute deri ne ate pike sa njerezit nga vendet orientale e gabojne per homo, deshiron qe te beje ligjin ne Evrope, eshte qendra e vemendjes, ashtu si Franca, shume shpesh e urrejne dhe e kane inat. Po me tipik francez nuk do gjeje edhe sikur ta kerkoje me qiri.
Xhamil-Xhemali, ndersa ti po i studioje shikimin depertues ngjyre bojeqielli, ai po i bente shenje rojave qe mos te te fusnin me ne avion.
Po i lumte o Mero qe paksa mendje madheshtore. Cfare do te themi? Te na drejtonte per ca kohe vendin ketu e te na fuste ne Evrope.
Ai "mendjemadheshtori" i Frances t'i ule pak puplat se nuk do duroje bota denglat e tij dhe te kombit te tij qe pjell trecerekun e mendjemedhenjve te kesaj bote.
Nuk di c'te them per keto qe lexova. Te shaj snobin e krekosur te Frances, apo te shaj kete palo artikull idiot qe duket se po i bie me qafe kot duke u marre me gjera qe nuk do merreshin me presidentet e tjere.
O Xhamil, po kujt kujton se po ja hedh me ato sugjerimet "e pafajshme" qe i ben per gruan o derezi? Atij? Ai qe 15 vjec solli verdalle 40 vjecarin matuf, i mori gruan. Ti i shkreti kujton se po ja hedh atij. Ai fut ne rrenje katore nja 20 si puna jote o Xhamil po rri rehat dhe meshoji vendit ne avion. Mos dil mbi kompetencat qe ke se pastaj lendohesh kur te tregojne vendin dhe shkruan palacolleqe si kjo dhe i lexojme ne tek Merhumuti.
Ne qofte se mendon se francezet e urrejne Makronin, duket qarte se nuk i njihke fare francezet si komb. Nuk ka asgje te pazakonte ne qendrimin e francezeve ndaj Makronit qe nuk e kane pasur me presidentet e meparshem. Francezet nuk te lavderojne kurre. Ndryshimi i vetem eshte se ketij i dhane 2 mandate. Aty shikoje "dashurine" e francezeve se nuk do ta shprehin ne asnje menyre tjeter per asnje politikan.
Kot e ke o Xhemal qe shfryn, se nuk do t'ja dije per sharje pinxhoja i Frances. Po t'i behej vone per mendimet e botes, ishte martuar me nje grua me te re ose moshatare. Atij i ka ikur turpi qe 15 vjec, keshtu qe mos lodh doren kot. Po e pate hallin per te bere ndonje lek, eshte pune tjeter pastaj.
Po mirë ore, po fytyrën e pashme, vështrimin depërtues dhe veshjet e shtrenjta, pse ishte nevoja t'i përmendje dhe cfarë lidhje kishin këtu se na bëre konfuz? Po flet sikur po përshkruan një aktor filmi, jo një politikan, dhe pastaj do që të t'i marrin seriozisht kritikat politike ndaj tij? Nuk flitet kështu për një president.
E gjithe kjo vetem se u martua me grua shume me te madhe.
Arsyeja se pse aktron ai picirruk perpara te tjereve, eshte ngaqe Macroni i vertete eshte nje kotele e bute dhe ne politike do te duket si burre i forte. Por sado qe te perpiqet, kelyshi nuk behet dot ari. Lere pastaj qe eshte edhe francez dhe mbyllet muhabeti i forces dhe burrerise.
O Mero, a na ha mutin? Po nga ata të mëdhenjtë ama.
Hahahha Ky po ankohet se jeta personale e Macronit eshte aq e paster, sa ka ne biografi vetem gruan e vetme qe ka pasur ndonjehere dhe qenin, dhe nuk ka nja 100 skandale. Per kete nuk e kane inat francezet, por e ke inat ti, se te mbeti te shash vetem per qenin dhe veshjen luksoze pastaj, se ngele me gisht ne goje. Ik ik.
Ky shkrimi gjithe vrer i ketij amerikanit ndaj presidentit te Frances, na kujton shkrimet e rregullta te laraskes Kimete Berisha per Vjosa Osmanin. Hedhje mutrash me pagese.
Po cfare i keni keto ore?
Ky trupeshku gazetar, Jamali, thote se kur e pyeta Macronin ne avion se me ke i ndan ai barrat me te thella qe e mundojne, ai u tregua konfuz dhe shperfilles dhe nuk po me pergjigjej. Po normal qe do te te shperfillte se po priste pyetje per politike. Ti je nje gazetar i humbur qe ishe ftuar aty si pjese e ekuipazhit per te bere pyetje per udhetimin e tij ne Kine, ku po nisej, jo per gjera vetjake, se nuk po beje interviste per jeten e tij personale. Edhe asyeja pse i keshillove qe te pergjigjej "gruaja ime", eshte qe te nesermen te shkruaje "Macronit i jep mend gruaja me e madhe ne moshe se cfare duhet te beje ne politike". Ai nuk eshte budalla, i njeh rrengjet e gazetareve. Ose bej pyetje per poziten qe ke, ose ha mut sic hengre dhe na shfryve dufin e indiferences pastaj me kete pacavure shkrim.
Cfarë ka që na ngrifet në mes të bulevardit ai ore? Presidenti na bën paradë mode. Mos ja tregoni Ed Atletes se do na marshojë edhe ai në mes të bulevardit Nënë Tereza me poture dhe opinga të bardha me gjithë lali Fikun si ushtar nga mbrapa.
Ore ti gazetar mediokër, kur i sugjerove që t'i përgjigjej pyetjes tënde me fjalët "gruaja ime", kujt kujtove ti se po ja hidhje? Një presidenti? Macroni, për mirësjellje, paska pranuar të ulet me ty për 5 minuta në avion. Ti përfitove nga këto minuta për t'i hedhur kunja për gruan, ai e kuptoi dhe të injoroi dhe ti pasi mbete si mut, shkove në një qoshe dhe nise të shfryje dufin duke numëruar kostumet e Macronit, fjalimet e tij para kinezit, dhe duke u kapur me gjatësinë e tavolinës së Putinit. Ai të ka parë cfarë malli gazetaresk je, që kur e ke ndalur tek korridori i avionit. Do na bëjë Hamili si i zgjuar para një presidenti. Kot ti nuk je një gazetar i thjeshtë, dhe ai është një president. E dhëna e parë është që ai është një mijë herë më i zgjuar sesa ty, kështu që mos u mundo të fusësh rrengje kalamajsh ndaj atyre që nuk i vjen as te maja e thoit, se digjesh pastaj, dhe përfundon si mall leximi tek Ymer Gëlbaza.
Sa per te qeshur ky shkrimi. Nje cope gazetar i huaj qe i duket vetja psikolog i larte i Macronit se bisedoi me te per 5 minuta ne avion dhe qe gjysmen e "komenteve anonime" per Macronin i ka sajuar vete. Macroni me duket nje njeri shume i sjellshem dhe nje politikan i informuar dhe me bagazh. Gjithe keto thumba jane vetem prej gruas dhe per faktin qe ai terheq klikime ne bote si lider i njohur.
Nuk do lexoj roman unë për "mendjen madhështore" të koteles së krehur të Francës. Ai të rrijë rehat, se shteti i tij "madhështor kulturëmadh", është një shtet ksenofob, shovinist, ultra-racist, imperialist, napoleonist, e më the, e të thashë, që ka bërë kërdinë përgjatë historisë në këtë planet.
A e pyetet presidentin syshkruar se cfare materiali i kishte te brendshmet, satin apo mendafsh, dhe cfare ngjyre, dhe a i kishte kombinuar me ngjyren e kollares, se duhet ta dijme edhe ate fakt per Napoleonin modern te Frances.
Lereni rehat bukuroshin e krehur te Frances se ka qene pak si me stres kohet e fundit.
Ta dinte Karulesha Bruni që ka edhe të rinj të pashëm me post e me xhepat plot, që janë aq budallenj sa marrin nënat e tyre për gra, e kishte përlarë kët kec me kohë, po kur u poq keci për Karlushen, e kishte ngrënë me kohë mamadhia e vjetër e fshatit.
Kam gjetur nje alamet vogelushi. Me hengshi mutin.
Lereni shoumenin e Frances se e ka ne terezi ai, po merruni me pagat dhe pensionet e shqipove qe nuk po shtyjne dot muajin. Kryeministri shqiptar hajdut kurvar qe fton kokat e mafias dhe krimit te organizuar ne zyren e kryeministrise, ka aq shume per te folur dhe hetuar, sa te mos ju dale koha te perktheni gjithe kete carcaf per kostumet, pamjen, qenin, gruan dhe problemet e Macronit. Hipokrita.
Ta kishte ditur Makroni qe ky gazetari amerikan i Politicos i ulur ne nje skute te thelle te avionit te tij po fantazonte gjithe keto gjera me vete, e kishte hedhur nga avioni me gjithe laptop.
Duhet te jesh shume i forte menderisht per te qene politikan i famshem ne bote qe te durosh budallalleqe te tilla pa e humbur toruan. Takon nje njeri te huaj ne avion te cilit nuk i mban mend as emrin dhe as fytyren, dhe te nesermen ai shkruan per ty nje roman te tere qesharak, qe perhapet ne cdo cep te botes, deri tek kioska shqiptare e Mero Gelbazes.
Më duket se ndaj Francës, bota ka një inat të madh personal. Mbase ngaqë i mbajnë për mendjemëdhenj snobë dhe që nuk pranojnë të flasin gjuhë tjetër përvec frëngjishtes, ose e kanë edhe nga zilia që i sulmojnë kaq shumë, por që i kanë inat, i kanë.