
Nga Gian Guido Vecchi, Corriere della Sera
"Vëllezër dhe motra, ky është Zoti ynë: Jezusi, Mbreti i Paqes. Një Zot që e hedh poshtë luftën, të cilin askush nuk mund ta përdorë për të justifikuar luftën, që nuk i dëgjon lutjet e atyre që bëjnë luftë dhe i hedh poshtë ato, duke thënë: 'Edhe nëse do t'i shumëfishonit lutjet tuaja, unë nuk do t'i dëgjoja: duart tuaja po pikojnë gjak.'" Leo XIV feston të Dielën e Palmave. Mijëra njerëz marrin pjesë në procesion dhe Meshë në Sheshin e Shën Pjetrit, dhe është hera e parë që ai hap Javën e Shenjtë si Papë. Vitin e kaluar, Françesku nuk mundi të kryesonte Meshën, por ai nuk dështoi të përshëndeste besimtarët çdo herë në atë që do të ishte Pashka e tij e fundit, përpara se të vdiste në agim të hënën e Pashkëve.
Dhe tani Prevost, papa i cili më 8 maj 2025 iu paraqit botës duke thirrur "paqen çarmatosëse dhe çarmatosëse të Krishtit të ringjallur", i qorton besimtarët në mënyrën më solemne, në fillim të javës më të rëndësishme për të krishterët, pas leximit të plotë të rrëfimit Ungjillor të Pasionit: "Le të shikojmë nga Jezusi, i cili paraqitet si Mbreti i Paqes, ndërsa lufta po zien rreth tij. Ai, i cili mbetet i vendosur në butësi, ndërsa të tjerët janë të shqetësuar nga dhuna. Ai, i cili ofron veten si një përkëdhelje për njerëzimin, ndërsa të tjerët marrin shpata dhe shkopinj. Ai, i cili është drita e botës, ndërsa errësira është gati të mbulojë tokën. Ai, i cili erdhi për të sjellë jetë, ndërsa plani për ta dënuar atë me vdekje po zbatohet."
Asnjëherë më parë në muajt e fundit emri i Zotit nuk është thirrur në botë për të justifikuar luftën, dhe Papa i parë amerikan është i vetëdijshëm për këtë. Teokracitë, frymëzimet biblike dhe bekimet e ungjillorëve amerikanë mbi ndërhyrjet e administratës Trump. Papa Prevost na fton të shikojmë drejt Kryqit: “Duke e parë Atë, që u kryqëzua për ne, shohim të kryqëzuarin e njerëzimit. Në plagët e Tij, shohim plagët e kaq shumë grave dhe burrave sot. Në britmën e Tij të fundit drejtuar Atit, dëgjojmë britmat e të dëshpëruarve, të të pashpresëve, të sëmurëve, të vetmuarve. Dhe mbi të gjitha, dëgjojmë rënkimin e dhimbjes së të gjithë atyre që janë të shtypur nga dhuna dhe të të gjitha viktimave të luftës. Krishti, Mbreti i Paqes, ende thërret nga kryqi i Tij: Zoti është dashuri! Kini mëshirë! Ulni armët, mos harroni se jeni vëllezër!”
Fjalët e Leos në predikimin e tij rikthehen në rrëfimin e Ungjillit: "Si Mbret i Paqes, ai hyn në Jerusalem mbi një gomar, jo mbi një kalë, duke përmbushur profecinë e lashtë që bënte thirrje për gëzim për mbërritjen e Mesias: '...Ai do ta dëbojë qerren nga Efraimi / dhe kalin nga Jerusalemi, / harku i betejës do të thyhet, / ai do t'u shpallë paqe kombeve...' Si Mbret i Paqes, kur një nga dishepujt e tij nxjerr shpatën për ta mbrojtur dhe godet shërbëtorin e kryepriftit, ai menjëherë e ndalon, duke thënë: 'Vendose shpatën në vendin e saj, sepse të gjithë ata që marrin shpatën do të vdesin nga shpata'".
Jezusi "nuk u armatos, nuk u mbrojt, nuk luftoi asnjë luftë", por "zbuloi fytyrën e butë të Zotit, i cili gjithmonë e refuzon dhunën, dhe në vend që të shpëtonte veten, lejoi veten të gozhdohej në kryq, për të përqafuar të gjitha kryqet e mbjella në çdo kohë dhe vend gjatë historisë njerëzore". Fjalët e fundit të Papës janë një citat nga një lutje e Don Tonino Bello: "O Mari e Shenjtë, grua e ditës së tretë, na jep sigurinë se, pavarësisht gjithçkaje, vdekja nuk do të na ketë më nën kontroll. Se padrejtësitë e popujve janë të numëruara. Se shkëlqimi i luftërave po venitet drejt muzgut. Se vuajtjet e të varfërve kanë arritur gulçimet e tyre të fundit. Dhe se, më në fund, lotët e të gjitha viktimave të dhunës dhe dhimbjes do të thahen së shpejti, si ngrica nga dielli i pranverës."
"zoti" sipas idoteve besimtare, ka krijuar cdo gje! Pra edhe luften ky "zoti" e ka krijuar. Mjaft me me hipokrizite dhe mashtrimet e neveritshme, se na e shpifet me kete trurin tuaj te semure!
Vetem budallai ka thene ne zemren e tij se nuk ka Zot, eshte nje shprehje nga Fjalet e urta ne Bibel. Luften e ben ti, une dhe gjithe te tjeret si ne, atehere si akuzoke Zotin per lufterat e njerezve. Ti nuk beson ne Zot, ne rregull, dmth nuk beson as ne moralin e dhene nga Zoti per njerezit ku nder te tjera thuhet “Mos vrit”, pra duke mos besuar ne ate qe dha moralin nuk beson as ne ate c’ka morali hyjnor deklaron. Pra per ty nuk vlen “Mos vrit, mos vidh, mos lakmo”, rrjedhimisht e kunderta e tyre per ty eshte po aq e moralshme. Edhe te tjere si ty qe mendojne te njejten gje dhe si rrjedhim te vrasesh, vjedhesh dhe lakmosh behet po aq e ligjshme sikurse edhe ndalimi i tyre, sepse kur nuk beson ne ate qe cakton moralin, pra Zotin, nuk mund te besosh as ne normat e moralit te tij. Rrjedhimisht kemi luftera, vrasje, grabitje sepse gjithsejcili perpiqet te caktoje vet moralin nga kendveshtrimi i vet. Atehere si eshte me mire, te besosh ne Zotin e te zbatosh normat e moralit te tij sikurse mos vrit, mos vidh, mos lakmo etj apo mos beso te Zoti dhe kerko te ngresh shoqerine sipas moralit tend apo se cfare te duket ty e drejte. Ne fakt njerezimi prej mijera vjetesh perpiqet te caktoje vet moralin dhe rezultati eshte shoqeria ku jetojme, por cuditerisht tipa si ty vijone te bejne me faj Zotin ndonese tek ai nuk besojne. Hipokrit.
Ti karagjoz qe perdor nickname tim (afersisht), jo vetem qe je i trashe por je aq kontradiktor me veten, sa cuditem si merr guximin dhe flet per gjera qe nuk ja ke piken e idese! Po si i thone asaj fjales, ke guximin e BUDALLAIT! Ju budallenjte ende s'keni kuptuar se mendimi nuk thuhet ne zemer, por ne tru, o trupeshk! Tora, Bibla, Qurani apo cdo liber tjeter mund te shkruaje (se libri "nuk thote" sic thua ti) cfaredo mendimi dhe ideje. Kjo nuk e ben aspak ate mendim, apo ide te qendrueshme, apo te sakte, apo te vlefshme. Ka ide qe qendrojne, ka te tjera qe nuk qendrojne aspak. Psh ajo Bibla thote se "zoti" e krijoi boten ne 6 dite dhe diten e 7-te u ul te pushonte. Une si gjeofizikant qe jam, po ta them me fjale te thjeshta qe kjo jo vetem eshte e pasakte, por eshte nje idiotizem qe shkencetaret as qe e marrin mundimin te pergjigjen, po thjesht vene buzen ne gaz! Ose ai Qurani thote se "toka eshte e sheshte dhe gysmen e dites dielli ndricon, ndersa gjysmen e tjeter shkon pushon". Tani si thua ti, a ka ndonje njeri normal qe merret me pergjigjie per kete, se edhe nje femije me shkolle fillore e di me mire pergjigjen se ky "libri i shenjte". Apo ti Yp derdimen people, ke ndonje dyshim qe keto i shkruajne Bibla dhe Qurani!? Po ashtu Vetem BUDALLENJTE vazhdojne besojne (pra jane te bindur, nuk e mendojne fare), se keto libra jane "te shenjte", pra me kuptimin jane shkrime te shkruara sipas fjaleve qe ka derguar ky "zoti". Ketu qendron problemi i ju te semureve mendore, qe jeni aq te trashe sa bllokoni trurin tuaj te punoje, te vezhgoje, te dyshoje dhe te kuptoje! Asgje nuk ka derguar "zoti", asgje e shkruar ne emrin e tij nuk eshte gje tjeter vecse krijim i mendjes dhe dores se njeriut. Te gjitha keto "shenjterira" jane thjesht krijime njerezore, te cilat jane perdorur nga njerez te caktuar, pastaj nga grupe njerezish (klane) te caktuara per t'ua imponuar njerezve te tjere. Menyra me e duhur paska qene kjo pra, qe te paraqiten si "fjale te zotit" te derguara prej tij ne toke, te shkruajtura prej njerezve dhe pastaj "te shpalluara" njerezimit. Sot ne shek XXI nese nje njeri ende nuk e ka kuptuar kete proces historik, kjo do te thote se ky person ka probleme te renda te nivelit te IQ-se, ose me fjale popullore eshte KOKRRA E BUDALLES! A eshte e mundur qe nje njeri me inteligjence normale te mos kuptoje se Feja (pra prakticizmi i nje menyre jetese sipas shkrimeve te ketyre "librave te shenjte"), pra kjo feja nuk eshte aspak moral, sic perpiqesh ta paraqesesht ti mor kokpatate, apo gjithe ata qe perpiqen te mbrojne apo perhapin fete e ndryshme. Morali njerezor ka ekzistuar para cdo feje, bashke me fete, paralel me fete dhe ne mungese te cdo feje! Nuk jane fjale e "zotit", as moral i "zotit" te ashtuquajturat "urdheresat e shenjta", ku futen edhe keto shprehjet e famshme qe permend cdo koqekanarist fetar "mos vrit, mos vidh, mos lakmo...". Gjithcka eshte pervoje e jetes njerezore dhe prodhim i filozofise se jetes. Nese dikush diku dikur keto mendime dhe ide i veshi me mantelin "e shenjte", kjo eshte ceshtje e sjelljes dhe perdorimit te idese, jo e krijimit te idese. Me kupton? Dyshoj, duket te jesh shume i trashe te ndjekesh fillin e llogjikes sime! O IDIOT, fete e kane perdorur moralin per te bindur njerezit ne "miresine" e vet, por feja nuk eshte moral, por e ka perdorur moralin si mjet mashtrimi dhe me tej si mjet sundimi. Bashke me keto idete e moralshme, cdo fe ka futur dhe kalon ne filozofine e saj edhe ide te tjera, qe ja u fut ne tru njerezeve qe besojne, ide qe jane jo vetem te pamoralshme por jane KRIME NDAJ NJEREZIMIT! Ideja me e poshter qe ka futur cdo fe eshte ajo e NENSHTRIMIT. Krim me te madh se ky nuk ka njohur historia e njerezimit. Pra ti nenshtrosh njerezit, ti detyrosh me friken e "zotit" te binden, ti perdoresh si mish per top "ne emer te zotit", ti besh shpelarje truri deri ne percudnim... Pra feja eshte thjesht MJET SUNDIMI i nje grupi njerezish ndaj masave te tera te njerezimit. Ju tipat budallenj dhe besimtare jeni njerez te nenshtruar, te pamend, te paditur, te pakultivuar me tendenca te theksuara psikopatike. Ndresa ata qe jane "punonjes te fese", pra ata qe perhapin dhe predikojne fene, jane sunduesit, nenshtruesit, shfrytezuaesit tuaj dhe natyrisht nuk jane budallenj por MASKARENJ! More vesh o gomar, qe jam i sigurt qe ti nuk e di kuptimin e fjales hipokrit!
Besimi ne zot filloi kur nje MASHTRUES takoi ne rruge nje IDIOT! Besimi ne zot eshte dukuri e hershme e shoqerise njerezore. Ai ka lindur ne kohen e moshes vogelushe te njerezimit, atehere kur shpjegimi per dicka apo per gjithshca ishte i pamundur. Pyetjes mese llogjike "kush e ben kete apo ate, kush e krijoi kete apo ate" njeriu i eshte pergjigjur dhe vazhdon ti pergjigjet ne menyra te ndryshme. Natyrisht qe pergjigjia me e thjeshte dhe me foshnjarake eshte se "zoti eshte krijuesi i gjithckaje" dhe ketu cdo gje "zgjidhet". Kete pergjigjie njerezimi e ka dhene ne kohen e PADIJES se plote, atehere kur mendonin se edhe shiun e dergonte ky zoti. Por edhe sot ka njerez qe japin po te njejten pergjigjie, ate te mijra e milionave viteve me pare. Pse!? Sepse ka nje semundje mendore (dhe faktore qe e ruajne dhe e perhapin) qe nuk sherohet kollaj, qe quhet TRUSHPELARJE, qe vazhdon te ekzistoje. Por nese besimet e lashta ne shumezota, ne sende apo idhuj tashme i perkasin historise (me perjashtime te pakta) dhe njerezimi eshte cliruar prej tyre, besimet njezotiste jane ende vepruese dhe shpesh behen edhe te rrezikshme ne shoqerine njerezore. Natyrisht pa piken e dyshimit edhe ato, do vije koha qe ti perkasin historise, por sot per sot jemi ende ne kohen e ndermjetme, kur keto "pallavra qe zune myk nder tempuj" kane ndikim ne nje pjese te mire te njerezimit. Por si ka vazhduar besimi i lashte ne zot, te pershtatet ne fete qe besojne ne "nje zot te vetem" (hebraizmi, kristianizmi, islamizmi ...). Si lindi psh kristianizmi! Dokumentet e vetme qe ekzistojne jane shkruar 50-60 vjet pas "ndodhise" se Jezuit, ky eshte Ungjilli (Bibla), apo Dhiata e Re. Pra dikush pas 60 vjetesh tregon se c'ka ndodhur para kaq kohesh! Nuk ka asnje dokument te kohes kur thuhet se ka jetuar Xhoshua (Josua-Jezui),asnje shkrim apo fakt dhe pike! Pavaresisht se ne ate kohe shteti romak kishte nje organizim shume te mire dhe kishte dokumentacion dhe evidenca te sakta per gjithe Perandorine, duke filluar qe nga popullsite e qyteteve e fshatrave, e deri edhe te numri i dhenve dhe dhive qe kishte ky apo ai fshat! Por nuk ka asnje shkrim per "te derguarin e zotit, birin e zotit dhe vete zotin". Cudi!!! Gjithcka qe ekziston sot (shkrime dhe fakte) datojne pas 50-60 vjetesh nga koha kur thuhet se jetoi ky person. QARTE! Po edhe nese ka jetuar nje person i tille, e c'a pastaj!? E zeme se paska jetuar. Aq i parendesishem ka qene atehere kur jetoi, sa as qe i ka rene ne mend ndonje zyrtari provincial romak te beje ndonje shenim per kete katunarin Jezu qe shiste dengla rrugeve. Sa e sa denglaxhinj e mashtrues te tille kane jetuar (dhe jetojne sot e kesaj dite) ne kete bote, ehuuuuuu s'kane te mbaruar. Thjesht ai ishte nje mashtrues i zakonshem, si shume te tjere (apo nuk eshte mashtrues dikush qe thote se eshte biri i zotit e keshtu me rradhe ... si ky Jezui, apo qe thote se eshte i derguari i zotit si Muhamuti ...). Natyrisht qe ai ishte nje MASHTRUES. Ky person thone se kishte nje filozofi te veten per kuptimin e botes. Ceshtja nuk qendron fare te ky Jezui,se ne fund te fundit edhe nese ka jetuar, ai vdiq ne moshen 33 vjecare (sic thuhet) dhe shkoi me te shumtet. Ceshtja qendron te ata qe mbeten pas tij dhe qe ishin anetaret e bandes se tij te mashtrimit. (ne ndryshim nga Jezui,qe ishte paqesor te pakten, ai tjetri Muhamuti se bashku me banden e tij ishin jo vetem mashtrues por edhe vrases, kriminele e hajdute ordinere). Pra banda e mashtrimit (dishepujt) me ne krye nenen e Jezuit (Miriam-Merjeme-Marie) dhe «deshmitaren e pare » Maria Magdalenen (gruan e Jezuit) jane ata qe u kthyen ne «apostuj » pra « te derguar » te tij dhe perhapen mashtrimin pas vdekjes se Jezuit. Dhimbja e nenes dhe gruas u kthye ne fiksim halucinant se ju "ngjall" djali dhe burri dhe kete psikomani ja u percolli dishepujve, te cilet gjithashtu per shkak te dhimbjes per shokun dhe udheheqesin e tyre te vdekur, u kthyen ne psikomane qe ndoshta vertet mendonin dhe besonin se Jezui u "ngjall per se vdekuri". Pra keta te semure mendore, keta «apostuj » –t, ishin ata qe filluan perhapjen e MASHTRIMIT te madh te Jezuizmit (apo kristianizmit)! Natyrisht hebrenjte, populli ku ata linden dhe jetuan, qe i njihte nga dore e pare, nuk i pranuan dhe i quajten (e vazhdojne ti quajne) si mashtruese te rendomte. Prandaj keta "ndjekes te Jezuit" filluan te perhapnin filozofine dhe ndodhine e Jezuit nder popuj te tjere jo-hebrenj. Per kete arsye ata qe erdhen me pas i perkthyen "shkrimet e shenjta" ne gjuhe te tjera (se Jezui dhe njerezit e tij flisnin vetem hebraisht - dialektin aramaik). Per kete u gjeten gjuhet qe atehere kishin status nderkombetar si helenishtja dhe latinishtja. (nese ngjarja do kishte ndodhur sot me siguri qe do perdorej anglishtja dhe spanjishtja). Nepermjet ketyre,u perhap "lajmi" nder popuj te tjere,nderkohe qe populli i vet natyrisht qe nuk i pranoi (se i njihte nga afer mashtruesit). Megjithate,perhapja dhe propagandimi i Jezuit (Yeshua - Shpetimi) si Mesia-Xristos-I Miresuari (qe kur u perkthye ne helenisht mori formen Xristos = Mesia, pra SHPETIMTARI - i derguari,i zgjedhuri,i miresuari nga zoti), pra perhapja dhe propagandimi i kristianizmit nuk ishte rezultat as i perpjekjeve te dishepujve (shokeve te ngushte te Jezuit) qe jetuan bashke dhe menjehere pas tij dhe as i perkrahesve dhe vazhduesve te tyre te pakte, qe jetuan ne shekujt e mepastajshem. Perhapja e kristianizmit eshte rezultat i shnderrimit te kesaj filozofie ne MJET POLITIK ne duar te sundimtarit!!! KJO ESHTE E DITUR DHE E QARTE! Kete e beri per here te pare Perandori i Romes, Kostandini i Madh, qe ishte i pari sundimtar i botes se atehershme qe u pagezua ne kristian (ose qe e pagezuan menjehere sa vdiq). Menjehere pas tij, kristianizmi u be fe e vetme dhe e detyrueshme per shtetasit e Perandorise (praktikisht botes se atehershme) dhe mund te themi se qe aty fillon perhapja reale e kristianizmit. Qe nga ai cast kristianizmi ishte dhe eshte MJET I SUNDIMIT SHPIRTEROR TE NJERIUT! Perparimi (progresi ne majmunisht) i shoqerise njerezore ka nisur pikerisht atehere kur feja (kristanizmi ne kete rast) u nda me force nga pushteti, pikerisht atehere kur ekzistenca e zotit u vu ne dyshim!!! Kjo eshte koha ne historine e njerzimit kur fillon zhvillimi dhe perparimi, eshte ajo qe quhet Rilindja Evropiane! Eshte koha kur priftit i tregohet se e ka vendin ne kishe dhe jo ne kuvendin e qytetareve, eshte pikerisht koha kur priftit i tregohet se e ka vendin ne kishe dhe jo ne akademite shkencore te dijetareve! Eshte koha kur kishes i lihet ne dore vetem "pushteti hyjnor" dhe pushteti tokesor kalon ne duar e NJERIUT! Pikerisht aty filloi PERPARIMI NJEREZOR, pas 1.000 vjet myk e abskurantizem,erresire e padije. Eshte koha qe erdhi me mundime e me gjak, me djegie ne turren e druve sepse : ... E MEGJITHATE TOKA RROTULLOHET! Kjo ishte dita kur kristianizmi (dhe gjithe fete e tjera akoma me idiote) shenoi fillimin e fundit te tij, te ketij MASHTRIMI te madh. Nderkohe qe fatkeqesisht ne boten islame ende nuk ka arritur koha e Rilindjes (qe te jete e njevlefshme me Rilindjen Evropiane te shek XV-te). Prandaj bota islame e ka me te veshtire perparimin. Sa me teper i zhvilluar, i perparuar, i arsimuar dhe i kulturuar eshte nje vend sot ne bote, aq me pak fetar eshte ai. Dalengadale fete po kthehen ne relike historike dhe kane ndikim minimal ne keto vende. Ky kah i zhvillimit te shoqerise njerezore eshte i padiskutueshem dhe i pandalshem. Bota e perparuar sot eshte gjithmone e me shume laike, ku ateistet e shpallur dhe ata te pashpallur (agnostike e skeptike) jane nje faktor shume here me i fuqishem, jo vetem ne krahasim me shekujt e kaluar, por edhe nga dekada ne dekade. Dita dites rritet numri i njerezve qe sherohen nga semundja mendore e quajtur "besim ne zot"! Mjafton te shohesh statistikat se c'behej para 1000 vitesh (nuk kishte asnje njeri te vetem ne bote qe vinte ne dyshim ekzistencen e zotit), pastaj para 500 vitesh (sapo filloi dyshimi per ekzistencen e zotit dhe doli ne skene Rilindja Evropiane), pastaj para 300 vitesh (kur feja u nda perfundimisht nga shteti), pastaj para 200 vitesh (kur ateizmi u be nje force derrmuese dhe udherrefyese e zhvillimit njerezor), pastaj para 100 vitesh ku me miliona e miliona njerez deklaroheshin ateiste ne gjithje boten, e pastaj sot, ku % te shumta njerzish edhe zyrtarisht deklarohen ateiste (ka edhe agnostike e skeptike po ashtu, qe jane shkalla e ndermjetme) ne vende te ndryshme te botes, ku sa me te zhvilluara te jene ato, aq me e madhe eshte % e ateisteve te deklaruar, lere pastaj atyre te padeklaruar. E kupton se c'ndryshim i madh ka ndodhur ne 500 vitet e fundit ne sherimin mendor te shoqerise njerezore!? Njerezimi ka nevoje te zhduke nga faqja e dheut idiotizmat fetare, qe jane si nje semundje kanceroze ne trurin e njeriut! Zhdukja e feve dhe e trushpelarjes qe ato sjellin, do te thote shendet mendor. Njeriu i shendetshem menderisht i ka te gjitha mundesite per perparim, zhvillim dhe zbulim te te panjohurave!
Keni degjuar per Vetevrasjen, ne besimet fetare! Eshte e vertete se fete nuk predikojne vetevrasjen. Por dicka qe nuk thuhet, nuk eshte e thene qe te mos nenkuptohet edhe pa u thene. Pasi eshte po ashtu e vertete se te gjitha fete pa perjashtim, si "qellim" te gjithe veprimtarise se tyre, kane ti mbushin mendjen besimtarit se duhet te miresohen (te behen njerez te mire) ne "kete bote" me veprat dhe sjelljet e tyre, qe ne boten e pertejme ta gjejne "shtruar" dhe te shkojne ne parajse me te gjitha te mirat. Pastaj vetem ata qe jane ne parajse dhe kane bindur zotin se jane plotesisht te "miresuar" kur te vije koha e gjykimit nga "i madhi zot", ata do te ringjallen dhe do te jetojne ne nje bote te re me gjithe te mirat! Ky eshte koncepti dhe kuptueshmeria e te gjitha feve monoteiste (kristianizmit, islamizmit, hebraizmi) dhe degeve te tyre. Keshtuqe ne kete kuptim nuk eshte aspak cudi qe nje besimtar gomar, nje dite te bukur bindet ne vetvete se ai vete ka bere aq shume sakrifica ne kete bote sa eshte "miresuar plotesisht". Keshtu fare thjeshte ate dite mund ti thote vetes qe ta "dredhe" njihere vetveten, e te largohet nga kjo bote, sepse duke qene i bindur se eshte i miresuar, ai se shpejti do ringjallet ne nje bote me te mire dhe mbi te gjitha me gjithe te mirat per vetveten. E kuptoni!? Sepse nje besimtar i cdo feje, pervecse nje i semure mendor dhe frikacak, eshte edhe nje interesazhi dhe egoist i paskrupullt, qe cdo gje ne kete bote e ben per interes te tij personal (jo per te miren e te tjereve sic thone). Nje besimtar, cdo gje "te mire" ne kete bote e ben me synimin qe ne boten e pertejme te shkoje ne parajse, te jetoje atje sa me mire dhe te kete mundesine e ringjalljes ne boten e re pas "gjykimit te zotit". Kuptuat o njerez? Apo hic !!!
Mjekesia eshte ne nje konsultim te pergjithshem per ta shpallur "besimin ne zot" si SEMUNDJE MENDORE! Jane te gjitha simptomat dhe pasojat e nje semundje mendore, prandaj Mjekesia eshte ne perpunimin perfundimtar te konceptit mjekesor per shpalljen si semundje mendore, natyrisht me faza dhe shkalle te ndryshme. Shkalla e kalimit ne nje sistem fetar, pra jo thjesht besimi ne zot, por perfshirja ne nje sistem fetar qe i dedikohet nje "zoti" te caktuar, konsiderohet si shkalla me e larte e semundshmerise mendore, me risk te larte per cmendjen totale dhe lajthitjen perfundimtaret te pacientit. Shpesh here kjo con edhe ne vdekjen e pacientit, per shkak te veprimtarise se tij psikopatike