Nga Ndrek Gjini
MA, University of Galway Ireland
Libraria Enver Hoxha, e vendosur në 322 West Hastings Street në Vancouver të Canadasë, ka një histori intriguese dhe shumëdimensionale.
Kjo librari ka qënë pjesë e rëndësishme e lëvizjes radikale majtiste të Vancouverit, duke shërbyer si një qendër për literaturën marksiste-leniniste dhe ideologjinë komuniste. E emëruar “Libraria Enver Hoxha”, ajo ishte simbolike e zellit ideologjik të asaj kohe dhe tregonte shtrirjen ndërkombëtare të lëvizjeve komuniste.
Origjina dhe qëllimi
Libraria u themelua si pjesë e një rrjeti të gjerë organizatash marksiste-leniniste që lulëzuan gjatë mesit dhe fundit të shekullit të 20-të. Qëllimi kryesor i saj ishte shpërndarja e literaturës revolucionare, ofrimi i një forumi për përhapjen dhe mbështetjen e kauzës globale komuniste.
Kjo periudhë shënoi dhe përhapjen e librarive të tilla në pjesë të ndryshme të botës, shpesh të lidhura me rrjedha të ndryshme të ideologjisë komuniste. Libraria Enver Hoxha ishte veçanërisht e lidhur me modelin shqiptar të socializmit, që ishte ashpërsisht anti-revizionist dhe kritik ndaj politikave komuniste sovjetike dhe kineze.
Konteksti kulturor dhe politik i Vancouverit
West Hastings Street, ku libraria ishte e vendosur, ka qenë historikisht një zonë dinamike e njohur për multi-nacionalitetin e saj eklektik, dhe për dyqanet e shumta dhe hapësirat kulturore me aktivitet politik.
Gjatë viteve 1960 dhe 1970, Vancouveri përjetoi trazira të mëdha shoqërore dhe aktivizëm politik, shumë prej të cilave ishin të përqendruara rreth protestave kundër luftës, lëvizjeve për të drejtat civile dhe kauzave të ndryshme majtiste.
Libraria Enver Hoxha e hapur në vitin 1977, kontribuoi në këtë atmosferë të gjallë duke ofruar shumë botime mbi komunizmin, si dhe u bë një vend takimi për aktivistët, intelektualët dhe këdo të interesuar për idetë komuniste.
Aktivitetet dhe angazhimi me komunitetin
Libraria jo vetëm që shiste libra, por edhe organizonte diskutime, shfaqje filmash dhe aktivitete edukative që synonin të nxisnin një kuptim më të thellë të parimeve marksiste-leniniste dhe luftës globale kundër imperializmit dhe kapitalizmit.
Ajo tërhiqte një klientelë të larmishme, nga aktivistët e përkushtuar deri tek kuriozët, dhe shërbente si një burim kyç për ata që ishin të përfshirë në lëvizjet e ndryshme majtiste në Vancouver dhe përtej tij.
Sfida dhe rënia
Drejtimi i një librarie të specializuar, e përqendruar në një ideologji specifike politike kishte sfida të konsiderueshme. Kjo pasi klima politike, veçanërisht në Perëndim, ishte shpesh armiqësore ndaj ideologjive komuniste, kjo, veçanërisht gjatë Luftës së Ftohtë.
Rënia e Bashkimit Sovjetik dhe shpërbërja më e gjerë e regjimeve socialiste-shtetërore në Evropën Lindore në fund të viteve 1980 dhe fillim të viteve 1990, vështirësoi më tej akvtivitetin e lëvizjeve të tilla dhe institucioneve të tyre të lidhura me to, si në rastin e kësaj librarie.
Vështirësitë ekonomike me të cilat u përballen këto biznese luajtën një rol të rëndësishëm në falimentimin e tyre. Libraritë e pavarura, në përgjithësi, përballeshin me vështirësi për shkak të konkurrencës për shkak të ardhjes së medias dixhitale. Për një librari si Libraria Enver Hoxha, që ofronte një literatura specifike komuniste dhe të ngarkuar politikisht këto sfida ishin edhe më të mëdha.
Trashëgimia
Pavarësisht këtyre sfidave, Libraria Enver Hoxha la një trashëgimi të qëndrueshme. Ajo mbahet mend si pjesë e historisë së pasur të Vancouverit për aktivizmin politik dhe angazhimin intelektual komunist. Libraria ofroi një hapësirë ku idetë radikale mund të shfaqeshin dhe debatoheshin, dhe ku një grup individësh me mendime të ngjashme komuniste mund të mblidheshin së bashku.
Vendi sot
Sot, 322 West Hastings Street, kjo godinë mbetet një vend me rëndësi kulturore dhe historike. Zona vazhdon të evoluojë, duke reflektuar ndryshimet e vazhdueshme të Vancouverit dhe natyrën e larmishme të peizazhit të tij urban. Ndërsa Libraria Enver Hoxha nuk është më në funksion, kujtimi i saj kontribuon në narrativën më të gjerë të aktivizmit politik dhe organizimit komunitar me ide komuniste në Vancouver gjatë viteve 1960-1980.
Libraria Enver Hoxha mund të themi se ishte më shumë se një librari; ajo ishte një qendër e gjallë e përhapjese së ideologjisë komuniste në Vancouver. Historia e saj është testament i kohës së angazhimit të madh politik të atyre viteve dhe flet për fuqinë, punën e paepur dhe shpenëzimet marramendëse që liderët komunist bënin për përhapjen e ideologjisë komuniste.
Vankuveri quhet Hankuver me shaka nga vendasit-Eshte plot me kineze qe kane ardhur vitet e fundit!!!!!!!
Epoke e cmendurise. Me parate e popullit dhe te burgosurve qe punonin dhe vuanin ne miniera, Enveri dhe Partia tentonin te rithemelonin Internacionalen komuniste m-l.
Është një kinez nga Vankuver që shkon në Shqipëri për ditëlindjen e diktatorit të kuq çdo vit
ai kinezi vjen per dl e vampirit sali qe e ka ndruar disa here qe te ishte sa me afer kumandarit
Jo rastesisht Kanadaja pas ‘90 u be streha e shume zagareve te PPSH te niveleve te larta dhe pjellat e tyre.
Ajo kohe,vertet ka qene epoka e lavdjs,epoka e perparjmjt,e zhvjlljmjt,e hjstorjse boterore dhe e e qyteterjmjt.Por fuqjt e medha kapjtaljste,revjzjonjste,e sabotuan e bllokuan dhe me vone njerzjt sjkuan nje socjaljzem te venjtur,te dobet dhe prandaj djsa njerez sot flasjn keq per ate kohe dhe per vete Enver Hoxhen. Komunjzmj eshte e ardhmja e botes.
Kanadaja po kthehet ne Kube avash avash me kete bythqire top modem qe e drejton.
Ja ka kaluar tashme edhe Kubes dhe po shkon drejt Korese se Veriut.
Ne Virus i rende qe perfshiu gjithe shekullin e shkuar dhe akoma vazhdon ti kete efektet si ne ato vende ku autokracia/diktatura eshte edhe sot e kesaj dite prezente, ashtu si edhe ne vendet post-komuniste ku traumat e njeriut te ri/te ndryshem akoma nuk shkeputen nga breza te tere te infektuar. Vaksina me e mire eshte te mesohen ne menyre te veçante cfare jane dhe cfare sjellin diktaturat, qe nga Jul Çezari ne prehistori e deri tek Kim Jon Gun sot …
Paska pas ndikim te madh Enveri. Eshte goxha zotesi te kesh ndikim ne nje shtet te madh si Kanadaja..!
Populli me ne krye Erion Veline dhe Arbjon Maznikun do ta rinovojne librarine. Do quhet " Edver Rama"
Thoni c'te DONI- po ajo IDEOLLOGJI e ENVER Hoxhes-,ishte ideollogjia e *MIREQENISES-mbare POPULLORE* gjithe perfshirese ,pa tjeter per kohen e Parealizushme...Ajo mbetet MBETET TEORI. Dhimbia e Madhe POPULL. -
Enver kurva qe coi grate partizane se skish burra.
Dhe lulen te grushti dhe behesh kopjo me nide.
Ka qene letrar xhaxhi dhe edi drejt asaj rruge eshte . Fshiu bythen gjithe vancuveri dhe amerika demokratike.kurse te vepra art e ketij te fundit ne athine shurrosi beleri gjithe omonia dhe micotaqisti.ed athina.
Shkrimi eshte nje detaj i kuruar sot shqiptarisht. Ndryshe jane komentet. Komente nga te betuarit me jete ndej Enverit, por qe sot te betuarit kane ndryshuar lekuren. Domethene se perverset kulturor mbeten po ata shqiptare, si atehere.
Nuk ka asgje intriguese qe nje shtet diktatorial te paguaj njerez te blere per te shpelar trurin njerezve duke vendosur emrin e njeriut qe nje vend te varfer me triska e mori edhe me triska e dorezoi pa folur ketu per vrasjet edhe burgosjet qe ne raport me popullsin kane qene te temershme. Shkateroi pjesen me vitale te shoqerise nje njeri qe nuk ka qene asnje dite komunist por nje aventurier e aktor i felliqur e mizor.
Sot ai dyqan shet tacos. Sic ndryshojne koherat gjithmone. Po shihja komentet e mesiperme - shume nga komentuesit kane disa pikpamje bardhe e zi me kontrast te larte qe nuk e njohin ngjyren gri. Per mendimin tim sado qe Enveri ishte horr i dores se fundit si njeri, keshtu kane qene tradicionalisht 99% e burrave te shtetit dhe sa me shume kalon koha, aq me shume e kuptoj se sistemet ne vetvete, nuk kane parime e jane njelloj te ndyre. Ne rrethana e periudha te caktuara dalin disa here me mire e disa here me keq. Une mendoj se Shqiperia e Saliut nuk eshte me e mire se ajo e Enverit, kjo e Rames vetem pak me e mire se e Saliut (jo shume, fare pak! Rama vec se nuk vret njerez kot ne mes te rruges) dhe se bota e sotme Perendimore nuk eshte kushedi sa me e mire nga ajo e fundit te shekullit te 19-te qe me te drejte Karl Marx thoshte qe ishte sistem i ndyre. Prandaj periudha e Enver Hoxhes mbase duhet pare ne kete kontekst - dhe me shume ironi. Nje xhuxh komik i vogel qe pretendonte te drejtonte boten nga nje pellembe vend (Pellazgjik, Ilir, dhe plot me histori te lavdishme, sigurisht) thellesisht pa kulture dhe fshatar.