Nga Blerina Gjoka
Ben Blushi duket se ka vendosur t’ia thotë privatisht mendimet apo kritikat që mund të ketë kryetarit të partisë Edi Rama. Prej kohësh ai nuk është shfaqur më në media të kritikojë mënyrën e drejtimit të partisë apo të kundërshtojë vendimmarrjen politike të grupit parlamentar. Herën e fundit që foli publikisht Blushi, bëri opozitarin ndaj qeverisjes se sa opozitarin brenda opozitës. Prej kohësh Ben Blushi ka zgjedhur të jetë pjesë e partisë, të angazhohet në zgjedhje, në komisionet partiake të statutit, në Kuvend dhe pak ose fare pak ka dhënë material për medias që mbajnë sytë hapur për ndonjë shenjë konflikti e debati brenda partisë më të madhe të opozitës. Blushi prej muajsh ka vendosur të heshtë, ka harruar Lëvizjen e Mendimit Ndryshe, e krijuar fill pas humbjes në zgjedhjet e qershorit 2009, kur ai i kërkonte Ramës të dorëhiqej dhe të pranonte përgjegjësinë si humbës dhe kur ai po kristalizonte figurën si një drejtues i mundshëm i kësaj partie. Dyluftimi Rama-Blushi nuk u bë asnjëherë, dhe beteja e nisur pushoi pa zhurmë, ndryshe nga ç’kish nisur. Por gjithsesi sërish një bisedë mes këtyre dy socialistëve duket një kuriozitet, lë hapësira për hamendësime për marrëveshje, pakte, etj. etj. Në një të shtunë apolitike mediat i kanë kushtuar jo pak vëmendje një kafeje mes Ramës dhe Blushit në lokalin ngjitur me selinë rozë, ku ata të dy shpenzuan thuajse gjithë paraditen. Një kafe, që nëse do të kishin dashur protagonistët mund të ishte konsumuar dhe në zyrë duke mos i dhënë dimensionin publik dhe ushqim mediave për të hamendësuar për marrëveshje të mundshme në prag të kongresit. Të dy protagonistët nuk pranuan të japin ndonjë detaj për çfarë ata folën, kur tema të mundshme diskutimi ishin të shumta, që nga Kongresi i pritshëm i partisë, zgjedhjet e reja në strukturat drejtuese, për të cilat ndoshta Blushi ka ndonjë synim konkret, dhe deri tek puna e tyre krijuese si shkrimtarë. Në të njëjtën kohë shfaqen me libra, Blushi me letërsinë “Shqipëria”, e ndërsa Rama me rrëfimin politik “Kurban”. Sa i përket mundësisë së rizgjedhjes së Blushit si anëtar kryesie, marrja e ndonjë detyre sekretari apo ndonjë detyre tjetër në drejtimin e Grupit Parlamentar mbetet të presim përfundimin e zgjedhjeve që do të bëjë Asambleja e re e partisë. Fjalët për marrjen e një posti të rëndësishëm në parti nga ana e Blushit janë bërë gjithnjë e më të forta. Madje fjalët brenda selisë rozë shkojnë deri atje sa e çojnë Blushin në krye të Grupit Kuvendor socialist në vend të Gramoz Ruçit, post që Blushi e ka pasur para vitit 2009. Ajo që duket qartë dhe s’ka nevojë për hamendime është fakti që Blushi dhe Rama kanë zgjidhur problemin kryesor mes tyre që është komunikimi, ndërkohë kur në sfond shfaqen Kastriot Islami, Arben Malaj e Andis Harasani, deputetët që po kërcënojnë për braktisjen e partisë e krijimin e një partie të re. Takimet e tyre me anëtarë të bazës në prag të kongresit të ri dhe akuzave ndaj Ramës dhe drejtuesve aktualë për manipulime gjatë zgjedhjes së delegatëve duket se janë të lokalizuara tek pakënaqësitë e këtyre tre deputetëve.
Blushi, “armiku” i duhur
Konflikti Blushi-Rama i nisur pas zgjedhjeve të 2009-ës u nis si parimor, statutor dhe u kuptua si dyluftim për karrige deri në tërheqjen e Blushit. Më tej u kthye në një kritikë të vazhdueshme për çështjen e bojkotit, grevës së urisë, ia vlente s’ia vlente. Por Blushi hoqi dorë nga përçarja e mundshme e partisë në momentin kur kuptoi se si qëndronte ai dhe grupimi që mendohej se ndiqte atë në raport me Ramën dhe kur kuptoi që brenda vetë LMN-në nuk kishte unitet për liderin dhe objektivat e lëvizjes. Arben Malaj u shfaq si i “dërguari” i Fatos Nanos dhe mori stafetën e rivalit të Ramës në parti. Blushi mendoi se do t’i hapej rrugë ambicies së tij për pushtet në PS duke kërkuar rotacion xhentëlmenësh kur i tha Ramës pak pas qershorit 2009 në një mbledhje kryesie “tani na e hap udhën ne të tjerëve”, por në fakt nuk ndodhi ashtu pasi Rama duke mos e ndjerë veten humbës nuk hoqi dorë nga drejtimi i partisë vetëm pse këtë e donte Blushi. Por, pavarësisht kundërshtive duket se Rama ka ditur të zgjedhë edhe mes “armiqve” të tij të brendshëm duke shfaqur vlerësuar Blushin e duke neglizhuar nga ana tjetër Malajn apo Islamin, për të cilët u mjaftua me një status në Twittër ku thoshte se ata s’dinë ç’të bëjnë me lirinë brenda partisë. Kurse Ben Blushi duket se është një “armik” i domosdoshëm që mundet njëkohësisht të jetë një bashkëpunëtor i vyer për të. Ndaj Blushit Rama është sjellë gjithmonë ndryshe ngase është sjellë ndaj “armiqve” të tjerë, jo sa nga frika se po i merr partinë se sa duket nga vlerësimi që ka për të dhe llogaritë që ka bërë duke e parë më të vyer si bashkëpunëtor se sa si kundërshtar. Një arsye e fortë për të “kapërdirë” dhe punën që mund t’i ketë prishur imazhit të tij tek ndërkombëtarët, siç doli në dritë së fundmi nga kabllogramet e ambasadës amerikane ku Blushi ishte një “punëtor” i pakursyer kundër linjës së ndjekur nga Rama për protestat dhe bojkotin e PS-së dy vitet e fundit. Blushi i thoshte ambasadës se të gjitha këto bëheshin për të forcuar pozitat personale të Ramës. Me aq kohë sa ndjenjën dje dhe kjo nuk ishte kafja e parë mes tyre, as publike e jo më private, do i kenë shoshitur divergjencat e këtij lloji. Tashmë me rikthimin në rrethin e bashkëpunëtorëve të Ramës, nuk dihet nëse Blushi po pret momentin e përshtatshëm kur ai të vendosë “të hapë rrugën për të tjerët”, por me siguri ai e di mirë se në politikë momenti i përshtatshëm nuk imponohet, është pjellë e rrethanave të caktuara. E kështu duket se në këto rrethana Ben Blushi e Edi Rama ndihen më mirë krah më krah se sa përballë.
Kur Berisha tenton të fusë rivalitet mes Ramës e Blushit
Kryeministri Sali Berisha komentoi dëshirën për të shkruar që dy eksponentët e PS-ë, Rama e Blushi, kanë shfaqur duke tentuar madje të fusë rivalitetin mes tyre. Në një dalje publike të pak ditëve më parë kryeministri Berisha duke komentuar librin e Ramës, tha se kjo është një përpjekje e kryesocialistit për të rivalizuar me shkrimtarin, njëherësh deputetin e PS-së, Ben Blushi, i cili pritet të nxjerrë gjithashtu në treg romanin e tij të tretë “Shqipëria”. “Ky do të rivalizojë me Blushin. Por është një marrëzi të tentosh të rivalizosh me Blushin, i cili ka arkivin e gjyshit të tij, sa kjo dhomë, që edhe po ti kishte Blushi tre jetë, nuk i del dot në fund. Dikush më tha se ka marrë vesh që do të finalizojë këtë librin për Enverin, sepse për Enverin – thotë ai- shkruajnë, – ‘ndërsa për mua nuk shkruan kush, ndaj dhe do të shkruaj unë për veten time’”.
Nje gje eshte shume e vertet qe tha kryeministri, se Tiranasit e cuan ne pension Haxhi Qamilin, Ramiz Alin dhe se fundi Edi Ramen , prandaj rama shkruan libra, rri ne Twitter apo edhe face book , do te thote nje langaraq ka filluar te behet pensionist modern
PO O LEDI (FSHATARI) NJE GJE ESHTE E VERTETE QE TIRONSIT KANE CUAR NE PENSIONE GJITHE KRIMINELET E KETIJ VENDI PERFSHIRE DHE KRIMINELIN E TANISHEM QE VJEN NGA SHPALLAT E LARGETA TE MALESIS.FATKEQESIA E KETIJE VENDI QE KA NE KRYE KRIMINEL SI SALIU ,LULI.JEPI EDI SHKRUAJ SE PRANDAJE MALOKU PO DELE NGA BINARET SE CFAR PO THU PO E TERBONE ATE.
shko mbytu o londra cigani,plasni ju nipat eenver hoxhes skeni per te ardhe ne krye te shqiptareve asnjeher me kete mendesi te poshter.
ndersa maloket qe i puthehn bythen enver hoxhes nuk do gezojne asnje qindarke te vjedhur nga shqiptaret dhe kurre sdo kene mundesi as te jene kryetar komune
po ca keni ju me shk***ata qe merreni me njerzit e zhvilluar. Ça ju genjen mendja se do dilni te mbijetoni..?? ju dhe tipat si Sali berisha, vetem se e vononi zhvillimin, por nuk do e ndaloni dot!!!
Asgje ne bote nuk ecen mbrapsh dhe asnjehere qeniet e pazhvilluara nuk kane arrtiur te mbizoterojne mbi ato te zhvilluarat.
Mesa duekt Saliu po e kupton vertete rezikun qe i kanoset me bashkimin e ketyre dy kokave te shqiptareve. Keta jane te rinj, me energji dhe mendjendritur, qe dine te flasin edhe me heshtje, e ndersa Saliu ngeli duke ulerritur neper majave te maleve dhe duke prere nga 100 here shiritat e rrugeve. Atje ka per te perfunduar Saliu… po Zhozi do i veje prane???? Valle???
Ke shume te drejte. Eshte e vertete, po te shhesh Salen ne fytyre ka pamjen e nje njeriu qe ka dale mendsh.E ka humbur fillin fare, por jo vetem ai. Ishte qesharake te kujtoje fjalet e Sales per Lul-Salen, nuk e kam pare esht shum i zen me pun, dje ne TV e kishte koken me te madhe se qent e stanit. tmerr, e ka nga puna e tepert jashte orarit qe ben, sa gjynaf, te marresh nje pune kaq me bela me te vjedhur do te thote qe je vertet i cmendur, eh mo Sal i cmeduri qe ke cmend te gjithe hajnet qe te rrine nga pas.Vaj me det……., Kur ka dhe akoma njerez si kjo Ledi eshte tama Vaj me det.
po mor mik e nxorren ne pension per me nje vjedhje te hapur e spektakolare.
nuk jemi ne demokraci por ne diktature.
por ty sta mbush dot mendjen se ti do jesh ndonje fanatik qe voton vetem per salen ose ndonje qe je i punesuar
Cilet Tiranas, ata nga Vicidoli e dukagjini apo ata nga Peja e Prizreni?
ma vada via in kyl mi ledi.
More posts of this quality. Not the usual c***, pesale
ma vada via in ky mi ledi.
Ledi ose ndryshe Lady Macbeth eshte Argita …mos ja vershelleni shume se do kene fatin e femijeve te gadafit..Fuck that stupid idiots..
Argiten do ta shuhni se shpejti kur te thote aman mos me vrisni sepse do tju tregoj cfare kam bere me falni jeten pleaseeeeeeeeeeeeee
ta kishin larguar pas 10 – vjetesh tiranasit nga bashkia edi ramen nuk do te kishte asgje te keqe……..
po e keqja e madhe eshte se e larguat ju shpellaret me salen arkitekt,,,qe e dinit se mga tiranasit sdo te hymit kurre ne ate dere…….bashkie
ca kooperative perfaqsoni ju Ledi ketu te Tema?(vetem nje ledi nuk mund te quhet nje rrjepacake e Malokut)naq se ka haxhi qamil sot Shqiperia ,,ky eshte Neanderthali i Vucidolit ,,nje anadollak hajdut tradhetar dhe pasqyre e gjalle e felliqsires njerzore ,,,Saliu Jot kupton qe shqiptaret dine te gjitha felliqsite e tij qe nga dita qekjo kerme me ere te ndyre u fut ne politike ,dhe sot eshte vetem nje kadaver qe ecen,vetem per te mbajt ate karrige nga frika se kopuket e tij do paguajne per te gjitha krimet e baces tyre
Twitter is for VIP, Face book eshte bere streh per barinjte.
…je edhe ti dora qe vrau pas frengjise te k/ministrise…
Diktatorët marrin Vdekjet që ata meritojnë
Nga Simon Montefiore
Publikuar: tetor 26, 2011, New York Time
A I KA SALIU TIPARET E DIKTATOREVE TE MEPOSHTEM?
“Gjithë jetët politike, përveç rasteve kur ato janë prerë në mes te rrjedhes, në një moment të lumtur, përfundojë në dështim,” shkroi Enoku Powell, politikan Britanik kontradiktor, por shpesh i mprehte, “sepse kjo është natyra e politikës dhe e punëve njerëzore.” Por jetet politike te tiranëve luajnë me çështjet njerëzore me një intensitet të veçantë: vdekja e një udhëheqësi demokratik, vone pas daljes në pension të tij është një çështje private, por vdekja e një tirani është gjithmonë një akt politik që pasqyron karakterin e pushtetit të tij. Nëse një tiran vdes paqësisht në krevat në ndriçimin e plotë të sundimit të tij, vdekja e tij është një teatër i atij pushteti; në qoftë se një tiran ekzekutohet ndërsa eshte duke qare për mëshirë në pluhur, atehere kjo, gjithashtu, është një reflektim i natyrës së një regjimi te rene dhe reagimi i një populli të shtypur.
Kjo kurrë nuk ka qenë me e vërtetë se në vdekjen e Kolonel Muamar el-Kadafi javën e kaluar. I vetmi ndryshim midis vdekjes së tij dhe ato të shume tiranëve te tjerë në të gjithë historinë është se ajo ishte filmuar me telefon celular, një strukturë jo në dispozicion për periudhen kontemporane, te themi, te perandorit romak Caligula.
Pavarësisht nga telefonat dhe pistoletat e vringelluara, ishte diçka Biblike në skenën e eger, aq elementare si vdekja e mbretit Ashab (“qentë thane gjakun e tij”) dhe mbretëresha Jezebeli (hedhur jashtë ballkonit te pallatit). Kjo sigurisht nuk ishte aq e tmerrshme sa vdekja e perandorit bizantin Andronikut I, i cili u rrah dhe u coptua, flokët e tij dhe dhëmbët u moren nga turma e njerzve, fytyra e tij i bukur u dogj me ujë të valuar. Në kohët moderne, ekzekutimi i diktatorit rumun Nicolae Çaushesku në vitin 1989, ishte më i tërbuar se ekzekutimi gjysmë-formal, por jo aq i tmerrshem si linçim i kobshëm, në vitin 1958, te Mbreti t te II ,Faisal, të Irakut (mosha 23) dhe xhaxhai i tij i urryer, të cilët ishin futur ne hell dhe copetuar, dhe kokat e tyre jane përdorur si topat e futbollit. Në vitin 1996, ish-presidenti prosovjetik i Afganistanit, Najibullah, u trodh, u zvarrit nëpër rrugë dhe u var.
Udhëheqësit dhe intelektualët perëndimorë e gjejnë te papëlqyeshme vrasjen pa gjyq te Kolonel Kadafit – Bernard-Henri Levy i shqetësuar thote se do të “ndotur moralin thelbësor te një kryengritje” – por ka arsye të shëndoshë politike për denimin publik të mbretit të vetëshpallur të mbretërve. Tirania e kolonel Kadafit ishte absolute, monarkike dhe personale. Problemi me diktatura të tilla është se për sa kohë që jeton nje tiran, ai mbretëron dhe terrorizon. Çurçilli thote, “diktatorët udhëtojne me dhe mbi tigrat nga te cilet ata nuk guxojnë te zbresin.”
Vetëm vdekja mund të përfundojë te dya, magjine për të magjepsur dhe të drejtën për të dominuar – dhe nganjëherë, edhe vdekja nuk mund të largoje forcen e pushtetit. “Terrori i frymëzuar nga mbretërimi i Caligules,” shkruante Suetonius, “mund të gjykohet ne vazhdim.” Romakët ishin tmerruar aq nga perandori sa qe nuk ishte e mjaftueshme për ta vrarë atë. Ata donin të shohin atë të vdekur: nga frika se ishte një mashtrim dhe pa shumë filmime, ata donin të bindeshin. Radha e gjate e Libianëve të cilët ishin të etur për të parë kufomën e kolonel Kadafit – do ta nenkuptojë këtë ne menyre të përkryer.
Kur Catherine hoqi qafe burrin e saj, Peter III, në 1762, ajo e dinte se në qoftë se ndonjë gjë i ka ndodhur atij, ajo do të fajësohet. Por shoqëruesit e saj, të udhëhequr nga i dashuri i saj, Grigory Orlov, e kuptuan se për aq kohë sa ai jetoi, ai mbeti autokrat legjitim: ata e mbyten ate. Trupi i tij u shfaq për të provuar se ai ishte i vdekur, por megjithatë, kundershtaret e Peter III e torturuan Catherinen për pjesën tjetër të jetës së saj. Henry IV përjetoi probleme të ngjashme mbas vdekjes së Richard II, një mori pretendentësh nuk ju ndane uzurpatorit.
Por te tilla kthime prapa mund të bejne histori: videot ne celular, të cilat tregojnë Kolonel Kadafin duke u rrahur, dhe më vonë, vrima plumbash në trupin e tij të vdekur, zhdukja e pasuesuesve te tij te fundit mistikë e nevojshme për të udhëhequr një kryengritje në emër të tij, i ngarkuar me të gjitha emocionet e një lideri (stili –i Saddam Husseinit) heroik në arrati. Kulti i personalitetit te tij i zmadhuar ne absurd u shpartallua me siguri nga pamje e shkaterrimit të tij patetik
Ndonjëherë vrasjen e tiranëve është projektuar posaçërisht për të bere jehonë veseve te liderit. Shajar al-Durr, e veja e një sulltani Egjiptian e cila u bë (unike në historinë muslimane) një sulltane në të drejtën e saj, ishte e njohur për shpenzimet e saj të tepruara . Kur ajo vrau burrin e saj të ri në 1257, gruaja tjer e tij e kishte rrahur për vdekje me nallanet e saj – si shenjë e një perbuzje Arabe dhe ekuivalente mesjetare e vdekjes nga stiletto(nje lloj thike si shpate e vogel). Eduard II, i njohur për marrëdhënie homoseksuale me të preferuarit e tij, u vra me një mashe të kuqe të nxehtë. Varja kokë poshtë e Musolinit te vdekur me zonjushën e tij në një shesh të qytetit sinjalizoi fundin e pretendimeve të tij për heroizmin Cesarian dhe machismo(mashkullinizimin) Casanovan.
Për dikë që merret me televizionin, një sipërmarrës i cirkut teper i interesuar per dhunën publike, Kolonel Kadafi përben një fund krejtësisht të përshtatshëm. Kur ai i kërkoi vrasësve te tij të tërbuar, te cilet kurre nuk kishte njohur asnjë regull në jetën e tyre, “A nuk e dini dallimin në mes të drejtës dhe të gabuares?” Ai u kishte mësuar tashmë atyre përgjigjen. Ne mund ta quajmë këtë
vetevrasje-te tiranit. I torturuar nga mania, por nje i pamëshirëshem i shkëlqyer Mamluku sulltani Baibars i Pare, ishte më shumë një viktimë: sipas disa te dhenave, ai rregullisht kishte helmuar mysafirët e tij deri në vitin 1277, por ai kishte pire vete gabimisht një gotë qumësht të helmuar te thartuar deveje. Gjatë kryqëzatave, Veziri i Mosulit dhe Aleppos (në Irakun e sotem dhe një pjesë të Sirisë), Zangi, i cili pëlqente të tridhte bijtë e armiqve, dhe ndoshta shoket e djalit te e tij, gjithashtu, u godit me thikë gjoja në shtratin e tij nga një prej atyre qe kishte kastruar dhe poshtëruar ai vete . Kur Stalini pësoi një goditje trunore në vitin 1953, ai kishte arrestuar dhjetëra mjekë për tradhti. Ai rezervonte urinën e tij për më shumë se 12 orë para se besniket e tij të guxonin për të thirrur një mjek. Ai nuk u vra – si Kolonel Kadafi, ai ishte autor i shkatërrimit të vetvetes.
Nuk ka asnjë arritje të madhe për tiranin – pavdekësi e perkoheshme – se sa për të vdekur në shtratin e tij. Ai duhet të kontrollojë kohen, vendin dhe pasojat e vdekjes. Kjo është e mundur me një sëmundje graduale. “Tani sëmundja shume e avancuar e Herodit … Gjykimi i Perëndisë mbi të për mëkatet e tij, “shkroi Josefi rreth mbretit të Judes. “Zorrët e tij kishin plage … një leng ujor dhe transparent ishte vendosur rreth këmbëve te tij dhe pjesën e poshtme të barkut të tij. Organet e tija gjenitale ishin kalbur dhe krimbur. “Por Herodi i qelbezuar arriti të vrasë një djalë rebel dhe të koordinojë suksesin e tre te tjereve para se te dorezohet.
Ndryshe nga monarkët, të cilët kalojnë pushtetin për trashëgimtarët e tyre në momentin e vdekjes për të siguruar mbijetesën e regjimit, tiranët duhet të mbijetojnë për aq kohë sa të jetë e mundur. Prandaj jane bere përpjekje te jashtezakonshme nga mjekët e palodhur për të mbajtur gjalle diktatorët e sëmurë – Kryetarin Mao, Leonid Brezhnjev I., Marshallin Tito, gjeneralin Franko.Vetëm Koreja e Veriut e ka zgjidhur këtë problem me zgjuarsi, duke deklaruar Kim Sung e II te pavdekshëm, president i pejetshem.
Oborrtarët e tiranëve moderne kanë kërkuar për të shmangur bezdisjen e vdekjes, duke krijuar monarki trashëguese të reja.Jashtë botës arabe, Kim i Koresë së Veriut, Kadyrovs i Çeçenisë, Kabilas i Kongos dhe Aliyevs i Azerbajxhanit të gjithe kane arritur ëndrrën diktatoriale. Pak në botën arabe e kanë bërë të njëjtën gjë. Hafez al-Asad i Sirisë, i cili sundoi prej 1970, vdiq në shtratin e tij në vitin 2000, duke kaluar presidencen për të birin e tij Bashar. Kolonel Kadafi, Z. Mubarak dhe z. Huseini te gjithe kane ëndërruar per te. Por trashëgimtarëve te tiraneve zakonisht u mungon talenti i etërve të tyre.
TË GJITHA tiranitë janë treguar virtuoze për shumë vite dinakerie, marrje përsipër të rrezikut, terrorit, iluzionit, narcisizëm(dashuri e madhe per vetveten), spektakëlit, dhe bukurise, duke kaluar në një kontrollit te plote personal te spektaklit. Tiranet janë nder me te mdhenjte e te gjithe aktoreve-menaxherëve – sipermarres te gjithëfuqishëm. Ata do të zgjasin vetëm për aq kohë sa, prestigji prosperitet dhe gjurmet e drejtësisë janë mbajtur nen kontroll. Gjakderdhja e papërmbajtshme mund të jape rezultate – si Bashar al-Asad dhe lideri suprem i Iranit, Ayatollah Ali Khamenei, kanë demonstruar – deri sa fati përfundimisht vjen ne formen e nje tradhetie, nderhyrjes nga jashtë ose një cunami të rebelimit si Pranvera Arabe. Është e vështirë të imagjinohet se çdo të ndodhë, por loja mbaron nëse ata të dy bien duart e popullit të tyre.
Në qoftë se një tiran nuk mund të vdese në shtratin e tij, më e mira qe ai mund të bëjë është të përpiqet të menaxhoje rënien e tij me faza, sepse karaktere të tilla nuk mund ta imagjinojne ekzistencen pa pushtet. Kolonel Kadafi, si shumë të tjerë, ishte aq i dashuruar me vetveten sa që ai së pari ka mohuar faktin e revolucionit përpara përqafimit të papergjegjshmerise së tij, rolit heroik, drama kush do te qëndrojë i fundit: “Unë kam vënë jetën time mbi një rol,” thotë Richardi i III-te i Shekspirit , “dhe unë do ti qëndroj rrezikut të vdekjes.” Kolonel Kadafi mund të kishte shpëtuar familjen e tij dhe mijëra jetë duke u terhequr në një vilë dhe më vonë te përballej me Gjykatën Ndërkombëtare Penale. Sidoqofte dashuria me vetveten parashikoi rënien e tij si ne një film i luajtur nga pasuesit e tij, familja dhe vendi, të konsumuar në nje zjarr te madh të nihilizmit egomaniakal(mohimi i realitetit per shkak te egos personale). Kolonel Kadafi duhet të kenë planifikuar të vdesin në betejë si Richard III dhe Makbethi, apo të vrasë veten.Megjithatë, ky njeri krejtësisht pozant monstruoz pergatiti vdekjen e tij.
Mesimi me i madh në vdekjen e tiranëve është dhënë nga Hitleri i cili, ashtu si legjionet ruse luftuan ne rrugën e tyre drejt Berlinit, mbajti nen kontroll per kohë të gjate planin dhe realizimin e amanetit te tij, martesën e tij, dhe vetëvrasjen: kontroll deri ne fund i nje regjimi qe u shkri si parafina . Madje ai nuk arriti dinjitetin e shkëlqyer te vdekjes së Charles I, denoncuar si një “njeri i gjakut” nga torturuesit puritan te tij, hijeshija para ekzekutimit vendosi një standard që koloneli Kadafi vetëm mundi ta ëndërroje: “Unë jam një martir i njerëzimit, “tha ai para se të përballej me ekzekutimin. “Unë shkoj nga një kurorë e korruptueshme në një kurorë të pakorruptueshme ku asnje shqetesim nuk mund të jetë, asnjë shqetësim në botë.”
Blushi eshte gjeja me e lige e politikes shqiptare , dhe ky sipas disa deklratave qe ka bere shume shpejt –tregon se eshte per nje percarje fetare …..
Sala i tha mire ketij ne parlament : –Je me i felliqur kur flet se sa ne Libra
–Blushi eshte tipiku i __Fytyres se Poshter te Antishqiptarit ne politike
—-Ky eshte edhe agresiv ne poltiken e tij antishqiptare –dhe nqs ky vjen ne krye te PS-se .,…Sala do i shkateroje fare keta –Rezik do i nxjerre jashte ligjit
Te shkurash, sidomos me stilin elegant te Edi Rames eshte dhunti e mrekullueshme. Po natyrisht per “shpellaret” leximi dhe shkrimi jane humbje kohe…
Emrin e paskemi njesoj,por ti qenke i pjerdhur o te keqen!
O i madh. Keta duan qe ,o me ne ose armik i demokracis. Sa ju dhimset vatani qe e kane nxjere ne shitje. Me duket se meteorologet e kane parashikuar dimrin e ashper per ate burin qe inaguron rruget nga 4 here.
Sigurisht qe gjithsecili nga ne me qendrimin e vet i ve noten vehtes! Te shash, ofendosh apo edhe thjesht, mos jesh dakort me nje njeri, politikan apo vije politike eshte/duket e thjeshte. Problemi eshte me ndergjegjen! Asaj s’ke ç’ti besh kur e rendon dhe e ben pis. Çeshtja eshte se ketu rrallehere njerzit e vrasin mendjen se ne ç’ane te historise te jene, duke menduar “te fitojme ç’te fitojme sot, se neser po qe se gjendemi ne anen e gabuar/erret te historise, i fusim nje pendim, dhe nje ndjese”. Ky qendrim semplist vjen ngaqe shoqeria jone nuk jua tregoi vendin atyre qe kishin lyer duart me gjak per 50 vjet. Prandaj edhe keta “gjakpiresit” e sotem dhe perkrahesit e tyre, nuk ndjejne peshen e pergjegjshmerise per qendrimet dhe bemat e tyre.
TYVM you’ve solved all my polrbems
a nuk ishte i shitur tek nano ky blushi apo aspi :-D:-D
Pije detin Ksant…ha ha ha ha
tiranasit kane frike dhe nga hija e vet kur skane turp qe i qeveris nje bythe maloku
ju vlonatet dolet me bythec..u kthyet me ate qe ju vrau dhe ju mbyti ne det…per nje dore paresh te felliqura
Fell out of bed feeilng down. This has brightened my day!
me të vërtetë EDI RAMA mud të ketë dalë në “pencion”.Por mbi vete nuk mban vrasje politike si ato të 21 janarit ,97 e zezë e mnipulim zgjedhjesh në 96 ,2009,2011.vrasje korrupsioni si ato të GËRDECIT.
nji gje e shet e vertete sa sali hajduti ka qene hajdut qysh ne lindjen e tij,e dinte mire Bibloteken e familjes Blushi se sa ere qe shkonte i Vidhte nGa nji Liber asaj Bibloteke.
Vazhdon Hajduti i Tropojes te beje kerrdine bashke me tufen e tij barbare bashke me te bijte e tij Hajduterr modern bashke me Mafien e tij moderrne,bashke me oborrin e tij prej Pislliku bashke me te shoqen e tij Sllobodanka Milica Beogradin.
Vazhdon nuk ndalet Magazinjeri qe e beri shtetin Han me Katerqind Porta ,vazhdon Ky Gadaf Shqiptar ky bandit pa din e iman ky klysh i bllokut dhe spiuni me i poshterr i te gjitha sistemeve ,vazhdon dhe sot e kesaj dite ,po po kshu e beri Kombin ky e futi popullin ne Armiqesi me Porosi te Damir Fazlliçit dhe Nikola Gejxhit.
Tradhtija e ka mbuluar ket bir Kurve dhe tradhtarin i Vatanit ALBANIA.
Demagogji.
Ceno
Ri rri dhe persita dukesh knej ka katuni jone.
Pershnetje
I was so confused about what to buy, but this makes it undersatndbale.
BLUSHI KY ENIGME E KEQE SHQIPETZARE
Demagogji?? Shqiperia dhe shumica e popullit shqiptar po varferohen dita-dites,per shkak se Shqiperine e drejtojne vrasesit dhe kusaret bandit te Sali Berishes!!!
Te gjithe ministra,zv ministra,drejtor drejtorie e qindra te tjere ne pushtet,ne vend ti sherbejne popullit qe i ka zgjedhur,e vjedhin ATE paturpesisht.
Dhe jo vetem, por edhe e dhunojne e me pas e tallin.Kjo ndodh se ne krye te shtetit kemi nje vrases, nje rrugac goje hale,i cili eshte nje kryekusar i pacipe, nje tradhetar i interesave te popullit shqiptar.
Perse Ju ben pershtypje ky takim ? Jane takuar dy socialiste, eshte takuar Kryetari i PS me Anetarin e Kryesise Ben Blushi nje kritik i forte i qendrimeve politike te PS por ama eshte nje liberal i majte per te cilin ka nevoje PS dhe Shqiperia.Jane takuar dhe nese kane bere ndonje plan per te mos lejuar kthimin e komunisteve te para 1990 ne politiken e majte mire kane bere sepse eshte turp qe edhe pas 20 vjetesh meremi me komuniste dhe legena te sistemit qe lame pas ku futet Saliu, Fatosi dhe gjithe legenat e tjere.
Tema! Nuk e kuptoj ku është gabimi i imelit, kur unë me kë adres komentoj në gazetën shekulli dhe nuk kam as një dështim, ndërsa në tema që jam i përherëshm kam tre dit që dështojnë komentet. Respekt!
Në rast se nuk del dhe kz mesazh diçka nuk shkon. Ndofta dikush ka marrë urdhër ti bllokojë.
Mazllem ckemi? He hic.Mos u lodhni bre cuna tuj sha njeri tjterin, ata bira kurvash e kane kryp djathin te gjithe.as qe u bi ndermend per ne,komb atdhe e fe.pare pare dhe vetem pare duan,tabi preferojne dhe flori se eshte rrit vlera.
Do të kishte vlerë dhe rëndesi jetike për vendin tonë, për të sotmen dhe të ardhmen, sikur z.Edi Rama, një pjesë të angazhimeve të tij, të energjive, ta drejtonte me përkushtim, që në PS, të rritet shumë numri i atyre që lexojnë e shkruajnë dhe të zvoglohet maksimalisht numri i atyre që vjellin e vrasin. Për mua, realiteti tregon se po ndodh e kundërta. Mjaft nga organizmat ndërkombëtare, ndihmëse dhe vëzhguese, janë në dijeni të kësaj situate dhe natyrisht me gjuhën e tyre besoj se këtë ja kanë bërë me dije edhe z. Rama.
Si ka mundesi dhe eshte e pa imagjinueshme qe ka akoma njerez qe shajne ramen nje person qe ishte idhull me shkrimet e tija per ne studentet e 90 nje nga antikomunistet me te medhenj dhe sot sekretari i partis miku i shtepis i enverit dhe i ish byros politike na ka dal sot si antikomunist.POSHT SHPELLARI
vucidolsi eshte ne gramat e fundit .. ndimojeni te jape shpirt shpejt ,,mos e leni te vuaj
Super excited to see more of this kind of stuff oinlne.
Diktatorët marrin Vdekjet që ata meritojnë
Nga Simon Montefiore
Publikuar: tetor 26, 2011
Ja shoket e Sali Berishes:
“Gjithë jetët politike, përveç rasteve kur ato janë prerë në mes te rrjedhes, në një moment të lumtur, përfundojë në dështim,” shkroi Enoku Powell, politikan Britanik kontradiktor, por shpesh i mprehte, “sepse kjo është natyra e politikës dhe e punëve njerëzore.” Por jetet politike te tiranëve luajnë me çështjet njerëzore me një intensitet të veçantë: vdekja e një udhëheqësi demokratik, vone pas daljes në pension të tij është një çështje private, por vdekja e një tirani është gjithmonë një akt politik që pasqyron karakterin e pushtetit të tij. Nëse një tiran vdes paqësisht në krevat në ndriçimin e plotë të sundimit të tij, vdekja e tij është një teatër i atij pushteti; në qoftë se një tiran ekzekutohet ndërsa eshte duke qare për mëshirë në pluhur, atehere kjo, gjithashtu, është një reflektim i natyrës së një regjimi te rene dhe reagimi i një populli të shtypur.
Kjo kurrë nuk ka qenë me e vërtetë se në vdekjen e Kolonel Muamar el-Kadafi javën e kaluar. I vetmi ndryshim midis vdekjes së tij dhe ato të shume tiranëve te tjerë në të gjithë historinë është se ajo ishte filmuar me telefon celular, një strukturë jo në dispozicion për periudhen kontemporane, te themi, te perandorit romak Caligula.
Pavarësisht nga telefonat dhe pistoletat e vringelluara, ishte diçka Biblike në skenën e eger, aq elementare si vdekja e mbretit Ashab (“qentë thane gjakun e tij”) dhe mbretëresha Jezebeli (hedhur jashtë ballkonit te pallatit). Kjo sigurisht nuk ishte aq e tmerrshme sa vdekja e perandorit bizantin Andronikut I, i cili u rrah dhe u coptua, flokët e tij dhe dhëmbët u moren nga turma e njerzve, fytyra e tij i bukur u dogj me ujë të valuar. Në kohët moderne, ekzekutimi i diktatorit rumun Nicolae Çaushesku në vitin 1989, ishte më i tërbuar se ekzekutimi gjysmë-formal, por jo aq i tmerrshem si linçim i kobshëm, në vitin 1958, te Mbreti t te II ,Faisal, të Irakut (mosha 23) dhe xhaxhai i tij i urryer, të cilët ishin futur ne hell dhe copetuar, dhe kokat e tyre jane përdorur si topat e futbollit. Në vitin 1996, ish-presidenti prosovjetik i Afganistanit, Najibullah, u trodh, u zvarrit nëpër rrugë dhe u var.
Udhëheqësit dhe intelektualët perëndimorë e gjejnë te papëlqyeshme vrasjen pa gjyq te Kolonel Kadafit – Bernard-Henri Levy i shqetësuar thote se do të “ndotur moralin thelbësor te një kryengritje” – por ka arsye të shëndoshë politike për denimin publik të mbretit të vetëshpallur të mbretërve. Tirania e kolonel Kadafit ishte absolute, monarkike dhe personale. Problemi me diktatura të tilla është se për sa kohë që jeton nje tiran, ai mbretëron dhe terrorizon. Çurçilli thote, “diktatorët udhëtojne me dhe mbi tigrat nga te cilet ata nuk guxojnë te zbresin.”
Vetëm vdekja mund të përfundojë te dya, magjine për të magjepsur dhe të drejtën për të dominuar – dhe nganjëherë, edhe vdekja nuk mund të largoje forcen e pushtetit. “Terrori i frymëzuar nga mbretërimi i Caligules,” shkruante Suetonius, “mund të gjykohet ne vazhdim.” Romakët ishin tmerruar aq nga perandori sa qe nuk ishte e mjaftueshme për ta vrarë atë. Ata donin të shohin atë të vdekur: nga frika se ishte një mashtrim dhe pa shumë filmime, ata donin të bindeshin. Radha e gjate e Libianëve të cilët ishin të etur për të parë kufomën e kolonel Kadafit – do ta nenkuptojë këtë ne menyre të përkryer.
Kur Catherine hoqi qafe burrin e saj, Peter III, në 1762, ajo e dinte se në qoftë se ndonjë gjë i ka ndodhur atij, ajo do të fajësohet. Por shoqëruesit e saj, të udhëhequr nga i dashuri i saj, Grigory Orlov, e kuptuan se për aq kohë sa ai jetoi, ai mbeti autokrat legjitim: ata e mbyten ate. Trupi i tij u shfaq për të provuar se ai ishte i vdekur, por megjithatë, kundershtaret e Peter III e torturuan Catherinen për pjesën tjetër të jetës së saj. Henry IV përjetoi probleme të ngjashme mbas vdekjes së Richard II, një mori pretendentësh nuk ju ndane uzurpatorit.
Por te tilla kthime prapa mund të bejne histori: videot ne celular, të cilat tregojnë Kolonel Kadafin duke u rrahur, dhe më vonë, vrima plumbash në trupin e tij të vdekur, zhdukja e pasuesuesve te tij te fundit mistikë e nevojshme për të udhëhequr një kryengritje në emër të tij, i ngarkuar me të gjitha emocionet e një lideri (stili –i Saddam Husseinit) heroik në arrati. Kulti i personalitetit te tij i zmadhuar ne absurd u shpartallua me siguri nga pamje e shkaterrimit të tij patetik
Ndonjëherë vrasjen e tiranëve është projektuar posaçërisht për të bere jehonë veseve te liderit. Shajar al-Durr, e veja e një sulltani Egjiptian e cila u bë (unike në historinë muslimane) një sulltane në të drejtën e saj, ishte e njohur për shpenzimet e saj të tepruara . Kur ajo vrau burrin e saj të ri në 1257, gruaja tjer e tij e kishte rrahur për vdekje me nallanet e saj – si shenjë e një perbuzje Arabe dhe ekuivalente mesjetare e vdekjes nga stiletto(nje lloj thike si shpate e vogel). Eduard II, i njohur për marrëdhënie homoseksuale me të preferuarit e tij, u vra me një mashe të kuqe të nxehtë. Varja kokë poshtë e Musolinit te vdekur me zonjushën e tij në një shesh të qytetit sinjalizoi fundin e pretendimeve të tij për heroizmin Cesarian dhe machismo(mashkullinizimin) Casanovan.
Për dikë që merret me televizionin, një sipërmarrës i cirkut teper i interesuar per dhunën publike, Kolonel Kadafi përben një fund krejtësisht të përshtatshëm. Kur ai i kërkoi vrasësve te tij të tërbuar, te cilet kurre nuk kishte njohur asnjë regull në jetën e tyre, “A nuk e dini dallimin në mes të drejtës dhe të gabuares?” Ai u kishte mësuar tashmë atyre përgjigjen. Ne mund ta quajmë këtë
vetevrasje-te tiranit. I torturuar nga mania, por nje i pamëshirëshem i shkëlqyer Mamluku sulltani Baibars i Pare, ishte më shumë një viktimë: sipas disa te dhenave, ai rregullisht kishte helmuar mysafirët e tij deri në vitin 1277, por ai kishte pire vete gabimisht një gotë qumësht të helmuar te thartuar deveje. Gjatë kryqëzatave, Veziri i Mosulit dhe Aleppos (në Irakun e sotem dhe një pjesë të Sirisë), Zangi, i cili pëlqente të tridhte bijtë e armiqve, dhe ndoshta shoket e djalit te e tij, gjithashtu, u godit me thikë gjoja në shtratin e tij nga një prej atyre qe kishte kastruar dhe poshtëruar ai vete . Kur Stalini pësoi një goditje trunore në vitin 1953, ai kishte arrestuar dhjetëra mjekë për tradhti. Ai rezervonte urinën e tij për më shumë se 12 orë para se besniket e tij të guxonin për të thirrur një mjek. Ai nuk u vra – si Kolonel Kadafi, ai ishte autor i shkatërrimit të vetvetes.
Nuk ka asnjë arritje të madhe për tiranin – pavdekësi e perkoheshme – se sa për të vdekur në shtratin e tij. Ai duhet të kontrollojë kohen, vendin dhe pasojat e vdekjes. Kjo është e mundur me një sëmundje graduale. “Tani sëmundja shume e avancuar e Herodit … Gjykimi i Perëndisë mbi të për mëkatet e tij, “shkroi Josefi rreth mbretit të Judes. “Zorrët e tij kishin plage … një leng ujor dhe transparent ishte vendosur rreth këmbëve te tij dhe pjesën e poshtme të barkut të tij. Organet e tija gjenitale ishin kalbur dhe krimbur. “Por Herodi i qelbezuar arriti të vrasë një djalë rebel dhe të koordinojë suksesin e tre te tjereve para se te dorezohet.
Ndryshe nga monarkët, të cilët kalojnë pushtetin për trashëgimtarët e tyre në momentin e vdekjes për të siguruar mbijetesën e regjimit, tiranët duhet të mbijetojnë për aq kohë sa të jetë e mundur. Prandaj jane bere përpjekje te jashtezakonshme nga mjekët e palodhur për të mbajtur gjalle diktatorët e sëmurë – Kryetarin Mao, Leonid Brezhnjev I., Marshallin Tito, gjeneralin Franko.Vetëm Koreja e Veriut e ka zgjidhur këtë problem me zgjuarsi, duke deklaruar Kim Sung e II te pavdekshëm, president i pejetshem.
Oborrtarët e tiranëve moderne kanë kërkuar për të shmangur bezdisjen e vdekjes, duke krijuar monarki trashëguese të reja.Jashtë botës arabe, Kim i Koresë së Veriut, Kadyrovs i Çeçenisë, Kabilas i Kongos dhe Aliyevs i Azerbajxhanit të gjithe kane arritur ëndrrën diktatoriale. Pak në botën arabe e kanë bërë të njëjtën gjë. Hafez al-Asad i Sirisë, i cili sundoi prej 1970, vdiq në shtratin e tij në vitin 2000, duke kaluar presidencen për të birin e tij Bashar. Kolonel Kadafi, Z. Mubarak dhe z. Huseini te gjithe kane ëndërruar per te. Por trashëgimtarëve te tiraneve zakonisht u mungon talenti i etërve të tyre.
TË GJITHA tiranitë janë treguar virtuoze për shumë vite dinakerie, marrje përsipër të rrezikut, terrorit, iluzionit, narcisizëm(dashuri e madhe per vetveten), spektakëlit, dhe bukurise, duke kaluar në një kontrollit te plote personal te spektaklit. Tiranet janë nder me te mdhenjte e te gjithe aktoreve-menaxherëve – sipermarres te gjithëfuqishëm. Ata do të zgjasin vetëm për aq kohë sa, prestigji prosperitet dhe gjurmet e drejtësisë janë mbajtur nen kontroll. Gjakderdhja e papërmbajtshme mund të jape rezultate – si Bashar al-Asad dhe lideri suprem i Iranit, Ayatollah Ali Khamenei, kanë demonstruar – deri sa fati përfundimisht vjen ne formen e nje tradhetie, nderhyrjes nga jashtë ose një cunami të rebelimit si Pranvera Arabe. Është e vështirë të imagjinohet se çdo të ndodhë, por loja mbaron nëse ata të dy bien duart e popullit të tyre.
Në qoftë se një tiran nuk mund të vdese në shtratin e tij, më e mira qe ai mund të bëjë është të përpiqet të menaxhoje rënien e tij me faza, sepse karaktere të tilla nuk mund ta imagjinojne ekzistencen pa pushtet. Kolonel Kadafi, si shumë të tjerë, ishte aq i dashuruar me vetveten sa që ai së pari ka mohuar faktin e revolucionit përpara përqafimit të papergjegjshmerise së tij, rolit heroik, drama kush do te qëndrojë i fundit: “Unë kam vënë jetën time mbi një rol,” thotë Richardi i III-te i Shekspirit , “dhe unë do ti qëndroj rrezikut të vdekjes.” Kolonel Kadafi mund të kishte shpëtuar familjen e tij dhe mijëra jetë duke u terhequr në një vilë dhe më vonë te përballej me Gjykatën Ndërkombëtare Penale. Sidoqofte dashuria me vetveten parashikoi rënien e tij si ne një film i luajtur nga pasuesit e tij, familja dhe vendi, të konsumuar në nje zjarr te madh të nihilizmit egomaniakal(mohimi i realitetit per shkak te egos personale). Kolonel Kadafi duhet të kenë planifikuar të vdesin në betejë si Richard III dhe Makbethi, apo të vrasë veten.Megjithatë, ky njeri krejtësisht pozant monstruoz pergatiti vdekjen e tij.
Mesimi me i madh në vdekjen e tiranëve është dhënë nga Hitleri i cili, ashtu si legjionet ruse luftuan ne rrugën e tyre drejt Berlinit, mbajti nen kontroll per kohë të gjate planin dhe realizimin e amanetit te tij, martesën e tij, dhe vetëvrasjen: kontroll deri ne fund i nje regjimi qe u shkri si parafina . Madje ai nuk arriti dinjitetin e shkëlqyer te vdekjes së Charles I, denoncuar si një “njeri i gjakut” nga torturuesit puritan te tij, hijeshija para ekzekutimit vendosi një standard që koloneli Kadafi vetëm mundi ta ëndërroje: “Unë jam një martir i njerëzimit, “tha ai para se të përballej me ekzekutimin. “Unë shkoj nga një kurorë e korruptueshme në një kurorë të pakorruptueshme ku asnje shqetesim nuk mund të jetë, asnjë shqetësim në botë.”
Se pari per Z rama dhe Z Blushi ju uroj shendet dhe mirsi ne familje e tyre sinqerisht ndihem shum mier kur po shof qe jan ulur te pin kafe dhe te bisedojn jo per karrjer politike por per hallet e keti populli per me ber dicka per ta nxjerr nga situatat ku ndodhet ky vend me erdhi shum keq kur pash Rexhep Mejdanin ne nji takim me Kastriot Islamin me Arben Malaj dhe Andis Horosanin qe kishin grumullue disa te rinje kunder partis tyre per ti ber karshillek dhe per te knaqur epshet e Fatos Nanes qe ka drejtue rreth 15 vjet P S dhe sot e ben Kshilltar te Sali Berishes dhe bashk puntor me Ilir Meten ku i pari dikur e kishte burgosur 4 vjet dhe i dyti e cau P S dhe tani me cdo menyr e mjet perdor kundrejt te majtes shiptare vetem e vetem per tu pasurue ne kurriz te shiptarve prandaj Edi Rama dhe Ben Blushi kan shum mundesi per te ber pun te madhe per ate Parti qe quhet P S para 3 ditesh pash nji emisjon tek Fiksi kur nji gazetar i fiksit kishte shkue e intervistu nji famije qe ishte ne gjak dhe ju drejtue nj djaloshi dhe i tha a ke dal ndoni her per jashti ai tha po po kur ai ju pergjigj kur kam shkue me votu per Sali Berishen po her tjeter i tha Gazetari ai u pergjigj jo po a do dalesh ma per jasht ai u pergjigj tha si po kur te shkoj me votu prap per Salushin gazetari ju drejtua te jemes cfar keni per te ngren ajo i tregoj nji gjysem kg Miell 2 gisht vaj dhe as gje tjeter po a keni patur rast te vin tu shof ndo kush nga qeveria a po kush tjeter ajo u pergji jo kurr me beri shum pershtypje puna e keti djaloshi i ngujuar brenda dit e nat pa buk dhe as gje brenda dhe i bjen ndermen te shkoj me votu per Salushin nji pytje per djaloshin a e ka ndigju ndoni her Salushin ka jau qan hallin atyre te ngujuave brenda nga gjk marrja apo dhe me cfar do ushqehen keta njerz apo familje kurr jo por ter diten flet se shiptaret jan perfshi nga buellek i pa par diku zem vend te par diku te dyt po kurr fukarellek jo dhe i mbyllin 2 syt e votojn per Salushin e Rames si puna e ati Djaloshit qe ishte ne gjak ahere ce tu themi ketyre proto tipave vec se i pafshi hajrin Fukarellekut dhe gjak marrjes se sa per Salushin e Rames as njeren as tjetren kurr se keni per ta hequr qafe sa per Malen hrosanit dhe Kacin dhe ta marrin dhe Mejdanin me vete Partis Socjaliste Mos tua ndiejn Qoshja te shkojn te Fatosi te iliri te Salushi e ku tu doj Prapanica se nik i duhen me P S
te gjithe ju qe shkruani kunder edi rames ,jeni si ata krimbat e haleve.zoti edi eshte njeri me diapazon te gjere dhe me nji kulture qe ju do ta kishit zili.ai eshte rrit me nji familje me kulture te larte qe persri ju do ta kishit zili.ndersa sali by….i ngjan haxhi qamilit se ka dhe banden e tij te hajdutve.me vjen mire dhe kafeja e mengjezit e zotit rama me blishin,jane kolege ata nuk po pine kafe skutave per te djeg ndonji shiks ne makine,,,prandaj suksese rames dhe blushit
Eshte shume e veshtire (por jo e pamundur) perpjekja qe bejne E. Rama dhe shqiptaret e tjere te ketij mentaliteti ne nje vend si Albanistani ( e theme kete sepse qe ne te kaluaren e larget e deri sot shume shiptare-perparimtar dhe human te vertete, dhe jo patjeter ata qe njeh historia shqiptare, jane perpjekur per nje shqiperi evropjane, dhe ja tek jemi sot).
Mendoj qe eshte gjeja me e mencur e Rames qysh nga viti 2009..jo vetem qe eshte pozitive por edhe e duhur..ishte gabim i madh shmangia e Blushit ne shume aksione politike..ose me sakte shmangia nga rruga politike e Blushit..Madje mendoj qe menjehere duhet te behet zevendesimi i Rucit me Blushin ne krye te grupit. Ruci nuk ka ate temp qe duhet ne parlament, flet a thua po bashkebisedon me fshataret e Kurveleshit.
tani po qe do e hedhin saliun!vetem editorialet e edit nuk mjaftonin,por tani qe i bashkangjitet dhe krijmtaria e blushit,jam i sigurt se do bejne ca editoriale dhe shkrime qe e bejne saliun copash!injoranca e ketij populli eshte baza mbi te cilen vepron nje diktator si saliu!saliu ju perdhunon,edi ju ferkon,dhe tani qe dhimbjet jane shtuar dhe ferkimet e edit nuk mjaftojne,futet ne skene dhe blushi,per nje proces me te mire ferkimi!
Geez, that’s unbeleibavle. Kudos and such.
You keep it up now, udenrstand? Really good to know.