Liderët e dy partive lider te fitores se 22 Shtatorit ndihen të zhgënjyer nga situata e bisedimeve me Partine Socialdemokrate . Vecanërisht brenda radhëve të CDU është rritur frika e dështimit dhe ndërkohë një fillim jo i mbarë Merkel e Seehofer(CDU+CSU) me Gabriel (SPD ) është parë si “ogur i keq” nga mediat e analistët.
Ditën e mërkurë sipas “der Tagesspiegel” dt 09.11.2013 Angela Merkel dhe Horst Seehofer urdheruan të bëheshin të gjitha përgatitjet për të qenë të gatshëm për të përsëritur të njëjtën formulë bashkpunimi që kishin patur dhe më parë me “Të gjelbërtit “të quajtur Konrad-Adenauer-Haus e kjo në të njëjtën ditë kur Peter Altmaier minister aktual i mjedisit dhe antar i CSU u shpreh se pozicioni i tij nuk është cështje koalicionesh.
Tre herë lider
Fitorja e zgjedhjeve nga Merkel ishte per te gjithe opinionin dicka qe pritej.Por ajo qe nuk pritej per momentin dhe problemi ishte menyra si do te funksiononte qeveria dhe si do te ndertoheshin koalicionet pas zgjedhore. Kush tjeter mund ta zgjidhte kete dileme vec asaj.
Also ëählte ich etëas sehr neutra- u shpreh kancelarja duke dashur te thote shume me ngjyren e veshjes ne ate prezantim te pare pas fitores.
Mediat gjermane ndertuan anektoden sipas se ciles pas zgjedhjeve federale të Gjermanisë, Angela Merkel, kancelarja, qëndroi perpara garderobes se vet . “Nuk mund të vesh të kuqe(SDP), nuk mund të perdor të ndritshme të gjelbërThe Greens,e nderkohe qe bluja ish përdorur një ditë më parë.. Kështu që unë zgjodha diçka shumë neutrale.
Opinioni filloi te kuptoje se ora e triumfit të saj ishte koha e gabuar për të bërë presion mbi partitë opozitare, të cilat kanë humbur , ngjyrat e kuqe(te majtët) 8.6% me 64 vende dhe të Gjelbërtit 8.4% dhe 63 vende. Për Merkel tani duhet të zgjedhë nga keto dy forca për të formuar një qeveri të re.
Kjo nevojë tregoi se çfarë surprizonte një fitore paradoksale si e saj më 22 shtator. Kampi i saj, kamp, qendrës së djathtë Bashkimi Kristian-Demokrat (CDU) dhe partia simotër bavareze (CSU), kane arritur rezultatin e tyre j më të mirë së bashku që prej ribashkimit, me 41.5% të votave. Kjo përkthehet në 311 vende nga 630 në Bundestagut, dhoma e ulët e parlamentit. Kjo është vetëm pesë më pak nga një shumicë absolute, te cilën vetëm një kancelar i Republikes Federale, Konrad Adenauer në vitin 1957, e ka arritur deri më sot.
Dhe ende ajo që ishte një nga shkaqet kryesore të kësaj dhe që mund të krijonte një ngërc është fakti se partneri i koalicionit, liberal demokratët (FDP), humbën për arsye se nuk arritën përqindjen prag 5% për të marrë pjesë në Bundestagut, dhoma e ulët e parlamentit, për herë të parë në historinë e pasluftës. Lideri i FDP-së, Philipp Rosler, dukeb iu referuar kësaj humbjeje e duke e quajtur humbje personale dha dorëheqjen.
Partitë kryesore opozitare ishin të shqetësuar gjithashtu. Social Demokratët (SPD), morën i 25.7%, duke treguar një rritje të vogël nga rezultati i mëparshëm i tyre në zgjedhjet e mëparshme në vitin 2009 prej 23%. Të Gjelbrit u tkurrën me 8.4% , duke u kthyer në tezat e tyre tradicionale,kryesisht në lidhje me ambientin dhe fushen e ekologjisë , drejt një platforme të zhytem-pasur-rishpërndarjes. Tërë udhëheqësia Të Gjelbrit ‘ka dhënë dorëheqjen.
Në fakt rrezultatet e këtyre zgjedhjeve treguan se rritje patën vetëm skajet e politikës si në të majtë dhe në të djathtë. Kështu majtas, pasardhës i Partisë Komuniste të Gjermanisë Lindore, u tkurr nga 11.9% në 8.6% të votave, por ende doli si forca e tretë e fortë në parlament, duke mposhtur zarzavate. Në të djathtë, alternativa euroskeptikë për Gjermaninë, e themeluar këtë vit, bëri një rritje shumë të shpet rekord për partitë politike në historinë e pasluftës, duke fituar votat pothuajse aq shumë dhe gati të hyjnë në Bundestag.
Partia Alternative, i cila dëshiron të shpërndajë zonën euro duke e ndarë atë në blloqe dhe të krijojë monedhë të re, tërhoqi votuesit nga të gjitha partitë, por kryesisht nga FDP dhe nga e majta në pjesën lindore të Gjermanisë. Me këtë besim, kjo forcë ka shpresa për rezultate të larta në zgjedhjet e majit të ardhshëm për Parlamentin Evropian.
Detyra më urgjente tashmë është për zonjën Merkel dhe udhëheqësit e SPD. Gjermanët në shumicën e tyre zi-kuq me vota kërkojnë “koalicion të madh”. Pra, është pikërisht ajo zgjidhje që ajo bëri në fakt duke qeverisur mirë me SPD në mandatin e saj të parë në 2005-09. Ajo në politikën e ndjekur deri më tani qoftë në aspektin e brendshëm gjerman e qoftë brenda Unionit njihet të jetë ideologjikisht fleksibël, ajo madje mund të dëshirojë që SPD të jenë në në koalicionin e saj për të balancuar politizimin e metejshëm nga fraksionet më konservatore në kampin e vet.
. Sipas një analisti politik Uëe Alschner kancelarja e ka fare të qartë se aleanca me SPD është e domosdoshme sepse disa nga udhëheqësit e SPD dominojnë dhomën e sipërme të parlamentit , Bundesrat, në të cilën 16 shtete janë të përfaqësuara.
Megjithatë brenda partisë socialdemokrate gjermane ka zëra të cilët shprehin rezerva përsa i përket bashkpunimit me Merkkel e CDU sepse sipas tyre në kushtet e një bashkëpunimi SPD do të humbiste vlera e profili për shkak të një diference të madhe në forcë 311 vende ne parlament kundrejt 192 dhe per pasojë do të humbte dhe mbështetsit e vet .
Alternativa me e afert merkel është bashkpunimi me Të Gjelbërtit seppse në politikën e saj ajo qysh në 2011 është shprehur kundër energjisë bërthamore por nga ana tjetër shumë nga konservativët brenda koalicionit parazgjedhor shprehen për këtë parti si jashtë realitetit .ndërkohë vetë kjo e fundit ndihet jo e fuqishme për të kërkuar shumë nga Merkel.
Në kushtet nese nuk do te arrrinte një koalicion CDU+CSU me “Të gjelbërtit “ do të ish e hapur bashkpunimi i SPD me Të Gjelbërtit mundësi e cila është mohuar nga këto dy forca sepse janë të pabesueshme sa duhet për politikën e tyre të jashtme ekonomike.
Social Demokratët e dinë se ky skenar mund të jetë edhe me risk për ta. Ata do të shikojmë papërgjegjshmërinë ndaj interesave gjermane e pikërisht në një kohë kur zona euro ka nevojë për udhëheqjen gjermane. Për pasojë votuesit mund të dënojn me votë kundër duke iu shpërblyer këtë qëndrim e duke i lënë më shumë hapësirë për të ardhmen Merkelit . Kështu nuk besoj se do ttë ketë rrugëdalje tjetër vec asaj që të maturit e social demokratëve të vendosin në parim për propozimet e Merkel e me tej të hyjë në koalicion pas konventës së partisë socialdemokrate tani në nëntor.
Nga ana tjetër do të ketë dhe toleranca të tjera nga Merkel për ta deri në momentin e fundit.
Pergatiti Bashkim Tolaj