Basha çon Tritanin në Lushnjë në festën e PD, 17 vite më parë atje e “rrahën” me “pras”

Nga Përparim Halili

Në vazhdim të ekskursionit të tij shabllon me temë historike për përkujtimin e 23- vjetorit të krijimit të degëve të PD në rrethe, dje kreu kukull i PD, Lulzim Basha, shkoi në Lushnje. Me vete, si “figurë kryesore të PD”, Luli kishte marrë dhe simbolin e paharruar e veçantë të Lushnjës së kohës së pushtetit të piramidave, deputetin Tritan Shehu. Për herë të parë pas 17 vitesh, qysh prej 25 janarit 1997, ditës së “tmerrit” të dhunimit popullor me pras, Tritan Shehu nuk kishte guxuar të shkelte në Lushnjë në takime publike. Dje, ai shkoi të përkujtonte 23 vjetorin e krijimit të degës së PD. Faktikisht, shkëndija e parë e demokracisë në Lushnjë u ndez në 13 janar 1992, por zyrtarisht si datë krijimi i degës së PD në këtë qytet, njihet 25 janari. Mirëpo Luli, të cilit iu bë e ditur se data 25 janar në Lushnjë koinçidonte me një datë “turpi” për PD, mbasi lushnjarët kishin “rrahur” Tritanin me pras, vendosi që për të mos krijuar skena të pakëndshme, përkujtimi të bëhej dje, pra pak ditë pas datës 25 janar. Si për të “pastruar” figurën e Tritani nga ajo histori, Luli e mori atë me vete Lushnjë. Sipas informacioneve tona, thuhet se Tritani edhe ato pak metra që përshkoi nga bulevardi deri në hyrjen e sallës, i bëri duke kthyer shpesh kokën mbrapa, siç duket i “emocionuar” dhe batutat e një grupi qytetarësh, të cilët sa panë Tritanin krah Lulit, filluan të pyesnin njeri-tjetrin me shpoti: A bleve nga ata prasët e mëdhenj? Jo, se isha tek stadiumi! Historia e prasit ka mbetur në “biografinë” e PD dhe në “CV” e Tritanit. Po çfarë dhe si ndodhi në Lushnjë, në 25 janar 1997?

Tmerri i Berishës në janar ’97, i ngujuar në presidencë me 600 roje

Kur firmat piramidale falimentuan, shqiptarët dolën në sheshe, duke “pushtuar” qendrat e qyteteve, në betejë të hapur me ish-pushtetin “Berisha”, i cili kishte ngritur ato firma, me të cilat u grabiti shqiptarëve dhe mullarët e barit. Pas plasjes së protestave, Berisha ishte bërë “lepur” e ishte strukur pas “shkurreve” në bodrumet e presidencës dhe prej andej, jepte urdhra për të shtypur protestat me dhunë policore e ushtarake. Ish-Presidenti i Republikës Sali Berisha i kishte cilësuar paratë e shqiptarëve “të pastra”. U kishte bërë thirrje shpesh, që t’i futnin ato pa frikë në depot e firmave piramidale. Por firmat e ngritura prej pushtetit të tij, dolën se ishin “terminale” të vjedhjes së lekëve të shqiptarëve. I gjendur përballë zemërimit popullor për mashtrimin dhe grabitjen e bërë, Sali Berisha jo vetëm nuk kishte “trimëri” të shkonte të ballafaqohej me popullin, por nisi të mos shkonte as në shtëpinë e tij tek rruga “Fortuzi”, duke u ngujuar me bashkëshorten në presidencë, i rrethuar nga 600 gardistë, shikas, policë e mercenarë privatë të rekrutuar e të paguar enkas për sigurinë e tij personale. Në atë janar të vitit 1997 (deri në korrik), sundimtari i plotfuqishëm Berisha, po përjetonte momente të vështira. Dy fëmijët i kishte nisur me avion të posaçëm, qysh në fillim të muajit dhjetor në Suedi, duke i strehuar pranë kushëririt të tij Hasan Berisha, i cili disa vite më vonë, do të bëhej edhe krushk i Berishës nga e bija, nëpërmjet martesës së saj me Shkëlzenin. Ndërsa Berisha qëndronte i strukur në “kullën” e presidencës nën mburojën e njerëzve të armatosur, populli i kërkonte atij lekët e humbura në firmat piramidale, duke i bërë thirrje të dilte nga “vrima” dhe t’i sqaronte në sheshe. Po a mund të dilte Berisha në ato momente kur kishte përballë zemërimin dhe urrejtjen popullore?! Natyrisht që jo, mbasi e dinte se çfarë e priste.

Data 25 janar 1997, Saliu dërgon Tritanin “bedel” në Lushnje

Përveç Vlorës, Gjirokastrës, Sarandës, Përmetit e Tepelenës, një nga epiqendrat e revoltës popullore ishte edhe Lushnja. Shfajësimet e Sali Berishës nga ekranet e televizionit nuk po e qetësonin dot situatën, nuk po e largonin popullin nga sheshet, përkundrazi po e acaronin më tepër. As ndërhyrja ushtarake e policore nuk bëri efekt. Në janar 1997, epiqendra e revoltave u bë Lushnja, ku ishte dhe firma me e madhe piramidale “Xhaferri”. Sipas fakteve të kohës, Berisha kishte dhënë urdhër të prerë, që të shuhej revolta në Lushnjë, pa u ndezur në krejt Shqipërinë. I bindur që nuk mund të arrinte gjë me dhunë shtetërore, inskenoi takimet sqaruese me popullin, duke dërguar eksponentë të lartë të PD e të shtetit pranë tyre edhe pse e dinte mirë se nuk do mund ta mashtronte dot popullin. Një nga “viktimat” e Saliut, që u dërgua mes protestuesve në Lushnjë ishte dhe ish-zv/kryeministri dhe ish-kryetari i PD Tritan Shehu. Me urdhër të prerë të Berishës, me skemën demagogjike e mashtruese në xhep, të instruktuar prej Berishës, me mendjen se do të mashtronte lushnjarët e grabitur, në 25 janar 1997, Tritan Shehu “fluturoi” me helikopter e zbriti nga ajri në Lushnje.

Lushnjarët “masakruan” Tritanin me pras

Ishte data 25 janar 1997. Në orën 10 paradite, i përcillet një urdhër i prerë nga Sali Berisha, që të nisej urgjent në Lushnjë dhe të shuante protestën me premtime për kthimin e lekëve të piramidave. Me një helikopter të shërbimit qeveritar, Tritani u nis dhe zbriti në stadiumin e qytetit të Lushnjës. Sa hipi në tribunë dhe nisi t’i përcillte popullit mesazhet qetësuese të Saliut, drejt tij vërshuan sharjet, goditjet me gurë e dërrasa dhe duke bërë tentativa për të hipur në tribunën ku ndodhej Tritani, me objekt sulmin fizik ndaj tij. Ata që e shoqëronin, ish- policë, gardistë e truproja private, tentuan ta marrin në mbrojtje, madje edhe duke qëlluar me armë në ajër. Njerëzit bërtisnin, shanin Sali Berishën duke kërkuar lekët e humbura. Situata u rëndua. Protestuesit kishin rrethuar vendin dhe nuk lejonin Tritanin të largohej, i cili në ato moment nuk dukej gjëkundi, mbasi ishte bërë skrupull dhe ishte futur poshtë, mes

këmbëve të atyre që e shoqëronin. Drejt tij u vërsul një grup protestuesish të cilët e nxorën nga mburoja e nisën ta qëllojnë me ç’të mundeshin. Kur e kishin mes tyre, protestuesit nisën ta qëllojnë me hunj domateje e pras për disa minuta, aq sa ai u ul përtokë dhe pothuajse u mbulua me pras. Mbrojtësit e tij nuk mund të bënin dot më asgjë për ta shkëputur “viktimën” e Saliut, nga ajo skenë tmerri. Mjekë të njohur dhe intelektualë lushnjarë, për shkak të reputacionit të tyre pozitiv, ndërhynë dhe shkëputën Titanin nga ai shesh, duke e futur në dhomat e zhveshjes së stadiumit, ku i mjekuan dhe plagët që kishte marrë nga rrahja me prasë e hunj. Pas kësaj, forcat speciale dhe ato SHIK, ta maskuar si mjekë, e nxorën nga prapa stadiumit dhe e nisën drejt një zone periferike të Fierit të rrethuar nga policia, ushtria, SHIK e mercenarë të rekrutuar ato ditë, ku e priste një helikopter, që e mori dhe çoi drejt Tiranës. Të nesërmen, gazetat shqiptare hapeshin me tituj të tillë: “Tritan Shehu “ha” prasin në Lushnjë”, “Lushnja i “fut” prasin PD”, “Sali, lushnjarët të presin të provosh prasin edhe ti”, “Hajdutët e Saliut masakrohen me prasë”.

Versioni i deklaruar nga Tritan Shehu: “Një gjë e fortë më goditi nga prapa, më doli gjak”

“… Në momentet që njerëzit u mblodhën aty dhe unë po u flisja, dikush nga mbrapa më qëlloi me një mjet, me një gjë të fortë, nga ku filloi një gjakderdhje. Kur kthehem shoh dikë që po tentonte të më qëllonte përsëri…, por që Adriatiku me krahun e tij e devijoi goditjen…. Në këto kushte ai, oficeri im dhe një grup djemsh, më rrethuan dhe më futën brenda stadiumit në ambientet e zhveshjes. Në disa minuta numri i personave rreth meje, brenda ambienteve, arriti në rreth 35-40 veta. Në pak çaste e kuptova që ata ishin djem nga Lushnja, Karbunara etj, aktivistë të PD-së, apo ushtarakë të SHIK-ut. Këta, si dhe ndonjë polic që erdhi më tej, qëndruan me mua aty, për mbrojtjen time, deri në mbrëmje, kur unë u largova…”.

Shtator 1999, PD përzë Tritanin me parullën: “Tritan prasi, jashtë nga PD”

Historia dhe damka e prasit të Lushnjës vazhdon ta ndjekë Tritan Shehun edhe sot pas 17 vitesh. Madje këtë “damkë” ia ka përmendur shpesh edhe PD deri me shkrime ne gazetat “RD” e “55”, kur ai së bashku me Genc Pollon e Ferdinand Xhaferin, iu kundërvunë Saliut, me synimin për ta rrëzuar në posti i kryetarit të PD. Kulmi arriti në kongresin e PD, në shtator të vitit 1999, kur delegatët shpërthyen në britma histerike, duke hedhur parulla denigruese kundër Genc Pollos e Tritan Shehut, kur Genc Pollo kërkoi të shpallte kandidaturën për kryetar të PD. Madje nga ai kongres, ata u përzunë edhe me dhunë, duke mos e pranuar as në seancën e votimit për zgjedhjen e kryetarit. Në sallën e kongresit, filluan të hidhen postera ku shkruhej “Tritan prasi” të shoqëruar me një pras, ku përgjatë tij shkruhej: “Të bëftë mirë, made in Lushnja”. Të nesërmen, muret e selisë së PD ishin mbushur gjithashtu me të njëjtat parulla e postera, madje dhe me karikatura e bejte në lidhje me prasin e Lushnjës dhe me Kalin e Trojës, ku si kokë e kalit, ishte vendosur koka e Genc Pollos.

Universiteti dhe profesorët në mëshirë të klanit Kule

18:50 Blog

Dy Vetëvendosje

20:14 Blog

Të rilindim së bashku

20:10 Blog

UDB-ja, kjo armike e dashur dhe e pandashme e shqiptarëve

19:57 Blog

Gabimet e Gërxhaliut

21:03 Blog

Si po shkatërrohen zgjedhjet brenda PD-së

19:06 Blog

Kush do ta bëjë Shqipërinë??

19:15 Blog

Kush po i bjen “Radikës”?

19:02 Blog

Kur paguan autori

18:57 Blog

Mbi marifetin psikanalitik “loyalty mod” të Ardian Vehbiut

15:18 Blog