Te fundit
Një biografi e jashtëzakonshme e BBC për Mbretin Abdullah të Arabisë Saudite
23 Janar 2015, 17:30Politika
TEMA
I rritur me pikëpamje islamike tradicionale, ai shihej megjithatë si reformator dhe u bë një mbrojtës zëlartë i paqes në Lindjen e Mesme. Gjigandi i informimit botëror ka bërë një profil të zgjeruar për Mbretin e ndjerë të Arabisë Sauditë, të ndarë dje nga jeta. Një eveniment botëror që po analizohet me detaje nga mediat botërore në lidhje me rrugën që do të ndjekë sovrani i ri këtij shteti shumë të rëndësishëm politikisht dhe ekonomikisht.
Sundimtarit absolut të një prej shoqërive më konservatore mbi Tokë, Mbreti Abdullah i Arabisë Saudite, i është dashur të “xhonglojë” në majë të litarit, mes ruajtjes së marrëdhënieve me Perëndimin dhe zbutjen e opinionit publik në vendin e tij. I rritur me pikëpamje islamike tradicionale, ai shihej megjithatë si reformator dhe u bë një mbrojtës zëlartë i paqes në Lindjen e Mesme.
Abdullah bin Abdul Aziz Al Saud besohet të ketë lindur në vitin 1924 në Riad, ndonëse ka debate në lidhje me datën e saktë të lindjes. Ai ishte i 13-i i të paktën 45 djemve të mbretit Abdul Aziz Al-Saud, i cili krijoi shtetin modern të Arabisë Saudite në vitin 1932 dhe i dha shtetit të krijuar rishtaz emrin e familjes së tij.
Kundërvënia ndaj Perëndimit
Nëna e tij, Fahda, e teta e 22 grave të babait të tij, ishte me prejardhje beduine dhe Abdullahu i ri në moshë kaloi disa periudha të fëmijërisë duke jetuar sipas traditës së beduinëve në shkretëtirë.
Në një familje shumë strikte, princi i vogël u rrit duke ndjekur pikëpamjet tradicionale të të atit, dhe mësoi fenë, letërsinë dhe shkencën prej studiuesve islamikë të oborrit. Vëllai i tij nga babai, Faisal, u emërua Kryeministër në vitin 1958 pasi një tjetër vëlla nga babai, Saud, i cili kishte marrë fronin në vitin 1953 u bind të lëshojë kontrollin mbi qeverinë.
Karriera e Abdullahut në qeveri nisi në vitin 1961, kur ai u emërua kryebashkiak i qytetit të shenjtë të Mekës. Dy vjet më vonë, ai u zgjodh zëvendës ministër i mbrojtjes dhe komandant i Gardës Kombëtare Saudite, një post që e mbajti deri në vitin 2010. Mes detyrave të tjera, Garda ruante familjen mbretërore dhe tradicionalisht është drejtuar nga një pjesëtar i familjes Saudite.,Nën udhëheqjen e Abdullahut, Garda u rrit në përmasa dhe u pajis me armët më moderne.
Mbreti Faisal u vra në vitin 1975 dhe pasardhësi i tij, njëkohësisht vëllai, Mbreti Khalid ruajti pozicionin e Abdullahut në Gardën Kombëtare dhe e bëri njëkohësisht zëvendës kryeministër. Profili i tij jashtë vendit u forcua në vitet shtatëdhjetë kur u bë një kritik i spikatur i politikës së SHBA në Lindjen e Mesme dhe një mbështetës i bashkimit panarab. Abdullahu besonte se vetëm solidariteti arab mund ta shndërronte naftën dhe paratë e arabëve në një armë të fortë për t’iu kundërvënë fuqisë së Perëndimit. Në vitin 1980, Abdullahu mori kryesimi në shmangien e luftës mes Jordanisë dhe Sirisë, duke e forcuar kështu statusin e tij si në Arabinë Saudite, ashtu edhe në rrathët e jashtëm diplomatikë.
Pas vdekjes së Mbretit Khalid në vitin 1982, Monarku i ri Fahd emëroi Abdullahun si Princ të Kurorës dhe zëvendës kryeministër të parë. Emërimi i tij u kundërshtua nga shtatë vëllezërit e Mbretit Fahd, por Abdullahu ia doli mbanë të negocionte suksesshëm në fushën e minuar brenda familjes Saudite, për të siguruar pozicionin e tij.Abdullahu u shpreh me zë të lartë kundër dhunës në Lindjen e Mesme, duke deklaruar se “ne refuzojmë aktet e terrorizmit që synojnë të dëmtojnë stabilitetin në rajonin e gjirit”.
Në vitin 1991, pas pushtimit të Kuvaitit nga Iraku, Abdullahu ishte ngurues për të mbështetur vendosjen e trupave të SHBA në Arabinë Saudite, duke besuar se negociatat me Sadam Huseinin ishin një opsion më i mirë se sa lufta, por në fund ai që vendosi ishte mbreti Fahd.
Shëndetlig
Si Princ i Kurorës ai mbështeti vazhdimisht palestinezët, ndonëse marrëdhënia e tij personale me udhëheqësin palestinez, Jaser Arafat, ishte e tensionuar. Abdullahu nuk hezitoi të kritikonte veprimet e udhëheqësve palestinezë, duke u bërë thirrje për përmbajtje në vitin 1994 pas një serie përplasjesh me Izraelin në Rripin e Gazës.
Në nëntor 1995, Mbreti Fahd pësoi një atak dhe ia kaloi pushtetin përkohësisht Abdullahut. Ndonëse mbreti i rimori zyrtarisht kompetencat tre muaj më vonë, Abdullahu u bë sundimtari de facto, duke marrë përgjegjësitë e përditshme të drejtimit të qeverisë.
Pavarësisht garancive se mbreti i ri do të ruante marrëdhëniet me SHBA, Abdullahu ishte i vendosur që të përcaktonte ai drejtimin e aleancave të ardhshme. Në vitin 1997, ai i tha një gazete libaneze se Arabia Saudite do të mbetej mike e SHBA: “Ne nuk mund t’u japim përparësi interesave të tyre, para tonave. Interesat tona janë ato të myslimanëve dhe arabëve kudo ku këta janë”.
Pas sulmeve të 11 shtatorit, Abdullahu i zbehu disi festimet e përvitshëm të festës së Arabisë Saudite, në nderim të SHBA, por gjithësesi kritikoi publikisht atë që e shihte si portretizim negativ që media i bënte Arabisë Saudite pas sulmeve. Përpara fillimit të pushtimit të Irakut nga SHBA, Sauditët thanë se nuk do të lejonin që amerikanët të kryenin sulme ajrorë me avionë që niseshin nga baza e Princ Sulltanit në Arabië Saudite, pa një rezolutë të OKB që autorizonte luftën.
Reforma të ngadalta
Në vitin 2002, Lidhja Arabe miratoi propozimin e Abdullahut për dhënien fund të konfliktit arabo-izraelit. Ky përfshinte marrëveshje paqeje me Izraelin, në këmbim të një tërheqje të plotë të këtij të fundit në kufijtë e para 1967-ës si dhe krijimin e një shteti të pavarur palestinez. Presidenti Bush refuzoi ta mbështesë planin, duke e shtyrë udhëheqësin saudit të thoshte se presidenti i SHBA nuk ishte informuar si duhej mbi detajet.
Abdullahu shpalli një plan të fortë sigurie në vitin 2003 pas një serie sulmesh nga ekstremistë. Sulmet mendohej se ishin kryer nga grupe islamikë, të zemëruar me qëndrimin perëndimor të Arabisë Saudite dhe Abdullahu u betua ta shtypë terrorizmin në vendin e tij.
Abdullahu e mori formalisht fronin në vitin 2005, pas vdekjes së Mbretit Fahd. Ai dhe udhëheqës të tjerë sunitë arabë ishin të “kujdesshëm” ndaj lëvizjeve prodemokraci të Pranverës Arabe në të gjithë Lindjen e Mesme dhe Afrikën e Jugut dhe patën frikë për një lëkundje edhe të sundimit të tyre.
Analistët thonë se Mbreti Abdullah u përpoq edhe t’i kundërvihej ndikimit të Iranit, rivali kryesor shiit i Arabisë Saudite. Në luftën e përgjakshme civile në Siri, Irani mbështeste presidentin al Assad ndërkohë që Arabia Saudite mbështeti rebelët. Në vendin e tij ai shihej si reformator, ndonëse i avashtë dhe i qëndrueshëm, duke lejuar kritika të lehta ndaj qeverisë në media, si dhe duke lënë të kuptohej se më shumë gra mund të lejohen të punojnë.
Kur u ngacmua në lidhje me trajtimin e grave në Arabinë Saudite, ai i tha një intervistuesi: “Unë besoj fort në të drejtat e grave, nëna ime është grua, motra ime është grua, vajza ime është grua, bashkëshortja ime është grua”. Në vitin 2011, Abdullah u lejoi grave të drejtën për të votuar si dhe marrë pjesë në garat për bashkitë në të ardhmen, një lëvizje që është parë si ndoshta hapi më i madh përpara për gratë saudite në disa dekada.
BBC- Përgatiti Bota.al
12 komente në “Një biografi e jashtëzakonshme e BBC për Mbretin Abdullah të Arabisë Saudite”
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Gazeta gjermane Der Spiegel thot se krahasuar me Sadam Hysenin, Gadafin e Asadin ky mbret ishte diktator. Puthju p….. dhe beje cfar te duash se je i mire si mbrojtesi I demokracise Pinoqet.
Keta perendimoret e shohin ne drite te syrit…NAFTA!
Nje njeri me bish me pak, bota sot eshte me e mire.
E keqja eshte @ Meti se iken nje bishe e vjen nje tjeter. Atje eshte vendi i hienave , zemer.
Der Spiegel. Kontrollohet nga klani teroriste qifute zioniste
Nuk kemi degjuar terroriste çifute , more Dardhan , por po degjojme çdo dite e me shume , terroriste islamike me Allahun ne goje .
U n’da nga jeta nje mik shume i ngushte i Amerianve,mund te themi nje personazh pozitiv qe e njeh Bota Moderne.
Asnjeansi. E’ke seriozisht ti?!!! E’po ja qe je Shum i pa informuar sherbimi sekret izraelit Mossad dhe klan zioniste qifute jan organizata me e madhe terroriste ne bote ky sherbim terroriste vetem ne iran me akte te pasterta terroriste duke vendos dinamite ne makina ka likuiduar 8 Profesor top-ekspert te fizikes “Terrorizmi nuk ka brina”
Organizata terroriste Mossad ka rrezuar me dinamit te telekomanduar avionin russe qe udhetonte nga russia ne irane ku kan humbur jeten 180 pasagjer ne mesin e tyre 11 top fizikante iranian te cilet kishin qen per specializim ne russi ky quhet akte terroriste
Ja ku Enke dokumentarin gjerman qe flete per keto akte terroriste te zionistve qifut dhe Mossad
http://m.youtube.com/watch?v=H1Fk23p1hhM
O derra pro cifut, sa i kushton nje qime floku ketij, nuk kushton gjith ballkani me cifutet.
Mos u ngut, se shpejt kane me i ra floket Harapise Saudite. Irani asht tuj i bâ gadi rraketat berthamore per me ja nise “peshtjesh” per bajram.
Shum po din shqiptart koheve te fundit, deri dje ikeni rujt bagetin e sod kishe dim kush osht Mbreti Suadi, aiiiiiiii, lene bre mos boni komente se jeni shkalla me e ult e njerzimit .
Cila është Grupi Fitimtare
Shaikh ‘Abdul-Kaadir Ibn ‘Abdul-‘Aziz (nga përkthimi i ardhshëm i librit “Kundërvënja dyshimeve në lidhje me Udhëheqsin”)
Lajmëtari i Allahut ka thënë: “Nuk do të pushoj së egzistuari i një grupe (Taifah), prej umetit tim, që do ta zbatoj urdhërin e Allahut. Ata janë të padëmtuar prej atyre që i tradhtojn ata apo i kundërshtojn ata, derisa të arrij qështja e Allahut duke qenë ata dominues ndaj njerëzve. “- transmetuar prej Muslimit.
Shumica e paraardhësve (As-Selef) shkuan kah (mendimi) se “Grupa Fitimtare” (At-Taa’ifah Al-Mansurah ) kanë qenë dijetarët (Ulemaja) dhe njerëzit e Hadithit (Ahl-Hadith), siq janë al-Buhariu dhe Ahmed bin Hanbel siq edhe kanë thënë. Por thënja e tij, “. . . kjo fe (Din), zbatohet, duke luftuar për atë…” është problem për ata, siq janë edhe transmetimet tjera, ku qart ceket brenda tyre, të luftuarit (Al-Kital). Dhe kjo është prej karakteristikave të veqanta të kësaj grupe (Taa’ifah ), siq janë transmetimet nga Xhabir bin Abdullahi dhe Imran bin Husein dhe Jazid bin Al-Aslam dhe Muavija dhe Ukba bin Amr, Allahu qoft i kënaqur me ata të gjithë.
Pra nuk është e mundshme që të kufizohet Taifa vetëm për Ulema. Përkundrazi, ata (Taifa) janë njerzit e dituris dhe Xhihadit. Dhe për këtë, An-Nevevi ceku thënjën e Buhariut dhe Ahmedit dhe të tjerëve, dhe më pastaj tha, “dhe mund të jetë që kjo grup (Taifa) është e përhapur në lloje të ndryshme të besimtarëve. Prej tyre janë luftëtarët e fuqishëm (Mukatilun)” dhe prej tyre janë juristët (Fukahat) dhe prej tyre janë specialistët e Hadithit (Muhadithun) dhe prej tyre janë ata që i largohen gjërave të jetës së kësaj bote për shkak të adhurimit intenziv (Zuhad) dhe urdhërueit e të mirës dhe ndaluesit e së keqës.Dhe prej tyre janë njerz të formave tjera të të mirave, dhe është e nevojshme për ata që të jenë së bashku, se sa që të jenë të shpërndar në vende të ndryshme të botës.” 1″Sahih Muslim bi’Sharh An-Nevevi “, Vëll. 13/67
Dhe njëashtu, Sheih Al-Islaam Ibn Tajmijah, qoft Allahu i mëshirshëm ndaj tij, theksoi në Fetva- që ka të bëjë me luftimin e Tartareve, të cilët deklaruan dy dëshmit (Al-Shehadetejn, Shehdadetin), po përsëri gjykonin me diq tjetër përveq Sheriatit Islam- ku njerzit e Xhihadit janë më të merituarit për tu përfshir në Grupën Fitimtare , sikurse ai tha, ” Sa për Grupën në Sham dhe Egjipt dhe të ngjajshmit me ata; në këtë kohë janë, luftëtarët (Mukatilun) për fen (Din) Islame. Dhe ata janë që e meritojn më së shumti që të përfshihen në Grupën Fitimtare, të cilën Pejgameri e ka cek, në thënjen e tij, prej asaj qka është e vërtet dhe shpesh e transmetuar, prej tij, ‘Nuk do të pushoj se egzistuari e një Grupe prej Umetit tim, dominuese në të vërtetën. Ata nuk do të dëmtohen prej atyre që ju kundërvihen atyre apo atyre që i tradhtojn ata, derisa të vijë Ora (e fundit).’Dhe nga transmetimi i Muslimit, ‘Njerzit e Perëndimit, nuk do të ndalen.”2″Maxhmu’a Al-Fataawa “, Vëll. 28/531
Dhe s`ka dyshim se Ulemat që (personalisht) bëjnë vepra, janë të parët prej njerzve që hyjn në këtë Grup dhe pastaj njerzit tjer prej Muxhahidinëve dhe të tjerët që i pasojn ata.
Dhe qka i ka shtyer Të parët (As-Salaf) që të thonë se Taifah janë Ulemat, ka qenë për arsye se Xhihadi ka qenë diqka që nuk ka pasur mospajtime ne mesin e Muslimanëve, dhe kufijt ishin përplot me ushtar dhe ushtri të përgaditura, të vëna përball shteteve për luft (Dijar Al-Harrb) dhe problemi më i rëndësishëm, në lidhje me fenë në kohën e tyre, ishin bidatet dhe devijimet e mëdha.Dhe kalorësit e kësaj arene të fushbetejës janë Ulemat.
Por sot, ne kemi nevoj për mundin e Ulemave dhe Muxhahidinëve; secili në fushbetejën e tij përkatëse, ku feja nuk mund të zbatohet vetëm me dituri e as me Xhihad vetëm, por me secilën nga ato sëbashku. Siq thot Ai, Më I Larti në ajetin e “Hekuri” (Al-Hadid):
Ne i dërguam të dërguarit Tonë me fakte të qarta dhe Ne zbritëm me ata librin dhe Barazpeshën (drejtësinë) që t’i përmbahen njerëzit të së drejtës. Ne e kemi zbritur edhe hekurin që në të ka forcë të fortë (në qështje lufte) dhe dobi për njerëz, e edhe për t’u ditur tek All-llahu se kush ndihmon Atë (rrugën e Tij) dhe të dërguarit e Tij duke i besuar të fshehtës. S’ka dyshim se All-llahu është i fuqishëm, mbizotërues.3 Al-hadid,25.
Dhe Sheih Al-Islaam Ibn Tajmijah ka thënë, “Dhe feja nuk do të zbatohet përveq se me Libër (Kuranin) dhe Barazpesh dhe me Hekur.Libri është për tu udhzuar me të ndërsa Hekuri është për ta përkrahur atë, Ashtu siq thot Ai, Më I Larti: Në të vërtet Ne kemi dërguar Lajmëtarët Tanë- ajeti. Që Libri; me atë zbatohet dituria dhe feja.Dhe Barazpesh; me këtë zbatohen të drejtat në kontratat dhe në të holla dhe kolekcione . Dhe Hekuri; me atë zbatohen ligjet për denim (Al-Hudud) .”4 “Maxhmu’a Al-Fataawa “, Vëll. 35/36
Dhe ai gjithashtu ka thënë, “Dhe shpatat e Muslimanëve i sjellin fitore këtij legjislacioni (Sheriatit) dhe Librit dhe Suneti të tij, sikurse që ka thënë Xhabir bin Abdullahi, qoft Allahu i kënaqur me atë, ‘Lajmëtari i Allahut na ka urdhëruar që të qëllojm me këtë- që ka pas për qëllim shpatën- kushdo që largohet nga ky- që ka pas për qëllim Mushafin (Kuranin).5″”Maxhmu’a Al-Fataawa “, Vëll. 35/365 dhe ai gjithashtu tha, “Sepse, vërtet ajo që e bënë fen të zbatohet, është Libri udhëzues dhe fitorja e sjellur nga Hekuri, sikurse që Allahu, Më I Larti e cek.”6 “Maxhmu’a Al-Fataawa “, Vëll. 28/396
Dhe tjetër nga ajo, nga pjesa tjetër (në Fatwan e tij). Unë them:Dhe për këtë, është e mundëshme të thuhet se At-Taa’ifah Al-Mansurah-grupa fitimtare është Grupa, që bënë Xhihad duke pasuar metodologjin (Menhexhin) e drejt të bazuar sipas Sheriatit; metodologjin (Menhexhin) e Ehli Sunetit dhe Xhematit. Dhe unë do ti ceku kufijt e kësaj metodologjije, më lejen e Allahut, Më Të Lartit, përbrenda qështjes së “Principi i të Përmbajturit të Paluhatshëm Ndaj Librit dhe Sunetit.”
burimi: iisca.org