Në 1 prill përkujtohet 200 vjetori i lindjes së Otto von Bismarkut. Çfarë trashëgimie ka lënë pas kancelari i parë, të cilët gjermanët e nderojnë edhe sot?
Është një tabllo, që për shumë gjermanë është e pandarë me Otto von Bismarck-un. Gjeneralë dhe princa gjermanë në uniforma të errëta qëndrojnë në sallën e pallatit francez të Versajës dhe përshëndesin me armë të ngritura në perandorin gjerman Vilhelmi I. Por nuk është monarku në qendër të tabllosë. Aty është Otto von Bismarck, i theksuar edhe më shumë nga uniforma e bardhë.
Tabloja paraqet 18 janarin 1871, datën që konsiderohet si dita e themelimit të Perandorisë gjermane, kur 25 shtete të veçanta u bashkuan në një shtet, nën udhëheqjen e Prusisë. I atribuohet politikës së Bismarkut, që atëherë u kapërcye ndarja e vazhdueshme në shtete të vogla gjermane. Kudo ka monumente dhe buste dedikuar Bismarck-ut. Nxënësit mësojnë se Bismarck-u jo vetëm që bashkoi Gjermaninë, por në kohën e tij si kancelar nga 1871 deri 1890 ai futi edhe ligjin e zgjedhjeve, dhe sistemet e sigurisë sociale, si sigurimin shëndetësor, sigurimin në rastet e aksidenteve dhe sigurimin e pensioneve.
Por ka edhe zëra, që e shohin Bismarckun si kancelarin e luftës, me helmetë me majë dhe si shtrues të rrugës së militarizmit gjerman. Megjithatë, luftërat kundër Danimarkës 1864, kundër Austrisë 1866 dhe kundër Francës 1870/1871 hapën rrugën për themelimin e Perandorisë (rajhut). Që të tria luftërat i përgatiti politikisht Bismarcku si kryeministër i atëhershëm i Prusisë. Nga kritikët, Bismarcku konservator bëhet përgjegjës edhe për përndjekjen e socialistëve në Perandorinë gjermane, për një kulturë parlamentare të pazhvilluar në Gjermaninë e fundit të shekullit 19-të dhe fillimit të shekullit 20-të, si dhe për kirjimin e kolonive gjermane në Afrikë dhe Azi
A ka qenë Bismarcku një superhero apo e kundërta e kësaj?
“Bismarku duhet të shihet më pak si mur projeksioni, për vlerësimet pozitive apo negative të historisë kombëtare gjermane”, thotë historiani Christoph Nonn në bisedë me Deutschen Welle. Profesori nga Dyseldorfi ka botuar librin “Bismarcku – një prusian dhe shekulli i tij”.
Për shembull krijimi i Rajhut nuk ka qenë një çështje vetëm gjermane dhe aq më pak vetëm vepër e Bismarkut, thotë Nonn. “Në këtë proces të gjatë dhe kompleks kanë qenë të përfshirë shumë aktorë, në Gjermani dhe jashtë saj. Me atë që kanë bërë dhe që nuk kanë bërë. Për shembull, që nuk janë përpjekur të parandalojnë këtë bashkim të Gjermanisë.”
Më shumë diplomat se luftënxitës
Nuk ka qenë vetëm Bismarck-u përgjegjës për tri luftërat para krijimit të Perandorisë, thotë Nonn. Bismarcku nuk ka qenë ushtarak dhe agresor, ai ka preferuar bisedimet. Po kështu mendon edhe historiani Arnd Bauerkämper nga Universiteti i Lirë i Berlinit. Më vonë në kujtimet e tij të shkruara në 1890, “ai e paraqiti vetën kancelar të luftës”. Megjithatë “legjitimitetin e luftërave, në parim, Bismarku nuk e vinte në diskutim”, thotë Bauerkämper në bisedë me DW. Po si Nonn ashtu edhe Bauerkämper theksojnë se perandoria me kancelar Bismarckun nuk ka patur më pretendime territoriale, por ka ndjekur një politikë të jashtme të ekuilibruar, për t’u përqendruar në zhvillimin ekonomik të vendit.
Paradoksi në politikën koloniale
Po si përshtatet politika koloniale në këtë kontekst? A nuk kishte thënë Bismarck-u vazhdimisht se Rajhu gjerman nuk ka nevojë për koloni? Dhe megjithatë 15 vjet pas themelimit të saj ai lejoi që të krijohen të ashtuquajturat zona të protezhuara në Afrikë dhe Azi.
“Qëllimi i vërtetë nuk ishin kolonitë. Kolonitë ishin mjeti për të arritur qëllimin në një luftë për pushtet, që bëhej në Berlin”, thotë historiani Nonn. Konservatori Bismarck donte të dobësonte kundërshtarin e tij politik, liberalët dhe simpatizantin e tyre, princin trashëgimtar Friedrich, shpjegon Nonn. Liberalët ishin të ndërlidhur me Mbretërinë Angleze, që ishte shumë aktive në krijimin e kolonive. Për të përçarë këtë aleancë, Bismarcku në vitet 1884 dhe 1885 u bëri vend përkohësisht kërkesave për koloni gjermane. Por në vitin 1885 liberalët me humbjen e zgjedhjeve u dobësuan si forcë politike dhe po në të njëjtin vit princi trashëgimtar Friedrich siguroi, se edhe pas vdekjes së perandorit Vilhelm, do të qëndronte krah Bismarckut. “Që nga ai moment Bismarcku e mbylli menjëherë sërish episodin e politikës koloniale”, thotë Nonn. Kolegu i tij, Bauerkämper shkruan se Bismarcku “donte që t’i evitonte, mundësisht t’i sheshonte fërkimet me fuqitë e tjera europiane.”
U frenua demokracia në favor të konservatorëve
Por brenda vendit për Bismarkun nuk ka patur gjithmonë prioritet ekuilibri apo dialogu. Perandoria gjermane e themeluar më 1871 ishte në fakt një monarki konstitucionale, por parlamenti nuk kishte ndikim në politikën e qeverisë. Bismarku e shihte madje si “armike të perandorisë” lëvizjen politike në rritje të punëtoreve. Me ligjin për socialistët ai ndaloi de facto partitë socialdemokrate. Edhe futja e sigurimeve për shëndetin, për aksidentet dhe pensionet lidhet me qendrimin refuzues të Bismarkut ndaj lëvizjes punëtore. “Reformat sociale bëheshin për t’u hequr mbështetjen sozialdemokratëve dhe për t’i siguruar shtetit të ri lojalitetin e shumicës së popullsisë dhe të klasës punëtore në rritje”, thotë historiani nga Berlini Bauerkämper.
Për të ruajtur pushtetin e vet dhe të aristokracisë kushtetuta e perandorisë gjermane ia mohoi parlamentit, Rajshtagut (Reichstag), të drejtën e bashkëvendosjes. “Nuk u krijua një diçka e tillë si kultura parlamentare e krijimit të kompromisit, të kërkimit të marrjes së vendimeve në mes partive”, thotë Bauerkämper. Meqenëse Bismarck-u ishte edhe autor i kushtetutës, biografi Nonn ia atribuon kancelarit të parë gjerman faktin, që parlamenti nga 1871 deri në fundin e Perandorisë dhe shpalljen së republikës në 1918 kurrë nuk ka patur përgjegjësi. “Ky mentalitet i mungesës së përgjegjësisë ishte vështirë të shkundej më nga vetja pas vitit 1918, kur parlamenti kishte me të vërtetë peshë në Gjermani. Kjo ishte një peshë e rëndë për demokracinë e parë gjermane, për republikën e Vajmarit”, thotë Nonn.
Bismarku garant për paqen dhe mirëqënien
Dhe megjithatë në këtë ditë në Gjermani politikanë të zgjedhur me vota demokratike e kujtojnë kancelarin e parë të lindur para 200 vjetësh. Nonn heq paralele ndërmjet themelimit të perandorisë 1871 dhe ribashkimit të Gjermanisë 1990. Në të dyja herët në Europë ka ekzistuar frika se Gjermania dëshiron të zgjerohet më tej. Ashtu si në 1871 edhe në 1990 Gjermania siguroi se nuk ngre pretendime territoriale. “Këtu është ndjekur e njëjta politikë e qetësimit të fqinjëve evropianë.” Është suksesi më i madh i politikës së jashtme të Bismarkut, “që ai pas vitit 1871, si drejtues i politikës së jashtme të Gjermanisë, ka kontribuar në një masë të madhe që Rajhu i sapokrijuar gjerman nuk bëri luftë, për më shumë se 40 vjet.”
po ky paska qënë më komunist es enveri dhe më nazist se hitleri!!çfar bën lubonja,përse nuk e hap gojën dhe tu thotë gjermanëve se duhet të debismarkëzohen??përse nuk u thotë se ky ka vrarë jo vetëm në afrikë por dhe në europë!!bile ka vrarë dhe gjermanë që nuk e kanë dashur bashkimn e gjermanisë!!këta gjermanët nuk qënkan në të,të pacivilizuar të papastër!!
imagjinoni sikur skënderbeu të kishte qënë gjerman??do ta kishin në të gjithë qytetet!!kurse ne kërkojmë ti ngrëmë buste ballaban baderës dhe sulltan muratit!!bile falemi për ditën e vdekjes së tij në vënd që të bënim të kundërtën!!
Ne gjithe keto paragrafe nuk thuhet gjeja themelore e politikes se tij dhe arsyja pse Gjermania u be fuqi kryesore Evropiane – Politika e Bismarkut per Aleance te perhershme me Rusine. Kjo aleance garantone dominimin e Gjermanise ne Evropen kontinentale. Sipas tij kush zotron evropen kontinentale, zotron gjithe evropen dhe kush zotron gjithe evropen mund te zotroje dhe boten. Pas tij politiken e jashtme e mori ne dore idoti qe kishin per Perandor dhe dihet pastaj si perfundoi.
Deklaratat e Bismarkut duhen pare ne kontekstin e kohes. Bismarku kishte si qellim kryesor konsolidimin e Gjermanise, e cila ishte ende e brishte nga princat lolale te cilet, prej themelimit te gjermanise, paten humbut pushtetin ne ‘bajraket’ e tyre. Ai i shmangej cdo problemi qe mund te perfundonte ne nje konflikt te armatosur me fuqite e tjera europane. Ai ishte (i detyruar te ishte) pro rus. Thjesht realpolitike per te miren e Gjermanise. Qe deklaratat e tij ishin thjesht politike mund t’a shihni edhe ne vete faktin se pothuajse gjithe albanologet, dmth tezat proshqiptare te tyre, ishin gjermane!
Brezat e ardhshem, kaizer Wilhelm & Hitler, pothuaje shkaterruan ate qe Bismarku e krijoi me aq mundim, duke ia pergjysmuar territoret Gjermanise.
Otto von Bismarck kishte vetem nji te keqe, kur ne kongresin e Berlin-it
neve shqiptarve na quajti “Hammeldiebe” cfar ne shqipe do thote: Hajna te deshve(dashit)tredhak, per qata kurr s´ia kom bo hallall qi na ofendoj!
me keq, na quajti njerez me bisht ha ha ha
me keq, na quajti njerez me bisht.
Një thënie pak a shumw e tillë për shqiptarët i atribuohet edhe Karl Marx.Sa për Bismarkun është bërw bozë për nga përsëritja vend e pa vend thënia ss Shqipëria është një shprehje gjeografike.
Edhe sikur ta ketë thënë vërtet nuk është gabim sepse Shqipwria në atë kohë nuk njihej si shtet, por vetwm si histori.
edhe kurdet sot jane thjesht nje shprehje gjeografike
Bismarku nuk ka qene asnjehere pro shqipar,bile eshte shprehur per Shqiperine si nocion gjeografik. Ai mund te kete qene shume pozitiv per Gjermanine,por jo per ne , duhet ta nderojme?gjermanet po, ne jo.Ka ndikime negative per krijimin e zhvillimin e kombit shqipetar.Kuptohet cdo udheheqes mund te jete i mire per nje problem,jo per te gjitha.Bismarku ishte pro serb,grek bullgar,dhe antishqipetatar
Kujt i plasi cfar thonte Bismarck-u per shqiptar, me randesi ishte cfar thonte Adolphi ca.70 vjet ma vone!
Jo vetëm që na quajti njerëz me bisht, por tha dhe tjetrën, Shqipëria nocion gjeografik.
Bismarcku e ka shprehur qe shqiperia eshte nje nocion gjeografik, sepse shqiptaret ne ate kohe nuk u lejohesh gjuha as te flitesh dhe as te shkruhesh nga armiqte tane grek, turq dhe serb. Pretendimet e rreme te gjitoneve tane per trojet shqiptare, dhe mos njohja mire e historise shqiptare beri qe ai te shprehesh ne kete menyre. Sa per ata njeri me bisht kjo shte shpikur nga serbet barbar, ne menyre qe te mbulonin krimet e tyre ndaj shqiptareve.
Shqiptaret nuk u kane bere keq te tjereve, por te tjeret u kane bere atyre.
Korrekt…
Domosdo ashtu do ta quante, kurre ne nje ane Turku, ne nje ane Greku, pengonin te hapeshin shkolla shqipe dhe populli shqiptar nuk merrte kulturen e saj kombetare. Po kush e ka vizituar shqiperin ne shekullin e 19 gjithmone i kane vleresuar shqiptaret. Bajroni dhe te tjere e kane thene shume mire. Qe nuk ka komb ne bote qe te kete vuajtur aq shume nga gjitonet, sa populli shqiptar.
Po BisMALOKU pat ra n’dashni me Rusin pranaj ….pastaj e kuptoi gabimin por ehe …..i kish rras malluten mongoli dhe i mori edhe shpirtin e tij , Prussine!!!
Hajt te pshurrsha n’varr o BisMalok§!!!!
Hahahahahahahaha, valla mor Pelasgian po m´doket qi qetash ia ke nise m´u mesu me fole shqip kososovarqe, bravo, kallxom pi kahi je!
kerko ne google artikullin “Bismarck’s System of Continental Alliances”
Nuk kam shkrujt kot qe “ra n’dashni me Rusin” , e di mire historine e BisMalokut … Bis MALLUTE mori prej Rusit si ne 1918 e si 1945 !!!!
1 TE VERTETE THA KEMI QENE BARBAR DHE JEMI FJALA TIRANE VJEN NGA FJALA
TIRANI,NJEREZ ME BISHT DHE TE PA GDHENDUR
TITULLIN DOCTOR SHKENCKAR I KORBIT E MERITON PAS KSAJ PERLE QE KE ZBULU !!!
Korbi i zi, hajde kapma malluten per fyti pak, veq mos ma grith, ok?
@Korbi sic e ke emrin ashtu je dhe vete, shqiptaret nuk kane nevoje per opinionin tende, nga menyra si shkruan dukesh qe je vellai i turkofagosit ose ai dora vete.
Shqiptaret gjithmone kane luftuar per tu vetembrojtur,jo si gjitonet tane, grek, serb dhe turq qe kane bere gjenocide ndaj popullit shqiptar, ate fjalen barbar atje e gjene, jo tek kombi shqiptar.
Ekzistojnë disa hipoteza për prejardhjen e emrit Tiranë:
Tiranë mendohet se vjen nga fjala Theranda, e përmendur në burimet e lashta greke dhe latine, që vendasit e quanin Të ranat, meqë fusha ishte formuar si rezultat i materialeve të ngurta që sillnin ujërat nga malet përreth.
Tirana vjen nga Tirkan. Tirkan ka qenë një kështjellë në shpat të malit të Dajtit. Akoma ekzistojnë rrënojat e kësaj kështjelle të lashtë që daton në fillimin e shekullit të parë para lindjes së Krishtit, e cila mendohet të këtë qenë kështjella që historiani bizantin Prokop (shek.VI), e quan kështjella e Tirkanit.
Tirana vjen nga Greqishtja e Vjetër Tyros (Τύρος) që do të thotë bulmet. Në fushën e Tiranës, bëhej tregtimi i bulmetrave nga barinjtë e zonave përreth.
Tirana ose Tironë, siç quhet në dialektin e vendit, e ka origjinën nga mënyra se si thirreshin banorët e këtij vendi. Duke qenë se popullsia e vendosur në këtë territor vinte kryesisht nga malet e zonës përreth atëherë nga vendasit ato quheshin “Të rônë” (të rënë).
Edhe sot, në gjuhën e përditshme, për familjet që vijnë nga zonat malore përdoret shprehja “kanë rënë (psh) në Durrës” (apo diku tjetër).
Për herë të parë emri i Tiranës përmendet në vitin 1418 në një dokument të Venedikut.
O gjaton shoku.
As shtet ska qene Shqiperia atehere,as Histori qe te tregoje dicka qe eshte Shqipetare.
Por vetem Greke.
Prandaj ai thote qe jane me bisht se nga nje ane kane identitet Greke,kete e tha dhe pasarrdhesi i skenederbeut Jeorgios Kastrotis Prijesi i Epirit,qe ne jemi pasarrdhes te Akilit,aleksandrit,Aristotelit d.m.th Greke.
Ja pra aresyeja.
Populli thote qe po stregoj dhia tregon briri.
Emrat e qyteteve para Turqise ne kete vend qe quhet Albani-Stan ishin Ajios Saranda jo dyzete,Argjiro-Kastros jo Gjirokaster pa kuptim,Ilisus jo Lezhe leshi e preshi,Moskopolis jo Voskopoje,Apollonia jo Fieri kot dhe qellimisht,Buthrotos jo Butrint,Epidamnos ndertuar nga Korkyreos jo Durrazzo,Tepe e Elenit,Mallakastros,Skutari jo Shkodra,Korica jo korce.
Turkofagosi e paska vene emrin Fitim.
Arkeologjia, linguistika, historia flasin ndryshe, sa do qe ta shtremberojne njerz te ulet si ty, nuk e ndryshojn dote.
Albania
MaryLee Knowlton – 2004
page 19
These people were the ancient Illyrians, a loosely formed group of Mediterranean tribes who were ancestors of the peoples of classical Rome and Greece
https://books.google.com/books?id=alNsb0fpX9IC&pg=PA19&dq=This+people+were+the+ancient+illyrians,+a+loosely+formed+group+of+Mediterranean+tribes+who+were+ancestors+to+the+peoples+of++classical+Rome+and+Greece&hl=en&sa=X&ei=HPQeVYSWIMaxsAT7o4GIAg&ved=0CBQQ6AEwAA#v=onepage&q=This%20people%20were%20the%20ancient%20illyrians%2C%20a%20loosely%20formed%20group%20of%20Mediterranean%20tribes%20who%20were%20ancestors%20to%20the%20peoples%20of%20%20classical%20Rome%20and%20Greece&f=false
Shqiptaret ishin ilirët e lashtë, një grup i formuar ne afërsi te Mesdheut ata ishin paraardhes te popujve te Romes dhe Greqise klasike
——————-
The True History of mankind will be written, only when in it’s writing will participate the Albanians – (Maximilian Lambertz)
Historia e vertet e njerezimit do te shkruhet vetem kur shqiptaret ta shkruajn ate. (Maximilian Lambertz)
===================
The mens who marched to Babylon, Persia and India were the ancestors of the Albanians. – (Wadham Peacock)
Burrat te cilet marshuan drejt Babilonis, Persis dhe Indis ishin paraardhësit e shqiptarëve. (Wadham Peacock)
——
The Skipetar, Epirot, Arnaut or Albanians of Albania … was the language of the ancient Illyrians (in the Greek sense of the word); perhaps the language of the Macedonians; a language, perhaps, of the whole of ancient Greece; and a language which was almost certainly spoken far to the north, the east, and north-east of its present frontiers.
Elements of comparative philology
By Robert Gordon Latham, page 606-607, 1862
Perkthimi
Shqipetar, Epirot, Arnaut ose shqiptarët e Shqipërisë ishte gjuha e ilirëve të lashtë (në kuptimin grek të fjalës); ndoshta gjuha e maqedonasve; një gjuhë, ndoshta, në të gjithë Greqinë e lashtë; dhe një gjuhë që ishte thënë pothuajse me siguri larg në veri, në lindje, dhe veri-lindje të kufijve të tij të pranishëm.
Elementet e filologjisë krahasuese, nga Robert Gordon Latham, page 606-607, 1862
———–
Max Mueller, the savant learned concerning the origins and kinship of peoples, declares that the Albanians are descendants from the Illyrians or Pelasgians, that race which, according to Heroditus, founded Athens.
Current Opinion, Volume 70, edited by Edward Jewitt Wheeler,page 319
https://books.google.com/books?id=TP07AQAAMAAJ&pg=PA319&lpg=PA319&dq=declares+that+the+Albanians+are+descendants+from+the+Illyrians+or+Pelasgians,+that+race+which,+according+to+Heroditus,+founded+Athens&source=bl&ots=Yqo-dq_JjI&sig=60rrJy4615qAJ-79Gu2Pj3q6wDE&hl=en&sa=X&ei=6Q8fVaPkPIK_sAWG54CoBw&ved=0CBYQ6AEwAA#v=onepage&q=declares%20that%20the%20Albanians%20are%20descendants%20from%20the%20Illyrians%20or%20Pelasgians%2C%20that%20race%20which%2C%20according%20to%20Heroditus%2C%20founded%20Athens&f=false
perkthimi
Max Mueller, dijetari qe në lidhje me origjinën e farefisnore te popujve, deklaron se shqiptarët janë pasardhës nga ilirët ose pellazgët, raca e cila, sipas Herodit,themeloi Athinën.
Kush e tha,Max Mueller?
Edhe Enver Hoxha tha qe ne jemi “fanari ndricues”i Evropes.
Ti je nje nga ata qe besuan Maxin,Enverin tjetri Erdoganin qe thote Kosova eshte Turqi dhe populli e duartroket.
Atehere Kush eshte Skenderbeu per keta njerez pa dinjitet qe pranojne te quajne vellezer ata qe Historikisht kane perdhunuar,vrare,marre nga gjiri i Nenave Orthodokse Greke se nuk kishte Autoqefali atehere.
E kapito ti mi amiko qe per 3-4 mije vjet gjuha e Ballkanit ishte Greke qe vazhdon edhe sot ne Albanistan?
A ka poshtersi me te madhe per nje grup njerezish qe duan ta quajne veten shqipetare mew identitet Turko-Alvano-Latino.
Nuk behet kombi me filani tha kete,apo tha ate si jane dogmat qe kush e pa Krishtin e pa.
Shume e thjeshte.
Me trego nje vetem nje fakt qe Ilyret nuk ishin Greke por i thonin mikut nga amiko Italisht?
@Fitim, oh turkofagos,
Max Mueller ishte nje dijetar, dhe ky liber eshte shkruajtur ne vitin 1862, kur Shqiperia ishte akoma e pushtuar nga Perandoria Turke.
Ne qe jemi shqiptar nuk e quajm vendin tone, me ate epitet qe i ve zotrote, apo e ngatron me janistian, qe turku e quante greqin.
Shqiptaret nuk kane vuajtur vetem nga Turqite por dhe nga kishat ortodokse greke qe ishin bere bythe e brek me porten e larte turke dhe vrisnin dhe helmonin shqiptaret per te mos hapur shkolla shqipe, kishin arritur der dhe tek prifterinjt shqiptar tu prisnin koken sepse donin te asimilonin popullin shqiptar. Grek, Turq, Serb jane te gjithe njelloj, dhe i kane borxhe shume popullit te shumevuajtur shqiptar, duke kryer gjenocide ndaj popullsise se pambrojtur shqiptare.
C’pune keni ju me Gjergj Kastriot Skenderbeun!! Ai eshte heroi kombetar shqiptar, ata qe ofendojn ate, jane te futur nga qarqe armiqesore, greke, serbe, dhe turke. Skenderbeu luftoi per vendin e tij, c’pune ka feja ketu. Fete vene e vine, dhe ashtu sic kane ardhur ashtu do te ikin. Ne jemi shtet i krijuar ne baze te kombit dhe gjuhes sone.
Cfar gjuhe te vjeter greke thua ti!
Greket jane te ardhur ne ballkan. Sa për Helene, siç e dimë. Ata ishin pasardhës të nje perzjere pelazgiane- egjiptiane, pelazgiane-armenas, pelazgian-fenikas që emigruan në Greqi rreth 1700 para Krishtit, dhe aty e gjeten gjyshërit e shqiptarëve (pellazgët)
Qe te kuptosh historin duhet te lexosh ata qe thone dijetaret dhe gjuhetaret, jo te flasesh kodra mbas bregut.
Sipas herodit, helenet e pare u zhduken 2000 vjet te shkuar, ata u shumuan me popujt te ndryshem dhe humben edhe gjuhen edhe gjakun, kurse iliret ose pellazget as nuk u shumuan me popujt te tjere dhe as humben gjuhen.
Deshmia e Herodoti pohon pa medyshje se pellazget flisnin nje gjuhe tjeter, jo greke
————
The History of Herodotus: A New English Version, Volume 1
By Herodotus, Sir Henry Creswicke Rawlinson, Sir John Gardner Willkinson – 1880 – Greece
page 182
The Hellenic race has never, since its first origin, changed its speech. This at least seems evident to me. It was a branch of the Pelasgic, which separated from the main body, and at first was scanty in numbers and of little power; but it gradually spread and increased to a multitude of nations, chiefly by the voluntary entrance into its ranks of numerous tribes of barbarians. The Pelasgi, on the other hand, were, as I think, a barbarian race which never greatly multiplied.
https://books.google.com/books?id=byk5AQAAMAAJ&pg=PA182&lpg=PA182&dq=The+Hellenic+race+has+never,+since+its+first+origin,+changed+its+speech&source=bl&ots=UOJSceEuS7&sig=Wgvsa4-m04mGRxVxut6Rv1zTxW8&hl=en&sa=X&ei=cXwgVeCoL4WZsAWVh4Fo&ved=0CCsQ6AEwBQ#v=onepage&q=The%20Hellenic%20race%20has%20never%2C%20since%20its%20first%20origin%2C%20changed%20its%20speech&f=false
Perkthimi
Raca hellenike nuk eshte kurre ne origjina e tij të parë, ndryshoi fjalet e saj. Kjo të paktën duket e qartë për mua. Ajo ishte një degë Pelasgiane, i cila eshte ndarë nga trupi kryesor, dhe në fillim ishte e pakët në numër dhe e pak pushtet; por ajo përhap gradualisht dhe rritur në një shumice kombesh, kryesisht nga hyrja vullnetare në radhët e saj e fiseve të shumta të barbarëve . Pelasgi, nga ana tjetër, ishin, siç mendoj unë, një race që kurrë nuk shumeua.
———-
Ne shekullin e 19, emri helen u adobtua kur u krijua shteti i pare grek mbas 2000 vjeteve, dhe eshte kondratitore se deri ne shekullin e 11 te prifterijt grek i quanin helenet djall se ate ishin pagan.
Ky shtet fetar qe u formua ne baze te fese, ku feja ishte baras me kombesin , pavarsisht se ata ishin me kombesi tjeter dhe flisnin ne shtepi gjuhe tjeter, ky shtet i ri nuk kishte as flamur.
U adobtuan ngjyrat blue dhe te bardhe nga Bavaria kur erdhi princi Otto qe ishte caktuar nga fuqite e medha si mbret i greqise.
Vertet ne kohen e bizantit e cila ishte nje perandori multietnike qe varesh nga Roma deri ne shekullin e 11 mbas krishtit, u vendos si gjuhe zyrtare, gjuha e vjeter greke ose gjuha romiaka se fjala grek nuk u perdor ndonjehere ne kete kohe, por populli nuk e dinte kete gjuhe. Shqipja ishte gjuha e antikitetit, gjuha e popullit, prandaj ajo u trashegua brez pas brezi, ata gjuhe qe flasim edhe ne sot. Shqipja e vjeter eshte gjuha pellazge, eshte nena e greqishtes se vjeter dhe latinishtes. Nese gjuha romiake qe sote quhet gjuha e vjeter greke do te ishte gjuhe e popullit, kur nuk do te vdiste.
—–
One Europe, Many Nations: A Historical Dictionary of European National Groups
By James Minahan -2000, page 30
Considered the original inhabitants of the Balkan Peninsula, the
Albanians have inhabited the region since before the rise of the ancient Greeks
https://books.google.com/books?id=NwvoM-ZFoAgC&pg=PA30&lpg=PA30&dq=Considered+the+original+inhabitants+of+the+Balkan+Peninsula,+the&source=bl&ots=8cKlKaT-qp&sig=DFkkaHBJFy0AgvINukPa1-92Wpw&hl=en&sa=X&ei=HWggVZapBMeusAXR_oHADQ&ved=0CCwQ6AEwBA#v=onepage&q=Considered%20the%20original%20inhabitants%20of%20the%20Balkan%20Peninsula%2C%20the&f=false
Perkthimi
Jane konsideruar banorët origjinale të gadishullit të Ballkanit,
Shqiptarët qe kanë banuar në rajon perpara lindjes se greqise se lashte.
Ore historiano se une nuk kam shume shkoll mor gaxho po pse nuk u bome ne ndonjehere te forte e te bojme ndonje shtet tamom si gjithe tjeret kur paskemi pase gjithe kete histori.
Jevg brake,
Historia shqiptare eshte historia me e vjeter e njerezimit, pavarsisht qe fati na e solli keshtu.
Shqiptarët janë një popull shumë i vjetër dhe i veçantë në Evropë dhe në Ballkan, me një autoktoni të përhershme në këto troje të ngushtuara shumë kundër nesh nga luftërat mijëvjeçare për të na shpopulluar,dhe për të na shkatërruar.
Stergysherit e shqiptareve Iliret kishin shtetin e tyre, mbreteria ilire u krijua ne shekullin e V para krishtit, dhe me pas ne nje periudhe te gjate nen sundimin Romak dhe Bizant.
Ku iliret i morren perandorise fuqine nga brenda, ku 22 perandor te romes ishin me origjine ilire, dhe perandorin bizante te cilen e formoi perandori romak, Kostandini i madh me origjin ilire nga Nishi i Kosoves. Me pas ne mesjete u formua shteti i Arberit, ose Arberia (1190-1255). Pra shqiptaret kane pasur shtet dhe me pare se te tjeret.
Me pas ishte pushtimit otoman, me qendresen qe beri populli shqiptar me luften e tij heroike per te mbrojtur vendin e tij perfituan edhe vendet e evropes perendimore qe i shpetuan pushtimit osman.
Dhe me te drejte rilindasit tane, Fan Noli, Naim Frasheri kur flasin mbi historin e popullit shqiptar thone: sa shume civilizimi perendimor ia ka borxh ketij vendi te vogel.
Te gjitha vendet e ballkanit ishin nen sundimin e Perandorise osmane gati per 500 vjet.
Per arsye te pozicionit gjeografik qe kishte shqiperia, turqia nuk e lejonte pavarsin e saj, keshtu qe gjitonet qe e fituan pavarsin me shpejte, kur shqiperia shpalli pavarsine ato pushtuan trojet shqiptare.
Shqiperi u nda ne 5 pjese, kjo beri qe shqiperia mos te krijonte dote nje shtet te forte, kur pjesa me e madhe e popullsie dhe e trojeve te saj mbeti jasht atdheut.
Përpara fundit të shekullit 18 nuk kishte shtete kombe të vërtetë, Nëse udhëtoje nëpër Europë, askush nuk të kërkonte pasaportën në kufi; nuk ekzistonin as pasaporta dhe as kufij, ashtu si i njohim sot. Njerëzit kishin identitete etnikë dhe kulturorë, por këta nuk përcaktonin në të vërtetë entitetin ku ata jetonin.
Në vitet 1776 dhe 1789, revolucionet në SHBA dhe në Francë krijuan të parët shtete-kombe, që përcaktoheshin prej identitetit kombëtar të nënshtetasve të tyre dhe jo prej prejardhjes së sundimtarëve. Në vitin 1800 pothuajse askush në Francë nuk e mendonte veten si francez. Në vitin 1900, të gjithë e mendonin veten si të tillë”.
Për arsye të ndryshme, njerëzit në Angli kanë patur një ndjenjë të hershme të të qënurit “anglezë”, por kjo nuk ishte shprehur si një ideologji nacionaliste.
Franca, për shembull, nuk ka qenë shprehja e natyrshme e një kombi francez që kish ekzistuar më herët. Në revolucionin e 1789, gjysma e banorëve të saj nuk flisnin frëngjisht.
Në vitin 1860, kur u bashkua Italia, vetëm 2.5% e banorëve flisnin rregullisht italishte standarte. Udhëheqësit e saj i flisnin frëngjisht njëri-tjetrit. Njëri prej tyre madje tha atë shprehjen e famshme që, pasi kishin krijuar Italinë, tani duhej të krijonin italianët – një proces që shumëkush mendon se vazhdon edhe sot e kësaj dite
Deri në vitin 1918, me copëtimin e perandorive të fundit të mëdha shumëkombëshe të Europës, kufijtë shtetërorë europianë ishin ribërë kryesisht përgjatë vijave kulturore dhe gjuhësore.