Nga Ervin Shehaj
Jemi në kulmin e sezonit turistik por situata mjedisore në vend mbetet akoma problematike.
Shqipëria ofron bukuri të rralla, me një natyrë të egër dhe me plazhe të virgjëra, kjo ka bërë që të renditemi për këtë vit si një nga top destinacionet e botës për tu vizituar. Por përtej bukurive, ne ofrojmë edhe anën tjetër të medaljes, një menefregizëm të paparë ndaj kësaj pasurie të rrallë që na ka falur natyra, e cila shoqërohet edhe me një keqpërdorim e deri në shkatërrimin e saj. Një turizëm i qëndrueshëm zhvillohet duke u kujdesur për potencialin që ofrojmë dhe mjedisi është elementi kryesor i tij. Investimet në fushën e mjedisit thuajse janë të papërfillshme, infrastruktuara në pjesën më të madhe të vendit mungon dhe ajo që ekziston është e degraduar. Përvec indiferencës së institucioneve ligj-bërëse dhe ligj-zbatuese të pushtetit qëndor dhe vendor, shtohet edhe papërgjegjshmëria e popullatës së gjërë në mirëmbajtjen dhe mbrojtjen e mjedisit. Pavarsisht fushatave sensibilizuese dhe aksioneve kombëtare për mbrojtjen dhe pastrimin e mjedisit të ndërrmarra nga shoqëria civile gjatë viteve të fundit, indiferenca e institucioneve përkatëse për ti dhënë një zgjidhje afatgjatë kësaj emegjence mjedisore në të cilën ndodhemi, ka bërë që impakti dhe sensibilizimi i popullatës të venitet. Edhe sa do të vazhdojmë të mbetemi në emergjencë mjedisore, edhe sa kohë do të duhet që autoritetet përkatëse ti kushtojnë vëmendjen e duhur mjedisit?!
Pamjet më poshtë janë pjesë e ditarit të një turisti që viziton për herë të parë Shqipërinë, nga pika kufitare e Qafë Botës deri në Sarandë. Këto kujtime do të jenë në faqen e parë të këtij ditari kujtimesh të udhëtimit në vendin e Shqiponjave. Turisti në fjalë vjen nga një shtet ku turizmit dhe mjedisit i jepet prioritet maksimal, ka ndjerë shijen e keqe të turizmit që ofron Shqipëria që në hyrje të saj. Si një aktivist mjedisor në vendin e tij dhe njohës i lëvizjes Botërore “Let’s Do It World” dhe lëvizjes Ta Pastrojmë Shqipërinë, nuk nguroi të ndante me ne këto imazhe dhe keqardhjen për situatën të cilën përjetoi. Na takon ne të gjithëve sëbashku pa përjashtim të bëjmë maksimumin që kjo situatë të ndryshojë dhe episode të tilla të mos përsëriten më.
Të reagojmë sa nuk është vonë.
Duhet te filloje burgosja e vandaleve qe shkarkojne mbeturinat vend e pa vend! Gjithashtu duhet inkurajuar popullsia qe te filmoje apo fotografoje te tilla rastesh vandalizmi, dhe te transmetohen cdo dite te tv.
po ,vetem keshtu do te rregullohet situata .
Kur isha ne dhermi duke ikur per nga shkembi mu atje,ku eshte vila e pronarit te firmes Deka, kalova shkembin dhe dola ne nje gji te bukur.Atje pashe ca turiste Kanadeze dhe amerikane qe ja kishin shtruar me te ngrene hidh shishet e birres ngado dhe bidonat plastik dhe qeset u thirrem morrem gure ne dore dhe ata thane te frikesuar cfare keni?Mblidhi ato qe hedh i thashe ne anglisht, Po pse cfare bera ndryshe nga ju une tha se ju plehrat keshtu i hidhni,Ne i hedhim o qelbesire i thashe ne anglisht se jemi ne shtepine tone por ju je,i mysafire dhe duhet te respektoni shtepine e tjetrit.Shumicen e plehrave i thashe e hidhni ju plehrat e huaja qe duheni vrare,do lajmeroj gjuth fshatin tu therrim u thashe,u ngriten nga frika i mblodhen plehrat.Gjysma e kurvave femra ishin pa sutina, benin cu donte qejfi se ja kane zgjat Shqiptaret
I pa bese.
problemi eshte se shqiptaret nuk e duan vendin e tyre. vjedhin , plackisin , hedhin mbeturinat kudo , presim pemet , cdo ruge eshte zene nga tregtaret e qelbur qe shesin pa frike kudo. burdheloooooooooooooooooooooooooooooo
Ketu duhen ambjentalistet dhe shoqatat e tyre qe rrjepin grante pa fund.
Por derdellisin per hidrocentralet qe po ndertohen te cilet me cdo studim e pervoje nuk e ndotin ambjentin , por e stabilizojne dhe rregojne ate.
Ambjentalistet bertasin per hidrocentralet dhe u ” djeg shpirti” se po “prishet ambjenti” sipas tyre qe te marrin edhe ato ndonje cope me ane te presionit qe bejne.
Shqiperia don ligj te forte dhe ndjekje ne forme korrekte.
Dy shqiptarë, u gjendën për herë të parë, në qytetin e New York-ut. Të habitur, po shikonin grataçielët gjigandë kudo. Ndërkohë, njëri i mbëthen sytë një grataçieli të madh që ndodhej aty afër dhe duke vënë dorën në ballë si strehë, i thotë shokut: “Ore, sa kohë e mundim duhet për TA PRISHUR këtë ndërtesë gjigande???!!!” Fabula është mëse e qartë…
@Koqe Tivari, na jep nr. e mamase tende te te tregoj nje barcalete me nje [email protected] grek
Gjynah gjithe kjo natyre e bukur na shkon dem kot ?
shqiptari aty ku ha aty dhjet, e forta eshte se thone ca ka greqia e italia me shum se ne
tamam si vendbanim jevgjish.
Depresivët kronik
Mjedisi pasqyron vete njeriun
Keta ambjentalistet shqetesohen si te marin lek nga fushatat e tyre dhe as nuk ua ndjen fare per mjedisin. E njejta gje vlen dhe per ministrin qe as i rruhet fare…