Huffington Post
Që kur mbërrita qëllimisht në Shqipëri të dielën e 30 Gushtit kam takuar rreth njëqind nga personalitetet më të rëndësishme të vendit, përfshi ministra, zëvendës ministra, anëtarë të parlamentit, presidentë dhe drejtorë ekzekutivë të bizneseve më të mëdha të vendit, rektorë universitetesh, zëvendës rektorë, dekanë e profesorë, drejtues e menaxherë OJQ-sh, ambasadorë e konsuj nderi, drejtorë fondacionesh të ndryshme, shkrimtarë, piktorë, drejtorë të operas dhe të muzeve, kryetarë komunash, aktorë, regjizorë filmash, gazetarë, reporterë, kryetarë të urdhrave e shoqatave të intelektualëve. Në fakt, unë sfidoj këdo që të gjejë një gazetar të huaj që ka arritur të takohet me kaq shumë nga autoritetet më të rëndësishme të vendit në më pak se tre muaj. Shumë më pyesin se çfarë mendoj për këtë republikë të vogël dhe dinamike në Ballkan. Diagnoza ime duhet të jetë pa doreza: sistemi i Shqipërisë ka dështuar. Diagnoza nuk është e imja por e qindra personaliteteve të rëndësishme të vendit që munda të takoj. Misionet e Bankës Botërore dhe FMN-së zgjasin vetem pak ditë. Realitetin e një vendi në tre muaj mund ta kuptosh vetëm në rrethanat e duhura dhe me një strategji të saktë kampionimi.
E vështirë është për mua ta shpreh të vërtetën pa doreza. Por është e domosdoshme. Përndryshe, do të shkelja atë kod etike që synon të kontribojë për mirëqenien e vendit në të ardhmen. Që të përmirësohemi, duhet që së pari të jemi të sinqertë për dobësitë tona dhe të kuptojmë arsyet pse po dështojnë institucionet e politikat tona. Më pas, duhet të gjejmë zgjidhje të cilat duhen zbatuar me vizion, guxim, disiplinë, largpamësi e vendosmëri, për të mirën e shqiptarëve. Të metat e veçanta të sistemit shqiptar do t’i lë për një analizë të mëvonshme. Këtu dua të të përqëndrohem në çështjet kryesore që kanë sjellë ekspertët në lidhje me shkaqet pse ka dështuar sistemi në republikën e vogël ballkanike, pas 25 vitesh reforma të improvizuara e disi të rrëmujshme, shpesh të nxitura dhe imponuara nga agjencitë ndërkombëtare dhe donatorët.
Në vitin 1991, Shqipëria la pas regjimin komunist më të ngurtë dhe më të izoluar në botë, të dominuar nga Enver Hoxha deri në vdekjen e tij më 1985. Shumë fusha funksiononin më mirë në regjimin e shkuar se sa sot. Ekonomia e tregut dhe demokracia kanë sjellë kaos, korrupsion dhe improvizim në republikën e re dhe dinamike. Për t’u përmendur janë institucionet, transporti publik, sistemi arsimor në të tre nivelet – fillor, të mesëm dhe universitar – që funksiononin shumë më mirë gjatë regjimit komunist. Madje edhe kultura financohej shumë më mirë dhe shoqëria karakterizohej nga mungesa totale e korrupsionit. Askush nuk vë në dyshim nevojën dhe volitshmërinë e përqafimit të një ekonomie funksionale tregu në një sistem ku demokracia funksionon mirë. Por nuk është ky rasti i Shqipërisë të sotme, ku nevoja për të përqafuar politika radikale ndjehet kudo.
I flas elitave shqiptare që mund të lexojnë analizën time. Shumë do të befasohen, madje do habiten nga qartësia dhe thënia troç e gjërave në fjalët e mia. Mos u habisni. Merreni si paralajmërim. Këto nuk janë fjalët e mia. Këto fjalë, këto deklarata që po i bëj të qarta sot, kanë dalë nga gojët dhe zyrat e personaliteteve më të rëndësishme të vendit. Nuk ka vend për optimizëm. Situata është dramatike. Shqipëria duhet të ndryshojë drejtim në udhëtimin e saj për të ndryshuar rrjedhën e historisë së vet. Vendi mund të vazhdojë të lëvizë me shpejtësinë e një lokomotive me avull ose të një treni modern super të shpejtë. Bëni kujdes, në të dy skenarët do të bëjmë përpara duke perceptuar përparim. Elitës aktuale i mungon mprehtësia dhe teknologjia për t’i përshpejtuar ndryshimet në mënyrë që të bëhet i mundur një përmirësimi relativ.
Shqipëria është sot një vend i drejtuar nga një mori partish politike të drejtuara nga një numër i pafund politikanësh mediokër. Si gjithmonë, ka ndonjë përjashtim nga ky rregull. “Martesa” brenda fisit dhe nepotizmi furnizojnë rradhët e administratës publike, ku lidhjet, paratë apo influenca vendosin se kush punësohet në ministrira, bankën qëndrore, bashki, spitale, shkollë dhe universitetet publike. Mungesa totale e meritokracisë i inkurajon të gjithë që të kërkojnë ndonjë mik apo të njohur për të gjetur një “vend” në administratën publike për fëmijët e tyre. Bosët e korporatave të mëdha kontrollojnë mediat tërësisht të polarizuara dhe segmentuara, të cilat, nësë i gjykojmë sipas standarteve perëndimore, thjesht transmetojnë argëtim bajat, mbushur plot dhunë dhe politikë sharlatane pa vlerë, që nuk ka asnjë lidhje me sfidat reale të vendit dhe botës. Në mënyrë të pashmangshme dhe të pavullnetshme, qytetarët bëhen viktima të mjera të një vëllai të madh të tipit të Vitit 1984 të Xhorxh Oruellit, i cili i moleps thashethemet e zakonshme me çështjet që i interesojnë atij.
Shqipëria është sot një vend ku korrupsioni shfaqet në çdo nivel të shoqërisë, nga individi tek grupet, nga të varfërit tek të pasurit. Çdo kush, pa përjashtim, përpiqet të gjejë rrugën e shkurtër për të përfituar një avantazh të padrejtë mbi të tjerët, duke e shfrytëzuar sistemin në të gjitha mënyrat e mundshme. Trysnia e prindërve i detyron mësuesit dhe profesorët të fryjnë notat e fëmijëve të pasanikëve dhe njerëzve të fuqishmëve. Deputetë të parlamentit drejtojnë universitete private me cilësi të dyshimta, të cilat shesin diploma që të rinjtë nuk do të munden t’i përdorin kurrë, ndërkohë që vetë i përdorin fitimet nga këto universitete për të shkolluar fëmijët e tyre jashtë vendit. Papunësia e lartë mes të rinjve dhe ekonomia informale në lulëzim e kufizojnë aftësinë e vendit për të rritur taksat. Edhe pse e ka të pamundur të ndërmarrë rritje normale taksash, ngrehina politike e vendit zgjedh përsëri të përqafojë një politikë rritje taksash. Ata që jetojnë në fshat emigrojnë drejt qytetit në kërkim të një jete më të mirë, të cilën përsëri nuk e gjejnë. Ata në Tiranë, të cilët e kuptojnë se mundësitë do të mungojnë gjithmonë, zgjedhin të emigrojnë jashtë vendit, ku zakonisht punësohen në sektorin e shërbimeve, në punë që kërkojnë më pak se aftësitë e tyre. Ndërkohë, politikanët përpiqen t’i diktojnë shoqërisë mënyrën si duhet të jetë, pa qenë vetë ndonjë shembull që shkëlqen. Vendi nuk ka më modele për t’u ndjekur apo që frymëzojnë.
Fëmijët e lindur pas rënies së komunizmit ndeshen me një treg të tmerrshëm pune, në të cilin aspirata e tyre më e mirë është të gjejnë punë në ndonjë call-center italiane. Ata me fat, të cilët arrijnë të gjejnë një punë, shfrytëzojnë për të çdo lidhje apo njohje të mundëshme. Mungesa totale e konkurrencës bën që universitetet shqiptare të jenë zgjedhja më e keqe e mundshme, përfshi ato private. Ata që munden, i dërgojnë fëmijët e tyre për të studiuar jashtë, për të mos u kthyer më, për të shpëtuar kështu nga gënjeshtra që vendi ka udhëheqje dhe përparim.
Institucionet ndërkombëtare vetëm sa po e përkeqësojnë gjendjen dhe po i bëjnë një shërbim të keq shoqërisë shqiptare, duke shërbyer si çertifikues të përgjegjshmërisë së elitave aktuale. Askush që ka një interes tek ky sistem, nuk mund ta ngrejë zërin. Unë po zgjedh të flas sepse jam një i huaj që nuk humbet asgjë dhe nuk ka konflikt interesi për të folur hapur e ashpër për një një realitet të cilin është e pamundur ta gëlltisësh më. Ose më mirë se një i huaj, duhet thënë një qytetar i botës, i cili, meqë ra fjala, ndihet në shtëpi në Shqipëri.
Po, ka shumë arsye për të qenë optimist kur shikon përparimin e vendit që nga viti 1991. Por, ka shumë vend për t’u shqetësuar seriozisht. Treguesit makroekonomikë mund dhe duhet të jenë shumë më të mirë, duke filluar me të ardhurat për frymë, rritjen ekonomike, nivelin e papunësisë, investimet e huaja apo nivelin e borxhit publik.
Ndërkohë, vendet perëndimore vazhdojnë të eksportojnë në Shqipëri një model të vjetëruar ekonomik, bazuar në përmbytjen e vendit me zgjedhje të shumëllojshme, të panevojshme dhe të tepërta produktesh e shërbimesh të vjetra automatike, të cilat, meqë ra fjala, vendet perëndimore i prodhojnë dhe eksportojnë për t’i shërbyer ekonomive të tyre të zhvilluara dhe personelit të tyre të mirëshkolluar. Shqiptarët vazhdojnë të duan benza dhe i-phone, të cilët çuditërisht gjenden me bollëk në një vend me të ardhura për frymë nën nivelin e 10 mijë dollarëve. Qeverisja e bazuar mbi një politikë të fragmentuar ideologjikisht po shkatërron mundësinë e bashkimit të shoqërisë përgjatë një boshti të ndryshëm nga nacionalizmi dhe futbolli, i cili mund të sjellë gëzim dhe krenari të përkohshme, por kurrë përparim apo mirëqenie. Dhe meqë ra fjala, pavarësisht mbulimit me “veshje” të krahut të majtë apo të djathtë, të gjitha partitë politike ushtrojnë të njejtën ideologji, në qendër të një game të gjerë mundësish.
Shqipëria dhe shqiptarët mund të jenë duke bërë hapa përpara në terma absolutë. Por ajo që ka rëndësi në botën e sotme është përparimi relativ në krahasim me vendet e zhvilluara. Nëse përparimi në të ardhmen e afërt është i ngadaltë, Shqipëria do të vazhdojë të bjerë dhe të mos ngjitet në renditjen ndërkombëtare. Drama, orgjia e keqqeverisjes, korrupsioni i shndërruar në epidimi të shtrirë kudo, të keqijat e nepotizmit e lidhjeve personale kanë për ta shkatërruar këtë vend dhe shoqëri tashmë të hutuar, të lodhur, të humbur në një tranzicion që nuk çon kund, ku dritës së diellit i bëjnë hije interesat e ngushta dhe jo legjitime vendase dhe ndërkombëtare. Pas vdekjes së Enver Hoxhës, shqiptarët hapën kutinë e Pandorës kur hodhën sytë nga perëndimi si një standard për t’u kopjuar dhe ndjekur. Vendet perëndimore janë shembulli kryesor i asaj çfarë nuk duhet kopjuar ose përqafuar si standart për botën në zhvillim. Kanadaja dhe Shtetet e Bashkuara nuk do të ishin ato që janë sot në mungesë të diasporave masive të njerëzve të kualifikuar që zbarkuan në brigjet e tyre. Evropa Perëndimore nuk do të ishte ajo që është sot në mungesë të shekujve të tërë kolonolizimi të skajshëm e shpesh abuziv dhe asgjësimit të territoreve të largëta, ku shoqëritë u masakruan dhe iu nënshtruan sistemeve dhe standardeve që thjesht nuk u përshtateshin.
Shqipëria duhet të ndryshojë kursin e qeverisjes dhe udhëheqjes së saj për të ndryshuar rrjedhën e historisë. Vendi duhet të përqafojë bashkëpunimin ekstrem me fqinjët, përfshi Kosovën por edhe Maqedoninë dhe Serbinë. Të gjithë në Ballkan do të përfitonin nga nje treg i madh. Protagonistët dhe intelektualët e vendit duhet të dëgjojë thirrjen time dhe t’i bashkohen përpjekjeve tona për të nisur modelin post-politik të qeverisjes si një alternativë e re. Te korruptuarit dhe mediokrit ose të largohen ose të përqafojnë ndryshimet radikale. Interesi i përbashkët duhet të ketë përparësi mbi interesin individual deri sa Shqipëria të arrijë një nivel të arsyeshëm mirëqenieje, shumë më të mirë se niveli aktual.
Hetimi im është i saktë, ekzakt dhe i paanshëm. Ai portretizon përmes një rrëfimi të drejtpërdrejtë e përshkrues pjesën kryesore të gamës së opinioneve që kam përfshirë nga afërsisht një qind personalitete. Kushdo që dëshiron të më kundërshtojë mund të përballet me protagonistët vendas që më mirëpritën mua dhe praninë time në republikën më miqësore të Evropës. Unë ndjehem i sigurt dhe i qetë me analizën time. Statistikisht nuk mund të jem i gabuar apo i njëanshëm pasi kam folur dhe kaluar me qindra orë me njohësit nga brenda dhe vizionarët e vërtetë të vendit.
Po ju flas juve, shqiptarë. Ka ende kohë për të ridrejtuar rrugëtimin tonë drejt së ardhmes më të mirë të mundshme. Ju duhet të jeni të guximshëm dhe trima. Së bashku ne mund ta arrijmë këtë me ndihmën e Ëndërrimtarëve Ekspertë. Republika më e bukur dhe më miqësore e Evropës mund ta arrijë ëndrrën, por jo me aktorët dhe palët e sotme.
i dashur mik ! Keto qe ju konkludoni, shume e shume nga ne njerezit e thjeshte i dime, i shikojme perdite, por…. mediokriteti na ka mbytyr , na ka zene ne gryke, nepotizmi eshte llahtare. I kemi nisur femijet jashte per te mesuar e shkolluar, me gjak i kemi mesuar , kemi tharre shpirtin, dhe do deshironim ti kishim ketu, dhe ata na erdhen nje dite te bukur, qendruan ca dite, ca muaj, ju gjetem edhe nga nje pune.. por ata nuk mund te vijonin dot. Mjediset e administrates sone jane plot me idiote e thashetheme, qe nuk lene njeri pa zene ne goje, qe [pine kafe dhe mbajne kompjuterin hapur kot.. Ata qe jane pergjegjes te ngrejne vetem kurthe e te shikojne duart dhe keshtu ata na iken perseri… e kane shume te veshtire te ndeshen me kete mal korrupsioni dhe idiotesh.. Ju thoni shume drejt;; ne ate kohe shume gjera funksionon shume mire, por sot lulezon injoranca.. Ke te qaj me pare : e majta i ka mbushur zyrat e institucionet me militantat e LSI… ky eshte kanceri me i madh i kombit… ky nyk koregjohet fare.. KMinistri yne shikon te beje humor, te hedhe batuta, te hape ekspozita dhe nuk ia mban bitha ti dale vendit zot, ndersa ai ishi ai ishi… po po po ky neshte shkaterrimi i enderrave tona kombetare, shkaterrimi i gjitheckaje … Fati yne i keq. shume i keq … Ju thoni drejt jemi republike e mire, ikpritese, enderrimtare etj etj.. po kush eshte ne drejtim, cdo dite behet me keq.. tani ka dale kly filizi, ky qe flet me ton te larte si Enveri qe do beje revolucion.. po ka burre nene te besoje kete lolo truthare …. Rrofsh o bir qe na ngroh sadopak e na thua te verteten, ate te vertete qe keto dy pale qe kemi mundohen ta privatizojne.. Tu befte dita diell, dhe nuk e di ne se te mbushet mendja dhe vjen perseri ne Shqiperi ..
Pa u denuar banda kriminale e Sali Biberishajve nga shteti amerikan dhe BE…ATEHERE DUHET FILLUAR SHENJTRIMI I ENVER HOXHES KRAHAS KRISHTIT,MUHAMETIT DHE BUDES
a e di k autor i ketij shkrimi qe enver hoxha ishte shenjti i Tropojes..lexojeni me poshte dhe mendohuni…
Dimensione biblike I jep Enver Hoxhes raporti I tij me Tropojen me Malsine e Gjakoves si kishte qejf ti thoshte ai.Eshte pikerisht kjo krahine qe ai I dha nje zhillim te jashtzakonshem ,qe me doren e tij I mbushi universitet me djem tropoja dhe qe e trajtonte Enver Hoxhen si perendi dhe fatkeqesisht pas 1992 banda e tropojes me kanibalet Biberaj ,Berishaj,Hajdaraj,Elezaj etj po I bluajne kockat sot.
Nje turp I tille per Tropojen ka ndodhur me vrasjen e Bajram Currit,ku hordhite e Ahmet Zogut,me ndihmen e serbeve eliminuan ne menyre mizore kete vigan te malsise.Biles per “marre” te tropojes erdhen fisniket e HASIT PATRIOT TE KRUMES qe e varrosen ne landin e tyre.
Le ti njohim lexuesit si e priste Tropoja Enver Hoxhen.
Edhe krishti me muhametin te vinin bashke nuk do priteshin me madheshtine e Enver Hoxhes.
Vetem 2 roje personale kishte LIDERI ENVER HOXHA,kurse kelyshi serb Sali Berisha kur vizitoi tropojen erdhi me 200 roje personale dhe shteterore dhe me 1000 roje (gjasme fansa) me autobuza nga Tirana
Le ti njohim lexuesit si e priste Tropoja Profetin Enver Hoxha.:
****
Enver Hoxha e vizitoi dy herë Tropojën. Vizita e parë më 5-7 shtator 1952 dhe e dyta më 30 maj 1970. Kam qënë pjesëmarrës në të dy takimet. Në shtatorin e vitit 51 isha 11 vjeç. Atë ditë zbrita nga bjeshka. Në shtëpi gjeta hallën dhe xhaxhain e vogël. Gjyshi, babai e dy xhaxhallarët e mëdhenj nuk ishin në shtëpi. Kishin shkuar në Kolgecaj (Bajram Curri) për të pritur Enver Hoxhën. Halla dhe xhaxhai i vogël kishin marrur porosi, që mos të më linin të ikja nga shtëpia. Unë bëra ç’bëra, u humba nga sytë dhe pa marrë asgjë parasysh me shpejtësi të erës u zhduka. Ecja me vrap. Gjithë njerëzit kishin ikur.
Mbarimi i ditës po afrohej. Vetmia më bënte të më rrahte zemra. Arrita në Okol (livadh i madh). Aty ku rruga bashkohej me rrugë të tjera. Aty takova vargun e parë të njerëzve që ecnin me të shpejtë për të qenë në momentet e ardhjes së Enver Hoxhës. Përsëri vazhdoja të ecja me të shpejtë. Pas lija, njëri pas tjetrit grupet e tjera. Aq të shumtë ishin njerëzit që lëviznin gjatë asaj rruge, sa mezi depërtoja për t’i lënë pas. Makinat vinin njëra pas tjetrës. Vargut të njerëzve nuk i shihej as kreu as fundi. Të gjithë, duke biseduar me njëri-tjetrin, shikonin makinat për të parë atë që mbante Enver Hoxhën.
Njëri thoshte se vjen me satë (autobus), tjetri thoshte se vjen me veturë, dikush tjetër thoshte se vjen me makinë ushtarake. Të gjithë prisnin me padurim që të shihnin Enver Hoxhën. Muzgu nuk kishte rënë akoma. Vendi ishte ishte mbushur plot e përplot me njerëz. Brohoritjet “Enver Hoxha”. këngët e vallet dëgjoheshin në çdo skaj të vendit të mbushur me njerëz. Në atë entuziazëm të papërshkuar, një makinë ndalet në hyrje të qytetit, që sapo kishte lindur. Dikush i hapi derën. Për një moment, etja e dëshira për të parë kush po del nga ajo makinë, e ndërpreu entuziazmin. Nji burrë shtatlartë, me shpatulla të gjera e me fytyrë tërë gaz ngriti duart lart, eci përmes turmës, duke shtërnguar duart sa me njërin sa me tjetrin, sa në një krah sa në krahun tjetër, duke përshëndetur gjithë të pranishmit. Brohoritjet, oshëtimat e tupanëve, këngët e vallet pa mbarim e bënë Enver Hoxhën, që të ndalej disa herë në mes të atij populli plot entuziazëm. Turma me Enver Hoxhën në mes mezi ecte përpara. U afruan te Shtëpia e Pritjes .
Shoqëruesit mezi mundën të shkëpusnin Enver Hoxhën. Festa me këngë, valle e brohoritje vazhdoi deri në orët e vona të natës. Në Shtëpinë e Pritjes vazhdonte takimi mirëpritës. Në atë takim të mirëorganizuar merrnin pjesë autoritetet e rrethit, veteranë të luftës, ish-partizanë e partizane, nëpunës e aktivistë shoqërorë të dalluar, baballarë e nëna dëshmorësh, patriotë e mbështetës të luftës. Aty ishte edhe xhaxhai im, Ram Fazlia.
Sipas Ramës, në atë ceremoni aq të ngrohtë e aq entuziaste u proçedua: “Arif Gashi, ishsekretar i parë i partisë për Tropojën në fjalën përshëndetëse, në emer të të gjithë popullit, i shprehu Enver Hoxhës, mirënjohjen dhe falenderimin për nderin e respektin, që ai po i bënte Tropojës e popullit të saj. Sekretari i partisë e siguroi Enver Hoxhën se Partia dhe ai në Tropojë, kurdoherë e në çdo situatë, kanë për të gjetur një popull besnik, nji popull të vendosur, nji popull që fjalën e dhënë s’di ta bëjë dysh.
Në mes brohoritjeve e mori fjalën Enver Hoxha që shprehu kënaqësinë që ndodhet në mes të popullit të Tropojës, si dhe për pritjen shumë të ngrohtë që iu rezervua. Ai theksoi meritat historike të popullit të malësisë së Gjakovës, në luftë fyt për fyt me pushtuesit turq, serbo- malazezë, austriak e nazi-fshistë, theksoi arritjet e Shqipërisë gjatë tetë viteve çlirim si dhe perspektivat që i kanë çelur asaj planet 5vjeçare. Në vazhdim ai foli për miqtë e shumtë, duke veçuar Bashkimin Sovjetik e Stalinin e madh. Enver Hoxha ishte dhe psikolog. Ai i kuptonte njerëzit në shikim, në të folur, në lëvizje e në qëndërim. Afër mbarimit të fjalës ai iu drejtua të gjthë pjesëmarrësve. “E shoh se ju keni një shqetësim. Ju doni të dini se si është çështja e dy prej bijve të Tropojës, Zenel Bardhit e Beqir Ndout. Po jua shpjegoj. Zenel Bardhin, për merita lufte dhe aftësi organizuese dhe drejtuese, pas luftës e caktuam sekretar partie në vendin e vet. Për punë të mirë e bëmë dhe zv/ministër. Në atë detyrë shfaqi arrogancë, duke kundërshtuar dhe përçmuar ministrin. Më vonë mora vesh se Zeneli ishte fejuar me një vajzë nga Gjirokastëra, të cilës unë ia njihja familjen dhe të afërmit. Nga përbërësit e asaj familjeje, gjashtë prej tyre qenë në papajtueshmëri të plotë me pushtetin popullor dhe jetojnë në arrati.
E thirra unë përsonalisht në zyrën time. I thashëë këto fjalë: -Zenel, e njeh atë vajzë me të cilën je fejuar? -Po, mu përgjigj. -I thashë-Sikur të isha duke kërkuar që të fejohesha me ndonjë vajzë nga Tropoja së pari do të të pyesja ty. Ju pse nuk më pyetët mua apo ndonjë shok tjetër që ka dijeni për atë vajzë e familjen e saj? Përsëri m’u përgjigj se dashuria nuk pyet për ato gjëra. Edhe Beqir Ndoun pas luftës e caktuam komandant qarku. Nga andej e ngritëm në përgjegjësi si zv/drejtor i drejtorisë politike në ushtri e pastaj zv/ministër të Brendshëm. Nji natë para se Sali Omeni të vriste vetën, Beqiri qëndroi me të tërë natën. Të dhënat për atë vrasje dhe shkaqet pse ndodhi, askush më mirë se Beqiri nuk mund t’i dinte. E thirrëm që të na e thoshte të vërtetën, të cilën na e fshehu, sepse u tregua frikacak. Tani për hatrin tuaj, të popullit të Tropojës ne do u japim dorën edhe një herë, por nëse ata, dorën tonë nuk e mirëkuptojnë , nuk na mbetet gjë tjetër veçse t’i kapim për supesh, t’u vëmë shqelmin në gjoks e t’i hedhim në humnerë”-u shpreh Enver Hoxha.
Takimi emocionues me Sylejman Abaz Ndreun
Në atë takim, thoshte Rama, folën shumë pjesmarrës, por ajo që elektrizoi gjithë pjesmarrësit ishte ngritja në këmbë e Sylejman Abaz Ndreut nga Selimajt e Gegysenit. Kur Enver Hoxha mbaroi fjalën e tij, duke falenderuar të pranishmit si dhe gjithë popullin e Tropojës për pritjen e ngrohtë që iu bë, Sylejmani, duke u mbështetur mbi shtagën (bastunin) e tij, ngrihet në këmbë dhe me kokën lart e me zë të fortë i drejtohet Enver Hoxhës : ”Bab mbaje kokën lart para armiqve e aleatëve se gjithë këtë popull që i pe i ke me vete e mos u tut (frikëso) prej askujt , se kurrkush nuk mundet me na ba gja”.
Po kush ishte Sylejman Abaz Ndreu? Ishte një ndër burrat e njohur të Gegysenit, si dhe babai i dëshmorit Uk Sylejman Ndreu, partizan i brigadës së 25-të Sulmuese, që u bë fli me disa dhjetëra partizanë të tjerë në luftë për çlirimin e Kosovës. Fjalët e Sylejmanit e emocionuan Enver Hoxhën. Ai ngrihet nga vendi ku ishte ulur e shkon drejt Sylejmanit, e përqafon si djali babanë, e merr për dore, e ul pranë vetes deri sa përfundon takimi. Sylejmani kishte mbushur të shtëdhjetat. Vuajtjet e jetës si dhe azma kronike që e shoqëronte ia kishin shteruar forcat. Enver Hoxha , që nga ai moment e derisa Sylejmani mbylli sytë, u bë djalë e shkuar djalit për të.
Me Enver Hoxhën, pranë lapidarit të Bajram Currit
Interesimi i udhëheqësit komunist për jetën intime të heroit që u vra nga xhandarët e Zogut në mars 1925
Mbas Kollatës, atje ku gjendet lapidari i i Bajram Currit, përballë kikave të Dragobisë, poshtë të cilave kalon rruga e makinës, u dëgjua nji oshtimë motorri. Në shpatin përballë u dukën tri makina që sillnin Enver Hoxhën afër shpellës së Dragobisë. Për ta pritur Enver Hoxhën, aty qëndruan dy prej pleqve të Valbonës, Ali Shabani, Muzli Tahiri dhe gjeologët, që përcaktonin vendburimet dhe rezervat e boksiteve të Valbonës. Enver Hoxhën e shoqëronin Ramiz Alia, Sadik Bekteshi, autoritetet e rrethit Tropojës si dhe veterani e bashkëluftëtari i Bajram Currit, Avdi Bajram Mulosmani.
Në atë lëndinë, afër lapidarit, në pllakën e të cilit shkruhej: “Këtu më 29 mars 1925 ra heroikisht duke luftuar kundër xhandarmërisë së Ahmet Zogut Bajram Curri”, ishin shtruar disa sixhade. Nga aty duket shumë qartë shpella ku u rrethua Bajram Curri. Mikpritësit e ftuan Enver Hoxhën që të ulet në vendin që i kishin caktuar. Enver Hoxha, pasi u ul mori një cigare prej Ali Shabanit dhe ulur gju më gju me malësorët filloi kuvendimin sikur të ishte malësor i lindur dhe i rritur në atë vend. Veterani dhe bashkëluftëtari i Bajram Currit, Avdi Bajram Mulosmani i deklaroi Enver Hoxhës gjithçka kishte ndodhur në mëngjezin e 29 marsit 1925. I shpjegoi se Bajram Currin e stehuan në atë shpellë, duke menduar se xhandarmëria nuk do ta gjente, por ajo, në bashkëveprim me spiunët, e hetuan dhe e rrethuan papritur.
“Ne, vazhdoi Avdiu, qëndruam. Vetë Bajram Curri u ngrit, mori pushkën dhe qëlloi mbi xhandarët. Gjithë synimi ynë ishte që të shpëtonim Bajramin, se po të na vritej ai do të na vritej edhe rezistenca ndaj Ahmet Zogut e regjimit të tij. Hoxha interesohej për jetën intime të Bajram Currit, moshën, ushqimin, apo si flinte. Hoxha, pasi nderoi Bajram Currin u rikthye në Dragobi. Populli ishte mbledhur. Vendi ku do bëhej takimi ishte caktuar e rregulluar. Makinat ecnin gjatë rrugës që përshkonte fshatin. Dy pleq të Dragobisë, Sadri Isufi, babai i heroit të popullit Ramë Sadria dhe Dul Alia, patriot dhe strehues i Bajram Currit, iu afruan Enver Hoxhës. Gjithë fjalimi i Enver Hoxhës, që zgjati jo më shumë se një gjysëm ore u përshkrua nga një ide e vetme se edhe në Malësi mund të jetohej mirë ashtu si në fushë. Dreka për të mirëpritur Enver Hoxhën u shtrua në një lëndinë buzë Valbonës. Mënyja kishte tre gjellëra karakteristike të malësisë së Gjakovës: çorbën, mazën e zier dhe qumështin e trashuar. Enver Hoxha, bashkë me banorët e grykave të Valbonës, u ul këmbëkryq si malësorët në sofrën e rrumbullakët tropojane. Shijoi gjellërat karakteristike.
Kureshtarët nuk nguruan që ta pyesnin:. Si u duken këto gjellëra tano? -Shumë të mira- u përgjigj Enver Hoxha,- por ajo që ju preferoni shumë, (ishte fjala për mazën e zier), ka shumë shpenzime. Të nesërmën, datë 31 maj, Enver Hoxha u largua nga Tropoja. Tropojanët kishin mbushur rrugët nga Bajram Curri deri në Kam. Të vendosur në të dyja anët e rrugës, ata i shprehën mirënjohje dhe i uruan rrugë të mbarë. Vizitës së Enver Hoxhës në Tropojë iu kushtuan vargje poetike, këngë e valle. Poeti Ndoc Papleka e ka përjetësoi me vargjet e një peme të tërë “Enveri midis nesh”. Këngëtarja Fatime Sokoli i kushtoi këngën “Shkrepi rrezja mbi Shkëlzen”, ndërsa rapsodi popullor kosovar, Dervish Shaqja, vizitën e përjetësoi me vargjet : “Maj i kuq i vitit shtatëdhjetë/ N’histori ka me mbet/ N’ato bjeshkë të malësisë së Gjakovës/ Ushtoi zani i Enver Hoxhës.
****
Maj 1970, Tropoja tri ditë Përgatitje
Vizita e dytë dhe e fundit e Enver Hoxhës në Tropojë u bë në maj 1970. Asokohe unë isha i rritur. Kisha mbaruar shkollën për mësuesi e kryeja detyrën e drejtorit të shkollës në Valbonën turistike. Në agjendën e asaj vizite Enver Hoxha kishte planifikuar që të dilte mbas Kollatës, atje ku është vrarë Bajram Curri. Për këtë arsye, gjthë popullatës së Grykave (Dragobi, Valbonë e Çerem) iu krijua mundësia që takimin me Enver Hoxhën ta organizonte në Dragobi. Në vitin 1970 pranvera ishte vonuar. Dëbora akoma nuk ishte shkrirë. Freskia që ajo dëborë lëshonte acaronte klimën, duke shtyrë ditët e daljes së luleve dhe rritjen e barit. Ardhjen e Enver Hoxhës në ato gryka na e thanë tre ditë përpara. Drejtuesit e partisë e të qeverisjes vendore na mblodhën dhe të tërë së bashku hartuam detyrat për seicilin, që pritja dhe takimi të shkonte sa më mirë. Nuk na u desh shumë preokupim, sepse populli, sapo e mori vesh lajmin, shprehu kënaqësi të veçantë, duke menduar që të shkonte në atë takim me sa më shumë dinjitet që të nderonte vendin me gjitha vlerat patriotike që kishte.
Burrat dhe gratë nxorrën nga arkat veshjet kombëtare që i kishin rujtur për dasma e festa. Të rinjtë e të rejat blinin në dyqane ato veshje që u shkonin sa më bukur për shtat. Mësuesit dhe nxënësit mendonin të gjenin lulet më të bukura, mendonin se si ta pregatitnin një program sa më denjitoz me vjersha këngë e valle. Nxënësit e Rrogamit që vazhdonin mësimin në ciklin e lartë në Valbonë, sapo mbaruan mësimin, me çantat e librave në shpinë e pa ngrënë drekë, u nisën drejt shpateve të Papllukës, ku mblodhën lulet më të bukura që i sollën të nesërmen në shkollë. Nuk i harroj kurrë ato lule. Një bisht i gjatë rreth 10 centimetra, në mbarim të të cilit ishte një kupë prej 5 nënpetalesh me ngjyrë jashile e formë vezake, që pak e rrethonin kurorën. Sipër kupës qëndronte kurora me petale të pandara, me ngjyrë rozë, me mes pak të fryrë, me madhësinë e një gote rakie, me buzë pak të kthyera nga jashtë, të cilat veçoheshin nga njëratjetra nga një vijë harkore shumë pak e thelluar.
Dy mësueset e shkollës, që atë vit kishin vitin e parë të mësuesisë, i morën ato lule, i bashkuan katër nga katër, ua rrethuan bishtat me letër të bardhë dhe u dhanë atyre formën e buqetave. Me lulet që na sollën nxënësit pregaditëm aq buqeta sa kompletuam gjithë nxënësit e disa nga gratë e vajzat e fshatit. U përgatitëm me mish e shpirt. Në mesin e 30 majit të gjthë u mblodhëm në Zallë të Valbonës. mbanim me vete topan, fyell, çifteli. Për çudi të fatit, ajo ditë u gdhi e kthjellët. Dielli sa ngrihej në horizont e shtonte nxehtësinë. Njerëzit i thonin njëri-tjetrit: ”E shikoni dhe dita sot doli më e mirë se ditët e tjera”. Tjetri ia kthente: “Nuk thonë kot se njerëzit e mirë i shoqëron dita e mirë”.
Epilog:
Pra eshte pikerisht banda tropojes me Elezbiberin,Saliberishen,Mehmetelezin.Azem Hajdarin etj qe I kane borxh popullit te tropojes dhe gjithe shqiperise gjithe kete katastrofe te pabesueshme.Besoj se koha per denimin e kesaj bande ka ardhur.
Kush beri genocidin ndaj fisit Haklajve
Kush I shkaterroi varrezet e tyre si kanibale
Kush I vrau me fusha te minuara dhe paraushtarake
Kush I vrau dhe pleqte,grate dhe femijet etyre
Kush e dogji tropojen ?
Kush I vrau mbi 500 tropojane djem te rinj qe nuk jane vrare ae ne kohen e turkut,serbit dhe gjermanit por u vrane ne kohen e dushmanit Sali Elezbiberaj qe ju shofte fara me qen dhe me mace
Nëse ka diçka që vërtet ka ndryshuar me ardhjen e Edi Ramës në pushtet, ajo është rilindja e një lloji të ri grabitjeje, atij përmes koncesioneve. Pak ditë më parë, me një shkrim të detajuar dhe tejet profesional, revista Monitor, (Lexo Lajme, Lapsi.al) kishte hartuar një ekspoze të plotë të asaj që ka bërë dhe po planifikon të bëjë qeveria socialiste.
Shifrat janë të frikshme.
Jo vetëm sepse një parti e majtë po dorëzon shtetin tek privatët.
Jo vetëm sepse planifikohen të jepen rreth 70 koncesione (në rrugë, transporte, dogana, shëdetësi, shërbime të tjera publike).
Jo vetëm sepse ministria e shëndetësisë ka ka hapur një thes të madh, 200 milionë euro në vit, për miqtë dhe klientët e Ramës, duke dhënë me koncesion, check -upin, hemodializën, sterilizimin dhe mbetjet spitalore.
Të gjitha këto janë njolla më vete. Një çmenduri financiare dhe një fushë e pamatë për abuzim.
Por njëkohësisht me shifrat, me dhënien e milionave pa garë, me “dhuratat” për miqtë dhe me riblerjen e ish klientëve të qeverisë Berisha, kjo strategji shkatërrimtare ka hapur edhe probleme të tjera të mëdha:
Së pari, ajo po e dorëzon shtetin tek një oligarki e dyshimtë duke ngritur një pikpyetje të madhe: përse ka vlerë që paskësaj shqiptarët të vazhdojnë të votojnë për përfaqësuesit e tyre politikë, kur edhe doganat edhe financat, edhe pullat fiskale edhe ngjyrimi i naftës edhe analizat mjeksore edhe rrugët edhe transporti i kontrollohen nga njerëz që nuk i nënshtrohen kësaj vote?
Së dyti, ajo po shndërron në tallje dilemën për ndryshimin apo jo të pushtetit, sepse të gjitha këto koncesione po jepen me periudha të mëdha afatgjata (10 vjet dhe më tepër) që e kalojnë më shumë se dyfishin e një mandati qeveritar.
Së treti ato e rëndojnë disa here xhepin e qytetarëve shqiptarë. Sepse duke dhënë me koncesion përpos veprave të mëdha (psh rruga e kombit për “dhurimin” e së cilës flitet se po bëhen pazare të paimagjinueshme) e njëjta mënyrë po përdoret edhe për shërbimet. Dhe kështu njerzit detyrohen të paguajnë edhe administratën publike që nuk është ulur aspak në numer edhe privatët që prezumohet tu shërbejnë.
Dhe në fund ato po rrezultojnë jo efikase. Ngjyrosja e naftës nuk funksionon. Rapiskani i bënte tregtarët të paguanin dy herë dhe faktet treguan se droga u kalon nën mustaqe. Crrown Agent megjithëse morri plot 8.5 milion euro, bëri një gropë të madhe në dogana. Kolegë gazetarë kanë raportuar se disponojnë fatura të rreme sikur një fshat i tëre e ka bërë në mënyrë fallco check upin mjeksor. Kudo duken shenjat e vjedhjes dhe shpërdorimit.
Por pyetja që lind pas kësaj është: a nuk i di kryeministri Rama këto? A nuk e kupton administrata e tij se ka hyrë në një spirale të çmendur shpërdorimesh?
Natyrisht që do ishte naive të kishe dilema për këto pikëpyetje.
Ato më parë se zbulimi i një strategjie të re për shtetin e vogël, janë aplikimi i një mënyre të re për të vjedhur. Fiks ashtu sikurse deklamoi një deputet socialist në prag të fushatës elektorale: “ne do të vjedhim ndryshe”.
Rama dhe ekipi i tij kanë vendosur të vjedhin ndryshe dhe të sigurtë.
Sepse në fakt, rrugën e koncesioneve abuzive nuk e nisën ata, por qeveria paraardhëse e Berishës. Socialistët atë kohë në opozitë, deklaruan me forcë se do ti anullonin pjesën më të madhe të këtyre marrëveshjeve në dëm të shqipëtarëve.
Për hir të vërtetës tentuan dhe dështuan. Sepse mekanizmat e shtetit ligjor dhe gjykatat ndërkombëtare, nuk janë të gatshme ti anullojnë vendimet e një shteti, sado qeveri e keqe që ti ketë marrë përsipër ato.
Dhe me sa duket, ky dështim, jo vetëm nuk i mërziti socialistët rishtarë në pushtet, për mosmbajtjen e zotimeve elektorale, por në të kundërt i mësoi atyre një rrugë të re: se me anë të koncesioneve mund të vidhet në mënyrë të qetë dhe të patjetërsueshme.
Dhe zagarët u lëshuan nga zinxhirët.
Të sigurtë se kishin rilindur një mënyrë të re grabitjeje.
Mjafton të lexosh raportin e detajuar të “Monitor” (shiko poshtë ) për ta kuptuar këtë. Ai vërteton se të paktën rilindasit një premtim e kanë mbajtur. Ata për të grabitur tjetërlloj
BRAVO FISNIK,JENI I VERTETE!
i dashur ”i perveluar” per Albanistanin[Ja.Po.Mo],ky vend nuk behet pasi kemi te bejme me nje BOURDELO sunite,ok!
Ki analist me kujton nje moment te tille:
– Kujdestari i nje qeni fillon te qortoi ate qe te sillet mire,qeni e shikon ne sy……dhe ne nje moment ose i leh ham,ham,ose fillon e kafshon mpleshtat qe ka ne bisht…………
Keshtu edhe politikanet[qeni] tane…………cfare do qe ti sugjerojne te huajt,nuk e rruajne fare,pasi keshtu eshte lloi i kafshes,ata nuk arrijne te kuptojne se nuk po i lene nje vend normal femijeve e brezave ne vazhdim……
Edhe me kryesorja[pa dashur te fendoj dike] nuk mund te presesh nje reagim nga nje popullsi 90% sunite,pasi sot ata ngriten bithen ne xhami si e xhuman e Allahut ,kshq vari kkkkkkkkkk e meritojne kete mizerie……………
Bota qqe duket e themeluar dhe stabilizuar ka vuajtur 1000 here me shume nga c’po vuan shqiperia. Ekonomite jane ngritur dhe jane shembur per toke si shtepi rere duke i zene popujt nen vete dhe duke xhvatur gjenerata te tera. Mjafton te kujtojme dy lufterat boterore qe cuan ne vdekje disa dhjetra miljone njerez.
Edhe shqiperia do behet vend I begate, do vuaj dhe do vuaj dhe si perfundim do ngrihet dhe do ua shtypi koken si morrave polititikaneve dobice te tipit berisha e rama dhe gjith zgrromavete mendjevevte qelbura me frymen e kermosur fetare si suniti tourgofag.
Ndersa ky shoku shkrimtar do ishte mire te na sqaronte se si e perfytyron dhe perkufizon nje shqiperi “te shkaterruar”
Dhe tjeta: c’fare/kush e nget kete shkrim?????? C’fare masash ke mare zoti shkrimtar per te mbrojtur veten dhe inisiativen e ndreqjes se botes nga EGUA jote?????
“Inglizët thonë që njeriu i cili ndodhet në mes të një pylli nuk e sheh dot pyllin po sheh vetëm ca lisa.
Fjal’ e drejtë. Pyllin munt t’a shohin vetëm ata që qëndrojnë jashtë pyllit.
Vëzhgonjës si i nënëshkruari, që rrojnë lark Shqipërisë, munt të lajthiten në “details” lokale përmi Hasanin ose Gjergjin, po shohin shumë më mirë e më kulluar se të brendëshmit tërësinë.
E dini si duket Shqipëria nga jashtë? Duket si një vent i turbull, i trazuar e i errët, pa dritë udhëheqëse, pa qëllime të caktuara, ku sicilido lëfton për kockën e tij, ku interesat lëftojnë kundra interesave, dhe ku poshtrësia dhe balta bërtasin se janë të larta […].
Ashtu duket Shqipëria nga jashtë.
Dhe në qoftë se s’jam i verbër, ashtu është.
Një tragjedi pa emër.”
FAIK KONICA (“Dielli”, 29 korrik 1924, f.5)
E ke ngordhur fare mor Vjosan, nuk kam çfar te shtoj kaq te pazot per te ber shtet paskemi qene….
Fletushka naziste e paguar nga Sali Berisha ka mbushur faqet on line me perralla me mbret!
Zhgarravitje si ky une bej cdo dite ne mengjes,bile te ngrohta qe t’a haje Berisha me gjithe kelyshet e tij!
Shkrimi duket hapur se eshte bere me porosi tre Berishes!
Ky thote qe te ndryshoje sistemi i sotem!
Per cfare e ka fjalen,nuk e thote!
Edhe ne shqiptaret duam te ndryshoje sistemi,por vetem SOCIALIXZMI eshte per shumicen e shqiptareve e jo KAPITALIZMI,qe vetem sa NDERRON KUAJT E KARROCES,por nuk i vjen ne ndihme popullit!
Do kemi prap shkrime te tjera me porosi nga Berisha qe te duket se ja,bota eshte kunder Rames,prandaj kemi qene me mire me Berishen!
HAAAAAAAAAAAAA!!!
Me Berishen kemi qene si ne KAMPET E PERQENDRIMIT NAZIST!
Ti mor zoteri ke bere nje analize te mrekullueshme dhe mu kenaq zemra duke te lexuar. E kam lexuar me nje fryme shkrimin. Sa nevoje kam pasur per nje analize si kjo. Te ngrohet zemra kur shikon qe ka akoma njerez te ndershem ne kete bote.
E LEXOVA ME KUJDES KETE ARTIKULL POR MUNGON KRYESORJA
KUSH JA SHKATERROI SHTETIN SHQIPTREVE NGA 1992
PSE ERDHEN NGA BEOGRADI NE ATO VIT RAJERSONI ,ELEZ BIBERAJ..XHEJMS BAKER E ME RRADHE ?
PSE MBROHET ME CDO KUSHT PERBINDESHI BERISHE NGA DONAD LUJA I RRADHES
Pse faktori nderkombetar (aleatet e leshit) po tolerojne dy kriminelet me te medhenj te kombit shqiptar te pandehurit sal berishoviq dhe lul bashic
Epopeja 25 vjecare e pabesueshme e krimeve te perbindeshit Berishovic & sons
1-puci shtetit 1991
2-lufta veri-jug 1997
3-kater mije te vrare ne 1997
4-urdheri per sulm kimik 1997
5-remzi hoxha
6-fshehja e kumbaros
7-kosta trebicka
8-fatmir xhindi
9-oficeri shikut
10 gjyqtari konomi
11-viktimat e gerdecit
12-protestuesit e 21 janarit
13-akuzoi PS per vrasje nga mbrapa
14-manipuloi mjeket e spitalit ushtarak
15-ktheu k/m ne spital fushor
16-refuzoi dorzimin e gardisteve
17-terrorizoi presidentin si horr bulevardi
18-perdhosi k/prokuroren di lavire
19-ofendoi k/shikasin si pucist
20-kercenoi ramen me egzekutim
21-akuzoi dhe kercenoi 4 gazetare
23-u fshine filmimet
24-u ndrruan tytat e armeve
25-u dekorua burri shtetit
26-u dekorua ylli ne ngjitje
27-u menderosen ekpertizat e FBI
28-u zevendesua presidenti
29-u zevendesua k/prokurri
30-u zevendesua k/bashkiaku
31-u zevendesua k/shiku
32-u terrorizuan gazetare
33-u tha se do ja u bej prape si ne 21 janar
34-liroi vrasesit nga burgu ne shkurt 2012
35-genocid fisit haklajve
36-tritol te varezat e haklajve
37-bulldozer te shtepia e haklajve
38-vrasja mafjoze e Mirush Matit
39-thika pas shpine Bujar Kaloshit
40-vrasja e Aleks Kekes
41-masakrimi Edi Rames
42-masakrimi Zamir Dules
43-masakrimi Bardhok Lales
44-vrasja Florian Viles
45-egzekutimi Anton Gjergjit
46-egzekutimi Vaid.Lames
47-perndjekja e Zef Brozit
48-perndjekja e gjen.Luan hoxha
49-perndjekja e Shinasi Rames
50-terrorizimi Eduart Sallamit
51-terrorizimi Arben Dukes
52-rrahja e Paskal Milos ne Bruksel
53-burgosjae e A.Frangajt
54-burgosja e A.Ristanit
55-vdekja misterioze P.Arbnorit
56-vdekja misterioze Safet zhulalit
57-vdekja misterioze Ali Spahia
58-vdekja misterioze Besnik jacellit
60-vdekja misterioze Gezim Dibra
61-egzekutimi ahmet krasniqit
62-egzekutimi ilir koloshevcit
63-vdekja misterioze xhavit hana (prokurori gerdecit)
64-eleminimi misterioz i L.Ihsanit (sekretarja berishes 13 vjet)
65-vdekja misterioze Bashkim Gazidede
66-vdekja misterioze Ferit R.Hoti
67-vdekja misterioze Tani Topit
68-vdekja misterioze Gramoz Pashkos
68-Eleminimi Gani Malushit
69-nxjerrja ne prite e azemhajdarit
70-vrasja e 10 komisareve te policise
71-vrasja e mbi 500 policeve ne detyre
72-ngujimi i 3110 familjeve ose jane gjak
73-…1800 te vrare me kanun
74-prishjen e qeverise stabilitetit 91′
75-fronezimi i janullatusit
76-aderimi ne konferencen islamike pa referedum
77-sabotimi i levizjeve per pamvaresi ne kosove
78-furnizimi me nafte i milloshevicit
79-vjedhjen e votimeve 96′
80-rrahja masive e demonstrueve ne sheshin Skenderbej
81-rrezimin e shtetit dhe vellavrasja ne 97′
82-grushti i shtetit shtator 98′
83-impikimi familjarisht i tij ne holokaustin e gerdecit
84-miratimi i varrezave te ushtareve greke
85-injorimi total i ceshtjes came
86-shitja e detit jon
87-implikimi me ligjin e plehrave
88-vjedhje e votimeve ne 2009
89-prishja klasave sportive
90-prishja e rrjeteve kulluese
91-tallja me shkollene plepave
92-masakra e 21 janarit
93-vjedhja e votimeve 2011
94-perdhosja e luftes N.CL
95-glorifikimi i satrapit zog
96-deklarata qe kemi gjak turku.
97-Shitja e resurseve strategjike
98-lidhja me mafiozet e podestes
99-parlameti i ri
100-stadiumi i ri
101-xhamia e re
102-rruga e Arberit
103-rrethrrotullimi ne unaze
104-h/c skavices
105-h/c devollit
106-mullinjte e eres ne karaburun
107-centrale atomike per tu bere superfuqi
108-hekurudha tirane-pekin
109-superfuqi arroresh
110-mbjellja e 10 miljon rrenje ullinj
111-kalimi borxhit jashtem 66% (falimentim)
112-mos pagimi 500 miljon investitoreve
113-demi me “Cez-in” rreth i miljard dollare
114-Krimi me TEC Vlore mbi 200 miljon dollare
115-qindra miljone me pronaret e tokave (strasburgu)
116- mashtrimi i te perndjekurve politike ne pagesa
117-mashtrimi kriminal me legalizimet
118-deshtimi i censusit
119-vjedhja e 300 miljon dolarev te rruga kombit
120-shitja e hidrocentraleve
121-shitja mafjoze e armatimeve
122-shitja e reparteve ushtarake + shqup-in
123-deshtimi i shitjes albetrolit dhe armos
124-linja e tramvajit Lulit ne tirane
125-shqiperia 1-euro
126-denoncimi i Hysen Shoshorit
127-enoncimi i Margarira Kostaqit
128-tjetersimi mafjoz i Shqup-it
129-tjetersimi mafjoz i ambasades kineze
130-tjetersimi mafjoz i sh.o. Fier
131-ri-aprovim i ardhjes milionave ton plehrave
132-tejkalimi borxhit public mbi 65%
133-borxhi ndaj biznesit 1 miljard dollare
134-borxhi stratosphere me Cezin
135-cmenduria me emrin e bjeshkeve te nemuna.
136-perdhosja e eshtrave te A.Hajdarit dhe VK.
137-lejimi i rajersonit ne fushate elektorale 1992
138-mos hapja e dosjes se sigurimit shtetit
140-poshtrimi i Jon Withersit
141-poshtrimi i Arvizuse
142-loja me LHL
143-komplloti Sokol Olldashit
144-loja me lazaratin
145-helmimi Ferdinant Ponit
146-pagesa e vrasjes se Santos
147-teatri qe po luan me Fullanin
148-uzurpimi bsh
149-uzurpimi i bankes Santos
150-“Dasma” per kapjen e nipit enverit
151-‘Nxjerrja” e kalibruar e videos Metes
152-Nxjerrja” e kalibruar e kamikazit Doshi
153-Perdorimi i Dritan Priftit si Video Master Spy
154-Neni naziskin 24/1 i 1992 (shpartallimi shtetit)
156-komisjoni varrim –zhvarrimeve
157-kanibalizmi ne varrezate kombit 3 maj 1992
158-shkarkimi illegal i maks haxhise 1998
159-mos kallzimi I krimit te doshit 3 muaj
160-paisja e familjes & fisit me pashaporta dipllomatike
161-paisja e 10 terroristev islamike me pashaporte shqiptare 93’
162-enigma e goditjes dhe vdekjes Agim Shukes
163-ultimatumi drejtuar Qazim Gjonajt per gjyqin e 2 prillit
164-presioni mbi Prele martinin per gjyqin e 2 prillit
165-enigma e arit londres (1993 me rajersonin)
166-enigma e kaparit te albetrolit 2012 (mbi 85 milon $)
167-enigma e pallateve nga malajzi a ne laprake
168-emrimi I gazidedes ne shik (master spy)
169-takimi sekret me milloshevin (1995)
170- takimi sekret me gjeneralin Boban te vila nr 4
171-takim I fshehte me Ivanovicin ne Kras Montana
172-reabilitimi I kriminelit Gazidede 2005
173-reabilitimi I kriminelit Agim Shehu 2005
174-shkaterrimi dhe demtimi I hekurudhave
175-prishja e hekurudhes milot rreshen klos
176-zhdukja e stacionit trenit Tirane
177-ofendimi I NY TIMES leter higjenike
178-shkon ne USA 1992 me ndihmen e nje big-shefi te Cia-s
179-skandali Levan-Fier( fari balliu-alpine)
180-Debimi I Mustafajt para vizites Bushit
180-ngritja e permendores bushit si bythlepires I tij
181-skandali nipi berishes ne hotel dajti (koburja e dritanit)
182-250.000 euro Jean Paul Carteron ilegalisht ne 2006
183-urdherohet qe kontrata me JPC te mbahet teper secret
184-skandali kombetar me shkollen greke Omiros ne korce
185-denimi Top Channel me 13 milion euro
186-Trafik I madh armesh me Armenine
187-Skandal dipllomatik me azerbajxhanin per keto arme
188-digjet policia gjirokastres nga lazaratasit-shtator 2007
189-i falen Tom Ridges 500.000 $ per 2 seminare (9/2007)
190-Damir Fazllic ne kasafortat e sigurise kombetare me T.Ridge
191-shkarkohet prokurori Sallaku per aresye banale si ndonje fshesaxhi
192-Argita B. fshin biznesin e saj nga regjistri kombetar (shkurt 08’)
193-pagesa ilegale Vatres-usa per 100 vjetorin (sa fukarenj ne usa)
194-Spoti turistik n CNN-300 000 $ kater here me shtrejt se normalja
195-Kapet 1 kg heroine te makina ambasdorit ne Itali , Lesh Kola
196- Prangoset shoferi A.Selmanllari si drog-diller-mik personal i Xenit Sales
197-Autobote te qeverise kapen duke ujitur drogen e Lazaratit
198-Debohet ne shtator 2008 nga shqiperia FMN
199-Debohet k/hetuesi Shtylla (kishte gerdecin dhe rrugen e kombit ne process)
200-Skandali plazhi gjeneralit- mbrapa qendron dyshja malltezi-patozi
201-Super Skandali Jales -del kollovari J.malltezi si mafje e tokave
202-Skandali ne Porto Romano-Argita –Fazllic
203-Gold-Argita” i lyp “Zafar Ansarit 3 miljon dollare rushfet
204-Jamgjarper Malltezi gllabron ish klubin Partizani
205-Karaosmania e Nishanit gllaberon ish seline e PD
206-Urdherohet pergjimi ambasadave dhe opozites nga SH.I.U
207-Transferohen nga zyrtare vendas 1.3 miljard dollare raporton G.F.I.
208-Shkarkimi I disa gjeneraleve rebele dhe zevendesohen me beadle
209-Nuk hapen kutite per 2009,dhe digjen fletet e votimit para afatit
210-Hapen kutite per 2011 dhe ndryshohet rezultati (po mengeperveshuri ?)
211-Ortakja e Argita B. Flutra Kola blen Croën te Fazllicit 2 miljon $
212-Gazidede takon Arkanin ne Durres 6/94 me miratim te Berishes per naften
213-Themelohet kompania Shqiponja me “boss” Tritan Preshin.
214-Berisha posedon disa zyra perandorake private te pa raportuara..
215-Argita zoteron vila multi milioneshe te pa justifikuara-lalez etj..
216-Shkelzeni zoteron vila sheikesh ne garden,farke,mullet .L.A.etj.
217-Akuza ndaj Hajdarit si spiun i SS dhe organizator i 2 prillit 1992
218-Ngritja e lapidarit per “spiunin dhe vrasesin “e Shkodres
219-Dekorata dhe honorari 1,6 miljon dollare per Nicola Arsidin
220-Trafikimi naftes ‘Virxhin-Kulicaj” fitimi 75 miljon dollare
221-Blerja e nje super benzi BUNKER-700 miljon leke.
222- Porosit helikopter superlluksoz VIP ne France (eurocopter)
223-Porosit nje veprim terrorist me helicopter mbi shtepine e Bamir Topit
224- Mban gjithmene rrotull nje “polici secrete civilesh ” 50- 100 vetash
225-Fimohet vila Rames ne 13 shkurt 2013 me helicopter me urdher te SB
227-Urdherohet ne 97’ nga SB sulmi mbi amb. amerikane ( Izet Haxhia)
228-Sulmohet me urdher te tij kontigjenti gjerman (ka filmime)
229-Kurdiset nga SB truku I bombes te Vefa ne 96’ me Anton Gjergjin
230-Bomba u “kurdis” per te akuzuar “Hakmarrjen per drejtesi”
231-Largohet FMN se sinjalizoi rrezikun per fajdet 96’
232-Kercenohet Kristaq Luniku per mos mbylljen e firmave
233-SB deklaron se VEFA+ Gjalica = dallendyshet e kapitalizmit
234-SB deklaron ;Parate e shqiptareve ne firma me te pastrat ne bote
235-kercenohet me jete Izet Haxhia pas intervistave nga Gestapo SB
236-Akuzohet Xeni Lirijes si drog diller nga Izet haxhia
237-Miratimi I devijimi I rruges Egnatia nga Durrsi ne Igumenice
238-Investime serioze ne Tropoje nga qeveria Pedere-afer zeros
239-Abandonon shtepine ne Vicidol-kthehet haur lopesh e gomeresh
240-I fal oborrtareve mbi 100 licensa h/centralesh ,miniera e hidrokarburesh
241-Trafik me Libine –Lul Basha takon Kadafin personalisht “tet a tet”
242-Lirohen te burgosur vrases per votimet e 2009 me urdher te SB-LB
243-Menaxhohet direkt nga SB kolumbianizimi-prodhimi droges- 5 miljard $
244-permbytja e pare e shkodres ndodh 1 here ne 100 vjet (tallje )
245- permbytja e dyte e shkodres ndodh 1 here ne 1000 vjet (tallje funebre)
245-Gerdeci I dyte ne Dhemblan Tepelene-maskohen vrasjet dhe krimi qeveritar
246-Burgosja e Nanos si terrorist per kavanoza receli t ndihmave
247-KURSE Lul Berisha vjedh gjysem miliardi ne RR.K dhe mbete yll ne ngjitje
249-SB deponon ilegalisht ne amb.amerikane per 14 shtatorin 1998
250-Ve mafjozin Hajdin Sejdia keshilltar te pare ekonomik ne qeverine e 1992
251-Largon Leka Zogun si qen ne 20 nendor 1993
252-prag skandali armatosur ne hotel dajti me LZ
253-Nga trajtimi LZ si qen I ngre permendore si karadyzen
254-SB me keto krime eshte diskretituesi me I madh I USA-s
255- SB me keto krime eshte djalli I Lugut te zit e tropojes qe po
ri-ngre Enver Hoxhes lavdine sin je nga Kolloset me te medhenj qe ka nxjerre njerzimi
ZOTI JPM
SHQIPERIA ESHTE PUSHTUAR NGA SHUME SHTETE TE NDRYSHME POR KURRKUSH NUK NA KA POSHTRUAR SI NE KETE REGJIM AMBASADORIAL PAS 1992…
EDHE ENDERRIMTARET KISHIM MANGUT….
Popo e ka fajin Berisha akoma kengen isha me arbaxhine ngela rruges per Janine.
Mori 1 milion vota palloshi 2 metra e njerzit i besuan, e pane ca idjoti ishte e iken nga syte kemebet Shqitaret. Ashtu e do leme kte kryemnister si gjeli maje plehut te laje syllambylla me Ilir meten se shqiptaret tani cuan femijet jashte sa te zen pune ata iken dhe prindet.
RESPEKT per komentin @ 21 Janari..
Shqiptaret kan nje fjal te urte
Dielli nuk mbulohet me shoshe.
Nëse ka diçka që vërtet ka ndryshuar me ardhjen e Edi Ramës në pushtet, ajo është rilindja e një lloji të ri grabitjeje, atij përmes koncesioneve. Pak ditë më parë, me një shkrim të detajuar dhe tejet profesional, revista Monitor, (Lexo Lajme, Lapsi.al) kishte hartuar një ekspoze të plotë të asaj që ka bërë dhe po planifikon të bëjë qeveria socialiste.
Shifrat janë të frikshme.
Jo vetëm sepse një parti e majtë po dorëzon shtetin tek privatët.
Jo vetëm sepse planifikohen të jepen rreth 70 koncesione (në rrugë, transporte, dogana, shëdetësi, shërbime të tjera publike).
Jo vetëm sepse ministria e shëndetësisë ka ka hapur një thes të madh, 200 milionë euro në vit, për miqtë dhe klientët e Ramës, duke dhënë me koncesion, check -upin, hemodializën, sterilizimin dhe mbetjet spitalore.
Të gjitha këto janë njolla më vete. Një çmenduri financiare dhe një fushë e pamatë për abuzim.
Por njëkohësisht me shifrat, me dhënien e milionave pa garë, me “dhuratat” për miqtë dhe me riblerjen e ish klientëve të qeverisë Berisha, kjo strategji shkatërrimtare ka hapur edhe probleme të tjera të mëdha:
Së pari, ajo po e dorëzon shtetin tek një oligarki e dyshimtë duke ngritur një pikpyetje të madhe: përse ka vlerë që paskësaj shqiptarët të vazhdojnë të votojnë për përfaqësuesit e tyre politikë, kur edhe doganat edhe financat, edhe pullat fiskale edhe ngjyrimi i naftës edhe analizat mjeksore edhe rrugët edhe transporti i kontrollohen nga njerëz që nuk i nënshtrohen kësaj vote?
Së dyti, ajo po shndërron në tallje dilemën për ndryshimin apo jo të pushtetit, sepse të gjitha këto koncesione po jepen me periudha të mëdha afatgjata (10 vjet dhe më tepër) që e kalojnë më shumë se dyfishin e një mandati qeveritar.
Së treti ato e rëndojnë disa here xhepin e qytetarëve shqiptarë. Sepse duke dhënë me koncesion përpos veprave të mëdha (psh rruga e kombit për “dhurimin” e së cilës flitet se po bëhen pazare të paimagjinueshme) e njëjta mënyrë po përdoret edhe për shërbimet. Dhe kështu njerzit detyrohen të paguajnë edhe administratën publike që nuk është ulur aspak në numer edhe privatët që prezumohet tu shërbejnë.
Dhe në fund ato po rrezultojnë jo efikase. Ngjyrosja e naftës nuk funksionon. Rapiskani i bënte tregtarët të paguanin dy herë dhe faktet treguan se droga u kalon nën mustaqe. Crrown Agent megjithëse morri plot 8.5 milion euro, bëri një gropë të madhe në dogana. Kolegë gazetarë kanë raportuar se disponojnë fatura të rreme sikur një fshat i tëre e ka bërë në mënyrë fallco check upin mjeksor. Kudo duken shenjat e vjedhjes dhe shpërdorimit.
Por pyetja që lind pas kësaj është: a nuk i di kryeministri Rama këto? A nuk e kupton administrata e tij se ka hyrë në një spirale të çmendur shpërdorimesh?
Natyrisht që do ishte naive të kishe dilema për këto pikëpyetje.
Ato më parë se zbulimi i një strategjie të re për shtetin e vogël, janë aplikimi i një mënyre të re për të vjedhur. Fiks ashtu sikurse deklamoi një deputet socialist në prag të fushatës elektorale: “ne do të vjedhim ndryshe”.
Rama dhe ekipi i tij kanë vendosur të vjedhin ndryshe dhe të sigurtë.
Sepse në fakt, rrugën e koncesioneve abuzive nuk e nisën ata, por qeveria paraardhëse e Berishës. Socialistët atë kohë në opozitë, deklaruan me forcë se do ti anullonin pjesën më të madhe të këtyre marrëveshjeve në dëm të shqipëtarëve.
Për hir të vërtetës tentuan dhe dështuan. Sepse mekanizmat e shtetit ligjor dhe gjykatat ndërkombëtare, nuk janë të gatshme ti anullojnë vendimet e një shteti, sado qeveri e keqe që ti ketë marrë përsipër ato.
Dhe me sa duket, ky dështim, jo vetëm nuk i mërziti socialistët rishtarë në pushtet, për mosmbajtjen e zotimeve elektorale, por në të kundërt i mësoi atyre një rrugë të re: se me anë të koncesioneve mund të vidhet në mënyrë të qetë dhe të patjetërsueshme.
Dhe zagarët u lëshuan nga zinxhirët.
Të sigurtë se kishin rilindur një mënyrë të re grabitjeje.
Mjafton të lexosh raportin e detajuar të “Monitor” (shiko poshtë ) për ta kuptuar këtë. Ai vërteton se të paktën rilindasit një premtim e kanë mbajtur. Ata për të grabitur tjetërlloj
Shkrimi me i ndyre qe kam lexuar, po hik or qeros do na mesosh ti cfar te bejme .e di populli me voten e tij per te vendosur mbi fatet e Shqiperise. Ka ne atdheun tone aq intelektuale te kalibrit boteror sa sta mer mendja. Dhe do vije ajo dite qe kta intelektuale te marin ne dore fatet e atdheut te tyre.
Ke pjerdhur nga trute ti moj apo si e pate????
Jo Ermiira, jane pak dhe s u degjohet zeri.Cilet jane? Fol me emra, jo ne pergjithesi.
Po moj vajze ka plot intelektuale shqiptare te zote e te afte qe e duan shqiperine.
Po a I do shqiperia ata spo jo. Kjo eshte pyetja???????????
Se ne shqiperi po nuk ke vrare si froku.
Po nuk ke ke bere prostitution si ndoka.
Po nuk ke vrare protestues si berisha.
Po nuk talle tr.. si rama bile dhe me gjakun e atyre qe te mbeshtesin.
Po nuk grabite e mashtrove si kokedhima.
Me vjen keq po ky popull nuk te voton.
Ps: Nese ndonje krimineli I ngelet qejfi qe nuk I kam permendur emrin te ma fali se jane shume per nje konkluzion.
Menyra e te menduarit tend eshte Pse nuk ecen vendi. Ai nuk Po thote se nuk ka intelektuale. Ai thote qe sistemi eshte i deshtuar. Car te bejne intelektualet ne kafaz. Vetem cicerojne edhe bejne mutin.
gjera te pergjithshme,qe ne i themi perdite.Kush eshte ilaci?Pergjithsime,pa emra,pa situata,pa kohe!!
Te gjitha i dime,jane mendime shume te sakta,po kush do jete “doktori” i remujes shqiptare ?
Per here te dyte,me “8 nentor” kerkon te mashtroj,kryemashtruesi !
Sistemi funksional politiko-administrativ eshte deformuar nga korupsioni i “pushtetarve”,”gjyqtarve”,”profesorve”,”ushtarakeve”,ne cdo qelize!
Shqiptaret ne kulmin e varferise,mbajne mbi shpine borxhin,e vjedhjeve te pushtetarve,ne te dy nivelet !
Duan te largohen te zhgenjyer,nga frika e qendrimit si borxhli ne Shqiperi,borxhe qe e kane origjinen ne vjedhjen e fondeve publike,nga pushtetaret!
Kush do ti dale zot Shqiperise ?
Mbase duhet perseri nje diktator,me i eger se Hoxha,per ti prere veshin,hunden hajduterise pushtetare!
TE GJITHA TE LIGAT QE VUAN VATANI E KANE ZANAFILLEN TEK MURTAJA BOLSHEVIKE QE MBOLLI ENVER HOXHA VITE ME PARE
prandaj edhe ‘Huffington Post’, nje blog online i krijuar me 9 maj 2005 nga Arianna Huffington qe me pas ja shiti AOL-it amerikan, pra kjo agjensi online lajmesh duhet te remoje pak me shume ne historine e Shqypnise qe te gjeje rrenjet e te KEQES qe ka kapluar vatanin 70 vjet pasi Enver Hoxha implementoi regjimin stalinist ne vendin tone dhe e largoi perfundimisht Shqypnine nga Bota Demokratike duke e transformuar kete Zvicer buze Adriatikut ne nje CIFLIG feudal te Mafies Komuniste me pushtet, ashtu sic ka mbetur deri me sot per fatin e keq te shqyptareve.
O idiot. Shqiperia e 45 nuk ishte Polonia, ishte thjesht nje zorre qorre e turqise. Komunizmi i dha identitet shteteror dhe na nxori nga mjerimi jone historik. Ja ku jemi sot, kthyer nga tallavaja dhe llumi lindor.
Ja ku e ke Komunizmin sadist te Enver Hoxhes o KOQE enveriste, shikoje qe te mos e harrosh:
https://www.youtube.com/watch?v=_Jk7zSopzBM
Studio studio or te,qe te informohesh mire.
Nje analize e shkelqyer dhe teper e sakte.
1.
SI TA NDRYSHOJMË,
Sistemin Elektoral Antidemokratik Uzurpator [P.D & L.S.I & P.S].
2.
SI TA NDRYSHOJMË,
Sistemin Antidemokratik Partiak Piramidal [LISTAT E SHEFIT].
3.
REVOLUCION DEMOKRATIK !! ??
Per fatin tone keq,keni shume te drejte zoteri!
Kjo eshte ajo qe quhet scaner dixhital,sakte paster thjesht bukur,personalisht nuk ndaj fare optimizmin e autorit,besoj se do perfundojme me keq se Greqia,shume shpejt!
Edhe ky eshte nje produkt i lobimit berishian ose eshte nje person qe nuk e njef Shqiperine! Te dashur miq nderkombetare! Jepini mundesi Shqiperise te largoje murtajen Berisha dhe Meta e pastaj gjykoni per me tej!
Ju falenderoj per gjithçka keni konstatuar e shkruajtur në këtë shkrim, por të jeni i sigurtë që, shqiptarët kanë vite që i dinë këto gjëra. Ndryshimi qëndron tek fakti që këta monstra politikanë që e kanë drejtuar këtë vend për 25 vite, kanë arritur më së miri që, të vrasin shpirtin e protestës tek shaiptarët. Për këtë arësye, ata vazhdojnë të majmen e tallen me këtë popull “DELE”, dhe këta të fundit, të ikin nga sytë këmbët. Gjths, faleminderit për sinqeritetin tuaj.
Po thua nje te vertete, qe shume shqiptare e dine, por fatkeqesisht, nuk e ndjejne te luftojne!
foli e foli vellai dhe tha ate cka na shohin e na kane pare syte 25 vjet ,po rruga per te dale nga gjirizi ku jemi nuk na e shpjegoi, sepse ne gjiriz vetem kallama te gjate mbijne
E habitshme qe nuk ka komente per kete analize shume te sakte.
Eshte vertete nje fatkeqesi qe kalon kjo analize pa asnje koment.
E lexova, e rilexova analizen.
Bravo vellai im hispanik !!!!
Jazek na qofte nese nuk i zbatojme keto qe shkruhen ketu.
Po cfare duhet zbatuar konkretisht ???
Revolucion demokratik, thote njeri…por se kush do ta drejtoje kete revolucion une mendoj se akoma nuk ka lindur ai person..ose mund te kete lindur por akoma nuk ka rene ne sy.
Perderisa Sali Berisha nuk eshte ne burg…gjerat dhe e ardhmja ne Shqiperi ,do te jene…edhe bufi e shikon , qe do te jene shume te veshtire.
Perderisa Sala nuk burgoset…gjerat jane shume me keq se sa ne i mendojme.
E verteta eshte e hidhur per ata qe nuk e kuptojne,kurse per ata qe e kuptojne ,ne fillim ju le nje shije pak te hidhur , por kur e shehe te verteten ne sy atehere ndjen shijen e embel.
Mençuria e ketij njeriu ben qe ç’do paragraf ka nje filozofi dhe qartesi mendimi te perkryer.Per tre muaj e ka njohur Shqiperine dhe shqiptaret kaq mire sa dhe ne vete nuk kemi njohur vetveten.
Fraza me e goditur eshte : Cdo kush, pa perjashtim , perpiqet te gjeje rrugen e shkurter per te perfituar nje avantazh te padrejte mbi te tjeret, duke e shfrytezuar sistemin ne te gjitha menyrat e mundshme.
Dhe e dyta ,shume e vertete qe e ka demtuar Shqiperine jane institucionet nderkombetare “Askush ( per ndekombetaret ) qe ka nje interes tek ky sistem ,nuk mund te ngreje zerin ” .
Megjithe mençurine qe ka , me duket naivitet te jesh idealist.Kur thote ” Te korruptuarit dhe mediokrit ose te largohen ose te perqafojne ndryshimet radikale”.
Kjo qe thote Jaime eshte utopi, se asnje i koruptuar dhe medioker nuk e pranon se eshte i tille.
Per mendimin tim per te hyre ne ate rruge qe enderron Jaime mund te luaj rol vetem roli i individit.I plotfuqishem per te bere ndryshimet eshte vetem nje kryeminister ,se ka dhe gurin dhe arren ne dore per ti bere.
Po , kete kastë politike qe kemi ne nuk mund te zgjedhesh asnjë.
D.M.TH Regjimi i Enver Hoxhes paska qene model shume i mire?Do te akuzojne per komunist shqiptaret sidomos shpella e djathte ,humnera e 25 vjeteve.
Bravo Jaime,e paske kuadruar ne tre muaj mjaft qarte shqiperine dhe shqiptaret.
dhe faleminderit per fjalet e bukura ne adrese te vendit tim te dashur qe per fatin e keq mbetet shume per tu bere ne mendjen katundare te njerezve tane.
do te na duhet per shume vjet akoma ndihma e mendjeve te kthjelleta si e jotja.
Perse i jepni kaq rendesi ketij gazetari, qe nuk thote asgje?!
Do e permblidhja shkurt fare.Mbas 90-tes me ndihmen e pakursyer te te huajve,ne pushtet erdhen babezi e papare.Me strategji,vodhesh dhe shkaterruan shtazerisht,shkaterruan moralisht shoqerine dhe ne kohe rrekord krijuan klasat ekonomike. Rruga e shpetimit? Thjesht ,jashte ligjit PD.Konfiskim nepermjet Drejtesise.Kete e bejne vetem shqiptar qe Diell,Hene,Ajer kane vetem nenen Shqiperi.Qofshin dhe nje grusht burrash !
lereni qerosin,se kushedi se sa thase me verdhushka ka marre,qe flet si e ema e zeqos ne maje te thanes,me kostatime qe shqiptaret i jetojne cdo dite dhe me konkluzion hipokritesh,sikur kushedi se çoç eshte vete dhe ka dale me shkop dirigjenti,dhe e luan pa muzike!Llafollog shqiperia ka me grushta dhe Ti na mungoje…pika qe ste bie!
Analist,leri konsultat por di gje ti kur niset avioni per ne Syria!!!??
pasi kena do leshqene sunitoshqipfoles[nja 300 koke] me cue ke birazeret arabe……….Muhaxheri asht tu prit forcime!
Bla,bla,bla, artikull i denje per frymezimin e turmave kusaro-bandite shqup-se,,,,per 8 dhjetorin e tyre nevojtar.
Nuk do t’a pranoja kurre qe kjo corbe eshte produkt i nje anglezi;i njoh aq sa per kete konkludim.
Nese Mero djali e ka vendosur ne qoshene e editorialit anonimin Monfort,,,me duket se i ka ber vetem dem vetes se tij.
shkrim realist
I vertet
vecse andej nga fundi ka dasht me I hudh pak sheqer helmit.
po a ombelsohet muti a?!
muti osht mut,dhe shkelet me kemb!
komb muti
njerz bythqima.
vet shqiptaret jan guzhunjeret e ksaj gjelle muti qe han prej shekujsh!
komb qe ha mut!
ky esht kombi shqiptar.(a nuk po ushqehen me krrundet serbe a. qe edhe kafshet nuk I han se jan jasht standarti kohor)
o shqiptar
I qir I shekullit
han vec kar
Karin e mashkullit
Nje analize shume e sakte , etike dhe domethenese per shumicen e popullit me sy qe ta lexoje, me veshe qe ta degjoje dhe me zemer qe te veproje.
Hapin e pare Populli me referendum te ndryshoje sistemin e zgjedhjeve ne maxhoritar qe te zgjedhe Kandidatet qe vertet ai mendon se do ta perfaqsojne ate dhe do te jene te denje te ritin interesat,mirqenien dhe prosperitetin e tij ekonomik dhe kulturor.
Jo,hapi i pare eshte qe te mos votojme listat qe na sjellin vetem per ti stampuar Parti te,po te votojme njerezet qe i njohim per punet e mira edhe sjellet e mira ne rrethin ku punojne e pretendojne per post publike!
Gjithcka e kemi perjetuar dhe kaluar por si do ja bejme me Balozin e Zi qe na kerkon cdo muaj harace balozjane dhe ne jemi duke u bere si Gjergj Elez Alia 90% e shqiptareve kane nga 9 plage pra pritet nje duel ….. i sukseshem ndaj balozit te zi.
Gjithcka e kemi perjetuar dhe kaluar por si do ja bejme me Balozin e Zi qe na kerkon cdo muaj harace balozjane dhe ne jemi duke u bere si Gjergj Elez Alia 90% e shqiptareve kane nga 9 plage pra pritet nje duel ….. i sukseshem ndaj balozit te zi.
“Ç’ma ke ngenë!”
Kështu quhet një këngë dashurie e bukur këtu tek ne. Ajo është edhe tradicionale edhe moderne. Edhe Z. Monfort duket si më nge, me shumë paravoli për të shfaqur dashurinë e tij si parodi. A është ai vërtetë më nge dhe filozofon apo është furnizuar mirë, madje me tepri që rri tre muaj në Shqipëri për të shitur mallin e tij safi flori, një diagnozë plotë miza dhe xixa dhe një të flamosur strategji për lumturi si në Siri. Thotë se është i saktë se nuk e ka nga vetja e tij konkluzionin tragjik, por nga “vizionarë” të brendshëm pa zë për çudi në konflikt. Kështu kurajo mori miku se mund t’i ndezi që flakën t’i verë edhe një herë Shqipërisë me radikalizmin e tij post-politik strategjik si në Egjipt. Patriotizmi është kauz pa bukë, thotë. Bashkëpunimi ekstrem me fqinjët është kursi i ri që propozon ai se bashkëpunumi aktual nuk mjafton. Duhet ekstrem, han me dy porta që zhvillimi të përshpejtohet e varfëria të pakësohet. Ky qenka modeli i ri i qeverisjes së tij! U lodh shumë që e gjeti, i shkreti! Ky bashkëpunimi ekstrem, mos qoftë e thënë, më ngjason me rrugën kolonialiste të Perëndimit që ai na kujton se të pasuron.
Hallin na qanë se s’kemi model po nuk thotë në ç’vend ndriti post-politika e tij që si yll ta shohim e të na shërbejë. Qorton miqtë tanë legalë se s’janë objektivë kur vetë qëllimisht ka ardhur kursin e historisë për të ndryshuar se sistemi paska dështuar, se varfëria dhe makutëria vetëm këtu qenkan grumbulluar, opinionin publik për të përpunuar. Ata që e kanë ftuar apo dërguar si mashë e përdorin kur ai pranon që edhe me të “korruptuarit dhe mediokrit” bashkëpunon në se pranojnë planin e tij ogurzi, në mos po të largohen e të vijnë në krye zotëria e tij dhe “vizionarët” brenda dhe jashtë vendit në fqinjësi pa kufij. Kjo na qenka besa e tij?! Kuptohet, kjo ftesë qeverisë i drejtohet për mirëkuptim. Harron i ziu se nuk kalon dy herë nën mjekërr miu. I zoti e di ku i pikon çatia dhe i mbaron punët siç e do demokracia. Ndaj dije or “mik” se pa një germë kjo fjalë bëhet ‘ik’. Nuk e thonë se nuk është zakon, prandaj na lerë të jetojmë në punën tonë dhe në pjesën e diellit që na takon. Kurdoherë që kemi festë apo diçka ecën mirë del një shkrim i tillë i pështirë. Del miku të na tregojë ku është çifligu. Kasandra.
Kete guximtar une e cilsoj si person te ngarkuar nga nje dore e zeze per te konfirmuar pulikisht, punen e palodhur te investimeve te fshehet per te shkatuar kete gjendje kaotike te demokraise qe vetem shkatron vlerat e Kombit dhe te shtetit.
Sherbimet e huaja ia kane arritur qellimit.
Keshillat e Zotrise “jane rrahje uji ne havan”, eshte njesoj sikur ti jepte nje fshesaxhi i Gramshit.
Keto duhej t’i thoshte ndonje nga te medhnjte Euroatllantik, dhe te nderhynte me mjete paqsore ne nje forme te re, per rivendosjen e Demokracise. Per rivendosjen e Demokracise ne Serbi hyri ushtarakisht, ne Shqiperi mund te nderhyhet fare paqsisht. Pse matet Evropa dhe si pllake gramafoni e transmentuar me altoparlant bertete; ‘Pltsoni udhezimet dhe ejani tek ne”, Edhe kjo promemorje e ketij Oratori na thote: “Ju do shkoni dhe me poshte, sepse s’i plotsoni dot kriteret”.
E mira e thenieve te ketij Oratori eshte qe cdo Shqiptar qe s’ka prone apo lidhje miqsore me pushtetin (proverbi i hershem “Me mire nje mik sesa nje çiflik”, duhet ose te mbytet ose te behet refugjate paqsor.
pirdh o prift ne prill
rrushi aguridh
dhe nga muji mars
futi nanji pras
se ne cdo nji maj
carin nuk ta ndaj
porse ne qershor
bjerini me dor
andej nga korriku
vlon Adriatiku
per me shku ne gusht
bolet koqet rrusht
eh kur vje shtatori
ngrefet kungullori
ne tetor nentor
mshjini me dor
edhe ne dhjetor
nderkaq cdo janar
kurvat hane car
se ne mujin shkurt
na mbarohen drut
jemi shku per mut!!!!!!!!!!!
po ky!?
ka pergju bisedat e njerzve neper kafenera dhe thot ka taku lidera!!!
kto gjona I din cdo njeri I thjesht shqiptar. kto jan muhabetet me fillestare te klubeve e mejhoneve shqiptare
shqiptart jan kriminela nga 1 shi ke I fundit.
ata vec ja fusin njoni tjetrit si lepujt e plevicave
dhe si lepuj sillen.
politiksat jan t fundit.
kur ata pan qe gjith shqiptart,i madh e I vogel,le e pale ala,ju futen gjithckaje tu e vjedh grabit shkatrru,ateher ata menduan .po ne pse t rrijm? ja kem fal shpirtin shejtanit a? dhe bamm edhe ata,bjeri m top.
por per pozicjonin qe kan goditja e tyre esht me vdekjeprurse.
shqiptart t gjith krime bejn.
merr kedo shqiptar,vene n post,po s vodhi!!!!!!!!
prandaj,demokracija ka deshtu n shqipni t pakten.
shqiptart mezi presin t futen n europ,jo qe I plas suma me u bo europsa,por me nejt rehat pa punu dhe me vjel memen europ.
shqiptart gjithnji kshtu kan qen ,kan vjel dynjon.
n koh r romakve mbretnesha teuta cante detin adriatik kryq e terthor me anijet e piratve te saj qe plackisnin te tjeret. tmerri I adriatikut mo.
erdhen kush s erdh ne shqipni,te gjith erdhen ln brekt dhe iken.
edhe osmanet,me shum dhan se moren. se shqiptart vec zun postet e perandoris.
erdhen taljont ndertun rrug e qytete ,ato qe krenohemi edhe sot. erdh gjermoni s murr dot gjo.
erdh jugosllavi mas lufte dhe I morrem hekurudha e fabrika..
rusin e stalinve e grim po ashtu me grun fabrika arm…
I njejti avaz me kinest me von. ju rrasi derrin dulla duke ju mor pare e ndihma e kombnate e fabrika dhe I genjente duke I fut nanji emer si kombinati maocedun..sa me I bo qefin
tash po morin pare nga perndimi..
kur t vijn alienet,te paret qe do lidhen me ta do jen shqiptart,dhe do morin “ndihma”. e kur ti shofsh ti morracaket pordhanjos shqiptarqire pa brek ne byth por me disqe fluturuese te parkum ke shpija. jo me mercedesa gjermoni por disqe alieni UFO.
shqiptart jan komb me vese,komb I degjeneru,barkderra,pijaneca duhanxhinj kurva e kurvar,te molepsur..
shifini sesi argtohen mejhoneve me ato lloj muziknash tallava,muzik pijaneci…
as komb rural nuk mund ti quash,se ruralet kan kultur,por garrumbull nomadesh jan.
a nuk po ikin te gjith si nomad neper dynjo?
edhe ciganet apo arixhinjt apo gabelt kan me teper kultur shtetformuese,se jevgjit jan po se po me lart se shqiptart pordhanjosa parlamenti e frikanjosa lufte,se sa plas lufta zhduken dhe s ndihen mo.
prandaj
kush osht rob per s mari
ti fusi nji varje kari
tamam porsi kollari
ktij harbut shqiptari
Nje analize teper teper e sakte ,per hire te se vertes nje analze e tille na kishte munguar prej kohesh. Analistet tane ,te cilet jane njerez qe shkojne nga fryn era ,i kane prekur ,pjeserisht problemet dramatike ne te cilat ndodhe vendi i yne dhe arsyet jane te qarta . Varferia e madhe qe ka kapluar kete vend ,ka detyruar qe media tona te shiten tek cdo parti qe vjen dhe shkon .Ata duan qe me cdo kusht te kene fitime te tyre te majme .
Kjo ben qe propoganda e gabuar e medies te demtoje ecurine e Shqiperise ,me ane te shpelarjes se trurit te njerzve ,perfiton korrupsioni i qeverive qe shkon e vjen . Nje perqindje e vogel e popullsise e cila nuk ndikohet nga sharlatanet e politikes se medies ,nuk ndihmon adpak per ndryshime radikale ne kete vend .
Shqiperia e ka filluar qysh ne fillim me politikanet e saj me te ndyre ,qe erdhen nga fronti komunist ,i cili eshte fara me e keq ne bote.
Gjemat e komunisteve gjate atij regjimi te ndyre ,sic ishin neopotizmi i theksuar , imoraliteti i theksuar ,korrupsioni ,spiunaxhet ,hasmeria e madhe qe karakterizon kete popull teper te ndyre ,injoranca shekullore ,e shoqerojne kete vend vit pas viti .
Politikanet tane jane politikanet e mesimeve komuniste .Ata vazhdojne me demagogjine e tyre ,te mashtrojne nje popull njesoj si ne kohen e Enverit ,ku Shqiperia ishte parajsa e Botes .
Deshira per tu pasuruar me katapult ,ka bere qe politikanet te hajne nga kazani i hajdutellekut te gjithe ,me moton, qe kush do qe vjen ne qeveri te bej sikur te punoj ,por te vjedhi me shume ,me ane te Rrotacionit dhe per kete qofte fale populli teper injorant qe ka Shqiperia ,ku sejcila parti punon me mish e me shpirt te shpelaje sa me shume tru militantesh te tyre .Konkluzioni im perfundimtare eshte : PER SA KOHE DO TE VAZHDOJNE TE QEVERISIN KETA AKTORE POLITIK ,ME DUAR PLOT GJAK DHE KORRUPSION ,KY SHTET NUK DO TE PERPAROJE KURR .DUHET PATJETER REFORMA NE DREJTESI DHE LARGIMI I TE GJITHE DEPUTETEVE ,MINISTRAVE ETC NGA FUNKSIONI DHE NE VEND TE TYRE SHARLATANEVE,MEDIOKERVE ,HAJDUTEVE ,TE ZGJIDHEN ELITA E VENDIT QE KANE VIZION DHE DESHIRE PER TE ZHVILLUAR VENDIN NE HAPAT E SHTETEVE MODELE PERENDIMORE .
ME FELLIQESIRAT, QE NE I SHIKOJME DHE I DEGJOJME NGA VITI 1990 E TUTJE
KY VEND DO TE BEHET CDO VIT ME KEQ DHE JO ME MIRE .
Jo,nuk eshte nje perqindje e vogel qe nuk pajtohet po eshte shumica e popullit shqiptar mbasi ne zgedhjet e fundit mbi 53% nuk morri pjese hiçne votime ,prandaj na dell kjo porosi tash e jo perpara:nuk dine me si t’i lajne duarte ambasadoret ,e sidomos ambasada amerikane,me mutsihanen qe Kane krijuar duke perkrah njerezet ma te poster te politikes ne Shqiperi!..
Kane perkrah horrat vetem e vetem qe te marrin gjithe pasurohen:tash nuk ka me cka me marr edhe duhet me vjet nje arsye per me u larguar pas:edhe do na krijojne dicka ,qofte nje Isis,qofte nje rremuje tjeter…
Pse proportionalen nuk e perkrahin?pse referendumin nuk e perkrahen?
Te gjithe Ne i dime keto,por askush nga Ne nuk ka force t’ju thote “Mjaft me!”
Jemi po Ne qe i votojme dhe u japim pushtet ketyre forcave regresive.
Analiza eshte e qarte per Ne, por sepse e kuptojme me mire kur nje i huaj na i ve ne dukje.Dhe pastaj fillojme dhe themi se dikush tjeter dhe jo Ne kemi faj, sepse armiku yne eshte gjithnje nje i huaj, gjiton apo i larget qofte. Kur te kuptojme se vuajme nga injoranca dhe egoizmi i semure dhe te fillojme te mjekohemi per kete patologji kombetare, them se mund edhe Ne te enderojme.
Jo 53% te shqiptareve nuk i votuan hiç!
Problemi eshte se keto 53% nuk Kane mundesi me u shpreh ndryshe se systemi elektoral asgjeson voten e tyre .
Sali Berisha lindi në fshatin Viçidol të Tropojës në kufi me Kosovën.
Në vitin 1967 ai përfundoi me rezultate të shkëlqyera Fakultetin e Mjekësisë në Universitetin e Tiranës. Më vonë ai u specializua në degën kardiologji dhe më pas u emërua si asistent / profesor mjekësie në të njëjtin universitet dhe mjek kardiolog në Spitalin e Përgjithshëm të Tiranës.[2]
Gjatë viteve 1970, Sali Berisha u dallua për punën kërkimore në fushën e kardiologjisë në Shqipëri dhe u emërua profesor kardiologjie në Universitetin e Tiranës.
Në vitin 1978 ai fitoi një bursë nëntë muajore nga UNESCO për studime të avancuara dhe trajnime në Paris. Pas kthimit në Shqipëri, Berisha filloi një program kërkimor për hemodinamikën që tërhoqi vëmendjen e shumë kolegëve evropianë.
Në vitin 1986 u zgjodh anëtar i Komitetit Evropian për Kërkime Mjekësore me qendër në Kopenhagën, me të cilin punoi për përpunimin e strategjive kërkimore shkencore “Shëndet për të gjithë”. Studimet shkencore ndërkombëtare në kardiologji të z. Berisha ishin origjinale dhe të rëndësishme; ato u botuan në gazeta dhe revista mjekësore prestigjioze në Evropën Perëndimore. Në vitin 1989 iu dha titulli Profesor në Universitetin e Tiranës[3].
Rënia e komunizmit
Mbas vdekjes së diktatorit komunist Enver Hoxha, Berisha shpresonte që pasardhësi i tij Ramiz Alia do të zbuste politikën e ashpër staliniste të paraardhësit të tij dhe do të inkurajonte ndryshimet. Por bashkë me një numër në rritje të intelektualëve, studentëve dhe të rinjve punëtorë ai mbeti i zhgënjyer kur këto shpresa nuk u realizuan. Në vitin 1989 kur vendet e Evropës Lindore filluan të përmbysnin komunizmin Sali Berisha dhe mbështetësit e tjerë të reformave dolën më hapur në thirrjet e tyre për ndryshime në Shqipëri.
Berisha gjatë Lëvizjes antikomuniste dhjetor 1990
Në tetor të vitit 1989 në një intervistë me Televizionin Shqiptar të kontrolluar nga shteti ai i kërkoi regjimit të fillojë një program të gjerë liberalizimi, por intervista e regjistruar nuk u transmetua në televizion. Në gusht të vitit 1990 në një takim të disa intelektualëve shqiptarë me Ramiz Alinë Berisha kërkoi lejimin e sistemit shumëpartiak dhe ekonominë e tregut. Në një artikull të botuar në gazetën “Bashkimi” më 17 shtator 1990 Berisha dënoi ato që ai i quante ”reforma kozmetike” të regjimit të Alisë. Pa pluralizëm politik, theksonte ai, nuk mund të ketë demokraci të vërtetë në Shqipëri. Në dhjetor të vitit 1990 ai iu bashkua që në ditën e parë demonstratave të studentëve të cilat e detyruan regjimin të lejonte sistemin shumëpartiak. Me krijimin e partisë së parë anti-komuniste, Partisë Demokratike, ai ishte një nga drejtuesit kryesorë të saj dhe në shkurt të vitit 1991 ai u zgjodh kryetar i Partisë Demokratike. Sali Berisha ka qenë zgjedhur deputet i parlamentit në 1991, 1992, 1997, 2001, 2005 dhe 2009.
President (1992-1997) dhe Kryeministër që prej vitit 2005
Çifti Berisha së bashku me çiftin presidencial Obama
Pas zgjedhjeve të para të lira në Shqipëri, Berisha u zgjodh President i Republikës më 9 prill 1992. Gjatë mandatit si President i Republikës së Shqipërisë, Shqipëria u hap ndaj perëndimit; ajo u bë anëtare e Këshillit të Evropës në vitin 1995; nënshkroi Marrëshveshjen për Paqe dhe Partneritet në vitin 1993 dhe vendosi bashkëpunim të ngushtë me vendet e BE-së dhe ShBA-në. Të gjitha ligjet e diktaturës komuniste u zëvendësuan me ligje të reja të standardeve evropiane dhe u krijuan institucione të reja si Gjykata Kushtetuese e Shqipërisë dhe Këshilli i Lartë i Drejtësisë, që nuk ekzistonin më parë.
Rënia e skemave piramidale në fund të viti 1996, në të cilat shqiptarët humbën miliona dollarë, çoi në demonstrata në të cilat njerëzit akuzonin qeverinë për vjedhjen e parave. Trazirat e krijuara si rezultat i kësaj në fillim të vitit 1997 e detyruan Berishën të dekretonte zgjedhjet e parakohshme në qershor 1997. Këto zgjedhje u fituan nga opozita dhe pas kësaj Berisha dha dorëheqjen si President.
Më pas Berisha ri-zgjidhet Kryetar i Partisë Demokratike dhe këtë pozicion e mban nga viti 1997 deri, i rizgjedhur në prill 2005 deri në 26 qershor 2013.
Në vitin pasues Berisha e fut Partinë Demokratike në koalicion me partit e qendrës së djathtë dhe në zgjedhjet e përgjithshme politike të mbajtura në pesë raunde në periudhën qershor-gusht 2001 zgjidhet drejtues i koalicionit. Megjithëse misioni vëzhgues ndërkombëtar OSBE / ODIHR i quajti këto zgjedhje të manipuluara, koalicioni fitoi 37 % të votave.
Me 3 korrik 2005, koalicioni prej pesë partive të qendrës së djathtë i drejtuar nga Sali Berisha ja arrinë që të fitojë një mazhorancë prej 74 deputetësh nga 140 gjithsej në Kuvend [4] dhe më 8 shtator 2005 me shumicë prej 81 votash të deputetëve zgjidhet Kryeministër i Shqipërisë. Më 4 Prill 2009 Shqipëria u pranua si anëtare me të drejta të plota në NATO. Kjo u arrit falë reformave të kryera nga qeveria e z. Berisha. Sipas revistës së mirënjohur amerikane Forbes Shqipëria ishte pothuajse i vetmi vend në Europë qe kishte rritje ekonomike dhe e konsideron Berishën si arkitektin e suksesit ekonomik të Shqipërisë.[5]
Berisha dhe Presidenti i SHBA-së George W. Bush gjatë vizitës historike të presidentit amerikan në Shqipëri në qershor 2007
Më 28 Qershor 2009 u mbajtën zgjedhjet e radhës për parlamentin ku koalicioni i udhëhequr nga Partia Demokratike fitoi 70 mandate nga 140 te tilla.[6] Zgjedhjet u çertifikuan nga OSBE/ODIHR si zgjedhje që shënuan progres të dukshëm lidhur me regjistrimin e votuesve, procesin e identifikimit, kornizën ligjore, procesin e votimit, numërimit të votave dhe zgjidhjes së ankesave.[7] Kryetari i PD z.Sali Berisha ftoi LSI-në në koalicion, ftesë që u pranua nga z. Ilir Meta. Qeveria e re konsiderohet si qeveria e integrimit të Shqipërisë në Bashkimin Evropian.
Gjatë periudhës së qeverisjes nga qeveri e drejtuar nga Berisha, u ndërtuan më shumë se 10.000km rrugë, duke lidhur me rrugë të asfaltuara mbi 900 fshatra me komunat dhe 169 komuna me infrastrukturën rrugore kombëtare. Për tu përmendur janë rruga Tiranë-Elbasan dhe në mënyrë të veçantë, rruga Durrës-Kukës, që njihet ndryshe si “Rruga e Kombit”, sepse lidh Kosovën me qytetin e Durrësit. Kjo e fundit përshkon Shqipërinë lindje-perëndim dhe është vepra më e madhe rrugore në historinë e Shqipërisë. Ndërtimi i kësaj rruge u kritikua nga Partia Socialiste si shumë e kushtueshme. Kryetari i Partisë Socialiste Edi Rama, në një fjalim në Kukës gjatë ndërtimit të rrugës, theksoi se me paratë e harxhuara për ndërtimin e kësaj rruge do të ishin ndërtuar shumë rrugë të tjera në Shqipëri.
Berisha në ceremoninë e emërimit të një rruge në Tiranë me emrin e arkitektit të pavarësisë së Kosovës, Ibrahim Rugova
Një tjetër arritje e qeverisjes së Berishës ishte sigurimi i energjisë elektrike pa ndërprerje për qytetarët shqiptarë për herë të parë në historinë e Shqipërisë.
Gjatë qeverisjes së Berishës u krijuan kushtet për anëtarësimin e Shqipërisë në NATO gjë që u realizua më 2 prill 2009. Gjithashtu u plotësuan të gjitha kushtet dhe kriteret për heqjen e vizave me vendet e Bashkimit Europian. Mbas miratimit të këtij vendimi nga Parlamenti Europian, ai hyri në fuqi më 15 dhjetor 2010.
Sali Berisha është i martuar me Liri Berisha, e cila është pediatre dhe kanë dy fëmijë, një vajzë, Argitën, dhe një djalë, Shkëlzenin. Berisha zotëron gjuhën angleze, frënge, italiane,ruse dhe gjermane.
J. M. Barrie first used Peter Pan as a character in a section of The Little White Bird (1902), an adult novel.
He returned to that character as the centre of his stage play entitled Peter Pan, or The Boy Who Wouldn’t Grow Up, which premiered on 27 December 1904 in London. The play was highly popular, running to 1913.
Following the success of the 1904 play, Barrie’s publishers, Hodder and Stoughton, extracted chapters 13–18 of The Little White Bird and republished them in 1906 under the title Peter Pan in Kensington Gardens, with the addition of illustrations by Arthur Rackham.[1]
Barrie adapted and expanded the play’s story line as a novel, published in 1911 as Peter and Wendy.
Physical appearance[edit]
Barrie never described Peter’s appearance in detail, even in his novel, leaving it to the imagination of the reader and the interpretation of anyone adapting the character. In the play, Peter’s outfit is made of autumn leaves and cobwebs.[2] His name and playing the flute or pipes suggest the mythological character Pan. Barrie mentions in Peter and Wendy that Peter Pan still had all his “first teeth”.[3] He describes him as a beautiful boy with a beautiful smile, “clad in skeleton leaves and the juices that flow from trees”.[3]
Traditionally, the character has been played on stage by a small adult woman.[4] In the original productions in the UK, Peter Pan’s costume was a reddish tunic and dark green tights, such as that worn by Nina Boucicault in 1904. This costume is exhibited in Barrie’s Birthplace.[5] The similar costume worn by Pauline Chase (who played the role from 1906 to 1913) is displayed in the Museum of London. Early editions of adaptations of the story also depict a red costume[6][7] but a green costume (whether or not made of leaves) becomes more usual from the 1920s,[8] and more so later after the release of Disney’s animated movie.
In the Disney films, Peter wears an outfit that consists of a short-sleeved green tunic and tights apparently made of cloth, and a cap with a red feather in it. He has pointed elf-like ears, brown eyes and his hair is red. In the live-action 2003 Peter Pan film, he is portrayed by Jeremy Sumpter, who has blond hair and green eyes. His outfit is made of leaves and vines. In Hook (1991), the character is played as an adult by Robin Williams, with blue eyes and dark brown hair; in flashbacks to him in his youth, his hair is light brown. In this film his ears appear pointed only when he is Peter Pan, not as Peter Banning. His Pan attire resembles the Disney outfit (minus the cap).
In the novel Peter Pan in Scarlet (2006), Geraldine McCaughrean describes him as having blue eyes and light hair (or at least any colour lighter than black). In this novel, Never Land has moved on to autumn, so Peter wears a tunic of jay feathers and maple leaves. In the Starcatcher stories written by Dave Barry and Ridley Pearson, Peter is described with carrot-orange hair and bright blue eyes.
In the 2011 TV miniseries Neverland, released by Sky Movies in the UK and SyFy network in the US, Peter (played by Charlie Rowe) is portrayed with dark brown hair and eyes. He plays a traditional flute instead of pan pipes, and wears clothing typical of the early 1900s until near the end of the movie.
Age[edit]
Statue of Peter Pan in Kensington Gardens, London, England
J.M. Barrie created his character based on his older brother, David, who died in an ice-skating accident the day before his 14th birthday. His mother and brother thought of him as forever a boy.[9] The “boy who wouldn’t grow up” character has been described as a variety of ages.
In The Little White Bird (1902), he was only seven days old.
Although his age is not stated in Barrie’s play (1904) or novel (1911), the book says that he still had all his baby teeth. In other ways, the character appears to be older.
Barrie’s intended model for the statue of Peter by George Frampton, which was erected in Kensington Gardens in 1912, was a set of photos of actor Michael Llewelyn Davies, taken at the age of six.
Personality[edit]
Peter is an exaggerated stereotype of a boastful and careless boy. He claims greatness, even when such claims are questionable (such as congratulating himself when Wendy re-attaches his shadow). In the play and book, as in both film adaptations, Peter appears to symbolise or personify the selfishness of childhood. He displays forgetfulness and self-centred behaviour.
Peter has a nonchalant, devil-may-care attitude, and is fearlessly cocky when it comes to putting himself in danger. Barrie writes that when Peter thought he was going to die on Marooners’ Rock, he felt scared, yet he felt only one shudder. With this blithe attitude, he says, “To die will be an awfully big adventure”. In the play, the unseen and unnamed narrator ponders what might have been if Peter had stayed with Wendy, so that his cry might have become, “To live would be an awfully big adventure!”, “but he can never quite get the hang of it”.[10]
Abilities[edit]
Peter’s archetypal quality is his unending youth. In Peter and Wendy, it is explained that Peter must forget his own adventures and what he learns about the world in order to stay childlike. The prequels by Barry and Pearson attribute Peter’s everlasting youth to his exposure to starstuff, a magical substance which has fallen to earth.
Peter’s ability to fly is explained, but inconsistently. In The Little White Bird he is able to fly because he is said to be part bird, like all babies. In the play and novel, he teaches the Darling children to fly using a combination of “lovely wonderful thoughts” and fairy dust. In Barrie’s Dedication to the play Peter Pan, The Boy Who Wouldn’t Grow up,[11] the author attributes the idea of fairy dust being necessary for flight to practical needs:
…after the first production I had to add something to the play at the request of parents (who thus showed that they thought me the responsible person) about no one being able to fly until the fairy dust had been blown on him; so many children having gone home and tried it from their beds and needed surgical attention. – J.M. Barrie
Peter has an effect on the whole of Neverland and its inhabitants when he is there. Barrie states that although Neverland appears different to every child, the island “wakes up” when Peter returns from his trip to London. In the chapter “The Mermaids’ Lagoon” in the book Peter and Wendy, Barrie writes that there is almost nothing that Peter cannot do. He is a skilled swordsman, rivalling even Captain Hook, whose hand he cut off in a duel. He has remarkably keen vision and hearing. He is skilled in mimicry, copying the voice of Hook, and the tick-tock of the Crocodile.
In both Peter Pan and Wendy and Peter Pan in Scarlet, Peter’s ability to imagine things into existence is noted. This ability is featured more strongly in Peter Pan in Scarlet. He also creates imaginary windows and doors as a kind of physical metaphor for ignoring or shunning his companions. He is said to be able to feel danger when it is near.
In Peter and Wendy, Barrie states that the Peter Pan legend Mrs Darling heard as a child was that when children died, he accompanied them part of the way to their destination so they would not be frightened. This is a role similar to the Greek god Hermes as a psychopomp.
In the original play, Peter states that no one must ever touch him (though he does not know why). The stage directions specify that no one does so throughout the play. Wendy approaches Peter to give him a “thimble” (kiss), but is prevented by Tinker Bell.
Relationships[edit]
Main article: Characters of Peter Pan
Statue in Brussels, Belgium
Family[edit]
A mother and a father. It also said that he has a younger sibling.
Parents[edit]
Peter does not know his parents. In Peter Pan in Kensington Gardens, Barrie wrote that he left them as an infant. Seeing the window closed and a new baby in the house when he returned some time later, he assumed they no longer wanted him. In Starcatchers he is an orphan. In Rundoon, his friends Molly and George discover who his parents are. In Hook, Peter remembers his parents, specifically his mother, who wanted him to grow up and go to the best schools in London to become a judge like his father and have a family of his own. After Peter flew away to Kensington Gardens, he returned to find his parents had forgotten about him and had another child (in Peter and Wendy, the gender of Peter’s sibling is revealed to be a boy).
Jack and Maggie[edit]
In Hook, Peter states that the reason he wanted to grow up was to be a father. He met and fell in love with Wendy’s granddaughter, Moira, which causes him to forsake his immortality and marry her. They have two children in the movie, Jack and Maggie. However, he is estranged from both due to his constant absences and broken promises, which irritates Moira. His preteen son, Jack, is often frustrated with Peter’s prolonged absences and turns to Captain Hook for a father figure. His young daughter Maggie retains faith in Peter, which helps him and the Lost Boys rescue her and Jack from Hook. Peter retains much of his fun self after his final visit to Neverland, which strengthens his relationship with Jack, Maggie and Moira.
Friends[edit]
Maimie Mannering[edit]
While in Kensington Gardens, Peter meets a lost girl named Maimie Mannering and the two quickly become friends. Peter proposes marriage to Maimie. While Maimie wants to stay in the Gardens with Peter, she comes to realise that her mother is so worried that she must return to her. Maimie promises to always remember Peter and goes back to her mother. When Maimie grows up, she continues to think of Peter, dedicating presents and letters to him. To remember Maimie, Peter rides the imaginary goat that Maimie created for him. She is considered to be the literary predecessor of Wendy Darling.[12]
The Darlings[edit]
Wendy Darling[edit]
Main article: Wendy Darling
Wendy is hinted to have romantic feelings for Peter, but cannot be with him because of his inability to love back. In the 2003 film Peter Pan, the feeling is mutual. Captain Hook can only take away Peter’s ability to fly by thoughts of Wendy leaving him, growing up, and replacing him with a husband. Wendy saves Peter by giving him her hidden kiss (signifying he is her true love); this gives him the will to live. In the movie Hook, an older Wendy implies that she used to (and perhaps, still does) have feelings for Peter, saying that she was shocked that he did not prevent her wedding day. In the sequel to the 1953 Disney film, Return to Neverland, Peter and a grown-up Wendy are briefly, but happily, reunited after many years and continue to show feelings for each other.
In the original novel, Peter later befriends Wendy’s daughter Jane (and her subsequent daughter Margaret), and it is implied that this pattern will go on forever. From time to time Peter visits the real world, and befriends children. Wendy Darling, whom he recruited to be his “mother”, is the most significant of them; he also brings her brothers John and Michael to Neverland at her request. It is mentioned that Wendy was the only girl who captured his attention.
John Darling and Michael Darling[edit]
John, the older brother of the Darlings, proves to be extremely mature for his age. He becomes fascinated with piracy and imitates Captain Hook while playing at home with his siblings. Not only sophisticated, John is also courageous and smart. Peter typically tasks John with the responsibility of directing the Lost Boys when Peter is absent. Michael, the youngest of the Darlings, is convinced that Peter Pan is a real person after hearing Wendy’s passionate narratives about him. During nursery games, it’s Michael who plays the role of Peter Pan whom he looks up to.
Mary and George Darling[edit]
The parents of Wendy, John and Michael. Mr Darling works as a clerk in the City, and is named after George Llewelyn Davies. Mrs Darling is named after Mary Ansell, Barrie’s wife.
Neverland Inhabitants[edit]
Tiger Lily[edit]
Main article: Tiger Lily (Peter Pan)
Tiger Lily is the daughter of Great Big Little Panther, the chief of the Piccaninny Native American tribe resident in Neverland. Barrie refers to her as “a princess in her own right”, and she is often described as such. She is kidnapped by the pirates and left to die on Marooners’ Rock where she is rescued by Peter. It is hinted later that she may have romantic feelings for Peter but he doesn’t return them, as he is completely oblivious of other people’s feelings. In the Disney movie, Tiger Lily dances with Peter upon her return and shows her affection by kissing him, and he turns bright red. This made Wendy jealous of Tiger Lily.
Tinker Bell[edit]
Main article: Tinker Bell
Tinker Bell, a common fairy who is Peter Pan’s best friend and often jealously protective of him. She is the friend who helps him in his escapades. As his fairy, Tink’s malicious actions are usually caused by her jealousy which leads to the Lost Boys shooting arrows at Wendy (or nearly stoned to death in Disney’s movie), and eventually even reveals Peter’s hideout to Captain Hook, thinking that Wendy will be captured rather than Peter. When Tink realises her serious mistake, she risks her own life by drinking the poison Hook has left for Peter (or pushing Hook’s bomb away in Disney’s movie). Her extreme loyalty and dedication to Peter is everlasting.
The Lost Boys[edit]
Main article: Lost Boys (Peter Pan)
Peter is the leader of the Lost Boys, which include Tootles, Nibs, Slightly, Curly, and The Twins. The Lost Boys is a band of boys who were lost by their parents after they “fall out of their perambulators”, and came to live in Neverland; it is written that he “thins them out” when they start to grow up. They proved to always have his back and defend Peter in sticky situations, including dangerous encounters with Captain Hook.
The Crocodile[edit]
The crocodile (Tick-Tock in the Disney film) is Captain Hook’s nemesis. After Peter Pan cut off Captain Hook’s hand in a fight and threw it into the sea, the crocodile swallowed it and got a taste for Hook. It also swallowed a ticking clock, which alerts Hook of its presence.
Adversaries[edit]
Captain Hook[edit]
Main article: Captain Hook
Captain Hook is Peter Pan’s arch-enemy, whose right (or left) hand was cut off in a duel. Hook’s crew, including Smee and Starkey, also consider him a foe. Captain Hook’s two principal fears are the sight of his own blood (which is supposedly an unnatural colour) and one crocodile. His name plays on the iron hook that replaced his hand cut off by Peter Pan and eaten by a saltwater crocodile, which continues to pursue Hook.
In the 1953 animated film, Hook seeks revenge on Peter Pan for having fed the crocodile his hand, and refuses to leave Neverland without satisfaction.[13] Hook is supported by Mr. Smee. After promising Tinker Bell ‘not to lay a finger (or a hook) on Peter Pan’, he lays a bomb in Peter’s hideout. At the conclusion of the film, Hook is chased by the crocodile into the distance. Walt Disney insisted on keeping Hook alive, as he said: “The audience will get to liking Hook, and they don’t want to see him killed.”[14] In the sequel Return to Never Land, Hook mistakes Wendy’s daughter Jane for Wendy, and uses her as bait to lure Peter Pan to his death.
Mr. Smee[edit]
Main article: Mr. Smee
Mr. Smee is Captain Hook’s boatswain (“bo’sun”) and right-hand man in J. M. Barrie’s play Peter Pan and the novel Peter and Wendy. Mr. Smee is Captain Hook’s direct confidant. Unlike the other pirates, Smee is often clumsy and incapable of capturing any of the Lost Boys. Rather than engaging in Hook’s evil schemes, Smee finds excitement in bagging loot and treasures.
Publications[edit]
See also: Works based on Peter Pan for a complete list of books, stage adaptations, films, etc. featuring these and other Peter Pan stories.
Original works[edit]
1904 – Peter Pan, or The Boy Who Wouldn’t Grow Up (play): Peter brings Wendy and her brothers to Neverland, where he has a showdown with his nemesis, Captain Hook. This play was adapted as a novel by Barrie. Variations and adaptations have been produced in various media.
1906 – Peter Pan in Kensington Gardens: an origin story where the infant Peter flies away from his home, takes up residence in Kensington Gardens and makes friends with the fairies. It is a “book-within-a-book” that was first published in Barrie’s The Little White Bird in 1902.
1911 – Peter and Wendy (novel), later published as Peter Pan and Wendy, adapted as a novel from the play, it also incorporates events of Barrie’s sequel play, An Afterthought.
Other works[edit]
See also: List of works based on Peter Pan for a complete list of books, stage adaptations, films, etc. featuring Peter Pan or based on the story.
2004-2009: Peter and the Starcatchers, Peter and the Shadow Thieves (2006), Peter and the Secret of Rundoon (2007), Peter and the Sword of Mercy (2009), a series of novels by Dave Barry and Ridley Pearson: Peter leaves a London orphanage for a series of adventures, which offer an origin story for Captain Hook, fairies, his abilities, and the Lost Boys. Along with Molly Aster, Peter takes on many enemies and saves the world on more than one occasion. Tinker Bell is introduced.
Peter Pan in Scarlet (2006), a novel by Geraldine McCaughrean: Wendy, John, and most of the Lost Boys return to Neverland, where Peter has begun to take Captain Hook’s place. It serves as an official sequel to Peter and Wendy.
Filmography[edit]
See also: Works based on Peter Pan for a complete list of books, stage adaptations, films, etc. featuring Peter Pan or based on the story.
Films based on the original work[edit]
1924 – Peter Pan, a silent film released by Paramount Pictures, the first film adaptation of the play by J. M. Barrie, starring Betty Bronson as Peter.
1953 – Peter Pan, an animated film produced by Walt Disney adapted from the play.
2003 – Peter Pan, a live action film released by Universal Pictures, Columbia Pictures and Revolution Studios, directed by P. J. Hogan, starring Jeremy Sumpter as Peter and Jason Isaacs as Hook.
2015 – Peter and Wendy, a two-hour drama based on J.M. Barrie’s novel to be aired on the British TV channel ITV, produced by Headline Pictures, with Stanley Tucci as Captain Hook, Paloma Faith as Tinker Bell, Laura Fraser as Mrs. Darling and Zac Sutcliffe as Peter.[15]
Other notable films[edit]
1991 – Hook, a live-action sequel directed by Steven Spielberg, starring Robin Williams as the adult Peter Banning, Dustin Hoffman as Hook and Julia Roberts as Tinker Bell.
2002 – Return to Never Land, an animated sequel to the 1953 Disney film.
2015 – Pan, a live-action origin film directed by Joe Wright, released by Warner Bros., starring Levi Miller as Peter, Hugh Jackman as Blackbeard and Garrett Hedlund as Hook.
In popular culture[edit]
Since their 1953 animated film, Walt Disney has continued to use Peter Pan as a character. The studio featured him in the sequel film Return to Neverland, in their parks as a meetable character, and as the protagonist of the dark ride, Peter Pan’s Flight. He also appears in House of Mouse, Mickey’s Magical Christmas, and the Kingdom Hearts video games.
J. R. R. Tolkien’s biographer Humphrey Carpenter has speculated that Tolkien’s impressions of a 1910 production of Barrie’s Peter Pan in Birmingham “may have had a little to do with” his original conception of the Elves of Middle Earth.[16]
In the television series Once Upon A Time, a malevolent version of Peter Pan, portrayed by Robbie Kay, appears as the main villain in the first half of the show’s third season. It is revealed that he was originally a cowardly trickster named Malcolm, and Rumpelstiltskin’s father. He will return in the second half of the fifth season as one of the main antagonists.
In the anime-styled web series RWBY, the character Scarlet David is based on Peter Pan.
The name Peter Pan has been adopted for various purposes over the years:
Three thoroughbred racehorses have been given the name, the first born in 1904.
Several businesses have adopted the name, including Peter Pan Bus Lines, Peter Pan peanut butter, and Peter Pan Records.
In the early 1960s, some Cuban families sent their children to resettle in Miami in an emergency effort calculated to save the children from perceived potential mistreatment under the Castro socialist regime; the program was called Operation Peter Pan (or Operación Pedro Pan).
American psychologist Dr. Dan Kiley popularised the Peter Pan syndrome (puer aeternus) in his 1983 book, The Peter Pan Syndrome: Men Who Have Never Grown Up.[17] He described individuals (usually male) with underdeveloped maturity.[18] His next book, The Wendy Dilemma (1984), advises women romantically involved with “Peter Pans” how to improve their relationships.[19]
Japanese manga artist, Mayu Sakai, appropriated the English term for her series, Peter Pan Syndrome.[20]
Peterpan is the former name for an Indonesian pop-rock band, now called Noah.
Public sculptures[edit]
Barrie commissioned a statue of Peter Pan by sculptor George Frampton which was erected overnight in Kensington Gardens on 30 April 1912 as a May Day surprise to the children of London. Seven statues have been cast from the original mould.[21] The other six are located in:
Egmont Park, Brussels, Belgium,[22] 1924
Bowring Park, St. John’s, Newfoundland, Canada, Bowring Park, 1925
Johnson Park, Camden, New Jersey, United States,[23] 1926
Queens Gardens, Perth, Western Australia,[24] 1927
Sefton Park, Liverpool, England,[25] 1928
Glenn Gould Park, Toronto, Ontario, Canada,[26] 1929
The town council of Melbourne, Australia, commissioned a statue of Peter Pan in 1926; it is now located in Melbourne Zoo.[27]
A statue of Pan by Alex Proudfoot RSA, Principal of Glasgow School of Art, was erected at the Mearnskirk Hospital for children in Glasgow in 1949, commissioned by Alfred Ellsworth in memory of his friend Dr John A Wilson, first superintendent of Mearnskirk Hospital. Wilson had also been a school friend of J.M. Barrie.[28]
A statue by Ivan Mitford-Barberton was commissioned by Vyvyan and Gwen Watson in remembrance of their son Peter and given in 1959 to the Red Cross War Memorial Children’s Hospital in Western Cape, South Africa.[29]
A pair of statues by Cecil Thomas, one showing Peter Pan and Tinker Bell, and the other Wendy and the Darling children, have been located in Dunedin Botanic Gardens in Dunedin, New Zealand since the 1960s.[30]
Two bronze casts of a statue by Alistair Smart, originally commissioned by the Angus Milling Company in 1972, are in Kirriemuir, Scotland, one in the main town square and the other in the Peter Pan Garden by Barrie’s Birthplace, now owned by the National Trust of Scotland.[31]
A bronze statue by Diarmuid Byron O’Connor was commissioned by Great Ormond Street Hospital in London and unveiled in 2000, showing Peter blowing fairy dust, with Tinker Bell added in 2005.[32]
Sir James Matthew Barrie, 1st Baronet, OM (9 May 1860 – 19 June 1937) was a Scottish author and dramatist, the child of a family of small-town weavers, and best remembered today as the creator of Peter Pan. He was educated in Scotland but moved to London, where he developed a career as a novelist and playwright. There he met the Llewelyn Davies boys who inspired him to write about a baby boy who has magical adventures in Kensington Gardens (included in The Little White Bird), then to write Peter Pan, or The Boy Who Wouldn’t Grow Up, a “fairy play” about an ageless boy and an ordinary girl named Wendy who have adventures in the fantasy setting of Neverland.
Peter Pan quickly overshadowed his previous work, although he continued to write successfully, and it became his best-known work, credited with popularising the name Wendy, which was very uncommon previously.[1] Barrie unofficially adopted the Davies boys following the deaths of their parents.
Barrie was made a baronet by George V in 1913, and a member of the Order of Merit in 1922. Before his death, he gave the rights to the Peter Pan works to Great Ormond Street Hospital for Children in London, which continues to benefit from them.
Contents [hide]
1 Childhood and adolescence
2 Literary career
3 Social connections
4 Marriage
5 Llewelyn Davies family
6 Death
7 Biographies
7.1 Books
7.2 Journals
7.3 Film, television and stage
8 Honours
9 Other
10 Works (by year)
11 References
12 External links
Childhood and adolescence[edit]
James Matthew Barrie was born in Kirriemuir, Angus, to a conservative Calvinist family. His father, David Barrie, was a modestly successful weaver. His mother, Margaret Ogilvy, had assumed her deceased mother’s household responsibilities at the age of eight. Barrie was the ninth child of ten (two of whom died before he was born), all of whom were schooled in at least the three Rs, in preparation for possible professional careers. His siblings were; Alexander (1842 – 16 July 1914), Mary Ann (1845–1918), Jane (14 March 1847 – 31 August 1895), Elizabeth (12 March 1849 – 1 April 1851), Agnes (23 Dec 1850–1851), David Ogilvy (30 January 1853 – 29 January 1867), Sarah (3 June 1855 – 1 November 1913), Isabella (4 January 1858 – 1902) and Margaret (9 July 1863 – 1936). He was a small child and drew attention to himself with storytelling.[2] He only grew to 5 ft 31⁄2 in. (161 cm) according to his 1934 passport.[3]
When he was 6 years old, Barrie’s next-older brother David (his mother’s favourite) died two days before his 14th birthday in an ice-skating accident. This left his mother devastated, and Barrie tried to fill David’s place in his mother’s attentions, even wearing David’s clothes and whistling in the manner that he did. One time Barrie entered her room, and heard her say “Is that you?” “I thought it was the dead boy she was speaking to”, wrote Barrie in his biographical account of his mother, Margaret Ogilvy (1896), “and I said in a little lonely voice, ‘No, it’s no’ him, it’s just me.'” Barrie’s mother found comfort in the fact that her dead son would remain a boy forever, never to grow up and leave her.[4] Eventually Barrie and his mother entertained each other with stories of her brief childhood and books such as Robinson Crusoe, works by fellow Scotsman Walter Scott, and The Pilgrim’s Progress.[5]
At the age of 8, Barrie was sent to The Glasgow Academy, in the care of his eldest siblings Alexander and Mary Ann, who taught at the school. When he was 10 he returned home and continued his education at the Forfar Academy. At 14, he left home for Dumfries Academy, again under the watch of Alexander and Mary Ann. He became a voracious reader, and was fond of Penny Dreadfuls, and the works of Robert Michael Ballantyne and James Fenimore Cooper. At Dumfries he and his friends spent time in the garden of Moat Brae house, playing pirates “in a sort of Odyssey that was long afterwards to become the play of Peter Pan”.[6][7] They formed a drama club, producing his first play Bandelero the Bandit, which provoked a minor controversy following a scathing moral denunciation from a clergyman on the school’s governing board.[5]
Literary career[edit]
Peter Pan statue in Kensington Gardens, London
Barrie knew he wished to follow a career as an author. However, his family attempted to persuade him to choose a profession such as the ministry. With advice from Alexander, he was able to work out a compromise: he would attend a university, but would study literature.[8] Barrie enrolled at the University of Edinburgh, where he wrote drama reviews for the Edinburgh Evening Courant. He graduated and obtained a M.A. on 21 April 1882.[8]
Following a job advertisement found by his sister in The Scotsman, he worked for a year and a half as a staff journalist on the Nottingham Journal.[8] He then returned to Kirriemuir. Using his mother’s stories about the town (renamed “Thrums”), he submitted a piece to the St. James’s Gazette, a London newspaper. The editor ‘liked that Scotch thing’ so well that Barrie ended up writing a series of these stories.[5] They would serve as the basis for his first novels: Auld Licht Idylls (1888), A Window in Thrums (1890),[9] and The Little Minister (1891).
The stories depicted the “Auld Lichts”, a strict religious sect to which his grandfather had once belonged.[8] Modern literary criticism of these early works has been unfavourable, tending to disparage them as sentimental and nostalgic depictions of a parochial Scotland, far from the realities of the industrialised nineteenth century, but they were popular enough at the time to establish Barrie as a successful writer. Following that success, he published Better Dead (1888) privately and at his own expense but it failed to sell.[8] His two “Tommy” novels, Sentimental Tommy (1896) and Tommy and Grizel (1900), were about a boy and young man who clings to childish fantasy, with an unhappy ending.
Meanwhile, Barrie’s attention turned increasingly to works for the theatre, beginning with a biography of Richard Savage, written by Barrie and H.B. Marriott Watson; unfortunately it was performed only once, and critically panned.[8] He immediately followed this with Ibsen’s Ghost (or Toole Up-to-Date)(1891),[8] a parody of Henrik Ibsen’s dramas Hedda Gabler and Ghosts. Ghosts had been unlicensed in the UK until 1914,[10] but had created a sensation at the time from a single ‘club’ performance.
The production of Ibsen’s Ghost at Toole’s Theatre in London was seen by William Archer, the translator of Ibsen’s works into English. Apparently comfortable with the parody, he enjoyed the humour of the play and recommended it to others. Barrie’s third play, Walker, London (1892), resulted in him being introduced to a young actress named Mary Ansell. He proposed to her and they were married on 9 July 1894. Barrie bought her a Saint Bernard puppy, who would play a part in the novel The Little White Bird. He would use Ansell’s given name for many characters in his novels.[8] Barrie also authored Jane Annie, a comic opera for Richard D’Oyly Carte (1893), which unfortunately failed. He begged his friend Arthur Conan Doyle to revise and finish it for him.
In 1901 and 1902 he had back-to-back successes; Quality Street was about a respectable, responsible ‘old maid’ who poses as her own flirtatious niece to try to win the attention of a former suitor returned from the war. Following that, The Admirable Crichton, a critically acclaimed social commentary with elaborate staging, was about an aristocratic family and their household servants, shipwrecked on a desert island. Under these difficult circumstances, not the lord of the manor but another male household member seems better suited to taking on the responsibilities of leadership.
The character of “Peter Pan” first appeared in The Little White Bird (or Adventures in Kensington Gardens). The novel was published in the UK by Hodder & Stoughton in 1902, and serialised in the US in the same year in Scribner’s Magazine.[11] Barrie’s more famous and enduring work, Peter Pan, or The Boy Who Wouldn’t Grow Up, had its first stage performance on 27 December 1904. This play introduced audiences to the name Wendy; it was inspired by a young girl, Margaret Henley, who called Barrie ‘Friendy’, but could not pronounce her Rs very well. The Bloomsbury scenes show the societal constraints of late Victorian and Edwardian middle-class domestic reality, contrasted with Neverland, a world where morality is ambivalent. George Bernard Shaw’s description of the play as “ostensibly a holiday entertainment for children but really a play for grown-up people”, suggests deeper social metaphors at work in Peter Pan.
Barrie had a long string of successes on the stage after Peter Pan, many of which discuss social concerns, as Barrie continued to integrate his work and his beliefs. The Twelve Pound Look[when?] concerns a wife divorcing a peer and gaining an independent income. Other plays, such as Mary Rose[when?] and a subplot in Dear Brutus[when?], revisit the idea of the ageless child. Another later play was What Every Woman Knows (1908).[clarification needed] Along with a number of other playwrights, Barrie was involved in the 1909 and 1911 attempts to challenge the censorship of the theatre by the Lord Chamberlain.[12]
In 1911, Barrie developed the Peter Pan play into the novel Peter and Wendy. Much later, in April 1929, Barrie gave the copyright of the Peter Pan works to Great Ormond Street Hospital, a leading children’s hospital in London. The current status of the copyright is somewhat complex.
His final play was The Boy David (1936), which dramatised the Biblical story of King Saul and the young David. Like the role of Peter Pan, that of David was played by a woman, Elisabeth Bergner, for whom Barrie wrote the play.[13]
Social connections[edit]
Sir James Barrie, around 1895.
Barrie moved in literary circles and had many famous friends in addition to his professional collaborators. Novelist George Meredith was an early social patron. He had a long correspondence with fellow Scot Robert Louis Stevenson, who lived in Samoa at the time, but the two never met in person. George Bernard Shaw was his neighbour in London for several years, and once participated in a Western that Barrie scripted and filmed. H. G. Wells was a friend of many years, and tried to intervene when Barrie’s marriage fell apart. Barrie met Thomas Hardy through Hugh Clifford while he was staying in London.
After the First World War, Barrie sometimes stayed at Stanway House near the village of Stanway in the English county of Gloucestershire. He paid for the pavilion at Stanway cricket ground. Barrie also founded an amateur cricket team for his friends. The people who played on the team at various times included such luminaries as H. G. Wells, Rudyard Kipling, Arthur Conan Doyle, P. G. Wodehouse, Jerome K. Jerome, G. K. Chesterton, A. A. Milne, E. W. Hornung, A. E. W. Mason, Walter Raleigh, E. V. Lucas, Maurice Hewlett, Owen Seaman, Bernard Partridge, Augustine Birrell, Paul Du Chaillu, Henry Herbert La Thangue, George Cecil Ives, George Llewelyn Davies (see below), and the son of Alfred Tennyson. The team was called the Allahakbarries, under the mistaken belief that “Allah akbar” meant “Heaven help us” in Arabic (rather than “God is great”).[5]
Barrie befriended Africa explorer Joseph Thomson and Antarctica explorer Robert Falcon Scott.[14] He was godfather to Scott’s son Peter,[5] and was one of the seven people to whom Scott wrote letters in the final hours of his life during his expedition to the South Pole, asking Barrie to take care of his wife Kathleen and son Peter. Barrie was so proud of the letter that he carried it around for the rest of his life.[8]
In 1896, his agent Addison Bright persuaded him to meet with Broadway producer Charles Frohman, who became his financial backer and a close friend, as well.[8] Frohman was responsible for producing the debut of Peter Pan in both England and the US, as well as other productions of Barrie’s plays. He famously declined a lifeboat seat when the RMS Lusitania was sunk by a German U-boat in the North Atlantic. Actress Rita Jolivet stood with Frohman, George Vernon, and Captain Alick Scott at the end of Lusitania’s sinking, but she survived the sinking and recalled Frohman paraphrasing Peter Pan: ‘Why fear death? It is the most beautiful adventure that life gives us.'[15]
His secretary from 1917, Cynthia Asquith, was the daughter-in-law of Herbert Asquith, British Prime Minister from 1908 to 1916.[16] In the 1930s, Barrie met and told stories to the young daughters of the Duke of York, the future Queen Elizabeth II and Princess Margaret.[16]
Marriage[edit]
Barrie became acquainted with actress Mary Ansell in 1891 when he asked his friend Jerome K. Jerome for a pretty actress to play a role in his play Walker, London. The two became friends, and she helped his family to care for him when he fell very ill in 1893 and 1894.[5] They married in Kirriemuir on 9 July 1894,[17] shortly after Barrie recovered, and Mary retired from the stage; but the relationship was reportedly unconsummated[18] and the couple had no children. The marriage was a small ceremony in his parents’ home, in the Scottish tradition.
In 1895 the Barries bought a house on Gloucester Road, in South Kensington.[19] Barrie would take long walks in nearby Kensington Gardens, and in 1900 the couple moved into a house directly overlooking the gardens at 100 Bayswater Road. Mary, who had a flair for interior design, set about transforming the downstairs, creating two large reception rooms with painted panelling and adding fashionable features, such as a conservatory.[20] In the same year, Mary found Black Lake Cottage, at Farnham, Surrey, which became the couple’s “bolt hole” where Barrie could entertain his cricketing friends and the Llewelyn Davies family.[21]
Beginning in mid 1908, Mary had an affair with Gilbert Cannan (an associate of Barrie’s in his anti-censorship activities), including a visit together to Black Lake Cottage, known only to the house staff. When Barrie learned of the affair in July 1909, he demanded that she end it, but she refused. To avoid the scandal of divorce, he offered a legal separation if she would agree not to see Cannan any more, but she still refused. Barrie sued for divorce on the grounds of infidelity — the divorce was granted in October 1909.[4][22] Knowing how painful the divorce was for him, some of Barrie’s friends wrote to a number of newspaper editors asking them not to publish the story. In the event only three newspapers did.[8]
Llewelyn Davies family[edit]
J. M. Barrie by George Charles Beresford, 1902
The Llewelyn Davies family played an important part in Barrie’s literary and personal life, consisting of Arthur (1863–1907), Sylvia (1866–1910) (daughter of George du Maurier),[23] and their five sons: George (1893–1915), John (Jack) (1894–1959), Peter (1897–1960), Michael (1900–1921), and Nicholas (Nico) (1903–1980).
Barrie became acquainted with the family in 1897, meeting George and Jack (and baby Peter) with their nurse (nanny) Mary Hodgson in London’s Kensington Gardens. He lived nearby and often walked his Saint Bernard dog Porthos[24] in the park. He entertained the boys regularly with his ability to wiggle his ears and eyebrows, and with his stories. He did not meet Sylvia until a chance encounter at a dinner party in December. She told Barrie that Peter had been named after the title character in her father’s play, Peter Ibbetson.[8]
Barrie became a regular visitor at the Davies household and a common companion to Sylvia and her boys, despite the fact that both he and she were married to other people.[4] In 1901, he invited the Davies family to Black Lake Cottage, where he produced an album of captioned photographs of the boys acting out a pirate adventure, entitled The Boy Castaways of Black Lake Island. Barrie had two copies made, one of which he gave to Arthur, who misplaced it on a train.[25] The only surviving copy is held at the Beinecke Rare Book and Manuscript Library at Yale University.[26]
The character of Peter Pan was invented to entertain George and Jack. Barrie would say, to amuse them, that their little brother Peter could fly. He claimed that babies were birds before they were born; parents put bars on nursery windows to keep the little ones from flying away. This grew into a tale of a baby boy who did fly away.[8]
Arthur Llewelyn Davies died in 1907, and “Uncle Jim” became even more involved with the Davies family, providing financial support to them. (His income from Peter Pan and other works was easily adequate to provide for their living expenses and education.) Following Sylvia’s death in 1910, Barrie claimed that they had recently been engaged to be married.[4] Her will indicated nothing to that effect, but specified her wish for “J. M. B.” to be trustee and guardian to the boys, along with her mother Emma, her brother Guy du Maurier, and Arthur’s brother Compton. It expressed her confidence in Barrie as the boys’ caretaker and her wish for “the boys to treat him (& their uncles) with absolute confidence & straightforwardness & to talk to him about everything.” When copying the will informally for Sylvia’s family a few months later, Barrie inserted himself elsewhere: Sylvia had written that she would like Mary Hodgson, the boys’ nurse, to continue taking care of them, and for “Jenny” (referring to Hodgson’s sister) to come and help her; Barrie instead wrote “Jimmy” (Sylvia’s nickname for him). Barrie and Hodgson did not get along well, but served together as surrogate parents until the boys were grown.[4]
Barrie also had friendships with other children, both before he met the Davies boys and after they had grown up, and there has since been speculation that Barrie was a paedophile.[27][28] One source for the speculation is a scene in the novel The Little White Bird, in which the protagonist (who resembles Barrie) helps a small boy undress for bed, and at the boy’s request they sleep in the same bed.[8] However, there is no evidence that Barrie had sexual contact with children, nor that he was suspected of it at the time. Nico, the youngest of the brothers, flatly denied as an adult that Barrie ever behaved inappropriately.[4] “I don’t believe that Uncle Jim ever experienced what one might call ‘a stirring in the undergrowth’ for anyone—man, woman, or child”, he stated. “He was an innocent—which is why he could write Peter Pan.”[29] His relationships with the surviving Davies boys continued well beyond their childhood and adolescence.
The statue of Peter Pan in Kensington Gardens, erected secretly overnight for May Morning in 1912, was supposed to be modelled upon old photographs of Michael dressed as the character. However, the sculptor, Sir George Frampton, used a different child as a model, leaving Barrie disappointed with the result. “It doesn’t show the devil in Peter”, he said.[4]
Barrie suffered bereavements with the boys, losing the two to whom he was closest in their early twenties. George was killed in action in 1915, in World War I. Michael, with whom Barrie corresponded daily while at boarding school and university, drowned in 1921, with his friend and possible lover,[30] Rupert Buxton,[31] at a known danger spot at Sandford Lock near Oxford, one month short of his 21st birthday. Some years after Barrie’s death, Peter compiled his Morgue from family letters and papers, interpolated with his own informed comments on his family and their relationship with Barrie. Peter died by throwing himself in front of a train shortly after completing the work.
Death[edit]
Barrie died of pneumonia on 19 June 1937 and was buried at Kirriemuir next to his parents and two of his siblings. He left the bulk of his estate (excluding the Peter Pan works, which he had previously given to Great Ormond Street Hospital) to his secretary Cynthia Asquith.[32] His birthplace at 4 Brechin Road is maintained as a museum by the National Trust for Scotland.
Biographies[edit]
Books[edit]
Hammerton, J. A. (1929). Barrie: the Story of a Genius. New York: Dodd, Mead & Company.
Darlington, W. A. (1938). J. M. Barrie. London and Glasgow: Blackie & Son. ISBN 0-8383-1768-5.
Mackail, Denis (1941). Barrie: The Story of J. M. B. New York: C. Scribner’s Sons. ISBN 0-8369-6734-8.
Dunbar, Janet (1970). J. M. Barrie: The Man Behind the Image. London: Collins. ISBN 0-00-211384-8.
Birkin, Andrew (2003). J. M. Barrie and the Lost Boys: The Real Story Behind Peter Pan. Yale University Press. ISBN 978-0-300-09822-8.
Chaney, Lisa (2006). Hide-and-Seek with Angels: A Life of J. M. Barrie. Arrow. ISBN 978-0-09-945323-9.
Dudgeon, Piers (2009). Captivated: J. M. Barrie, the du Mauriers & the Dark Side of Neverland. Vintage Books. ISBN 978-0-09-952045-0.
Telfer, Kevin (2010). Peter Pan’s First XI: The Extraordinary Story of J. M. Barrie’s Cricket Team. Sceptre. ISBN 978-0-340-91945-3.
Journals[edit]
Stokes, Sewell (November 1941). “James M Barrie”. New York Theatre Arts Inc 25 (11): 845–848.
Film, television and stage[edit]
The Lost Boys (1978). Ian Holm (as J.M. Barrie), Andrew Birkin (writer). BBC.
The Man Who Was Peter Pan (1998) is a play by Allan Knee, a semi-biographical version of Barrie’s life and relationship with the Llewelyn Davies family.
Finding Neverland (2004) with Johnny Depp (as J.M. Barrie), Kate Winslet (Sylvia Llewelyn Davies), Marc Forster (director), based on Allan Knee’s play.
The Boy James (2012) by Alexander Wright (of Belt Up Theatre), is a one act play inspired by his life and work.
Finding Neverland (2012) by Diane Paulus, is a musical about the creation of Peter Pan starring Matthew Morrison and Laura Michelle Kelly based on the film.
Honours[edit]
Barrie was made a baronet by King George V in 1913; his baronetcy was not inherited. He was made a member of the Order of Merit in 1922. In 1919 he was elected Rector of the University of St Andrews for a three-year term. In 1922 he delivered his celebrated Rectorial Address on Courage at St Andrews, and visited University College Dundee with Earl Haig to open its new playing fields, with Barrie bowling a few balls to Haig.[33] He later served as Chancellor of the University of Edinburgh from 1930 to 1937.
Other[edit]
The Sir James Barrie Primary School in Wandsworth, South West London is named after him.
The Barrie School in Silver Spring, Maryland, is also named in his honour.[34]
Works (by year)[edit]
Better Dead (1887)
Auld Licht Idylls (1888)
When a Man’s Single (1888)
A Window in Thrums (1889)
My Lady Nicotine (1890), republished in 1926 with the subtitle A Study in Smoke
The Little Minister (1891)
Richard Savage (1891)
Walker, London (1892)
Jane Annie Opera, music by Ernest Ford, libretto by Barrie and Arthur Conan Doyle (1893)
A Powerful Drug and Other Stories (1893)
A Tillyloss Scandal (1893)
Two of Them (1893)
A Lady’s Shoe (1894)
Life in a Country Manse (1894)
Scotland’s Lament: A Poem on the Death of Robert Louis Stevenson (1895)
Sentimental Tommy, The Story of His Boyhood (1896)
Margaret Ogilvy (1896)
Tommy and Grizel (1900)
The Wedding Guest (1900)
The Boy Castaways of Black Lake Island (1901)
Quality Street (play) (1901)
The Admirable Crichton (play) (1902)
The Little White Bird”, or Adventures in Kensington Gardens (1902)
Little Mary (1903)
Peter Pan (staged 1904)
Alice Sit-by-the-Fire (play) (1905)
Pantaloon (1905)
Peter Pan in Kensington Gardens (1906)
What Every Woman Knows (play) (1908)
When Wendy Grew Up – An Afterthought (1908)
Peter and Wendy (novel) (1911)
Half Hours (1914) includes:
Pantaloon
The Twelve-Pound Look
Rosalind
The Will
Der Tag (The Tragic Man) (Short play) (1914)
Charles Frohman: A Tribute (1915)
A Kiss for Cinderella (1916)
Shakespeare’s Legacy (1916)
Dear Brutus (1917) (play)
Echoes of the War (1918) Four plays, includes:
The New Word
The Old Lady Shows Her Medals (basis for the movie Seven Days Leave (1930), starring Gary Cooper)
A Well-Remembered Voice
Barbara’s Wedding
Mary Rose (1920)
Production of the The Twelve Pound Look at Shimer College.
The Twelve-Pound Look (1921)
The Author (1925)
Cricket (1926)
Shall We Join the Ladies? (1928) includes:
Shall We Join the Ladies?
Half an Hour
Seven Women
Old Friends
Peter Pan (stage play published) (1928)
The Greenwood Hat (1930)
Farewell Miss Julie Logan (1932)
The Boy David (1936)
M’Connachie and J. M. B. (1938)
When Wendy Grew Up: An Afterthought (1957)
Ibsen’s Ghost (Toole Up-to-Date) (1975)
story treatment for film As You Like It (1936)
Stories by English Authors: London (selected by Scribners, as contributor)
Stories by English Authors: Scotland (selected by Scribners, as contributor)
preface to The Young Visiters or, Mr. Salteena’s Plan by Daisy Ashford
The Earliest Plays of J. M. Barrie: Bandelero the Bandit, Bohemia and Caught Napping, edited by R.D.S. Jack (2013)
References[edit]
Jump up ^ “History of the name Wendy”. Wendy.com. Retrieved 22 July 2009.
Jump up ^ Alistair Moffat (2012). “Britain’s Last Frontier: A Journey Along the Highland Line”. Chapter 9. p. 1. Birlinn
Jump up ^ Birkin, Andrew: J. M. Barrie & the Lost Boys Constable, 1979; revised edition, Yale University Press, 2003
^ Jump up to: a b c d e f g Birkin, Andrew: J. M. Barrie & the Lost Boys Constable, 1979; revised edition, Yale University Press, 2003
^ Jump up to: a b c d e f Chaney, Lisa. Hide-and-Seek with Angels – A Life of J. M. Barrie, London: Arrow Books, 2005
Jump up ^ McConnachie and J. M. B.: Speeches of J. M. Barrie, Peter Davies, 1938
Jump up ^ “Peter Pan project off the ground”. BBC News Scotland. 6 August 2009. Retrieved 8 August 2009.
^ Jump up to: a b c d e f g h i j k l m n White, Donna R. S. (1994). British Children’s Writers, 1880–1914. Detroit, Michigan: Gale. ISBN 978-0-8103-5555-2.
Jump up ^ J. M. Barrie. “A Window in Thrums”. Project Gutenberg.
Jump up ^ Dominic Shellard, et al. The Lord Chamberlain Regrets, 2004, British Library, p77-79.
Jump up ^ Cox, Michael (2005). The Concise Oxford Chronology of English Literature. Oxford University Press. p. 428. ISBN 9780198610540.
Jump up ^ Postlewait, Thomas (2004). “The London Stage, 1895-1918”. The Cambridge History of British Theatre. p. 38. ISBN 9780521651325.
Jump up ^ Jonathan Law, ed. (2013). The Methuen Drama Dictionary of the Theatre. pp. 44–45. ISBN 9781408131480.
Jump up ^ Smith, Mark (2 September 2010). “Two friends who took the world by storm”. The Scotsman. Retrieved 2 September 2010.
Jump up ^ Ellis, Frederick D., The Tragedy of the Lusitania (National Publishing Company, 1915), pp. 38–39; Preston, Diana, Lusitania, An Epic Tragedy (Walker & Company, 2002), p. 204; New York Tribune, “Frohman Calm; Not Concerned About Death, Welcomed It as Beautiful Adventure, He Told Friends at End”, 11 May 1915, p. 3; Marcosson, Isaac Frederick, & Daniel Frohman, Charles Frohman: Manager and Man (John Lane, The Bodley Head, 1916), p. 387; Frohman, Charles, The Lusitania Resource
^ Jump up to: a b “Captain Scott and J M Barrie: an unlikely friendship”. The Telegraph. Retrieved 2 April 2015.
Jump up ^ “General Register Office for Scotland”. Gro-scotland.gov.uk. Archived from the original on 2009-03-07. Retrieved 22 July 2009. Retrieved from Internet Archive 27 December 2013.
Jump up ^ Birkin, Andrew: J. M. Barrie & the Lost Boys Constable, 1979; revised edition, Yale University Press, 2003
Jump up ^ Stogdon, Catalina (17 May 2006). “Round the houses: Peter Pan”. The Telegraph (Telegraph Media Group Limited). Retrieved 14 May 2015.
Jump up ^ Law, Cally (10 May 2015). “Return to Neverland”. The Sunday Times (Times Newspapers Limited). Retrieved 14 May 2015. (subscription required (help)).
Jump up ^ “JM Barrie”. Surrey Monocle. 10 January 2007. Archived from the original on 2009-03-07. Retrieved 22 July 2009. Retrieved from Internet Archive 27 December 2013.
Jump up ^ “J. M. Barrie Seeks Divorce from Wife”. New York Times. 7 October 1909. Retrieved 17 April 2010. The name of James M. Barrie, the playwright, figures as a petitioner in the list of divorce cases set down for trial at the next session of the law courts here.
Jump up ^ married the 3Q of 1892 in Hampstead, London: GROMI: vol. 1a, p. 1331
Jump up ^ Neverpedia article about Porthos
Jump up ^ “Andrew Birkin on J. M. Barrie”. Jmbarrie.co.uk. 5 April 1960. Archived from the original on 2011-07-22. Retrieved 8 May 2010. Retrieved from Internet Archive 27 December 2013.
Jump up ^ J. M. Barrie’s Boy Castaways at the Beinecke Rare Book and Manuscript Library at Yale University
Jump up ^ Justine Picardie Published: 12:01 am BST 13 July 2008 (13 July 2008). “How bad was J. M. Barrie?”. London: Telegraph. Retrieved 22 July 2009.
Jump up ^ Parker, James (22 February 2004). “The real Peter Pan – The Boston Globe”. Boston.com. Retrieved 22 July 2009.
Jump up ^ “J. M. Barrie and Peter Pan – Winter 2005 Issue – Endicott Studio: Peter Pan 2”. Endicott-studio.com. Retrieved 22 July 2009.
Jump up ^ “Audio”. Jmbarrie.co.uk. Retrieved 8 May 2010.
Jump up ^ “Rupert Buxton”. Neverpedia.com. Retrieved 28 December 2010.
Jump up ^ Birkin, Andrew: J. M. Barrie & the Lost Boys (Constable, 1979; revised edition, Yale University Press, 2004)
Jump up ^ Baxter, Kenneth. “J M Barrie and Rudyard Kipling”. Archives Records and Artefacts at the University of Dundee. University of Dundee. Retrieved 29 January 2013.
Jump up ^ Carnival PR and Design. “The Barrie School”. Barrie.org. Retrieved 22 July 2009.
External links[edit]
Wikimedia Commons has media related to J. M. Barrie.
Wikiquote has quotations related to: J. M. Barrie
Wikisource has original works written by or about:
J. M. Barrie
Works by J. M. Barrie at Project Gutenberg
Works by or about J. M. Barrie at Internet Archive
Works by J. M. Barrie at LibriVox (public domain audiobooks) Speaker Icon.svg
JMbarrie.co.uk site authorised by Great Ormond Street Hospital, edited by Andrew Birkin, includes database of original photographs, letters, documents and audio interviews conducted by Birkin in 1975–76
Great Ormond Street Hospital’s copyright claim
Petri Liukkonen. “J. M. Barrie”. Books and Writers (kirjasto.sci.fi). Archived from the original on 4 July 2013.
“Was the author of Peter Pan a pedophile?”, Cecil Adams, The Straight Dope, 19 November 2004
“Why J. M. Barrie Created Peter Pan”, Anthony Lane, The New Yorker, 22 November 2004
“J. M. Barrie and Sir Arthur Conan Doyle” at The Chronicles of Sir Arthur Conan Doyle (siracd.com)
Audio recording of Barrie’s short play The Will Recording by professional actors at LostPlays.com
Film of Barrie from 1922 as Rector of St Andrews with Ellen Terry
J. M. Barrie at the Internet Movie Database
J. M. Barrie at the Internet Speculative Fiction Database
J. M. Barrie at Library of Congress Authorities – with 392 catalogue records
SHKO DHE TREGOJA SATEME DHE TYTETI QE TE KANE BERE BUDALLA KETO DACIBAOT BERISHISTE QE KE HAPUR NE TEMA SI CARCAFE PER DEBILE DHE DALLKAUKE FANATIKE.
Vetem nje idiot fanatik mund te shkruaj keshtu elegji per kriminelin Sali Berisha qe
VJEDH
VRET
MASHTRON
njesoj si mesuesi i tij Enver Hoxha.
O “edhe ti di”!
Ti di shume gjera,por nuk di ate kryesoren:
-QE TI JE VETEM NJE KELYSH I RRAHUR dhe i ushqyer me kocka nga maloku antishqiptar Sali Berisha!
Ti mund te zhgarravitesh shume fale,por se sa vlere ka ky bajraktari i Tropojes e vendos vetem POPULLI SHQIPTAR!
Akoma nuk e ke kuptuar se shumica e shqiptareve ate Berishen tend e URREJNE sa duan ta shohin VARUR ne mes te Tiranes qe ta hane qente e rruges???
Nuk meriton me shume:
-TI PO HA MUT KOT!!!
@ dielli mbi korab
A po e ngrof ate hotel
Qe po ngrihet nat bjeshke
Amund te me thuash
I kujt eshte valle?
Me koncesion bjeshken kush e ka marre?
Apo i bje menja kujt per 21 janar?
Per ATA te shkrete qe kot Jane vrare?
Se ne shqiperi funksionon rrotacioni
Njerezit te vriten PSE i CONI?
Na thuaj o diell na thuaj pak
Kush po ngre hotele ne bjeshke ne korab?
FLET SHQIP, KUJT I FLET TE GNITH JANE TE HUTUAR….
TIFOZA TE MEDHENJ NE NDESHJE FUTBOL ME FLAMURE DHE TATUAZH…..
HIPOKRIZI PAFUND KUDO….
Autori, pasi te lexoje komentetet e meposhtme, do te bindetet qe analizes se tij i mungon kryesorja, thelbi. Komentet vershuan me esse per Enver hoxhen, per Berishen, Ramen, me “esse” per veteveten, te cilet shperfaqin dukshem ate qe z. Monfort nuk ka arrite ta kape: shpirtin tribal tonin. Nuk eshte kjo klase politike qe po na mban peng ne, jemi ne qe e mbajme peng ate. Edhe Jezu Krishti sikur te ngjallet e te na afroje nje qeverim ideal, mund te binde Hoxhen (te vdekur), Berishen, Ramen e Meten, por nuk mund te na binde ne esseistet tribale.