Te fundit
Qesh o popull, qesh dhe shaj, kjo është drejtësia e vetme
29 Qershor 2016, 17:59Blog
TEMA
Nga Mentor Kikia
Sot dynjaja po gajaset me sms-të e një idjoti, që shteti, dmth ne me taksat tona, prej më shumë se 20 vjetësh e paguanim për gjykatës dhe qe i kerkonte favore seksuale nje gruaje qe kishte gjyqin e divorcit me te.
Më ngacmoi të shkruaj këto radhë një kolegu im, që tha: Përse i nxjerrin këto sms në pazar, ato janë provë hetimore?
E drejtë thashë, nuk duhej të dilnin.
Por më duket se ky është gjyqi i vetëm që i bëhet këtij soji.
Tallja publike me këta njerëz, shfryrja e mllefit dhe urrejtes, është ndëshkimi i vetëm që ata marrin, pasi drejtësia e vërtetë nuk bie asnjëherë mbi ta.
Besoj e keni parë se me sa bujë arrestohen ca personazhe.
Vlojnë njerëzia duke sharë, mallkuar e uruar që të shkojnë në ferr.
Por pas një muaji, pasi dalldia e facebook-ut dhe e medias ka rënë, ata fillojnë e dalin fët e fët nga burgu, si pa u ndjerë, pa zhurmë.
Nga një trastë para në Gjykatën e Apelit dhe, ku të kemi parë….
Ndërkohë ka ndodhur skandali i radhës dhe ne kemi punë të tjera. Kështu u lirua pak dite me pare një bandit që rrëmbeu e dhunoi një gazetar sportiv, ca gra që rrihnin fëmijet në jetimoren e Shkodrës, ca mjekë që u vdiq fëmija duke i hequr bajamet, ca drejtorë të rrugëve që refuzonin të zbatonin vendimin e gjykatës për të mbyllur parmakët e austostradës, ku vritesin njerëz në aksidente…
Ndaj gajasuni njerëz, qeshni, shani, shfryni, nxirrni dufin dhe vrerin se kjo është drejtësia e vetme që bëhet mbi këta përversë, hajdutë, kriminele, të korruptuar…
6 komente në “Qesh o popull, qesh dhe shaj, kjo është drejtësia e vetme”
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
“Kthehu shoku Enver, t’i kemi falur të gjitha!”,
ky është titulli i një shkrimi në të përditshmen e majtë britanike “Morning Star” (Ylli i Mëngjesit).
Artikulli është shkruar nga poeti dhe këngëtari britanik John Baine, i njohur me emrin e skenës Attila the Stockbroker. Teksa i quan “trapllëqe” dogmat fetare të mesjetës, ai vlerëson nismën e Sekretarit të Parë të Partisë së Punës në Shqipëri, shoku Enver Hoxha të ndërmarrë në vitin 1960 për të lënë pas dogmat shoqërore mesjetare.
\
Duke marrë shkasë nga sulmet në Francë, ai shkruan se “liberalizmi im po zvogëlohet me shpejtësi dhe se po mendoj të jem në krah të shokut Enver Hoxha”.
Këto ditët e fundit jam bërë nostalgjik për disa nga zgjedhjet e gjetura në vitet ’60 nga shoku Enver Hoxha, Sekretar i Parë i Partisë së Punës në Shqipëri, për të zgjidhur problemin e ndarjeve shoqërore dhe trapllëqeve mesjetare të shkaktuara nga feja.
Ndalimi i mjekrave, një muze i ateizmit dhe deklarata në vitin 1967 se Shqipëria është zyrtarisht i pari shtet ateist në botë dhe natyrisht shprehja apokrife:
“Populli shqiptar do jetë i lirë vetëm kur të varet prifti i fundit me zorrët e hoxhës së fundit”.
Disa vite më parë, megjithatë përpiqesha të pranoja që rruga e zgjedhur nga shoku Hoxha ishte një reagim i tepruar dhe se njerëzit kanë të drejtën për të adhuruar çdo mik imagjinar apo artifakt që zgjedhin ata, pavarësisht vendit të origjinës, formës apo numrit të tentakulave apo testikujve.
Më vjen keq nëse kjo bën që të dukem si një hipi liberal.
E kam bërë dhe kam një justifikim për këtë.
Kjo zgjidhje presupozon se ata nuk do përfundojnë duke djegur kryqe në periferi, duke ndërtuar në tokat e tjetrit ose duke masakruar fansa të pafajshëm të muzikës ‘Rock’ në një klub nate të premten.
Tani, liberalizmi im po zvogëlohet me shpejtësi dhe përfundimisht kam nisur të jem në krah të shokut Enver, sërish.
Kjo është sigurisht e vërtetë, që në duart e duhura, ai mashkulli imagjinar me mjekër, mund të jetë një forcë për mirë. Gruaja ime është e krishterë, është e dashur, e mirë dhe socialiste. Ajo ka miq nga fe të tjera, që janë njerëz të mirë.
Por në duart e gabuara ata marrin formën e shprehjes: “Oh Zot, çfarë kemi bërë për të merituar këtë?”.
Sigurisht kjo është ajo që pyesin shumë njerëz tani.
Edhe me standardet imperialiste, ishte e paimagjinueshme që të hidhje acid në fytyrat e femrave në Afganistanin e viteve ’70.
Gra të lira dhe të arsimuara? Sekularizmi në zemër të Kushtetutës? Reforma e tokës, që i jep mbështetje fshatarëve të varfër? Nuk mund ta kesh.
Ishte akoma më çmenduri dhe budallallëk të bombardosh Sadamin dhe Gadafin- dy nga antifondamentalistët më të angazhuar në planet- duke çliruar çmenduritë fetare nga burgjet.
Në vend të thirrjeve “Faleminderit demokracia perëndimore, ju duam. Na sillni McDonalds, Top Man dhe Coldplay”, nisën të thërrasin “Allahu Akbar”.
shenim:
Qe ka ardhur koha ti rigrihet lapidar diamanti enver hoxhes dihet….por veshtiresia eshte se lapidari duhet te jete shume I larte..deri ne qiell
REGULAR readers of this column and attendees at my gigs will know that I describe myself as a social surrealist. I often combine seemingly totally incompatible, indeed polarised, concepts to produce satire and humour and my poems The Zen Stalinist Manifesto and Asylum-Seeking Daleks are prime examples of this.
So when I proposed the fanatical atheism of former Albanian leader Enver Hoxha as an ideal solution to the equally fanatical theism of Daesh and came up with the headline “Come back, Comrade Hoxha, all is forgiven,” I was of course not being entirely serious.
There were other clues — my description of Hoxha’s policies towards religion as “a slight overreaction” and my subsequent assertion that, as long as they don’t shoot people, burn crosses on lawns or bomb things, “people have the right to worship any imaginary friend or artefact they choose, regardless of place of origin, shape or number of testicles/testicles.”
I am sure that Morning Star readers got my drift.
But it seems that many readers in Albania did not. For, entirely against my expectations — and probably those of this paper — my last column, complete with title, got splattered all over the national Albanian media.
“Why?” you may well ask. Well, certain Tirana journalists and broadcasters are already acquainted with Attila the Stockbroker due to my previous work and two appearances there.
I first encountered Radio Tirana interfering with the John Peel show on Radio One in about 1972, making his already eclectic musical selections even more so by broadcasting tractor factory statistics all over them.
It fostered a lifelong interest in all things Albanian, encouraged by the hermetically sealed nature of the place and those weird Radio Tirana broadcasts.
In the 1980s I produced three issues of my fanzine Tirana Thrash — “the ranting poetry fanzine with the special Albanian bias” — containing lots of strange stuff about Albania, especially Albanian football and Partizani Tirana, for whom I have had a soft spot for 40-plus years. My song Holiday in Albania is on many punk compilations.
Then in 1989 I joined 50 readers of the seminally satirical football mag When Saturday Comes on a trip to Tirana to watch the very first World Cup qualifying match between England and Albania and, along with my mate Steve from Harlow punk band The Newtown Neurotics and a borrowed Albanian drummer, ended up doing the very first punk gig there.
This was at a time when the official line was that pop music, let alone punk, was “decadent and bourgeois.” It was amazing we got away with it.
I was invited back to “recreate” this event at an exhibition at the Tirana Ekspres art gallery in 2012, also exhibiting my fanzines and a T-shirt which we all wore at our football trip in 1989, which bore the slogan: “Friendly English football fans salute our Albanian comrades on the historic occasion of the first meeting between our two countries.”
This return visit received huge media coverage and I guess some of them have followed my activities ever since.
Hence the reproduction of my column over there.
It goes without saying that “Come back, Comrade Hoxha, all is forgiven” is taken seriously. It’s a very provocative and controversial statement to make in modern-day Albania and some people, both pro and anti-Hoxha, did take it that way.
Sorry, Albania, you got the wrong end of the stick. It wasn’t meant so.
But I am absolutely serious when I congratulate you for a GREAT year football-wise.
The national team has qualified for the European Championship finals for the first time. Skenderbeu became the first league side to get through to the group stages of a European competition. And the mighty Partizani are back where they belong, at the top of the Superliga.
All my Albanian adventures are, of course, in my autobiography Arguments Yard. (Spontaneous Christmas present idea plug!) Tour carries on next week in the Midlands — all details at attilathestockbroker.com
Qeke dorezuar si gazetar qe je
vare me mire profesjonin ne gozhd.
meso ndonje zanat dore, leshoi vendin ndonje tjetri
sapo lexova kete shkrim, me vjen te qaj te uleris te vdes nga keto gjera qe ndodhin ne vendin tim. Jo nga ndodhi te tilla po nga menyra e mallkuar se si keto monstra fitojne pafajesine ashtu ne qetasi
me vjen te qaj te uleras te pelcas nga keto gjera qe ndodhin ne vendin tim, jo nga ndodhite se keto ndodhin kuda por nga menyra se se keta monstra dalin si pa hir te pafajshem, si nuk u ndeshkuan keta vemje te shoqerise kurre qe vafshin ne djall ato gjuqtare qe marrin leke dhe kriminelet jetojne si pashallare.
Zoti Kikia ,je shume I sakte ne konstatimin tend, se sot per sot reagimi publik,tallja publike,shfryrja e mllefit ndaj perversve qe shkerdhejne parane publike ,eshte gjyqi I vetem dhe denimi I vetem ,,,qe njerzit e pergjegjshem,,,,edhe ashtu ne ortekun e halleve te tyre te perditshme,ne nje moment te lire kohe e bejne gjykimin dhe denimin me objektivitet te lavderueshem. Dhe kete drejtesi e bejne me xhepin e tyre,pa asnje perfitim personal,,,apo jo zoti Mentor??????
Ajo qe ti Mentor I pervidhesh per te mos e thene eshte qe mediat nuk i ngjajne asfare ketij stoicizmi civil dhe civik te njerve te thjeshte,,,,nderkaq ato (mediat) kane aq shume mundesi per t’i shkuar deri ne zemer problemeve dhe per t’i nxjerre kulufruthin ,e per t’ua dhene bolet ne dore shkerdhatave te parase publike,,,kushdo qofte ky/kjo.
Mbase mund t’a quash ca te serte gjuhen time Mentor,,,por une jam ne rradhen e njerzve te thjeshte dhe jam krejt e lire per te then acik ate qe mendoj dhe ndjej.