Te fundit
Dorëzim pa kushte i Panuçit, rikthim në epokën “De Biazi”
22 Nëntor 2018, 11:25Sport
TEMA
Nga Fatjon Rupi
Për këdo që do të vinte në stolin e Kombëtares pas Xhani De Biazit, trajnerit që e çoi Shqipërinë në Europian për herë të parë në histori, do të ishte shumë e vështirë. Sepse do të vuante hijen e paraardhësit të tij. Fati e deshi që pasuesi i De Biazit të ishte patrioti i tij, Kristian Panuçi, i cili e kishte të qartë situatën dhe për të krijuar profilin e tij profesional duhej të bënte diçka ndryshe.
E kërkoi qënë fillim ndryshimin, duke na prezantuar një Shqipëri më sulmuese. Panuçi tregoi guxim në zgjedhjet e tij, duke rreshtuar në fushë një formacion më sulmues, që siç vërtetuan ndeshjet e 2018-ës, prishi ekuilibrin në prapavijë. Në ndeshjet miqësore, Panuçi testoi disa variante taktike, herë me tre mbrojtës dhe herë me një mesfushë më sulmuese, por dështoi në të gjitha rastet. Shqipëria, pavarësisht se në ndonjë rast ka dominuar ndaj kundërshtarit në qarkullim topi dhe raste për gol, ka humbur, sepse ka shënuar shumë pak dhe ka pësuar shumë gola. Pas Skocisë trajneri u bind se idetë e tij për një Shqipëri sulmuese nuk funksiononin, e pranoi edhe vetë se duhej të ndryshonte diçka.
Dhe ndryshoi me Uellsin, ku kuqezinjtë thjesht iu rikthyen skemës së ish-trajnerit De Biazi. Ky i fundit e kuptoi mirë dhe shpejt sa ishin përmasat e “jorganit” të Shqipërisë dhe e dinte sa duheshin “shtrirë këmbët”. Në futboll ka një rregull shumë të thjeshtë: një ndeshje që nuk ke mundësi ta fitosh, mos e humb! Puna e De Biazit u ndërtua mbi këtë parim dhe asnjëherë ai nuk kaloi në aventurë me lojtarët që hidhte në fushë, duke u kujdesur së pari për mbrojtjen, për të përfituar më pas nga kundërsulmet me kartën Roshi, apo edhe nga goditjet standarde. Ai gjithmonë luajti jo vetëm me 4 mbrojtës (Hysaj, Cana, Mavraj, Agolli), por edhe me tre mesfushorë qendre shkatërrues, pra me tipare mbrojtëse (Kukeli, Abrashi, Xhaka). Në ndonjë rast, ka qenë edhe Lila në fushë nga minuta e parë dhe të gjithë bashkë bëheshin edhe 8 lojtarë që mbronin. Lenjani (edhe ky me tipare mbrojtëse) dhe Roshi mbështesnin sulmuesin e vetëm, Sadikun ose Balajn. Një formacion qartësisht mbrojtës, por që prodhonte lojë dhe merrte rezultate, në varësi edhe të kundërshtarit. Fitoret e Shqipërisë së De Biazit janë përgjithësisht me një gol, por janë edhe disa barazime ndaj skuadrave të mëdha, që kanë pasur vlera të mëdha. Dhe të mendosh që De Biazi vepronte kështu, duke e pasur grupin të plotë.
Pasuesi i tij, Panuçi, edhe pse me shumë mungesa nga ai grup, ka bërë shpesh zgjedhje kapriçoze, me koeficient të lartë rreziku. Lojtarë si Kukeli dhe Abrashi, që mbronin shumë mirë, ai nuk i ka zëvendësuar me ata që kanë tipare përafërta me ta. Ka besuar shumë te Grezda, që nuk mbron, por edhe te Gavazaj e Uzuni së fundi. Këta lojtarë të repartit sulmues, duke shtuar edhe Memushajn, një lojtar me fantazi dhe i nevojshëm për ekipin, rrjedhimisht bënin që të kishte deficite në prapavijë. Edhe Basha, një mesfushor me shumë personalitet, nuk është preferuar gjithmonë nga trajneri italian. Ndryshe nga De Biazi, i cili punonte me një grup stabël lojtarësh, Panuçi ka eksperimentuar pa fund, ka grumbulluar lojtarë nga të katër anët, por më pas i ka harruar. Shumë lëvizje në formacion, që reflektojnë pasigurinë e italianit. Fati i tij i keq ishte se nuk kishte në ekip një lider si Lorik Cana, trajnerin në fushë të kuqezinjve të De Biazit.
Gjithsesi, zgjedhjet e Panuçit kanë qenë me kosto të lartë, aq sa pas humbjes me Skocinë trajneri u duk gati i larguar. Panuçi e ka marrë besimin e Dukës për të vazhduar, por tashmë ka pranuar t’i nënshtrohet vetes, duke u kthyer në “shinat” e De Biazit. Kjo është rruga më e sigurt për të qenë në krye të Shqipërisë, që trajneri aventurier e ka pranuar më në fund. Trajner i mirë është ai që arrin t’i marrë maksimumin një grupi të caktuar lojtarësh. Guximi pranohet, por jo kapriçot dhe aventurat.(Gazeta Si)
3 komente në “Dorëzim pa kushte i Panuçit, rikthim në epokën “De Biazi””
Lini një Përgjigje
Lini një Përgjigje
Më të lexuarat
24 oret e fundit
Javen e fundit
Blog Tema
Po te krahasosh 2 vitet e para te De biazit dhe ai provoi mbi 40 lojtare.,me von stabilizoi formacionin. Brenda 1 viti Panuci ka sjellur 4 lojtare te rinj cilesore Ismaili ,Binaku,Uzuni ,Grezda.Duhet te zevendesoje kukelin .Ramadani premton por u vra.Basha ,Memushaj,Lilaj jane vetem per 1 pjese loje sepse nuk kane pergatitje fizike.Duhet te gjeje nje lojtar te ri fantazist te afte qe te zevendesoje njerin nga keta.Me kthimin e Roshit,Sadikut Lenjanit, abrashit e Cikalleshit ekipi eshte i plote.Vitin tjeter do shohim nje ekip kombetar shume me te mire se ky i ketij viti.Nderrimi i brezave kerkon kohen e nevojshme.Komentatoret sportive u sollen si hiena larg cdo analize me kompetence qe duhet bere ne te tilla situata.
Or taj cafe lesh loje prodhonte DeBiazi?Na mundte edhe Luksemburgu. Kishte ndeshje qe nuk benim nje gjuajtje ne porten kundershtare. Panuci eshte komplet inkompetent si trainier por edhe kthimi tek loja e De Biazit ku luanim me 11 lojtare ne mbrojtje nuk eshte ndonje gje per te qene krenare.
-Meqenese ka shume lojtare shqiptare qe luajne ne Europe, Panuci kerkonte te njihej me te gjithe keta futbollliste, per te percaktuar me pas grupin ku do te mbeshtetej.
-Shume lojtare ishin te demtuar, e te tjere jashte forme.
-Ndonje lojtare mund te jete grumbulluar edhe me rekomandimin e drejtuesve te federates.
-Vertete Panuci ka bere shume gabime, por eshte trajneri me i emancipuar i huaj qe ka ardhur ne Shqiperi.
Ai ka vleresuar gjithmone skuadren, perpara vetes, ndersa De Biazi, ulte vlerat e skuadres per te marre me shume merita mbi vete.
Ndonese mund te kete patur dyshime nga ndonje futbollist, ashtu si dhe ne, nuk akuzoi asnje futbollist si tradhtar, apo nuk hamendesoi per ndonje ndeshje te trukuar.
Uzuni dhe Grezda vertete nuk mbrojne, por me afrimin e Sadikut, Rroshit dhe Cikalleshit, sulmi do te behet mjaft i rrezikshem ku do te shohim shume gola.
Uzuni dhe Grezda jane lojtare te shpejte dhe me karakteristike te ndryshme, e bashke me Ismajlin, jane lojtare te fituar te trajnerit.
Shqiperia, edhe pak mbush 100 vjet e antaresuar ne FIFA.
Nuk luhet 500 vjet duke pritur kundershtarin, skuadra duhet te mesohet te luaj edhe ne sulm, sepse ne grup do te luash me skuadra te peraferta apo dhe me te dobeta se ne.
Panuci do te beje nje loje me te kujdesshme por pa harruar lojen sulmuese.
Ne shume ndeshje te humbura, sic ndodhi ne Izrael, skuadra ka humbur 5-6 raste te pastra per gol, por per kete, nuk na e ka fajin trajneri.
Shume lojtare, nuk kane patur kondicionin fizik, edhe per kete, nuk mund te fajesohet trajneri.
Ndonje lojtare, eshte rrokur me koke, edhe ketu nuk mund te fajesohet trajneri.
Presidenti Duka ka treguar profesionalizem qe nuk e shkarkoi trajnerin, pasi ne keto momente Panuci duhet te vazhdoje per ti dhene mundesi me grupin e plote, ku une besoj se skuadra do tja dale, megjithese nuk jemi njohur me shortin.